admin

Κάνοντας μια σύντομη ανασκόπηση στη σχετική βιβλιογραφία ανακαλύπτεις πόσο πολύ έχουν αλλάξει τα πράγματα τα τελευταία χρόνια. Μέχρι πριν από μία με δύο δεκαετίες η λέξη παιδί ήταν συνώνυμο με τρέξιμο και παιγνίδι στις αλάνες μέχρι τελικής πτώσεως, ενώ σήμερα η πραγματικότητά μας φαντάζει πολύ διαφορετική. Βρισκόμαστε σε μια εποχή που συνεχώς καταφθάνουν στα αφτιά μας πολύ ανησυχητικά νέα από όλες τις γωνιές του πλανήτη! Όλοι μιλάνε για μια νέα επιδημία, της παιδικής παχυσαρκίας, και κατ’ επέκταση του μεταβολικού συνδρόμου στα παιδιά! Καθημερινά ερχόμαστε αντιμέτωποι με νέες -και με εξωτικά ονόματα- ορμόνες, όπως η λεπτίνη, γκρελίνη, λιπονεκτίνη, προ-οπιομελανοκορτίνη που συμμετέχουν στην παθογένεια του συνδρόμου, προϊόν της βαρύτητας που έχει δοθεί από την ερευνητική κοινότητα στην αντιμετώπιση ενός τόσο ανησυχητικού φαινομένου. Τι δείχνουν οι μελέτες Μελέτες από επίσημους οργανισμούς, όπως η Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας μιλάνε για δραματική αύξηση του ποσοστού υπέρβαρων και παχύσαρκων παιδιών κατά τη σχολική ηλικία, ποσοστό που σε ορισμένες χώρες κυμαίνεται από 20% εώς 40%. Τα αποτελέσματα μιας νέας έρευνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης μιλάνε για δύο δισεκατομμύρια υπέρβαρα άτομα παγκοσμίως μέχρι το 2015, ενώ σε μια πρόσφατη αμερικανική έρευνα τα αποτελέσματα είναι ιδιαίτερα αποθαρρυντικά: στην κατηγορία από έξι ώς δώδεκα ετών μόνο το 64% των αγοριών και το 50% των κοριτσιών μπορούσαν να διανύσουν ένα χιλιόμετρο σε λιγότερο από δέκα λεπτά, ενώ στην ίδια ηλικιακή ομάδα μόνο το 60% των αγοριών και το 30% των κοριτσιών μπορούσαν να κάνουν πάνω από μία έλξη (σε οριζόντια μπάρα με στόχο το πιγούνι τους να φτάνει την μπάρα). Φαίνεται πως στις μέρες μας, για ένα σημαντικό ποσοστό από τα παιδιά μας, το ποδήλατο και η μπάλα έχουν αντικατασταθεί από τα ασύρματα πληκτρολόγια και τηλεχειριστήρια. Τα παιδιά διασχίζουν ολόκληρες ηπείρους, συμμετέχουν σε μυθικές μάχες, εξολοθρεύουν εκατόμβες εχθρών με τα πιο απίθανα μέσα, αποκτούν φίλους στην Καραϊβική και την Κίνα (βλέπε facebook, tweeter κτλ.) και όλα αυτά χωρίς να ιδρώσουν!! Τώρα, ίσως περισσότερο από ποτέ, γιατί όσο μιλάμε το πρόβλημα μόνο αυξητική τάση παρουσιάζει, είναι καιρός να δούμε τον τίτλο στην αρχική του μορφή: γιατί είναι η άσκηση σημαντική και γιατί είναι σημαντικό να ξεκινά από την παιδική ηλικία; Συμβουλές στους γονείς Ως γονείς είναι καλό να ενθαρρύνετε τα παιδιά σας να αποκτήσουν καλές συνήθειες για την υγεία τους, και όσο πιο νωρίς γίνει αυτό τόσο πιο μακροπρόθεσμα αποτελέσματα έχει. Έχει ήδη αποδειχθεί από μελέτες ότι τα παιδιά που δεν αθλούνται έχουν λιγότερες πιθανότητες να γίνουν υγιείς ενήλικες. Υιοθετούν μια λογική αδράνειας που ενδέχεται να διατηρηθεί για την υπόλοιπη ζωή τους. Είναι καλό να μάθετε στα παιδιά ότι δραστηριότητες όπως το ποδήλατο, το κολύμπι, ο χορός, το γρήγορο περπάτημα, το ποδόσφαιρο, η αεροβική γυμναστική όταν γίνονται τακτικά δεν είναι μόνο ευχάριστα, αλλά προάγουν και την υγεία. Η συστηματική άθληση στα πλαίσια μιας ομάδας συνομηλίκων ενισχύει το αίσθημα ευγενούς άμιλλας και συνεργασίας για έναν κοινό στόχο, ενώ η από κοινού άθληση μελών της οικογένειας ενισχύει το συναισθηματικό τους δέσιμο, κάτι που δύσκολα επιτυγχάνεται μέσα στη φορτωμένη καθημερινότητα γονέων και παιδιών. Πώς λειτουργεί θετικά για την υγεία ΑΥΞΑΝΕΙ την καρδιαγγειακή αντοχή: Οι καρδιαγγειακές παθήσεις αποτελούν στις ανεπτυγμένες χώρες την πρώτη αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας. Παρά το ότι θεωρούνται παθήσεις ενηλίκων, εναποθέσεις λίπους έχουν βρεθεί στις αρτηρίες παιδιών ακόμη και τριών ετών, ενώ υψηλή αρτηριακή πίεση έχει περίπου το 5% των παιδιών. Η συστηματική αεροβική άσκηση κάνει την καρδιά να λειτουργεί πιο αποτελεσματικά και μειώνει τη συχνότητα υψηλής αρτηριακής πίεσης. Επίσης μέσω ορμονικών μηχανισμών αυξάνει τα επίπεδα της HDL (high density lipoprotein), της καλής μορφής της χοληστερόλης, που απομακρύνει τα πλεονάζοντα λιπαρά από την κυκλοφορία του αίματος. Κατά τη μέση παιδική ηλικία συνιστάται άσκηση τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα για είκοσι ώς τριάντα λεπτά έτσι, ώστε οι καρδιακοί παλμοί του παιδιού να επιταχύνονται. Βελτιώνει την ισχύ και την αντοχή των μυών: Καθώς οι μύες του παιδιού γίνονται δυνατότεροι θα μπορεί να ασκείται για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και να προστατεύεται από τραυματισμούς - οι δυνατοί μύες παρέχουν καλύτερη στήριξη στις αρθρώσεις. Παρ’ όλα αυτά όμως σε καμία περίπτωση δεν συνιστάται η χρήση ελευθέρων βαρών για μυϊκή ενδυνάμωση κατά την παιδική ηλικία· ως περισσότερο κατάλληλες ασκήσεις προτείνονται από την Αμερικανική Παιδιατρική Εταιρεία το τρέξιμο σε ανήφορο, οι κάμψεις (σε παραλλαγή ανάλογα με την ηλικία), τα επιτόπια πηδήματα και οι έλξεις. Αυξάνει την ευλυγισία: Για καλή φυσική κατάσταση τα παιδιά πρέπει να είναι σε θέση να στρέφουν και να λυγίζουν το σώμα τους σε όλο το φάσμα των φυσιολογικών κινήσεων των αρθρώσεων, χωρίς να καταβάλλουν ιδιαίτερη προσπάθεια ή να κινδυνεύουν να τραυματιστούν. Αν και με την πάροδο της ηλικίας οι περισσότεροι άνθρωποι χάνουν την ευλυγισία τους, αυτό μπορεί να ανασταλεί με ειδικές ασκήσεις, που διατηρούν την ευκαμψία σε όλη τη διάρκεια της ζωής, αρχίζοντας από την παιδική ηλικία. Οι ήπιες αυτές ασκήσεις είναι ο καλύτερος τρόπος για να διατηρηθεί η ευλυγισία και μπορούν να συμπεριληφθούν στην προθέρμανση και χαλάρωση του παιδιού. Βοηθά στη διατήρηση του ιδανικού βάρους: Κατά μέσο όρο δεκαπέντε στα εκατό παιδιά της προεφηβικής ηλικίας είναι υπέρβαρα, λίγα όμως από αυτά αθλούνται συστηματικά. Ωστόσο με την άσκηση καίγονται αποτελεσματικά θερμίδες και λίπη και μειώνεται η όρεξη. Μειώνει το άγχος: Το άγχος που δεν αντιμετωπίζεται μπορεί να οδηγήσει σε σύσπαση των μυών, η οποία με τη σειρά της μπορεί να εκδηλωθεί με πονοκεφάλους, πόνους στο στομάχι και άλλα είδη αδιαθεσίας. Το παιδί πρέπει να μάθει όχι μόνο να αναγνωρίζει την ένταση στο σώμα του, αλλά και να την εκτονώνει αποτελεσματικά. Η άσκηση είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους για να ελέγχει κανείς το στρες. Ένα σωματικά δραστήριο παιδί είναι λιγότερο πιθανό να βιώσει συμπτώματα που σχετίζονται με το στρες από ό,τι οι συνομήλικοί του που κάνουν καθιστική ζωή. Ίσως ο καλύτερος τρόπος να κάνετε τα παιδιά να χαίρονται την άσκηση είναι να τη μετατρέψετε σε οικογενειακή εκδήλωση, με εσάς να δίνετε το καλό παράδειγμα και να ενθαρρύνετε τη συμμετοχή τους. Δεν θα βελτιωθεί μόνο η φυσική κατάσταση όλων, αλλά θα ενισχυθεί και η ενότητα της οικογένειας! Ποιο παιδί δεν θέλει να τρέχει και να παίζει με τους γονείς του; Προσωπικά δεν ξέρω κανένα! Αν κάνετε το παιδί σας να ενδιαφερθεί από μικρή ηλικία για την καλή σωματική του κατάσταση, αυξάνετε τις πιθανότητες να γίνει η σωματική άσκηση συνήθεια ζωής. Και το τελικό αποτέλεσμα θα είναι μακροπρόθεσμη υγεία! Γίνετε εσείς το πρότυπο και βοηθήστε το παιδί να ακολουθήσει, γιατί, στο τέλος της ημέρας, ποιοι είναι τα πρότυπα και οι ήρωες κάθε παιδιού; Πηγή: paidiatros.com

Τα τικ ορίζονται ως οι επαναληπτικές ακούσιες κινήσεις που εμφανίζονται σε συγκεκριμένα σημεία του σώματος. Τα κινητικά τικ περιλαμβάνουν το γρήγορο άνοιγμα και κλείσιμο των ματιών, το ανασήκωμα των φρυδιών, τις γκριμάτσες του προσώπου, το τρίκλισμα των δοντιών, το γρήγορο τίναγμα του κεφαλιού, το τίναγμα των ώμων ή των χεριών, το ρούφηγμα ή το ζάρωμα της μύτης, το ψυχαναγκαστικό χτύπημα του κεφαλιού, το άγγιγμα αντικειμένων, τη μίμηση κινήσεων άλλων ατόμων (ηχοπραξία) κ.ο.κ. Τα φωνητικά τικ περιλαμβάνουν την επαναλαμβανόμενη ακούσια χρήση συγκεκριμένων φράσεων, την ψυχαναγκαστική εκφώνηση λέξεων ή φράσεων, τη μίμηση και την επανάληψη λέξεων άλλων ατόμων (ηχολαλία) κ.λπ. Τα τικ εμφανίζονται συνήθως στην ηλικία των 5 έως 14 ετών και συχνότερα στα αγόρια. Μειώνονται όταν το παιδί εμπλέκεται σε απορροφητικές δραστηριότητες, όπως είναι το διάβασμα ή ο αθλητισμός, εκλείπουν κατά τη διάρκεια του ύπνου, ενώ επιδεινώνονται με το στρες και την κόπωση. Όσο το παιδί μεγαλώνει, μπορεί να αρχίσει να ενσωματώνει τα τικ σε άλλες καθημερινές σκόπιμες κινήσεις και τελετουργίες προκειμένου να μπορεί να τα συγκαλύπτει. Τι επιπτώσεις έχουν τα τικ στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξη του παιδιού; Η βιβλιογραφία αναφέρεται σε δυσλειτουργίες στα βασικά γάγγλια του εγκεφάλου όπου κεντρικό ρόλο διαδραματίζει ο νευροδιαβιβαστής ντοπαμίνη. Συχνά τα τικ είναι μια ιδιοπαθής κατάσταση και αν δεν συνοδεύονται από άλλα συμπτώματα, δεν προκαλούν σοβαρό πρόβλημα στο παιδί. Όταν όμως τα τικ είναι συχνά και έντονα, παρεμβαίνουν στην ποιότητα της καθημερινότητας του παιδιού και μπορεί να οδηγήσουν σε ιδεοληπτικές σκέψεις, ψυχαναγκαστικές συμπεριφορές, υπερκινητικότητα, ευερεθιστότητα, παρορμητικότητα και διαταραγμένη προσοχή. Το παιδί συχνά γίνεται στόχος προσοχής, αντικείμενο χλευασμού, απόρριψης ή περιθωριοποίησης στον σχολικό χώρο, με αποτέλεσμα η αυτοεκτίμησή του να πλήττεται και ο συναισθηματικός του κόσμος να είναι ιδιαίτερα ευάλωτος. Τα τικ δυστυχώς θεωρούνται από ορισμένους εκπαιδευτικούς ή ακόμη και από του ίδιους τους γονείς «κακές συνήθειες», με συνέπεια το παιδί να υφίσταται ανάρμοστες τιμωρίες και εν τέλει το πρόβλημα να επιδεινώνεται. Πολλά παιδιά με την κατάλληλη φροντίδα από τους γονείς τους και τη σταδιακή μείωση του άγχους τους μπορούν και ξεπερνούν τα τικ τους στο τέλος της εφηβείας. Της Μυρσίνης Κωστοπούλου (ψυχολόγος - ψυχοθεραπεύτρια (PhD) )

