Μετάβαση σε περιεχόμενο

Επιλόχειος κατάθλιψη ή απλα μητρότητα;


Recommended Posts

Δημοσίευση

Χαιρετώ ολα τα μελη και ολες τις μανούλες της ομαδας!!

Επανέρχομαι μ ενα ακομα ποστ 9 μήνες μετα την γέννηση της κορούλας μου. Και μπαίνω κατευθείαν στο θέμα. Στο κεφαλι μου είναι ολα πολυ μπερδεμένα αλλα θα προσπαθήσω να τα γραψω οσο καλύτερα μπορώ. Το τελευταίο διάστημα εχω αρχίσει να εχω καποια περίεργα συμπτωματα τα οποία καθε μερα γίνονται εντονότερα ειδικα μολις αρχιζει να βραδιάζει. Αυτα περιλαμβάνουν μια αρκετα εντονη μελαγχολια, ενα αίσθημα οτι η ζωη μου εχει τελειώσει, ατελείωτο άγχος και γενικώς ακομα και τις απλες δουλειές πλέον τις κανω με το ζόρι..νιώθω μονίμως εξουθενωμενη και εχω μονο ενα μωρο, δεν εργάζομαι και αναρωτιέμαι γιατι νιώθω τοσο χάλια και γιατι αλλες γυναίκες με παραπανω παιδια και υποχρεωσεις τα βγαζουν περα και βρισκουν αυτες τις μαμαδοδυναμεις. Εχω αρχισει να πιστεύω εντονα οτι περνάω επιλοχειο κατάθλιψη αν και δε ξερω ποσο εφικτο ειναι αυτο τοσο καιρο μετα τον τοκετό. Βεβαια δεν μπορώ να πω οτι ειχα μια εύκολη λοχεια καθως κοντεψα να χωρισω με τον σύζυγό μου απ τη στιγμή που γέννησα και προσπαθούσα να σταθω στα ποδια μου για το μωρο μου και να ειναι αυτο καλα. Ενω φαινομενικά ειμαι μια πολυ καλη μαμα και εν μερει λειτουργική (μεχρι προτινος) και το μωρο μου το λατρεύω και ειναι ενα χαρούμενο μωρο εγω νιώθω μεσα μου σαν ρομπότ. Συνεχώς αγχωμένη να αμφισβητω αν τα κανω καλα, αν το μωρο μου με αγαπαει και αναγνωρίζει οτι ειμαι η μαμα του, αν τελικά κανω για μαμά και λυπάμαι πολυ που δεν ειμαι ανεμελη και δε μπορώ να χαρω το παιδί μου. Ολη αυτη την απέραντη ευτυχία που ακουω απο αλλες μαμαδες δεν την νιώθω. Μόνο πιεση άγχος και μια ελπιδα για καλύτερες μερες. Ειναι ολα αυτα φυσιολογικά; μηπως ετσι ειναι η μητρότητα; ή μηπως χρειάζομαι βοήθεια..

 

 

Δημοσίευση

Καλησπέρα κορίτσι μου...όλα όσα περιγράφεις είναι όλα όσα νιώθει το 80% (για να μη πω και παραπάνω) των γυναικών που έγιναν μανουλες...αλλάζουν όλα και είναι απόλυτα φυσιολογικό να νιώθεις σαν χαμένη!!!Οι ορμόνες σου δεν έχουν ηρεμήσει ακόμα και εσύ καλείσαι να ανταποκριθείς σε εντελώς νέα δεδομένα!!!να μην νιώθεις άσχημα,σιγά σιγά θα ηρεμήσεις και θα νιώσεις και όλα αυτά τα θετικά τα οποία θεωρώ ότι και τώρα τα νιώθεις απλά η δύσκολη καθημερινότητα δε σε αφήνει να τα αναγνωρίσεις...Είμαι και εγώ μαμά ενός αγοριού 15 μηνών και πίστεψέ με τους τελευταίους 2 μήνες ξεκίνησα να ξανά βρίσκω τον εαυτό μου 🩷 

Μεγάλη αγκαλιά και να θυμάσαι,να δίνεις χρόνο στα συναισθήματα σου!!!Ελπίζω και ο σύζυγός σου να είναι όσο γίνεται πιο βοηθητικός!!!

Δημοσίευση

Να χαίρεσαι το μωρακι σου κορίτσι μου💗

Σευχαριστώ για την αμεση απάντηση μακαρι να υπαρχει φως στο τουνελ.. η αλήθεια ειναι οτι αμφιταλαντευομαι πολυ για το πως μπορούμε να ξεχωρίσουμε τελικά αν περναμε την φαση μας ή όχι..

