Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Καλησπέρα και πάλι καλές μου φιλενάδες

ήρθε η στιγμή να σας πω κι εγώ τη δική μου εμπειρία τοκετού.

Λοιπόν, τη προηγούμενη Τετάρτη, 18 Νοέμβρη, ήταν η τελευταία φορά που πήγα να κάνω το NST στο νοσοκομείο, και μου λέει η γιατρός πως εφόσον έχει εφημερία το Σαββατοκύριακο, θα κάνουμε τη καισαρική....

Αφού μου γράφει ένα κατεβατό αιματολογικές εξετάσεις (ξανά), μου δίνει εντολή, όταν θα πάρω τα αποτελέσματα, να της τηλεφωνήσω για να μιλήσουμε, πράγμα που έκανα τη Παρασκευή 20 Νοέμβρη....

της τηλεφώνησα και ακούω να μου λέει, "σήμερα το βράδυ, θα φας κάτι ελαφρύ και αύριο το πρωί 9 με 10 να είσαι στο νοσοκομείο για να σε δω"

Ωχ.... λέω από μέσα μου και ένιωσα τα γόνατά μου να κόβονται.... κι ένα πόνο-σφίξιμο στο στομάχι.... έφτασε η ώρα....

Πήγα σπίτι μου, έφαγα μια φρουτοσαλάτα... και αν και πίστευα πως δε θα κοιμηθώ, λόγω άγχους... το αντίθετο... έριξα κάτι ύπνους...

Το πρωί του Σαββάτου, σηκώθηκα, άνετα, ντύθηκα, έφτιαξα μαλλί, φόρεσα τα κοκαλάκια μου, έκανα ένα τελευταίο έλεγχο στα πράγματά μου και τα πράγματα του μωρού και ξεκινήσαμε για το νοσοκομείο.

Πήγα βρήκα τη γιατρό, και βρήκα και τις πρώην συναδέλφισσες της μαμάς μου, με πήραν για αιματολογικές εξετάσεις ξανά, καρδιογράφημα, μου άνοιξαν φλέβα, μου λένε να με ξυρίσουν, τους λέω το έχω κάνει ήδη το ξύρισμα, με στείλανε για μια ακτινογραφία θώρακος και .... μετά απ όοοολα αυτά, πήγα στο δωμάτιο μου, που μου είχαν ένα μπλε κουστουμάκι μιας χρήσης για το χειρουργείο.

Η καισαρική είχε προγραμματιστεί για τις 6 το απόγευμα.

Κατά τις 5.30 άρχισε η προετοιμασία,

κλίσμα...

καθετήρας.... (πολύ ενοχλητικό πράγμα αυτός ο καθετήρας)

και... περίμενα να έρθει η ώρα να με πάρουν... ώσπου ήρθεεε... 5.50

ήρθε η τραυματιοφορέας και με πήρε με το κρεββάτι.

με ανέβασε στο χειρουργείο, κατέβηκα απ το κρεββάτι και ανέβηκα μόνη μου στο χειρουργικό κρεββάτι και με πήγαν στην αίθουσα...

μέχρι να μου κάνουν την ετοιμασία, άκουγα τους αφιλότιμους να μιλάνε για φαγητά κι εγώ να χω λυσσάξει απ τη πείνα!

μου βάζουν το καρδιογράφημα, μου βάζουν οξυγόνο, και μετά τη νάρκωση (ολική μου κάνανε), και ακούω την αναισθησιολόγο να μου λέει "πάρε μι ανάσα απ το στόμα, κι άλλη μία... (κι εκεί ένιωσα το φάρμακο στο στόμα μου), κι άλλη μία.... και μετά... το 'κοψα στον ύπνο....

Ξύπνησα στις 7.50 από πόνο και πίεση χαμηλά στη κοιλιά...

μου κάναν αναρρόφιση γιατί δε μπορούσα ν αναπνεύσω ούτε να καταπιώ απ το σάλιο στο λαιμό μου και ακούω να μου λένε, να σου ζήσει το μωράκι.

Αυτό μ ανακούφισε ότι πήγαν όλα καλά.

