Γεια σας διαβάζω πολύ συχνά απόψεις και συμβουλές από μαμάδες και η αλήθεια είναι ότι έχω βοηθηθεί πολύ.Ομως θα ήθελα οποια-οποιος ξέρει να με βοηθήσει στην δική μου περίπτωση.Εχω ένα νεογέννητο 22 ημερών που τον αγαπάω όσο τίποτα αλλά μας έχει βγάλει το λάδι 😵‍💫

Ειδικά τις τελευταίες μέρες θέλει να είναι όλη την ώρα στο στήθος μου,θυλαζω αποκλειστικά και δεν θέλω να τα παρατήσω με τίποτα,θέλω να το προσπαθήσω μέχρι τέλους,απλά δυσκολεύομαι πάρα πολύ.Υπαρχουν μέρες που δεν κοιμάται σερί ούτε 1 ώρα και ανησυχώ και για το ίδιο βέβαια.Κιλα περνούμε κανονικά και πάρα πολύ καλά σύμφωνα με την παιδίατρο και λερώνουμε πολλές πάνε καθημερινά,ενώ τα κακά του είναι φυσιολογικά κίτρινα και συχνά.Γιατι όμως θέλει να είναι όλη την ώρα στο στήθος μου;Όταν τον βάζω μετά από λίγο τον παίρνει ο ύπνος αλλά αφού τον κρατήσω λίγο αγκαλιά να κοιμηθεί καλά,πάω σιγά σιγά να τον ακουμπήσω στο κρεβάτι του ή στο αυγό ή στο λίκνο αλλά αρχίζουν τα δράματα και αυτό συνέχεια και πάλι από την αρχή.Ο μόνος τρόπος να κοιμηθεί είναι όταν κάνουμε ύπνο μαζί στο κρεβάτι ή στον καναπέ με πολύ προσοχη αλλά αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην κλείνω μάτι γιατί ανησυχώ.Δεν θέλω να τον μάθω όλη την ώρα στην αγκαλιά μου γιατί πιστεύω ότι θα το συνηθίσει και θα μάθει έτσι.Εχω απελπιστει,θυλαζω τουλάχιστον 1 ώρα για να κοιμηθεί μισή ώρα το πολύ στο κρεβάτι του έτσι ώστε να προλάβω να μαγειρέψω ένα γρήγορο φαγητό ίσα ίσα για τον άντρα μου γιατί δουλεύει πολλές ώρες.Το ακόμα χειρότερο είναι ότι δεν έχω ΚΑΜΙΑ βοήθεια και έτσι κοντεύω να καταρευσω.Ειλικρινα είναι πολύ δύσκολο να μεγαλώνεις ένα παιδί,ειδικά άμα θυλαζεις και κακώς που υπάρχουν μαμάδες ή μπαμπάδες και γιαγιαδες που δεν βοηθούν την κόρη τους σε αυτή την τόσο απαιτητική περίοδο της ζωής τους ....

στις πριν 1 ώρα, ο/η inadel είπε:

Γεια σας διαβάζω πολύ συχνά απόψεις και συμβουλές από μαμάδες και η αλήθεια είναι ότι έχω βοηθηθεί πολύ.Ομως θα ήθελα οποια-οποιος ξέρει να με βοηθήσει στην δική μου περίπτωση.Εχω ένα νεογέννητο 22 ημερών που τον αγαπάω όσο τίποτα αλλά μας έχει βγάλει το λάδι 😵‍💫

