Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Κοριτσακια,

καλησπερα...Τωρα που κοιμαται η μπεμπουλα μας και χουζουρευει κ ο αντρουλης μου, ειπα να σας γραψω και τη δικη μου εμπειρια απο τον τοκετο και το μαιευτηριο, για να παρηγορηθειτε και οι ετοιμογενες. πριν μια βδομαδα κατα τις 7 το απογευμα, ξεκινησαμε με τον αντρα μου και τους γονεις μου για το Ιασω προκειμενου να κανω εισαγωγη για την καισαρικη που θα εκανα τη Δευτερα 30/3 το πρωι.Μολις φτασαμε πηγαμε στο -1, οπου εκει δωσαμε τις ταυτοτητες και τα στοιχεια μας, ζητησαμε 4κλινο δωματιο, που ευτυχως δεν ειχε και ετσι για εκεινο το βραδυ (και οχι μονο,χαχα) θα με εβαζαν σε 2κλινο.Μετα μου ειπαν να παω μεσα εκει που γινεται η προετοιμασια των ετοιμογενων,προκειμενου να κανω τις απαραιτητες εξετασεις.Εκει με εβαλαν σε ενα δωματιο, στο οποιο μια μαια μου πηρε ιστορικο, μου εκανε εξετασεις αιματος και ουρων, καρδιογραφημα, NST και με εβαλε στον καρδιοτοκογραφο για καμια ωρα προκειμενου να δουμε αν ειναι ενταξει η μπεμπα.Μετα απο αυτα με συνοδεψε μαζι με τους δικους μου ενας νοσοκομος στο δωματιο μου στον 6ο οροφο.Ειχαμε ζητησει να μας βαλουν για εκεινη τη νυχτα σε ενα δικλινο, στο οποιο ομως ημουν τοσοοοοοο τυχερη που ημουνα μονη μου!!!Δικλινο λοιπον που ουσιαστικα ηταν μονοκλινο!Κατευθειαν μου εφεραν τον υπεροχο νεροβραστο φιδε(χιχιχι) και αφοτου εφυγαν οι δικοι μου ηρθαν 2 νοσοκομες και με πηραν για ξυρισμα:blush: .Αφου δε μπορουσα να το αποφυγω εκατσα και το απολαυσα.Ηταν βεβαια και τα κοριτσια πολυ χαλαρα και με εκαναν να νιωσω πολυ ανετα.Επειτα γυρισα στο δωματιο μου, εφαγα, εκανα ντουσακι και ξαπλωσα για να κοιμηθω.Που υπνος...Το αγχος ηταν αρκετο, ειδα λιγο τηλεοραση και κατα τις 2 λαγοκοιμηθηκα.Στις 5.30 το πρωι ηρθε μια νοσοκομα και μου εκανε το θεϊκο κλυσμα.Τουλαχιστον ομως σα διαδικασια ηταν αξιοπρεπης,μιας και ειχα τη δικη μου τουαλετα και ημουν μονη μου στο δωματιο.Στις 7 ηρθε αλλη νοσοκομα και μου περασε φλεβοκαθετηρα(αυτο πονεσε!!!).Στις 7.30 ηρθαν οι δικοι μου να μου κανουν λιγο παρεα πριν μπω στο χειρουργειο και στις 8 ηρθε το προσωπικο μου φορειο για να με οδηγησει κατω, αφου βεβαια φορεσα το ρομπακι-ζουρλομανδυα του χειρουργειου.Κατεβηκα μαζι με τον αντρα μου, τον χαιρετησα εξα απο το χειρουργειο και μετα με πηραν μεσα.Η αληθεια ειναι οτι μαλλον ειχα σταματησει να εχω αγχος.Ηθελα απλα να περασει η ωρα και να τελειωσει η επεμβαση. Με εβαλαν σε ενα απο τα 3612361863187632 χειρουργεια του Ιασω (ολα ελαμπαν κοριτσια) ηρθε η γιατρος μου και ειπαμε 2-3 βλακειες για να με χαλαρωσει και μετα ηρθε ο αναισθησιολογος για την επισκληριδιο. Με εβαλε να διπλωθω ωστε να πεταχτει εξω η σπονδυλικη μου στηλη, να μεινω εντελως ακινητη και μου περασε τον καθετηρα με την αναισθησια.Αυτο πονεσε λιγο παρα το παγωμενο νερο που μου εβαλε στην πλατη και το ψυκτικο.Βεβαια μεχρι να αισθανθω πονο αρχισε να ενεργει και το φαρμακο, τα ποδια μου μουδιασαν και μετα αρχισαν να ζεσταινονται, μου περασαν καθετηρα αλλα δεν καταλαβα τιποτα, με ειχαν στο μηχανημα να μου μετρανε την πιεση και μαζευτηκαν μεσα για να αρχισουμε.Ηταν μεσα μια νοσοκομα, η γιατρος μου, ενας δευτερος γιατρος, ο αναισθησιολογος και η παιδιατρος.Μου εβαλαν παραβαν και προφανως ξεκινησαν, αλλα εγω το Χριστο μου.Δεν καταλαβαινα τιποτα. Ο θεος-δευτερος γιατρος ελεγε ποσο μπ...