Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Δεν είναι και τόσο δύσκολο ;) Εγώ τη βίωσα και στις δύο εγκυμοσύνες μου. Για ένα μήνα περίπου έκλεγα συνέχεια με το παραμικρό, δεν είχα όρεξη για τίποτε, με το ζόρι εβγαινα έξω από το σπίτι,η ψυχολογία μου στα τάρταρα! Ειδικά στο πρώτο παιδί, το κοίταζα και έλεγα "εγώ αυτό δεν μπορώ να το μεγαλώσω". Με τη συμπαράσταση των οικείων μου προσώπων το ξεπέρασα!

Δημοσίευση

ΛΙΜΠΕΡΤΑΚΙ ΜΟΥ ΕΧΕΙΣ ΘΕΜΑ ΜΕ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ?

ΚΑΤΑΡΧΗΝ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΟΤΙ ΕΓΩ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΑ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ. ΕΛΕΓΑ ΕΛΑ ΜΩΡΕ ΒΛΑΚΕΙΕΣ! ΓΙΝΕΤΕ ΝΑ ΧΕΙΣ ΜΩΡΑΚΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΧΑΛΙΑ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ?

ΚΑΙ ΟΜΩΣ 10 ΜΕΡΕΣ ΑΦΟΥ ΓΕΝΝΗΣΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΑ ΟΤΙ ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΜΟΥ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ!

ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ ΠΩΣ ΤΟ ΒΙΩΣΑ ΕΓΩ! ΕΝΟΙΩΘΑ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΗ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΜΟΥ ΤΟ ΣΠΙΤΙ! ΕΒΑΖΑ ΤΟΝ ΜΙΚΡΟ ΓΙΑ ΥΠΝΟ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΕΦΤΑΝΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΕΙ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΣΑ ΝΑ ΚΟΙΜΑΤΑΙ, ΝΑ ΚΟΙΜΑΤΑΙ, ΝΑ ΚΟΙΜΑΤΑΙ...

ΟΤΑΝ ΕΜΕΝΑ ΜΟΝΗ ΤΟ ΤΙ ΚΛΑΜΑ ΕΡΙΧΝΑ ΔΕΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΕ! ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΔΕΝ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΕΝΩ ΜΟΝΗ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΓΙΑΤΙ ΕΝΟΙΩΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΟΥΤΕ ΕΓΩ Η ΙΔΙΑ ΔΕΝ ΗΞΕΡΑ ΟΤΙ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΝΟΙΩΣΩ... ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΚΡΑΤΗΣΑΝ ΠΕΡΙΠΟΥ 3 ΜΗΝΕΣ...

ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΣΑ ΣΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΗΤΑΝ ΟΤΙ ΤΟ ΠΕΡΑΣΑ ΜΟΝΗ ΜΟΥ ΕΝΤΕΛΩΣ!

ΚΑΝΕΙΣ ΜΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΕΡΝΟΥΣΑ...

ΑΡΚΕΤΟ ΚΑΙΡΟ ΜΕΤΑ ΕΙΠΑ ΣΤΗΝ ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΟΤΙ ΑΝ ΞΑΝΑΓΕΝΝΗΣΩ ΝΑ ΦΡΟΝΤΙΖΟΥΝ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΜΕΝΩ ΜΟΝΗ...

ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΤΟΙΜΑΖΟΜΑΙ ΝΑ ΦΕΡΩ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΟΥ, 2 ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΦΟΒΑΜΑΙ 1) ΤΟΝ ΚΑΘΕΤΗΡΑ ΚΑΙ 2)ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΧΕΙΟ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ...

Δημοσίευση

Κι εγώ επειδή είμαι πολύ θετικός και χαρούμενος άνθρωπος δεν πίστευα οτι θα περάσω ποτέ από αυτό το στάδιο.Τελικά όμως πέρασα και παραπέρασα. Ένοιωθα ανίκανη να κάνω οτιδήποτε, όποτε έφευγε ο άντρας μου για δουλειά έκλαιγα απαρηγόρητη και κάθε πρωί περίμενα την μαμά μου σαν θεό για να κοιμηθώ καινα ηρεμήσω λίγο .Όταν βγαίναμε καμιά βόλτα με τον άντρα μου δεν ήθελα να γυρίσω σπίτι και να αντιμετωπίσω το μωρό.Δεν έτρωγα, έκλαιγα συνέχεια και ένοιωθα βέβαια κακή μητέρα γιατί σκεφτόμουν οτι έχω πρόβλημα αφού αισθάνομαι έτσι, ενώ άλλες μανάδες είναι ευτυχισμένες.Άσε που πίστευα οτι δεν θα μεγαλώσει το μωρό μου ποτέ και οτι θα ταλαιπωρούμε πάντα έτσι και όποτε έβλεπα παιδάκια 2-3 ετών ζήλευα πολύ τις μαμάδες τους και έλεγα τί ευτυχισμένες που είναι.

Βέβαια με την στήριξη του άντρα μου και της μαμάς μου το ξεπέρασα μετά από 1,5 μήνα. Ορμόνες είναι αυτές!!

Δημοσίευση

liberty εγω μάλον την περνάω ακόμα αλλά σε πιο ήπια φάση.Στην αρχή και αρκετές μέρες αφού είχα γεννήσει έκλαιγα συνέχεια δεν είχα διάθεση για τίποτα αλλά σε μένα συμπίπτουν και άλλες οικογενειακές δύσκολες καταστάσεις που έκαναν το προβλημά μου χειρότερο.Τώρα λίγο πήρα τα πάνω μου και φτιάχνει η διαθεσή μου σιγά σιγά.Πάντως σου εύχομαι να μην το περάσεις ποτέ

Δημοσίευση

Ax πονεμενη ιστορια!!!Περασα και εγω αλλα ευτυχως κρατησε μονο 1 εβδομαδα!!!Εκλαιγα συνεχεια χωρις να εχω καποιο συγκεκριμενο λογο!!Να φανταστειτε το μωρο ηταν 10 ημερων και μας πηρε ο αντρας μου μεσα στο καταχειμωνο να παμε μια βολτα γιατι δεν μπορουσε να με βλεπει ετσι!!!

Δημοσίευση

Εγω στο παρατσακ γλυτωσα την βαριας μορφης.