Με τον σύζυγο πιο πολυ υπομονή κανω να δω πως θα εξελιχθεί παρά να πω με σιγουριά οτι καλυτερεύει η κατάσταση. Δειχνει μια μικρη βελτίωση αλλα φοβαμαι οτι ειναι επιτηδευμένη κι οτι η ζημια εγινε. Περα απ αυτο όμως νιώθω οτι δεν αξιζω στο μωρο μου δεν αξιζω για μαμα του. Ειναι υπέροχο μωρο και θα μεγάλωνε μια χαρα και χωρις εμένα. Σε μερες μεγάλης απελπισίας εχω σκεφτει και να κάνω κακο σε μενα. Το θετικό είναι ότι δεν εχω καμια βλεψη να το κανω πράξη αλλα και μονον αυτες οι σκέψεις μου φαίνονται ολιγον τι παρανοϊκές. Εχω αρχισει επισης να φοβαμαι τα βραδια που μενω μονη με το μωρο..Φοβάμαι το σκοταδι σα παιδακι, θέλω συνεχως καποιον μαζι μου..μια ανασφάλεια γενικά και καθε μερα χειροτερα..Γι αυτο λεω οτι ειναι λεπτη η γραμμή του νορμαλ και του κατι συμβαίνει και θελω πολυ να ακουσω τις απόψεις σας 

Δημοσίευση
στις πριν 14 ώρες, ο/η Marypnk είπε:

Να χαίρεσαι το μωρακι σου κορίτσι μου💗

Σευχαριστώ για την αμεση απάντηση μακαρι να υπαρχει φως στο τουνελ.. η αλήθεια ειναι οτι αμφιταλαντευομαι πολυ για το πως μπορούμε να ξεχωρίσουμε τελικά αν περναμε την φαση μας ή όχι..

Με τον σύζυγο πιο πολυ υπομονή κανω να δω πως θα εξελιχθεί παρά να πω με σιγουριά οτι καλυτερεύει η κατάσταση. Δειχνει μια μικρη βελτίωση αλλα φοβαμαι οτι ειναι επιτηδευμένη κι οτι η ζημια εγινε. Περα απ αυτο όμως νιώθω οτι δεν αξιζω στο μωρο μου δεν αξιζω για μαμα του. Ειναι υπέροχο μωρο και θα μεγάλωνε μια χαρα και χωρις εμένα. Σε μερες μεγάλης απελπισίας εχω σκεφτει και να κάνω κακο σε μενα. Το θετικό είναι ότι δεν εχω καμια βλεψη να το κανω πράξη αλλα και μονον αυτες οι σκέψεις μου φαίνονται ολιγον τι παρανοϊκές. Εχω αρχισει επισης να φοβαμαι τα βραδια που μενω μονη με το μωρο..Φοβάμαι το σκοταδι σα παιδακι, θέλω συνεχως καποιον μαζι μου..μια ανασφάλεια γενικά και καθε μερα χειροτερα..Γι αυτο λεω οτι ειναι λεπτη η γραμμή του νορμαλ και του κατι συμβαίνει και θελω πολυ να ακουσω τις απόψεις σας 

Θα σου ξανά πω ότι περιγράφεις πράγματα τα οποία έχω περάσει και εγώ!!!καταλαβαίνω ότι κάτι έχει συμβεί με τον σύζυγό αλλά μάλλον πρέπει να κάνετε μια σοβαρή κουβέντα και να του πεις ακριβώς πώς νιώθεις!!από κει και πέρα καλό θα ήταν να απευθυνθείς και σε κάποιον ειδικό (υπάρχουν και πολλές δωρεάν γραμμές) προκειμένου να μπορέσει να σε βοηθήσει με πιο εξειδικευμένες γνώσεις...εγώ για όλη μια φορά θα σου πω ότι όλα θα περάσουν (και δεν είναι λόγια παρηγοριάς,είναι η πραγματικότητα)...Επίσης μπορείς να μοιραστείς τα συναισθήματα σου με κάποιους πολύ δικούς σου ανθρώπους,δεν υπάρχει κάποιος κοντά σου???

Και κάτι τελευταίο...Αξίζεις πολλά,έχεις καταφέρει να φέρεις στον κόσμο μια νέα ζωή και πίστεψέ με είσαι η πιο άξια μάνα για το πλασματάκι σου και δε θα σε άλλαζε για κανέναν!!!!

