Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Καλησπερα κοριτσακια!!!

Εχω μια μπουμπου 3 μηνων και εχθες πηγαμε στο γιατρο για το δευτερο εμβολιο μας!

Μας ειπε οτι ολα πανε καλα και η υπετονια που ειχε στα ποδια εχει μειωθει! Να σημειωσω πως την ειχε ανακαλυψει απο την προηγουμενη επισκεψη μας, ενα μηνα πριν αλλα δεν ειχε αναφερει τιποτα για να μην μας ανησυχει χωρις λογο. Παρολα αυτα οταν εγω το ακουσα ανησυχησα και αρχισα τις αγχωδεις ερωτησεις μου. Μου ειπε οτι δεν ειναι κατι σοβαρο και οτι ηδη εχει βελτιωθει.

Εψαξα στο ιντερνετ και βρηκα πως η υπερτονια συνδεεται με εγκεφαλικες δυσλειτουργιες, παραπληγιες κλπ. Βεβαια απο την ιατρικη που ευτυχως γνωριζω, η υπερτονια ειναι ενα απο τα πολλα συμπτωματα αυτων των δυσλειτουργιων και οχι το μοναδικο.

Υπαρχει καποια κοπελα που γνωριζει κατι για το θεμα αυτο? Ξερω(ελπιζω) πως δεν θα ειναι τιποτα σοβαρο αλλα μου εχουν κοπει τα ποδια λιγακι....:S

Δημοσίευση

γεια σου κουκλα μου και να σου ζησει η μπουμπου σου εγω εχω εναν γιο 14 μηνων και εχει υπερτονια στα ακρα (χερια-ποδια)και αυτο γιατι γεννηθηκε προωρα και επαθε εγγεφαλικη αιμοραγια 3ου βαθμου κατα την γεννηση του.

στην αρχη και εγω ειχα φοβηθει και αγχωθει αλλα τελικα ανακαλυψα οτι δεν ειναι τιποτα σοβαρο ουτε συνδεεται απολυτα με παραπληγιες μιας και ο σπυρακος μου μπορει να επαθε εγγεφαλικο αλλα ειναι μια χαρα!!!!! και νοητικα και σωματικα απλα η υπερτονια ειναι οτι τα ακρα τους ειναι λιγο σφιγμενα και θελουν χαλαρωση εμεις για αυτο το λογο κανουμε ασκησουλες σε φυσιοθεραπευτρεια και μπουσουλαμε,σηκωνωμαστε και πλεον κανουμε τα πρωτα μας βηματα να μην ανυσηχεις καθολου ειναι κατι που το εχουν πολλα μωρακια και διορθωνεται παρα μα παρα πολυ ευκολα

Δημοσίευση

''Mπεμπουλη'' μου, να σου ζησει και εσενα το μπουμπουκακι σου. Σε ευχαριστω για την ανταποκριση σου και συγχαρητηρια για το κουραγιο σου, γιατι προφανως αντιμετωπισες δυσκολες καταστασεις με το μωρο σου. Περασαν ολα απο οτι καταλαβαινω και ευχομαι να ειναι παντα γερος.

Σαν ολες τις μαμαδες, το αγχος με τρωει αλλα δε σου κρυβω πως με καθησυχασες αρκετα!!!!

Σας ειχε συστησει ο παιδιατρος να πατε σε καποιον γιατρο πιο ειδικευμενο για αυτες τις περιστασεις η πηγατε απο μονοι σας σε φυσιοθεραπευτη?