Ειχαμε κατιθεματα με τον μικρο με το που γεννησα...και ειδικα οταν μπηκε ΜΕΝΝ δυο μερες δεν ετρωγα τιποτα δεν κοιμομουν μονο εκλεγα. με φωναζαν να τον θηλασω τον κρατουσα αγκαλια κε μεσα απο την μασκα εκλαιγα, ακομα και τωρα καμια φορα με πιανει μια τετοια καταθλυψη..ειμαι μεσα στο αμαξι σκεφτμαι διαφορα- βλακιες ως επι το πλειστον και κλαιαω

Δημοσίευση

κοριτσια συγνωμη αλλα περασα βαριας μορφης επιλοχεια και δεν ειναι συμπτωμα της το κλαμα!!! για 6 μηνες πηγαινα σε ψυχιατρο και περασα δραματικες στιγμες !! ρωτησε η κοπελια πως το καταλαβαινεις !! δυστηχως αργεις πολυ να το καταλαβεις και περισοτερο ακομα να το παραδεχτεις και να το καταπολεμησεις ! μονο ειδικος στο θεμα μπορει να βοηθησει κανενας αλλος !!

Δημοσίευση

ΒΙΚΥ 2 έγραψε:

κοριτσια συγνωμη αλλα περασα βαριας μορφης επιλοχεια και δεν ειναι συμπτωμα της το κλαμα!!! για 6 μηνες πηγαινα σε ψυχιατρο και περασα δραματικες στιγμες !! ρωτησε η κοπελια πως το καταλαβαινεις !! δυστηχως αργεις πολυ να το καταλαβεις και περισοτερο ακομα να το παραδεχτεις και να το καταπολεμησεις ! μονο ειδικος στο θεμα μπορει να βοηθησει κανενας αλλος !!
συμφωνω απολυτα....ολες οταν γενναμε κλαιμε ειναι απο τις ορμονες :ohmy:
Δημοσίευση

Εμενα ο αντρας μου δουλευε και νυχτες πολλες φορες οταν γεννησα, με αποτελεσμα να κοιμαται σχεδον οσες ωρες ηταν σπιτι...

Καταρχας οταν εμενα μονη μου και ΦΟΒΟΜΟΥΝΑ! Μην με ρωτησετε τι, τα παντα. Ενιωθα πανικοβλητη.Και αυτο χειροτερευε αν ηταν νυχτα. Αναβα ολα τα φωτα στο σπιτι, την τηλεοραση την ειχα μονιμως ανοιχτη.Τα πεθερικα μου ευτυχως εμειναν στην Αθηνα για ενα μηνα αφου γεννησα και πηγαινα και εμενα μαζι τους οταν ελειπε ο αντρας μου! Δοξα τω Θεω, αν δεν ηταν αυτοι δεν ξερω τι θα εκανα! Κλαμα και απιστευτα νευρα εννοειται πως ειχα!

Θυμαμαι χαρακτηριστικα μια μερα το μωρο εκλειγε ασταματητα και σπαρακτικοτατα, ο αντρας μου στη δουλεια, πηρα τον πεθερο μου τηλεφωνο να ερθει να με παρει, κρατουσα το μωρο αγκαλια και εκλαιγα με λυγμους, ειχα φοβηθει τοσο πολυ, δεν ηξερα τι να κανω...Τοσο πανικοβλητη δεν εχω νιωσει ποτε στη ζωη μου.

5 μηνες ημουνα ετσι. Προσπαθησα να το παλεψω μονη. Ο αντρας μου αντι να με καταλαβει ηθελε να τον καταλαβω εγω! Τσακωμοι ατελειωτοιΣυνεχεις κακες σκεψεις και φοβιες.Το οτι σταματησα να θηλαζω ηταν το κερασακι στην τουρτα. Σκεφτομουνα πολυ σοβαρα να αυτοκτονησω.Ενιωθα να ειμαι σε αδιεξοδο. Ενιωθα ενα τιποτα, οτι υποφερω στην καθε ανασα που παιρνω.Ουτε γελουσα πια, ουτε μπορουσα να χαρω τιποτα.

Τωρα θα πω και το εντελως κουφο. Και να φανταστειτε οτι δεν πιστευω σε αυτα. Δεν ειχα παρει την ευχη, γιατι οταν ειχαμε παει μας εδιωξε ο παπας (ακουσον ακουσον!) γιατι δεν ειχε χρονο! Τελοςπαντων, λεω δεν ξαναπαω. Οταν πηγαμε να βαφτισουμε τη μικρη στο χωριο του αντρα μου (6 μηνων) μου λεει η πεθερα μου να παμε σε εναν παπα να μας δωσει την ευχη. Για να μην με πει και αντιχριστη πηγα..Ε απο τοτε κοριτσια, ηρεμισε η ψυχη μου! Μου εφυγε ολο αυτο το ...πραγμα! Τωρα ειμαι μια χαρα και χαιρομαι το κοριτσακι μου χωρις κακες σκεψεις!

Δημοσίευση

κι εγω ειμαι απο αυτες που την περασαν σε αρκετα μεγαλο βαθμο!αυτο που μου εμεινε και μου εγινε και μαθημα ηταν το οτι δεν μπορουσα να ονειρευτω!δεν πιστευα ποτε οτι το να ονειρευεσαι ειναι τοσο σημαντικο!απο τοτε που συνηλθα δεν αφηνω να περασει ουτε μια μερα που να μην κανω ονειρα για το μελλον!ειτε για το μακρινο ειτε για το κοντινο!

Δημοσίευση

θα την καταλάβεις πιστεψε με. Εγώ που από την ώρα που θα σηκωθώ μεχρι την ωρα που θα κοιμηθώ γελάω και όμως την πάτησα!!! Όταν γέννησα ξαφνικά φύγαν όλοι από το δωμάτιο για να πλύνουν το μωρο και έμεινα μόνη μου για μια ώρα. Ήθελα να ουρλιάξω από τη δυστυχία. Δεν ήξερα τι μου έφταιγε. Έλεγα από μέσα μου "ξεκόλλα οι ορμόνες είναι" και πάλι ένιωθα άσχημα. Μετά για καμιά βδομάδα ήμουν κάπως. Οι άλλοι δεν κατάλαβαν τίποτα ούτε και γω να φανταστείς. Εκ των υστέρων που το σκέφτομαι νομίζω ότι την ψιλοπέρασα και γω.