Δημοσίευση

Μακαρι μακαρι μακαρι! Η αληθεια ειναι οτι φοβομαστε να παραδεχτούμε οτι νιώθουμε ολα αυτά σε μια απ τις πιο ευτυχισμένες περιόδους της ζωής μας που τελικά δεν ειναι ακριβώς έτσι..λογω των ορμονών και των απαιτητικων συνθηκών. Φανταζόμουν βέβαια οτι με το πέρασμα του καιρού ολα αυτα τα ψυχικά βαρη θα εξασθενούν ενώ σε μενα πχ συμβαίνει το ανάποδο. Ευελπιστώ να επιστρέψω σε λιγο διάστημα και να ξαναγράψω με πιο καθαρο μυαλό την εξέλιξη γιατι θεωρώ οτι πολλες γυναίκες εχουν αναγκη απο αυτό. Οπως κι εγω που άνοιξα αυτο το θέμα διαβαζοντας κι αλλα παρομοια. Εχω απευθυνθεί στην φαιναρετη και ελπίζω ολα καλα! :)

Επισης ,δυστυχώς στον κυκλο μου καμια φιλη μου δεν εχει παιδι ακόμα οποτε θεωρω οτι θα καταλάβουν μόνο οσες εχουν βιώσει οτι βιωνει μια μαμά. Αυτός ειναι και ο λογος που ενιωσα την αναγκη να το συζητήσω με σας

Δημοσίευση

Καλησπερα. Οπως σου εγραψε και η αλλη κοπελα οι περισσοτερες γυναικες περναμε απο αυτην τη φαση αργα η γρηγορα. Ειτε απευθειας μετα τον τοκετο ειτε καποιους μηνες μετα. Θα σου γραψω για την προσωπικη μου εμπειρια επειδη καποια πραγματα που ειπες τα νιωθω κι εγω. Εχω ενα παιδι,τωρα ειναι 16 μηνων και καθε μερα νιωθω οτι δεν μπορω να παρω τα ποδια μου. Βλεπω αλλες μανουλες που ειναι παντα περιποιημενες ενω εγω οταν βγαινουμε συνηθως επειδη δεν προλαβαινω βγαινω οπως να ναι. Τωρα π ξεκινησα τη δουλεια εχω εξαντληθει με αποτελεσμα να ειμαι πολυ συχνα αρρωστη και πολλες φορες σκεφτομαι οτι το παιδι μου θα ηταν καλυτερα αν ειχε αλλη μαμα. Αυτες οι σκεψεις ειναι στιγμιαιες, οταν παρεις μια ανασα και δωσεις λιγο χρονο στον εαυτο σου θα δεις τα πραγματα πιο καθαρα. Για το μωρακι σου εισαι ολος του ο κοσμος προσπαθεις καθε μερα να του δωσεις το καλυτερο κι αυτο ειναι πολυ σπουδαιο. Μη συγκρινεις τον εαυτο σου με αλλες γυναικες,η καθεμια εχει τις δικες της αντοχες και αυτο δεν ειναι κακο. Αλλωστε να σου πω και κατι τα παιδακια θελουν απλα πραγματα και λιγα για να ειναι χαρουμενα. Δε χρειαζεται να πασχιζουμε παντα για το τελειο. Φροντισε τον εαυτο σου γιατι το μωρο σου πιο πολυ αυτο εχει αναγκη μια χαρουμενη μαμα.

Δημοσίευση
στις On 28/11/2025 at 11:51 ΜΜ, ο/η Marypnk είπε:

Να χαίρεσαι το μωρακι σου κορίτσι μου💗

Σευχαριστώ για την αμεση απάντηση μακαρι να υπαρχει φως στο τουνελ.. η αλήθεια ειναι οτι αμφιταλαντευομαι πολυ για το πως μπορούμε να ξεχωρίσουμε τελικά αν περναμε την φαση μας ή όχι..

Με τον σύζυγο πιο πολυ υπομονή κανω να δω πως θα εξελιχθεί παρά να πω με σιγουριά οτι καλυτερεύει η κατάσταση. Δειχνει μια μικρη βελτίωση αλλα φοβαμαι οτι ειναι επιτηδευμένη κι οτι η ζημια εγινε. Περα απ αυτο όμως νιώθω οτι δεν αξιζω στο μωρο μου δεν αξιζω για μαμα του. Ειναι υπέροχο μωρο και θα μεγάλωνε μια χαρα και χωρις εμένα. Σε μερες μεγάλης απελπισίας εχω σκεφτει και να κάνω κακο σε μενα. Το θετικό είναι ότι δεν εχω καμια βλεψη να το κανω πράξη αλλα και μονον αυτες οι σκέψεις μου φαίνονται ολιγον τι παρανοϊκές. Εχω αρχισει επισης να φοβαμαι τα βραδια που μενω μονη με το μωρο..Φοβάμαι το σκοταδι σα παιδακι, θέλω συνεχως καποιον μαζι μου..μια ανασφάλεια γενικά και καθε μερα χειροτερα..Γι αυτο λεω οτι ειναι λεπτη η γραμμή του νορμαλ και του κατι συμβαίνει και θελω πολυ να ακουσω τις απόψεις σας 