έψαχνα γύρω μου να τον βρω... μετά από 2 λεπτά με βγάζουν απ την αίθουσα, κατεβαίνω πάλι με τα 1000 ζόρια και δυσκολίες απ το χειρουργικό και ανεβαίνω στο δικό μου κρεββάτι και πήραμε το δρόμο της επιστροφής για το δωμάτιό...

έξω απ το χειρουργείο, είδα τη μαμά μου το μπαμπά μου και τον αδερφό μου και έξω απ το δωμάτιό είδα τον Ντίνο να μου χαμογελάει σαστισμένος και αμήχανος, τον πεθερό μου, τη πεθερά μου και μια φίλη μου.

αφού με τακτοποιήσαν, ήρθε ο Ντίνος δίπλα μου, με φίλησε, τον ρώτησα αν τον είδε και μου είπε, πως είναι κουκλί.

μετά από δευτερόλεπτα, ήρθε η μαία, και μου τον έφερε, τον έβαλε στην αγκαλιά μου και το μικρό μου, άνοιξε το στοματάκι του και το έβαλε στο σαγόνι μου...

εκεί έπαθα πλάκα... ξέχασα όλους τους πόνους!!!

Εδώ τελειώνει η "μικρή" μου ιστορία!

Εύχομαι να τη ζήσετε όλες οι φίλες που προσπαθούν για μωράκια

και με το καλό στις φίλες που τα περιμένουν από μέρα σε μέρα!!

τώρα τον έχω εδώ τον σποράκο μου δίπλα μου και δε χορταίνω να τον

έχω αγκαλίτσα έτσι μικρούλης που είναι....

ΤΟΝ ΛΑΤΡΕΥΩ!!!!

Δημοσίευση

ΑΧ, ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΜΟΥ ΠΟΛΥ ΠΑΡΑΣΤΑΤΙΚΑ ΜΑΣ ΤΑ ΕΙΠΕΣ!!! ΣΥΓΚΙΝΗΘΗΚΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΩ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΚΙ ΕΓΩ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΜΩΡΑΚΙ ΤΟΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ. ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΡΟΣ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΤΥΧΗ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ!!!! ΦΙΛΑΚΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!!!!!!

Δημοσίευση

Σας ευχαριστώ κορίτσια μου!

Βουλάκι ναι ολική.

Εμπιστεύτηκα τους γιατρούς, μιας και ήταν όλοι γνωστοί

μίλησα μαζί τους και μου είπαν πως είναι καλύτερα η ολική

γιατί όλα τα όργανα είναι χαλαρωμένα και μπορεί η γιατρός

να δουλέψει καλύτερα.

δεν άκουσα το πρώτο κλάμα του μωρού βέβαια, αλλά

το ακούω τώρα όποτε τον αλλάζω...

βρε κορίτσια

με το που του ξεκουμπώνω το φορμάκι για να τον αλλαξω, δε σταματάει

το κλάμα

παρά μόνο όταν του κουμπώσω και το τελευταίο σουστάκι μετά την αλλαγή....

με φωτοκύτταρο λειτουργεί? :huh:

Δημοσίευση

Ελένη αυτό ήταν! Με συγκίνησες!

Να σου ζήσει ο γιόκας σου, με υγεία να τον καμαρώνεις πάντα όπως αυτός ποθεί! ;)

Καλό σαραντισμό να έχετε!

Πες μας.. Πως είναι οι πρώτες μέρες στο σπίτι? Καλά ε.. Αυτό με το φωτοκύτταρο με αποτελείωσε! :woohoo:

Αναμένουμε φώτο με αγωνία!

Δημοσίευση

Elenitsa_2 έγραψε:

Σας ευχαριστώ κορίτσια μου!

Βουλάκι ναι ολική.

Εμπιστεύτηκα τους γιατρούς, μιας και ήταν όλοι γνωστοί

μίλησα μαζί τους και μου είπαν πως είναι καλύτερα η ολική

γιατί όλα τα όργανα είναι χαλαρωμένα και μπορεί η γιατρός

να δουλέψει καλύτερα.

δεν άκουσα το πρώτο κλάμα του μωρού βέβαια, αλλά

το ακούω τώρα όποτε τον αλλάζω...