Δημοσίευση

Η καταθλιψη εχει να κανει και με την κληρονομικοτητα και εμενα η μαμα μου ειχε. Εγω ειχα παθει κατθλιψη βαρια μετα τις πανελληνιες σε ασχημο βαθμο και πηγαινα σε ψυχολογο. Οταν γεννησα με ξαναπιασε σε σημειο να φοβαμαι να μεινω μονη μου με το μωρο οσο ασχημο και να ακουγετε ακομη και οταν γεννησα ολες περιμεναν να ερθει και εγω δε το ηθελα καθολου. Ο θηλασμος μου προκαλουσεακομη χειροτερα συναισθηματα σαν να καιγομουν μεσα μου την ωρα που το εκανα αλλα την θηλασα αποκλειστικα 4 μηνες και μετα αρρωστησα και μου κοπηκε μαχαιρι. Μαλωνα με τον αντρα μου και με οποιον υπηρχε και το χειροτερο δεν παραδεχομουν οτι ειχα κατι. Τελικα με πηγε η μαμα μου με το ζορι σε γιατρο γιατι εβλεπε οτι περνουσα οτι και αυτη καποτε και μου εδωσε χαπια για 4 μηνες και ετσι ηρεμησα.

Δημοσίευση

ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΔΥΣΚΟΛΗ ΦΑΣΗ ΟΝΤΩΣ...Κ ΕΓΩ ΜΕ ΘΥΜΑΜΑΙ ΝΑ ΚΛΑΙΩ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 5 ΦΟΡΕΣ ΤΗ ΜΕΡΑ ..ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΗΤΑΝ ΟΜΩΣ ΤΑ ΝΕΥΡΑ Κ ΟΟΧΙ ΤΟ ΚΛΑΜΑ,ΓΙΑΤΙ "ΕΠΙΑΝΑ" ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΝΑ ΝΕΥΡΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ..ΑΡΚΕΤΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟΥ ΦΩΝΑΖΑ ΚΙΟΛΑΣ...ΑΜΕΣΩΣ (ΣΕ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ ΤΟ ΕΠΑΙΡΝΑ ΑΓΚΑΛΙΑ Κ ΤΟΥ ΖΗΤΟΥΣΑ ΣΥΓΝΩΜΗ ΚΛΑΙΓΟΝΤΑΣ)ΕΝΙΩΘΑ ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ ΤΥΨΕΙΣ..ΤΙΠΟΤΕΝΙΑ,ΑΧΡΗΣΤΗ Κ ΟΤΙ ΑΛΛΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΕ ΚΑΝΟΥΝ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΕΝΑ ΡΑΚΟΣ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΟΛΕΞΙΑ...

ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΗΤΑΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ..Κ ΑΠΟ ΤΑ ΞΕΝΥΧΤΙΑ Κ ΑΠΟ ΤΑ ΞΑΦΝΙΚΑ ΚΛΑΜΜΑΤΑ Κ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΥΡΑΣΗ Κ ΑΠΟ ΟΛΑ :(:(

ΤΟ ΑΣΧΗΜΟ ΗΤΑΝ ΠΩΣ ΗΜΟΥΝ ΜΟΝΗ Κ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΤΗΝ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ...

ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ(Κ ΑΥΤΟ ΔΕ ΤΟ ΕΧΩ ΞΕΧΑΣΕΙ,ΟΥΤΕ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ)ΓΥΡΩ ΣΤΙΣ 3 ΘΗΛΑΖΑ ΤΟΤΕ..ΒΑΖΩ ΞΑΦΝΙΚΑ ΤΑ ΚΛΑΜΜΑΤΑ..ΔΥΝΑΤΑ Κ ΜΕ ΛΥΓΜΟΥΣ

ΕΚΑΝΑ Κ ΜΠΡΟΣ ΠΙΣΩ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΑΝ ΨΥΧΑΣΘΕΝΗΣ Κ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΑ Κ ΣΚΕΦΤΟΜΟΥΝΑ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΩΡΑ(ΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΤΙΝΑ ΣΥΝΕΛΘΕ..ΑΛΛΑ ΔΕ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΤΟ ΣΤΑΜΑΤΗΣΩ :blush: )....ΕΡΧΕΤΑΙ ΛΟΙΠΟΝ Ο ΚΑΛΟΣ ΜΟΥ ΑΝΤΡΟΥΛΗΣ Κ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΤΙ ΕΠΑΘΕΣ..ΤΟ ΠΑΙΔΙ...??ΓΙΑΤΙ ΚΛΑΙΣ??

ΕΓΩ ΦΥΣΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟΚΛΑΜΑ Κ ΤΟΥΣ ΛΙΓΜΟΥΣ ΔΕ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΑΡΘΡΩΣΩ ΛΕΞΗ..ΚΑΤΙ ΠΕΡΙΕΡΓΟΥΣ ΗΧΟΥΣ ΕΒΓΑΖΑ :P

ΜΟΛΙΣ ΕΙΔΕ ΠΩΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΚΑΛΑ ΜΟΥ ΦΩΝΑΖΕΙ..ΚΑΛΑ ΕΙΣΑΙ ΤΡΕΛΗ ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΟΥ???!!!

ΤΙ ΗΤΑΝ ΠΑΙΔΙΑ ΑΥΤΟ ΝΑ ΤΟ ΑΚΟΥΣΩ ΑΛΛΟ ΤΟΣΟ ΕΓΩ ΚΛΑΜΑ..Κ ΑΥΤΟΣ ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ Κ ΠΑΕΙ ΞΑΝΑ ΣΤΗ ΚΡΕΒΑΤΟΚΑΜΑΡΑ.. :angry::angry:

ΔΕ ΘΑ ΤΟΞΕΧΑΣΩ Κ ΔΕ ΘΑ ΤΟΥ ΤΟ ΣΥΓΧΩΡΗΣΩ ΠΟΤΕ..ΗΤΑΝ Η ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ...ΔΕΝ ΤΟΥ ΤΟ ΕΧΩ ΠΕΙ ΠΟΤΕ..ΟΥΤΕ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΕΧΩ ΣΤΟ "ΠΙΣΩ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΙΟΥ ΜΟΥ...

ΣΥΓΝΩΜΗ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΑ ΤΟΣΑ ΛΙΓΑ..ΔΕΝ ΕΧΩ ΧΡΟΝΟ :P:P :woohoo: :silly: :woohoo: :woohoo:

Δημοσίευση

Ντινα αυτα δεν ειναι να τα κρατας στο πισω μερος του κεφαλιου σου, γιατι καποια μερα θα μετακομισουνε στο μπροστα... και αν γινει αυτο...αστα. Μπορεις να του το πεις με ηρεμο τροπο αυτο σου το παραπονο, χωρις να τσακωθεις, για να το βγαλεις απο μεσα σου.

