admin

Το παιδί πρέπει να απολαμβάνει όλα τα δικαιώματα του: Πρέπει να παρέχεται ειδική προστασία από το νόμο όσο και από άλλα μέσα, που εξασφαλίζουν ελευθερία και αξιοπρέπεια. Το παιδί πρέπει να έχει όνομα και μια εθνικότητα μόλις γεννηθεί. Το παιδί πρέπει να συμπεριληφθεί στην κοινωνική ασφάλιση και να είναι σε θέση να μεγαλώσει και να αναπτυχθεί με τρόπο υγιή. Στο παιδί που βρίσκεται σε μειονεκτική θέση από σωματική, διανοητική και κοινωνική πλευρά, πρέπει να του παρέχονται θεραπευτικές δυνατότητες. Το κάθε παιδί πρέπει να μεγαλώνει υπό την προστασία και την ευθύνη των γονιών του. H εκπαίδευση πρέπει να παρέχεται δωρεάν. Το παιδί είναι το πρώτο που θα δεχθεί προστασία από τους ανθρώπους. Δεν πρέπει να παραμελείται από τους γονείς τους και να εργάζεται από μικρή ηλικία. ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ UNICEF Δικαιώματα επιβίωσης: Καλύπτουν το δικαίωμα του παιδιού για ζωή και τις ανάγκες που είναι πιο βασικές για την ύπαρξή του. Αυτά συμπεριλαμβάνουν ένα επαρκές επίπεδο διαβίωσης , στέγη, διατροφή και πρόσβαση σε ιατρικές υπηρεσίες. Δικαιώματα προστασίας: Απαιτούν τα παιδιά να προφυλάσσονται από κάθε είδους κακοποίηση, αμέλεια και εκμετάλλευση. Καλύπτουν θέματα όπως ειδική φροντίδα για προσφυγόπουλα, βασανιστήρια, κακοποίηση στο σωφρονιστικό σύστημα, ανάμειξη σε εμπόλεμες διαμάχες, εργασία ανηλίκων, χρήση ναρκωτικών και σεξουαλική εκμετάλλευση. Πρέπει να διαμορφωθεί μία κοινωνία ελεύθερη από τη βία και τις διακρίσεις σε όλα τα επίπεδα που εκτιμά τη ζωή και τη συνεισφορά των παιδιών και των γυναικών. Η φροντίδα για τα μικρά παιδιά είναι πιο πολύ αναγκαία εκεί ακριβώς που είναι πιο δύσκολο να εξασφαλισθεί – σε χώρες βυθισμένες σε ατέρμονη φτώχεια, στη βία και καταστροφικές επιδημίες. Το 2008, οι 5 αιτίες-δολοφόνοι παιδιών ήταν: συνθήκες πριν και μετά τη γέννα 20% αναπνευστικές λοιμώξεις 18%, διαρροϊκές ασθένειες 17%, ασθένειες προλαμβανόμενες με εμβολιασμό και ελονοσία 7%. Περίπου 20 εκατομμύρια παιδιά είναι εκτοπισμένα από συρράξεις. Επίσης είναι αξιοσημείωτο ότι παιδιά κακοποιημένων (από συντρόφους τους) γυναικών κινδυνεύουν 6 φορές περισσότερο να πεθάνουν πριν φθάσουν την ηλικία των 5 ετών. Στατιστικά στοιχεία που σοκάρουν: Κάθε χρόνο 13 εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν σε όλο τον κόσμο, θύματα της φτώχειας, των επιδημιών, του πολέμου. 45% των παιδιών ηλικίας κάτω των πέντε χρόνων στις αναπτυσσόμενες χώρες -εκτός της Κίνας - ζουν σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας. Περίπου 100 εκατομμύρια παιδιά ζουν εγκαταλελειμμένα από την οικογένειά τους στους δρόμους, κερδίζοντας το ψωμί τους με ανθυγιεινές εργασίες. Περίπου 120 εκατομμύρια παιδιά ηλικίας 6 έως 11 χρόνων δεν πηγαίνουν σχολείο. Περισσότερα από 250 εκατομμύρια παιδιά αναγκάζονται να εργαστούν για να ζήσουν και, σε πολλές περιπτώσεις, για να συντηρήσουν και την οικογένειά τους, συχνά σε μη ασφαλείς συνθήκες εργασίας. Πολλά παιδιά για λόγους επιβίωσης φτάνουν και ως την πορνεία. ''Ευυπόληπτοι'' πολίτες του αναπτυγμένου δυτικού κόσμου εξαγοράζουν για ανήθικους σκοπούς μικρά παιδιά του δρόμου ή διαφθείρουν παιδιά από το οικογενειακό ή φιλικό τους περιβάλλον. Όλοι μας, ο καθένας από τη δική του θέση μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά, να έχουν ένα καλύτερο επίπεδο διαβίωσης, να ζουν με ασφάλεια, σε ένα υγιές και χαρούμενο περιβάλλον. Σε περίπτωση που δούμε να καταπατούνται τα δικαιώματά τους, πρέπει να απευθυνόμαστε στις αρμόδιες αρχές ή στις αντίστοιχες παιδικές οργανώσεις. Γ. Ρίτσος - «Για το παιδί»: «Τα παιδιά θέλουν παπούτσια/ τα παιδιά θέλουν ψωμί/ θέλουνε και φάρμακα/ δούλεψε και συ/ Γέλα κλαίγε κι όλο λέγε/ το παιδί: ζωή./ Τίποτ’ άλλο, Ζωή./ Ζύμωνε στη σκάφη/ πρώτο σου ζυμάρι, πρώτο σου ψωμί/ ένα καλυβάκι μια μικρούλα αυλή/για το παιδί./ Ζύμωνε το χώμα/ με το δάκρυ δάκρυ/ φτιάξε ένα χωμάτινο πουλί/ να πετάει τη νύχτα/ και να κελαηδεί/ για το παιδί./ Τούτη είναι η ζωή μας/ τούτο το μεγάλο, τίποτ’ άλλο/ γέλα κλάψε, πες ό,τι θες/ Το παιδί ζωή: ζωή/ τίποτ’ άλλο.»!

Ένα παιδί μπορεί να γίνει ντροπαλό εξαιτίας ενός συνδυασμού παραγόντων, αλλά συνήθως πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό που κληρονομείται από τους γονείς. Μπορεί, επίσης, να διαμορφωθεί από τη συμπεριφορά των γονέων προς το παιδί, εάν για παράδειγμα είναι υπερπροστατευτικοί μαζί του. Το να βοηθήσετε το ντροπαλό παιδάκι σας να βγει από το «καβούκι» του είναι ένα δύσκολο έργο που καλείστε να αναλάβετε ως γονείς και απαιτεί ιδιαίτερη μεταχείριση: 1. Κατανοήστε τις ανησυχίες του παιδιού Εάν αναγνωρίσετε αυτό που αισθάνεται το παιδί, χωρίς αρνητική κρίση, θα το βοηθήσετε να αισθανθεί καλά για τον εαυτό του. Δίνοντάς του την εντύπωση ότι κάτι πάει στραβά μαζί του, θα κάνετε το παιδί να αισθανθεί χειρότερα για τον εαυτό του και ως εκ τούτου να νιώσει μεγαλύτερη ανασφάλεια. Κατανοώντας τις ανησυχίες του, θα το βοηθήσετε να ενισχύσει τις κοινωνικές του δεξιότητες και να έρθει σε επαφή με τους άλλους. 2. Δημιουργήστε ένα καλό πρότυπο Υιοθετήστε μια συμπεριφορά που αποπνέει αυτοπεποίθηση προς τους άλλους και γίνετε υπόδειγμα για το παιδί σας. Τα παιδιά μαθαίνουν παρατηρώντας αυτό που κάνουν οι γονείς τους μέσα από τη διαδικασία της μίμησης. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να είστε φιλικοί με τους άλλους, να τους προσφέρετε βοήθεια και να προάγετε μια χαλαρή συμπεριφορά σχετικά με τις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις όλων των ειδών. 3. Βοηθήστε το παιδί να βρει φίλους Δείξτε στο παιδί σας πώς να μάθει να συμμετέχει σε ένα ομαδικό παιχνίδι στην παιδική χαρά ή να κάνει γνωριμίες με άλλα παιδάκια της ηλικίας του σε κάποιο πάρτι. Τα κοινωνικά παιδιά θα βρουν εύκολα τρόπο να ενσωματωθούν στην ομάδα, όμως τα πιο ντροπαλά παιδιά χρειάζονται μία επιπλέον ώθηση. 4. Μην επισημαίνετε το πρόβλημα Μην χαρακτηρίζετε το παιδί σας ντροπαλό ενώπιόν του, αλλά υπενθυμίστε του ότι μπορεί να ξεπεράσει το πρόβλημα. Για παράδειγμα, μπορείτε να του πείτε: «Μερικές φορές σου παίρνει λίγο περισσότερο χρόνο να συνηθίσεις μια νέα κατάσταση. Θυμάσαι σε εκείνο το πάρτι που μου κρατούσες όλη την ώρα το χέρι; Στο τέλος όμως, κατάφερες να πας να παίξεις με τα άλλα παιδάκια!». 5. Μην προκαλείτε φόβο στο παιδί Μην δημιουργείτε κοινωνικό άγχος στο παιδί, λέγοντάς του να μην πλησιάζει τους ξένους. Αντιθέτως, διδάξτε του ότι θα πρέπει να είναι πάντα μαζί σας ή με κάποιο άλλο αξιόπιστο μέλος της οικογένειας. Όταν φτάσει σε αρκετά μεγάλη ηλικία, ώστε να επιστρέφει μόνο του από το σχολείο στο σπίτι, τότε μπορείτε να αρχίσετε να συζητάτε μαζί του για το πώς να κρατήσει ασφαλή τον εαυτό του.