Στις 12 Απριλίου 2014 δημοσιεύθηκε μία πολύ σημαντική μελέτη στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό «American Journal of Obstetrics and Gynecology» από τους Sridhar και συνεργάτες (Sridhar SB et al. Maternal gestational weight gain and offspring risk for childhood overweight and obesity. Am J Obstet Gynecol 2014· Apr 12) σχετικά με την επίδραση που έχει το βάρος που παίρνει η μητέρα στη διάρκεια της κύησης μελλοντικά στη ζωή του παιδιού της. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, οι αλλαγές στο σωματικό βάρος της μητέρας έχουν επιπτώσεις στην υγεία τόσο της ίδιας όσο και του παιδιού της. Το σωματικό βάρος λαμβάνεται υπόψη με το ύψος και υπολογίζεται ο Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ), ως το βάρος σε kg/ύψος σε m2, το οποίο φυσιολογικά είναι 18,5-24,9 kg/m2. Οι ερευνητές μελέτησαν 4.145 εγκύους και παρακολούθησαν την ανάπτυξη των παιδιών τους μέχρι την ηλικία των 2-5 ετών. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, οι έγκυοι που παίρνουν είτε λιγότερα είτε περισσότερα κιλά από το κανονικό στη διάρκεια της κύησης, φαίνεται ότι «επιβαρύνουν» τα παιδιά τους με παχυσαρκία στην ηλικία των 2-5 ετών. Αυτό το εύρημα φαίνεται να επιβεβαιώνει την υπόθεση ότι το βάρος της μητέρας στη διάρκεια της κύησης μπορεί να «επαναπρογραμματίζει» τα γονίδια του παιδιού και να προκαλεί μόνιμες αλλαγές στα βιολογικά συστήματα που ρυθμίζουν το σωματικό του βάρος (fetal programming). Η μεγάλη αύξηση του σωματικού βάρους της μητέρας στη διάρκεια της κύησης σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο για σακχαρώδη διαβήτη της κύησης, καισαρική τομή και πρόωρο τοκετό για ιατρικούς λόγους. Επίσης, τα ποσοστά αυτόματης αποβολής και παλίνδρομης κύησης είναι αυξημένα. Ο κίνδυνος παλίνδρομης κύησης στις παχύσαρκες γυναίκες είναι τριπλάσιος από το γενικό πληθυσμό και παρόμοια ποσοστά παρατηρούνται και σε παχύσαρκες γυναίκες που υποβάλλονται σε εξωσωματική γονιμοποίηση (Lashen, 2004 & Bellver, 2003). Από την άλλη πλευρά, η μικρή αύξηση του σωματικού βάρους της μητέρας στη διάρκεια της κύησης σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο για ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης του εμβρύου, χαμηλό βάρος γέννησης και πρόωρο τοκετό. Τα αποτελέσματα μιας ανασκόπησης, που δημοσιεύθηκε το 2014, έδειξαν ότι αύξηση του βάρους σώματος της μητέρας στη διάρκεια της εγκυμοσύνης περισσότερο από το κανονικό συσχετίζεται με παχυσαρκία του παιδιού, ενώ αύξηση λιγότερο από το κανονικό συσχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο για παχυσαρκία (Mamun Α et al. Gestational weight gain in relation to offspring obesity over the life course: a systematic review and bias-adjusted meta-analysis. Obes Rev 2014 15:338). Τα αποτελέσματα αυτής της ανασκόπησης θα πρέπει να τα δούμε με ιδιαίτερη προσοχή, καθώς προέρχονται από συρραφή πολλών μελετών, σε αντίθεση με τη μελέτη των Sridhar και συνεργατών, η οποία αφορούσε την προοπτική συλλογή δεδομένων από ένα νοσηλευτικό οργανισμό, τον Kaiser Permanente. Πρέπει να τρώω για δύο; Λαμβάνοντας υπόψη την «επιδημία της παχυσαρκίας», το Ινστιτούτο Ιατρικής των ΗΠΑ καθόρισε το 2009 τις κατευθυντήριες οδηγίες για την αύξηση του σωματικού βάρους στη διάρκεια της κύησης. Για τις λιποβαρείς γυναίκες (ΔΜΣ<18,5) συστήνεται η πρόσληψη 12,5 ώς 18 κιλών στην εγκυμοσύνη. Για τις γυναίκες φυσιολογικού βάρους (ΔΜΣ 18,5-24,9), 11,5 ώς 16 κιλά, για τις υπέρβαρες (ΔΜΣ 25,0-29,9) 7 ώς 11,5 κιλά και για τις παχύσαρκες γυναίκες μόλις 7 κιλά έως το τέλος της κύησης. Η μελέτη Οι ερευνητές μελέτησαν 4.145 γυναίκες που είχαν μονήρη εγκυμοσύνη τα έτη 2007-2009 και παρακολούθησαν την ανάπτυξη των παιδιών τους για 2-5 χρόνια. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, οι γυναίκες που είχαν πάρει πολύ λίγα κιλά κατά την εγκυμοσύνη και οι γυναίκες που είχαν πάρει πολλά κιλά κατά την εγκυμοσύνη είχαν αυξημένες πιθανότητες να αποκτήσουν παχύσαρκο παιδί. Αναλυτικότερα, η αύξηση σωματικού βάρους της μητέρας περισσότερο από τις οδηγίες του Ινστιτούτου της Ιατρικής αύξησε κατά 46% την πιθανότητα να είναι το παιδί της παχύσαρκο. Από την άλλη πλευρά, η ανεπαρκής λήψη βάρους της μητέρας αύξησε κατά 23% την πιθανότητα να είναι το παιδί της παχύσαρκο. Αυτό που είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον ήταν το γεγονός ότι ο κίνδυνος ήταν υψηλότερος για τις εγκύους οι οποίες είχαν φυσιολογικό σωματικό βάρος κατά την έναρξη της εγκυμοσύνης. Συνολικά, το 20,4% των παιδιών που είχαν γεννηθεί από μητέρες οι οποίες είχαν παχύνει πολύ κατά την εγκυμοσύνη, ήταν υπέρβαρα ή παχύσαρκα σε ηλικία 2-5 ετών. Στις μητέρες που είχαν πάρει λιγότερα κιλά από το κανονικό, πρόβλημα βάρους αντιμετώπισε το 19,5% των παιδιών. Στις γυναίκες που είχαν πάρει το φυσιολογικό βάρος στη διάρκεια της κύησης, πρόβλημα παχυσαρκίας αντιμετώπισε το 14,5% των παιδιών. Η σύλληψη Η παχυσαρκία είναι ένας παράγοντας που μπορεί να απαλειφθεί πριν από την εγκυμοσύνη. Η απώλεια βάρους παρέχει βελτιωμένο μαιευτικό αποτέλεσμα και μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης σακχαρώδη διαβήτη της κύησης (Wilhoite, 2003). Οι γυναίκες που ασκούνται και ελέγχουν τη διατροφή τους σε νεαρή ηλικία έχουν εγκυμοσύνη με λιγότερες επιπλοκές και τα παιδιά τους εμφανίζουν λιγότερα προβλήματα υγείας. Η παχυσαρκία όμως δεν έχει αρνητική επίδραση μόνο στην έκβαση μιας κύησης, αλλά και στην ίδια τη γονιμότητα μιας γυναίκας. Η απώλεια βάρους στις υπογόνιμες παχύσαρκες γυναίκες σχετίζεται με αυτόματη ωοθυλακιορρηξία, αυτόματη σύλληψη, μειωμένη πιθανότητα αποβολών και αυξημένη ανταπόκριση στην αντιμετώπιση της υπογονιμότητας (Clark, 1998). Συμπεράσματα Σε κάθε έγκυο θα πρέπει να υπολογίζεται ο ΔΜΣ και σε κάθε επίσκεψη να γίνεται καταγραφή των μεταβολών του βάρους. Στις παχύσαρκες γυναίκες πρέπει να γίνεται ενημέρωση για τους ενδεχόμενους κινδύνους και να συστήνεται η απώλεια βάρους πριν από την εγκυμοσύνη. Ολες οι γυναίκες που επιθυμούν εγκυμοσύνη και οι έγκυοι στα αρχικά στάδια της κύησης θα πρέπει να μαθαίνουν ότι θα πρέπει να ακολουθούν σχολαστικά τους κανόνες για την παρακολούθηση και σωστή αύξηση του βάρους τους στη διάρκεια της κύησης. Αποκλίσεις από τους κανόνες αυτούς θα έχουν δυσμενείς συνέπειες στην υγεία του παιδιού τους σε όλη τη μελλοντική του ζωή, με κίνδυνο για παχυσαρκία και εμφάνιση υπέρτασης, σακχαρώδη διαβήτη και καρδιαγγειακά νοσήματα. Αφιερωμένο στον προσφάτως εκλιπόντα από τη ζωή Θεόδωρο Ταραβάνη, διευθυντή της Β' Μαιευτικής και Γυναικολογικής Κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου Σερρών και δάσκαλό μου, με προτροπή του οποίου ασχολήθηκα με το ζήτημα του σωματικού βάρους της μητέρας στη διάρκεια της κύησης. Του ΒΑΣΙΛΗ ΜΩΡΑΪΤΗ ιατρού Μαιευτικής και Γυναικολογικής Κλινικής Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Ιωαννίνων

Παρ' όλο που αποτελεί το πιο διαδεδομένο κληρονομικό νόσημα, η ενημέρωση ως προς τα συμπτώματα, τη θεραπεία και την πρόληψη της πάθησης είναι αρκετά περιορισμένη. Αιτία είναι το γεγονός ότι ο προγεννητικός γονιδιακός έλεγχος για τη συγκεκριμένη νόσο δεν είναι υποχρεωτικός, ενώ το κόστος δεν καλύπτεται από τους ασφαλιστικούς οργανισμούς, με συνέπεια πολλές γυναίκες -ιδίως σήμερα με την οικονομική ύφεση- να μην τον κάνουν, με ό,τι αυτό συνεπάγεται! Τι είναι και πώς κληροδοτείται Η κυστική ίνωση (αγγλ. cystic fibrosis) ή αλλιώς ινοκυστική νόσος αποτελεί το πιο διαδεδομένο κληρονομικό νόσημα στη λευκή φυλή. Η νόσος μεταβιβάζεται με αυτοσωμικό υπολειπόμενο τρόπο κληρονόμησης στους απογόνους, ενώ προκαλείται από μία ποικιλία μεταλλάξεων στο γονίδιο του ρυθμιστή της διαμεμβρανικής αγωγιμότητας της κυστικής ίνωσης (CFTR), το οποίο βρίσκεται στο έβδομο χρωμόσωμα, εξηγεί ο βιοπαθολόγος- μικροβιολόγος, υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος Κεντρικού Τομέα Αττικής με το συνδυασμό «Αττική - Γιάννης Σγουρός - Μόνο με έργο» Παναγιώτης Αποστολακόπουλος. Και συνεχίζει διευκρινίζοντας ότι το γονίδιο αυτό κωδικοποιεί μια ρυθμιστική πρωτεΐνη (Cystic Fibrosis Transmembrane Conductance Regulator), η οποία ελέγχει τη διέλευση χλωρίου διά μέσου των μεμβρανών των επιθηλιακών κυττάρων διαφόρων οργάνων του σώματος, όπως των πνευμόνων, του παγκρέατος, των ιδρωτοποιών αδένων και του εντέρου. Να σημειωθεί εδώ ότι οι μεταλλάξεις στο γονίδιο προκαλούν μειωμένη παραγωγή ή λειτουργικότητα της πρωτεΐνης, με αποτέλεσμα στο επιθήλιο των προσβαλλόμενων οργάνων να παράγεται παχύρρευστη κολλώδης βλέννα, η οποία αποφράσσει τους πόρους των αδένων, με συνέπεια την προοδευτική καταστροφή του ιστού των οργάνων (ίνωση) και την τελική ανεπάρκειά τους. Ο τρόπος που μεταδίδεται η κυστική ίνωση είναι παρόμοιος με αυτόν της μεσογειακής αναιμίας: αν οι δύο γονείς είναι φορείς του συγκεκριμένου γονιδίου, έχουν 2 στις 4 πιθανότητες να αποκτήσουν παιδί που θα είναι και αυτό φορέας, 1 στις 4 πιθανότητες να αποκτήσουν υγιές παιδί και 1 στις 4 πιθανότητες να αποκτήσουν παιδί με κυστική ίνωση. Συμπτώματα και διάγνωση Τα συμπτώματα της κυστικής ίνωσης πρωτοεμφανίζονται στον πρώτο χρόνο της ζωής του παιδιού, αν και μπορεί να εμφανιστούν και αργότερα στην παιδική ηλικία. Αυτά έχουν να κάνουν με το αναπνευστικό σύστημα, π.χ. επίμονος βήχας, συριγμός, δύσπνοια και επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις του θώρακα, με γαστρεντερικές ανωμαλίες, π.χ. υποσιτισμός, που οδηγεί σε μικρή σωματική ανάπτυξη και χαμηλό βάρος, αλλά και με συχνές λοιμώξεις των ιγμορείων, με βλάβη του ήπατος, με οστεοπόρωση, με στειρότητα κ.ά. Σύμφωνα με το βιοπαθολόγο-μικροβιολόγο κ. Αποστολακόπουλο, η διάγνωση της κυστικής ίνωσης πραγματοποιείται κυρίως με τρεις τρόπους: 1 Με εξέταση ιδρώτα: αυτή η εξέταση μετρά την ποσότητα του άλατος (χλωριούχο νάτριο) στον ιδρώτα του δέρματος. Τα άτομα με κυστική ίνωση έχουν αφύσικα υψηλά επίπεδα άλατος στον ιδρώτα. 2 Με γενετική εξέταση: η γενετική εξέταση μπορεί να επιβεβαιώσει τη διάγνωση. Λαμβάνονται μερικά κύτταρα είτε από το εσωτερικό του μάγουλου είτε από μια λήψη αίματος και ελέγχονται για τον εντοπισμό του γονιδίου της κυστικής ίνωσης. 3 Με νεογνικό έλεγχο: στις μέρες μας τα περισσότερα νεογέννητα ελέγχονται για κυστική ίνωση με βιοχημικό έλεγχο του IRT (immunoreactive trypsinogen). Λαμβάνεται δείγμα με ένα μικρό τσίμπημα στη φτέρνα, περίπου την 3η-4η ημέρα μετά τη γέννηση. Υπάρχει θεραπεία; Από τη στιγμή που ένας ασθενής θα διαγνωστεί με κυστική ίνωση, είναι αναγκασμένος να βρίσκεται συνεχώς υπό ιατρική παρακολούθηση, ενώ λαμβάνει ιδιαίτερα πολυδάπανη φαρμακευτική αγωγή, επισημαίνει ο κ. Αποστολακόπουλος. Αξιοσημείωτο είναι ότι το 94% των θανάτων από κυστική ίνωση οφείλεται σε αναπνευστική ανεπάρκεια, ενώ αυτή τη στιγμή άτομα με κυστική ίνωση ζουν κατά μέσον όρο 35 χρόνια. Για το λόγο αυτό θεωρείται απαραίτητο από τους διεθνείς οργανισμούς να γίνεται προγεννητικός γονιδιακός έλεγχος στους γονείς, αναφέρει κατηγορηματικά ο κ. Αποστολακόπουλος, ο οποίος διευκρινίζει ότι ο έλεγχος περιλαμβάνει την ανίχνευση συγκεκριμένων (των πιο κοινών) μεταλλάξεων ή και ολόκληρου του γονιδίου. Γίνεται έλεγχος α) για το 80% των παθογόνων μεταλλάξεων (32), β) για το 90% (202 μεταλλάξεις) και γ) έλεγχος για ολόκληρο το γονίδιο. Οι παραπάνω έλεγχοι είναι διαπιστευμένοι από το ΕΣΥΔ. Ο προγεννητικός έλεγχος για κυστική ίνωση γίνεται στα περισσότερα ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα, με απλή αιματολογική εξέταση (μοριακό γενετικό έλεγχο) στον άνδρα και τη γυναίκα, η οποία δεν θα πρέπει να είναι περισσότερο από 14 εβδομάδων έγκυος. Πηγή: ethnos.gr

Εμπόδιο σ αυτό είναι ο σύγχρονος τρόπος ζωής ,ειδικά στις μεγάλες πόλεις που μας έχει απομακρύνει από τους φυσικούς χώρους άθλησης. Από το σπίτι στο σχολείο και αποκεί διάβασμα στο σπίτι ,ιδιαίτερα μαθήματα και στον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο τηλεόραση και ταμπλέτες. Η άθληση των παιδιών τη σημερινή εποχή ,έχει υποκαταστήσει το καθημερινό παιχνίδι στην γειτονιά που γινόταν τα προηγούμενα χρόνια. Το σίγουρο είναι η ενασχόληση με κάποιο πρόγραμμα γυμναστικής ,χωρίς υπερβολές βοηθά στην φυσιολογική ανάπτυξη των παιδιών. Ποια είναι η καλύτερη ηλικία για να αρχίσουν την άθληση; Οι αθλητικές δραστηριότητες μπορούν να αρχίσουν από την προσχολική ηλικία. Σημαντικό είναι τα παιδιά να έχουν αναπτύξει καλή ισορροπία ,ώστε να έχουν τη δυνατότητα να συμμετέχουν πιο εύκολα και παράλληλα να κατανοούν της οδηγίες που θα του δίνονται. Υπόψη ότι ένα μεγάλο ποσοστό παιδιών από 4 ετών μπορούν να πετύχουν ένα μικρό στόχο παράδειγμα να πιάσουν την μπάλα. Έτσι λοιπόν, από τα 4 χρόνια τα παιδιά μπορούν να ασχοληθούν με την κολύμβηση. Από 4-5 ετών που έχουν αποκτήσει τον απαιτούμενο συντονισμό των μελών τους, μπορούν να ξεκινήσουν χορό, ρυθμική και ενόργανη γυμναστική. Λίγο αργότερα ,ανάλογα με το άθλημα ,μπορούν να ξεκινήσουν στίβο και ομαδικά αθλήματα. Οι γονείς τι μπορούν να κάνουν.. Να είναι προσεκτικοί με την επιλογή του αθλήματος, και να μην βιαστείτε να τα κατευθύνετε με γνώμονα αποκλειστικά τις επιθυμίες σας, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη τις επιθυμίες του ίδιου. Σε κάθε περίπτωση, προτού ξεκινήσει είναι απαραίτητο να έχει προηγηθεί κάποιος προληπτικός ιατρικός έλεγχος ακόμα και ένα η άσκηση γίνεται περιστασιακά.