(Εγω που τα κρατησα μεσα μου ειδα τι καταλαβα... )

Δημοσίευση

ΚΑΤ ΔΕΝ ΤΙΘΕΤΕ ΤΕΤΟΙΟ ΘΕΜΑ..ΔΕΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΩ ΚΑΚΙΑ,ΟΥΤΕ ΘΥΜΩΜΕΝΗ ΕΙΜΑΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥ..(ΕΝΝΟΗΤΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟΣΟ ΚΑΙΡΟ)

ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΔΥΣΑΡΕΣΤΗ ΑΝΑΜΝΗΣΗ..ΜΑΛΛΟΝ Η ΠΙΟ ΔΥΣΑΡΕΣΤΗ..ΑΠΛΑ..

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΑΝΤΩΣ ;):kiss::kiss::kiss:

Δημοσίευση

Και ελεγα οτι ειμαι η μοναδικη παλαβη!χαχαχααχα!!!

Και γω περασα καταθλιψαρα και δεν ξερω αν την περναω και ακομη δηλαδη!

Οταν γεννησα ημουνα τραλαλα τριλαλο!Την τριτη μερα στο μαιευτηριο και αφου ειχαμε παιδευτει και εγω αλλα και ο μπεμπουλης μου πολυ με το θεμα του θηλασμου σε μια φαση με κοιταει ο αντρας μου(ειχα αγκαλια το μωρο μας)και λεει"μπεμπη εχεις την η πιο καλη μαμα του κοσμου"Τι ητανε να το ακουσω εγω?????Ξεκιναω ενα κλαμα το οποιο σταματησε μετα απο κανα μηνα!!!!!!!!!!!!!!!!!!Εκλαιγα παντου!Στο μαιευτηριο παθανε πλακα!Δεν σταματαγα με τιποτα!Πηγα στον γυναικολογο να με δει κλαιγοντας.Πηγαμε στο Λητω να παρουμε καποια πραγματακια που μας ελειπαν και κει εκλαιγα!Τι να σας πω τραγικο!Δεν ειχα προβλημα με το μωρο.Ημουν πολυ υπευθυνη και πολυ συγκεντρωμενη.Αλλα ημουν υπερευαισθητη μεχρι αηδιας μπορω να πω και βαλε.Ελεγα στον εαυτο μου συνελθεεεεεεεεεε τα ορμονικα ειναι!Τιποταααααα!Εκει ειχε ανοιξει βρυση!Τελικα μου κοπηκε μαχαιρι μετα απο 3 1/2 εβδομαδες σχεδον.Μαχαιρι ομως.Παρολα αυτα εχω καποια καταλοιπα που νομιζω οτι θα φυγουνε με το που σκασει η ανοιξη!Σιχαινομαι τον χειμωνα!

Παρεπιπτοντως εχω στερεψει....δεν κλαιω ευκολα τωρα!

Και κατι αλλο!Αυτο που μου ελειπε πολυ ητανε η κοιλια μου!Το μωρο που ητανε μεσα μου!Φοβερο?Οταν πηγα στον γιατρο και ειδα αδεια την μητρα ενιωσα κενη!Ειμαι ηλιθια βεβαια γιατι εχω το μωρακι μου στην αγκαλια μου!Αλλα τοτε σκεφτηκα ολες αυτες τις γυναικες που βιωσανε μια απωλεια! :(

Παρολα αυτα δεν σκεφτομουνα καθαρα!Ειχε θολωσει το μυαλο μου!

Αααα οσο για τους αντρες....Ο δικος μου ειναι και ψυχολογος.....αλλα τιποτα δεν καταλαβαινε.Δεν λεω δεν ειχα προβλημα μαζι του αλλα οι αντρες δεν μπορουνε να τον νιωσουν αυτο.

Και κατι τελευταιο....

Δεν το νιωθουνε ολες οι γυναικες αυτο.Και αλλες το περνανε ελαφρια αλλες πιο βαρια.Εγω θεωρω οτι την περασα ελαφρια.Δεν εκανα αρνητικες σκεψεις απλα εκλαιγα συνεχεια.

Δημοσίευση

Πάντως να βγω off topic λίγο ακόμα συγκινούμαι εύκολα. Ειδικά αν δω κάτι στην τηλεόραση που να αφορά παιδιά ή καμιά ταινία με γονείς και παιδιά και το δάκρυ το χω στην άκτη του ματιού μου!!!! Μαλάκωσα πολύ. Ποια εγώ που έβλεπα παιδάκι και έστριβα από την γωνία, που για να κυλήσει ένα δάκρυ έπρεπε να καθαρίζω κρεμμύδια!!!!!!!!!!!!!!!!

Την δεύτερη μέρα που γύρισα από το μαιευτήριο και πάλευα με τον μαραθώνιο θηλασμό και δεν τα κατάφερνα εκεί τσάκισα. Με πιάσανε κάτι κλάμματα από την απελπισία μου που έβλεπα το παιδί μου να χορταίνει με ξένο γάλα και όχι με το δικό μου. Να ναι καλά ο άντρας μου που μου λέει, πέσε κοιμήσου να αναπληρώσεις τις δυνάμεις σου, σήμερα αναλαμβάνω εγώ και αύριο πάλι εσύ. Παιδία κοιμήθηκα και αυτό ήταν!!!!!!!!!! Το πηρα πατριωτικά αλλά με αισιοδοξία και τα κατάφερα στην 7 μέρα να θηλάσω αποκλειστικά. Από τότε μου φυγε και η κατάθλιψη μου φύγαν όλα.

Δημοσίευση

Και εγώ μια από τα ίδια, η χειρότερη περίοδος της ζωή μου, κλάμα, νεύρα, φωνές, ένιωθα ότι θα εκραγώ, ότι και αν μου έλεγε ο άντρας μου με πείραζε και γενικά ότι έκανε ή μου έλεγε ο καθένας, χάλια κατάσταση, κράτησε γύρω στον μήνα, μου ερχόντουσαν παράλογα πράγματα στο μυαλό, μέχρι να πέσω και από το μπαλκόνι(όσο υπερβολικό και να φαίνετε αυτή είναι η αλήθεια), σκεφτόμουν πάρα πολύ σοβαρά να πάω σε ψυχολόγο. Τώρα το σκέφτομαι και λέω εγώ ήμουν έτσι, καλά τι μυαλό είχα και φερόμουν έτσι, νιώθω ότι είναι τόσο παράλογο όλο αυτό που συμβαίνει από την μια μέρα στην άλλη και σε κάνει να νιώθεις τόσο "απαίσια"...