Ειδικά τις τελευταίες μέρες θέλει να είναι όλη την ώρα στο στήθος μου,θυλαζω αποκλειστικά και δεν θέλω να τα παρατήσω με τίποτα,θέλω να το προσπαθήσω μέχρι τέλους,απλά δυσκολεύομαι πάρα πολύ.Υπαρχουν μέρες που δεν κοιμάται σερί ούτε 1 ώρα και ανησυχώ και για το ίδιο βέβαια.Κιλα περνούμε κανονικά και πάρα πολύ καλά σύμφωνα με την παιδίατρο και λερώνουμε πολλές πάνε καθημερινά,ενώ τα κακά του είναι φυσιολογικά κίτρινα και συχνά.Γιατι όμως θέλει να είναι όλη την ώρα στο στήθος μου;Όταν τον βάζω μετά από λίγο τον παίρνει ο ύπνος αλλά αφού τον κρατήσω λίγο αγκαλιά να κοιμηθεί καλά,πάω σιγά σιγά να τον ακουμπήσω στο κρεβάτι του ή στο αυγό ή στο λίκνο αλλά αρχίζουν τα δράματα και αυτό συνέχεια και πάλι από την αρχή.Ο μόνος τρόπος να κοιμηθεί είναι όταν κάνουμε ύπνο μαζί στο κρεβάτι ή στον καναπέ με πολύ προσοχη αλλά αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην κλείνω μάτι γιατί ανησυχώ.Δεν θέλω να τον μάθω όλη την ώρα στην αγκαλιά μου γιατί πιστεύω ότι θα το συνηθίσει και θα μάθει έτσι.Εχω απελπιστει,θυλαζω τουλάχιστον 1 ώρα για να κοιμηθεί μισή ώρα το πολύ στο κρεβάτι του έτσι ώστε να προλάβω να μαγειρέψω ένα γρήγορο φαγητό ίσα ίσα για τον άντρα μου γιατί δουλεύει πολλές ώρες.Το ακόμα χειρότερο είναι ότι δεν έχω ΚΑΜΙΑ βοήθεια και έτσι κοντεύω να καταρευσω.Ειλικρινα είναι πολύ δύσκολο να μεγαλώνεις ένα παιδί,ειδικά άμα θυλαζεις και κακώς που υπάρχουν μαμάδες ή μπαμπάδες και γιαγιαδες που δεν βοηθούν την κόρη τους σε αυτή την τόσο απαιτητική περίοδο της ζωής τους ....

Δυστυχώς αυτό που περιγράφεις είναι το φυσιολογικό... Κ γω όταν το ζούσα δεν το πίστευα! Έλεγα κάτι κάνω λάθος. Αλλά έτσι είναι ειδικά όταν θηλάζεις... Το καλό νέο είναι ότι βελτιώνεται με τον καιρό. Δεν θα είναι πάντα έτσι δλδ. Τώρα είναι κ πολύ μικρό. Εγώ είχα όμως βοήθεια, όχι με το μωρό αυτό δεν μπορεί να το κάνει άλλος, αλλά με φαγητό κλπ. Οπότε τουλάχιστον δεν είχα να κάνω τπτ άλλο. Προτείνω αν δεν το έχεις κάνει ήδη, να ζητήσεις από τις γιαγιάδες έστω αυτό το φαγητό που λες, να μην μαγειρεύεις! Επίσης όσο κ αν δουλεύει ο σύζυγος πρέπει να μπει στο παιχνίδι. Όσο μεγαλώνει το παιδί τόσο θα τον έχει ανάγκη, αποκλείεται να τα βγάλεις όλα πέρα μόνη σου... Κουράγιο φίλη μου, μεγαλώνουν γρήγορα!

Αχ κορίτσι μου, μου θύμισες τα δικά μας ένα χρόνο πριν...

Έτσι είναι δυστυχώς με τα μωράκια, ειδικά όσα θηλάζουν... κ η δικιά μου έτσι ήταν, μόνο πάνω μου κοιμοταν ή δίπλα μου... κ εγώ όπως εσύ ανησυχούσα. Αλλά όπως λέει κ η κοπέλα πιο πάνω δε θα είναι πάντα έτσι, θα εξομαλυνθεί η κατάσταση. Μέρα με τη μέρα θα καλυτερεύει.

Εγω θα σου προτείνω εάν δε το έχεις κάνει ήδη, να δεις εικόνες στο Ίντερνετ για τη στάση ξαπλωτού θηλασμού, ώστε να μην αγχώνεσαι όταν κοιμάστε μαζί. Με τη σωστή στάση δεν υπάρχει αγχος. Ωστόσο να αποφεύγεις να κοιμόσαστε μαζί στον καναπέ. Μόνο στο κρεβάτι...