Καλημερα κοριτσι μου. Θα με ακουσεις λιγο αυστηρη αλλα εφοσον δεν εχεις καποιον ανθρωπο στο περιβαλλον σου να το κανει, ας γινω εγω. Θελω σε παρακαλω να βρεις αμεσα εναν ειδικο ψυχικης υγειας και να απευθυνθεις. Δε θα σου χαιδεψω τα αυτια, το αγχος, η κουραση και η αγωνια, ναι, σαφως και υπαρχουν στο 80% των μαμαδων. Δεν ειναι ομως μονιμα, ουτε αγουν την καθημερινοτητα μας. Οι αυτοκαταστροφικες σκεψεις, η μονιμη μελαγχολια, η πεποιθηση οτι η ζωη σου τελειωσε, η δυσφορια που αυξανεται τη νυχτα, οι φοβιες για το παιδι το σκοταδι κλπ ομως δειχνουν οτι κατι παθολογικο ελλοχευει. Προφανως κι ολα μπορουν να βελτιωθουν αλλα πρεπει να φροντισεις τον εαυτο σου και την ψυχικη σου υγεια κι ισορροπια. Κι εφοσον δεν εχεις υποστηρικτικο περιβαλλον να το κανει για σενα και να σε παρει απ το χερι να σε παει σε εναν εξειδικευμενο ψυχιατρο η εστω ψυχολογο, πρεπει να το κανεις μονη σου εσυ. Τωρα ειναι η στιγμη. Μην το αφηνεις αλλο να σε τρωει. Ολα θα βελτιωθουν, αλλα πρεπει να αναλαβεις δραση. 

Δημοσίευση
στις On 30/11/2025 at 9:51 ΠΜ, ο/η Maria_mtx είπε:

Καλημερα κοριτσι μου. Θα με ακουσεις λιγο αυστηρη αλλα εφοσον δεν εχεις καποιον ανθρωπο στο περιβαλλον σου να το κανει, ας γινω εγω. Θελω σε παρακαλω να βρεις αμεσα εναν ειδικο ψυχικης υγειας και να απευθυνθεις. Δε θα σου χαιδεψω τα αυτια, το αγχος, η κουραση και η αγωνια, ναι, σαφως και υπαρχουν στο 80% των μαμαδων. Δεν ειναι ομως μονιμα, ουτε αγουν την καθημερινοτητα μας. Οι αυτοκαταστροφικες σκεψεις, η μονιμη μελαγχολια, η πεποιθηση οτι η ζωη σου τελειωσε, η δυσφορια που αυξανεται τη νυχτα, οι φοβιες για το παιδι το σκοταδι κλπ ομως δειχνουν οτι κατι παθολογικο ελλοχευει. Προφανως κι ολα μπορουν να βελτιωθουν αλλα πρεπει να φροντισεις τον εαυτο σου και την ψυχικη σου υγεια κι ισορροπια. Κι εφοσον δεν εχεις υποστηρικτικο περιβαλλον να το κανει για σενα και να σε παρει απ το χερι να σε παει σε εναν εξειδικευμενο ψυχιατρο η εστω ψυχολογο, πρεπει να το κανεις μονη σου εσυ. Τωρα ειναι η στιγμη. Μην το αφηνεις αλλο να σε τρωει. Ολα θα βελτιωθουν, αλλα πρεπει να αναλαβεις δραση. 

Σευχαριστώ πολυ και δεν εισαι καθόλου αυστηρή! Αυτος ηταν ο σκοπός της ανάρτησής μου καθώς πιστεύω πως σιγουρα η μητρότητα είναι απαιτητική αλλά ήθελα να ακούσω πως το βιωνουν και αλλες μητέρες γιατί νιώθω οτι ειμαι στα κόκκινα 24 ωρες το 24ωρο και αυτο δεν είναι κατι βιώσιμο ούτε φυσιολογικό..κι ας θεωρουσα μεχρι πρότινος ότι ημουν αρκετα καλα (απορω πως) ,τωρα βλέπω οτι δεν ήμουν και δεν ειμαι καθόλου καλα ενω θελω να χαρω το παιδί μου και τη ζωη μου. Μιλησα και στον άντρα μου για οτι νιώθω και η αντιμετώπισή του ηταν πολυ ενθερμη κατι που με εκανε να νιώσω οτι δεν ειμαι μονη μου σε ολο αυτο ευτυχώς.. 

Πραγματικά θελω να επανελθω και να γράψω μετα απο κάποιο καιρο για την εξέλιξη! 

Δημοσίευση
στις On 1/12/2025 at 9:20 ΜΜ, ο/η Marypnk είπε:

Σευχαριστώ πολυ και δεν εισαι καθόλου αυστηρή! Αυτος ηταν ο σκοπός της ανάρτησής μου καθώς πιστεύω πως σιγουρα η μητρότητα είναι απαιτητική αλλά ήθελα να ακούσω πως το βιωνουν και αλλες μητέρες γιατί νιώθω οτι ειμαι στα κόκκινα 24 ωρες το 24ωρο και αυτο δεν είναι κατι βιώσιμο ούτε φυσιολογικό..κι ας θεωρουσα μεχρι πρότινος ότι ημουν αρκετα καλα (απορω πως) ,τωρα βλέπω οτι δεν ήμουν και δεν ειμαι καθόλου καλα ενω θελω να χαρω το παιδί μου και τη ζωη μου. Μιλησα και στον άντρα μου για οτι νιώθω και η αντιμετώπισή του ηταν πολυ ενθερμη κατι που με εκανε να νιώσω οτι δεν ειμαι μονη μου σε ολο αυτο ευτυχώς.. 

