Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Είναι ενα θέμα για το οποίο θέλω να μιλήσω και να ενημερώσω ίσως κάποιες μανούλες που πρόσφατα φέρανε στον κόσμο τό παιδάκι τους.

Εγώ όταν γέννησα την πρώτη μου κόρη ούτε καν γνώριζα οτι υπάρχει τέτοια πιθανότητα σε περίπτωση πυρετού. Αντιμετώπισα μια τέτοια κατάσταση όμως όταν η κόρη μου ήταν 18 μηνών. Είχε υψηλό πυρετό και ξαφνικά άρχισε να συσπάται το κορμάκι της. Άρχισε να καρφώνει το βλέμμα της σε ενα αόριστο σημείο και να μελανιάζουν τα χείλη της...όπως καταλαβαίνεται όταν μια μάνα δεν γνωρίζει καν την πιθανότητα πυρετικών σπασμών αλλά ουτε φυσικά και την αντιμετώπιση ή την επαναφορά του παιδιού, χάνει τη γη κάτω απο τα πόδια της! Εδώ θέλω να προτείνω ψυχραιμία (τώρα πια που τα πέρασα). Aν σας συμβεί κάτι τέτοιο τρέξτε αμέσως στο μπάνιο και βρέξτε μια πετσέτα και τυλίξτε το παιδί..κάποια στιγμή θα επανέλθει, όταν γίνει αυτό φύγετε κατευθείαν για νοσοκομείο για να διαπιστωθεί η διάγνωση αν όντως είναι πυρετικοί σπασμοί. Θα νοσηλευτεί το παιδάκι με ασφάλεια και με την πιθανότητα να ξανακάνει σπασμούς, αλλά τουλάχιστον υθα είστε σε ενα περιβάλλον οπου εσείς τουλάχιστον θα νιώθετε ασφαλείς. Πάντα οι πυρετικοί σπασμοί εκδηλώνονται το πρώτο 24ωρο του πυρετού. Με την έξοδό σας απο το νοσοκομέιο και αφού σας πουνε ότι είνα κληρονομικό φαινόμενο, θα σας συνταγογραφήσουν ενα ειδικό υπόθετο να το έχετε πάντα μαζί σας σε περίπτωση πυρετού και σπασμών να το χορηγήσετε στο παιδί. Είναι πολύ πιθανό να ξανακάνει οπότε σε περίπτωση πυρετού θα τα παρατάτε όλα και θα είστε δίπλα στο παιδί. Δεν είναι απαραίτητο να κάνει υψηλό πυρετό για να το πάθει. Μπορεί να συμβεί και στο 37,5 γι αυτό και στα παιδιά με ιστορικό δίνουμε αντιπυρετικό απο 37,2. Οι σπασμοί προκύπτουν στην άνοδο του πυρετού και μόνο. Όχι στη στασιμότητα ή στην κάθοδο του πυρετού. Αν το ξαναπάθει στη πορεία τότε συμβουλεύστε εναν Παιδονευρολόγο καθαρά για προληπτικούς λόγους. Ο κύνδινος θα υπάρχει μέχρι το παιδί σας να γίνει 5 με 6 χρονών. Ψυχραιμία και κουράγιο. Τα πάντα αντιμετωπίζονται αρκεί να έχουμε τη γνώση.

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Καλησπερα. Οπως σου εγραψε και η αλλη κοπελα οι περισσοτερες γυναικες περναμε απο αυτην τη φαση αργα η γρηγορα. Ειτε απευθειας μετα τον τοκετο ειτε καποιους μηνες μετα. Θα σου γραψω για την προσωπικη μου εμπειρια επειδη καποια πραγματα που ειπες τα νιωθω κι εγω. Εχω ενα παιδι,τωρα ειναι 16 μηνων και καθε μερα νιωθω οτι δεν μπορω να παρω τα ποδια μου. Βλεπω αλλες μανουλες που ειναι παντα περιποιημενες ενω εγω οταν βγαινουμε συνηθως επειδη δεν προλαβαινω βγαινω οπως να ναι. Τωρα π ξεκινησα τη δουλεια εχω εξαντληθει με αποτελεσμα να ειμαι πολυ συχνα αρρωστη και πολλες φορες σκεφτομαι οτι το παιδι μου θα ηταν καλυτερα αν ειχε αλλη μαμα. Αυτες οι σκεψεις ειναι στιγμιαιες, οταν παρεις μια ανασα και δωσεις λιγο χρονο στον εαυτο σου θα δεις τα πραγματα πιο καθαρα. Για το μωρακι σου εισαι ολος του ο κοσμος προσπαθεις καθε μερα να του δωσεις το καλυτερο κι αυτο ειναι πολυ σπουδαιο. Μη συγκρινεις τον εαυτο σου με αλλες γυναικες,η καθεμια εχει τις δικες της αντοχες και αυτο δεν ειναι κακο. Αλλωστε να σου πω και κατι τα παιδακια θελουν απλα πραγματα και λιγα για να ειναι χαρουμενα. Δε χρειαζεται να πασχιζουμε παντα για το τελειο. Φροντισε τον εαυτο σου γιατι το μωρο σου πιο πολυ αυτο εχει αναγκη μια χαρουμενη μαμα.
    • Καλησπερα,οχι δεν εχω δωσει ψαρι. Της δινω λιγο μοσχαρι και μεχρι στιγμης το εχει δεχτει και απλα εισαγω λαχανικα για να εχω επιλογες. Θα την δοκιμασουμε παλι λιγο κοτοπουλο αλλα τωρα που ειναι αρρωστουλα δεν θα εισαγω κατι νεο. Σημερα το απογευμα μου σηκωσε και 38 πυρετο αλλα ισως ειναι τα δοντακια της γιατι και στο φαγητο αν ακουμπησει το κουταλακι στα πρησμενα ουλα αρχιζει και κλαει με λυγμους. 
    • Μακαρι μακαρι μακαρι! Η αληθεια ειναι οτι φοβομαστε να παραδεχτούμε οτι νιώθουμε ολα αυτά σε μια απ τις πιο ευτυχισμένες περιόδους της ζωής μας που τελικά δεν ειναι ακριβώς έτσι..λογω των ορμονών και των απαιτητικων συνθηκών. Φανταζόμουν βέβαια οτι με το πέρασμα του καιρού ολα αυτα τα ψυχικά βαρη θα εξασθενούν ενώ σε μενα πχ συμβαίνει το ανάποδο. Ευελπιστώ να επιστρέψω σε λιγο διάστημα και να ξαναγράψω με πιο καθαρο μυαλό την εξέλιξη γιατι θεωρώ οτι πολλες γυναίκες εχουν αναγκη απο αυτό. Οπως κι εγω που άνοιξα αυτο το θέμα διαβαζοντας κι αλλα παρομοια. Εχω απευθυνθεί στην φαιναρετη και ελπίζω ολα καλα! Επισης ,δυστυχώς στον κυκλο μου καμια φιλη μου δεν εχει παιδι ακόμα οποτε θεωρω οτι θα καταλάβουν μόνο οσες εχουν βιώσει οτι βιωνει μια μαμά. Αυτός ειναι και ο λογος που ενιωσα την αναγκη να το συζητήσω με σας
    • Ούτε το εχω συνειδητοποιήσει, σ'ευχαριστω γλυκιά μου με το καλο να κρατήσεις το κοριτσάκι σου🩷
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...