Δημοσίευση

kalispera!!ego gennisa stis 8 flevari!!tin deyteri mera pou hmoun sto nosokomeio itan ekei i mama mou k i giagia mou opote mou elegan pos tha fygoun me epianan klamata me ligmous eftase se simeio i mama mou na parei to giatro k na zitisei grigora voitheia!!eklaiga gt dn mou fernoun to paidi synexeia dipla mou gt me metakinisan apo to triklino sto exaklino gt tha mou efernan to moraki mou k dn ithela na me dei etsi gt i pethera mou mou eipe na tis ton pao na ton dei!!telika eklaiga xoris logo k aitia ekei thelo na katalikso!!akoma stenaxoriemai pou vlepo to moraki mou k dn xero an mporo na ta katafero k nevriazo merikes fores otan dn koimatai!!na sas po kati??pistevo pos ayto dn einai i epiloxios katathlipsi pou eixa alla to oti epesa apo ta rixa amesos sta vathia poly vathia tha elega k vlepontas ayto to moraki pou einai to diko mou k oxi kapoias allis dn xero an mporo na to megaloso opos megalosan oi goneis mou emena opos episis k to an tha eimai me ton antra mou gia panta na eimaste mia sosti oikogeneia!!

Δημοσίευση

K.T.K. έγραψε:

κι εγω ειμαι απο αυτες που την περασαν σε αρκετα μεγαλο βαθμο!αυτο που μου εμεινε και μου εγινε και μαθημα ηταν το οτι δεν μπορουσα να ονειρευτω!δεν πιστευα ποτε οτι το να ονειρευεσαι ειναι τοσο σημαντικο!απο τοτε που συνηλθα δεν αφηνω να περασει ουτε μια μερα που να μην κανω ονειρα για το μελλον!ειτε για το μακρινο ειτε για το κοντινο!

αυτο ναι ειναι καταθλιψη !!

σας λεω περασα βαριας μορφης και δεν ειναι το κλαμα μερος της !! ασχετο εντελως ειναι !! ισα ισα που ξεσπασατε και οχυρωθηκατε εναντια στην επιλοχεια !! ειναι μια σειρα απο πραγματα και συμπτωματα και σκεψεις η επιλοχεις που δεν μπορουν δυστηχως να γραφτουν σε ενα ανοιχτο φορουμ για το καλο καποιων !!! παντωςειναι πολυ strong και δεν μπορει να ξεπεραστει απο μονη της !!! :(

  • 1 month later...
Δημοσίευση

elpizo na eisai stis tyxeres pou den perasan aftin tin fasi!ego ta theorousa xazomares otan ta akouga afta kai anarotiomoun pos einai dynaton molis exeis apoktisei to moraki sou na min eisai kathe allo para triseftixismeni. se emena ksekinise mia mera prin na vgo apo to maieftirio kai kratise gia deka meres peripou.eklega synexeia, den ithela na vlepo kanenan ektos apo to moro mou kai ton antra mou.eftyxos h triferotita tou antra mou kai i aisthisi pou mou dimiourgouse i beba mou otan thn kratousa agalia me vohthisan na to kseperaso syntoma

Δημοσίευση

Επιλοχειο ειναι το μοναδικο που δεν περασα! Ευτυχως!! Εχω περασει καταθλιψη για 2 χρονια. Ασε! Δεν εβγαινα απο το σπιτι. Ειχα ενα βαρος στο στηθος που νομιζα οτι θα σκασω... Επαιρνα ηρεμιστικα, εκλαιγα... ειμουν μονιμως στο κρεβατι...ζαλιζομουν να κατσω ακομα και στον ποπω μου. Ημουν συνεχεια ξαπλωμενη! Μπανιο με εκανε η μαμα μου :blush: Πηγαινα σε ψυχοθεραπευτη για 2 μηνες αλλα δεν καταφερε πολλα! Μια μερα.. Χριστουγεννα ητανε θυμαμαι... Σηκωθηκα ντυθηκα πεταξα τα χαπια και βγηκα επι τρεις ωρες στην αγορα. Φοβομουν, ετρεμα αλλα εγω εκει! Βραχος. Αυτο ηταν! ΣΣυνηλθα!!!! Με το που γεννησα σαν να εγινε ενα θαυμα! πηρα τοση δυναμη απο τον γιο μου που εχω να μοιραζω!! :P :laugh: Να σημειωσω οτι σε ολο αυτο το διαστημα ο αντρας μου (τοτε ηταν απλως δεσμος) ητανε διπλα μου. Ερχοταν απο την δουλεια και καθοταν μαζι μου!! Το μαναρι μου μωρε... Τον εδιωχνα δεν ηθελα να με βλεπει ετσι κι αυτος εκει!! Να μου προσφερει παααααααντα την αγκαλια του να κλαιω...

Δημοσίευση

Εγω ειχα παθει καταθλιψη το 2006 σε αρκετα βαρια μορφη, δεν ηταν μονο το κλαμα,ενοιωθα φοβισμενη,αδυναμη,ειχα ταχυκαρδιες,ζαλαδες,δεν ηθελα να βγαινω εξω,ενοιωθα γενικα οτι τελειωνω εδω.Μολις ειχα αρραβωνιαστει και ξαφνικα τσου την επομενη μερα δεν ενοιωθα εγω.Βεβαια πρι το παθω δουλευα παρα πολυ και ισως αυτο να ηταν ενας ακομα λογος που επιβαρηνε την κατασταση.Θυμαμαι ηταν ανοιξη και καθε ανοιξη τρεμω μην ξαναπερασω το ιδιο,Θυμαμαι επαιρνα την μανα μου στο νησι και της ελεγα μανα πεθαινω..την να πει και αυτη που απο πολυ μικρη ειχε καταθλιψη και οχι μονο.Οταν παντρευτικα θυμαμαι φοβομου που ειμουν ορθια και πιστευα οτι θα πεσω κατω δεν τον χαρηκα καθολου.Οταν εμεινα εγγυος ενοιωθα τελεια ψυχολογικα ουτε αγχος ουτε τιποτα.Οταν γεννησα τις πρωτες μερες στο νοσοκομειο καθε πρωι εκλαιγα και ντρεπομουν την κποελα που ηταν διπλα μου που ηταν με στην καλη χαρα.Ενοιωθα ανικανη ,λοιπομουν το μωρο γιατι πιστευα οτι ημουν αναξια για αυτο.και πολλα αλλα που δεν περιγραφονται ευτυχως ολο αυτο κρατησε μονο 10 ημερες.Βεβαια η ενταση το ανχος και το κλαμα δεν ελοιπαν οχι ομως απο καταθλιψη αλλα απο κουραση και αυτο δεν με πολυνοιαζει.