Πραγματικά θελω να επανελθω και να γράψω μετα απο κάποιο καιρο για την εξέλιξη! 

Κορίτσι καταρχάς να σου πω πως είσαι η καλύτερη μαμά που θα μπορούσε να έχει το μωρό σου! Τα πας τέλεια, το μωράκι σου είναι φροντισμένο αλλά πρέπει να φροντίσεις και τον εαυτό σου

Έχοντας περάσει καταθλιψη (όχι επιλοχειο ομως) θα σου πω ότι, ναι, πολλά από τα συμπτώματα μοιάζουν με την τυπική εμπειρία της μητροτητας αλλά ακούγεται σαν να έχεις περάσει σε δύσκολα μονοπάτια.

Είναι πολύ καλό που έχεις τη στήριξη του άντρα σου! Θα σου πρότεινα να ξεκινήσεις με κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας (ιδανικά ψάξε κάποιον κλινικό ψυχολογο με εμπειρία στη λοχεια κτλ). Μπορείς να κάνεις και συνεδρίες από το σπίτι. 

Αν χρειαστεί να σε δει ψυχίατρος θα σε καθοδηγήσει ο ψυχολόγος. Αν χρειαστεί μη φοβηθείς και τη φαρμακευτική βοήθεια (μαζι ομως με συνδριες). Θα σου δώσει το πουσαρισμα που χρειάζεσαι

Εχεις μια πολλή φυσιολογική αντίδραση σε μια δύσκολη κατάσταση. Όλα λύνονται ομως, μην απελπίζεσαι. Ζήτα βοήθεια και δεν θα το μετανιώσεις ❤️

Σου στέλνω την αγάπη και τη στήριξη μου 

 