δελο εχει γινει η Ελλαδα με τον Καραμανλη, μετα αρχισαν να με τραβανε, αισθανομουν οτι προσπαθουν να βγαλουν το μπεμπακι, χωρις να ποναω καθολου και 5 λεπτα αφοτου ξεκινησαν ο γιατρος-πολιτικος σχολιαστης μου λεει "Ειρηνουλα ετοιμασου, ερχεται η μπεμπα" και τσουπ, μου την εδειξαν, με το μαλλακι της πανκ!την πηρε η παιδιατρος και την εξετασε και μετα την τυλιξε σε μια πετσετα και την εβαλε στην αγκαλια μου.Προφανως καταλαβαινετε οτι εκει εφυγε πια ολη η ενταση και το αγχος, το μωρακι μου ηταν καλα και ετσι ειχα ηρεμησει και με επιασαν τα κλαμματα.Φοραγα και τα πατομπουκαλα μου,χιχι, τα οποια θαμπωσαν και στο τελος δεν εβλεπα πια το μωρακι απο τα δακρυα.Το πηραν εξω να το δειξουν στον αντρα μου και συνεχισαν για αλλα 15 μαλλον λεπτα με μενα.Οταν μου ειπαν οτι τελειωσαν, δεν πιστευα στα αυτια μου.Με πηγαν για λιγο στο δωματιο ανανηψης, οπου με επιασε το γνωστο τρεμουλο-στερηση ναρκωτικων λογω της επισκληριδιου, αλλα ευτυχως ηταν αλλες 4 που μολις ειχαν γεννησει και τρεμαμε ολες μαζι.Λιγο πιο μετα με εβγαλαν εξω να με πανε στους δικους μου να δουν οτι ειμαι οκ και μετα απο καμια ωρα με ανεβασαν στο 2κλινο-μονοκλινο μου και ηρθαν και οι δικοι μου.Το τρεμουλο φυσικα συνεχιστηκε για μερικες ωρες, αλλα δεν ηταν κατι τραγικο, μου εφεραν τσαγακι και νερο για να πινω λιγο λιγο και κατα τη μια που εφυγαν οι δικοι μου για να πανε να φανε κοιμηθηκα.Γενικα η επεμβαση δεν πονεσε και την πρωτη μερα με τα παυσιπονα δεν καταλαβαινα τιποτα.Το απογευμα που με σηκωσαν πονεσα, οπως και την επομενη μερα και γενικα ακομα ποναω και με τραβανε τα ραμματα, αλλα θελει υπομονη και επιμονη.Θελει ενα καλο συνδυασμο περπατηματος και ξεκουρασης.Τα κοριτσια ολα στον 6ο οροφο που ημουν ηταν πολυ εξυπηρετικα, μου εδειξαν πως να θηλαζω και οποτε χτυπουσα το κουδουνι ερχονταν αμεσως και ηταν παντα χαμογελαστες.Απορω πως καποιες μπορει να εμειναν δυσαρεστημενες απο την εξυπηρετηση...Εμενα με σκλαβωσανε με το ενδιαφερον τους.Και το φαγητο σουπερ οταν πια την 2η μερα το βραδυ μπορεσα να φαω.Και για να ξερετε οσες γεννησετε στο Ιασω, τα δωματια ειναι πεντακαθαρα, οι καθαριστριες ερχονται συνεχεια, σου αλλαζουν πετσετες και σεντονια καθημερινα, εννοειται οτι σου δινουν σερβιετες, οποτε μην αγορασετε, εμενα μου εδωσαν δωρο και μπουρνουζι με παντοφλες και ειδη περιποιησης και δωρακια για το μωρο και για μενα, οπως και φευγοντας μας εδωσαν δωρακι κι ενα σετ για το μωρο, που γραφει πανω Ιασω και θα ειναι ενα γλυκο ενθυμιο.Τελικα κρατησαμε το δικλινο δωματιο, στο οποιο ολες τις μερες ημουν μονη και αρα ηταν σαν να ειμαι σε μονοκλινο.Εμεινα στο πολυαγαπημενο 608...Μπορω ειλικρινα να σας πω οτι δεν εχω κανενα παραπονο.Πηγα αρκετα προκατειλημμενη και εφυγα ενθουσιασμενη.Τα μωρακια μας τα εφερναν στις 9 το πρωι, μετα στη 1,στις 5,στις 8,στις 12 και στις 5 το πρωι, τα αφηνουν 1 ωρα η οσο θες αν δεν εχεις τελειωσει και μπορεις να τα εχεις κ ολη μερα μαζι σου(αλλα δε θα το συνεστηνα).Αν ζητησετε αποκλειστικο θηλασμο, σας τα φερνουν οποτε κλαψουν, αρκει φυσικα να ειστε κι εσεις καλα, αν πονατε κλπ δε θα εχετε ορεξη η δυναμη-πιστεψτε με-να περιποιειστε κι ενα μωρο.Κατα τα αλλα ειναι πολυ οργανωμενο σα μαιευτηριο και το προσωπικο πολυ εκπαιδευμενο.Λιγο πριν παρετε εξιτηριο σας κανουν κι ενα γρηγορο μαθημα για τα πρωτα που θα χρειαστειτε για το μωρο:αλλαγη πανας, πλυσιμο, ταισμα κλπκλπ.