Την καταθλιψη την βλεπω σαν ενα τερας που καθε φορα θελω να νικησω χωρις χαπια,οταν την παθαινω απλα νοιωθω οτι πεθανα,Ελπιζω να μην το ξαναπερασω ποτε οπως και καμια κοπελα απο δω μεσα.

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Τα διάβασα ρε κορίτσι..Πφφ τι να πω. Ετσι όπως τα λες φαίνεται σαν να θέλει να σε βάλει καισαρική στις 38 εβδομάδες. Γιατί να το δεχτείς; Αν υπάρχει κάποιο θέμα οκ, πχ με την πίεση κλπ δε ξέρω τι γίνεται, αλλά αν λέει μια το ένα μια το άλλο δε φαίνονται λίγο σαν δικαιολογίες; Δηλαδή κ η γιατρός σου η άλλη γιατί λέει ότι δεν υπάρχει θέμα να πας φυσιολογικά ; Δεν ξέρει αυτή; Αυτό για την προεκλαμψία νομίζω είναι πιο σοβαρό, αλλά είναι σίγουρο ότι έχεις; Ή το υποθέτει ο γιατρός επειδή έκανες πίεση 15; Επίσης δε γεννάς μόνο αν στις 39 εβδομάδες αρχίσει το κεφάλι να φαίνεται κ βγει με ένα σπρώξιμο. Γιατί μόνο τότε; Για να μη ζοριστείς το λέει κ ανεβάσεις πίεση; Γιατί αλλιώς μπορείς να γεννήσεις κ 41 εβδομάδες κ να κάνεις κ ώρες, να μη βγει με ένα σπρώξιμο. Τώρα αν όντως είναι υπέρ του φυσιολογικού και βλέπει κάτι, εννοείται να μην το ρισκάρεις κ να πας για καισαρική όποτε σου πει!! Δεν παίζουν μ αυτά!! Πάντως κ για το μικρόβιο κι εγώ έχω ακούσει ότι παίρνεις απλά μια αντιβίωση εκείνη την ώρα κ γεννάς κανονικά..τώρα δεν παίρνω κ όρκο, δεν είμαι γιατρός. Γενικά αυτόν σαν γιατρό τον ξέρεις; Είναι καλός; Αν τον εμπιστεύεσαι θα σου έλεγα άκου ό,τι σου πει κ καντο. Αν έχεις αμφιβολίες δε ξέρω, καλά κάνεις κ το ψάχνεις  Εγω δεν αμφισβήτησα ποτέ τον γιατρό μου, έχω καταλάβει όμως με 3 γέννες ότι είναι υπέρ του φυσιολογικού, είναι χαλαρός γενικα, ίσως παραπάνω αποσο θα’θελα, αλλά δε σε αγχώνει κ θα πάει καισαρική μόνο αν υπάρχει σοβαρός λόγος . Ποτε έχεις ΠΗΤ θύμισε μου; Κ πόσο χρονών είσαι αν επιτρέπεται;
    • Κορίτσια τι κάνετε? Πως είστε όσο περνάει ο καιρός? Εγω εχω αρχίσει και βαραίνω και δυσκολεύομαι σιγά σιγά.. Εχω κατι πόνους σαν μυϊκούς θα τους περιεγραφα, χαμηλα στην κοιλιά αριστερά μονο στις κινήσεις. Σκέφτομαι μηπως εχει σχέση με την τομη της προηγούμενης καισαρικής μου. Εαν καποια εχει ξανακάνει καισαρική, ειχε ποτέ τετοια ενόχληση? @Elk μου εσυ που εχεις κανει καισαρικες είχες ποτε κάτι παρόμοιο?
    • Τελεια, εγώ μένω Αιγάλεω και είμαι φιλόλογος χρόνια σε φροντιστήριο και ιδιαίτερα αλλά τώρα με κάλεσαν αναπληρώτρια στην Δ φάση και πηγαινοέρχομαι Θήβα!
    • Σήμερα είχα άλλη μια συνάντηση με το γιατρό του νοσοκομείο που θα με ξεγεννήσει... καλά που δεν παίξαμε ξύλο. Φίλε οι άνθρωποι εκεί μέσα πρέπει να κουβαλάνε πολλά κιλά κόμπλεξ.. γενικά οι γιατροί..    Ακούστε να δείτε τώρα.. την προηγούμενη Τρίτη που πήγα για καρδιοτοκογράφο άρχισε να μου λέει τι σκέφτομαι, και αν το σκέφτομαι καλά τι θέλω να κάνω, καισαρική ή φυσιολογικό τοκετό... του λέω γιατρέ τι να σου πω, δεν ξέρω.. εγώ άγνοια κινδύνου έχω, δεν έχω ξανά γεννήσει για να ξέρω τι θέλω, ότι μου πεις εσύ θα κάνουμε.. αν μπορούμε να το πάμε φυσιολογικά, θα το πάμε φυσιολογικά, αν πάλι όχι για το χ - ψ λόγο το πάμε καισαρική. Μου κάνει τον υπέρηχο μου λέει βλέπω τον λόρο γύρω στο λαιμό του μωρού, σου το είπε αυτό η γυναικολόγος σου; (έχω εξωτερικό γιατρό και συνεργάζονται αυτοί μεταξύ τους).. Λέω όχι, πριν δύο εβδομάδες που με είδε δεν μου είπε κάτι τέτοιο, ίσα ίσα ότι είναι όλα μια χαρά και η μικρή μεγαλώνει φυσιολογικά. Αααα μου λέει εδώ ο λόρος είναι μπερδεμένος.. εντάξει δεν είναι πρόβλημα αλλά σε περίπτωση φυσιολογικού τοκετού θα δούμε πως θα πράξουμε.. του λέω τι εννοείς γιατρέ; Του λέει ο άντρας μου, τι θες να πεις γιατρέ με αυτό; Υπάρχει κίνδυνος για το μωρό; Και λέει αυτός: Δεν υπάρχει άμεσος κίνδυνος αλλά εκείνη την ώρα υπάρχει περίπτωση αν ο λόρος είναι κοντός να δυσκολευτεί στην έξοδο το μωρό αλλά αυτό θα το διαχειριστώ εγώ.. αν είναι μεγάλος ο λόρος είναι οκ! Και του λέει ο άντρας μου, αυτό πως μπορούμε να το γνωρίζουμε; Δεν μπορούμε του λέει ο γιατρός.. Άντε πάνε εσύ και βγάλε άκρη μετά..   