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Κορίτσια τι κάνετε? Πως είστε όσο περνάει ο καιρός? Εγω εχω αρχίσει και βαραίνω και δυσκολεύομαι σιγά σιγά.. Εχω κατι πόνους σαν μυϊκούς θα τους περιεγραφα, χαμηλα στην κοιλιά αριστερά μονο στις κινήσεις. Σκέφτομαι μηπως εχει σχέση με την τομη της προηγούμενης καισαρικής μου. Εαν καποια εχει ξανακάνει καισαρική, ειχε ποτέ τετοια ενόχληση? @Elk μου εσυ που εχεις κανει καισαρικες είχες ποτε κάτι παρόμοιο?
    • Τελεια, εγώ μένω Αιγάλεω και είμαι φιλόλογος χρόνια σε φροντιστήριο και ιδιαίτερα αλλά τώρα με κάλεσαν αναπληρώτρια στην Δ φάση και πηγαινοέρχομαι Θήβα!
    • Σήμερα είχα άλλη μια συνάντηση με το γιατρό του νοσοκομείο που θα με ξεγεννήσει... καλά που δεν παίξαμε ξύλο. Φίλε οι άνθρωποι εκεί μέσα πρέπει να κουβαλάνε πολλά κιλά κόμπλεξ.. γενικά οι γιατροί..    Ακούστε να δείτε τώρα.. την προηγούμενη Τρίτη που πήγα για καρδιοτοκογράφο άρχισε να μου λέει τι σκέφτομαι, και αν το σκέφτομαι καλά τι θέλω να κάνω, καισαρική ή φυσιολογικό τοκετό... του λέω γιατρέ τι να σου πω, δεν ξέρω.. εγώ άγνοια κινδύνου έχω, δεν έχω ξανά γεννήσει για να ξέρω τι θέλω, ότι μου πεις εσύ θα κάνουμε.. αν μπορούμε να το πάμε φυσιολογικά, θα το πάμε φυσιολογικά, αν πάλι όχι για το χ - ψ λόγο το πάμε καισαρική. Μου κάνει τον υπέρηχο μου λέει βλέπω τον λόρο γύρω στο λαιμό του μωρού, σου το είπε αυτό η γυναικολόγος σου; (έχω εξωτερικό γιατρό και συνεργάζονται αυτοί μεταξύ τους).. Λέω όχι, πριν δύο εβδομάδες που με είδε δεν μου είπε κάτι τέτοιο, ίσα ίσα ότι είναι όλα μια χαρά και η μικρή μεγαλώνει φυσιολογικά. Αααα μου λέει εδώ ο λόρος είναι μπερδεμένος.. εντάξει δεν είναι πρόβλημα αλλά σε περίπτωση φυσιολογικού τοκετού θα δούμε πως θα πράξουμε.. του λέω τι εννοείς γιατρέ; Του λέει ο άντρας μου, τι θες να πεις γιατρέ με αυτό; Υπάρχει κίνδυνος για το μωρό; Και λέει αυτός: Δεν υπάρχει άμεσος κίνδυνος αλλά εκείνη την ώρα υπάρχει περίπτωση αν ο λόρος είναι κοντός να δυσκολευτεί στην έξοδο το μωρό αλλά αυτό θα το διαχειριστώ εγώ.. αν είναι μεγάλος ο λόρος είναι οκ! Και του λέει ο άντρας μου, αυτό πως μπορούμε να το γνωρίζουμε; Δεν μπορούμε του λέει ο γιατρός.. Άντε πάνε εσύ και βγάλε άκρη μετά..   Ακούω εγώ αυτά, με έχει αγχώσει καλά καλά και πάω να μου μετρήσει την πίεση η μαία. Μου βγάζει την πίεση 15 τη μεγάλη.. ααα μου λέει αυτός με τέτοια πίεση δεν πάμε με τπτ σε φυσιολογικό τοκετό, υπήρχει θέμα, έχεις χαμηλό ποσοστό για προεκλαμψία, συν ότι είσαι ηλικιακά μεγάλη, είσαι και από εξωσωματική.. Του λέω γιατρέ η πίεση μου καταρχάς δεν είναι αυτή.. η πίεση μου τόσο καιρό είναι στο 12 και τώρα την τελευταία εβδομάδα max 13.. δεν είναι με τπτ στο 15. Ααα μου λέει δεν ξέρεις εσύ.. η πίεση σου είναι αυτή που βλέπω εγώ τώρα.. γιατί όταν θα ρθει η ώρα του τοκετού στα ζόρια τέτοια πίεση θα ανεβάσεις μπορεί και πάρα πάνω.. λέω καλά.. εσύ ξέρεις. Κλείνουμε το επόμενο ραντεβού που ήταν το σημερινό και φεύγουμε.    Εντωμεταξύ με το που φεύγουμε από αυτόν πάμε καρφί στη εξωτερική γυναικολόγο μου γιατί ήθελε σώνει και ντε να βγάλει 3D φωτογραφίες τη μικρή.. τόσο καιρό δεν μπορούσε γιατί το σκατό είχε μονίμως τα χέρια και τα πόδια του μπροστά στα μούτρα της.! 