Επίσης μη νομίζεις ότι θα καλομάθει στην αγκαλιά σου κ δε θα κάνει χωρίς αυτήν. Η αγκαλιά μας είναι απαραίτητη για τα μωρά το πρώτο τρίμηνο καθώς δεν έχουν συνειδητοποιήσει ακόμη ότι είναι ξεχωριστά όντα από εμάς. Λένε ότι το πρώτο τρίμηνο για αυτά είναι επί της ουσίας το 4ο τρίμηνο της εγκυμοσύνης...μόνο εκεί νοιωθουν ασφάλεια και θαλπωρή. Εγώ θα σου πω να το απολαύσεις κιόλας γιατί όσο μεγαλώνουν μετά δε θέλουν κ πολλές πολλές αγκαλιές!

Θα σου πρότεινα επίσης να επενδύσεις σε έναν καλό εργονομικό μάρσιπο, ώστε να μπορείς να κάνεις τα πράγματα που θέλεις έχοντας το μικράκι σου αγκαλιά. Πίστεψέ με θα σου χρειαστεί και στο μέλλον...

Οσον αφορά τη βοήθεια, είναι πραγματικά σκληρό να μη την έχει η μανούλα το πρώτο διάστημα. Όχι για το μωράκι, αλλά για το νοικοκυριό, για το φαγητό. Εάν έχεις ανθρώπους κοντά σου ζήτα την. Κάνουμε το λάθος πολλές φορές να μη ζητάμε βοήθεια ενώ τη χρειαζόμαστε.

Κ όπως λέει κ η άλλη κοπέλα, βάλε κ τον σύζυγο στο παιχνίδι. Όση δουλειά κ να έχει, τις ώρες που είναι σπίτι η βοήθειά του είναι πολύτιμη. Μπορεί για παράδειγμα να κάνει μπάνιο το μωρό, να το αλλάξει, να κάνει αυτός ένα γρήγορο γεύμα για την επόμενη μέρα. Ακόμη, στα ρεπό του μπορείτε να μαγειρεύετε κάποια φαγητά, ώστε να έχετε τις υπόλοιπες μέρες. Ξέρω κ γι αυτόν είναι δύσκολο εάν ειδικά δουλεύει πολλές ώρες, χωρίς σταθερό ωράριο κλπ, αλλά κ εσύ είναι σα να δουλεύεις 24/7. Θα πρέπει λοιπόν να βρείτε έναν τρόπο συνεργασίας.

Και πάνω απ όλα να θυμάστε ότι όλο αυτό τελειώνει γρήγορα. Καλή δύναμη & υπομονή! ❤️

στις πριν 7 ώρες, ο/η inadel είπε:

Γεια σας διαβάζω πολύ συχνά απόψεις και συμβουλές από μαμάδες και η αλήθεια είναι ότι έχω βοηθηθεί πολύ.Ομως θα ήθελα οποια-οποιος ξέρει να με βοηθήσει στην δική μου περίπτωση.Εχω ένα νεογέννητο 22 ημερών που τον αγαπάω όσο τίποτα αλλά μας έχει βγάλει το λάδι 😵‍💫

