Γεια σε όλες!

Δεν ξέρω εάν είμαι ο μοναδικός άντρας σε όλο το forum αλλά νομίζω πως εδώ ίσως μπορώ να πάρω κάποιες απαντήσεις στον συγκεκριμένο προβληματισμό μου.

Εδώ και αρκετό καιρό σκέφτομαι να γίνω δότης σπέρματος. Έχω επικοινωνήσει με ένα εργαστήριο (που διαθέτει και τράπεζα σπέρματος) αλλά δεν έχω κάνει ακόμα ραντεβού για έλεγχο. Πιστεύω όμως ΄΄οτι γενικά έχω πιθανότητες καταλληλότητας αν ξεκινήσω (νεαρή ηλικία, απουσία καταχρήσεων, υγιές ιστορικό κλπ.).

Να ξεκαθαρίσω πως ο λόγος που το σκέφτομαι δεν είναι ιδιαίτερα οικονομικός (άλλωστε απ' ότι έχω διαβάσει το ποσό που παρέχεται είναι μικρό και θεωρείται αποζημίωση παρά πληρωμή). Αυτό που με παρακινεί είναι η ίδια η πράξη αλτρουϊστικής προσφοράς προς κάποια που το χρειάζεται. Η σκέψη πως κάποια γυναίκα κατάφερε να γίνει μανούλα και την βοήθησα εγώ σε αυτό με χαροποιεί ειλικρινά.

Κάπου εδώ όμως ξεκινούν και κάποιοι προβληματισμοί μου.

Αν τελικά προχωρήσω στη διαδικασία και στο μέλλον γνωρίσω κάποια σύντροφο, θα πρέπει να της αναφέρω ότι είμαι δότης; Πιστεύω ότι πρέπει να είμαστε ειλικρινείς στις σχέσεις μας οπότε τείνω στο ναι, όμως αυτό ίσως μπορεί να μου δημιουργήσει πρόβλημα: μπορεί να την αγαπώ, και εκείνη εμένα, αλλά να μην συμφωνεί με αυτή την πράξη ή να την φοβίζει να προχωρήσει μαζί μου και έτσι να την χάσω. Απ' ότι έχω διαβάσει σε διάφορους χώρους online οι περισσότερες γυναίκες δεν θα ήθελαν ο σύντροφός τους να είναι δότης σπέρματος και κάτι τέτοιο θα ήταν αιτία χωρισμού. Από τη μια πλευρά θέλω να βοηθήσω (αν μπορώ φυσικά) όμως από την άλλη φοβάμαι μήπως το πληρώσω σε μελλοντική σχέση μου.

Επίσης ένας άλλος προβληματισμός είναι η ανωνυμία. Γενικά δίνεται η επιλογή στον δότη να μείνει πλήρως ανώνυμος ή να αποκαλυφτεί η ταυτότητά του στο μελλοντικό τέκνο αν εκείνο το θελήσει μετά την ενηλικίωσή του. Έχω διαβάσει πως τα περισσότερα άτομα που έχουν προκύψει από δότη (αλλά πολλές φορές και οι μητέρες τους) θέλουν να έχουν το δικαίωμα να γνωρίσουν τον βιολογικό γονέα και το καταλαβαίνω σαν επιθυμία. Επομένως ποια είναι η σωστή επιλογή; Ακόμα και αν η μελλοντική μου σύντροφος δεν έχει πρόβλημα με την δωρεά, μπορεί να δυσαρεστηθεί αν μια μέρα παρουσιαστεί κάποιο βιολογικό παιδί μου από δωρεά. Ίσως προκαλέσει τριγμούς στη σχέση μας κάτι τέτοιο ειδικά αν έχουμε δικά μας παιδιά.

Ευχαριστώ εκ των προτέρων για όποια συμβουλή-σκέψη έχετε να μοιραστείτε μαζί μου. Ιδανικά, θα μου ήταν ακόμη πιο χρήσιμες οι συμβουλές από γυναίκες που είναι λήπτριες ή έχουν συμμετάσχει σε κάτι τέτοιο αλλά και όποια γνώμη ανεξαρτήτως προσωπικής εμπειρίας είναι καλοδεχούμενη.