Με αυτη την ευκαιρια θελω να ευχαριστησω ολες τις κοπελες του 6ου οροφου για τη βοηθεια τους και για τη στηριξη τους στο θεμα του θηλασμου (επιμενουν πολυ στο φυσικο θηλασμο), να ευχαριστησω το βοηθο χειρουργο για την αψογη συρραφη που μου εκανε και δε φαινεται τιποτα, καθως και για τη χαζοκουβεντα του που με εκανε να ξεχνιεμαι, το θεϊκο τραυματιοφορεα με τις πλακιτσες του, τις μαιες για ολη τη στηριξη, τη φιλεναδα μου τη Γωγω που εστω και με sms μου εδινε κουραγιο και φυσικα τη γιατρο και την οικογενεια μου που ηταν στο πλαϊ μου και με βοηθησαν.

Τελος να ευχαριστησω και ολες εσας για τις ευχες σας και σε οσες ετοιμαζονται, κοριτσια μη φοβαστε.Ολα θα πανε καλα, θα δειτε...

Ας βαλω τωρα και καμια φωτο της κορουλας μας...Πολλα φιλια σε ολες.

  • Απαντήσεις 59
  • Created
  • Τελευταία απάντηση

Top Posters In This Topic

Δημοσίευση

Γλυκιά μου να είσαι καλά τόσο εσύ όσο και η κορούλα σου .... γεννάω και εγώ στο ΙΑΣΩ και πραγματικά με καθησύχασες!!!!

Για την ακρίβεια σήμερα θα φτιάξω την βαλίτσα μου και διαβάζοντας το μήνυμα σου απλά με έκανες να βγάλω κάποια πράγματα από την λίστα :P

Να είναι πάντα καλότυχη και γεμάτη επιτυχίες η κουκλίτσα σου.

Καλό κουράγιο για τις επόμενες δύσκολες μέρες και μην χαθείς.

Φιλιά πολλά

Δημοσίευση

Σιφος τελεια περιγραφη εκανες!!!!2-3 φορες ανατριχιασα απο συγκινηση!