1️⃣ Γιατί εμφανίζονται κιρσοί στην εγκυμοσύνη; 🔍Η εμφάνιση κιρσών κατά την εγκυμοσύνη είναι αποτέλεσμα μηχανικών, κυκλοφορικών και ορμονικών παραγόντων. Όπως εξηγεί ο αγγειοχειρουργός Αναστάσιος Χρονόπουλος, PhD, Ιατρικό Κέντρο Αθηνών, η αύξηση της φλεβικής πίεσης είναι βασικός παράγοντας για την ανάπτυξη κιρσών. Μηχανικά – κυκλοφορικά αίτια 🏋️‍♀️Μεταβολές της μήτρας: Μέχρι τη 12η εβδομάδα, η μήτρα παραμένει πυελικό όργανο. Κατά την πλήρη κύηση μετατρέπεται σε ενδοκοιλιακό όργανο που μεγαλώνει και πιέζει τα υπόλοιπα όργανα. Πίεση στην κάτω κοίλη φλέβα: Από την 20η εβδομάδα, η μήτρα μπορεί να πιέζει την κάτω κοίλη φλέβα, περιορίζοντας τη ροή του αίματος. Αυτό εμποδίζει την φλεβική επιστροφή από τα κάτω άκρα και αυξάνει την πίεση στις μηριαίες φλέβες. Αυξημένος όγκος αίματος: Η αιματική ροή στη μήτρα δεκαπλασιάζεται (από 60 ml/min σε 600 ml/min). Αυτό πολλαπλασιάζει την ποσότητα φλεβικού αίματος που πρέπει να περάσει από την κάτω κοίλη φλέβα, ενισχύοντας την πίεση στις φλέβες των κάτω άκρων. Ορμονικά αίτια 💊Οι ορμόνες της εγκυμοσύνης, κυρίως οιστρογόνα και προγεστερόνη, προκαλούν χαλάρωση του αγγειακού τοιχώματος. Οι φλέβες γίνονται περισσότερο διαστατές , μειώνοντας την ελαστικότητά τους. Οι γυναίκες με προδιάθεση για κιρσούς έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης κατά τη διάρκεια και μετά από κάθε εγκυμοσύνη. 2️⃣ Συμπτώματα κιρσών κατά την εγκυμοσύνη ⚠️Τα πιο συχνά συμπτώματα περιλαμβάνουν: Βάρος ή αίσθημα κορεσμού στα πόδια Πόνο ή τσούξιμο κατά τις βραδινές ώρες Οίδημα (πρήξιμο) στα κάτω άκρα Κνησμό ή ελαφρά αίσθηση καψίματος 3️⃣ Διάγνωση και παρακολούθηση 🩺Η διάγνωση είναι σχετικά απλή: Κλινική εξέταση από αγγειοχειρουργό Υπερηχογραφική μελέτη του φλεβικού δικτύου για πληρέστερη εικόνα Bullets για την παρακολούθηση: ✅ Τακτικός έλεγχος κάθε τρίμηνο ✅ Παρατήρηση για αυξημένες φλέβες, πρήξιμο ή πόνο ✅ Συμβουλή σε κάθε νέο σύμπτωμα ή αλλαγή 4️⃣ Συντηρητική αντιμετώπιση κατά την εγκυμοσύνη 🧦Η συντηρητική αγωγή είναι ο κανόνας: Ελαστικό καλσόν: Αρκετό για να μειώσει συμπτώματα όπως πόνο, κνησμό και αίσθημα βάρους. Επιλέγεται ανάλογα με το στάδιο των κιρσών και την κλινική εικόνα. Καθημερινές συνήθειες: Αποφυγή πολύωρης ορθοστασίας Φοράτε παπούτσια με τακούνι 2–3 εκ. Καθημερινή ήπια άσκηση ή περπάτημα Κάθεστε όσο το δυνατόν λιγότερο συνεχόμενα Υψώστε το κάτω μέρος του κρεβατιού κατά 5–10 εκ. Ύπνος στο αριστερό πλευρό για μείωση πίεσης της μήτρας στην κάτω κοίλη φλέβα Γενικές οδηγίες: Σταδιακή και λογική αύξηση βάρους Απαγόρευση καπνίσματος 5️⃣ Φαρμακευτική και χειρουργική αντιμετώπιση 💊⚕️Φλεβοτονικά σκευάσματα: Δεν είναι απαραίτητα κατά την εγκυμοσύνη. Σκληροθεραπεία ή χειρουργική επέμβαση: Αποφεύγονται εκτός εξαιρετικών περιπτώσεων, όπως θρομβοφλεβίτιδα με επέκταση στο εν τω βάθει φλεβικό δίκτυο. Μετά τον τοκετό: Αν χρειάζεται χειρουργική επέμβαση, συνιστάται αναβολή 4–6 μηνών. 6️⃣ Πρόληψη κιρσών σε μελλοντικές εγκυμοσύνες 🛡️Έλεγχος για πιθανή θρομβοφιλία σε περίπτωση θρόμβωσης Λήψη προληπτικών μέτρων όπως ελαστικά καλσόν και καθημερινή κινητικότητα Αποφυγή καθιστικής ζωής και υπερβολικού βάρους Bullets για πρόληψη: ✅ Τακτικά check-ups σε αγγειοχειρουργό ✅ Αποφυγή καθιστικής ή πολύωρης ορθοστασίας ✅ Καθημερινή ήπια άσκηση ✅ Υγιεινή διατροφή και έλεγχος βάρους ✅ Συμβουλή για χρήση ελαστικού καλσόν 7️⃣ Συχνές Ερωτήσεις (FAQs) ❓1. Ποιο είναι το ποσοστό εμφάνισης κιρσών στην εγκυμοσύνη; 8–20% των γυναικών παρουσιάζουν κιρσούς για πρώτη φορά κατά την κύηση. 2. Οι κιρσοί επηρεάζουν μόνο τις γυναίκες; Όχι, άνδρες και γυναίκες επηρεάζονται περίπου ίσα, αλλά οι γυναίκες συχνά συνδέουν την εμφάνιση με την εγκυμοσύνη. 3. Είναι επικίνδυνοι οι κιρσοί για το μωρό; Η κύρια ανησυχία είναι η φλεβική θρόμβωση για τη μητέρα. Οι κιρσοί δεν επηρεάζουν άμεσα το μωρό. 4. Τι πρέπει να κάνω αν έχω κιρσούς και θέλω άλλη εγκυμοσύνη; Συμβουλευτείτε τον αγγειοχειρουργό για πιθανή χειρουργική αντιμετώπιση πριν τη νέα εγκυμοσύνη και προληπτικά μέτρα κατά την κύηση. 5. Ποιες δραστηριότητες βοηθούν στη μείωση των συμπτωμάτων; Περπάτημα, ήπια γυμναστική, ύπνος στο αριστερό πλευρό, αποφυγή πολύωρης ορθοστασίας και χρήση ελαστικού καλσόν. Η πρόληψη, η έγκαιρη διάγνωση και η συντηρητική αντιμετώπιση είναι τα βασικά εργαλεία για να μειώσετε τα συμπτώματα και τον κίνδυνο επιπλοκών από κιρσούς κατά την εγκυμοσύνη. Με σωστές συνήθειες και καθοδήγηση από ειδικό, η εγκυμοσύνη μπορεί να είναι ασφαλής και άνετη, ακόμη και για γυναίκες με προδιάθεση εμφάνισης κιρσών. 🦵💖

Αλλαγές στον θεσμό της υιοθεσίας τροχοδρομεί το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Σύμφωνα με την Υπουργό, Ζέτα Αιμιλιανίδου, η οποία μιλούσε στο πλαίσιο δημόσιας διαβούλευσης για το θέμα, στην Κύπρο θεσμικά η υιοθεσία πλαισιώνεται και κατοχυρώνεται από συγκεκριμένες νομικές διατάξεις, οι οποίες αναφέρονται στην παιδική προστασία και στη διασφάλιση των δικαιωμάτων του παιδιού, καθώς και στον τρόπο με τον οποίο αυτές οι παράμετροι πρέπει να εφαρμόζονται. Οι εκάστοτε νομικές διατάξεις θεσμοθετούν ρητά πως η υιοθεσία πραγματοποιείται μόνο εφόσον αυτό είναι προς το συμφέρον του παιδιού και για την πραγματοποίησή της απαιτείται η διενέργεια επισταμένης μελέτης καταλληλότητας από εξειδικευμένους λειτουργούς, εξήγησε. Χρειάζεται εκσυγχρονισμός Η δημόσια διαβούλευση του Υπουργείου Εργασίας επικεντρώνεται στην ανάγκη για ανανεωμένη ρύθμιση και εκσυγχρονισμό των διαδικασιών για τις υιοθεσίες. Περιλαμβάνει, επίσης, την ανάδειξη σύγχρονων τεκμηριωμένων επιστημονικών προσεγγίσεων στο θέμα της υιοθεσίας. Όλη αυτή η δημόσια διαδικασία θα κατατείνει στον εμπλουτισμό του αρχικού νομοσχεδίου με τίτλο «Ο περί Υιοθεσίας Νόμος του 2013». Ο απώτερος στόχος είναι, η εκσυγχρονισμένη νομοθεσία να αποτελεί ένα πλήρες νομοθετικό πλαίσιο με ισχυρή κοινωνική απήχηση, για να διασφαλίζει τα καλώς νοούμενα συμφέροντα του παιδιού. Σήμερα στην Κύπρο οι διαδικασίες γίνονται στη βάση του περί Υιοθεσίας Νόμου του 1995, ο οποίος ρυθμίζει τις εθνικές υιοθεσίες, και στη βάση του περί της Σύμβασης για την Προστασία των Παιδιών και για τη Συνεργασία αναφορικά με Διακρατική Υιοθεσία (κυρωτικού) Νόμου του 1994, που αφορά τις διακρατικές υιοθεσίες. Τέσσερις προτεινόμενες αλλαγές Η Υπουργός Εργασίας αναφέρθηκε σε τέσσερα σημεία, για τα οποία προτείνονται νομοθετικές αλλαγές: 1. Ο τομέας της ιδιωτικής τοποθέτησης. 2. Ο καθορισμός ορίων ανώτατης ηλικίας για τους υποψήφιους υιοθετούντες γονείς. 3. Η παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την ολοκλήρωση της υιοθεσίας προς το παιδί, τους υποψήφιους υιοθετούντες, τους υιοθετούντες και τους γονείς/κηδεμόνες του παιδιού προς υιοθεσία. 4. Ο καθορισμός κριτηρίων διαπίστευσης μη κυβερνητικών οργανισμών, που εμπλέκονται στη διαδικασία διακρατικών υιοθεσιών. «Τα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν σήμερα είναι αν πρέπει, ως Πολιτεία, να προχωρήσουμε στην τροποποίηση του ισχύοντος Νόμου, ώστε η υιοθεσία να είναι μόνο κρατική υπόθεση, με την τοποθέτηση του υποψήφιου παιδιού στην οικογένεια μόνο από το κράτος, με συνεπακόλουθο να εκλείψει εντελώς η ιδιωτική τοποθέτηση», ανέφερε η κ. Αιμιλιανίδου. Όπως είπε, στην Κύπρο πραγματοποιούνται κατά μέσον όρο μόνο τέσσερις υιοθεσίες από τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας, ενώ με την ιδιωτική τοποθέτηση οι υιοθεσίες ανέρχονται γύρω στις 40. Ασφαλιστικές δικλίδες Σύμφωνα με τη Ζέτα Αιμιλιανίδου, το ζήτημα της υιοθεσίας είναι εξαιρετικά ευαίσθητο και το ζητούμενο δεν είναι η σύνταξη μιας ιδεατής νομοθεσίας, που δεν μπορεί να εφαρμοστεί στην πράξη. Όπως είπε, έχει διαμορφώσει την κατηγορηματική θέση ότι οποιεσδήποτε αποφάσεις για το παιδί και τα δικαιώματά του θα πρέπει να λαμβάνονται από μια ομάδα με πολλά στελέχη και πολλές ειδικότητες. Πρέπει να βρεθούν ασφαλιστικές δικλίδες, ώστε αφενός η Πολιτεία να ελέγχει αποτελεσματικά τη διαδικασία και, αφετέρου, τα παιδιά να βρίσκουν ανάδοχες οικογένειες και να μη μένουν σε ιδρύματα ώς τα 18 τους, τόνισε. Γι’ αυτό και θέση της Υπουργού είναι πως θα πρέπει να διατηρηθεί το δικαίωμα της πρωτοβουλίας για υιοθεσία και σε ενδιαφερόμενους γονείς και όχι μόνο από το κράτος. Τα δικαιώματα του παιδιού Η Υπουργός Εργασίας δήλωσε πως λαμβάνονται υπόψη διάφοροι προβληματισμοί, ως απότοκο της διαβούλευσης, και στόχος είναι η εξεύρεση λύσεων και διαδικασιών, που θα έχουν στόχο πρωτίστως τη διασφάλιση του συμφέροντος του παιδιού στη διαδικασία της υιοθεσίας, όπως αναφέρεται και στο άρθρο 21 της Σύμβασης των ΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Ο νέος νόμος, τόνισε, θα ανταποκρίνεται στα πραγματικά δικαιώματα των παιδιών και η Πολιτεία θα είναι σε θέση να τον εφαρμόσει. Πρόσθεσε πως η υιοθεσία δεν θα πρέπει να γίνεται αντιληπτή ως απλώς η πάση θυσία ικανοποίηση της επιθυμίας ενός άτεκνου ζευγαριού να αποκτήσει παιδί, αλλά κυρίως ως η ευτυχής σύμπτωση αυτής της επιθυμίας με την πραγματική ανάγκη ενός παιδιού να αποκτήσει ένα νέο και σταθερό οικογενειακό περιβάλλον. Ο θεσμός της υιοθεσίας, πρόσθεσε η κ. Αιμιλιανίδου, αφορά όλο το κοινωνικό σύνολο, λόγω της κοινωνικής του διάστασης. Τι είναι η υιοθεσία Σύμφωνα την ιστοσελίδα του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, η υιοθεσία είναι μία νομική πράξη, που καθιστά ένα παιδί που δεν μπορεί να ζήσει με τη φυσική του οικογένεια, μόνιμο μέλος της οικογένειας που το υιοθετεί ως να έχει γεννηθεί σε αυτήν. Οι γονείς που υιοθετούν το παιδί γίνονται οι νέοι γονείς και δεν διαφέρουν νομικά από τους φυσικούς γονείς. Οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα των φυσικών γονιών έναντι του προς υιοθεσία παιδιού μεταβιβάζονται στους υιοθετούντες γονείς, αμέσως μετά την έκδοση του διατάγματος υιοθεσίας από το Δικαστήριο. Η πράξη αυτή είναι αμετάκλητη. Για υιοθεσία παιδιού που βρίσκεται στην Κύπρο υποβάλλεται αίτηση στο Οικογενειακό Δικαστήριο, το οποίο αποφασίζει με βάση έκθεση κοινωνική μελέτης που κατατίθεται από τον Λειτουργό Κοινωνικών Υπηρεσιών. Για υιοθεσία παιδιού από χώρα του εξωτερικού, η αίτηση υποβάλλεται στη Διευθύντρια των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας, που είναι η Κεντρική Αρχή Υιοθεσιών της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η Σάρνι Κάισερ ανέφερε ότι οι γυναίκες όταν μαθαίνουν ότι είναι έγκυες θα πρέπει να βγάζουν μια φωτογραφία με το μπικίνι τους, την οποία θα κοιτάζουν καθόλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης για να τους υπενθυμίζει ότι ο στόχος τους θα πρέπει να είναι να ξαναμπουν σε αυτό. Η Κάισερ, η οποία είναι έγκυος στο πέμπο της παιδί και όταν εγκυμονούσε το δεύτερο παιδί της, πήρε υπερβολικά πολλά κιλά τα οποία κατάφερε να χάσει μόνο αφότου γέννησε το τέταρτο, ισχυρίζεται ότι οι γυναίκες όταν μένουν έγκυες μπαίνουν στον πειρασμό να αφήσουν τον εαυτό τους. Η άποψη αυτή της γυμνάστριας στο επάγγελμα Κάισερ προκάλεσε την κατακραυγή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με την ίδια να αντικρούει λέγοντας πως αυτό που προτείνει είναι μόνο ένας από τους τρόπους που μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι γυναίκες για να χάσουν βάρος. Η κάθε νέα μαμά θέλει, μετά τη γέννα, πίσω την καλύτερη εκδοχή του εαυτού της. Για μένα είναι αυτή με το μπικίνι», συμπληρώνει. Η Κάισερ, η οποία είναι υπέρμαχος της διατήρησης υγιεινών διατροφικών συνηθειών και της γυμναστικής κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, πάντως, δείχνει να επιμένει παρά τα σχόλια και να προσθέτει πως αισθάνεται καλύτερα ως γυναίκα τώρα. Με αγαπάω περισσότερο και αγαπάω και τον άνδρα μου περισσότερο», τονίζει. H Kάσερ πριν την εγκυμοσύνη της Εγκυος στο πέμπτο της παιδί Εγκυος στο δεύτερο παιδί της,όταν είχε πάρε πάρα πολλά κιλά τα οποία δεν μπορούσε να χάσει:

Έκπληκτοι έμειναν οι γονείς των μαθητών στο εξαθέσιο δημοτικό στο χωριό Κεντρί στην Ιεράπετρα Κρήτης, όταν τα παιδιά τους επέστρεψαν από το σχολείο με ένα χαρτί, το οποίο λίγο πολύ τους υποχρέωνε να υπογράψουν ότι τα παιδιά είχαν νηστέψει ώστε να κοινωνήσουν! Όπως φαίνεται και στην υπεύθυνη δήλωση, την οποία έδωσαν στη δημοσιότητα οι γονείς που προχώρησαν και σε καταγγελία του περιστατικού, οι γονείς έπρεπε να δηλώσουν ότι «το παιδί τους έχει προετοιμαστεί για να κοινωνήσει την παρασκευή 11 Απριλίου». Όπως αποδείχθηκε η μητρόπολη της περιοχής δεν γνώριζε για το έγγραφο αυτό και απλά ήταν... πρωτοβουλία του διευθυντή του σχολείου, ο οποίος -όπως είπε- το έκανε για να μπουν πρώτα στη σειρά τα παιδιά που θα έφερναν υπογεγραμμένο το χαρτί! Το γεγονός χαρακτήρισε φυσιολογικό ο πρόεδρος της σχολικής επιτροπής, καλύπτοντας τον διευθυντή για το πιστοποιητικό χριστιανοσύνης που επινόησε.

Δώσε το καλό παράδειγμα Αν κι εσύ περνάς τον ελεύθερο χρόνο σου μπροστά από την τηλεόραση ή τον υπολογιστή, τότε δίνεις το παράδειγμα στο παιδί σου να πράξει το ίδιο. Πρότεινε στο παιδί σου ένα νέο χόμπι Μπάσκετ, βόλεϊ, χορό, ζωγραφική. Ένα καινούριο χόμπι θα τραβήξει το παιδί από τον υπολογιστή, θα το βοηθήσει στην κοινωνικοποίηση και θα το κάνει πιο δημιουργικό. Βγάλε τις ηλεκτρονικές συσκευές από το δωμάτιο Αν το δωμάτιο του παιδιού έχει μετατραπεί σε ίντερνετ καφέ, με τον υπολογιστή, την τηλεόραση και τα video games συνεχώς ανοιχτά, τότε μία δραστική λύση είναι να βγάλεις την «πηγή του κακού» μέσα από το υπνοδωμάτιο του. Μπορείς να μεταφέρεις τον υπολογιστή στο σαλόνι για να τον χρησιμοποιεί όλη η οικογένεια, να κρύψεις την τηλεόραση στο πατάρι και να μεταφέρεις την κονσόλα στην τηλεόραση του σαλονιού. Κλείσε την τηλεόραση Προσπάθησε κάποιες ώρες να είναι «ιερές». Κλείσε την τηλεόραση την ώρα του φαγητού ή όταν μαζεύεστε το βράδυ στο σαλόνι όλοι μαζί. Ο οικογενειακός διάλογος είναι πιο εποικοδομητικός από ένα σίριαλ. Μην βάζεις τιμωρίες Οι τιμωρίες και οι απαγορεύσεις δεν φέρνουν κανένα αποτέλεσμα. Αντί να παρουσιάζεις κάτι σαν τιμωρία, ζήτα το σαν χάρη. Ζήτα βοήθεια για να μεταφέρεις τα ψώνια από το σουπερμάρκετ, ζήτα παρέα την ώρα της μαγειρικής ή ανέθεσε στο παιδί σου να βγάλει βόλτα το σκύλο.

Όλοι οι γονείς έχουν έρθει αντιμέτωποι με τις φοβίες των παιδιών τους ψάχνοντας τρόπους να τα καθησυχάσουν και να τους προσφέρουν ασφάλεια. Όσο παράλογες και ανεξήγητες μπορεί να φαίνονται στους γονείς αυτές οι φοβίες, ας μην ξεχνάμε ότι όλοι σαν παιδιά είχαμε κάποιο είδος φοβίας. Αυτό που χρειάζεται να προσέξουμε, όταν μιλάμε για φοβία, είναι ο διαχωρισμός της από τον φόβο. Παρόλο που αποτελούν παραπλήσιες έννοιες, εντούτοις η φοβία αποτελεί μιαν αδικαιολόγητη και υπερβολική αντίδραση του ατόμου σε μία κατάσταση ή σε ένα αντικείμενο, σε αντίθεση με τον φόβο που είναι ένα φυσιολογικό συναίσθημα που σχετίζεται με μία γνωστή στο άτομο εξωτερική απειλή. Ο φόβος προστατεύει το άτομο από καταστάσεις που μπορούν να θέσουν τη ζωή του σε κίνδυνο, ενώ η φοβία προκαλεί αποδιοργάνωση και πρόβλημα στη φυσιολογική ανάπτυξη του παιδιού. Οι παιδικές φοβίες εμφανίζονται με μεγάλη ποικιλία και διαφέρουν από παιδί σε παιδί, όπως και από ηλικία σε ηλικία. Οι φοβίες εμφανίζονται από τη βρεφική ηλικία και συνεχίζουν μέχρι την ηλικία των 12 όπου και συνήθως αντιμετωπίζονται. Στη βρεφική ηλικία οι φοβίες αφορούν στους έντονους και δυνατούς θορύβους. Στην ηλικία των 2 με 4 ετών οι φοβίες σχετίζονται κυρίως με τον αποχωρισμό από τη μητέρα και τα ζώα, ενώ στην ηλικία των 4 με 6 οι φοβίες αφορούν στα φαντάσματα, το σκοτάδι και τις φυσικές καταστροφές. Σε αυτήν τη χρονική περίοδο τα παιδιά δυσκολεύονται να ξεχωρίσουν το αληθινό από το φανταστικό και αυτό τους δημιουργεί εντονότερη ανασφάλεια. Η φοβία του παιδιού συνήθως εκδηλώνεται με το κλάμα, την ταχυπαλμία, την εφίδρωση και τον πόνο στην κοιλιά. Οι φοβίες είναι ανησυχητικές όταν είναι υπερβολικές και επίμονες, παρουσιάζοντας μεγάλη διάρκεια και αντοχή στον χρόνο, συνοδεύονται από σωματικά ενοχλήματα, αποδιοργανώνουν τη συμπεριφορά του παιδιού και εμποδίζουν τη συμμετοχή του σε καθημερινές δραστηριότητες. Αρνητικές εμπειρίες Τα αίτια της ανάπτυξης των φοβιών προέρχονται κυρίως από προηγούμενες αρνητικές εμπειρίες που βίωσε το παιδί. Για παράδειγμα, πολλά παιδιά φοβούνται τα άτομα που φορούν άσπρη μπλούζα γιατί τους προκαλεί άγχος και απειλή, αφού άσπρες μπλούζες φοράνε οι γιατροί που συχνά πονάνε τα παιδιά με εμβόλια και ενέσεις. Επίσης, το άγνωστο και πράγματα που το παιδί δεν γνωρίζει, του προκαλούν φόβο, ενώ και οι γονείς που έχουν φοβίες, μπορούν να επηρεάσουν το παιδί και να διαμορφώσουν τη συμπεριφορά του. Σημαντικό είναι να αναφερθεί ότι η κυριότερη αιτία φοβίας στα παιδιά αποτελούν και οι απειλές που χρησιμοποιούν οι γονείς για να κάνουν τα παιδιά τους να ησυχάσουν, χρησιμοποιώντας τις φοβίες τους ως μέσο για τιμωρία (π.χ. κάτσε ήσυχος, αλλιώς θα σε κλείσω στο σκοτάδι). Αναπόφευκτα τα παιδιά αποκτούν ανασφάλεια και φοβία για τα πράγματα που αναφέρουν οι γονείς τους ως απειλή. Γι’ αυτό πολλές φορές οι φοβίες αφορούν στους αστυνομικούς, τα σκυλιά ή και το σκοτάδι. Ακόμη, έρευνες έχουν αποδείξει ότι οι υπερπροστατευτικοί γονείς που δεν αφήνουν το παιδί ούτε μια στιγμή μόνο του γιατί φοβούνται μήπως πάθει κάτι, δεν το αφήνουν να αναπτύξει τις ικανότητές του να ελέγχει τις αλλαγές που συμβαίνουν στο περιβάλλον του, με αποτέλεσμα να φοβάται με το παραμικρό. Το οικογενειακό περιβάλλον έχει καθοριστική σημασία αφού οι εντάσεις και οι καβγάδες συντείνουν στη δημιουργία φόβων στο παιδί. Το διαζύγιο ακόμη μπορεί να ταράξει τις ισορροπίες του παιδιού και να το κάνει πιο ευάλωτο στους φόβους. Η ανάπτυξη φοβιών δημιουργεί στα παιδιά άγχος και πανικό, αποδιοργανώνοντας έτσι τη συμπεριφορά τους. Οι γονείς μπορούν με απλά βήματα να απαλλάξουν το παιδί από κάθε είδους φοβία. Ο χρόνος που κάθε παιδί χρειάζεται για να αντιμετωπίσει τη φοβία του, εξαρτάται από τα ατομικά του χαρακτηριστικά, από το οικογενειακό του περιβάλλον, καθώς και από την υποστήριξη και ενίσχυση που δέχεται από τους γονείς. Πώς μπορείτε να βοηθήσετε ΠΩΣ μπορούν οι γονείς να βοηθήσουν το παιδί τους να αντιμετωπίσει τις φοβίες του; Ζητήστε από το παιδί να σας εξηγήσει τι ακριβώς φοβάται με κάθε λεπτομέρεια, χωρίς να το κρίνετε και να το ταπεινώσετε. Δείξτε κατανόηση στη φοβία του παιδιού σας και μην το κάνετε να αισθανθεί μειονεκτικά, λέγοντάς του «είναι χαζό να φοβάσαι». Μην κοροϊδεύετε και μη γελοιοποιείτε τη φοβία του παιδιού σας. Για να το κάνετε να νιώσει καλύτερα εξομολογηθείτε του τις δικές σας παιδικές φοβίες. Μην μπείτε στη διαδικασία να αποφεύγετε την επαφή με το φοβικό αντικείμενο αλλά, αντιθέτως, όποτε το παιδί έρχεται αντιμέτωπο με τον φόβο του, στηρίξτε το. Διδάξτε το παιδί σας να εκλογικεύσει τους φόβους του ώστε να διακρίνει αν είναι ρεαλιστικοί ή όχι. Επεξεργαστείτε και οι ίδιοι τις φοβίες σας για να μην τις προβάλλετε στο παιδί σας. Να είστε συνεπείς στη στάση σας απέναντι στο παιδί. Για παράδειγμα, μην του λέτε να μη φοβάται το σκοτάδι, αλλά μόλις κάνει κάποιαν αταξία να το απειλείτε ότι θα το βάλετε σε ένα σκοτεινό δωμάτιο. Μην το αναγκάζετε με τη βία να έρθει αντιμέτωπο με τη φοβία του. Προσπαθήστε να βοηθήσετε το παιδί σας να καταλάβει ότι δεν είναι λογικό να φοβάται πράγματα ακίνδυνα. Προσπαθήστε με απλά βήματα και σταδιακά να βοηθήσετε το παιδί σας να υπερβεί τον φόβο του. Για παράδειγμα, αν φοβάται το σκοτάδι, αρχικά μπορείτε, ενώ κοιμάται, να αφήνετε ανοικτό ένα φωτιστικό με λίγο φως και ανοικτή την πόρτα, στη συνέχεια χωρίς φωτιστικό αλλά μισάνοιχτη την πόρτα και στο τέλος να κοιμάται χωρίς φως και κλειστή την πόρτα. Συνδέστε το φοβικό αντικείμενο με ευχάριστα συναισθήματα. Αν η φοβία αφορά ζώα, προσπαθήστε να γίνετε για το παιδί σας πρότυπο μίμησης. Παίξτε και φροντίστε το φοβικό ζώο για να βοηθήσετε το παιδί να καταλάβει ότι το ζώο δεν είναι τόσο επικίνδυνο όσο νομίζει. Δείξτε παραδείγματα συνομηλίκων του παιδιού, οι οποίοι δεν έδειξαν φόβο στο συγκεκριμένο φοβικό ερέθισμα. Μην αποφεύγετε τα συμπτώματα μιας παιδικής φοβίας, όταν αυτά παρουσιάζονται, καθώς αυτό απλά θα χειροτερέψει την κατάσταση. Αν μετά από προσπάθειες των γονέων η φοβία συνεχίζει να υφίσταται και να προκαλεί έντονες συναισθηματικές διαταραχές και προβλήματα στη συμπεριφορά του παιδιού, οι γονείς καλό θα είναι να απευθυνθούν σε παιδοψυχολόγο.