🤣   Πάμε λοιπόν, της λέμε το και το έγινε στο γιατρό, μας είπε αυτά κι αυτά, μας άγχωσε για το λόρο, μιας και ήρθαμε για τις φωτογραφίες δες και για το λόρο ρε Μαρία. Κοιτάει η γυναίκα, όλα καλά, μπόρεσε επιτέλους την έβγαλε και κάνα δυο φωτογραφίες βλέπει και το λόρο, εννοείται μια χαρά, δεν ήταν τυλιγμένος πουθενά απλά ήταν μπροστά στο πρόσωπο και στο λαιμό του μωρού.. μου δίνει να κάνω καλλιέργεια κολπικού υγρού και φεύγουμε. Εντωμεταξύ πριν φύγουμε γυρίζει και μου λέει δεν υπάρχει πρόβλημα για φυσιολογικό τοκετό, η ηλικία σου είναι μια χαρά, εδώ την προηγούμενη εβδομάδα ο ίδιος γιατρός ξεγέννησε φυσιολογικά κοπέλα 45 χρονών.. η εξωσωματική δεν παίζει ρόλο, η πίεση οκ! από τη στιγμή που δεν δείχνει να ανεβαίνει δεν υπάρχει θέμα, το παρακολουθείς αλλά μέχρι εκεί.. το μωρό έχει πάρει ήδη θέση, δεν βρίσκω το λόγο μου λέει γιατί να μη σε πάει φυσιολογικά. 🤓   Βγαίνουν τα αποτελέσματα της καλλιέργειας, στρεπτόκοκκος β θετική.. Μιλάω με τη Μαρία μου λέει θα πάρεις κολπική κρέμα απλά, δεν θα σου δώσω αντιβίωση, δεν είναι κάτι ανησυχητικό που θα πρέπει να πανικοβληθείς, υπάρχει στη χλωρίδα του κόλπου, απλά και αντιβίωση να σου δώσω τώρα μέχρι τη γέννα μπορεί να ξανά εμφανιστεί, να ξέρεις μόνο ότι σε περίπτωση που σπάσουν τα νερά θα πρέπει να πάρεις αμέσως ενδοφλέβια αντιβίωση. Της λέω οκ! και κλείνω το τηλέφωνο.    Πάμε στο σήμερα.. Πάω στο νοσοκομείο, ο γιατρός με "μούτρα" παρεξηγημένος...   Μου λέει πως είσαι, εεε λέω γιατρέ καλά, αλλά είναι πρωί ακόμα δεν έχει αρχίσει αυτή να κουνιέται και ανησυχώ.. μου λέει θα βάλουμε τον καρδιοτοκογράφο θα τα δούμε όλα, μην ανησυχείς.. Μου βάζει τον καρδιοτοκογράφο με το που ακούω καρδούλα ησυχάζω, του λέω τώρα που ακούω καρδούλα όλα καλά.. Μου λέει γιατί αγχώνεσαι.. εεε λέω γιατρέ λίγα γίνονται κάθε μέρα, τόσα ακούμε.. μου λέει πότε θα ξεαγχωθείς εσύ.. λέω όταν θα πάρω τη μικρή στα χέρια μου.. Εεε μου λέει πολύ αγχώνεσαι.. λέω γιατρέ εσύ με αγχώνεις, εγώ μου λέει γιατί, γιατί του λέω την προηγούμενη φορά με τις πιέσεις και το λόρο με άγχωσες.. εεε μου λέει μια μπούρδα είπα κι εγώ για το λόρο μην το δένεις κόμπο, άλλο ο 2D υπέρηχος άλλο ο 3D της Μαρίας.. Μου ήρθε να του πω μωρέ μαλάκα, αν είναι έτσι τότε τι την λες την παπαριά και τζάμπα τον άλλο τον αγχώνεις. 🤯   Έρχετε και ο άντρας μου μέσα, τελειώνει με τον υπέρηχο που μου έκανε, μου μετράει και την πίεση και μας λέει πάμε στο γραφείο. Λέει ραντεβού την άλλη Τρίτη τι ώρα;; Λέω γιατρέ ότι ώρα σε βολεύει.. Όλα καλά;;; Και λέει αυτός ναι όλα καλά, ο καρδιοτοκογράφος οκ! η πίεση καλούτσικη, το αμνιακό εντάξει.. Λέω γιατρέ τι θα κάνουμε με το θέμα του τοκετού;; Και αρχίζει αυτός.. πήγες λέει στη Μαρία και την είπες για το λόρο και καλά ότι παίρνω λόγια από αυτόν και τα μεταφέρω στη Μαρία.. Του λέω καταρχάς στη Μαρία δεν πήγα για το λόρο αλλά για τις φωτογραφίες.. και μιας και πήγα είπα να δει και το λόρο.. σου είπε μου λέει η Μαρία ότι με το μικρόβιο που έχεις δεν μπορείς να γεννήσεις φυσιολογικά; Λέω όχι, το μόνο που μου είπε ήταν να πάρω την κολπική κρέμα και αν σπάσουν τα νερά να πάρω ενδοφλέβια αντιβίωση αυτό.. Του λέω γιατρέ δεν θα με ξεγεννήσει η Μαρία, εσύ θα με ξεγεννήσεις, εγώ από σένα περιμένω να μου πεις τι θα κάνουμε, εγώ δεν ξέρω, ούτε αποφασίζω μόνη μου. Μου λέει αυτός δεν σου είπε η Μαρία ότι με τόσους σοβαρούς παράγοντες που έχεις δεν μπορείς να γεννήσεις φυσιολογικά; Του λέω όχι, δεν μου το ανέφερε ποτέ αυτό. Πετάγεται ο άντρας μου και λέει η Μαρία σε τέτοια βγάζει τον κώλο της απ' έξω, δεν είναι αυτή που ξεγεννάει αλλά εσύ. Λέει αυτός εγώ νόμιζα ότι γνώριζες τους κινδύνους, του λέω όχι.. γι' αυτό περιμένω εσένα να μου πεις.. Αρχίζει αυτός να λέει σε αυτό το σημείο, ότι δεν έχει ανάγκη από πελατολόγιο, ότι και καλά αν θέλουμε να πάμε σε άλλο γιατρό μπορούμε, ότι αυτός είναι υπερ του φυσιολογικού τοκετού και τα ποσοστά του είναι υψηλά οπότε δεν τρελένεται να τα