Ακούω εγώ αυτά, με έχει αγχώσει καλά καλά και πάω να μου μετρήσει την πίεση η μαία. Μου βγάζει την πίεση 15 τη μεγάλη.. ααα μου λέει αυτός με τέτοια πίεση δεν πάμε με τπτ σε φυσιολογικό τοκετό, υπήρχει θέμα, έχεις χαμηλό ποσοστό για προεκλαμψία, συν ότι είσαι ηλικιακά μεγάλη, είσαι και από εξωσωματική.. Του λέω γιατρέ η πίεση μου καταρχάς δεν είναι αυτή.. η πίεση μου τόσο καιρό είναι στο 12 και τώρα την τελευταία εβδομάδα max 13.. δεν είναι με τπτ στο 15. Ααα μου λέει δεν ξέρεις εσύ.. η πίεση σου είναι αυτή που βλέπω εγώ τώρα.. γιατί όταν θα ρθει η ώρα του τοκετού στα ζόρια τέτοια πίεση θα ανεβάσεις μπορεί και πάρα πάνω.. λέω καλά.. εσύ ξέρεις. Κλείνουμε το επόμενο ραντεβού που ήταν το σημερινό και φεύγουμε.    Εντωμεταξύ με το που φεύγουμε από αυτόν πάμε καρφί στη εξωτερική γυναικολόγο μου γιατί ήθελε σώνει και ντε να βγάλει 3D φωτογραφίες τη μικρή.. τόσο καιρό δεν μπορούσε γιατί το σκατό είχε μονίμως τα χέρια και τα πόδια του μπροστά στα μούτρα της.! 🤣   Πάμε λοιπόν, της λέμε το και το έγινε στο γιατρό, μας είπε αυτά κι αυτά, μας άγχωσε για το λόρο, μιας και ήρθαμε για τις φωτογραφίες δες και για το λόρο ρε Μαρία. Κοιτάει η γυναίκα, όλα καλά, μπόρεσε επιτέλους την έβγαλε και κάνα δυο φωτογραφίες βλέπει και το λόρο, εννοείται μια χαρά, δεν ήταν τυλιγμένος πουθενά απλά ήταν μπροστά στο πρόσωπο και στο λαιμό του μωρού.. μου δίνει να κάνω καλλιέργεια κολπικού υγρού και φεύγουμε. Εντωμεταξύ πριν φύγουμε γυρίζει και μου λέει δεν υπάρχει πρόβλημα για φυσιολογικό τοκετό, η ηλικία σου είναι μια χαρά, εδώ την προηγούμενη εβδομάδα ο ίδιος γιατρός ξεγέννησε φυσιολογικά κοπέλα 45 χρονών.. η εξωσωματική δεν παίζει ρόλο, η πίεση οκ! από τη στιγμή που δεν δείχνει να ανεβαίνει δεν υπάρχει θέμα, το παρακολουθείς αλλά μέχρι εκεί.. το μωρό έχει πάρει ήδη θέση, δεν βρίσκω το λόγο μου λέει γιατί να μη σε πάει φυσιολογικά. 🤓   Βγαίνουν τα αποτελέσματα της καλλιέργειας, στρεπτόκοκκος β θετική.. Μιλάω με τη Μαρία μου λέει θα πάρεις κολπική κρέμα απλά, δεν θα σου δώσω αντιβίωση, δεν είναι κάτι ανησυχητικό που θα πρέπει να πανικοβληθείς, υπάρχει στη χλωρίδα του κόλπου, απλά και αντιβίωση να σου δώσω τώρα μέχρι τη γέννα μπορεί να ξανά εμφανιστεί, να ξέρεις μόνο ότι σε περίπτωση που σπάσουν τα νερά θα πρέπει να πάρεις αμέσως ενδοφλέβια αντιβίωση. Της λέω οκ! και κλείνω το τηλέφωνο.    Πάμε στο σήμερα.. Πάω στο νοσοκομείο, ο γιατρός με "μούτρα" παρεξηγημένος...   Μου λέει πως είσαι, εεε λέω γιατρέ καλά, αλλά είναι πρωί ακόμα δεν έχει αρχίσει αυτή να κουνιέται και ανησυχώ.. μου λέει θα βάλουμε τον καρδιοτοκογράφο θα τα δούμε όλα, μην ανησυχείς.. Μου βάζει τον καρδιοτοκογράφο με το που ακούω καρδούλα ησυχάζω, του λέω τώρα που ακούω καρδούλα όλα καλά.. Μου λέει γιατί αγχώνεσαι.. εεε λέω γιατρέ λίγα γίνονται κάθε μέρα, τόσα ακούμε.. μου λέει πότε θα ξεαγχωθείς εσύ.. λέω όταν θα πάρω τη μικρή στα χέρια μου.. Εεε μου λέει πολύ αγχώνεσαι.. λέω γιατρέ εσύ με αγχώνεις, εγώ μου λέει γιατί, γιατί του λέω την προηγούμενη φορά με τις πιέσεις και το λόρο με άγχωσες.. εεε μου λέει μια μπούρδα είπα κι εγώ για το λόρο μην το δένεις κόμπο, άλλο ο 2D υπέρηχος άλλο ο 3D της Μαρίας.. Μου ήρθε να του πω μωρέ μαλάκα, αν είναι έτσι τότε τι την λες την παπαριά και τζάμπα τον άλλο τον αγχώνεις. 🤯   Έρχετε και ο άντρας μου μέσα, τελειώνει με τον υπέρηχο που μου έκανε, μου μετράει και την πίεση και μας λέει πάμε στο γραφείο. Λέει ραντεβού την άλλη Τρίτη τι ώρα;; Λέω γιατρέ ότι ώρα σε βολεύει.. Όλα καλά;;; Και λέει αυτός ναι όλα καλά, ο καρδιοτοκογράφος οκ! η πίεση καλούτσικη, το αμνιακό εντάξει.. Λέω γιατρέ τι θα κάνουμε με το θέμα του τοκετού;; Και αρχίζει αυτός.. πήγες λέει στη Μαρία και την είπες για το λόρο και καλά ότι παίρνω λόγια από αυτόν και τα μεταφέρω στη Μαρία.. Του λέω καταρχάς στη Μαρία δεν πήγα για το λόρο αλλά για τις φωτογραφίες.. και μιας και πήγα είπα να δει και το λόρο.. σου είπε μου λέει η Μαρία ότι με το μικρόβιο που έχεις δεν μπορείς να γεννήσεις φυσιολογικά; Λέω όχι, το μόνο που μου είπε ήταν να πάρω την κολπική κρέμα