Ωστόσο, πολλοί αποθαρρύνονται όταν ζητούνται από την υποψήφια παρένθετη μητέρα υπέρογκα ποσά. Ενδεικτικό το περιστατικό που αποκαλύπτει στην «Καθημερινή» μαιευτήρας: «Ενα ανδρόγυνο είχε συμφωνήσει για 20.000 ευρώ, αλλά όταν ο υπέρηχος έδειξε δίδυμα, τους ζητήθηκαν 40.000 ευρώ. Τι να κάνουν; Δανείστηκαν και τα έδωσαν». Αλλά παράλληλα, «η χώρα μας διαθέτει ένα από τα αρτιότερα και προοδευτικότερα νομοθετικά πλαίσια στην Ευρώπη», εξηγεί ο δικηγόρος και υποψήφιος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Paris 1/Sorbonne κ. Κώστας Ρόκας. «Στη Γαλλία, τη Γερμανία και την Αυστρία η παρένθετη μητρότητα απαγορεύεται ρητώς, στην Ολλανδία και στο Βέλγιο εφαρμόζεται, αλλά χωρίς σαφές νομικό πλαίσιο, και μόνον η Ελλάδα και η Μ. Βρετανία έχουν ρητή νομοθετική πρόβλεψη». Είναι, μάλιστα, αξιοσημείωτο ότι το 2002 το νομοσχέδιο ψηφίστηκε ομόφωνα από όλες τις πτέρυγες του Κοινοβουλίου. Εκτοτε και ειδικά έπειτα από την κατάθεση του εφαρμοστικού νόμου το 2005, όλο και περισσότερα ζευγάρια επιλέγουν την εν λόγω «λύση». Ηδη, έχουν καταγραφεί πάνω από 120 σχετικές δικαστικές αποφάσεις, αριθμός που ξεπέρασε τις εκτιμήσεις, ενώ μεταξύ αυτών που έχουν αιτηθεί και λάβει άδεια συγκαταλέγονται και ζεύγη από άλλες χώρες της Ε.Ε. που επέλεξαν να έρθουν στην Ελλάδα για να τεκνοποιήσουν, αξιοποιώντας τη δική μας νομοθεσία. «Δεν αποτελεί, ωστόσο, μέθοδο ρουτίνας, αλλά μονόδρομο για γυναίκες που αδυνατούν για λόγους υγείας να κυοφορήσουν», διευκρινίζει ο καθηγητής Μαιευτικής και πρώην πρόεδρος της Επιτροπής Βιοηθικής και Δεοντολογίας της Ιατρικής Σχολής στο ΑΠΘ, δρ Βασίλης Ταρλατζής. Ως επί το πλείστον, αφορά γυναίκες που έχουν υποστεί υστερεκτομή, έχουν υποβληθεί σε ακτινοβολία ή χημειοθεραπεία, πάσχουν από χρόνιες ασθένειες, όπως νεφρική ανεπάρκεια κ.ά. Για να ξεκινήσει η διαδικασία εμφύτευσης του εμβρύου, που έχει προκύψει από γενετικό υλικό του ζεύγους, σε μιαν άλλη γυναίκα, πρόθυμη και ικανή να το κυοφορήσει, πρέπει να έχει προηγηθεί δικαστική απόφαση. Υπολογίζεται ότι εκδίδονται τουλάχιστον δέκα τέτοιες αποφάσεις τον χρόνο στη χώρα μας. «Το ζεύγος καταθέτει τις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις, που αποδεικνύουν την αδυναμία τεκνοποίησης», εξηγεί ο δρ Τάκης Βιδάλης, επιστημονικός συνεργάτης και νομικός σύμβουλος της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής. «Ο νομοθέτης, για να αποτρέψει σχετικά παρατράγουδα αποκλείει την οικονομική συναλλαγή μεταξύ των εμπλεκομένων, ενώ ορίζει η παρένθετη και η κοινωνική μητέρα να είναι μόνιμοι κάτοικοι Ελλάδας». Συγκεκριμένα, προβλέπεται αποζημίωση ύψους 10.000 ευρώ, που αναλογεί συμβολικά σε μισθούς δέκα μηνών, εννέα της εγκυμοσύνης και έναν μετά τον τοκετό, προκειμένου να έχει τη δυνατότητα να σταματήσει την εργασία της, ακόμα και να μείνει κλινήρης. Στο αρχικό σχέδιο νόμου το ύψος της αποζημίωσης το προσδιόριζε κατά περίπτωση ο δικαστής, ωστόσο στη Βουλή αποφασίστηκε να αναδειχθεί και η αλτρουιστική πτυχή της διαδικασίας, οπότε και παγιώθηκαν τα 10.000 ευρώ. Συγγενική αλληλεγγύη Και πράγματι, δεν είναι λίγες οι φορές που η αλληλεγγύη ωθεί συγγενικά πρόσωπα να αναλάβουν τον ρόλο της «δανεικής» μητέρας, πρόκειται συνήθως για αδελφές (θείες) ή μητέρες (γιαγιάδες) έως πενήντα ετών. Σχετική έρευνα του νομικού κ. Παντελή Ραβδά, δείχνει ότι το 24% των άτεκνων ζευγαριών που έλαβαν την άδεια του δικαστηρίου επέλεξαν παρένθετη μητέρα απευθυνόμενοι στον οικογενειακό ή στενό φιλικό κύκλο. Στις υπόλοιπες περιπτώσεις το κατάλληλο πρόσωπο είναι άγνωστο στο ζευγάρι, συχνά προτείνεται από τα κέντρα τεχνητής γονιμοποίησης και κατά κανόνα συμμετέχει έναντι αμοιβής που ξεκινάει από 20.000 ευρώ. «Για να προφυλάσσονται τα ζευγάρια από πιθανή εκμετάλλευση, θα ήταν καλό να προβλέπεται από τον νόμο μια αμοιβή», καταλήγει σχολιάζοντας στην «Καθημερινή» ο δρ Βιδάλης. Η δίδυμη αδελφή μου γέννησε το παιδί μου «Η αδελφή σου, όπως έκανε τα δικά μας παιδιά, έτσι θα γεννήσει και το δικό σου». Ηταν ένα καλοκαιρινό βράδυ στην κεντρική πλατεία χωριού της Βόρειας Ελλάδας. «Μιλάει το κρασί, ας μη δώσω σημασία στα λόγια του γαμπρού μου, σκέφτηκα», λέει σήμερα η 36χρονη Χριστίνα, που δεν είχε κρύψει από τους οικείους της τη μη δυνατότητα να αποκτήσει παιδιά. Πριν από δέκα χρόνια, μια εγκυμοσύνη και μια αποβολή έσωσαν «κυριολεκτικά» τη ζωή της. «Μέσα στην ατυχία μου υπήρξα τυχερή, αφού ανακάλυψα ότι είχα πρόβλημα στα νεφρά». Δυστυχώς, η νεφρική ανεπάρκεια ισοδυναμεί τρόπον τινά με στειρότητα. «Mπήκαμε τότε με τον άνδρα μου στη διαδικασία της υιοθεσίας, αλλά ο νομοθέτης δεν μας έδινε το δικαίωμα, αφού είναι προαπαιτούμενο και οι δύο γονείς να είναι υγιείς». Τα χρόνια περνούσαν και η λαχτάρα του ζευγαριού για ένα παιδί ενισχυόταν. Την πρώτη αυθόρμητη δήλωση του συζύγου της δίδυμης αδελφής της Χριστίνας, Μαρίνας, ακολούθησε μια επίσημη συζήτηση μεταξύ των δύο ζευγαριών. Η Μαρίνα, μητέρα ήδη τεσσάρων παιδιών, προετίθετο να κυοφορήσει το έμβρυο της αδελφής της. «Ποτέ δεν θα τολμούσα να ζητήσω κάτι τέτοιο, αλλά η αδελφή μου ένιωθε το σαράκι μου, ενώ είχε βιώσει ήδη την ευτυχία που φέρνουν στη ζωή μιας γυναίκας τα παιδιά», λέει με συγκίνηση η Χριστίνα καθώς ταΐζει την 20 ημερών κόρη της. «Ξέρετε, τα δίδυμα αδέλφια, όπως εμείς, έχουμε πολύ ανεπτυγμένη την ενσυναίσθηση». Τις πρώτες πληροφορίες οι δύο αδελφές τις παίρνουν από μια συγχωριανή τους μαία και εν συνεχεία φθάνουν στην Αθήνα, αφού πρώτα έλαβαν μετά εννέα μήνες τη θετική απόφαση του δικαστηρίου. «Ο γιατρός ήταν πολύ ευαίσθητος, ένιωσε την αγωνία και των δύο μας, στάθηκε στο πλευρό μας μέχρι το τέλος και κύριος στα οικονομικά». Η Μαρίνα υποβάλλεται σε τεχνητή γονιμοποίηση και γεννάει με καισαρική. «Το κόστος, που περιελάμβανε την αμοιβή του γιατρού, της κλινικής, τα φάρμακα και τα ταξίδια στην Αθήνα ανήλθε περίπου σε 10.000 ευρώ». «Τώρα που έχω το δικό σου, προσέχω περισσότερο», έλεγε η Μαρίνα, της οποίας η ζωή για εννέα μήνες άλλαξε άρδην. Αποσύρθηκε από τη δουλειά της, «κάτι που σχεδίαζα ούτως ή άλλως» και περιόρισε πολλές δραστηριότητές της. «Στα παιδιά μου, ηλικίας πέντε, οκτώ, έντεκα και δώδεκα χρόνων, είπαμε την αλήθεια: ότι η μαμά έχει στην κοιλίτσα το μωρό της θείας», υπογραμμίζει η Μαρίνα, «και τα παιδιά έδειχναν κατανόηση κάθε φορά που με έβλεπαν καταπονημένη, γιατί αγαπούν πολύ την αδελφή μου». Η εξέλιξη της επιστήμης έδωσε στη Χριστίνα μια δυνατότητα που πριν από είκοσι χρόνια δεν θα είχε, ωστόσο, χωρίς την «ενεργοποίηση» των ανακλαστικών της παντοδύναμης ελληνικής οικογένειας, αυτή η δυνατότητα θα έμενε μάλλον αναξιοποίητη. Η γιαγιά της οικογένειας μαγείρευε για όλους, η τρίτη αδελφή είχε αναλάβει τα τέσσερα παιδιά της εγκύου, οι άνδρες τακτοποιούσαν τα γραφειοκρατικά. «Τον τελευταίο μήνα η αδελφή μου έπρεπε να μείνει κλινήρης στο νοσοκομείο, για να αποτρέψουμε το ενδεχόμενο το παιδί να γεννηθεί πρόωρο. Κάθε Κυριακή παίρναμε φαγητό και τρώγαμε οι τρεις αδελφές μαζί εκεί». Είναι η αρμονική σχέση όλων των μελών της οικογένειας που δίνει δύναμη στη Χριστίνα για την ανατροφή του παιδιού. «Ανά δύο μέρες λείπω συνολικά 12 ώρες από το σπίτι εξαιτίας της αιμοκάθαρσης που κάνω σε νοσοκομείο 40 χιλιόμετρα μακριά», λέει, ενώ «χωρίς την αμέριστη συμπαράσταση του άνδρα μου και της πεθεράς μου δεν θα ήμουν ικανή να αναλάβω κατ’ αποκλειστικότητα την κόρη μου». «Αν έχετε συμπαραστάτρια μια γυναίκα εμπιστοσύνης, που θα κυοφορήσει το έμβρυο με αγάπη και ανιδιοτέλεια,τολμήστε το», συστήνει η ίδια σε γυναίκες που βρίσκονται ενώπιον του διλήμματος. Πηγή: Καθημερινή της Κυριακής