χαλάει με καισαρικές, σαν να λέει ότι εμείς υπαινισώμαστε ότι μας πάει για καισαρική καθαρά για χρηματικό σκοπό.. καμία σχέση εμείς εντωμεταξύ.. και κάθομαι και σκέφτομαι εγώ εκείνη την ώρα.. τι λέει ο άνθρωπος;;; 🤯🤯🤯   Του λέω γιατρέ, ούτε εχθρό σε βλέπω, ούτε κόντρα θέλω να σου πάω.. Δυστυχώς εδώ το ξέρεις πολύ καλά ότι δεν υπάρχει γυναικολόγος που θα σε αναλάβει από την αρχή της εγκυμοσύνης μέχρι τη γέννα, αναγκαστικά πας αλλού. Εγώ εσένα διάλεξα και δεν έχω θέμα μαζί σου, ίσα ίσα, απλά περιμένω ξεκάθαρες κουβέντες, να ξέρω εξ αρχής πως θα πορευθούμε, δεν είμαι εγώ γιατρός, εσύ είσαι, εσύ ξέρεις καλύτερα. Κσι μου λέει θα μπορούσα τώρα να σου βάλω προγραμματισμένη καισαρική στις 38 εβδομάδες αλλά δεν σε βάζω ακόμη γιατί θέλω να το δούμε πως θα πάει βδομάδα με τη βδομάδα.. αν δούμε ότι όλα πάνε καλά και φτάσεις 39 εβδομάδες και το κεφάλι έχει αρχίσει και φαίνεται και με ένα σπρώξιμο βγει το μωρό εννοείται δεν σε βάζω στο μαχαίρι.. Εεε λέω πες με έτσι να καταλάβω, εξηγημένες κουβέντες..    Με έσκασε κορίτσια.. όχι τπτ άλλο, τώρα ξέρω ότι περιμένει τουλάχιστον να πάμε 38 εβδομάδες, ότι έχει σκοπό να με πάει με καισαρική, αλλά αυτό θα το δούμε ανάλογα με την υγεία μου και την υγεία του μωρού.. Δηλαδή τόσο δύσκολο τους είναι να μιλήσουν νορμάλ αυτοί οι άνθρωποι;;;   Sorry για το σεντόνι.. 😅
    • Ναι ρε γαμώτο! Εδώ στο τέρμα Θεού, αρχές Αλάχ που ζω.. δεν υπάρχει γυναικολόγος που ταυτόχρονα να είναι και μαιευτήρας. Οπότε έχεις άλλον έξω που σε παρακολουθεί και τον πληρώνεις αδρά.. ιδιώτη.... και πας σε άλλον προς το τέλος της εγκυμοσύνης στο νοσοκομείο για να σε ξεγεννήσει.  Εγώ αυτή η γιατρός που έχω γενικά, η γυναικολόγος μου, ασχολείται κυρίως με εγκυμοσύνες και ότι αφορά τους μεγάλους υπερήχους, αυτόν τον γιατρό που είναι στο νοσοκομείο τον ξέρει γιατί ήταν συμφοιτητές στην ιατρική. Οπότε την αρχή της εγκυμοσύνης την αναλαμβάνει αυτή και το τέλος, τη γέννα δηλαδή την αναλαμβάνει αυτός. Εννοείται ότι στο νοσοκομείο υπάρχουν και άλλοι γιατροί, απλά αυτός είναι το όνομα και ο καλύτερος εκεί μέσα. Αυτός είναι ο μόνος που είναι υπέρ του φυσιολογικού τοκετού, αλλά είναι δυστυχώς λίγο παρμένος από ότι καταλάβατε.. δηλαδή θέλεις διερμηνέα για να καταλάβεις τι θέλει να πει ο ποιητής κάθε φορά. Δεν μιλάει ξεκάθαρα. Είναι πολύ παρεξηγήσημος, δεν είμαι η μόνη δηλαδή που έχω θέματα μαζί του, οι περισσότερες κοπέλες είναι.. και δεν είναι λίγες οι φορές που έχω ακούσει είτε άντρες είτε γυναίκες να είναι στα πρόθυρα τσακωμού μαζί του. Ναι! η αλήθεια είναι ότι θα μπορούσε εξ αρχής να μου πει σε πάω σε καισαρική, κάτι το οποίο δεν κάνει.. θέλει να δει πως θα ανταποκριθεί το σώμα μου στις εβδομάδες που έρχονται και ανάλογα θα πράξει. Εντάξει σε αυτό του βγάζω το καπέλο, απλά το θέμα είναι ότι πρέπει όπως είπα να μυρίζεις τα νύχια σου για να καταλάβεις τι θέλει να πει ο ποιητής. Την απόξεση που χρειάστηκε να κάνω στην πρώτη εγκυμοσύνη αυτός μου την έκανε, και έκανε πολύ καλή δουλειά, γι' αυτό και τον εμπιστεύομαι, γι' αυτό και τον επέλεξα, αλλά ξέρω ότι είναι ιδιάζουσα περίπτωση.. 😅
    • @melitiniღ είχατε σόου δηλαδή 😅 εγώ δεν κατάλαβα, με συγχωρείς αν το έχεις γράψει ξανά δεν έχω δει κάτι, γιατί ενώ σε παρακολουθεί άλλη γιατρός θα γεννήσεις με άλλον γιατρό; Γενικά για μένα έχει σημασία να εμπιστεύεσαι αυτόν που θα έχεις στη γέννα, αν δηλαδή σε πάει για καισαρική να υπάρχει οντως λόγος, όχι επειδή είσαι 38 εβδομάδες. Που απ' ότι κατάλαβα βέβαια κι αυτός είπε να περιμένετε. 
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...