Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Καλησπέρα και πάλι καλές μου φιλενάδες

ήρθε η στιγμή να σας πω κι εγώ τη δική μου εμπειρία τοκετού.

Λοιπόν, τη προηγούμενη Τετάρτη, 18 Νοέμβρη, ήταν η τελευταία φορά που πήγα να κάνω το NST στο νοσοκομείο, και μου λέει η γιατρός πως εφόσον έχει εφημερία το Σαββατοκύριακο, θα κάνουμε τη καισαρική....

Αφού μου γράφει ένα κατεβατό αιματολογικές εξετάσεις (ξανά), μου δίνει εντολή, όταν θα πάρω τα αποτελέσματα, να της τηλεφωνήσω για να μιλήσουμε, πράγμα που έκανα τη Παρασκευή 20 Νοέμβρη....

της τηλεφώνησα και ακούω να μου λέει, "σήμερα το βράδυ, θα φας κάτι ελαφρύ και αύριο το πρωί 9 με 10 να είσαι στο νοσοκομείο για να σε δω"

Ωχ.... λέω από μέσα μου και ένιωσα τα γόνατά μου να κόβονται.... κι ένα πόνο-σφίξιμο στο στομάχι.... έφτασε η ώρα....

Πήγα σπίτι μου, έφαγα μια φρουτοσαλάτα... και αν και πίστευα πως δε θα κοιμηθώ, λόγω άγχους... το αντίθετο... έριξα κάτι ύπνους...

Το πρωί του Σαββάτου, σηκώθηκα, άνετα, ντύθηκα, έφτιαξα μαλλί, φόρεσα τα κοκαλάκια μου, έκανα ένα τελευταίο έλεγχο στα πράγματά μου και τα πράγματα του μωρού και ξεκινήσαμε για το νοσοκομείο.

Πήγα βρήκα τη γιατρό, και βρήκα και τις πρώην συναδέλφισσες της μαμάς μου, με πήραν για αιματολογικές εξετάσεις ξανά, καρδιογράφημα, μου άνοιξαν φλέβα, μου λένε να με ξυρίσουν, τους λέω το έχω κάνει ήδη το ξύρισμα, με στείλανε για μια ακτινογραφία θώρακος και .... μετά απ όοοολα αυτά, πήγα στο δωμάτιο μου, που μου είχαν ένα μπλε κουστουμάκι μιας χρήσης για το χειρουργείο.

Η καισαρική είχε προγραμματιστεί για τις 6 το απόγευμα.

Κατά τις 5.30 άρχισε η προετοιμασία,

κλίσμα...

καθετήρας.... (πολύ ενοχλητικό πράγμα αυτός ο καθετήρας)

και... περίμενα να έρθει η ώρα να με πάρουν... ώσπου ήρθεεε... 5.50

ήρθε η τραυματιοφορέας και με πήρε με το κρεββάτι.

με ανέβασε στο χειρουργείο, κατέβηκα απ το κρεββάτι και ανέβηκα μόνη μου στο χειρουργικό κρεββάτι και με πήγαν στην αίθουσα...

μέχρι να μου κάνουν την ετοιμασία, άκουγα τους αφιλότιμους να μιλάνε για φαγητά κι εγώ να χω λυσσάξει απ τη πείνα!

μου βάζουν το καρδιογράφημα, μου βάζουν οξυγόνο, και μετά τη νάρκωση (ολική μου κάνανε), και ακούω την αναισθησιολόγο να μου λέει "πάρε μι ανάσα απ το στόμα, κι άλλη μία... (κι εκεί ένιωσα το φάρμακο στο στόμα μου), κι άλλη μία.... και μετά... το 'κοψα στον ύπνο....

Ξύπνησα στις 7.50 από πόνο και πίεση χαμηλά στη κοιλιά...

μου κάναν αναρρόφιση γιατί δε μπορούσα ν αναπνεύσω ούτε να καταπιώ απ το σάλιο στο λαιμό μου και ακούω να μου λένε, να σου ζήσει το μωράκι.