Ποιος γονιός δεν έχει νιώσει αυτήν την ενδόμυχη ανασφάλεια όταν το παιδί του κοιμάται για πρώτη φορά στον κολλητό του, χάνεται τρέχοντας στην παιδική χαρά ή όταν για πρώτη φορά διασχίζει μόνο του το δρόμο; Το μόνο σίγουρο γεγονός είναι πως όλα τα παιδιά κάποια στιγμή θα μεγαλώσουν και θα φύγουν από την προστατευμένη μας φωλίτσα. Αυτό όμως χρειάζεται δουλειά από πολύ νωρίς μας λέει η ψυχοθεραπεύτρια Gael Lindenfield στο βιβλίο της Confident Children: Help children feel good about themselves. Το να δείχνουμε στο παιδί μας την αγάπη μας και να προσπαθούμε να του διδάξουμε την εμπιστοσύνη δεν είναι αρκετό. Χρειάζεται οπωσδήποτε να του μάθουμε και πως θα γίνει ανεξάρτητο, μαθαίνοντας του παράλληλα τα όρια του. 1. Διδάξτε του την υπευθυνότητα Η ανεξαρτησία συνδέεται άμεσα με την υπευθυνότητα. Τα υπεύθυνα παιδιά συνεργάζονται με τους άλλους ανεξάρτητα από την αντίδραση του ατόμου απέναντι τους, ή την αποδοχή. Συνεργάζονται γιατί είναι περίεργα, για την ικανοποίηση ότι τελείωσαν μία δουλειά, για τη χαρά της μάθησης, ή για να έχουν πρόσβαση σε κάποια σημαντική δραστηριότητα ή πλεονέκτημα μέσα από αυτό που κάνουν. Τα υπεύθυνα παιδιά έχουν εμπιστοσύνη στο ένστικτο τους και στην ικανότητά τους να φροντίσουν τον εαυτό τους χωρίς να θέσουν τον εαυτό τους σε κίνδυνο, απλά να αποφύγουν κάποιος ή κάποιοι να τους γελοιοποιήσουν ή να τους εγκαταλείψουν αβοήθητους. Με λίγα λόγια, τα υπεύθυνα παιδιά μπορούν να ελέγξουν την ζωή τους. Και βέβαια αυτό είναι και το πρώτο μάθημα ανεξαρτησίας. 2. Δείξτε υπομονή Η υπομονή είναι η λέξη κλειδί για την ανεξαρτησία του νηπίου, τόσο σε σχέση με σας, όσο και με εκείνο. Όσες φορές και να προσπαθήσει να ανεβεί στην καρέκλα, άλλες τόσες θα πρέπει να προσπαθήσετε να το αφήσετε μόνο του. Σε αυτό το δύσκολο κύκλο της επανάληψης κι εκείνο αντίστοιχα δοκιμάζει τη δική σας υπομονή τα δικά σας όρια. Ίσως χρειαστεί να πείτε δεκάδες εκατοντάδες φορές όχι και τις αντίστοιχες να το ακούσετε και από αυτό. Το όχι άλλωστε είναι η πιο συνηθισμένη και δημοφιλής λέξη στο λεξιλόγιο των νηπίων. 3. Δώστε του επιλογές Αλλά όχι και πολλές. Όταν το ρωτάτε αν πεινάει θα πρέπει ήδη να έχετε προαποφασίσει πως έχει μόνο δύο επιλογές. Οι περισσότερες μπορούν να το μπερδέψουν, αλλά και να το κάνουν να πιστεύει πως μπορεί να –σας- κάνει ότι θέλει. 4. Δώστε του ευθύνες Αν από μικρά μάθουν να ακολουθούν οδηγίες, να βοηθούν σε μικροδουλειές του σπιτιού και να αναλαμβάνουν τη φροντίδα του κατοικίδιου σίγουρα θα μπορούν να αναπτύξουν γρήγορα ένα ανεξάρτητο και δομημένο χαρακτήρα 5. Προτρέψτε το σε δημιουργικές δραστηριότητες Αφήστε τα να εκτονώσουν την ενεργητικότητα τους στο παιχνίδι, στη ζωγραφική, σε ένα σπορ. Αφήστε τα να νιώσουν ελεύθερα χωρίς να ξεχνάτε να τους υπενθυμίζετε πως δεν είναι ίδιοι όλοι οι χώροι ούτε και όλες οι ώρες. 6. Ενθαρρύνετε την κοινωνικότητα και τις φιλίες Οι φίλοι είναι ο πιο άμεσος τρόπος για να περάσει ένα παιδί στη φάση της ανεξαρτησίας. Η συνενοχή, η τρυφερότητα, η αγάπη, το δέσιμο είναι χαρακτηριστικά που συνθέτουν την ανεξάρτητη φύση ενός ανθρώπου. Από τα δύο και μετά το παιδί αισθάνεται έντονη την ανάγκη να ανήκει κάπου. Τους φίλους του τους επιλέγει με βάση τα κοινά τους ενδιαφέροντα, ενώ πολλές φορές επιδιώκει να κάνει παρέα με παιδιά τα οποία θαυμάζει και θέλει να τους μοιάσει. Με αυτά συνάπτει πιο στενές και ουσιαστικές σχέσεις κι αρχίζει να συνειδητοποιεί ποιες συμπεριφορές το κάνουν δημοφιλές και ποιες προκαλούν αρνητικά σχόλια. 7. Αφήστε το να φοβηθεί Η ανεξαρτησία πάντα πάει μαζί με νέους φόβους. Ο φόβος είναι ένα προστατευτικό συναίσθημα. Το παιδί πρέπει να το βγάλει κι ο γονιός να παρέμβει όταν χρειαστεί. Αυτό που δεν πρέπει να κάνετε είναι να κοροϊδέψετε τους φόβους του. Κλισέ όπως «οι άντρες δεν κλαίνε» ή «τα παιδιά δε φοβούνται», είναι όχι μόνο περιττά, αλλά μπορούν να δώσουν και αντίστροφα αποτελέσματα. Για ένα παιδί πάντα υπάρχει ένα τέρας στη ντουλάπα. Το θέμα δεν είναι να του αποδείξετε πως δεν υπάρχει, αλλά να το εξαφανίσει από μόνο του. 8. Διδάξετε του την αισιοδοξία Επειδή καθώς το παιδί μεγαλώνει, δε μπορούμε να είμαστε κάθε στιγμή δίπλα του για να το προστατεύουμε από προβλήματα και στεναχώριες, είναι σημαντικό από μικρή ηλικία να το μάθουμε να βλέπει από μόνο του την ζωή με θετικό μάτι. Γιατί με αυτόν τον τρόπο θα καταφέρνει να τα ξεπερνά πιο εύκολα και γρήγορα. Και σε αυτήν την περίπτωση ισχύει η θεωρία της μίμησης του παιδιού προς τον γονιό. Είναι δεδομένο πως όσο πιο χαμογελαστοί, φιλικοί και πρόσχαροι είναι οι γονείς, άλλο τόσο θα είναι και το παιδί αν μάθει έτσι από μικρό. 9. Υποστηρίξτε τα ενδιαφέροντά του Όσο παράξενα και να μας φαίνονται, χωρίς να ασκούμε κριτική. Ένα ανεξάρτητο και υγιές παιδί θα μπορέσει να αποκρούσει τα πειράγματα των συμμαθητών του επειδή πχ κάνει μαθήματα μαγειρικής ή χορού. 10. Δείξτε διακριτικότητα Όσο κι αν σας φαίνεται παράλογο, το νήπιο έχει κι αυτό «προσωπική ζωή», μια που μεγαλώνοντας διαμορφώνει ανεξάρτητο πλέον από εσάς τις δικές του σχέσεις με άλλα παιδιά. Όταν λοιπόν καλεί φίλους στο δωμάτιό του για να παίξουν, θέλει την πόρτα κλειστή και όσο κι αν σας φαίνεται παράξενο. Το δωμάτιό τους είναι η δική τους επικράτεια. Θυμηθείτε να χτυπάτε πάντα την πόρτα πριν μπείτε στο δωμάτιό του και μην εισβάλλετε αδιάκριτα. Παράλληλα, μην έχετε την απαίτηση να έχει την πόρτα συνεχώς ανοιχτή. Από: Ελένη Χαδιαράκου diakonima

Λένε ότι μετά το πρώτο παιδί τίποτα στη ζωή του ζευγαριού δεν είναι πια το ίδιο, ακόμα και η ευχαρίστηση του σεξ ή και η φυσική προσπάθεια για την αύξηση των μελών της οικογένειας. Με το θέμα αυτό ασχολήθηκε έρευνα που δημοσιεύτηκε στο αγγλικό περιοδικό Family Process. Η έρευνα επικεντρώθηκε στη Νορβηγία, μια χώρα με σταθερή οικονομία και εξαιρετική στήριξη (και ψυχολογική, αν χρειαστεί) στα νέα ζευγάρια, και το δείγμα ήταν πολύ μεγάλο, σχετικά ρωτήθηκαν 71.000 γυναίκες που μόλις είχαν φέρει στον κόσμο το πρώτο τους παιδί. Πολλές απ’ αυτές τις γυναίκες απέκτησαν το παιδί τους εκτός γάμου, αλλά όπως αποδείχτηκε από την έρευνα αυτό δεν επηρέασε καθόλου την πορεία της σχέσης τους με το σύντροφό τους. Η οποία μπορεί να έγινε περισσότερο συντροφική και τρυφερή με την παρουσία του παιδιού, όμως το 76% των γυναικών παραδέχτηκε ότι η παρουσία του παιδιού στο σπίτι αφαίρεσε, ακόμα και υποσυνείδητα, πολλή από τη σεξουαλική ευχαρίστηση που απολάμβανε το ζευγάρι πριν τεκνοποιήσει. Το σεξ μετά το παιδί Τι συμβαίνει, λοιπόν; Είναι τόσο συγκεκριμένα τα πράγματα που τα ζευγάρια πρέπει να το πάρουν απόφαση πως δεν θα έχουν πια την ίδια ευχαρίστηση; Κάθε άλλο, προσθέτει η έρευνα. Και προτείνει τέσσερα «βήματα» ώστε να αναθερμανθεί για τα καλά το σεξουαλικό ενδιαφέρον ακόμα και τον δεύτερο μήνα ζωής του παιδιού. 1. Κάντε την κρεβατοκάμαρα «ιερό» μέρος Φυσικά και δεν προτείνετε να παρατάτε το παιδί μόνο του στο σαλόνι ή το δωμάτιό του και να επιδίδεστε σε αχαλίνωτο σεξ όλο το βράδυ, αγνοώντας το κλάμα του. Αλλά η δεδομένη παρουσία του παιδιού δίπλα στο κρεβάτι σας αφαιρεί, και σαν εικόνα, όλη τη σεξουαλικότητα. Όσο κι αν είναι βολικό να μην μετακινείστε πολύ όταν ξυπνάτε το βράδυ για να θηλάσετε, προσπαθήστε να μην μάθετε το παιδί να κοιμάται δίπλα σας. Είναι μία συνήθεια που δύσκολα θα κοπεί και όταν μεγαλώσει. Κοιμίζετε το έστω και κατά τη διάρκεια της ημέρας στο δικό του δωμάτιο, στο κρεβατάκι του. Ετσι θα έχετε περισσότερη ώρα, ενώ αυτό κοιμάται, να αναθερμάνετε τη σχέση σας χωρίς να φοβάστε ότι θα το ξυπνήσετε. 2. Ένα χάδι, χίλιες λέξεις Η μητρότητα (και η πατρότητα) απορροφά σχεδόν όλη μας τη διάθεση να αγκαλιάσουμε, να αγγίξουμε, να φιλήσουμε. Το μωρό, βέβαια, κι όχι τον/την σύντροφό μας. Λάθος. Το παιδί έχει το δικό του ρόλο και φυσικά θα το κοιτάζουμε και θα χαζεύουμε, όμως το ίδιο οφείλουμε να κάνουμε και με τον άνθρωπό μας. Κι όχι μόνο «συμβατικές» αγκαλιές την ώρα που ετοιμάζουμε το γάλα ή κατευθυνόμαστε με την λερωμένη πάνα στον σκουπιδοτενεκέ. Μη φοβάστε τα φευγαλέα και… πολλά υποσχόμενα σεξουαλικά χάδια, ακόμα και μπροστά στο παιδί, δεν έχει ακόμα τη νοημοσύνη να καταλάβει τι βλέπει. Φυσικά δεν πρέπει να το παρακάνετε, ούτε να… δίνετε παράσταση πάνω από το κρεβατάκι, αλλά ένα χάδι μπορεί να ανάψει τα αίματα ακόμα και τις στιγμές που δεν πάει το μυαλό σας. 3. Όρεξη παρά την κούραση Αν ρωτήσει κανείς ζευγάρια με νεογέννητο παιδί τι τους λείπει περισσότερο, η μόνιμη επωδός είναι «ο ύπνος». Πολλές φορές η εξάντληση που αισθάνεται και η μητέρα και ο πατέρας από τα μικρά διαστήματα ύπνου (ειδικά το διάστημα του θηλασμού) αποβαίνει εναντίον του σεξ, είναι από τα πρώτα πράγματα που «εξοικονομεί» το ζευγάρι για να σπαταλήσει αλλού τις δυνάμεις του. Κι όμως, το σεξ είναι το ίδιο απαραίτητο με την ετοιμασία του φαγητού, την καθημερινή εργασία ή την επίσκεψη στο σούπερ μάρκετ. Πράγματα κουραστικά, τα οποία όμως κανείς δεν μπορεί να θυσιάσει για χάρη του παιδιού. Τολμήστε το. Θα διαπιστώσετε ότι, ακόμα κι αν αισθάνεστε πτώμα, η όρεξη για σεξ μπορεί να σας δώσει δυνάμεις που δεν πιστεύατε ότι είχατε. 4. Πάμε ραντεβού; Πολλοί γονείς δεν αφήνουν το παιδί από τα μάτια τους για μήνες ολόκληρους. Κι όταν το κάνουν είναι συνήθως για μια υποχρέωση που δεν μπορούν να αποφύγουν, και το μυαλό τους ταξιδεύει συνεχώς στο πώς είναι το παιδί χωρίς αυτούς. Η ζωή του ζευγαριού, όμως, οφείλει να έχει και μια αυτόνομη πορεία. Και δεν χρειάζονται «αναγκαστικές» δικαιολογίες. Αφήστε το παιδί στους γονείς σας ή σε κάποιον που εμπιστεύεστε και… βγείτε ραντεβού. Δεν χρειάζεται ούτε να ξενυχτήσετε, ούτε να ξεφαντώσετε στα μπουζούκια ή σε κλαμπ. Κάντε έναν περίπατο μαζί, δειπνήστε σ’ ένα εστιατόριο, αισθανθείτε και πάλι ζευγάρι κι όχι ως φροντιστές της νέας ζωής. Η διάθεση θα έλθει από μόνη της…

ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΙΤΙΔΕΣ και κοινό κρυολόγημα είναι οι αρρώστιες που μεταδίδονται πολύ εύκολα στα παιδιά του νηπιαγωγείου Τα μικρά παιδιά παθαίνουν διάφορες μολύνσεις πολύ εύκολα. Οι στατιστικές λένε ότι ένα παιδί από τα πρώτα μέχρι τα δεύτερα του γενέθλια θα αρρωστήσει με μολύνσεις κατά μέσο όρο 14 φορές. Ο λόγος είναι γιατί το αμυντικό σύστημα των παιδιών δεν είναι τόσο ώριμο ακόμα, για να αντιμετωπίσει με αποτελεσματικότητα τα μικρόβια και τους ιούς. Όταν όμως ένα παιδί πηγαίνει σε παιδικό σταθμό, είναι αναμενόμενο ότι θα αρρωστά πιο τακτικά. Γιατί Πρώτον, τα παιδιά στον σταθμό είναι μαζεμένα πολλά μαζί και έρχονται σε επαφή το ένα με το άλλο. Άρα και η πιθανότητα να μεταδώσει το ένα παιδί στο άλλο κάποιο βακτηρίδιο είναι πιο μεγάλη. Μοιράζονται μεταξύ τους παιχνίδια, με αποτέλεσμα εύκολα να μεταφέρονται βακτηρίδια από το ένα παιδί στο άλλο. Δεύτερον, η πλειοψηφία των μικρών παιδιών (μικρότερα των 2,5 χρονών) δεν έχουν ακόμη εκπαιδευτεί να πηγαίνουν στο αποχωρητήριο και ούτε γνωρίζουν καλά τη σημασία του πλυσίματος των χεριών μετά από τη χρήση του αποχωρητηρίου. Το κοινό κρυολόγημα και οι γαστρεντερίτιδες είναι οι αρρώστιες που μεταδίδονται πολύ εύκολα στα παιδιά του νηπιαγωγείου. Οι λόγοι είναι οι εξής: Για το κοινό κρυολόγημα 1.Οι ιοί του κοινού κρυολογήματος μεταδίδονται μέσω της ατμόσφαιρας στα παιδάκια, κάθε φορά που το άρρωστο παιδί βήχει ή φταρνίζεται. 2.Οι ιοί μεταδίδονται επίσης με τα σάλια και τις εκκρίσεις της μύτης. Έτσι, με την επαφή μεταξύ των παιδιών, οι ιοί μεταδίδονται εύκολα. 3.Επιπλέον, όμως, πολλά βακτηρίδια ζουν για κάποιο χρόνο στο περιβάλλον. Έτσι, αν ένα παιδί μολύνει ένα παιχνίδι ή οποιοδήποτε αντικείμενο, είναι εύκολο στη συνέχεια να μολυνθεί το επόμενο παιδί που θα το πάρει στα χέρια του. Για τις γαστρεντερίτιδες Τα βακτηρίδια αυτά βρίσκονται στα κόπρανα. 1.Εάν το προσωπικό του νηπιαγωγείου δεν τηρεί με ευλάβεια τους κανόνες υγιεινής, μπορεί να μεταδώσει με τα χέρια εύκολα τα βακτηρίδια από το άρρωστο παιδί στα υπόλοιπα. 2.Αν τα παιδάκια τρώνε φαγητό που προετοιμάστηκε από κάποιον που ήταν άρρωστος και δεν τηρούσε με ευλάβεια τους ατομικούς κανόνες υγιεινής. Πριν το στείλετε στο σταθμό… · Βεβαιωθείτε ότι έχει κάνει όλα τα εμβόλια για την ηλικία του. · Να είστε πρώτα απ' όλα εσείς υπεύθυνοι για την προστασία όλων των παιδιών. Έτσι, αν υποψιάζεστε ότι το παιδί σας είναι άρρωστο, να απευθύνεστε αμέσως στον γιατρό και αν πάσχει από κάποια μεταδοτική αρρώστια, να το αφήνετε σπίτι. Ακόμα και αν νομίζετε ότι «πάει» να αρρωστήσει πρέπει να ενημερώνετε τη νηπιαγωγό, ώστε να παρακολουθεί για πιθανά συμπτώματα και να σας ενημερώνει αμέσως. · Βεβαιωθείτε ότι στο νηπιαγωγείο ακολουθούνται αυστηρά οι κανόνες υγιεινής για τις αλλαγές των πάνων στα παιδιά. · Βεβαιωθείτε ότι οι κανόνες ατομικής υγιεινής (πλύσιμο χεριών κτλ) τηρούνται αυστηρά από όλο το προσωπικό του σχολείου, καθώς επίσης και από τα παιδιά. · Βεβαιωθείτε ότι στο σχολείο υπάρχει η κατάλληλη υποδομή (καθαρές πετσέτες, σαπούνια κτλ) έτσι ώστε να τηρούνται από όλους οι κανόνες ατομικής υγιεινής. · Αν το παιδί σας αρρωστήσει και πρέπει να μείνει σπίτι, ενημερώστε το σχολείο, και συζητήστε με τον παιδίατρο μήπως χρειάζεται να παρθούν κάποια προληπτικά μέτρα, για να προστατευτούν τα υπόλοιπα παιδιά του σχολείου. ΑΔΑΜΟΣ ΧΑΤΖΗΠΑΝΑΓΗ Παιδίατρος Πηγή: paidiatros.com

Όπως αναφέρει τα παιδιά στο νηπιαγωγείο έχουν ευφυΐα που χτυπάει κόκκινο αγγίζοντας το 98%! Η συνεχής εκπαίδευση όμως που βασίζεται σε συγκεκριμένα πρότυπα έχει ως αποτέλεσμα να τον ρίχνει, φτάνοντάς τον στο 50%. Για όλα φταίει, σύμφωνα με εκείνον, το άθλιο εκπαιδευτικό σύστημα το οποίο έχει ως βάση μία καταστροφική μεθοδολογία. Ο Σερ Κεν Ρόμπινσον, όμως, με το παρακάτω βίντεο που θα παρακολουθήσετε, κάνει μία διασκεδαστική κι πολύ συγκινητική πρόταση ώστε να δημιουργηθεί ένα σύστημα εκπαίδευσης που γαλουχεί τη δημιουργικότητα. Συμφωνείτε μαζί του; Δείτε το βίντεο:

Για λίγες μέρες τους διατέθηκε ένα πενταψήφιο τηλέφωνο με το οποίο μπορούμε όλοι να κάνουμε μια δωρεά στέλνοντας ένα μήνυμα SMS στο 54234 γράφοντας ΠΡΟΠΑΙΔΙ ή propaidi. Χρέωση 1 ευρώ + ΦΠΑ, δηλαδή μηδαμινή. Θα λάβετε απαντητικό μήνυμα. Αυτές τις άγιες μέρες που έρχονται ας βοηθήσουμε όλοι μας τα παιδιά που έχουν πραγματική ανάγκη!

Αμέσως μετά το Πάσχα θα ξεκινήσουν οι αιτήσεις για το κοινωνικό μέρισμα αφού θα εκδοθεί την Μεγάλη Δευτέρα ή την Μεγάλη Τρίτη η κοινή υπουργική απόφαση για το κοινωνικό μέρισμα όπως έκανε γνωστό σήμερα το πρωί ο υφυπουργός Εργασίας κ Κεγκέρογλου. Οι αιτήσεις για το κοινωνικό μέρισμα θα γίνουν στο taxisnet με τους κωδικούς που χρησιμοποιούν οι φορολογούμενοι για τις φορολογικές δηλώσεις. Επίσης αναμένεται μικρή διαφοροποιήση από τις αρχικές ανακοινώσεις σύμφωνα με τον υφυπουργό Εργασίας όσο αφορά τους δικαιούχους αφού όπως χαρακτηριστικά είπε θα καθοριστεί ένα ποσό που θα δοθεί το οποίο θα καλύψει κάποιες περιπτώσεις που δεν έχουν προβλεφθεί από τις αρχικές ανακοινώσεις. Το κοινωνικό μέρισμα θα αφορά σε χαμηλόμισθους, χαμηλοσυνταξιούχους, υπερήλικες, μακροχρόνια άνεργους και ελεύθερους επαγγελματίες που πληρούν τα κριτήρια που αποφασίστηκαν. Σημαντική διαφορά στα κριτήρια από τις αρχικές ανακοινώσεις του κυβερνητικού επιτελείου προκύπτουν στον υπολογισμό του τεκμαρτού εισοδήματος και όχι του πραγματικού ,όπως είχαν διαβεβαιώσει κυβερνητικά στελέχη κατά διαστήματα, ανάμεσα στην αρχική ανακοίνωση και στον τελικό καθορισμό των κριτηρίων. Δεν θα προσμετρηθούν όμως στο εισόδημα το επίδομα ανεργίας τα οικογενειακά επιδόματα και το ΕΚΑΣ. Το κοινωνικό μέρισμα καθορίζεται μετά τις πρόσφατες ανακοινώσεις σε 500 ευρώ ανά άτομο, το οποίο αυξάνεται σε 833 ευρώ για οικογένεια με δύο παιδιά και θα καταβληθεί εφάπαξ εντός του Μαΐου. Δικαιούχοι για το κοινωνικό μέρισμα εκτιμάται ότι θα είναι όσα νοικοκυριά έχουν ισοδύναμο εισόδημα (φορολογική δήλωση 2013) έως 6.000 ευρώ και ακίνητη περιουσία αντικειμενικής αξίας (ΦΑΠ) έως 125.000 ευρώ για τον άγαμο ή 250.000 για δύο ή περισσότερα ενήλικα μέλη του νοικοκυριού. Δηλαδή, για μία τετραμελή οικογένεια, το όριο ορίζεται στις 10.000 ευρώ. Το εισόδημα αναφοράς ορίζεται ως το άθροισμα των συνολικών εισοδημάτων όλων των μελών του νοικοκυριού που χρησιμοποιείται στη δήλωση Α21 (συμπεριλαμβάνει τόσο πραγματικά όσο και τεκμαρτά εισοδήματα). Για να υπολογιστεί το ποσό του βοηθήματος, το οποίο ορίζεται στα 500 ευρώ, υπάρχει οικογενειακή κλίμακα ισοδυναμίας, που κλιμακώνεται από 1 για τον πρώτο ενήλικα, 1/3 για κάθε άλλον ενήλικα και 1/6 για κάθε εξαρτώμενο τέκνο, ηλικίας έως 24 ετών. Δηλαδή, το ποσό των 500 ευρώ για τον άγαμο προσαυξάνεται κατά 166,7 ευρώ για κάθε επιπρόσθετο ενήλικο μέλος του νοικοκυριού και κατά 83,3 ευρώ για κάθε ανήλικο εξαρτώμενο μέλος, ώστε να ανέρχεται τελικά σε 833 ευρώ για οικογένεια με δύο παιδιά. Εδώ θα σας δώσουμε διευκρινίσεις για το λόγω ότι δεν είναι σαφή τα όρια των εισοδημάτων από την ανακοίνωση των κριτηρίων. Ένας άγαμος όπως προαναφέραμε θα έχει εισοδηματικό όριο τα 6.000 ευρω. Για κάθε επιπλέον ενήλικο μέλος της οικογένειας προσαυξάνεται κατά 2000 ευρώ (για παράδειγμα η σύζυγος) . Έτσι για ένα ζευγάρι το όριο φτάνει τα 8.000 ευρώ. Μία οικογένεια με ένα παιδί θα έχει εισοδηματικό όριο 9.000 ευρώ ενώ με δύο παιδιά όπως προαναφέραμε 10.000 ευρώ. Στην περίπτωση των τριτέκνων θα καθορίζεται στα 11.000 ευρώ ενώ για τους πολύτεκνους στα 12.000. Τα ποσά για το κοινωνικό μέρισμα Αγαμος : 500 ευρώ Οικογένεια χωρίς παιδί: 666,70 ευρώ Οικογένεια με 1 παιδί: 750 ευρώ Οικογένεια με 2 παιδιά: 833,30 ευρώ Οικογένεια με 3 παιδιά: 916,60 ευρώ Οικογένεια με 4 παιδιά :999,9 ευρώ Για τους μακροχρόνια άνεργους, που ήταν εγγεγραμμένοι στον ΟΑΕΔ, το Μάρτιο του 2014, ο ορισμός του εισοδήματος αναφοράς προκύπτει, όταν τα εισοδήματα του μακροχρόνια ανέργου από μισθούς και ημερομίσθια, μηδενιστούν. Δηλαδή εαν κάποιος μετά τον Μάρτιο και μετά βρήκε εργασία θα του δοθεί το επίδομα εφόσον όμως μέχρι το Μάρτιο 2014 ήταν πάνω από ένα χρόνο συνεχόμενα εγγεγραμμένος στα Μητρώα του ΟΑΕΔ.