Ειδικά τις τελευταίες μέρες θέλει να είναι όλη την ώρα στο στήθος μου,θυλαζω αποκλειστικά και δεν θέλω να τα παρατήσω με τίποτα,θέλω να το προσπαθήσω μέχρι τέλους,απλά δυσκολεύομαι πάρα πολύ.Υπαρχουν μέρες που δεν κοιμάται σερί ούτε 1 ώρα και ανησυχώ και για το ίδιο βέβαια.Κιλα περνούμε κανονικά και πάρα πολύ καλά σύμφωνα με την παιδίατρο και λερώνουμε πολλές πάνε καθημερινά,ενώ τα κακά του είναι φυσιολογικά κίτρινα και συχνά.Γιατι όμως θέλει να είναι όλη την ώρα στο στήθος μου;Όταν τον βάζω μετά από λίγο τον παίρνει ο ύπνος αλλά αφού τον κρατήσω λίγο αγκαλιά να κοιμηθεί καλά,πάω σιγά σιγά να τον ακουμπήσω στο κρεβάτι του ή στο αυγό ή στο λίκνο αλλά αρχίζουν τα δράματα και αυτό συνέχεια και πάλι από την αρχή.Ο μόνος τρόπος να κοιμηθεί είναι όταν κάνουμε ύπνο μαζί στο κρεβάτι ή στον καναπέ με πολύ προσοχη αλλά αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην κλείνω μάτι γιατί ανησυχώ.Δεν θέλω να τον μάθω όλη την ώρα στην αγκαλιά μου γιατί πιστεύω ότι θα το συνηθίσει και θα μάθει έτσι.Εχω απελπιστει,θυλαζω τουλάχιστον 1 ώρα για να κοιμηθεί μισή ώρα το πολύ στο κρεβάτι του έτσι ώστε να προλάβω να μαγειρέψω ένα γρήγορο φαγητό ίσα ίσα για τον άντρα μου γιατί δουλεύει πολλές ώρες.Το ακόμα χειρότερο είναι ότι δεν έχω ΚΑΜΙΑ βοήθεια και έτσι κοντεύω να καταρευσω.Ειλικρινα είναι πολύ δύσκολο να μεγαλώνεις ένα παιδί,ειδικά άμα θυλαζεις και κακώς που υπάρχουν μαμάδες ή μπαμπάδες και γιαγιαδες που δεν βοηθούν την κόρη τους σε αυτή την τόσο απαιτητική περίοδο της ζωής τους ....

Τα περάσαμε κι εμείς. Αν έχει κάτι «αρνητικό» ο θηλασμός δυστυχώς αυτό είναι στις αρχές κυρίως οι αϋπνίες. Η αντίδραση του μωρού σου για την «ηλικία» του είναι πολύ φυσιολογική και εμείς τα περάσαμε αυτά σε εκείνες τις φάσεις του νεογέννητου και το πως σε καταλαβαίνω δε λέγεται.. ειδικά στο: «θα καταρρεύσω» περνάτε και αλματακια τώρα και είναι δυσκολα τα πργαματα. Αλλά κ αυτό οπως όλα θέλει το χρόνο του και θα στρώσει. Όσο μπορείς απέφυγε να τον κοιμήσεις με το στήθος. Στο λέω εγώ που φτάσαμε 14 μηνών για να αποθηλασουμε και τα βρήκαμε πολύ σκούρα με το να κοιμηθεί χωρίς στήθος. Βοηθάει πολύ το white noise. Εμας μας βοηθούσε απ τη πρώτη μερα μέχρι καο σήμερα. ΑγκΑλια περα δώθε περπάτημα και white noise.. όσο αντέχεις φυσικά και στα πολλά ζόρια κατανοώ ότι θα προσφύγεις στο στήθος για να κλείσεις κ εσυ λίγο μάτι.. θα στρώσει με το καιρό μη σε ανησυχεί και προς θεού μην νομίζεις πως εισια μόνη ή πως κανεις κάτι λάθος με το μωράκι σου… κ εμείς ΑΚΡΙΒΩΣ αυτά που περιγράφεις περάσαμε χωρίς ιδιαίτερη βπηθεια από περίγυρο.. είναι πολύ νωρίς ειναη πολύ μωράκι αλίμονο αν δεν έχετε και αϋπνίες σε αυτή τη φάση. Όλα θα πάρουν το δρόμο τους με υπομονή και αγάπη ❤️

στις πριν 20 ώρες, ο/η inadel είπε:

Γεια σας διαβάζω πολύ συχνά απόψεις και συμβουλές από μαμάδες και η αλήθεια είναι ότι έχω βοηθηθεί πολύ.Ομως θα ήθελα οποια-οποιος ξέρει να με βοηθήσει στην δική μου περίπτωση.Εχω ένα νεογέννητο 22 ημερών που τον αγαπάω όσο τίποτα αλλά μας έχει βγάλει το λάδι 😵‍💫

Ειδικά τις τελευταίες μέρες θέλει να είναι όλη την ώρα στο στήθος μου,θυλαζω αποκλειστικά και δεν θέλω να τα παρατήσω με τίποτα,θέλω να το προσπαθήσω μέχρι τέλους,απλά δυσκολεύομαι πάρα πολύ.Υπαρχουν μέρες που δεν κοιμάται σερί ούτε 1 ώρα και ανησυχώ και για το ίδιο βέβαια.Κιλα περνούμε κανονικά και πάρα πολύ καλά σύμφωνα με την παιδίατρο και λερώνουμε πολλές πάνε καθημερινά,ενώ τα κακά του είναι φυσιολογικά κίτρινα και συχνά.Γιατι όμως θέλει να είναι όλη την ώρα στο στήθος μου;Όταν τον βάζω μετά από λίγο τον παίρνει ο ύπνος αλλά αφού τον κρατήσω λίγο αγκαλιά να κοιμηθεί καλά,πάω σιγά σιγά να τον ακουμπήσω στο κρεβάτι του ή στο αυγό ή στο λίκνο αλλά αρχίζουν τα δράματα και αυτό συνέχεια και πάλι από την αρχή.Ο μόνος τρόπος να κοιμηθεί είναι όταν κάνουμε ύπνο μαζί στο κρεβάτι ή στον καναπέ με πολύ προσοχη αλλά αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην κλείνω μάτι γιατί ανησυχώ.Δεν θέλω να τον μάθω όλη την ώρα στην αγκαλιά μου γιατί πιστεύω ότι θα το συνηθίσει και θα μάθει έτσι.Εχω απελπιστει,θυλαζω τουλάχιστον 1 ώρα για να κοιμηθεί μισή ώρα το πολύ στο κρεβάτι του έτσι ώστε να προλάβω να μαγειρέψω ένα γρήγορο φαγητό ίσα ίσα για τον άντρα μου γιατί δουλεύει πολλές ώρες.Το ακόμα χειρότερο είναι ότι δεν έχω ΚΑΜΙΑ βοήθεια και έτσι κοντεύω να καταρευσω.Ειλικρινα είναι πολύ δύσκολο να μεγαλώνεις ένα παιδί,ειδικά άμα θυλαζεις και κακώς που υπάρχουν μαμάδες ή μπαμπάδες και γιαγιαδες που δεν βοηθούν την κόρη τους σε αυτή την τόσο απαιτητική περίοδο της ζωής τους ....

Έτσι ακριβώς ήμουν και εγώ χωρίς βοήθεια βέβαια. Πάρε Μάρσιπο και βγείτε βόλτα, εμείς μάθαμε μάρκετ και φαρμακείο από τη 10η μέρα. Εννοείται στο Μάρσιπο ούτε φαινόταν το μικρούλη μου. Τώρα μπαίνει και τους χαιρετάει όλους. 

Φαγητό ότι προλαβαίνεις. Μακαρόνια, πίτες έτοιμες μόνο ψήσιμο, λαδερά έτοιμα μόνο βράσιμο στην κατσαρόλα. Μετά τους 2.5 μήνες βελτιώνεται η κατάσταση. Τώρα 13 μηνών η δικιά μου και μαγειρεύουμε στην κουζίνα. 

Τώρα δεν τις θέλω εγώ ούτε μάνα ούτε πεθερά. Έχω φύγει συνολικά 1 ώρα από το μωρό μου τόσους μήνες να πάω στο γιατρό. Στο ορκίζομαι σε λίγους μήνες δε θα θέλεις να φύγεις από δίπλα του. 