βρε κορίτσια

με το που του ξεκουμπώνω το φορμάκι για να τον αλλαξω, δε σταματάει

το κλάμα

παρά μόνο όταν του κουμπώσω και το τελευταίο σουστάκι μετά την αλλαγή....

με φωτοκύτταρο λειτουργεί? :huh:

καταρχην ελενιτσα να σου ζησει ο γιος σου, εμενα παλι η μικρη σταματα αμα την γδυσω και της βγαλω και την πανα και οταν την ντυσω κλαιει χαχα το εντελως αναποδο

Δημοσίευση

ελενίτσα να σου ζήσει το μωράκι σου...να σου πω αυτό που λες για το φορμάκι κοίταξε το...εγώ όταν έντυνα την μικρή μου πάντα όταν τις πέρναγα το φορμάκι ούρλιαζε το παιδί..βρε λέω δεν γίνατε κάτι συμβαίνει..ξέρεις τι ανακάλυψα; έτσι όπως πέρναγα το φορμάκι στο κεφαλάκι τις και έβαζα τα "μανικακια" ..οι κόπιτσες πλήγωναν το κεφαλάκι του παιδιού!!!!! καμια φορα έτσι όπως κουνιότανε πάταγε πάνω στην κορυτσά με την πλευρά που έχει το σίδερο...κοιτάω πίσω στο κεφαλάκι τις και επιβεβαιώθηκα..είχε δυο κοκκινίλες....τρελάθηκα!!!!τώρα πια ούτε kix δεν κάνει το παιδάκι μου...τα δικά μας είναι "κολοφορμακια"..μου έχουν στείλει από καναδά και είναι τέλεια όλα προσεγμένα..του ζάμπο p.x οι κόπιτσες είναι ανάποδα...για "δεστο" μήπως είναι αυτό...και πάλι να σου ζήσει..

Δημοσίευση

Ελενίτσα μου να σου ζήσει ο μπέμπης σου να είναι γερός και τυχερός. Αναρωτιέμαι αν θα καταφέρω να ζήσω και εγω αυτες τις ευχάριστες στιγμες που μοιράστικες μαζί μας.

Φιλακιαααα και πάλι να σας ζήσει!!!

Δημοσίευση

ΕΛΕΝΙΤΣΑ ΜΟΥ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΜΟΥ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΓΕΡΟΙ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΟΙ!!ΚΑΛΟΡΙΖΙΚΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΝΤΡΑΚΙ ΣΟΥ,ΚΑΛΟΤΥΧΟ ΝΑ ΣΑΣ ΖΗΣΕΙ ΣΑΝ ΤΑ ΨΗΛΑ ΒΟΥΝΑ :P:P

ΚΑΛΗ ΥΠΟΜΟΝΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΑΚΙ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ ΠΑΝΤΑ.ΔΩΣΕ ΦΙΛΑΚΙΑ ΣΤΟ ΛΑΙΜΟΥΔΑΚΙ ΤΟΥ ΜΠΕΜΠΗ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΜΑΣ!!