Να σου ζησει η μπεμπα σου,ειναι πολυ ομορφο μωρο,να την χαιρεστε την κουκλα σας!!!!!Καλη λοχεια και να μας λες τα νεα σου συχνα...οσο μπορεις:laugh: :kiss:

Δημοσίευση

Σιφος να σου ζησει ο κοριτσαρος σου!!!!Να την χαιρεσαι και καλα χτενισματα!!!!!!!Τελειο μαλλακι τελειο χαμογελο!Σε προκαλει να της φιλησεις τα μουτρακια της!

Σ'ευχαριστω πολυυυυ για την περιγραφη!Δεν ξερω πως θα θελησει η μπεμπα μου να γεννηθει αλλα μου ελυσες πολλες αποριες(και φοβιες) της καισαρικης!!!

Καλη ξεκουραση και καλες ζουζουνιες!!!

Δημοσίευση

SIFOS μου, τι συγκινητική περιγραφή!!! Και τι όμορφο συναίσθημα όταν αισθάνεσαι ότι σε περιποιούνται και ότι δεν σε πολεμούν τις πρώτες ώρες και μέρες της μητρότητας!!! :cheer:

Περιττό να σου πω πως η κορούλα σου είναι μια κουκλίτσα ζωγραφιστή!!! Και το μαλλάκι της υπέροχο!!! :lol:

Σου εύχομαι κατ'αρχήν καλή ανάρρωση!

ΝΑ ΣΑΣ ΖΗΣΕΙ η μπεμπούλα σας, να είναι πάντα γερή, τυχερή κι ευτυχισμένη!!! Ό,τι καλύτερο στην οικογένειά σας και καλό σαραντισμό!!!

:kiss::kiss::kiss:

Δημοσίευση

SIFOS.....ΝΑ ΣΟΥ ΖΗΣΕΙ!!!

Ειναι μια κουκλιτσα!!!!! :woohoo:

Και το μαλλακι super!!!

Χαιρομαι που σου ηρθαν ολα ετσι βολικα (δεν υπαρχει καλυτερο απ το να απολαμβανεις -με καθε τροπο- τη γεννηση του παιδιου σου...;) )

Αυτο που θα ηθελα να πω....επειδη εχουν κατα καιρους γραφτει(και απο μενα) διαφορα για τα ιδιωτικα μαιευτηρια... μηπως ολη η εξυπηρετηση που ειχες και τα δωρακια ειχαν να κανουν με το γεγονος οτι ησουν σε δικλινο?? Ισχυει το ιδιο για ολους??? Μακαρι να ειναι ετσι σε ολους τους οροφους και η αντιμετωπιση ιδια για ολες τις μανουλες...ανεξαρτητως βαλαντιου...;)

Να χαιρεσαι τις στιγμες μαζι της....καλη αναρρωση να εχεις...και αρχισε απο τωρα τις οικονομιες γιατι θα σου "φαει" πολλα στα κομμωτηρια η μπουμπουκα σου...:laugh: :laugh: :laugh:

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Απαντήσεις

    • Εγώ γέννησα  φυσιολογικά με πρόκληση!!! Πονεσα πολύ δεν στο κρύβω.  Στο τέλος πονάει πολύ το έντερο χαμηλά.  Ολη μέρα πονοι.  Μου έσπασε ο γιατρός τα νερά.  Αλλά τώρα μετά από 2μιση μήνες όλο αυτό,εγώ που είμαι γκρινιάρα, το βλέπω σαν μια πάρα πολύ όμορφη και πάρα πολύ γλυκιά  ανάμνηση!! Γιατί έτσι γνώρισα την  πανέμορφη κόρη μου!!! Όπως και να γίνει εύκολα δύσκολα  αξίζει 1000 φορές να έχεις αυτό το πλασματάκι στην αγκαλιά σου! Ζήσε το και μην φοβάσαι τίποτα 
    • Μπράβο σούπερ το μωράκι!!! Συμφωνώ να γεννήσεις 7 ή 10!! Όσο περισσότερο κάτσει τόσο καλύτερα! Κ από θέμα υγείας αν το σκεφτείς όσες μέρες μένει κέρδος είναι! Κ μια χαρά ημερομηνίες είναι κι αυτές ☺️💕
    • Κοιτα έχω κάνει 3 φυσιολογικούς τοκετούς, αλλά μόνο ο δεύτερος ξεκίνησε μόνος του κ μπορώ να σου πω. Στον πρώτο κ στην τρίτη πήγα με πρόκληση γιατί δεν έβγαιναν. Στη μεσαία επειδή ρωτάς πώς το καταλαβαίνουμε, εγώ δεν το κατάλαβα. Δεν είχα κ την εμπειρία από το πρώτο γιατί είχα πάει με πρόκληση. Μου είχε πει κ μια φίλη μου που είχε μιλήσει με τη μαία τις εκείνες τις μέρες, ότι όταν έχεις πόνους που δεν είναι τακτικοί είναι ψευτόπονοι, δεν είναι γέννα, οπότε μου είχε κάτσει αυτό. Κ ότι έτσι θα καταλάβεις τη γέννα είπε γιατί θα είναι ανά συγκεκριμένα διαστήματα οι πόνοι, πχ ανά 5 λεπτά, ανά 3 λεπτά, ανά 8 λεπτά. Οπότε μου είχε μείνει αυτό. Εμένα εκείνη την νύχτα με έπιασε κ ποναγα, από τις 1-2 τη νύχτα νομίζω αλλά δεν πέρναγε (καμπανάκι). Επίσης δε μπορούσα να ξαπλώσω, ένιωθα καλύτερα όρθια (επίσης καμπανάκι όπως κατάλαβα μετά). Αφού είχε πάει 3 κ δεν πέρναγε κ πήγαινα πάνω κάτω, λέω ας μετρήσω να δω. Αλλά ήταν ακανόνιστοι πόνοι. Δηλαδή μετά από 5 λεπτά, μετά ο άλλος μετά από 2 λεπτά, μετά ο άλλος μετά από 8 λεπτά. Δεν ήταν τακτικοί δηλαδή. Ξυπνάω τον άντρα μου του λέω πονάω, αλλά δεν είναι γέννα είναι ψευτόπονοι. Μου λέει ξάπλωσε να ηρεμήσεις. Του λέω δε μπορώ, πάω να κάνω μπάνιο(είχα κ το άγχος μη με πιάσει γέννα κ πάω άπλυτη🤣). Μου λέει τέτοια ώρα; Ναι του λέω. Τελικά ήταν η καλύτερη απόφαση που πήρα, το ζεστό νερό με ανακούφιζε πολύ. Βγαινω λέω ας πάρω τη μαμά που έχει κάνει 2 παιδιά κ ξέρει. Την παίρνω της λέω αν δε γεννάω, μπορώ να πάω στο μαιευτήριο να με δουν που πονάω; Ναι μου λέει βέβαια. Οπότε ήρθε να κρατήσει το μικρό, δεν ήθελα να πάρω τη μαία μου γιατί την άλλη μέρα είχα ραντεβού στο γιατρό κ λέω αν τους πάρω 4 τη νύχτα με τι μούτρα θα πάω αύριο; Έρχεται η μαμά , με έβλεπε πως διπλωνόμουν όποτε άρχιζε ο πόνος κ κατάλαβε. Πήρε το σεσουάρ μου στέγνωσε τα μαλλιά εκείνη, κ πάμε να φύγουμε μου λέει η βαλίτσα σου; Καλά της λέω να με δουν πάω, δε γεννάω. Καλά μου λέει πάρτην καλού κακού 🤣 Άντε φερτη της λέω. Στο δρόμο πήραμε τη μαία, ας