και αν σπάσουν τα νερά να πάρω ενδοφλέβια αντιβίωση αυτό.. Του λέω γιατρέ δεν θα με ξεγεννήσει η Μαρία, εσύ θα με ξεγεννήσεις, εγώ από σένα περιμένω να μου πεις τι θα κάνουμε, εγώ δεν ξέρω, ούτε αποφασίζω μόνη μου. Μου λέει αυτός δεν σου είπε η Μαρία ότι με τόσους σοβαρούς παράγοντες που έχεις δεν μπορείς να γεννήσεις φυσιολογικά; Του λέω όχι, δεν μου το ανέφερε ποτέ αυτό. Πετάγεται ο άντρας μου και λέει η Μαρία σε τέτοια βγάζει τον κώλο της απ' έξω, δεν είναι αυτή που ξεγεννάει αλλά εσύ. Λέει αυτός εγώ νόμιζα ότι γνώριζες τους κινδύνους, του λέω όχι.. γι' αυτό περιμένω εσένα να μου πεις.. Αρχίζει αυτός να λέει σε αυτό το σημείο, ότι δεν έχει ανάγκη από πελατολόγιο, ότι και καλά αν θέλουμε να πάμε σε άλλο γιατρό μπορούμε, ότι αυτός είναι υπερ του φυσιολογικού τοκετού και τα ποσοστά του είναι υψηλά οπότε δεν τρελένεται να τα χαλάει με καισαρικές, σαν να λέει ότι εμείς υπαινισώμαστε ότι μας πάει για καισαρική καθαρά για χρηματικό σκοπό.. καμία σχέση εμείς εντωμεταξύ.. και κάθομαι και σκέφτομαι εγώ εκείνη την ώρα.. τι λέει ο άνθρωπος;;; 🤯🤯🤯   Του λέω γιατρέ, ούτε εχθρό σε βλέπω, ούτε κόντρα θέλω να σου πάω.. Δυστυχώς εδώ το ξέρεις πολύ καλά ότι δεν υπάρχει γυναικολόγος που θα σε αναλάβει από την αρχή της εγκυμοσύνης μέχρι τη γέννα, αναγκαστικά πας αλλού. Εγώ εσένα διάλεξα και δεν έχω θέμα μαζί σου, ίσα ίσα, απλά περιμένω ξεκάθαρες κουβέντες, να ξέρω εξ αρχής πως θα πορευθούμε, δεν είμαι εγώ γιατρός, εσύ είσαι, εσύ ξέρεις καλύτερα. Κσι μου λέει θα μπορούσα τώρα να σου βάλω προγραμματισμένη καισαρική στις 38 εβδομάδες αλλά δεν σε βάζω ακόμη γιατί θέλω να το δούμε πως θα πάει βδομάδα με τη βδομάδα.. αν δούμε ότι όλα πάνε καλά και φτάσεις 39 εβδομάδες και το κεφάλι έχει αρχίσει και φαίνεται και με ένα σπρώξιμο βγει το μωρό εννοείται δεν σε βάζω στο μαχαίρι.. Εεε λέω πες με έτσι να καταλάβω, εξηγημένες κουβέντες..    Με έσκασε κορίτσια.. όχι τπτ άλλο, τώρα ξέρω ότι περιμένει τουλάχιστον να πάμε 38 εβδομάδες, ότι έχει σκοπό να με πάει με καισαρική, αλλά αυτό θα το δούμε ανάλογα με την υγεία μου και την υγεία του μωρού.. Δηλαδή τόσο δύσκολο τους είναι να μιλήσουν νορμάλ αυτοί οι άνθρωποι;;;   Sorry για το σεντόνι.. 😅
    • Ναι ρε γαμώτο! Εδώ στο τέρμα Θεού, αρχές Αλάχ που ζω.. δεν υπάρχει γυναικολόγος που ταυτόχρονα να είναι και μαιευτήρας. Οπότε έχεις άλλον έξω που σε παρακολουθεί και τον πληρώνεις αδρά.. ιδιώτη.... και πας σε άλλον προς το τέλος της εγκυμοσύνης στο νοσοκομείο για να σε ξεγεννήσει.  Εγώ αυτή η γιατρός που έχω γενικά, η γυναικολόγος μου, ασχολείται κυρίως με εγκυμοσύνες και ότι αφορά τους μεγάλους υπερήχους, αυτόν τον γιατρό που είναι στο νοσοκομείο τον ξέρει γιατί ήταν συμφοιτητές στην ιατρική. Οπότε την αρχή της εγκυμοσύνης την αναλαμβάνει αυτή και το τέλος, τη γέννα δηλαδή την αναλαμβάνει αυτός. Εννοείται ότι στο νοσοκομείο υπάρχουν και άλλοι γιατροί, απλά αυτός είναι το όνομα και ο καλύτερος εκεί μέσα. Αυτός είναι ο μόνος που είναι υπέρ του φυσιολογικού τοκετού, αλλά είναι δυστυχώς λίγο παρμένος από ότι καταλάβατε.. δηλαδή θέλεις διερμηνέα για να καταλάβεις τι θέλει να πει ο ποιητής κάθε φορά. Δεν μιλάει ξεκάθαρα. Είναι πολύ παρεξηγήσημος, δεν είμαι η μόνη δηλαδή που έχω θέματα μαζί του, οι περισσότερες κοπέλες είναι.. και δεν είναι λίγες οι φορές που έχω ακούσει είτε άντρες είτε γυναίκες να είναι στα πρόθυρα τσακωμού μαζί του. Ναι! η αλήθεια είναι ότι θα μπορούσε εξ αρχής να μου πει σε πάω σε καισαρική, κάτι το οποίο δεν κάνει.. θέλει να δει πως θα ανταποκριθεί το σώμα μου στις εβδομάδες που έρχονται και ανάλογα θα πράξει. Εντάξει σε αυτό του βγάζω το καπέλο, απλά το θέμα είναι ότι πρέπει όπως είπα να μυρίζεις τα νύχια σου για να καταλάβεις τι θέλει να πει ο ποιητής. Την απόξεση που χρειάστηκε να κάνω στην πρώτη εγκυμοσύνη αυτός μου την έκανε, και έκανε πολύ καλή δουλειά, γι' αυτό και τον εμπιστεύομαι, γι' αυτό και τον επέλεξα, αλλά ξέρω ότι είναι ιδιάζουσα περίπτωση.. 😅
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...