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Εγώ γέννησα  φυσιολογικά με πρόκληση!!! Πονεσα πολύ δεν στο κρύβω.  Στο τέλος πονάει πολύ το έντερο χαμηλά.  Ολη μέρα πονοι.  Μου έσπασε ο γιατρός τα νερά.  Αλλά τώρα μετά από 2μιση μήνες όλο αυτό,εγώ που είμαι γκρινιάρα, το βλέπω σαν μια πάρα πολύ όμορφη και πάρα πολύ γλυκιά  ανάμνηση!! Γιατί έτσι γνώρισα την  πανέμορφη κόρη μου!!! Όπως και να γίνει εύκολα δύσκολα  αξίζει 1000 φορές να έχεις αυτό το πλασματάκι στην αγκαλιά σου! Ζήσε το και μην φοβάσαι τίποτα 
    • Μπράβο σούπερ το μωράκι!!! Συμφωνώ να γεννήσεις 7 ή 10!! Όσο περισσότερο κάτσει τόσο καλύτερα! Κ από θέμα υγείας αν το σκεφτείς όσες μέρες μένει κέρδος είναι! Κ μια χαρά ημερομηνίες είναι κι αυτές ☺️💕
    • Κοιτα έχω κάνει 3 φυσιολογικούς τοκετούς, αλλά μόνο ο δεύτερος ξεκίνησε μόνος του κ μπορώ να σου πω. Στον πρώτο κ στην τρίτη πήγα με πρόκληση γιατί δεν έβγαιναν. Στη μεσαία επειδή ρωτάς πώς το καταλαβαίνουμε, εγώ δεν το κατάλαβα. Δεν είχα κ την εμπειρία από το πρώτο γιατί είχα πάει με πρόκληση. Μου είχε πει κ μια φίλη μου που είχε μιλήσει με τη μαία τις εκείνες τις μέρες, ότι όταν έχεις πόνους που δεν είναι τακτικοί είναι ψευτόπονοι, δεν είναι γέννα, οπότε μου είχε κάτσει αυτό. Κ ότι έτσι θα καταλάβεις τη γέννα είπε γιατί θα είναι ανά συγκεκριμένα διαστήματα οι πόνοι, πχ ανά 5 λεπτά, ανά 3 λεπτά, ανά 8 λεπτά. Οπότε μου είχε μείνει αυτό. Εμένα εκείνη την νύχτα με έπιασε κ ποναγα, από τις 1-2 τη νύχτα νομίζω αλλά δεν πέρναγε (καμπανάκι). Επίσης δε μπορούσα να ξαπλώσω, ένιωθα καλύτερα όρθια (επίσης καμπανάκι όπως κατάλαβα μετά). Αφού είχε πάει 3 κ δεν πέρναγε κ πήγαινα πάνω κάτω, λέω ας μετρήσω να δω. Αλλά ήταν ακανόνιστοι πόνοι. Δηλαδή μετά από 5 λεπτά, μετά ο άλλος μετά από 2 λεπτά, μετά ο άλλος μετά από 8 λεπτά. Δεν ήταν τακτικοί δηλαδή. Ξυπνάω τον άντρα μου του λέω πονάω, αλλά δεν είναι γέννα είναι ψευτόπονοι. Μου λέει ξάπλωσε να ηρεμήσεις. Του λέω δε μπορώ, πάω να κάνω μπάνιο(είχα κ το άγχος μη με πιάσει γέννα κ πάω άπλυτη🤣). Μου λέει τέτοια ώρα; Ναι του λέω. Τελικά ήταν η καλύτερη απόφαση που πήρα, το ζεστό νερό με ανακούφιζε πολύ. Βγαινω λέω ας πάρω τη μαμά που έχει κάνει 2 παιδιά κ ξέρει. Την παίρνω της λέω αν δε γεννάω, μπορώ να πάω στο μαιευτήριο να με δουν που πονάω; Ναι μου λέει βέβαια. Οπότε ήρθε να κρατήσει το μικρό, δεν ήθελα να πάρω τη μαία μου γιατί την άλλη μέρα είχα ραντεβού στο γιατρό κ λέω αν τους πάρω 4 τη νύχτα με τι μούτρα θα πάω αύριο; Έρχεται η μαμά , με έβλεπε πως διπλωνόμουν όποτε άρχιζε ο πόνος κ κατάλαβε. Πήρε το σεσουάρ μου στέγνωσε τα μαλλιά εκείνη, κ πάμε να φύγουμε μου λέει η βαλίτσα σου; Καλά της λέω να με δουν πάω, δε γεννάω. Καλά μου λέει πάρτην καλού κακού 🤣 Άντε φερτη της λέω. Στο δρόμο πήραμε τη μαία, ας την ενημερώσω