την ενημερώσω λέω να ξέρει, της μίλησε ο άντρας μου της λέει πάμε μαιευτήριο να τη δουν αλλά δε γεννάει, είναι ψευτόπονοι(τον είχα πείσει κι αυτόν🤣). Καλά καλά λέει η μαία πάτε κ έρχομαι. Στην είσοδο εγώ μπαίνω διπλωμένη, του λέω του κυρίου στην υποδοχή ήρθα να με δουν δε γεννάω. Εντάξει μου λέει με το ασανσέρ πας κάτω. Ωραία του λέω κ μόλις φεύγω κάνει του άντρα μου, εισαγωγή κάνω έτσι;😂 Κι αυτός το κατάλαβε. Ερχεται εκεί μια μαία με βλέπει είχα διαστολή 5 ήδη. Εντωμεταξύ έβηχα γιατί ήμουν κρυωμένη, κ δε μου έκαναν επισκληρίδειο μέχρι να βγει το κοβιντ τεστ. Τους έλεγα δεν έχω κοβιντ σας παρακαλώ κάντε μου, γιατί όσο περναγε η ώρα οι πόνοι ήταν πιο δυνατοί. Τίποτα αυτοί ανένδοτοι. Ήρθε κ η μαία μου εκεί γρήγορα δηλαδή μόλις πήγα στο μισάωρο είχε έρθει κι ούτε. Μ λέει θυμάσαι να σπρώχνεις; Δε ξέρω της λέω. Μου λέει για δοκίμασε. Πάω να σπρώξω μου λέει μη, βγαίνει το κεφάλι, περίμενε να έρθει ο γιατρός. Μου έκαναν κ επισκληρίδειο επιτέλους, ηρέμησα, ήρθε ο γιατρός με πήγαν στο άλλο δωμάτιο μου λέει νταξει τώρα σπρώξε. Πάω να σπρώξω κ μου βγαίνει βήξιμο κ έβηξα. Κ λέει ο γιατρός νταξει βγήκε. Κυριολεκτικά με ένα βήξιμο δηλαδή🤣ούτε να σπρώξω δεν πρόλαβα. Ο άντρας μου δεν το πίστευε, γιατί στον πρώτο είχα κάνει πολλές ώρες με την πρόκληση κ είχα ταλαιπωρηθεί πολύ. Αλλά του δείχνουν το μωρό κ έπαθε σοκ.  Αυτή ήταν η εμπειρία μου αυτή σου λέω γιατί ήταν κ η καλύτερη γέννα. Τα καμπανάκια είναι αν σε πιάσουν πόνοι που δεν περνάνε αλλά δυναμώνουν αποτι κατάλαβα. Ή αν σου σπάσουν τα νερά οκ. Εγώ δεν ένιωσα ποτέ να μου σπάνε τα νερά, αλλά στο μαιευτήριο μου είπε η μαία ότι δε μου τα έσπασαν αυτοί, ήταν ήδη σπασμένα όταν πήγα. Οπότε ίσως έσπασαν όταν μπήκα για μπάνιο σκέφτομαι.  Τώρα την πρώτη γέννα δε στη λέω δεν υπάρχει λόγος🤣 δεν ήταν κάτι τραγικό αλλά πέρασα τις 40 εβδ, πήγα με πρόκληση, ταλαιπωρήθηκα γιατί έκανα πολλές ώρες δεν υπάρχει λόγος τώρα να σε αγχώνω. Είχα πάει από το προηγούμενο βράδυ θυμάμαι 11.30 η ώρα κ γέννησα την άλλη μέρα 7 παρά 10 το απόγευμα. Κ στην τρίτη γέννα πάλι πήγα με πρόκληση αλλά καμία σχέση. Δηλαδή πήγα 9 το πρωί κ 3 παρά είχα γεννήσει. Δεν ταλαιπωρήθηκα πολύ.  Γενικά τα σεμινάρια δε βοηθανε τόσο αποτι κατάλαβα, είχα κάνει κι εγώ στο πρώτο παιδί, αλλά το σίγουρο είναι ότι όταν έρθει εκείνη η ώρα κάπως θα το καταλάβεις. Κ εκ πείρας σου λέω ότι είναι πιο εύκολο αν ξεκινήσει μόνος του ο τοκετός από το να πας για πρόκληση(πονάει κ περισσότερο η πρόκληση αποτι κατάλαβα).  Ό,τι άλλο θες κ μπορώ να βοηθήσω, ρώτα με ευχαρίστως !! ☺️🙏
    • Αντε, είσαι στην τελική ευθεία!! Με το καλό!!!😍🙏💕
    • Εγώ κανονικά ΠΗΤ έχω 28/2, αλλά μέχρι 14/02 θα γεννήσω αν φτάσω μέχρι εκεί, γιατί είναι πολύ πιθανό να βγει νωρίτερα 
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...