Παντως ο μικρος σου ειναι μια γλυκα,πανεξυπνα ματακια!!!!:kiss:

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Καλησπερα. Οπως σου εγραψε και η αλλη κοπελα οι περισσοτερες γυναικες περναμε απο αυτην τη φαση αργα η γρηγορα. Ειτε απευθειας μετα τον τοκετο ειτε καποιους μηνες μετα. Θα σου γραψω για την προσωπικη μου εμπειρια επειδη καποια πραγματα που ειπες τα νιωθω κι εγω. Εχω ενα παιδι,τωρα ειναι 16 μηνων και καθε μερα νιωθω οτι δεν μπορω να παρω τα ποδια μου. Βλεπω αλλες μανουλες που ειναι παντα περιποιημενες ενω εγω οταν βγαινουμε συνηθως επειδη δεν προλαβαινω βγαινω οπως να ναι. Τωρα π ξεκινησα τη δουλεια εχω εξαντληθει με αποτελεσμα να ειμαι πολυ συχνα αρρωστη και πολλες φορες σκεφτομαι οτι το παιδι μου θα ηταν καλυτερα αν ειχε αλλη μαμα. Αυτες οι σκεψεις ειναι στιγμιαιες, οταν παρεις μια ανασα και δωσεις λιγο χρονο στον εαυτο σου θα δεις τα πραγματα πιο καθαρα. Για το μωρακι σου εισαι ολος του ο κοσμος προσπαθεις καθε μερα να του δωσεις το καλυτερο κι αυτο ειναι πολυ σπουδαιο. Μη συγκρινεις τον εαυτο σου με αλλες γυναικες,η καθεμια εχει τις δικες της αντοχες και αυτο δεν ειναι κακο. Αλλωστε να σου πω και κατι τα παιδακια θελουν απλα πραγματα και λιγα για να ειναι χαρουμενα. Δε χρειαζεται να πασχιζουμε παντα για το τελειο. Φροντισε τον εαυτο σου γιατι το μωρο σου πιο πολυ αυτο εχει αναγκη μια χαρουμενη μαμα.
    • Καλησπερα,οχι δεν εχω δωσει ψαρι. Της δινω λιγο μοσχαρι και μεχρι στιγμης το εχει δεχτει και απλα εισαγω λαχανικα για να εχω επιλογες. Θα την δοκιμασουμε παλι λιγο κοτοπουλο αλλα τωρα που ειναι αρρωστουλα δεν θα εισαγω κατι νεο. Σημερα το απογευμα μου σηκωσε και 38 πυρετο αλλα ισως ειναι τα δοντακια της γιατι και στο φαγητο αν ακουμπησει το κουταλακι στα πρησμενα ουλα αρχιζει και κλαει με λυγμους. 
    • Μακαρι μακαρι μακαρι! Η αληθεια ειναι οτι φοβομαστε να παραδεχτούμε οτι νιώθουμε ολα αυτά σε μια απ τις πιο ευτυχισμένες περιόδους της ζωής μας που τελικά δεν ειναι ακριβώς έτσι..λογω των ορμονών και των απαιτητικων συνθηκών. Φανταζόμουν βέβαια οτι με το πέρασμα του καιρού ολα αυτα τα ψυχικά βαρη θα εξασθενούν ενώ σε μενα πχ συμβαίνει το ανάποδο. Ευελπιστώ να επιστρέψω σε λιγο διάστημα και να ξαναγράψω με πιο καθαρο μυαλό την εξέλιξη γιατι θεωρώ οτι πολλες γυναίκες εχουν αναγκη απο αυτό. Οπως κι εγω που άνοιξα αυτο το θέμα διαβαζοντας κι αλλα παρομοια. Εχω απευθυνθεί στην φαιναρετη και ελπίζω ολα καλα! Επισης ,δυστυχώς στον κυκλο μου καμια φιλη μου δεν εχει παιδι ακόμα οποτε θεωρω οτι θα καταλάβουν μόνο οσες εχουν βιώσει οτι βιωνει μια μαμά. Αυτός ειναι και ο λογος που ενιωσα την αναγκη να το συζητήσω με σας
    • Ούτε το εχω συνειδητοποιήσει, σ'ευχαριστω γλυκιά μου με το καλο να κρατήσεις το κοριτσάκι σου🩷
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...