Αυτό μ ανακούφισε ότι πήγαν όλα καλά.

έψαχνα γύρω μου να τον βρω... μετά από 2 λεπτά με βγάζουν απ την αίθουσα, κατεβαίνω πάλι με τα 1000 ζόρια και δυσκολίες απ το χειρουργικό και ανεβαίνω στο δικό μου κρεββάτι και πήραμε το δρόμο της επιστροφής για το δωμάτιό...

έξω απ το χειρουργείο, είδα τη μαμά μου το μπαμπά μου και τον αδερφό μου και έξω απ το δωμάτιό είδα τον Ντίνο να μου χαμογελάει σαστισμένος και αμήχανος, τον πεθερό μου, τη πεθερά μου και μια φίλη μου.

αφού με τακτοποιήσαν, ήρθε ο Ντίνος δίπλα μου, με φίλησε, τον ρώτησα αν τον είδε και μου είπε, πως είναι κουκλί.

μετά από δευτερόλεπτα, ήρθε η μαία, και μου τον έφερε, τον έβαλε στην αγκαλιά μου και το μικρό μου, άνοιξε το στοματάκι του και το έβαλε στο σαγόνι μου...

εκεί έπαθα πλάκα... ξέχασα όλους τους πόνους!!!

Εδώ τελειώνει η "μικρή" μου ιστορία!

Εύχομαι να τη ζήσετε όλες οι φίλες που προσπαθούν για μωράκια

και με το καλό στις φίλες που τα περιμένουν από μέρα σε μέρα!!

τώρα τον έχω εδώ τον σποράκο μου δίπλα μου και δε χορταίνω να τον

έχω αγκαλίτσα έτσι μικρούλης που είναι....

ΤΟΝ ΛΑΤΡΕΥΩ!!!!

Δημοσίευση

ΑΧ, ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΟΥ ΠΟΛΥ ΠΑΡΑΣΤΑΤΙΚΑ ΜΑΣ ΤΑ ΕΙΠΕΣ!!! ΣΥΓΚΙΝΗΘΗΚΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΩ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΚΙ ΕΓΩ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΜΩΡΑΚΙ ΤΟΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ. ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΡΟΣ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΥΧΗ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ!!!! ΦΙΛΑΚΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!!!!!!

Δημοσίευση

Σας ευχαριστώ κορίτσια μου!

Βουλάκι ναι ολική.

Εμπιστεύτηκα τους γιατρούς, μιας και ήταν όλοι γνωστοί

μίλησα μαζί τους και μου είπαν πως είναι καλύτερα η ολική

γιατί όλα τα όργανα είναι χαλαρωμένα και μπορεί η γιατρός

να δουλέψει καλύτερα.

δεν άκουσα το πρώτο κλάμα του μωρού βέβαια, αλλά

το ακούω τώρα όποτε τον αλλάζω...

βρε κορίτσια

με το που του ξεκουμπώνω το φορμάκι για να τον αλλαξω, δε σταματάει

το κλάμα

παρά μόνο όταν του κουμπώσω και το τελευταίο σουστάκι μετά την αλλαγή....

με φωτοκύτταρο λειτουργεί? :huh:

Δημοσίευση

Ελένη αυτό ήταν! Με συγκίνησες!

Να σου ζήσει ο γιόκας σου, με υγεία να τον καμαρώνεις πάντα όπως αυτός ποθεί! ;)

Καλό σαραντισμό να έχετε!

Πες μας.. Πως είναι οι πρώτες μέρες στο σπίτι? Καλά ε.. Αυτό με το φωτοκύτταρο με αποτελείωσε! :woohoo:

Αναμένουμε φώτο με αγωνία!

Δημοσίευση

Elenitsa_2 έγραψε:

Σας ευχαριστώ κορίτσια μου!

Βουλάκι ναι ολική.