 

στις πριν 20 ώρες, ο/η inadel είπε:

Γεια σας διαβάζω πολύ συχνά απόψεις και συμβουλές από μαμάδες και η αλήθεια είναι ότι έχω βοηθηθεί πολύ.Ομως θα ήθελα οποια-οποιος ξέρει να με βοηθήσει στην δική μου περίπτωση.Εχω ένα νεογέννητο 22 ημερών που τον αγαπάω όσο τίποτα αλλά μας έχει βγάλει το λάδι 😵‍💫

Ειδικά τις τελευταίες μέρες θέλει να είναι όλη την ώρα στο στήθος μου,θυλαζω αποκλειστικά και δεν θέλω να τα παρατήσω με τίποτα,θέλω να το προσπαθήσω μέχρι τέλους,απλά δυσκολεύομαι πάρα πολύ.Υπαρχουν μέρες που δεν κοιμάται σερί ούτε 1 ώρα και ανησυχώ και για το ίδιο βέβαια.Κιλα περνούμε κανονικά και πάρα πολύ καλά σύμφωνα με την παιδίατρο και λερώνουμε πολλές πάνε καθημερινά,ενώ τα κακά του είναι φυσιολογικά κίτρινα και συχνά.Γιατι όμως θέλει να είναι όλη την ώρα στο στήθος μου;Όταν τον βάζω μετά από λίγο τον παίρνει ο ύπνος αλλά αφού τον κρατήσω λίγο αγκαλιά να κοιμηθεί καλά,πάω σιγά σιγά να τον ακουμπήσω στο κρεβάτι του ή στο αυγό ή στο λίκνο αλλά αρχίζουν τα δράματα και αυτό συνέχεια και πάλι από την αρχή.Ο μόνος τρόπος να κοιμηθεί είναι όταν κάνουμε ύπνο μαζί στο κρεβάτι ή στον καναπέ με πολύ προσοχη αλλά αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην κλείνω μάτι γιατί ανησυχώ.Δεν θέλω να τον μάθω όλη την ώρα στην αγκαλιά μου γιατί πιστεύω ότι θα το συνηθίσει και θα μάθει έτσι.Εχω απελπιστει,θυλαζω τουλάχιστον 1 ώρα για να κοιμηθεί μισή ώρα το πολύ στο κρεβάτι του έτσι ώστε να προλάβω να μαγειρέψω ένα γρήγορο φαγητό ίσα ίσα για τον άντρα μου γιατί δουλεύει πολλές ώρες.Το ακόμα χειρότερο είναι ότι δεν έχω ΚΑΜΙΑ βοήθεια και έτσι κοντεύω να καταρευσω.Ειλικρινα είναι πολύ δύσκολο να μεγαλώνεις ένα παιδί,ειδικά άμα θυλαζεις και κακώς που υπάρχουν μαμάδες ή μπαμπάδες και γιαγιαδες που δεν βοηθούν την κόρη τους σε αυτή την τόσο απαιτητική περίοδο της ζωής τους ....

Έτσι είναι κορίτσι μου ο αποκλειστικός θηλασμός θέλει πολύ πολύ υπομονή και ώρες πολλές το μωρακι στο στήθος για αυτό πολλές κοπέλες τα παρατάνε και είναι λογικό καποιες δεν το αντέχουν και δεν είναι κακο αυτό εννοεται η κάθε μαμα κάνει αυτό που νιώθει γιατί δεν έχει νοημα να αρρωστήσει η μαμα το μωρακι μας δεν το θέλει αυτο

ο πρώτος καιρός είναι ετσι μέχρι να μεγαλώσει λίγο το μωρακι σου μετά θα είναι πολύ πιο εύκολο δεν θα χρειάζεται τόσες ώρες να  έχεις στήθος το μωρακι 

Να σου ζήσει 😊

στις On 29/8/2023 at 3:03 ΜΜ, ο/η inadel είπε:

Γεια σας διαβάζω πολύ συχνά απόψεις και συμβουλές από μαμάδες και η αλήθεια είναι ότι έχω βοηθηθεί πολύ.Ομως θα ήθελα οποια-οποιος ξέρει να με βοηθήσει στην δική μου περίπτωση.Εχω ένα νεογέννητο 22 ημερών που τον αγαπάω όσο τίποτα αλλά μας έχει βγάλει το λάδι 😵‍💫