Το ζήτημα έφθασε σε υψηλά ιστάμενα κλιμάκια αλλά ευτυχώς παρενέβη άμεσα ο διοικητής του Περιφερειακού Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Χαράλαμπος Μπονάνος αναζητώντας την δυνατότητα εξεύρεσης λύσης στο πρόβλημα, προκειμένου οι γονείς στην περίοδο της κρίσης να βοηθηθούν όσο ήταν δυνατόν για την τακτοποίηση της οφειλής για τα νοσήλια. Κάλεσε μάλιστα και τον παππού του παιδιού στο γραφείο της διοίκησης προκειμένου να του αναλύσει το πρόβλημα και να του δείξει την απόδειξη του ιδρύματος με βάση την οποία θα έπρεπε να καταβληθεί το ανωτέρω χρηματικό ποσό. Το παιδί είχε νοσηλευτεί από τις 17 έως τις 20 Δεκεμβρίου, λόγω πυρετού, και οι γονείς ενημερώθηκαν γραπτώς ότι τα νοσήλια ανέρχονταν στα 845 ευρώ, ειδάλλως οι γονείς έπρεπε να προσκομίσουν θεωρημένο βιβλιάριο, το οποίο φυσικά δεν είχαν λόγω ανεργίας. Ο διοικητής ενημερώθηκε από τον παππού για την πραγματικά δραματική οικονομική κατάσταση της οικογένειας του μικρού, καθώς οι γονείς του έχουν μεταναστεύσει στην Βουλγαρία εξασφαλίζοντας εκεί ορισμένα μεροκάματα. Έτσι το παιδί μένει μόνο με τον παππού και την γιαγιά και θα έπρεπε το κόστος της νοσηλείας του να το επωμιστούν οι ίδιοι και να το καλύψουν μέσα από την πενιχρή σύνταξή τους που δεν φτάνει καλά καλά για τα φάρμακά τους και τα απολύτως απαραίτητα για τη διαβίωση του παιδιού. Γεγονός που καθιστούσε επιτακτική την ανάγκη για τον διοικητή του νοσοκομείου να μειώσει το κόστος νοσηλείας. Και τελικά, τα κατάφερε. Από 845 στα... 290 ευρώ Σύμφωνα με πληροφορίες, το χρέος μειώθηκε σε πολύ μεγάλο βαθμό και συγκεκριμένα, κάτω από το μισό! Για να είμαστε ακριβείς, το συνολικό κόστος για την τριήμερη νοσηλεία του παιδιού στην κλινική του νοσοκομείου, από τα 845 ευρώ κατέβηκε στα μόλις 290 ευρώ (!) και μάλιστα, με χρονική «άνεση» στην αποπληρωμή. Το γεγονός της μείωσης του κόστους επιβεβαιώθηκε στον «Κόσμο» από τον διοικητή κ. Μπονάνο, ο οποίος εμφανίστηκε φαίνεται να πείστηκε για το αληθινό αδιέξοδο της οικογένειας κι έτσι αναζητήθηκε λύση.

Τα παιδιά ταυτίζονται από πολύ μικρή ηλικία με τους γονείς τους. Περνάνε μια φάση που οι γονείς τους είναι τα πάντα για εκείνα. Το Α και το Ω στη ζωή τους. Οι πρωταγωνιστές του μικρόκοσμου τους. Είναι λογικό λοιπόν πως η επιρροή που έχει η δική μας συμπεριφορά απέναντι στα παιδιά αλλά και στα άλλα μέλη της οικογένειας είναι τεράστια. Ακόμη και ο τρόπος που φερόμαστε στον ίδιο μας τον εαυτό. Η διατροφή μας, τα χόμπι μας, οι καλές και κακές μας συνήθειες. Είναι χρέος μας απέναντι στα παιδιά μας να προσπαθούμε για το καλύτερο και να βελτιώνουμε τις γονεϊκές μας δεξιότητες. Δεν γεννιόμαστε όλοι επαγγελματίες γονείς. Κάποιοι άνθρωποι έχουν πιο ανεπτυγμένο το γονεϊκό φίλτρο από άλλους. Το σίγουρο είναι όμως ότι όλοι μπορούν να το εξελίξουν και να γίνουν όσο πιο καλοί γονείς μπορούν. Το ίδιο θα κάνει και το παιδί μας άλλωστε στα δικά του παιδιά. Πώς δίνουμε το καλό παράδειγμα στα παιδιά μας; Σας παραθέτουμε κάποιες πρακτικές συμβουλές καθώς και πράγματα που πρέπει να αποφεύγετε να κάνετε μπροστά στα παιδιά σας. Σεβόμαστε και αντιμετωπίζουμε όλα τα μέλη της οικογένειας ίσα, χωρίς διακρίσεις. Ο καθένας πρέπει να είναι ελεύθερος να εκφράσει την άποψή του μέσα στην οικογένεια. Έτσι ενισχύεται η κριτική σκέψη κι ο σεβασμός για τη διαφορετικότητα. Προσέχουμε τις λέξεις που χρησιμοποιούμε ακόμη κι όταν είμαστε πολύ νευριασμένοι. Αν δεν το καταφέρουμε, εξηγούμε στο παιδί ότι ήταν κακό εκ μέρους μας που εκφραστήκαμε έτσι κι ότι θα προσπαθήσουμε να μην το ξανακάνουμε. Δεν είναι καθόλου χαριτωμένο να βλέπεις νήπια να χρησιμοποιούν βρισιές και άσχημες λέξεις που δεν γνωρίζουν καν τη σημασία τους. Εμείς οι ίδιοι θα έρθουμε σε πολύ δύσκολη θέση κάποια στιγμή αν το επιτρέπουμε αυτό. Εννοείται φυσικά πως δεν χειροδικούμε για κανέναν λόγο. Είναι το χειρότερο παράδειγμα που μπορούμε να δώσουμε στο παιδί μας. Η βία φέρνει βία. Υπάρχουν άλλοι τρόποι τιμωρίας ή συμμόρφωσης. Η βία είναι ό, τι πιο εξευτελιστικό και ταπεινωτικό μπορούμε να κάνουμε στο παιδί μας ή σε οποιοδήποτε άτομο. Το ξύλο δεν βγήκε από τον Παράδεισο. Αγαπάμε τη μελέτη και τα βιβλία κι ενημερωνόμαστε για τα νέα από τον κόσμο. Είναι ο καλύτερος τρόπος για να φέρουμε τα παιδιά κοντά στα βιβλία και για να αγαπήσουν τα σχολικά μαθήματα, τη γνώση και τη μάθηση γενικά. Εξηγούμε στα παιδιά μας καταστάσεις και πράγματα που δεν καταλαβαίνουν. Δεν τα αφήνουμε με απορίες και δεν τα χλευάζουμε αν δεν καταλαβαίνουν κάτι με την πρώτη φορά. Απλά αλλάζουμε τον τρόπο έκφρασης κι εξήγησης. Αποφεύγουμε να περνάμε τις ελεύθερες ώρες μας μπροστά από την τηλεόραση ξαπλωμένοι στον καναπέ ή μιλώντας στο τηλέφωνο. Προσπαθούμε να ασχολούμαστε με δημιουργικά πράγματα δίνοντας και δυνατότητα συμμετοχής και στο παιδί. Ενθαρρύνουμε έτσι το παιδί στη δημιουργία, την εφευρετικότητα καθώς και την εξέλιξη πιθανών ταλέντων του. Ασχολούμαστε με το σώμα μας και την υγεία μας. Προσπαθούμε να ασκούμαστε ή να περπατάμε. Διατηρούμαστε έτσι οι ίδιοι σε καλή φόρμα και απολαμβάνουμε περισσότερες δραστηριότητες με το παιδί μας. Ενισχύεται η μεταξύ μας επικοινωνία και η σχέση μας. Αποφεύγουμε να καπνίζουμε ή να πίνουμε αλκοόλ μπροστά στο παιδί. Καλό θα ήταν να κόβαμε την άσχημη συνήθεια του τσιγάρου τελείως. Αν δεν έχουμε τη δύναμη να το κάνουμε περιορίζουμε τη συνήθειά μας όσο μπορούμε περισσότερο και προτιμούμε να γίνεται σε χώρο και χρόνο που το παιδί δεν μας παρατηρεί. Δεν είναι ανάγκη δε να εξηγήσουμε τα αρνητικά του παθητικού καπνίσματος. Προσέχουμε τις διατροφικές μας συνήθειες. Πρέπει να τρώμε με μέτρο και να υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία στη διατροφή μας. Όχι μόνο πατάτες και κρέας. Δίνουμε την ευκαιρία στο παιδί μας να δοκιμάσει και να πειραματιστεί με τις γεύσεις χωρίς να πιέζουμε. Του δίνουμε δυνατότητα επιλογής ανάμεσα σε 2 υγιεινά και θρεπτικά γεύματα. Αγαπάμε τη φύση και τα ζώα. Ανακυκλώνουμε και μαθαίνουμε στο παιδί να σέβεται το περιβάλλον και τα ζώα. Αναπτύσσουμε έτσι μια οικολογική συνείδηση στο παιδί μας πάνω στο οποίο βασίζεται το μέλλον αυτού του πλανήτη. Προτιμούμε να κάνουμε την καθαριότητα του σπιτιού χωρίς τη χρήση πολλών χημικών αλλά με πιο φυσικά και οικολογικά υλικά. Για την προσωπική μας ενημέρωση και βελτίωση μπορούμε να διαβάζουμε βιβλία ψυχολόγων κι άλλων ειδικών και συμβούλων. Θα μας βοηθήσουν και θα μας βρουν λύσεις στο δύσκολο έργο της ανατροφής του παιδιού μας. Ας μην κάνουμε μόνο προσευχές και σταυρούς να μεγαλώσουν σωστά τα παιδιά μας με αξίες και ιδανικά. Ας συμμετέχουμε πολύ ενεργά σε αυτή τη διαδικασία δίνοντας πρώτοι το καλό παράδειγμα.

Ο χρόνος που περνάει ένα μωρό μπροστά από οθόνες, ηλεκτρονικές εφαρμογές και tablets έχει αυξηθεί ανησυχητικά τα τελευταία χρόνια. Πού πήγαν τα τουβλάκια, και όλα εκείνα τα παιχνίδια που διεγείρουν και καλλιεργούν την φαντασία ενός παιδιού, ώστε να κινηθεί και να ανακαλύψει μόνο του τον κόσμο που ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια του; Η λύση μοιάζει πλέον εύκολη, καθώς ολοένα και περισσότερες εταιρείες παιχνιδιών προωθούν παιχνίδια που απευθύνονται σε πολύ μικρές ηλικίες. Το “δέλεαρ” είναι ο συνδυασμός ψηφιακής ψυχαγωγίας και μάθησης. Έτσι, οι γονείς πείθονται ότι το παιδί τους θα γίνει πιο έξυπνο, αγοράζοντας ένα εξίσου “ευφυές” παιχνίδι. Μία ηλεκτρονική οθόνη θεωρείται, “ο μαγικός κόσμος για τα βρέφη”. Κρατάει αμείωτη την προσοχή ενός παιδιού, που μπορεί να είναι ακόμη και λιγότερο από δύο ετών, μέσα από ζωηρά χρώματα και ένα πεδίο διάδρασης. Αυτή η διάδραση όμως, είναι μάλλον εικονική, καθώς το παιδί συνηθίζει να παρατηρεί χωρίς να συμμετέχει ενεργά. Όλο και πληθαίνουν, οι έρευνες που υποστηρίζουν πως μέχρι και το δεύτερο έτος της ηλικίας, η κατανόηση του κόσμου μέσα από τα μάτια ενός παιδιού βασίζεται στην άμεση τοποχρονική επαφή με τα υλικά αντικείμενα και τις ενέργειες που αναπτύσσονται με αυτά, στο άμεσο χωροχρονικό περιβάλλον. Επομένως, η ανάπτυξη του παιδιού μέσα από tablet και οθόνες γίνεται επιβραδυντικά. Ένα από τα παιχνίδια με οθόνες ειδικές για μωρά, είναι το “New-born-to- Toddler Apptivity Seat” για iPad της Fischer Price που κυκλοφορεί στην Αμερική, και έχει προκαλέσει πλήθος αρνητικών σχολίων με σκοπό την κατάργησή του. Το συγκεκριμένο κάθισμα είναι φουσκωτό και έχει θήκη για iPad ακριβώς, μπροστά από το πρόσωπο του μωρού, εμποδίζοντας τη θέαση του υπόλοιπου κόσμου. Μπορεί ένα τέτοιο κάθισμα να θεωρείται εκπαιδευτικό, ο χρόνος όμως, που αφιερώνεται από ένα μωρό σε αυτά τα παιχνίδια, σύμφωνα με στοιχεία από μελέτες, θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής. Ας σκεφτούμε μόνο πως το μωρό αντί να μπουσουλάει, καθηλώνεται μπροστά από μία οθόνη ακινητοποιώντας το σώμα του. Η τεχνολογία δεν ταιριάζει στα βρέφη Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιάτρων εδώ και χρόνια, διατυπώνει τις συνέπειες που έχουν οι οθόνες και το περιεχόμενο τους στην υγεία και την ανάπτυξη ενός βρέφους. Η Ακαδημία συμβουλεύει επίσης, τους γονείς που έχουν παιδιά, κάτω των δύο χρονών, να μην τα αφήνουν να βλέπουν τηλεόραση, τονίζοντας ότι οι συνέπειες από αυτή την έκθεση είναι περισσότερο αρνητικές παρά θετικές. Ας σκεφτούμε μόνο, πώς είναι η εικόνα ενός μωρού μπροστά από μία οθόνη. Οι λέξεις που έρχονται πρώτες στο μυαλό για να περιγράψουν την εικόνα είναι μόνιμη προσήλωση, απάθεια, ησυχία. Σκοπός δεν είναι το παιδί να μένει ήσυχο μέσα σε ένα περιβάλλον εικονικής ασφάλειας. Η παιδική ανάπτυξη συνδυάζει όλες τις αισθήσεις, και προκύπτει από δραστηριότητες που εγγυώνται την εξερεύνηση του κόσμου μέσα από την κίνηση και την ενεργητικότητα. Η καλλιέργεια του μυαλού δεν προέρχεται από μία οθόνη που ζητάει από το παιδί μόνο να κουνάει το χέρι του και να παρατηρεί. Για να γίνει ολοκληρωμένα, έχει ανάγκη από ενεργό συμμετοχή και αλληλεπίδραση με το περιβάλλον. Τα ερεθίσματα στα μωρά δίνονται από το σπίτι, από τους γονείς με κουκλοθέατρο, ζωάκια και ήρωες που ενεργοποιούν όλες τις αισθήσεις και τις βασικές εκφράσεις του ανθρώπινου προσώπου, όπως είναι το χαμόγελο. Εάν ένα μωρό δεν “κοπιάσει” για να ξεκαρδιστεί, να κλάψει, να θυμώσει, δεν αναπτύσσεται με ισορροπία. Η εύκολη λύση θα είναι πάντα εκεί, θα βρίσκεται στις επιταγές του ψηφιακού κόσμου. Το ερώτημα είναι εάν οι γονείς θέλουν να μυήσουν τα παιδιά τους σε δραστηριότητες, που είναι ήδη γνωστές, δεν απαιτούν ενεργοποίηση του νου και εγρήγορση σε οτιδήποτε συμβαίνει γύρω τους. Παρακάτω, μπορούμε να παρακολουθήσουμε τις αντιδράσεις κάποιων παιδιών όταν γεύονται για πρώτη φορά το λεμόνι. Δεν πρόκειται σίγουρα για παιχνίδι, αλλά ενεργοποιεί μία από τις βασικές αισθήσεις σε ένα πραγματικό περιβάλλον με αληθινά ερεθίσματα από τον περιβάλλοντα χώρο.