Εμπιστεύτηκα τους γιατρούς, μιας και ήταν όλοι γνωστοί

μίλησα μαζί τους και μου είπαν πως είναι καλύτερα η ολική

γιατί όλα τα όργανα είναι χαλαρωμένα και μπορεί η γιατρός

να δουλέψει καλύτερα.

δεν άκουσα το πρώτο κλάμα του μωρού βέβαια, αλλά

το ακούω τώρα όποτε τον αλλάζω...

βρε κορίτσια

με το που του ξεκουμπώνω το φορμάκι για να τον αλλαξω, δε σταματάει

το κλάμα

παρά μόνο όταν του κουμπώσω και το τελευταίο σουστάκι μετά την αλλαγή....

με φωτοκύτταρο λειτουργεί? :huh:

καταρχην ελενιτσα να σου ζησει ο γιος σου, εμενα παλι η μικρη σταματα αμα την γδυσω και της βγαλω και την πανα και οταν την ντυσω κλαιει χαχα το εντελως αναποδο

Δημοσίευση

ελενίτσα να σου ζήσει το μωράκι σου...να σου πω αυτό που λες για το φορμάκι κοίταξε το...εγώ όταν έντυνα την μικρή μου πάντα όταν τις πέρναγα το φορμάκι ούρλιαζε το παιδί..βρε λέω δεν γίνατε κάτι συμβαίνει..ξέρεις τι ανακάλυψα; έτσι όπως πέρναγα το φορμάκι στο κεφαλάκι τις και έβαζα τα "μανικακια" ..οι κόπιτσες πλήγωναν το κεφαλάκι του παιδιού!!!!! καμια φορα έτσι όπως κουνιότανε πάταγε πάνω στην κορυτσά με την πλευρά που έχει το σίδερο...κοιτάω πίσω στο κεφαλάκι τις και επιβεβαιώθηκα..είχε δυο κοκκινίλες....τρελάθηκα!!!!τώρα πια ούτε kix δεν κάνει το παιδάκι μου...τα δικά μας είναι "κολοφορμακια"..μου έχουν στείλει από καναδά και είναι τέλεια όλα προσεγμένα..του ζάμπο p.x οι κόπιτσες είναι ανάποδα...για "δεστο" μήπως είναι αυτό...και πάλι να σου ζήσει..

Δημοσίευση

Ελενίτσα μου να σου ζήσει ο μπέμπης σου να είναι γερός και τυχερός. Αναρωτιέμαι αν θα καταφέρω να ζήσω και εγω αυτες τις ευχάριστες στιγμες που μοιράστικες μαζί μας.

Φιλακιαααα και πάλι να σας ζήσει!!!

Δημοσίευση

ΕΛΕΝΙΤΣΑ ΜΟΥ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΜΟΥ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΓΕΡΟΙ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟΙ!!ΚΑΛΟΡΙΖΙΚΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΝΤΡΑΚΙ ΣΟΥ,ΚΑΛΟΤΥΧΟ ΝΑ ΣΑΣ ΖΗΣΕΙ ΣΑΝ ΤΑ ΨΗΛΑ ΒΟΥΝΑ :P:P

ΚΑΛΗ ΥΠΟΜΟΝΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΑΚΙ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ ΠΑΝΤΑ.ΔΩΣΕ ΦΙΛΑΚΙΑ ΣΤΟ ΛΑΙΜΟΥΔΑΚΙ ΤΟΥ ΜΠΕΜΠΗ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΜΑΣ!!

