Καλησπέρα σας. Ήθελα να μοιραστώ κάτι που με βαραίνει πολύ το τελευταίο διάστημα και να ζητήσω την γνώμη και άλλων γυναικών/μαμάδων. Η σύντροφός μου και εγώ περιμένουμε το πρώτο μας παιδί. Πριν από λίγες μέρες όμως έμαθε κάτι που την στενοχώρησε πολύ και έχω τύψεις που δεν της το είχα πει εγώ νωρίτερα ώστε να είναι προετοιμασμένη αλλά και για τον τρόπο που το έμαθε. Το πρόβλημα είναι το εξής. Πριν από δέκα χρόνια ένα συγγενικό μου ζευγάρι που αντιμετώπιζε πρόβλημα γονιμότητας (του άνδρα συγγενή μου) μου ζήτησε αν ήθελα να τους βοηθήσω ως δότης σπέρματος για να αποκτήσουν παιδί (ήθελαν το παιδί να ανήκει στην βιολογική οικογένεια). Τελικά το έκανα και προέκυψε ένα όμορφο κοριτσάκι (κανένας πέρα από τους γονείς και την αδερφή της μητέρας του κοριτσιού δεν γνωρίζει για τη δωρεά). Όταν γνώρισα τη σύντροφό μου δεν της είπα ποτέ για το περιστατικό, ίσως ήταν λάθος μου. Όπως και να 'χει πριν λίγο διάστημα η αδερφή της γυναίκας του ζευγαριού έτυχε να μιλήσει με την σύντροφό μου και της αποκάλυψε την ιστορία. Δεν ξέρω γιατί το έκανε, όλοι είχαμε συμφωνήσει να μην μαθευτεί ποτέ. Όταν μίλησα μαζί της, μου ζήτησε συγνώμη και είπε ότι της ξέφυγε και άλλες δικαιολογίες. Εν πα΄ση περιπτώσει η σύντροφός μου θύμωσε πολύ. Μου είπε ότι έπρεπε να της το είχα πει. Ότι δεν θέλει το παιδί μας να έχει άλλο αδερφάκι από άλλη μαμά και ότι τώρα αισθάνεται σαν να με ...μοιράζεται με κάποιον τρόπο με άλλη γυναίκα. Της εξήγησα πως δεν έχω καμία υποχρέωση σε εκείνο το παιδάκι και πως οι γονείς του είναι το ζευγάρι που το μεγαλώνει. Το ζευγάρι επικοινώνησε μαζί μας για να μας ζητήσει συγνώμη για όλο αυτό (αν και δεν τους θεωρώ υπεύθυνους τους συγκεκριμένους) και της είπαν κι εκείνοι να μην ανησυχεί και πως δεν χρειάζεται να κάνει τέτοιες σκέψεις. Δεν περίμενα ότι θα αντιδρούσε τόσο άσχημα γιατί είναι αρκετά προοδευτικών αντιλήψεων γυναίκα. Όπως και να 'χει από τότε είναι πολύ λυπημένη και η σχέση μας έχει ψυχρανθεί. Εγώ συνεχίζω να την αγαπώ και της επαναλαμβάνω ότι η οικογένειά μου είναι εκείνη και το παιδί που θα γεννήσει αλλά δεν φαίνεται να μπορεί να το αποδεχτεί. Της πρότεινα να επισκεφτούμε και κάποιον ψυχολόγο αν το θέλει αλλά δεν δέχεται. Φοβάμαι μην προκληθεί και κακό στο παιδί μας εξ αιτίας αυτής της κακής διάθεσης. Δεν περίμενα ότι αυτή η πράξη μου θα δημιουργούσε τέτοιο πρόβλημα. Θεωρούσα ότι βοηθούσα ένα ζευγάρι να επεκτείνει την αγάπη του με ένα παιδί και τίποτα άλλο. Το λάθος μου πιστεύω ήταν που δεν της το είπα νωρίτερα. Ίσως επειδή πίστευα ότι δεν χρειάζεται να το γνωρίζει κάποιος άλλος ή επειδή φοβόμουν μια τέτοια αντίδραση που θα με έκανε να την έχανα. Λυπάμαι που ήρθαν έτσι τα πράγματα. Πιστεύετε ότι μπορούν να διορθωθούν τα πράγματα κάποια στιγμή; Μπορώ να κάνω κάτι; Σας ευχαριστώ που μπήκατε στον κόπο να διαβάσετε το θέμα μου.