Πρώτος κανόνας είναι να μην πανικοβάλλεστε πιστεύοντας ότι δε θα βάλει ποτέ φρούτο στο στόμα του. Τα παιδιά περνούν διάφορες φάσεις με τη διατροφή τους. Κάτι που σήμερα δεν το θέλει καθόλου, αύριο μπορεί να το ζητάει συνέχεια και το αντίστροφο. Δώσε, λοιπόν, λίγο χρόνο να προσαρμόσει τα γούστα του, χωρίς να το πιέζεις να καταναλώσει κάτι που δείχνει να μην το επιθυμεί. Πολλές φορές τα παιδιά λειτουργούν και επαναστατικά και δεν τρώνε κάτι μόνο από πείσμα, επειδή απλά τα πιέζουμε πολύ. Προσπάθησε να του περάσεις «αθόρυβα» τα φρούτα μέσα στην ημέρα του, είτε βάζοντας λίγο μήλο στη σαλάτα που του αρέσει, είτε δίνοντας του γιαούρτι με μερικά κομμάτια φρούτων, είτε φτιάχνοντας ένα δροσιστικό χυμό από φρούτα που θα τον πιει πιο εύκολα από ότι θα έτρωγε όλα τα συστατικά του. Οι γεύσεις θα αρχίζουν μετά να του μοιάζουν γνώριμες, με αποτέλεσμα να εξοικειώνεται μαζί τους . Αν και αυτή η λύση μοιάζει αδύνατη και δεν καταναλώνει ούτε αυτά, τότε προσπαθήστε να αντικαταστήσετε τα θρεπτικά συστατικά που θα λάμβανε από τα φρούτα μέσα από άλλες τροφές όπως είναι τα γαλακτοκομικά, οι ξηροί καρποί, τα λαχανικά και το κρέας . Κάποια στιγμή θα αρχίζει να τρώει και φρούτα, ειδικά αν βλέπει εσάς να τα τρώτε. Η διατροφική παιδεία μέσα σε ένα σπίτι είναι πάρα πολύ σημαντική και πρέπει οπωσδήποτε να δίνετε το σωστό παράδειγμα

Μία από τις πιο συχνές ερωτήσεις αφορά τη συμβίωση με γάτες και τον κίνδυνο της τοξοπλάσμωσης. Ας δούμε αναλυτικά τι ισχύει στην πραγματικότητα και ποιες προφυλάξεις είναι απαραίτητες, χωρίς πανικό αλλά με σωστή ενημέρωση. 🌸 Τι είναι η τοξοπλάσμωση; 🦠Η τοξοπλάσμωση προκαλείται από το πρωτόζωο Toxoplasma Gondii. Η γάτα μπορεί να μολυνθεί από: Κατανάλωση ωμού ή μισοψημένου κρέατος 🍖 Άλλα μολυσμένα ζώα (ποντίκια, πουλιά) 🐭🐦 Έκθεση σε μολυσμένο χώμα 🌱 Οι γάτες εκκρίνουν τις ωοκύστες του παρασίτου στα κόπρανα τους μόνο για περιορισμένο διάστημα (συνήθως 1-2 φορές στη ζωή τους για 3-5 μέρες). Οι ωοκύστες γίνονται μολυσματικές μόνο μετά από 24-48 ώρες στο περιβάλλον. Αυτό σημαίνει ότι η απευθείας μετάδοση στον άνθρωπο είναι σπάνια. ✅ Στις περισσότερες περιπτώσεις, η μόλυνση στη γάτα είναι ασυμπτωματική ή μοιάζει με ήπιο κρυολόγημα 🤧. Σπάνια εμφανίζονται μυαλγίες, πυρετός ή λεμφαδενοπάθεια. Ο άνθρωπος που προσβάλλεται αποκτά ανοσία για όλη του τη ζωή. ⚠️ Σημαντικό: Η μόνη επικίνδυνη περίπτωση είναι η έγκυος γυναίκα που δεν έχει ξαναμολυνθεί ποτέ από το τοξόπλασμα (αρνητική στο τεστ). Μύθοι και Παρεξηγήσεις για τις Γάτες 🐾Πολλοί πιστεύουν ότι οι γάτες είναι επικίνδυνες για τις εγκύους. Αυτή η ιδέα βασίζεται σε παραπληροφόρηση και όχι στην πραγματικότητα. Οι μολυσμένες γάτες αποβάλλουν το παράσιτο μόνο για λίγες μέρες στη ζωή τους. Το παράσιτο χρειάζεται χρόνο για να γίνει μολυσματικό, επομένως η καθημερινή συμβίωση δεν είναι επικίνδυνη. Οι γάτες που τρέφονται μόνο με εμπορικές τροφές δεν μολύνονται σχεδόν ποτέ. Όπως λέει ο μαιευτήρας Γιάννης Παπούλιας, «Η εξέταση για τοξόπλασμα ανήκει στις βασικές εξετάσεις εγκύου. Αν είστε αρνητική, απλώς προσέχετε άψητο κρέας και λαχανικά, όχι την κατοικίδια γάτα σας». Η υπερβολική ανησυχία έχει οδηγήσει πολλούς να εγκαταλείπουν τις γάτες τους άδικα 😢. Η σωστή ενημέρωση είναι το κλειδί. ✅ Πρακτικές Συμβουλές για Εγκύους με ΓάτεςΑκολουθούν τα πιο σημαντικά μέτρα πρόληψης: Καθαρισμός της άμμου 🧤Αν υπάρχει δυνατότητα, άφησε κάποιον άλλο να καθαρίζει την άμμο. Αν όχι, φόρεσε γάντια και μάσκα και πλύνε τα χέρια πολύ καλά μετά. Καθαρίζετε την άμμο 1-2 φορές την ημέρα και απολυμαίνετε περιοδικά τη λεκάνη. Διατροφή της γάτας 🍲Μην δίνετε ωμό ή μισοψημένο κρέας. Χρησιμοποιείτε μόνο εμπορικές τροφές, κονσέρβες ή αποξηραμένα προϊόντα. Προφύλαξη γενικά 🛡️Φοράτε γάντια όταν δουλεύετε στον κήπο ή έρχεστε σε επαφή με χώμα. Πλένετε τα χέρια μετά από κάθε επαφή με κατοικίδιο ή τροφές. Πλένετε πολύ καλά φρούτα και λαχανικά 🥦🍎. Ψήνετε καλά το κρέας και μην αφήνετε ροζ κρέας μέσα. Τι λένε οι ειδικοί 🩺Η κτηνίατρος Πόπη Μαρούλη εξηγεί: Η ιστορία της Μία Εσερ που ζει με τις γάτες της επιβεβαιώνει: με σωστή φροντίδα και έλεγχο, η εγκυμοσύνη κυλάει ασφαλής χωρίς να χρειάζεται πανικός ή απομάκρυνση των ζώων. 🐈❤️ 📊 Στατιστικά για να ηρεμήσετεΤο 30-65% του παγκόσμιου πληθυσμού έχει ανοσία. Στη Γαλλία φτάνει 85% λόγω κατανάλωσης μισοψημένου κρέατος. Στην Ελλάδα, μόλις το 0,9% των αδέσποτων γατών είναι μολυσμένες. Τα δεδομένα δείχνουν ότι οι πιθανότητες μόλυνσης μέσω κατοικίδιου είναι εξαιρετικά χαμηλές. 📝 Συχνές Ερωτήσεις (FAQs)1. Μπορώ να κρατήσω τη γάτα μου στην αγκαλιά; ✅ Ναι, αρκεί να πλένετε τα χέρια σας μετά. Η απευθείας μετάδοση είναι σπάνια. 2. Χρειάζεται να απομακρύνω την γάτα μου για όλη την εγκυμοσύνη; ❌ Όχι! Με σωστές προφυλάξεις, η συμβίωση είναι ασφαλής. 3. Πρέπει να κάνω τεστ στην γάτα; ℹ️ Δεν είναι απαραίτητο για όλες τις γάτες. Ο κτηνίατρος μπορεί να προτείνει έλεγχο αν υπάρχει ιστορικό έκθεσης σε ωμό κρέας ή αδέσποτα ζώα. 4. Τι κάνω αν η γάτα είναι θετική στο τοξόπλασμα; 🧤 Χρησιμοποιείτε γάντια για τον καθαρισμό της άμμου και φροντίζετε τη διατροφή της όπως αναφέραμε. Η μόλυνση μεταδίδεται μόνο κατά τη διάρκεια λίγων ημερών. 5. Μπορεί η τοξοπλάσμωση να βλάψει το μωρό; ⚠️ Μόνο αν η έγκυος είναι αρνητική και προσβληθεί για πρώτη φορά. Ακολουθώντας τις προφυλάξεις, ο κίνδυνος είναι ελάχιστος. 💡 Tips για Ασφαλή ΣυμβίωσηΚρατάτε τη γάτα μέσα στο σπίτι για να αποφύγετε επαφή με μολυσμένο περιβάλλον 🌳 Μην υιοθετείτε γάτες που έχουν πρόσφατα βγει στο δρόμο 🚫 Τακτική κτηνιατρική φροντίδα και εμβολιασμοί 💉 Καθαριότητα και απολύμανση της άμμου 🧽 Ενημέρωση και συζήτηση με τον γιατρό και τον κτηνίατρο 👩‍⚕️🐾 Συμπέρασμα 🌈Η γνώση είναι δύναμη. Η τοξοπλάσμωση δεν είναι λόγος πανικού ούτε απομάκρυνσης των γατών σας. Με σωστή ενημέρωση, προφυλάξεις και τακτική καθαριότητα, μπορείτε να ζήσετε μια ασφαλή εγκυμοσύνη χωρίς να στερηθείτε την παρέα του αγαπημένου σας κατοικίδιου. 🐱💛 Η άγνοια δημιουργεί φόβους, η γνώση οδηγεί σε αγάπη και υπευθυνότητα. Κρατήστε τη γάτα σας, φροντίστε τη σωστά, και μοιραστείτε τη χαρά της εγκυμοσύνης μαζί της! 🎉 Κώστας Καψάλης Κτηνίατρος

Εάν λείπει αυτό το στοιχείο της επικοινωνίας με τους γονείς, αντίστοιχα το παιδί αδιαφορεί για το σχολείο και εμπλέκεται σε ομάδες άλλων νεαρών, που μπορεί να εκδηλώσουν παραβατική συμπεριφορά. Πολυετείς επιστημονικές έρευνες απέδειξαν ότι οι οικογένειες, των νεαρών παραβατών έχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά. Το ένα χαρακτηριστικό είναι, ότι συνήθως πρόκειται για φτωχές οικογένειες. Ωστόσο, δεν είναι μόνον η φτώχεια που προκαλεί την εγκληματικότητα. Πολύ συχνά η φτώχεια ωθεί τους νέους να ξεπεράσουν άλλους συνομηλίκους τους από εύπορες οικογένειες και να μεγαλουργήσουν. Για να υπάρξει πιθανότητα τέλεσης εγκληματικών πράξεων από ανήλικους, πρέπει να υπάρξει ένας συνδυασμός φτώχειας, εγκληματικού παρελθόντος της ίδιας της οικογένειας και έλλειψης ελέγχου των γονέων προς το παιδί. Πρέπει, δηλαδή, να συμπέσουν ταυτόχρονα τρεις παράγοντες προκειμένου να υπάρξει σοβαρή πιθανότητα να εκδηλώσει κάποιος ανήλικος παραβατική συμπεριφορά. Οι ανήλικοι με παραβατικό ιστορικό (π.χ. τέλεση κλοπών, πρόκληση επεισοδίων στα γήπεδα και φθοράς ξένης ιδιοκτησίας), παρουσιάζουν αντίστοιχα προβλήματα στην οικογένεια και το σχολείο, με αποτέλεσμα να καταφεύγουν σε παραβατικές ομάδες, προκειμένου να αναπληρώσουν εκεί την ανθρώπινη επικοινωνία και την αναγνώριση που τους λείπει. Η εγκληματολογική έρευνα, αναφορικά με τους έφηβους παραβάτες στα σχολεία, έχει αποδείξει ότι πρόκειται κυρίως για αγόρια, μέσης ηλικίας. Η οικονομική κατάσταση της οικογένειάς τους εμφανίζεται γενικά να είναι αρκετά καλή, καθώς εργάζονται συνήθως και οι μητέρες τους, αλλά περιστασιακά και οι ίδιοι. Οι παραβατικές παρέες των νέων σχολικής ηλικίας είναι σχετικά πολυμελείς και στελεχώνονται κυρίως με άτομα του ιδίου φύλου. Τα μέλη της παρέας προέρχονται κυρίως από το σχολείο, αλλά επίσης από τη γειτονιά, το χώρο εργασίας και τους τόπους νυκτερινής διασκέδασης. Στην παρέα μετέχουν συνήθως για να βρουν φίλους, χωρίς να έχουν συνήθως κάποιον αρχηγό ή ιεραρχική δομή, ώστε να μπορεί να γίνει λόγος για «συμμορίες ανηλίκων». Οι έφηβοι παραβάτες επιδίδονται συχνά σε αντισυμβατικές ενέργειες, όπως αγορά, πώληση και χρήση ναρκωτικών ουσιών, πρόκληση ζημιών σε σχολικό χώρο, κλοπές σε κατάστημα, επεισόδια στο γήπεδο, συμπλοκές με τρίτους, φθορές ξένης ιδιοκτησίας, κλοπές χρήσης ή εξαρτημάτων μεταφορικού μέσου, απειλές κατά συνομηλίκων, διαρρήξεις κατοικιών και αυτοκινήτων, πώληση κλοπιμαίων, κλπ. Για να προληφθεί μια μελλοντική έξαρση της παραβατικότητας των ανηλίκων και της νεανικής βίας στο σχολικό περιβάλλον θα πρέπει -μεταξύ άλλων- να δοθούν περισσότερες ευκαιρίες στους νέους ανθρώπους, να επαναπροσδιορισθούν οι στόχοι της νέας γενιάς και να διασφαλισθούν τα μέσα για την επίτευξή τους, να μειωθεί η ανεργία των νέων, να ενσωματωθούν οι μειονοτικές ομάδες του πληθυσμού, να στηριχθούν οι θεσμοί της οικογένειας και του σχολείου και να οικοδομηθεί μια κοινωνία συνοχής και αλληλεγγύης. Μια δίκαιη και ανοιχτή κοινωνία, με ίσες ευκαιρίες για όλους. Του Άγγελου Τσιγκρή Δικηγόρου – Καθηγητή Εγκληματολογίας

Σύμφωνα με μια νέα έρευνα, οι γυναίκες που έχουν αυξημένο δείκτη μάζας σώματος προτού μείνουν έγκυες, ή στα πρώτα στάδια της εγκυμοσύνης τους, διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να χάσουν το έμβρυο κατά τη διάρκειας της εγκυμοσύνης ή του τοκετού, αλλά ακόμη και λίγο μετά τη γέννα. Οι σοβαρά παχύσαρκες γυναίκες βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο από όλες –πάνω από τρεις φορές υψηλότερο σε σχέση με γυναίκες με φυσιολογικό βάρος- αναφέρουν ερευνητές από το Imperial College του Λονδίνου. Ωστόσο, ύστερα από ανασκόπηση 38 διαφορετικών μελετών, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι ο κίνδυνος αρχίζει να αυξάνεται ακόμη κι όταν οι γυναίκες είναι ελαφρώς υπέρβαρες. Οι επιπλοκές, που εμφανίζονται στις υπέρβαρες γυναίκες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης τους, είναι από διαβήτης μέχρι προεκλαμψία, ενώ τα μωρά που γεννιούνται από παχύσαρκες γυναίκες διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη, επίσης, αλλά και παχυσαρκίας αργότερα στη ζωή τους. Οι ειδικοί ενώ δε συστήνουν την απώλεια βάρους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, γράφει η Jenny Hope στη βρετανική εφημερίδα Daily Mail, συμβουλεύουν τις πιο ευτραφείς μαμάδες να διατηρούν το βάρος τους σε σταθερά επίπεδα και να μην παίρνουν πάνω από 10 κιλά.