2. Κατεβαίνουν στο ύψος του Όταν σας μιλάει, «κατεβείτε» στο ύψος του, γονατίστε στο ύψος των ματιών του και ακούστε το προσεκτικά. 3. Κρατούν την ψυχραιμία τους Αν είστε πολύ θυμωμένοι λόγω μιας συμπεριφοράς ή κάποιου περιστατικού, αποφύγετε να επικοινωνήσετε, μέχρι να ανακτήσετε την ψυχραιμία και την ηρεμία σας, γιατί είναι αδύνατον να είστε αντικειμενικοί διαφορετικά. Είναι καλύτερα να σταματήσετε και να μιλήσετε στο παιδί αργότερα. 4. Επιβραβεύουν το παιδί τους Να θυμάστε τα λόγια ενός πιτσιρικά: « Όταν τα κάνω θάλασσα, κανένας δεν το ξεχνάει. Όταν τα πάω καλά, κανένας δεν το βλέπει». Να θυμάστε να λέτε καλά λόγια και να επιβραβεύετε τις σωστές συμπεριφορές, γιατί δεν είναι αυτονόητες. 5. Επιβραβεύουν το παιδί τους για τους σωστούς λόγους Αυτά για τα οποία τα επιβραβεύετε, τους δείχνουν τι θεωρείτε σημαντικό στη ζωή. 6. Δεν χρησιμοποιούν σκληρή κριτική Μη χρησιμοποιείτε ποτέ φράσεις όπως: «Είσαι τεμπέλης», «... χαζός», «... ανίκανος», «Μην κάνεις σαν μωρό». Μην τις χρησιμοποιείτε ούτε όταν μιλάτε για άλλα παιδιά! 7. Αποφεύγουν τις σκληρές συμπεριφορές Τα παιδιά πάντα αντιγράφουν τις δικές μας συμπεριφορές. Αν τους φωνάζετε, θα φωνάξουν, αν τα χτυπάτε, θα χτυπήσουν, αν είστε αγχώδεις, θα είναι κι αυτά. 8. Δεν τους μεταδίδουν τους δικούς τους φόβους και ανασφάλειες 9. Δεν κάνουν κατάχρηση των απαγορεύσεων Παρόλο που η ύπαρξη κανόνων στο σπίτι είναι χρήσιμη και απαραίτητη, δεν πρέπει να επιβάλλετε πολλούς στο παιδί σας, γιατί δεν θα μπορέσει να τους απομνημονεύσει. 10. Δεν κρατούν μούτρα στο παιδί Μετά από μια διαφωνία, εσείς πρέπει να πλησιάσετε το παιδί. Αυτό δεν έχει την ωριμότητα ενός ενηλίκου, γι’ αυτό ο γονέας πρέπει να διατηρήσει το διάλογο. 11. Δεν κάνουν κατάχρηση εξουσίας Η εξουσία σας πρέπει να προστατεύει το παιδί, γνωρίζοντας ότι είστε πιο δυνατοί από αυτό, αλλά δεν πρόκειται ποτέ να στρέψετε αυτή τη δύναμη εναντίον του, κι ότι υπάρχει μόνο για να το καθησυχάζει. 12. Αγαπούν το παιδί τους γι’ αυτό που είναι και όχι για αυτά που πετυχαίνει Αν δίνουμε αξία κυρίως στις ικανότητές του, το παιδί μαθαίνει να λειτουργεί για να γοητεύσει και να ευχαριστήσει τους άλλους. Πηγή: Yahoo

Τα ερωτήματα που τίθενται από τις μαμάδες είναι σε ποια ηλικία πρέπει να τρώνε τα παιδιά αυγό; Πόσα αυγά μπορούν να τρώνε την εβδομάδα. Ποιοι εναλλακτικοί τρόποι υπάρχουν για να βάλουμε το αυγό στη διατροφή του παιδιού «κρυφά»; Απαντήσεις μας δίνει η Νικόλ Τσιάνη
-Διαιτολόγος – Διατροφολόγος, BSc-
Επιστημονική Υπεύθυνη ΛΟΓΩ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ, Χολαργός
 - Ιδρυτικό Μέλος Ελληνικής Διατροφολογικής Εταιρείας. Το αυγό θα πρέπει να αποτελεί μια από τις βασικές τροφές για τα παιδιά και να συμπεριλαμβάνεται στη διατροφή τους όσο αυτά μεγαλώνουν. Θρεπτικά συστατικά αυγού Το αυγό είναι η πιο ολοκληρωμένη τροφή που μας χαρίζει η φύση, με όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά (πρωτεΐνη, ασβέστιο, σίδηρο) για μια ισορροπημένη διατροφή. Πιο συγκεκριμένα: ▪ Είναι σημαντική πηγή πρωτεϊνών και πολύ καλή πηγή ασβεστίου, το οποίο έχει καθοριστικό ρόλο στη δομή και δύναμη των οστών και των δοντιών. Μετά το μητρικό γάλα, η πρωτεΐνη του αυγού έχει την υψηλότερη βιολογική αξία στη φύση. ▪ Το ασπράδι περιέχει πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας και όλα τα απαραίτητα αμινοξέα που χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός, κάτι που το καθιστά πολύ σημαντικό τρόφιμο για την παιδική διατροφή, καθώς οι πρωτεΐνες στην παιδική ηλικία είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη μυϊκού ιστού, τη δημιουργία νέων κυττάρων, αλλά και την παραγωγή πολύτιμων ουσιών για τον ανθρώπινο οργανισμό όπως είναι τα ένζυμα, οι ορμόνες και τα αντισώματα. ▪ Αποτελεί καλή πηγή σιδήρου, ο οποίος βελτιώνει την πνευματική απόδοση και προλαμβάνει τα μαθησιακά προβλήματα στα παιδιά. Αντίθετα, μαθητές με έλλειψη σιδήρου παρουσιάζουν μειωμένη αντίληψη και ικανότητα μάθησης. Ο σίδηρος απορροφάται καλύτερα όταν συνδυαστεί με ταυτόχρονη πρόσληψη βιταμίνης C. Για το λόγο αυτό, καλό είναι μετά από κατανάλωση τροφίμων πλούσιων σε σίδηρο, να δίνετε στο παιδί και ένα ποτήρι χυμό πορτοκάλι για καλύτερη απορρόφηση του σιδήρου. ▪ Περιέχει πολλές βιταμίνες όπως Α, D και Ε. Επίσης είναι μια από τις σημαντικότερες πηγές βιταμινών του συμπλέγματος Β. Είναι καλή πηγή λεκιθίνης, η οποία βοηθάει στις πνευματικές λειτουργίες, καθώς και χολίνης, η οποία ενδυναμώνει τη μνήμη και ενισχύει τη δυνατότητα συγκέντρωσης. Σε ποια ηλικία πρέπει να τρώνε τα παιδιά αυγό
 Στο 2ο εξάμηνο της ζωής του παιδιού ξεκινάει η σταδιακή ένταξη των στερεών τροφών στο διαιτολόγιό του. Γίνεται προσθήκη στερεών τροφών στην ηλικία αυτή, καθώς έχει ωριμάσει το πεπτικό σύστημα και έτσι ο οργανισμός μπορεί να απορροφήσει τις τροφές αυτές. Παράλληλα έχει ωριμάσει και το νευρικό σύστημα, ώστε να μπορεί το βρέφος να μασάει και να καταπίνει τροφές που δεν είναι υγρές. 
 Οπωσδήποτε κάθε νέο τρόφιμο εισάγεται σταδιακά στη διατροφή του παιδιού και πάντα σε μικρές ποσότητες. Ο κρόκος του αυγού πρέπει να δίνεται μετά τους 8 μήνες, ενώ το ασπράδι μετά τον πρώτο χρόνο. Στην αρχή δίνουμε στο παιδί ελάχιστο κρόκο και αυξάνουμε σταδιακά την ποσότητα για να αποφύγουμε τυχόν αλλεργικές αντιδράσεις. Το ίδιο πρέπει να γίνει αργότερα και με το ασπράδι. Πόσα αυγά μπορεί να τρώει ένα παιδί την εβδομάδα;
 Οι συνήθεις συστάσεις των παιδιάτρων είναι 1 αυγό κάθε 2-3 ημέρες (δηλαδή 2-3 την εβδομάδα). Σύμφωνα όμως με πρόσφατες έρευνες, τα παιδιά μπορούν να καταναλώνουν 1 αυγό την ημέρα. 
 Προσοχή πρέπει να δοθεί στα υπέρβαρα και παχύσαρκα παιδιά, διότι η καθημερινή κατανάλωση αυγού είναι πολύ πιθανό να επηρεάσει το λιπιδαιμικό τους προφίλ ανεβάζοντας την τιμή της χοληστερόλης στο αίμα.
 Πολλά παιδιά όμως είναι διστακτικά όσον αφορά την κατανάλωση αυγών. Μπορεί ένα παιδί να μην τρώει αυγά, αλλά να τρελαίνεται για σνακ τα οποία περιέχουν αυγό (κέικ, πίτες κ.α.). Δε χρειάζεται λοιπόν να δίνουμε τόση σημασία στο γιατί το παιδί μας δεν τρώει το αυγό, αλλά στο πως θα το κάνουμε να το δοκιμάσει. Εναλλακτικοί τρόποι να το βάλουμε στη διατροφή του «κρυφά». 
 Θα μπορούσαμε να φτιάξουμε: ▪ Γευστικότατο κέικ με σοκολάτα ▪ Τυροπιτάκια μπουκίτσες ▪ Ομελέτα με τα αγαπημένα του λαχανικά, καθώς και το αγαπημένο του τυράκι ▪ Κεφτεδάκια με καρότα, πατάτες και αυγό ▪ Νοστιμότατες κρέπες είτε γλυκές με μαρμελάδα είτε αλμυρές με τυρί ▪ Αυγόφετες ▪ Πίτσα με πολτοποιημένο το αυγό επάνω ▪ Σπιτικά μπισκοτάκια σε διάφορα σχέδια ▪ Αυγά μάτια δημιουργώντας όμορφα σχέδια (π.χ. φατσούλες) με τη βοήθεια λαχανικών Ενθαρρύνετε τα παιδιά σας να συμμετάσχουν στο μαγείρεμα. Εκτός από τον χρόνο που θα αφιερώσετε μαζί τους, όσο πιο ενεργά είναι τα παιδιά στη διαδικασία προετοιμασίας του φαγητού, τόσο πιο υπερήφανα θα είναι για το αποτέλεσμα και σίγουρα θα έχετε λιγότερα προβλήματα στο να τα πείσετε να το φάνε. Πηγή: life2day.gr