Επεξεργάστηκε Σάββατο στις 10:58 AM%d ημ από Spentys

Δεν ειμαι ληπτρια αλλα δε θα γινομουν δοτρια γι αυτους ακριβως τους λογους που αναφερατε. Ειναι μια πολυ ομορφη πραξη οταν γινεται για να βοηθησεις ανθρωπους που προσπαθουν να κανουν ενα παιδι ομως ειναι πολλα τα αλλά και ειναι υποκειμενικο το πως μπορει ο καθενας να τα διαχειριστει. Τωρα δεν ξερω κατα ποσο τα παιδια π προκυπτουν απο δοτη αναζητουν τον βιολογικο πατερα. Θελω να πω οτι ειναι διαφορετικο να πεις στο παιδι σου οτι ξερεις ο βιολογικος σου πατερας ειναι ενας ανθρωπος π υπηρξαμε καποτε μαζι και να θελει να τον γνωρισει και διαφορετικο να πεις οτι χρειαστηκαμε τη βοηθεια της επιστημης για να σε φερουμε στον κοσμο και το παιδι να θελει να σε αναζητησει και να σε γνωρισει. Βεβαια τπτ δεν αποκλειεται και δεν παυει να ισχυει το οτι υπαρχει ενα παιδι η και περισσοτερα π φερουν το dna σου. Τα ζυγιζεις και αποφασιζεις.

στις πριν 46 λεπτά, ο/η Zaxaroulamak είπε:

Δεν ειμαι ληπτρια αλλα δε θα γινομουν δοτρια γι αυτους ακριβως τους λογους που αναφερατε. Ειναι μια πολυ ομορφη πραξη οταν γινεται για να βοηθησεις ανθρωπους που προσπαθουν να κανουν ενα παιδι ομως ειναι πολλα τα αλλά και ειναι υποκειμενικο το πως μπορει ο καθενας να τα διαχειριστει. Τωρα δεν ξερω κατα ποσο τα παιδια π προκυπτουν απο δοτη αναζητουν τον βιολογικο πατερα. Θελω να πω οτι ειναι διαφορετικο να πεις στο παιδι σου οτι ξερεις ο βιολογικος σου πατερας ειναι ενας ανθρωπος π υπηρξαμε καποτε μαζι και να θελει να τον γνωρισει και διαφορετικο να πεις οτι χρειαστηκαμε τη βοηθεια της επιστημης για να σε φερουμε στον κοσμο και το παιδι να θελει να σε αναζητησει και να σε γνωρισει. Βεβαια τπτ δεν αποκλειεται και δεν παυει να ισχυει το οτι υπαρχει ενα παιδι η και περισσοτερα π φερουν το dna σου. Τα ζυγιζεις και αποφασιζεις.

Σας ευχαριστώ για το σχόλιό σας.

Πραγματικά ο λόγος που το σκέφτομαι τόσο σοβαρά είναι επειδή, λόγω προσωπικού βιώματος, θέλω να βοηθήσω άτομα που θέλουν να αποκτήσουν παιδί. Καταλαβαίνω πως η εγκυμοσύνη και η μητρότητα είναι μια μοναδική εμπειρία που δικαιούται κάθε γυναίκα που το επιθυμεί.

Σίγουρα υπάρχει μεγάλη υποκειμενικότητα στο πως εκλαμβάνει ο καθένας κάτι τέτοιο για τον σύντροφό του. Έχω διαβάσει για περιπτώσεις ζευγαριών που χώρισαν όταν η σύντροφος το έμαθε και για άλλες που η σύντροφος ήταν πολύ θετική και μάλιστα θέλησε τα δικά τους παιδιά να έχουν σχέσεις με τα βιολογικά παιδιά του δότη σαν μέλη της ευρύτερης οικογένειας.

Σχετικά με την αναζήτηση του βιολογικού πατέρα είναι πάρα πολλές οι περιπτώσεις που όταν το παιδί μαθαίνει για την δωρεά, επιθυμεί να ψάξει και να βρει το άτομο που "συνεισέφερε" στη δημιουργία του, ειδικά σε περιπτώσεις όπου η οικογένεια αποτελείται από μια μαμά ή από δύο μαμάδες. Υπάρχουν περιστατικά που χρησιμοποιήθηκαν ακόμη και παράνομοι μέθοδοι εντοπισμού. Είναι φυσιολογικό ο κάθε άνθρωπος να θέλει να γνωρίζει από πού προέρχεται βιολογικά.