Συγκεκριμένα οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να υποβάλουν την αίτηση - δήλωση Α21 μόνο ηλεκτρονικά, μέσω του περιβάλλοντος Taxis και αφού έχουν υποβάλει τη φορολογική τους δήλωση (Ε1). Διευκρινίζεται ότι, όσοι υπέβαλαν αίτηση το έτος 2013 για τη χορήγηση Οικογενειακών Επιδομάτων, πρέπει να ακολουθήσουν την ίδια διαδικασία, διορθώνοντας ή συμπληρώνοντας στο Α21 τυχόν αλλαγές, που εμφανίζουν τα στοιχεία τους. Μετά την οριστική υποβολή του Α21, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ενημερώνονται για την πορεία της αίτησής τους και για τα τυχόν δικαιολογητικά που πρέπει να αποστείλουν στον ΟΓΑ, μέσω της ειδικής εφαρμογής με τίτλο: "Πληροφορίες Οικογενειακών Επιδομάτων", που είναι διαθέσιμη στην ιστοσελίδα του Οργανισμού (www.oga.gr). Ο έλεγχος των αιτήσεων για το 2014 θα είναι διαθέσιμος μέσω της εφαρμογής του ΟΓΑ τον επόμενο μήνα της υποβολής του εντύπου Α21. Οδηγίες για την συμπλήρωση του Α21 Το έντυπο Α21 αίτησης-υπεύθυνης δήλωσης χρησιμοποιείται για τη χορήγηση είτε μόνο του ενιαίου επιδόματος στήριξης τέκνων (οικογένειες με ένα ή δύο εξαρτώμενα τέκνα), είτε και του ειδικού επιδόματος (οικογένειες με τρία και άνω εξαρτώμενα τέκνα). Αιτών / δικαιούχος των επιδομάτων είναι ο υπόχρεος σε υποβολή του εντύπου Ε1 δήλωσης φορολογίας εισοδήματος. Για τη συμπλήρωση του εντύπου Α21 ο αιτών θα πρέπει να γνωρίζει: Τον αριθμό οικογενειακής μερίδας από το δημοτολόγιο του Δήμου στην Ελλάδα όπου είναι εγγεγραμμένα όλα τα μέλη με κανονική εγγραφή (όχι ενδεικτική). Το πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης αναζητείται υποχρεωτικά αυτεπάγγελτα από την Υπηρεσία. Τον αριθμό ΙΒΑΝ του λογαριασμού του σε Τράπεζα ή στα ΕΛ.ΤΑ., όπου θα πιστώνεται το ποσό των επιδομάτων. Τους ΑΜΚΑ όλων των μελών της οικογένειας. Ειδικότερα ο ΑΜΚΑ του αιτούντα/δικαιούχου είναι υποχρεωτικός, προκειμένου να δικαιωθεί και να εισπράξει τα επιδόματα. Tην ονομασία του Δήμου, της Δημοτικής Ενότητας και της Δημοτικής/Τοπικής Κοινότητας, όπου κατοικεί (σύμφωνα με τον ν. 3852/2010 «Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης- Πρόγραμμα Καλλικράτης»). Διευκρινίσεις για την συμπλήρωση ορισμένων πεδίων/ερωτήσεων: Τα πεδία «Χώρα Γέννησης», «Χώρα Διαμονής» και «Χώρα Υπηκοότητας» συμπληρώνονται,επιλέγοντας από την λίστα το ακριβές όνομα της χώρας π.χ. Γαλλία Τα πεδία που αφορούν στα στοιχεία του δημοτολογίου («Νομός» δημότη, «Δήμος» δημότη και«Αριθμ.οικογ.μερίδας») συμπληρώνονται μόνο για τα μέλη της οικογένειας που είναι εγγεγραμμένα σε δημοτολόγιο Δήμου στην Ελλάδα. Το πεδίο «Σπουδαστής/Φοιτητής» συμπληρώνεται για τέκνο άνω των 18 και κάτω των 19 ή 24 ετών, ανάλογα με την περίπτωση. Το πεδίο «Ποσοστό αναπηρίας» δε συμπληρώνεται, εάν το τέκνο δεν είναι ανάπηρο Τα πεδία «Κύρια ευθύνη διατροφής» και «Αποκλειστική ευθύνη διατροφής» συμπληρώνονται όταν ο αιτών είναι διαζευγμένος ή σε διάσταση ή όταν το τέκνο είναι από προηγούμενο γάμο ή αναγνωρισθέν. Η ερώτηση 4. «Διαμένετε μόνιμα και συνεχώς την τελευταία δεκαετία στην Ελλάδα;», απαντάται υποχρεωτικά από όλους τους αιτούντες. Ο αριθμός IBAN λογαριασμού Τραπέζης συμπληρώνεται υποχρεωτικά από όλους τους αιτούντες. Συμπλήρωση του πίνακα με τα δικαιολογητικά (επισυνάπτεται στο έντυπο Α21): Ο αιτών επιλέγει υποχρεωτικά τα δικαιολογητικά, από τα οποία αποδεικνύονται όσα έχει δηλώσει προηγουμένως στην αίτηση-υπεύθυνη δήλωση και τα οποία πρέπει να είναι διαθέσιμα όταν του ζητηθούν. Ειδικότερα: α) Η μόνιμη και συνεχής διαμονή του αιτούντα/δικαιούχου στην Ελλάδα κατά την τελευταία δεκαετία (2003-2012) αποδεικνύεται κατά βάση από την αδιάλειπτη υποβολή του εντύπου Ε1 δήλωσης φορολογίας εισοδήματος για τα τελευταία 10 έτη και επαληθεύεται αυτόματα από την Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων. Εάν για κάποια έτη δεν βρεθεί έντυπο Ε1, θα καλείται ο αιτών να συμπληρώσει ένα ή περισσότερα από τα δικαιολογητικά Α.2 - Α.10, για την απόδειξη της διαμονής του στην Ελλάδα κατά τα έτη αυτά. Το δικαιολογητικό Α.11 («Άλλο δικαιολογητικό.») συμπληρώνεται σε εξαιρετικές περιπτώσεις (όταν ο αιτών δεν διαθέτει κανένα από τα δικαιολογητικά Α2 έως Α10). β) Τα δικαιολογητικά Β.1 και Β.2 του πίνακα Β αφορούν οικογένειες ομογενών και αλλοδαπών και συνεπώς δεν απαιτείται η συμπλήρωσή τους από αιτούντες που είναι εγγεγραμμένοι σε δημοτολόγιο στην Ελλάδα, καθώς για αυτούς η αναζήτηση του πιστοποιητικού οικογενειακής κατάστασης διενεργείται υποχρεωτικά αυτεπάγγελτα από την Υπηρεσία. γ) Τα υπόλοιπα δικαιολογητικά του πίνακα Β καθώς και τα δικαιολογητικά του πίνακα Γ συμπληρώνονται κατά περίπτωση.

Το σημερινό σχολείο χρησιμοποιεί αναποτελεσματικές μεθόδους μάθησης, ωστόσο δεν βοηθούν το παιδί να καλλιεργήσει τη φαντασία του και την κριτική σκέψη. Έχοντας περάσει τη μισή του μέρα στο σχολείο, το παιδί έχει ανάγκη στον ελεύθερο χρόνο του να ασχοληθεί με δραστηριότητες στις οποίες μπορεί να παίξει και να δημιουργήσει ελεύθερα. Γι’ αυτό, ως γονείς καλείστε να του παρέχετε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ποικιλία ερεθισμάτων και δραστηριοτήτων προκειμένου να μπορέσει το παιδί να ανακαλύψει το δυναμικό των ικανοτήτων και δεξιοτήτων του αλλά και να μάθει να χρησιμοποιεί τη φαντασία του για να βρίσκει πρωτότυπες και δημιουργικές λύσεις. Πρωτίστως, είναι καλό να δοκιμάσουν πολλές εξωσχολικές αθλητικές δραστηριότητες, όπως μπάσκετ, βόλεϊ, τένις, κολύμβηση, ποδόσφαιρο, μπαλέτο, ποδηλασία. Εκτός από τα κλασικά αθλήματα, που σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό όλα τα παιδιά έχουν δοκιμάσει, καλό θα είναι να ασχοληθούν και με πιο «ασυνήθιστα» είδη αθλητισμού, όπως πατινάζ, (θαλάσσιο) σκι, ιππασία, κωπηλασία, πολεμικές τέχνες, γιόγκα κ.ά. Πέρα από τα σωματικά τους οφέλη, οι περισσότερες από αυτές τις δραστηριότητες πραγματοποιούνται σε ομαδικό πλαίσιο και συμβάλλουν στην καλλιέργεια της συνεργατικότητας και της αλληλεγγύης. Πρωτότυπες κατασκευές Πολλές είναι και οι ενασχολήσεις που μπορούν να γίνουν στο εσωτερικό του σπιτιού, τόσο παίζοντας μαζί γονείς και παιδιά όσο και αφήνοντας τα παιδιά μόνα τους. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε πολύ απλά υλικά με διαφορετικούς τρόπους από αυτούς που έχουμε συνηθίσει και να δημιουργήσετε με τα παιδιά σας πρωτότυπες κατασκευές και όχι μόνο. Μερικές ιδέες που μπορείτε να αξιοποιήσετε όπως θέλετε, τροποποιώντας τες και εμπλουτίζοντάς τες, είναι οι εξής: • Φτιάξτε κεριά, βιολογικά σαπούνια και άλλα καλλυντικά και διακοσμήστε τα με διάφορα υλικά (χρυσόσκονη, στρας, χάντρες κλπ.) - συνταγές μπορείτε να βρείτε στο διαδίκτυο. • Χρησιμοποιήστε τενεκεδάκια, πλαστικά/γυάλινα μπουκάλια ή βάζα, γεμίστε τα με όσπρια, ζυμαρικά, άμμο, πέτρες, οδοντογλυφίδες ή οποιοδήποτε άλλο «θορυβώδες υλικό». Διακοσμήστε τα δοχεία με χρωματιστά σχέδια και έχετε καινούρια μουσικά όργανα! • Γράψτε κάρτες για να χαρίσετε σε φίλους χρησιμοποιώντας συνηθισμένα (χαρτόνια, αυτοκόλλητα, μπογιές, χάντρες, πούλιες) αλλά και περίεργα υλικά (πούπουλα, κουμπιά, υφάσματα, κορδέλες, αποξηραμένα λουλούδια). • Πάρτε τα παλιά κάδρα από φωτογραφίες ή πίνακες και στολίστε τα με τον ίδιο τρόπο. Χρησιμοποιήστε κοχύλια, βότσαλα, αυτοκόλλητα, κουμπιά κ.ά. • Φτιάξτε διάφορες σφραγίδες χρησιμοποιώντας ως βάση φελλούς, σφουγγάρια, πατάτες, μήλα και ό,τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε! • Ζωγραφίστε χρησιμοποιώντας πέρα από τα κλασικά υλικά ζωγραφικής σφουγγάρια, βούρτσες διαφόρων ειδών, άμμο, αφρό, κόλλα, και πειραματιστείτε με διαφορετικές επιφάνειες εκτός από χαρτί/ακουαρέλα, καμβά, ξύλο, νήμα, πέτρες, ειδικό γυαλί κ.ά. • Φτιάξτε κέικ, τούρτες, μπισκότα (χριστουγεννιάτικα και όχι μόνο) και διακοσμήστε τα με ζαχαρόπαστα και χρωματιστά ζαχαρωτά. • Μαζέψτε τα ξυλάκια από τα παγωτά του καλοκαιριού, χρωματίστε τα, διακοσμήστε τα και μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε για σελιδοδείκτες! • Φτιάξτε πρωτότυπους πίνακες ανακοινώσεων με κομμάτια ξύλου, παλιές κορνίζες χωρίς το τζάμι, οποιοδήποτε ξύλινο ή μεταλλικό αντικείμενο που μπορεί να κρεμαστεί στον τοίχο, ένα κομμάτι από φελιζόλ ντυμένο με ύφασμα ή χαρτί, φελλό με το μέτρο, αυτοκόλλητο χαρτί για μαυροπίνακα ή αντίστοιχη ειδική μπογιά, πινέζες, μαγνητάκια, κορδέλες, λάστιχο, δίσκους και οτιδήποτε άλλο σκεφτείτε! • Φτιάξτε σπιτική πλαστελίνη χρησιμοποιώντας μόνο αλεύρι και νερό και μετά όλες τις κατασκευές που θέλετε με βάση την πλαστελίνη. Αυτά είναι λίγα μόνο από τα άπειρα πράγματα που μπορείτε να φτιάξετε μαζί με το παιδί σας! Ψάξτε στο διαδίκτυο, πάρτε ιδέες, εμπνευστείτε, εμπλουτίστε, πειραματιστείτε και αφήστε το παιδί σας να πάρει πρωτοβουλίες! Ψάξτε για υλικά και αντικείμενα στο σπίτι που δεν χρησιμοποιείτε και σκεφτείτε πώς θα μπορούσατε να τα αξιοποιήσετε με εναλλακτικούς τρόπους. Το αποτέλεσμα θα σας αποζημιώσει. Τόσο το παιδί όσο και εσείς θα αισθανθείτε περήφανοι που μπορείτε να φτιάξετε τόσο όμορφα «θαύματα» με τόσο απλούς τρόπους. Όλες αυτές οι δραστηριότητες έχουν ψυχοπαιδαγωγικά οφέλη για τα παιδιά που μαθαίνουν παίζοντας, αλλά το κυριότερο είναι ότι καλλιεργούν τη φαντασία τους και γίνονται εξυπνότερα. ΝΙΚΗ ΛΙΩΤΗ Ψυχολόγος Blog: nikipsychology.blogspot.com

Φαίνεται αδύνατο και απάνθρωπο να υπάρξει εργαζόμενος που να καταφέρει να αντεπεξέλθει στα απαιτούμενα καθήκοντα και υποχρεώσεις κι όμως την απάντηση τη δίνει το ίδιο το video, καθώς ήδη υπάρχουν δισεκατομμύρια άνθρωποι που ανταποκρίνονται επιμελώς στο συγκεκριμένο επάγγελμα. Οι μαμάδες! Μόνο μία μαμά μπορεί να αφοσιωθεί 24 ώρες το 24ωρο στο παιδί της, χωρίς διαλείμματα και διακοπές, με διαρκή επαγρύπνηση και μηδενικό μισθό. Το συγκεκριμένο video, δημιούργημα της Cardstore.com, είναι ένα ελάχιστο δείγμα εκτίμησης στις μητέρες ανά τον κόσμο που αποφάσισαν να ασχοληθούν αποκλειστικά με τα παιδιά τους και να μην βγουν στην αγορά εργασίας. Και μπορεί να προκαλεί τρυφερά χαμόγελα η συνειδητοποίηση ότι πράγματι ο ρόλος της μαμάς είναι δυσκολότερος από οποιαδήποτε δουλειά στον κόσμο, αλλά το περιοδικό ΤΙΜΕ δεν μπορεί παρά να δημοσιεύσει την ένστασή του, η οποία έγκειται στο γεγονός πως πέρα από τις μητέρες, υπάρχουν παγκοσμίως κι 189.000 μπαμπάδες που έχουν αναλάβει την αποκλειστική φροντίδα των παιδιών ενώ οι σύζυγοί τους εργάζονται. Ωστόσο, σύμφωνα και με πρόσφατη έρευνα, ο αριθμός των γυναικών που αποφασίζουν να μείνουν σπίτι και να αφοσιωθούν στον μητρικό τους ρόλο έχει αυξηθεί κατά 29%, καθώς η ανεργία είναι ένα φαινόμενο που πλήττει κυρίως τις γυναίκες, ενώ υπάρχει μία στροφή στην παράδοση που θέλει τη γυναίκα στο σπίτι με πρωταρχικό ρόλο τη μητρότητα.