Αυτό αποκαλύπτουν τα επίσημα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ), σύμφωνα με τα οποία το 2012 μόλις στο 38,4% των γεννήσεων στη χώρα μας οι μητέρες είχαν ηλικία έως και 29 ετών. Περισσότερες από μία στις δύο γεννήσεις (το 56,5%) αφορούσαν γυναίκες ηλικίες 30 έως και 39 ετών, ενώ στο 5% οι μητέρες είχαν ηλικία πάνω από 40 ετών. Αντίστοιχα το 1980, στο 77,9% των γεννήσεων οι μητέρες είχαν ηλικία έως και 29 ετών, μόλις το 20% είχαν ηλικία 30-39 ετών και οι γεννήσεις μετά τα 40 αποτελούσαν το 1,7% του συνόλου. Η μετάθεση της ηλικίας απόκτησης παιδιών, όμως, κρύβει έναν μεγάλο κίνδυνο τον οποίο, όπως δείχνουν πολλές μελέτες, οι γυναίκες δεν ξέρουν: η γονιμότητα μειώνεται αργά αλλά σταθερά μετά τα 30. «Η βέλτιστη αναπαραγωγική ηλικία για τις γυναίκες είναι τα 20-29 έτη, με την ηλικία των 29 ετών να είναι αυτή στην οποία παρατηρείται η αιχμή της», λέει ο κ. Βασίλης Ταρλατζής, καθηγητής Μαιευτικής-Γυναικολογίας & Ανθρώπινης Αναπαραγωγής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Γονιμότητας & Στειρότητας. «Από τα 30 και μετά, η γυναικεία γονιμότητα μειώνεται διαρκώς και όταν περάσει μια γυναίκα τα 40 της χρόνια όχι μόνο είναι δύσκολο να μείνει έγκυος, αλλά και να γεννήσει τελικά το μωρό της». Σύμφωνα με διεθνείς μελέτες, ενώ οι πιθανότητες επίτευξης εγκυμοσύνης είναι μία στις τρεις για τις γυναίκες ηλικίας 25-29 ετών και οι πιθανότητες γεννήσεως μωρού 27% (υπάρχει και ένα 5% που αποβάλλει), στις ηλικίες 35-39 ετών οι πιθανότητες να ολοκληρωθεί με επιτυχία η εγκυμοσύνη και να γεννηθεί υγιές το μωρό είναι λιγότερες από 19% και στις ηλικίες 40-44 ετών λίγο πάνω από 6%. Ωστόσο, οι περισσότερες γυναίκες δεν ξέρουν από ποια ηλικία και μετά αρχίζει η μείωση της γονιμότητάς τους, ούτε ότι παράγοντες όπως το τσιγάρο και η παχυσαρκία την πλήττουν ακόμα περισσότερο. Πρόσφατη μελέτη στην Αυστραλία, λ.χ., έδειξε ότι μόλις η μία στις τρεις γυναίκες ήξεραν ότι η γονιμότητα αρχίζει να μειώνεται πριν από την ηλικία των 35 ετών, ενώ ανάλογα ήταν τα ευρήματα μελετών σε άλλες χώρες, όπως ο Καναδάς, οι ΗΠΑ και η Βρετανία. Γερασμένα ωάρια Γιατί, όμως, επηρεάζει τόσο πολύ η ηλικία την γονιμότητα; «Η μία από τις συνιστώσες της μειωμένης γονιμότητας είναι η προοδευτική ελάττωση της παρακαταθήκης ωαρίων στις ωοθήκες και η δεύτερη ότι μειώνεται η ποιότητα των παραγόμενων ωαρίων», απαντά ο κ. Ταρλατζής. Όταν δημιουργείται ένα κοριτσάκι στη μήτρα της μαμάς του, φέρει 6 έως 7 εκατομμύρια ωάρια στις ωοθήκες του, «φωλιασμένα» μέσα σε ειδικούς «ασκούς» που λέγονται ωοθυλάκια. Ο αριθμός αυτός μοιάζει τεράστιος, αλλά φθίνει γρήγορα και έτσι το κοριτσάκι γεννιέται με περίπου 2 εκατομμύρια ωοθυλάκια. Κάθε μήνα που περνάει και έως ότου αρχίζει η έμμηνος ρύση χάνει χιλιάδες από αυτά, τα οποία εκφυλίζονται και απορροφώνται από τον οργανισμό. Και πάλι, όμως, την εποχή της πρώτης εμμήνου ρύσεως διαθέτει πολύ περισσότερα απ’ όσα θα χρειασθεί για να αποκτήσει μεγαλώνοντας παιδιά - είναι 300.000 ή περισσότερα. Κάθε μήνα, όμως, ο οργανισμός της παράγει μία ορμόνη, την FSH, η οποία διεγείρει πολλά ωοθυλάκια για να ωριμάσει τελικά το ένα (στις περισσότερες περιπτώσεις, τουλάχιστον) και να απελευθερώσει το ωάριό του (αυτή είναι η διαδικασία της ωορρηξίας). Όλα τα άλλα, τα οποία μπορεί να φτάνουν και τα 1.000 κάθε μήνα, εκφυλίζονται και χάνονται. «Για αναπαραγωγικούς λόγους η γυναίκα χρειάζεται 350-400 ωοθυλάκια στη ζωή της», λέει ο κ. Ταρλατζής. Και συνεχίζει: «Επειδή η γυναίκα χάνει συνεχώς ωοθυλάκια, όσο μεγαλώνει τόσο μειώνεται ο αριθμός τους και έτσι ο αριθμός των ωαρίων που διαθέτει. Επιπλέον, αυξάνονται οι πιθανότητες να παρουσιάσουν βλάβες τα εναπομείναντα ωάρια, ιδίως σε επίπεδο χρωμοσωμάτων». Χρωμοσωμιακές ανωμαλίες Οι βλάβες αυτές αφενός αυξάνουν τον κίνδυνο δημιουργίας εμβρύου με χρωμοσωμιακές ανωμαλίες, όπως το σύνδρομο Ντάουν, αφετέρου αυξάνουν τις πιθανότητες αποβολής κατά το πρώτο τρίμηνο της κυήσεως. Εάν, μάλιστα, είναι πολύ εκτεταμένες, το ωάριο μπορεί να μην γονιμοποιηθεί, ούτε καν με τη βοήθεια της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Ο αριθμός των ωαρίων που παράγονται στο πλαίσιο της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής επίσης μειώνεται κατ’ αναλογία με την ηλικία της γυναίκας. «Όταν κάνουμε διέγερση των ωοθηκών σε γυναίκες ηλικίας 30-35 ετών, παίρνουμε κατά μέσον όρο 10 ωάρια, εκ των οποίων κατά μέσον όρο θα γονιμοποιηθούν τα επτά», λέει ο κ. Ταρλατζής. «Στις ηλικίες πάνω από 40 ετών, όμως, συνήθως παίρνουμε τέσσερα έως πέντε ωάρια, εκ των οποίων γονιμοποιούνται κατά μέσον όρο τα δύο». Η γονιμοποίηση, όμως, δεν συνεπάγεται αυτομάτως εμφύτευση και εγκυμοσύνη. Μεγάλο ρόλο στην επιτυχημένη εμφύτευση παίζει και το εσωτερικό τοίχωμα της μήτρας, το ενδομήτριο, το οποίο αποτελεί το «υπέδαφος» στο οποίο θα εμφυτευθεί και θα προσκολληθεί το γονιμοποιημένο ωάριο, κατά τον κ. Ταρλατζή. Συνολικά, μόνο το 25% των εμβρύων εμφυτεύονται με επιτυχία στο ενδομήτριο - το υπόλοιπο 75% δεν καταφέρνουν να εμφυτευτούν και έτσι δεν επιτυγχάνεται εγκυμοσύνη. Και μετά, είναι ο αυξημένος κίνδυνος επιπλοκών που διατρέχουν οι μεγάλης ηλικίας έγκυοι. Μελέτες έχουν δείξει ότι στις ηλικίες άνω τα 35 ετών είναι πιο πιθανό να εκδηλωθούν προβλήματα όπως η εκτοπική εγκυμοσύνη, ο διαβήτης της κυήσεως, η προεκλαμψία (σχετίζεται με την υπέρταση της κυήσεως), η ρήξη του πλακούντα, η πρόωρη γέννηση του μωρού κ.ά. Όλ’ αυτά σε συνδυασμό μεταξύ τους εξηγούν, τουλάχιστον εν μέρει, γιατί αυξάνονται οι περιπτώσεις υπογονιμότητας στη χώρα μας και γιατί καλό είναι οι γυναίκες να μην καθυστερούν τις προσπάθειες για απόκτηση παιδί πολύ μετά τα 30. Πιθανότητες γέννησης μωρού Οι πιθανότητες επιτυχούς εγκυμοσύνης και γέννησης μωρού μειώνονται κατ' αναλογίαν με την ηλικία της μητέρας: 25-29 ετών = 27% 30-34 ετών = 26% 35-39 ετών = 18,6% 40-44 ετών = 6,4% Πάνω από 45 = 0,2% Σύνδρομο Ντάουν Οι πιθανότητες να έχει ένα έμβρυο σύνδρομο Ντάουν αυξάνονται κατ’ αναλογίαν με την ηλικία της μητέρας: 25 ετών = 1 πιθανότητα στις 1.250 30 ετών = 1 πιθανότητα στις 1.000 35 ετών = 1 πιθανότητα στις 400 40 ετών = 1 πιθανότητα στις 100 45 ετών = 1 πιθανότητα στις 30 ΠΗΓΗ: tanea.gr

Υπολογίζεται ότι 2.000 παιδιά θα ενημερωθούν για την αξία των λαχανικών στη διατροφή μέσα από αυτή τη δράση του Παιδειατροφή, που έχει στόχο την προώθηση της κατανάλωσης περισσότερων λαχανικών από τα παιδιά και τις οικογένειές τους. Με τη βοήθεια γεωπόνων, αρχικά τα παιδιά ενημερώθηκαν για τη διαδικασία φύτευσης και τις διαφορετικές ποικιλίες φυτών. Στη συνέχεια, οι μαθητές συμμετείχαν ενεργά στη φύτευση επιλεγμένων εποχικών λαχανικών όπως: αγγουράκια, κολοκύθια, μελιτζάνες και πιπεριές! Ο χώρος των λαχανόκηπων περιφράχθηκε, όπου κρίθηκε απαραίτητο, ενώ τοποθετήθηκαν συστήματα αυτόματου ποτίσματος ώστε να εξασφαλισθεί το σωστό και τακτικό πότισμα των λαχανικών. Τον Μάιο, δηλαδή ένα μήνα μετά τη φύτευση, τα λαχανικά θα έχουν φτάσει στο στάδιο της ωρίμανσης και συγκομιδής, οπότε τα παιδιά, με τη βοήθεια των γεωπόνων και πάλι, θα συλλέξουν τα λαχανικά, τα οποία και θα πάρουν σπίτι τους για να τα καταναλώσουν με τους γονείς τους. Τα σχολεία που συμμετείχαν στη νέα δράση του Παιδειατροφή, έδειξαν μεγάλη προθυμία και ενθουσιασμό, αναγνωρίζοντας ότι ένας λαχανόκηπος θα προσδώσει πολλαπλά οφέλη στους μικρούς μαθητές! Εκτός από την προώθηση της κατανάλωσης των λαχανικών, οι λαχανόκηποι θα συνεισφέρουν ουσιαστικά και στην απόκτηση περιβαλλοντικών συνηθειών από τα παιδιά, ενώ επιπρόσθετα συμβάλλουν και στην καλαίσθητη εμφάνιση των σχολείων. Φυσικά, τα παιδιά ήταν εκείνα που επέδειξαν το μεγαλύτερο ενθουσιασμό για τη δράση, αφού τους δόθηκε η ευκαιρία να έχουν ενεργή συμμετοχή φυτεύοντας λαχανικά, μία πρωτόγνωρη εμπειρία για αυτά, ενώ σε λίγες μόνο εβδομάδες θα έχουν την ευκαιρία όχι μόνο να παρατηρήσουν την εξέλιξη των λαχανικών αλλά και να απολαύσουν τα τελικά αποτελέσματα των προσπαθειών τους, καταναλώνοντάς τα.