Ειδικά τις τελευταίες μέρες θέλει να είναι όλη την ώρα στο στήθος μου,θυλαζω αποκλειστικά και δεν θέλω να τα παρατήσω με τίποτα,θέλω να το προσπαθήσω μέχρι τέλους,απλά δυσκολεύομαι πάρα πολύ.Υπαρχουν μέρες που δεν κοιμάται σερί ούτε 1 ώρα και ανησυχώ και για το ίδιο βέβαια.Κιλα περνούμε κανονικά και πάρα πολύ καλά σύμφωνα με την παιδίατρο και λερώνουμε πολλές πάνε καθημερινά,ενώ τα κακά του είναι φυσιολογικά κίτρινα και συχνά.Γιατι όμως θέλει να είναι όλη την ώρα στο στήθος μου;Όταν τον βάζω μετά από λίγο τον παίρνει ο ύπνος αλλά αφού τον κρατήσω λίγο αγκαλιά να κοιμηθεί καλά,πάω σιγά σιγά να τον ακουμπήσω στο κρεβάτι του ή στο αυγό ή στο λίκνο αλλά αρχίζουν τα δράματα και αυτό συνέχεια και πάλι από την αρχή.Ο μόνος τρόπος να κοιμηθεί είναι όταν κάνουμε ύπνο μαζί στο κρεβάτι ή στον καναπέ με πολύ προσοχη αλλά αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην κλείνω μάτι γιατί ανησυχώ.Δεν θέλω να τον μάθω όλη την ώρα στην αγκαλιά μου γιατί πιστεύω ότι θα το συνηθίσει και θα μάθει έτσι.Εχω απελπιστει,θυλαζω τουλάχιστον 1 ώρα για να κοιμηθεί μισή ώρα το πολύ στο κρεβάτι του έτσι ώστε να προλάβω να μαγειρέψω ένα γρήγορο φαγητό ίσα ίσα για τον άντρα μου γιατί δουλεύει πολλές ώρες.Το ακόμα χειρότερο είναι ότι δεν έχω ΚΑΜΙΑ βοήθεια και έτσι κοντεύω να καταρευσω.Ειλικρινα είναι πολύ δύσκολο να μεγαλώνεις ένα παιδί,ειδικά άμα θυλαζεις και κακώς που υπάρχουν μαμάδες ή μπαμπάδες και γιαγιαδες που δεν βοηθούν την κόρη τους σε αυτή την τόσο απαιτητική περίοδο της ζωής τους ....

Γειά σου μανούλα! Να σου ζήσει το μωράκι σου! Θα συμφωνήσω με τις προηγούμενες κοπέλες και θα σου δώσω άλλες δύο συμβουλές. Πρώτον, όταν αποκοιμιεται στο στήθος το μωρό να του πειράζεις λίγο το αυτακι ή το ποδαράκι να δεις ότι όντως κοιμήθηκε και δεν θέλει να ξαναφάει. Μήπως μετά κοιμηθεί παραπάνω. Εγώ έτσι έκανα και ναι μεν έτρωγε 1-2 ώρες αλλά μετά κοιμόταν άλλες 2-3 ώρες οπότε ξεκουραζομουν κάπως. Δεύτερον, αν είσαι στα πρόθυρα κατάρρευσης σκέψου να βγάλεις λίγο γάλα με το θηλαστρο για να αναλάβει έστω ένα γεύμα ο άντρας σου το βράδυ ώστε να κοιμηθείς λίγο παραπάνω.

Όπως και να χει τα πας τέλεια! Λίγες μέρες υπομονή ακόμα! Μετά τις 40, μέρες γίνονται πιο εύκολα τα πράγματα! Εμένα μετά τις 40 άρχισε να τρώει μόνο 10'-20' το πολύ σε κάθε γεύμα.