λέω να ξέρει, της μίλησε ο άντρας μου της λέει πάμε μαιευτήριο να τη δουν αλλά δε γεννάει, είναι ψευτόπονοι(τον είχα πείσει κι αυτόν🤣). Καλά καλά λέει η μαία πάτε κ έρχομαι. Στην είσοδο εγώ μπαίνω διπλωμένη, του λέω του κυρίου στην υποδοχή ήρθα να με δουν δε γεννάω. Εντάξει μου λέει με το ασανσέρ πας κάτω. Ωραία του λέω κ μόλις φεύγω κάνει του άντρα μου, εισαγωγή κάνω έτσι;😂 Κι αυτός το κατάλαβε. Ερχεται εκεί μια μαία με βλέπει είχα διαστολή 5 ήδη. Εντωμεταξύ έβηχα γιατί ήμουν κρυωμένη, κ δε μου έκαναν επισκληρίδειο μέχρι να βγει το κοβιντ τεστ. Τους έλεγα δεν έχω κοβιντ σας παρακαλώ κάντε μου, γιατί όσο περναγε η ώρα οι πόνοι ήταν πιο δυνατοί. Τίποτα αυτοί ανένδοτοι. Ήρθε κ η μαία μου εκεί γρήγορα δηλαδή μόλις πήγα στο μισάωρο είχε έρθει κι ούτε. Μ λέει θυμάσαι να σπρώχνεις; Δε ξέρω της λέω. Μου λέει για δοκίμασε. Πάω να σπρώξω μου λέει μη, βγαίνει το κεφάλι, περίμενε να έρθει ο γιατρός. Μου έκαναν κ επισκληρίδειο επιτέλους, ηρέμησα, ήρθε ο γιατρός με πήγαν στο άλλο δωμάτιο μου λέει νταξει τώρα σπρώξε. Πάω να σπρώξω κ μου βγαίνει βήξιμο κ έβηξα. Κ λέει ο γιατρός νταξει βγήκε. Κυριολεκτικά με ένα βήξιμο δηλαδή🤣ούτε να σπρώξω δεν πρόλαβα. Ο άντρας μου δεν το πίστευε, γιατί στον πρώτο είχα κάνει πολλές ώρες με την πρόκληση κ είχα ταλαιπωρηθεί πολύ. Αλλά του δείχνουν το μωρό κ έπαθε σοκ.  Αυτή ήταν η εμπειρία μου αυτή σου λέω γιατί ήταν κ η καλύτερη γέννα. Τα καμπανάκια είναι αν σε πιάσουν πόνοι που δεν περνάνε αλλά δυναμώνουν αποτι κατάλαβα. Ή αν σου σπάσουν τα νερά οκ. Εγώ δεν ένιωσα ποτέ να μου σπάνε τα νερά, αλλά στο μαιευτήριο μου είπε η μαία ότι δε μου τα έσπασαν αυτοί, ήταν ήδη σπασμένα όταν πήγα. Οπότε ίσως έσπασαν όταν μπήκα για μπάνιο σκέφτομαι.  Τώρα την πρώτη γέννα δε στη λέω δεν υπάρχει λόγος🤣 δεν ήταν κάτι τραγικό αλλά πέρασα τις 40 εβδ, πήγα με πρόκληση, ταλαιπωρήθηκα γιατί έκανα πολλές ώρες δεν υπάρχει λόγος τώρα να σε αγχώνω. Είχα πάει από το προηγούμενο βράδυ θυμάμαι 11.30 η ώρα κ γέννησα την άλλη μέρα 7 παρά 10 το απόγευμα. Κ στην τρίτη γέννα πάλι πήγα με πρόκληση αλλά καμία σχέση. Δηλαδή πήγα 9 το πρωί κ 3 παρά είχα γεννήσει. Δεν ταλαιπωρήθηκα πολύ.  Γενικά τα σεμινάρια δε βοηθανε τόσο αποτι κατάλαβα, είχα κάνει κι εγώ στο πρώτο παιδί, αλλά το σίγουρο είναι ότι όταν έρθει εκείνη η ώρα κάπως θα το καταλάβεις. Κ εκ πείρας σου λέω ότι είναι πιο εύκολο αν ξεκινήσει μόνος του ο τοκετός από το να πας για πρόκληση(πονάει κ περισσότερο η πρόκληση αποτι κατάλαβα).  Ό,τι άλλο θες κ μπορώ να βοηθήσω, ρώτα με ευχαρίστως !! ☺️🙏
    • Αντε, είσαι στην τελική ευθεία!! Με το καλό!!!😍🙏💕
    • Εγώ κανονικά ΠΗΤ έχω 28/2, αλλά μέχρι 14/02 θα γεννήσω αν φτάσω μέχρι εκεί, γιατί είναι πολύ πιθανό να βγει νωρίτερα 
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...