Είναι μια αντίληψη που θα το βοηθήσει να γίνει καλύτερος και πιο ευτυχισμένος άνθρωπος σε όλη του τη ζωή. Μάλιστα, είναι το ίδιο σημαντική για παιδιά που οι γονείς τους δεν έχουν οικονομική ευχέρεια και για εκείνους που δεν έχουν κανένα απολύτως οικονομικό πρόβλημα. Για τα πρώτα επειδή μαθαίνουν να είναι ευτυχισμένα ακόμα όταν στερούνται και για τα δεύτερα γιατί μαθαίνουν να εκτιμούν αυτά που έχουν χωρίς να βασίζονται όμως μόνο στα υλικά αγαθά. Πώς θα εμφυσήσεις στο παιδί σου, όμως, την αντίληψη ότι τα λεφτά δεν είναι το παν; - Δε θα μιλάς μόνο για αυτά. Σε ένα σπίτι που το μόνο που ακούγεται είναι το θέμα των χρημάτων το παιδί θα μάθει πως αυτό είναι το πιο σημαντικό. Μίλα του για αυτά που έχουν πραγματική σημασία, όπως η υγεία, η οικογένεια, οι φίλοι. - Δείξε του πως τα λεφτά δεν είναι κριτήριο για τα πάντα, ακόμα και αν μέσα σου το σκέφτεσαι. Μην τον ρωτάς αν ο μπαμπάς του φίλου του σου φάνηκε πλούσιος ή τι δουλειά κάνει. Ρώτα τον αν είναι καλός και αν πέρασε καλά στο σπίτι τους, ακόμα και αν θέλεις αν μάθεις λεπτομέρειες για την οικογένεια του παιδιού που κάνει παρέα. Επίσης, όταν το ρωτάς τι θέλει να γίνει όταν μεγαλώσει, μην του βάζεις τα λεφτά στο μυαλό. «Οι ζωγράφοι είναι φτωχοί» δεν είναι απάντηση σε ένα παιδί που το όνειρό του είναι να πιάσει πινέλο και καμβά. - Δώσε του να καταλάβει πως τα λεφτά είναι απαραίτητα μεν, αλλά δεν αρκούν. Εξήγησε του ότι δουλεύεις για να μπορείτε να έχετε φαγητό, όμως αγαπάς αυτό που κάνεις και είσαι υγιής και αυτό δε θα το άλλαζες με τίποτα στον κόσμο. - Δώσε αξία στο πιο φτηνό, αυτό που φαινομενικά αξίζει λιγότερο. Πες του ότι μπορεί ο φίλος του να έρχεται στο σχολείο με ένα υπερπολυτελές αμάξι, αλλά το δικό σας είναι δώρο του παππού για το γάμο σας και έχει μεγάλη συναισθηματική αξία. Τέτοια παραδείγματα θα του δείξουν πως η ουσία είναι πιο σπουδαία από το περιτύλιγμα. - Πηγαίνετε μαζί σε ένα μπαζάρ και αγοράστε μερικά πράγματα. Εξήγησε του ότι τα χρήματα που δώσατε θα πάνε σε παιδάκια άρρωστα που έχουν ανάγκη και ότι έτσι θα στερηθείτε εσείς κάτι για να δώσετε χαρά σε κάποιον άλλον. Αυτές οι ενέργειες θα του δείξουν πως το χρήμα είναι μόνο το μέσο και όχι η ουσία και πως το να προσφέρει σε κάποιον που σε χρειάζεται είναι μαγικό συναίσθημα. - Προσπάθησε να δώσεις αξίες στο παιδί σου. Αν το παιδί έχει σωστές βάσεις, τότε δε θα παρασυρθεί από τέτοιες αντιλήψεις. Ένας ακέραιος χαρακτήρας με ήθος και ιδανικά έχει τα σωστά θεμέλια για να ξεχωρίσει τι είναι σημαντικό και τι όχι.

Ένα από τα προβλήματα που παρατηρούν συχνότερα οι δάσκαλοι στην υποχρεωτική εκπαίδευση και που προκαλεί μεγάλη ανησυχία στους γονείς είναι το πρόβλημα των σοβαρών και μόνιμων δυσκολιών, τις οποίες μερικά παιδιά, αν και προικισμένα με φυσιολογική νοημοσύνη, παρουσιάζουν στην εκμάθηση της ανάγνωσης (δυσλεξία) και της γραφής (δυσγραφία). Η ειδική αυτή διαταραχή διαφοροποιείται από τις ποικίλης φύσης δυσκολίες, τις σχετικές με τη σχολική εκμάθηση γενικά, μια και αναφέρεται ειδικά στην εκμάθηση της γραπτής γλώσσας. Πραγματικά, μιλάμε για ειδική ή εξελικτική δυσλεξία προκειμένου για περιπτώσεις παιδιών με φυσιολογική νοημοσύνη, χωρίς σοβαρές ανεπάρκειες στην κινητικότητα ή στα αισθητήρια όργανα ούτε νευρολογικές διαταραχές, παιδιών που φοιτούν κανονικά στο σχολείο, που δεν εκδηλώνουν προβλήματα αναγόμενα στο κοινωνικό πολιτιστικό ή συναισθηματικό επίπεδο και τα οποία παρουσιάζουν σχολική απόδοση ικανοποιητική σε όλα τα πεδία, εκτός από εκείνα που σχετίζονται με δραστηριότητες συνδεδεμένες με την ανάγνωση ή τη γραφή. Στις πιο πολλές περιπτώσεις, η φύση της διαταραχής αυτής δεν διαπιστώνεται και η συνεπαγόμενη σχολική αποτυχία αποδίδεται σε καθολική ανωριμότητα ή σε αμέλεια του παιδιού, οπότε οι δάσκαλοι ασκούν ακατάλληλες παιδαγωγικές παρεμβάσεις με αποτέλεσμα να αναπτύσσονται στο παιδί συναισθήματα κατωτερότητας, τα οποία επενεργούν αρνητικά στη διαμόρφωση της αυτοεκτίμησής του και καθιστούν δυσκολότερη την εξακρίβωση και τη λύση του προβλήματος. Πώς εκδηλώνεται η δυσλεξία Αξίζει, επομένως, να αποσαφηνίσουμε το πρόβλημα και στους μη ειδικούς, δηλαδή στο ευρύτερο κοινό. Πώς εκδηλώνεται η δυσλεξία; Πρώτα στη συμπεριφορά του παιδιού που, όταν του ζητάμε να διαβάσει, θα δείξει ανασφάλεια και στενοχώρια, αν όχι καθαρή άρνηση, υποκινούμενη από καθαυτό ανικανότητα ή από έλλειψη ενδιαφέροντος. Η ανάγνωση από τα παιδιά αυτά γίνεται πάντοτε αργά, διστακτικά, με συχνές επαναλήψεις λέξεων ή συλλαβών και με αρκετά χαρακτηριστικά λάθη, σύγχυση συμβόλων που μοιάζουν, αλλά έχουν διαφορετικό προσανατολισμό στον χώρο (ε-3, β-δ, β-θ) , σύγχυση ανάμεσα σε γράμματα με ίδιο ήχο (ι-η, ε-αι, β-π) ή ανάμεσα σε σχήματα που διαφέρουν ελαφρά μεταξύ τους (ζ-ξ , ν-υ), αντιστροφές γραμμάτων ή συλλαβών, υποκαταστάσεις λέξεων με άλλες που έχουν παρόμοιο ήχο ή σχήμα, παραλείψεις γραμμάτων ή δύσκολων σε περίπτωση γνωστών λέξεων. Τα λάθη αυτά είναι φυσικά στον πρώτο και στον δεύτερο χρόνο του δημοτικού: συνεπώς δεν εμφανίζονται όλα στο ίδιο παιδί, ούτε αποτελούν έναν τύπο σφάλματος που επικρατεί. Η ποικιλότητα των επιδόσεων στην ανάγνωση είναι ένα άλλο χαρακτηριστικό σύμπτωμα της δυσλεξικής διαταραχής. Όταν ο τρόπος αυτός της ανάγνωσης συνεχίζεται πέρα από τον τρίτο-τέταρτο χρόνο του δημοτικού και εφόσον το παιδί δεν πάσχει από κάποια ειδική νευρολογική διαταραχή, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι πρόκειται για εξελικτική δυσλεξία, την οποία θα διαπιστώσουμε με τις κατάλληλες δοκιμασίες. Τα αίτια της διαταραχής Τα αίτια της διαταραχής μπορεί να είναι ποικίλα: ανωριμότητα της ψυχοκινητικής ανάπτυξης, κακή εσωτερίκευση της παράστασης του σωματικού σχήματος, δυσκολία προσανατολισμού στον χώρο, ετεροπλευρία, σαφής αριστεροχειρία, καθυστερήσεις στη διάρθρωση, ελαττώματα στην οπτική και ακουστική αντίληψη, προβλήματα συνδεόμενα με ανεπαρκή ανάπτυξη της ικανότητας συμβολισμού, παράγοντες που σχετίζονται με συναισθήματα και κίνητρα, ανεπάρκεια πολιτιστικών ερεθισμάτων. Όπως και να είναι, δεν υπάρχουν μονοσήμαντες εξηγήσεις της εξελικτικής δυσλεξίας: ως διαταραχή της ανάπτυξης, δεν παρουσιάζει μια μοναδική και χρονικά όμοια εικόνα, αλλά υπάρχουν πολλές μορφές δυσλεξίας, οι οποίες, αν και παρουσιάζουν τυπικά, περιοδικά στοιχεία, διαμορφώνονται διαφορετικά ως προς τους χρόνους εμφάνισης και το επίπεδο βαρύτητας της διαταραχής, και των οποίων η εξέλιξη εξαρτάται από τις μεθόδους αποκατάστασης, από το αν η διαταραχή γίνεται αντιληπτή από το παιδί, από την οικογένειά του και από το σχολείο και από τις ασκούμενες παιδαγωγικές και θεραπευτικές επεμβάσεις. Πρόληψη και θεραπεία Είναι δυνατή η πρόβλεψη και η πρόληψη των δυσκολιών του δυσλεκτικού παιδιού πριν αυτές εκδηλωθούν, πριν δηλαδή το παιδί αρχίσει να διαβάζει και, αν γίνει η διάγνωση δυσλεξίας, ποιες είναι οι επεμβάσεις αποκατάστασης που πρέπει να γίνουν; Μερικοί υποστηρίζουν ότι μια προδιάθεση στη δυσλεξία μπορεί να παρατηρηθεί σε παιδιά με αντιληπτικά κενά, με καθυστέρηση στην ομιλία, με πολύ ελλιπή μνήμη. Έχει επομένως βασική σημασία το να υποκινούμε στα παιδιά, από την προσχολική ηλικία, τους αντιληπτικούς - κινητικούς τρόπους συμπεριφοράς, οι οποίοι μαζί με την ανάπτυξη της αντίληψης του χώρου, τη χρονική διάρθρωση και τη ρηματική γλώσσα αποτελούν τις προϋποθέσεις για την εκμάθηση της ανάγνωσης και της γραφής. Η υποκίνηση αυτή είναι έργο των γονιών και του νηπιαγωγείου. Σε περίπτωση που διαπιστωθεί πως πρόκειται για δυσλεκτικό παιδί, υπάρχουν ειδικές μέθοδοι αποκατάστασης, οι οποίες εφαρμόζονται από προσωπικό ειδικευόμενο στην εκπαίδευση, στη λογοπαιδεία, στην ψυχοκίνηση με την απαραίτητη συμπαράσταση του δασκάλου και της οικογένειας. Όταν η διάγνωση γίνει εγκαίρως και υπάρχει στενή συνεργασία μεταξύ όλων εκείνων που ασχολούνται με την αγωγή του παιδιού, η θεραπεία αποκατάστασης μπορεί να δώσει θαυμάσια αποτελέσματα. Πολύ σημαντικό είναι, εξάλλου, κατά τη διάρκεια της επανεκπαίδευσης, καθώς μπορεί να είναι μακροχρόνια και κοπιαστική και να μη δώσει άμεσα αποτελέσματα. Αποκατάσταση ως καθολική αγωγή Γενικά η αποκατάσταση δεν ασκείται προς ορισμένη κατεύθυνση, αλλά σχετίζεται με ολόκληρη τη ζωή του παιδιού και, επομένως, δεν αποβλέπει αποκλειστικά στην ανάκτηση των γνωστικών ικανοτήτων, αλλά σε μια καθολική αγωγή, που συντελείται τόσο με την ανάπτυξη στο παιδί των κινήτρων για γνώση, όσο και με την καθολική σωματική ανάπτυξη. ΑΝΔΡΕΑΣ Φ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Επίτιμος Σχολικός Σύμβουλος, Ειδικός Παιδαγωγός, Πολιτικός Επιστήμονας

Οι ερευνητές, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό για θέματα υγείας των εφήβων Journal of Adolescent Health, ανέλυσαν ιατρικά αρχεία άνω του μισού εκατομμυρίου παιδιών ηλικίας έξι έως 17 ετών. Όπως διαπίστωσαν, οι πιθανότητες ένα παιδί να προσφύγει σε γιατρό λόγω ψυχολογικών προβλημάτων είναι έως 20% μεγαλύτερη μετά από μία οικογενειακή μετακόμιση - κάτι π.χ. που συμβαίνει συχνά σε περιπτώσεις που οι γονείς είναι στρατιωτικοί. Η ανάλυση έδειξε ότι το σοβαρότερο πρόβλημα έχουν τα παιδιά στην εφηβική ηλικία (12 έως 17 ετών), στα οποία είναι αυξημένη κατά 19% έως 20% η πιθανότητα να επισκεφθούν ψυχολόγο ή ψυχίατρο μέσα το επόμενο έτος μετά την μετακόμιση. Ο αυξημένος κίνδυνος μετά από μία μετακόμιση είναι πολύ λιγότερος (γύρω στο 3%) για τα μικρότερα παιδιά ηλικίας έξι έως 11 ετών. Σύμφωνα με τους ειδικούς, η μετακόμιση επηρεάζει αρνητικά κυρίως τους εφήβους, επειδή βρίσκονται σε μια κρίσιμη ηλικία που αναζητούν την ένταξή τους σε μία ομάδα, ώστε να διαμορφώσουν μια δική τους ταυτότητα, έξω από την οικογένειά τους. Όταν οι παρέες στο σχολείο και στη γειτονιά διακόπτονται λόγω της μετακόμισης, τότε μπορεί ο έφηβος να εμφανίσει ψυχικά προβλήματα, που απαιτούν ιατρική βοήθεια. Οι ερευνητές επεσήμαναν πως έχει μεγάλη σημασία η κατάλληλη προετοιμασία των εφήβων πριν από μια μελλοντική μετακόμιση, ώστε να νιώσουν πιο έτοιμοι από ψυχολογική πλευρά για τις αλλαγές στη ζωή τους. "Η αλλαγή δημιουργεί στρες και οι γονείς οφείλουν να μιλήσουν στα παιδιά τους για την επερχόμενη μεταβατική περίοδο", όπως αναφέρουν. Πηγή: ΑΠΕ