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Ούτε και γω το κατάλαβα. Ίσως φταίει αυτό, ότι ήμασταν μέσα. Εγώ ας πούμε δεν δούλεψα καθόλου σε όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, οπότε οι έξοδοί μου ήταν το να πηγαίνω τον μικρό στον παιδικό (ευκαιρία να περπατώ), να βλέπω τις κολλητές κάποια πρωινά, να κάνω μερικά ψώνια, λίγες βόλτες οικογενειακές. Χαλαρά πράγματα δηλαδή. Και γω, μη νομίζεις, όλο με κολάν ήμουν και πολύ κάζουαλ γενικώς. Το φχαριστήθηκα. Αλλά δεν μπορώ να πω ότι δεν μου έχει λείψει και ο άλλος "πιο δημόσιος" εαυτός μου. Θα αργήσω να τον δω μου φαίνεται! Όσο για την κοιλιά... όλο έλεγα πως θα τη βγάζω φωτό κάθε βδομάδα... ούτε αυτό δεν έκανα!  Εγώ έχω μπει στην τελική ευθεία πια... Στις 25 μπαίνω για προγραμματισμένη καισαρική καλώς εχόντων των πραγμάτων. Οπότε... μία βδομαδούλα έμεινε!  Τα βράδια πέφτω ΞΕΡΗ. Είτε είμαι στον καναπέ είτε στο κρεβάτι, πέφτω ΞΕΡΗ. Αν με πάρει ο ύπνος στον καναπέ κάνει αμάν ο άντρας μου για να με ξυπνήσει και να με πείσει να σηκωθώ να πάω στο κρεβάτι να κοιμηθώ σαν άνθρωπος!! Έχει πολλή φάση αυτό!!  Κάποιες φορές και γω τρώω κάποιες φλασιές και νομίζω πως έχω πολλή ώρα να την ακούσω τη ζουζούνα. Πλέον όμως, έχω την εντύπωση ότι ακούει τη φωνή μου και καταλαβαίνει που χαϊδεύω την κοιλιά και μου δίνει σήμα ότι 'Ψιτ, εδώ είμαι, αραχτή!" 
    • Πω πω τι ταλαιπωρία περνάς βρε κορίτσι μου; Είναι τόσο κρίμα που τους εμπιστευόμαστε κ μερικοί δεν είναι άνθρωποι.. μα φυσικά ποια ξέρει τι είναι σωστό κ τι λάθος? Στην πορεία μαθαίνουμε κάποια πράγματα αλλά κ πάλι γιατροί δεν είμαστε να καταλαβαίνουμε τα πάντα.. να πάρεις όσες γνώμες νιώθεις οτι χρειάζεται για να είσαι σίγουρη.. κ αφού βρήκες ήδη κάποιον να εμπιστευτείς θα μπείτε σιγά σιγά σε μια σειρά..
    • κορίτσια τι κάνετε;; Πως είστε;; ποιες μπαίνουν στην τελική ευθεία;; Εγώ σε δυο μέρες μπαίνω στο μήνα μου και μου φαίνεται απίστευτο!! Πέρασε ο καιρός!!  Τα βράδια πως είστε; κοιμάστε;; Γιατί ενώ με παίρνει ο ύπνος στον καναπέ, όσο βλέπουμε τηλεόραση, όταν πάω στο κρεβάτι το μάτι γαρίδα.. συν όλη την ώρα σηκώνομαι για τουαλέτα. Χτες το βράδυ τα χρειάστηκα γιατί είχα την άισθηση ότι είχα να ακούσω το μωρό αρκετές ώρες οπότε το βράδυ μου προστέθηκε συν ένα άγχος για το αν είναι όλα καλά.. ένιωθα κάτι μικρά γκουπ γκουπ αλλά δεν ήξερα αν ήταν το μωρό ή το έντερο... Σήμερα το πρωί όμως  έδωσε ρεσιτάλ και γενικά όλη μέρα είναι ζωηρούλης, απλά μάλλον κοιμόταν και αυτός εχτές το βράδυ. Έτσι το καλό μου το παιδί ξέρει ότι τα βραδιά πρέπει να κοιμόμαστε 😂😂😂   Έκοψα και το σαλοσπίρ και η γιατρός μου είπε να συνεχίσω το μαγνήσιο μέχρι να ανέβω Θεσσαλονίκη. 
    • Με το καλό κορίτσι μου... όλα να πάνε καλά!! 
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...