Κορίτσια καλησπέρα,

είμαι στον 9ο μήνα - συγκεκριμένα κλείνω σήμερα την 38η εβδομάδα- και υποφέρω εδώ και 2 εβδομάδες περίπου από έντονη αϋπνία, ενώ ποτέ δεν είχα κανένα πρόβλημα με τον ύπνο. Συγκεκριμένα, θα είναι άθλος αν κοιμηθώ 4 ώρες την ημέρα, και αυτές διακεκομμένες. Φυσικά, αυτό συνεπάγεται έντονο εκνευρισμό, υπερένταση, στρες και έντονο άγχος κατά τη διάρκεια της μέρας, αλλά και εχω όλη την ημέρα μια αίσθηση απόλυτης σωματικής και ψυχολογικής αδυναμίας. Ο γιατρός μου απλά μου λέει να κάνω υπομονή, η ψυχολόγος μου έχει εντοπίσει ένα άγχος γύρω από τον τοκετό, το οποίο είναι απόλυτα φυσικό, η μαία μου λέει ότι το παιδί σε προετοιμάζει, και εγώ έχω απλά... φρικάρει!!! Οποιαδήποτε αντιμετωπίζει ή έχει αντιμετωπίσει στο παρελθόν αντίστοιχο πρόβλημα, ας με ενημερώσει ως προς τους τρόπους αντιμετώπισης, ή αν υπάρχει κανένα τρικ που δεν έχω εντοπίσει. Ευχαριστώ.

Με το καλο το μπεμπακι σου!! Νομιζω οτι φταιει το αγχος.. παντως εμενα σε περιοδους αυπνιας το μονο που με βοηθαει ειναι κλεισιμο φωτων, ενα μικρο πορτατιφ κ ενα βιβλιο. Ειναι βεβαιο οτι σε μιση ωρα θα κοιμηθω.. αντιθετως, οταν αντι να κανω αυτο (γιατι δεν μπορω να πω οτι τρελαινομαι κ για το διαβασμα) επιλεγω την τηλεοραση, κολλαω, δεν κοιμαμαι κ αν δε κοιμηθω την στιγμη που πρεπει μετα εχω υπερενταση.. αν παλι παω απλα στο κρεβατι μου, αρχιζω τις σκεψεις κ με πιανει αγχος... δοκιμασε το κ ευχομαι να πιασει!!

@Natas_aki, τα ίδια περνούσα και εγώ από τον 7ο μέχρι την ημέρα που γέννησα. Ενώ γενικά δεν είμαι του ξενυχτιού εκείνη την περίοδο της ζωής μου είχα πάθει το εξής: νύσταζα στις 11-11:30, πήγαινα και κοιμόμουν στην κρεβατοκάμαρα και ο αντρούλης μου στον καναπέ του σαλονιού (κάνει άστατο ύπνο και ροχαλίζει, πράγμα ανυπόφορο!) και 3-3:30 ξυπνούσα για τουαλέτα και μετά το μάτι δεν έκλεινε με τπτ οπότε πήγαινα στο σαλόνι, έδιωχνα τον άντρα μου στην κρεβατοκάμαρα και είχα δει όσες ταινίες δεν είχα δει τόσα χρόνια στην ζωή μου, επαναλήψεις σήριαλ, τελεμάρκετινγκ μέχρι και κορίτσια που μόνα ψάχνουν Ξημέρωνε και μετά μπορεί να κοιμόμουν 1-2 ωρίτσες και όλη μέρα τπτ από ύπνο. Είναι το άγχος, είναι η κοιλιά και η στάση σώματος που όσο και να προσπαθήσεις δεν συνηθίζεται.... Ηρέμησε, λίγες μέρες μείνανε ακόμα και μετά θα κοιμάσαι και όρθια που λένε από την κούραση! Καλή λεφτεριά!!!

@Rosemary σ ευχαριστώ για τις ευχές, θα δοκιμάσω και το βιβλίο, αν και όντως αυτό που πραγματικά πρέπει να καταπολεμήσω είναι το άγχος που με κατέκλυσε ύπουλα αυτό τον τελευταίο μήνα. 

. @KONSTANTIA εγώ τον άντρα τον έχω "περιορίσει" στην κρεβατοκάμαρα για ν αλωνίζω ελεύθερη όλο το σπίτι αυτά τα δύσκολα βράδυα της ξαγρύπνιας  . Σε ευχαριστώ για τις ευχές και όντως έμεινε πολύ λίγο για να φρικάρω.

Είναι πάντως πολύ ανακουφιστικό όταν μοιράζεσαι το πρόβλημά σου και βρίσκεις κατανόηση και ανταπόκριση. Νομίζω ότι σχεδόν λύνεται κατά το ήμισι. 

Φιλιά κορίτσια και πάλι Ευχαριστώ!