«Οι συμμαθητές μου έχουν κινητό τηλέφωνο, θέλω κι εγώ!», «Ανησυχούμε με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας! Θα σου πάρουμε κινητό, για να επικοινωνούμε μαζί σου όταν αργείς και να είμαστε ήσυχοι. Θα με ειδοποιείς με το κινητό τι ώρα τελειώνει το μάθημά σου ή αν άργησε το λεωφορείο σου, για να έρχομαι να σε συνοδεύω, γιατί δεν έχω χρόνο να περιμένω με τις ώρες». Πιθανώς να αναγνωρίσατε μερικούς από τους λόγους για τους οποίους έχετε ήδη αγοράσει στο παιδί σας το δικό του κινητό, ή που σας έχουν βάλει σε σκέψεις για το αν πρέπει να το κάνετε πολύ σύντομα. Χρειάζεται, όμως, κινητό τηλέφωνο ένα παιδί; Η απάντηση είναι «ναι», αλλά με προϋποθέσεις. Τα κινητά έχουν γίνει πια μέρος της ζωής μας και τη διευκολύνουν πολύ. Το ίδιο εξυπηρετικά μπορεί να γίνουν και για τα παιδιά, φτάνει μόνο να τους μάθουμε πώς να τα χρησιμοποιούν όσο το δυνατόν καλύτερα για τη δική τους ασφάλεια και διευκόλυνση! Αναμφίβολα, δεν υπάρχει σχεδόν κανένας γονιός σήμερα που να μην αισθάνεται ανασφάλεια κι ανησυχία για τα παιδιά του, με όλες τις «κακοτοπιές» που υπάρχουν γύρω μας. Και σίγουρα αυτός είναι ένας από τους κύριους λόγους που εμείς οι γονείς αναγκαζόμαστε να αγοράσουμε κινητό τηλέφωνο στο παιδί μας όταν αρχίζει να ανεξαρτητοποιείται, να κυκλοφορεί μόνο του, πιστεύοντας ότι έτσι είναι εκείνο περισσότερο ασφαλές όταν βρίσκεται εκτός σπιτιού κι εμείς πιο ήσυχοι. Επίσης, τα ιδιαίτερα φορτωμένα ωράρια μας, δυστυχώς, δεν μας επιτρέπουν να μοιραζόμαστε πολλές ώρες με τα παιδιά μας, να είμαστε δίπλα τους στις καθημερινές τους δραστηριότητες και σίγουρα το κινητό τηλέφωνο μας δίνει τη δυνατότητα συχνής επικοινωνίας. Τα μικρά μας μπορούν να μας ενημερώνουν συνέχεια, έτσι ώστε να γνωρίζουμε τι κάνουν κάθε στιγμή. Άλλο ανάγκη, άλλο… μόδα από την άλλη πλευρά, τα ίδια τα παιδιά μπορεί να ζητάνε να αποκτήσουν κινητό τηλέφωνο επειδή το έχουν ανάγκη, για παράδειγμα για να αισθάνονται μεγαλύτερη ασφάλεια, αφού αυτή η συσκευή τούς παρέχει τη δυνατότητα να επικοινωνούν μαζί μας οποιαδήποτε στιγμή, όταν βρίσκονται μακριά μας. Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι τα παιδιά βλέπουν το κινητό και σαν μόδα. Ο τρόπος που παρουσιάζεται το κινητό μέσα από τις διαφημίσεις αλλά και ο τρόπος που το αντιμετωπίζουμε εμείς οι μεγάλοι κάνουν τα παιδιά να το βλέπουν σαν ένα μοδάτο αξεσουάρ και να θέλουν να το αποκτήσουν κυρίως για λόγους στυλ. Κι εδώ ακριβώς πρέπει να επέμβουμε εμείς και να εξηγήσουμε στο παιδί ότι το τηλέφωνο είναι ένα χρήσιμο εργαλείο που διευκολύνει τη ζωή μας και έτσι πρέπει να το βλέπουμε. Δεν είναι ένα αξεσουάρ μόδας, συγκεκριμένης μάρκας, χρώματος και στυλ. Δεν είναι εργαλείο παρακολούθησης... Η Α. ΚΟΥΛΟΥΒΑΤΟΥ τονίζει: «Οι λόγοι που, συνήθως, οι ίδιοι οι γονείς θέλουν να αγοράσουν κινητό τηλέφωνο στο παιδί τους, έχουν σχέση με την ανασφάλεια που αισθάνονται με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας ή με την ανάγκη τους να είναι συνεπείς, π.χ. στην ώρα που θα το πάρουν από το σχολικό του, κ.λπ. Χρειάζεται, όμως, προσοχή από την πλευρά των γονιών, στο να μην καταλήξει να γίνει το κινητό τηλέφωνο ένα ακόμα μέσο υπερπροστασίας του παιδιού τους, μία επιπλέον "εισβολή" στον δικό του "χώρο". Δηλαδή, να μην αισθάνεται το παιδί ότι οι γονείς του το ελέγχουν συνέχεια, με άλλα λόγια ότι το "ακολουθούν" παντού ή αντίθετα, να ξέρει ο μικρός ότι οποιαδήποτε στιγμή έχει τη δυνατότητα να τηλεφωνήσει σε εκείνους για να του λύσουν και το παραμικρό πρόβλημά του, π.χ. "μαμά, τσακώθηκα με το φίλο μου, πες μου τι να κάνω ή έλα αμέσως να με πάρεις από το σπίτι του", κ.λπ. Η τακτική αυτή δεν θα δώσει τη δυνατότητα στο παιδί να αποκτήσει εμπιστοσύνη στον εαυτό του, αυτονομία, να πάρει μόνο του πρωτοβουλίες, να μάθει ότι δεν θα υπάρχει πάντα κάποιος κοντά του για να του βρίσκει λύσεις στα προβλήματά του». ...Ούτε και υποκατάστατο της παρουσίας των γονιών «Ένα άλλο, επίσης σημαντικό σημείο, στο οποίο καλό είναι να δώσουμε προσοχή, είναι ο "κίνδυνος" το κινητό τηλέφωνο να καταλήξει να γίνει υποκατάστατο της πραγματικής παρουσίας των γονιών και του ενδιαφέροντός τους για τα παιδιά», λέει η κυρία Αννίνα Κουλουβάτου κι εξηγεί: «Δηλαδή, με δεδομένο σήμερα τα "εξουθενωτικά" ωράρια και των δύο γονιών, είναι πολύ πιθανό να υποκαταστήσουν την πραγματική επαφή με την τηλεφωνική επικοινωνία, αντί να προσπαθήσουν να περάσουν, έστω και λίγη ώρα παραπάνω με τα παιδιά τους, έχοντας ήσυχη τη συνείδησή τους ότι μπορούν "να το βρουν και να τους βρει", οποιαδήποτε στιγμή, ότι ξέρουν συνέχεια τι κάνει, τηλεφωνώντας του και ρωτώντας το "έφαγες;", "διάβασες;", "γύρισες;", κ.λπ.». Συνετή χρήση Καλό είναι, λοιπόν, πριν δώσετε κινητό τηλέφωνο στο παιδί σας, να κάνετε μαζί του μια μεγάλη κουβέντα για το πώς θα το χειρίζεται συνετά και σωστά, αλλά και τι συνέπειες θα έχει η τυχόν αλόγιστη χρήση του. Έτσι κι αλλιώς, όπως σε όλα τα θέματα και στο συγκεκριμένο, οι άμεσες, σαφείς, ειλικρινείς εξηγήσεις προς τα παιδιά μας, το ξεκαθάρισμα από την αρχή των ορίων και των περιορισμών, είναι ο καλύτερος τρόπος για να τα προσεγγίσουμε και να επικοινωνήσουμε μαζί τους. Ωστόσο, καλό είναι να μην παραβλέψουμε ότι, και σε αυτό το ζήτημα, το μέτρο και η συνέπεια από τη δική μας την πλευρά, έχουν τον κύριο ρόλο. Με άλλα λόγια, ακόμα κι ο τρόπος χρήσης του κινητού τηλεφώνου από τα παιδιά μας, είναι επακόλουθο των ζωντανών παραδειγμάτων που βλέπουν στο σπίτι, δηλαδή της τακτικής που ακολουθεί η οικογένειά μας και σε αυτό το θέμα. ΣΤΕΛΛΑ ΒΑΣΑΛΑΚΗ Με τη συνεργασία της Αννίνας Κουλουβάτου, Ψυχολόγου - Ψυχοπαιδαγωγού, της Κατερίνας Σιώτου, Ψυχολόγου - Ψυχοπαιδαγωγού, και της Λωρέττας Θωμαΐδου, παιδιάτρου.

Πρωτεΐνες Τα παιδιά λαμβάνουν από το παγωτό τις πρωτεΐνες του γάλακτος οι οποίες είναι υψηλής βιολογικής αξίας, δηλαδή περιέχουν αμινοξέα τα οποία δεν μπορεί να τα συνθέσει ο ανθρώπινος οργανισμός και πρέπει να ληφθούν από την τροφή. Υδατάνθρακες Οι υδατάνθρακες του παγωτού προέρχονται κυρίως από τις γλυκαντικές ύλες και τη λακτόζη του γάλακτος. Οι υδατάνθρακες είναι χρήσιμοι στον οργανισμό γιατί αποτελούν μια άμεση πηγή ενέργειας, η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ομαλή λειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος, για την προστασία των πρωτεϊνών των ιστών κ.λ.π. Επίσης, έχει βρεθεί ότι η λακτόζη στα παιδιά βοηθάει στην απορρόφηση του ασβεστίου, μέταλλο απαραίτητο για το σχηματισμό γερών οστών. Το παγωτό είναι καλή επιλογή μικρογεύματος πριν από κάποια αθλητική δραστηριότητα, κατά την οποία θα χρειαστεί γλυκόζη για την επιτέλεση της. Λιπαρά Τα λιπαρά του παγωτού προέρχονται κυρίως από τα λιπαρά του γάλακτος και από κάποια άλλα πιθανώς υπάρχοντα συστατικά όπως το βούτυρο και η κρέμα γάλακτος. Το λίπος του γάλακτος προσφέρει ενέργεια, λιπαρά οξέα και λιποδιαλυτές βιταμίνες (A, D, E και Κ). Βέβαια στο παγωτό (περισσότερο στο παρφέ) υπάρχουν και κορεσμένα λιπαρά οξέα τα οποία έχουν επιζήμια δράση στον οργανισμό. Μέταλλα και Βιταμίνες Το πιο σημαντικό μέταλλο που βρίσκεται στο παγωτό είναι το ασβέστιο. Το ασβέστιο είναι άκρως απαραίτητο για το παιδί καθώς θεωρείται απαραίτητο στοιχείο για το σχηματισμό γερών οστών και δοντιών καθώς επίσης και για την ομαλή λειτουργία του μυοκαρδίου. Επίσης, το παγωτό αποτελεί καλή πηγή φωσφόρου, απαραίτητος ο ρόλος του στο μεταβολισμό και την απορρόφηση του ασβεστίου. Ακόμη περιέχει ψευδάργυρο, κάλιο και σίδηρο. Επιπρόσθετα, το παγωτό περιέχει βιταμίνη A, D, E, C, B1, B2, B6, B12, απαραίτητες για την ανάπτυξη και την ομαλή λειτουργία του παιδικού οργανισμού. Προσοχή Εκτός όμως από τα θρεπτικά συστατικά που παρέχει το παγωτό, και κάνει τους λάτρεις του να χαίρονται, υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που επιβάλλουν μια λελογισμένη κατανάλωση του. 1. Καταρχήν το παγωτό είναι πλούσιο σε θερμίδες και η μεγάλη κατανάλωση του μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση βάρους. Γι’ αυτό θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή σε παιδιά που παρουσιάζουν αυξημένο σωματικό βάρος. 2. Επίσης, θα πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη ότι οι γλυκαντικές ύλες που περιέχει το παγωτό μπορεί να συμβάλλουν και στην εμφάνιση τερηδόνας. 3. Μεγάλη προσοχή θα πρέπει να δοθεί στα λιπαρά και ιδιαίτερα στα κορεσμένα λιπαρά οξέα και τη χοληστερόλη, παράγοντες που μπορεί να έχουν κακό αντίκτυπο στη λειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος. Τα παιδιά μπορούν να καταναλώνουν παγωτό 1-2 φορές την εβδομάδα είτε σαν επιδόρπιο είτε σαν μικρό γεύμα. Βέβαια, αν θέλουμε το παιδί μας να εφοδιάζεται με πληθώρα θρεπτικών συστατικών, είναι προτιμότερο να παρασκευάζουμε σπιτικό παγωτό, επιλέγοντας τις καλύτερες πρώτες ύλες. Εάν η παρασκευή παγωτού δεν είναι εφικτή, καλό είναι να επιλέγουμε για τα παιδιά μας παγωτά χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά και ζάχαρη και χωρίς έντονο χρώμα γιατί το χρώμα στα παγωτά είναι συνήθως αποτέλεσμα χρωστικών ουσιών. Μια καλή επιλογή είναι οι γρανίτες ή τα σορμπέ που δεν περιέχουν σχεδόν καθόλου λιπαρά και είναι φτωχά σε θερμίδες. Πηγή: neadiatrofis.gr

Πάρ’ το μέσα δεν αντέχω άλλο. Το παιδί δεν έχει τη δυνατότητα να μπει στη θέση σου, να νοιώσει τα αισθήματά σου και να σε καταλάβει. Περιμένει από εσένα να ικανοποιήσεις τις δικές του ανάγκες. Αν είσαι κουρασμένος, εξαντλημένος ή νευριασμένος το παιδί δεν μπορεί να σε βοηθήσει. Προσπάθησε να οργανώσεις με τέτοιο τρόπο τις δουλειές σου ώστε να έχεις το χρόνο και τη διάθεση να παίξεις μαζί του. Αφιέρωσε του ποιοτικό χρόνο. Δείχνε του αγάπη, άγγιζε το, παίξε μαζί του. Αν δεν κουραστείς βοηθώντας το να παίξει δημιουργικά θα εκνευριστείς από την φασαρία και την αταξία του. Η αδιαφορία όπως και η υπερπροστασία των μεγάλων ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για τις αταξίες και την επιθετική συμπεριφορά των παιδιών. Δε με νοιάζει τι κάνουν τα άλλα παιδάκια εσύ θα είσαι στην αγκαλίτσα μου. Άστο να ζήσει, να είναι ο εαυτός του, να πειραματιστεί. Όταν βγάλεις το παιδί βόλτα σε ένα χώρο για παιχνίδι επέτρεψε του να κινηθεί ελεύθερα και να αυτενεργήσει. Αν δεν κινδυνέψει δεν θα μάθει. Εξήγησε στο παιδί ότι είναι καλό να απομακρύνεται από κοντά σου και ότι είναι αναπόφευκτο να πέφτει ή να χτυπά ή να συγκρούεται με τα άλλα παιδάκια. Πρόσεχε το από απόσταση και μην επεμβαίνεις συνέχεια για να το προστατεύεις από τους επικείμενους κινδύνους. Το παιδί που αναγκαστικά κάθεται ήσυχα δεν ωφελείται και δεν ωριμάζει. Παρότρυνε το να ασχολείται όσο περισσότερο γίνεται με δημιουργικές δραστηριότητες. Δεν πειράζει ας’ το να το χαλάσει. Το παιδί χρειάζεται σταθερά όρια. Όπως του βάζεις όρια για να διαφυλάξεις τη σωματική του ακεραιότητα το παιδί χρειάζεται όρια στη συμπεριφορά για να μπορέσει να προσαρμοσθεί στην κοινωνική ζωή. Αν δεν μάθει να συντονίζεται στις απαιτήσεις του περιβάλλοντος θα έχει πάντοτε στη μετέπειτα ζωή του δυσκολίες προσαρμογής. Χρειάζεται σταθερότητα στα όρια αρκεί η επιβολή των κανόνων να μη φθείρει τη σχέση αγάπης μέσα από συνεχείς συγκρούσεις. Μου έτυχε δουλειά ρε παιδάκι μου δε μπορώ. Να είσαι συνεπής με τις υποσχέσεις σου. Το παιδί έχει μεγάλη ανάγκη να διαπιστώνει ότι υπάρχει μια τάξη στο περιβάλλον του και ότι μπορεί να εμπιστεύεται τους άλλους. Αν δεν τηρείς το λόγο σου το παιδί ζει σε ένα άτακτο περιβάλλον που δεν μπορεί να εμπιστευτεί. Δημιουργούνται μέσα του αισθήματα ανασφάλειας και επιπλέον μαθαίνει να είναι το ίδιο ανεύθυνο. Γιαννάκη ο μπαμπάς με απατάει με τη Νονά. Μην φορτώνεις το παιδί με τα δικά σου προβλήματα. Το παιδί δεν είναι φίλος σου παρά το ότι είναι σημαντικό να έχεις φιλικές σχέσεις μαζί του. Το παιδί δεν ωφελείται με το να μαθαίνει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζεις στις διαπροσωπικές σου σχέσεις και τις επαγγελματικές σου δραστηριότητες. Το κριτήριο για το αν είναι σωστό να πεις κάτι στο παιδί δεν είναι το να ξελαφρώσεις εξωτερικεύοντας αυτό που συμβαίνει μέσα σου αλλά το να ωφεληθεί το παιδί από την επικοινωνία σας. Όχι έτσι ρε βλάκα…κοίτα πως το κάνει το κοριτσάκι. Μη ξεχνάς ότι δεν θα σου άρεσε να συγκρίνουν τις επιδόσεις σου με τις επιδόσεις των άλλων και μάλιστα για να σου υπογραμμίσουν ότι δεν τα καταφέρνεις όσο οι άλλοι. Το παιδί δεν θα βελτιώσει τη συμπεριφορά του μέσα από την σύγκριση, απλά θα μειώσει την εμπιστοσύνη που έχει στον εαυτό του. Μη ξεχνάς ότι κάθε άνθρωπος έχει τα δικά του χαρίσματα και αξιοποιεί τις δυνατότητές του στο βαθμό που μπορεί. Αντί να συγκρίνω το παιδί μου με άλλα παιδιά είναι προτιμότερο να ενισχύω κάθε φορά αυτό που μπορεί να πετύχει. Στηρίζω τις προσπάθειες του παιδιού χωρίς να περιμένω να ικανοποιήσει τις προσδοκίες μου. Μου τη δίνει να το βγάζω βόλτα. Φρόντισε να παίζει πολύ κάθε μέρα. Δώσε ραντεβού με γονείς που έχουν παιδιά στην ίδια ηλικία με το δικό σου ώστε να συναντηθείτε για να παίξουν. Μην τρέχεις συνεχώς πίσω από το παιδί για να το προσέχεις. Η υπερπροστατευτική σου διάθεση σε κουράζει περισσότερο από τις αταξίες του παιδιού. Πήγαινε το παιδί να παίξει σε χώρους που του παρέχουν κάποια στοιχειώδη ασφάλεια και είναι ειδικά διαμορφωμένοι για παιχνίδι. Αν πας με το παιδί σε κάποιο χώρο που αρέσει μόνο σ’ εσένα το πιθανότερο είναι να περάσεις άσχημα. Αν το παιδί δεν μπορέσει να βρει κάποια ενδιαφέρουσα απασχόληση θα σε βασανίσει με τη γκρίνια και τις αταξίες του. Ρίξ’ του για να μάθει. Το ξύλο δεν βγήκε από τον παράδεισο. Το ξύλο εκφράζει τη δική μας κόλαση. Συνήθως δεν χτυπάμε για να παιδαγωγήσουμε αλλά για να εκφράσουμε την αναστάτωση και το θυμό μας. Κανείς δεν γίνεται καλύτερος με τη βία. Το ξύλο δεν εμπνέει σεβασμό αλλά φόβο. Ακόμη και όταν είναι αποτελεσματικό έχει πολλές παρενέργειες. Τραυματίζει την αυτοπεποίθηση, διαταράσσει τις προσωπικές σχέσεις, διδάσκει τη βία και όχι τον αυτοέλεγχο. Όταν χτυπήσεις το παιδί προσπάθησε να αποδεχτείς ειρηνικά το λάθος σου. Συγχώρεσε τον εαυτό σου και προσπάθησε να βρεις τρόπους εκφόρτισης και χαλάρωσης. Αν σου έχει γίνει συνήθεια να χτυπάς το παιδί σου και νοιώθεις να μην ελέγχεις τα νεύρα σου αυτό σημαίνει ότι πρέπει να γίνουν βαθύτερες αλλαγές στις συνθήκες διαβίωσής σου. Δεν είμαι σωστή μάνα (πατέρας). Πως είναι δυνατόν να φέρομαι με τόσο άσκημο τρόπο στο παιδί μου ενώ το αγαπώ τόσο πολύ; Αν συμπεριφέρεσαι με άσχημο τρόπο στο παιδί και δεν μπορείς να συγκρατήσεις τα νεύρα σου. Αν του μιλάς άσχημα, είσαι συνεχώς εκνευρισμένος και έχεις βίαιες εκρήξεις θυμού μη προσπαθείς να αλλάξεις με το ζόρι τη συμπεριφορά σου. Οι προσπάθειες σου να συγκρατηθείς θα αποτύχουν και νοιώσεις περισσότερες ενοχές. Για να μην θυμώνεις πρέπει να μπορείς να διαμορφώσεις μια πιο όμορφη καθημερινότητα. Αντί να κατηγορείς τον εαυτό σου χρειάζεται να προσπαθήσεις να αλλάξεις τον τρόπο της ζωής σου. Ίσως χρειάζεται να ξεκουράζεσαι περισσότερο, να βρεις ελεύθερο χρόνο, να βελτιώσεις την επικοινωνία με τον (την) σύζυγο ή να αναζητήσεις νόημα ζωής σε δημιουργικές δραστηριότητες έξω από το σπίτι. Οι ατομικές μας προσπάθειες δεν μπορούν να φέρουν αποτέλεσμα κάτω από δυσβάσταχτες συνθήκες. Όταν δεν είμαστε ευχαριστημένοι από τη ζωή μας είναι δύσκολο να εφαρμόζουμε τους σωστούς κανόνες της παιδαγωγικής που θα θέλαμε. Βάλτου πιπέρι στο στόμα. Το παιδί βρίζει για να προκαλέσει το ενδιαφέρον σου ή γιατί έμαθε να εκφράζει με άσχημες λέξεις τα αρνητικά του αισθήματα. Προσπάθησε να διατηρήσεις την ψυχραιμία σου. Αν κάποτε γέλασες με τη βρισιά που είπε τώρα δεν ωφελεί να θυμώνεις. Μάθε του να χρησιμοποιεί εναλλακτικές λέξεις με ουδέτερο φορτίο ως βρισιές. (π.χ. το λαγό σου, πίσω Κίτσο). Οι βρισιές δεν βλάπτουν τόσο το παιδί όσο οι συνεχείς και έντονες επιπλήξεις. Όλο ψέματα λες. Όταν είναι πολύ μικρό δεν λέει ψέματα με τον τρόπο που το κάνει κάποιος μεγάλος απλά καλλιεργεί τη φαντασία του. Το μικρό παιδί δεν έχει την πρόθεση να αποκρύψει την αλήθεια για να εξαπατήσει τους άλλους. απλά δυσκολεύεται ακόμη να διαχωρίσει το φανταστικό από το πραγματικό. Έτσι συχνά δεν λέει τα πράγματα έτσι όπως είναι αλλά έτσι όπως θα ήθελε να είναι ή όπως θα φοβόταν ότι θα μπορούσε να είναι. Εξήγησε του ευγενικά ότι όταν λέει “ψέματα” οι άλλοι δεν θα το πιστεύουν ακόμη και όταν λέει αλήθεια και δεν θα το εμπιστεύονται. Επιβράβευσε το όταν λέει την αλήθεια και μην δίνεις προσοχή και ενδιαφέρον στα ψέματα. Φύγε θα το χαλάσεις. Άσε να το φτιάξω εγώ. Μη ζητάς από το παιδί να κάνει τα πράγματα όπως εσύ. Χρειάζονται πολλές δοκιμές και πολλά λάθη για να μάθει το παιδί να κάνει κάτι σωστά. Επιβράβευσε την προσπάθεια του παιδιού ακόμα και όταν αποτυγχάνει. Απόφυγε να του λες μη, σταμάτα, όχι, δεν μπορείς, δεν ξέρεις. Ενίσχυσε τις πρωτοβουλίες του. Είναι προτιμότερο να κάνει κάτι με λάθος τρόπο παρά να μην τολμά να δοκιμάσει τις ικανότητές του. Ενώ είναι πιο εύκολο και πιο ασφαλές να κάνεις κάτι από μόνο σου είναι προτιμότερο να ζητήσεις από το παιδί να σε βοηθήσει για να μπορέσεις να το ενισχύσεις. Δεν είναι καταπληκτικό το καινούργιο μας μωράκι; Ένα νέο μωρό στην οικογένεια είναι πάντα μια απειλή για το μεγαλύτερο παιδί διότι το εκθρονίζει και γίνεται αυτό το κέντρο της προσοχής των μεγάλων. Σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης έχουμε όλο τον απαραίτητο χρόνο για να καλλιεργήσουμε στο μεγαλύτερο παιδί αισθήματα αγάπης και συμπάθειας για το μωρό που πρόκειται να γεννηθεί. Μετά τη γέννηση του μωρού είναι καλύτερα να αποφεύγουμε τα πολλά καλά λόγια για το μικρό μπροστά στο μεγάλο. Είναι σημαντικό να υπογραμμίζουμε συχνά την αγάπη και την εκτίμησή μας στο μεγαλύτερο παιδί και να το παροτρύνουμε ευγενικά να συμβάλλει ενεργά στην φροντίδα του μωρού. Τέλος θα μας βοηθήσει να έχουμε πάντοτε υπόψη μας ότι το μεγαλύτερο παιδί είναι μεν μεγαλύτερο αλλά δεν προϋποθέτει την ωριμότητα του ενήλικα συνεπώς δεν έχει αυτό την ευθύνη για κάθε σύγκρουση ή αταξία που αφορά και στα δύο παιδιά. Σταμάτα να χτυπιέσαι. Μην το αφήνεις να χτυπιέται δείχνοντας αδιαφορία. Μην το δέρνεις. Μην του κάνεις το χατίρι. Μη ζητάς τη λύση μέσα από επίμονο διάλογο. Μείνε ήρεμος, πάρε το αγκαλιά, πήγαινε το σε ένα ήσυχο μέρος και με αγάπη εξήγησε του ότι μόλις νιώσει καλύτερα μπορεί να σηκωθεί. Προσπάθησε να καταλάβεις τι έγινε. Εξήγησε του αργότερα ότι αυτός δεν ήταν ο καλύτερος τρόπος για να διαμαρτύρεται και πως αν επαναληφθεί θα έχει συνέπειες. Που έχεις το μυαλό σου; Το παιδί δεν μπορεί να είναι προσεκτικό όποτε εμείς θέλουμε και στο βαθμό που το θέλουμε. Όταν το αναγκάζουμε να κάνει πράγματα που δεν το ενδιαφέρουν είναι φυσικό να μη προσέχει και να αφαιρείται. Συχνά αυτό που είναι σημαντικό για το παιδί είναι ασήμαντο για τους μεγάλους και αυτό που είναι σημαντικό για τους μεγάλους είναι ασήμαντο για το παιδί. Σταμάτα τα κλάματα. Είναι φυσικό ένα μικρό παιδί να χρησιμοποιεί το κλάμα σαν όπλο για να πετύχει το στόχο του. Επέτρεψε στο παιδί να κλάψει όσο θέλει. Μην επιμένεις να σταματήσει αμέσως το κλάμα του. Βεβαίωσε το παιδί ότι το αγαπάς. Εξήγησε του με σαφήνεια ότι δεν πρόκειται να γίνει αυτό που θέλει. Προσπάθησε να του αποσπάσεις την προσοχή με κάτι άλλο που το ενδιαφέρει. Θύμισε του ότι ενώ είναι αλήθεια ότι το αγαπάς δεν πρόκειται να υποχωρήσεις. Κάτσε σε ένα μέρος επιτέλους. Ένα άτακτο παιδί είναι εξίσου καλό με ένα ήσυχο παιδί. Μερικά φυσιολογικά παιδιά αισθάνονται την ανάγκη να είναι συνεχώς σε κίνηση. Δεν επιλέγουν επίτηδες αυτή τη συμπεριφορά αλλά συγκεκριμένες νευρο-ορμονικές λειτουργίες του σώματος σε συνδυασμό με καταπιεστικές συνθήκες του περιβάλλοντος τα εξωθούν στην υπερκινητικότητα. Τα παιδιά αυτά που διαθέτουν περισσή ενεργητικότητα χρειάζονται κατάλληλο χώρο και άφθονο χρόνο για να εκτονωθούν. Είναι μάταιο και ανώφελο να απαιτούμαι από ένα παιδί γεμάτο ζωτικότητα να παραμένει ήσυχο μέσα στο διαμέρισμα. Ενώ συνήθως πιστεύουμε ότι μια έως δύο ώρες παιχνίδι σε ανοιχτό χώρο είναι αρκετό για το παιδί στην πραγματικότητα 1 έως 2 ώρες μέσα στο διαμέρισμα, ιδιαίτερα όταν ο καιρός είναι καλός, είναι ήδη πολύ για το παιδί. Το φυσικό περιβάλλον για τον άνθρωπο είναι η φύση και όχι οι στενοί χώροι των διαμερισμάτων. Νικήτας Καυκιός – Ψυχολόγος

Γλωσσική νοημοσύνη. Ευκολία στην ανάγνωση, στο γραπτό λόγο, στην αφήγηση ιστοριών και στην απομνημόνευση λέξεων και ημερομηνιών. Λογική/μαθηματική νοημοσύνη. Επιδεξιότητα με αριθμούς, αφαιρετική ικανότητα και ικανότητα επαγωγικής λογικής. Σωματική/ψυχοκινητική νοημοσύνη. Ιδιαίτερες κινητικές δεξιότητες, άψογος έλεγχος του σώματος και επιδεξιότητα στις αθλητικές δραστηριότητες. Μουσική/ρυθμική νοημοσύνη. Εμπεριέχει ευαισθησία στην κίνηση, στο ρυθμό και στη χροιά του ήχου, καθώς και ανταπόκριση στις συναισθηματικές εφαρμογές αυτών. Οπτική/παραστατική νοημοσύνη. Πολύ ισχυρή οπτική μνήμη, καλλιτεχνική τάση και φαντασία. Εξαιρετικός προσανατολισμός στο χώρο και συντονισμός χεριών – ματιών. Διαπροσωπική νοημοσύνη. Η ικανότητα κατανόησης των προθέσεων των ανθρώπων, των κινήτρων και σκοπών τους. Άνεση στην αλληλεπίδραση με τους άλλους και αυξημένες ηγετικές δεξιότητες. Ενδοπροσωπική νοημοσύνη. Υψηλό επίπεδο αυτογνωσίας, που συνδέεται με την αποτελεσματική λήψη αποφάσεων και επιλογών. Υπαρξιακή νοημοσύνη. Η ικανότητα να τοποθετεί κανείς τον εαυτό του στις διαστάσεις του κόσμου και να προβληματίζεται πάνω σε υπαρξιακά ζητήματα της ανθρώπινης φύσης. Φυσιοκρατική νοημοσύνη. Η ικανότητα άψογης αλληλεπίδρασης με το φυσικό περιβάλλον. Κατά συνέπεια, εάν το παιδί παρουσιάζει κάποια συγκεκριμένα γνωρίσματα, ακόμα και από την προνηπιακή ηλικία, που συνδέονται με τα ανωτέρω, ο γονιός πρέπει να αναζητήσει τη γνώμη ειδικών – παιδοψυχολόγων ή αναπτυξιολόγων για τον προσδιορισμό των κλίσεων και των δεξιοτήτων του. Ποια είναι όμως αυτά τα γνωρίσματα; Απόλυτα σωστή και ολοκληρωμένη απάντηση δεν υπάρχει. Σε γενικές γραμμές, αν το παιδί σας εμφανίζει κάποια από τα εξής χαρακτηριστικά, ή παραπλήσια με αυτά, ίσως χρήζει ιδιαίτερης προσοχής: Μπορεί να διαβάζει άνετα, γρήγορα και σωστά από την προσχολική ηλικία. Διαθέτει πλούσιο λεξιλόγιο και το χρησιμοποιεί σωστά.Δείχνει ενδιαφέρον για νέα γνώση, μαθαίνει πολύ γρήγορα, του αρέσει να πειραματίζεται, να επεξεργάζεται και ρωτά συχνά "πώς" και "γιατί". Απασχολείται ανεξάρτητο από μικρή ηλικία και συγκεντρώνεται εύκολα για αρκετή ώρα. Είναι υπερενεργητικό (προσοχή, όχι υπερκινητικό!), Προτιμά να συναναστρέφεται μεγαλύτερα παιδιά ή ενήλικες, παρά τους συνομήλικούς του. Αναπτύσσει συγκεκριμένες κινητικές δεξιότητες πολύ νωρίτερα από τα παιδιά της ηλικίας του. Επιλύει καθημερινά προβλήματα με σύνθετο, καλά μεθοδευμένο τρόπο και δείχνει υψηλό επίπεδο οργάνωσης και αποτελεσματικότητας. Βαριέται εύκολα και αναζητά νέες προκλήσεις. Έχει υψηλή αίσθηση του χιούμορ. Αντιλαμβάνεται από μικρή ηλικία δύσκολες έννοιες, όπως η ζωή και ο θάνατος ή το άπειρο. Δείχνει ευαισθησία στις ανάγκες και τα συναισθήματα των άλλων. Ο ρόλος του γονέα είναι η αναγνώριση του γνωρίσματος και η σύνδεσή του με την αντίστοιχη μορφή νοημοσύνης. Για παράδειγμα, ένα παιδί ικανό να διαχειρίζεται τη σχέση του με τα άλλα παιδιά στην παιδική χαρά με τέτοιο τρόπο ώστε να παίζουν το παιχνίδι που αυτό προτιμά, υποδηλώνει αυξημένη διαπροσωπική νοημοσύνη. Σε ένα χαρισματικό παιδί πρέπει να προσφέρονται απλόχερα νέα ερεθίσματα και να μην του ασκείται πίεση, πρέπει να αφήνεται ελεύθερο να αυτενεργεί και να χρησιμοποιεί τη φαντασία του, ανακαλύπτοντας καινούρια πράγματα. Ο γονιός οφείλει να αναγνωρίσει την ιδιαίτερη κλίση του και να το κατευθύνει ανάλογα. Ενθάρρυνση και υποστήριξη είναι οι λέξεις κλειδιά, ώστε να καλλιεργήσει τις δεξιότητές του, να εξοικειωθεί με τη μορφή νοημοσύνης που έχει ανεπτυγμένη και έτσι να αντλεί ικανοποίηση και ευτυχία στη μετέπειτα ζωή του.