Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Καλημέρα κορίτσια.

όπως κάποιες ξέρετε κάποιες είμαι σε σχέση εδώ και σχεδόν 7 χρόνια και πρόσφατα αρραβωνιασμένη. Προσπαθούσα καιρό για ένα μωράκι. Εξετάσεις, θεραπείες, σε όλα μαζί. Ήταν συνειδητή επιλογή και των δυο μας.

Εγω λογω δουλειάς, εφυγα φέτος από το σπίτι με τις όποιες συνέπειες έχει όλο αυτό και πηγαινοερχόμουν όλο τον χρόνο κάθε Σαββατοκύριακο. Μέναμε μαζί σε νοικιασμένο σπίτι, το οποίο πλήρωνε αυτός 3 χρόνια. Φετος είχαμε 2 ενοίκια, έξοδα μετακίνησης, πίεση να κάνουμε οικογένεια - εξετάσεις, νεύρα που δεν ερχόταν το θετικό τεστ και γενικά πρώτη φορά ήρθαμε αντιμέτωποι με τόσο ζόρικες καταστάσεις. Απομακρυνθηκαμε. Πριν το Πάσχα αρραβωνιαστήκαμε, κάναμε ένα υπέροχο πάρτι με φίλους και οικογένεια. Ξεχαστήκαμε με τις ετοιμασίες, εγώ σούπερ ενθουσιασμένη, περίμενα οτι πολύ γρήγορα θα έρθει και ένα μωράκι υγιές… 

Ο ίδιος δουλεύει στη δουλειά του πατέρα του. Γενικά έχει μια «εξάρτηση» με την οικογένεια του, που εγώ, δεν μπορώ να την καταλάβω. Οικονομικά είμαστε καλά, τα βγάζουμε πέρα, ως εκεί. Προσωπικά, δεν έχω μάθει με τα παραπάνω…

Μεσα στην κούραση και τα νεύρα ενός τριημέρου που πήγαμε στο χωριό του, μετά απο μια αποτυχημένη πρόκληση ωορρηξία εγώ δυστυχως, ήρθα σε σύγκρουση με τη μητέρα του και εκείνη του έθεσε τελεσίγραφο και μας «έδιωξε απο το σπιτι» λέγοντας οτι θα τη στείλουμε στο νοσοκομείο με την καρδιά της κλπ.. Εκείνος τώρα σκέφτεται να με αφήσει για να μη χάσει τη βολή της οικογένειας του. Εγώ δεν θέλω με τίποτα να χωρίσουμε — τον αγαπώ βαθιά και πονάω απίστευτα. 
Μεσα σε όλα αυτά, παίρνω ένα θετικό τεστ εγκυμοσύνης, νιώθω πιο κοντά απο ποτέ στο όνειρο μου. Του το λέω και δε με πιστεύει. Ξανακάνω τεστ, βγαίνει αρνητικό. Πάω για  Β Χοριακή. Όντας τρελαμένη, του το επικοινωνώ και μου μιλάει για διακοπή κύησης (καθώς αισθάνεται λέει πως θέλω απλά ένα μωρό, πως δεν τον αγαπάω ουσιαστικά και άλλες ανοησίες).

Παιρνω μια κακή χοριακή και μια δεύτερη κακή χοριακή. Ο γυναικολόγος μου είπε ότι θα μου έρθει περίοδος σε λίγες ημέρες, ίσως λίγο πιο βαριά αλλά όλα θα πάνε καλά. Θα με δει και απο κοντά…

Έχω χάσει τη γη κάτω απο τα πόδια μου.

Δε ξέρω ειλικρινά τι μου έχει κοστίσει περισσότερο, δεν ξέρω τι να κάνω. Νιώθω χαμένη. Είμαι όλη την ημέρα σε ένα άδειο σπιτι και έχω φρικάρει, ευτυχώς σκέφτομαι λογικά. Αδυνατώ να πιστέψω τι έχει συμβεί. Απομακρυνθήκαμε, ναι, το παραδέχομαι. Αλλά τον λατρεύω. Ήθελα μια στήριξη μετά από αυτόν τον μήνα της αποτυχημένης πρόκλησης, και αυτός τόλμησε να ξεστομίσει ακόμα και την έκφραση διακοπή κύησης. Όλη μέρα απλά κλαίω.
Ήθελα μόνο να μοιραστώ την ιστορία μου και να μου πείτε τη γνώμη σας, χωρίς κριτική — μόνο σαν γυναίκα προς γυναίκα. Νιωθω μόνη μου.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς που είστε εδώ, ακόμα κι αν απλά διαβάσατε την ιστορία μου.

  • Απαντήσεις 99
  • Created
  • Τελευταία απάντηση
Δημοσίευση
στις πριν 23 λεπτά, ο/η Nerina είπε:

Καλημέρα κορίτσια.

όπως κάποιες ξέρετε κάποιες είμαι σε σχέση εδώ και σχεδόν 7 χρόνια και πρόσφατα αρραβωνιασμένη. Προσπαθούσα καιρό για ένα μωράκι. Εξετάσεις, θεραπείες, σε όλα μαζί. Ήταν συνειδητή επιλογή και των δυο μας.

Εγω λογω δουλειάς, εφυγα φέτος από το σπίτι με τις όποιες συνέπειες έχει όλο αυτό και πηγαινοερχόμουν όλο τον χρόνο κάθε Σαββατοκύριακο. Μέναμε μαζί σε νοικιασμένο σπίτι, το οποίο πλήρωνε αυτός 3 χρόνια. Φετος είχαμε 2 ενοίκια, έξοδα μετακίνησης, πίεση να κάνουμε οικογένεια - εξετάσεις, νεύρα που δεν ερχόταν το θετικό τεστ και γενικά πρώτη φορά ήρθαμε αντιμέτωποι με τόσο ζόρικες καταστάσεις. Απομακρυνθηκαμε. Πριν το Πάσχα αρραβωνιαστήκαμε, κάναμε ένα υπέροχο πάρτι με φίλους και οικογένεια. Ξεχαστήκαμε με τις ετοιμασίες, εγώ σούπερ ενθουσιασμένη, περίμενα οτι πολύ γρήγορα θα έρθει και ένα μωράκι υγιές… 

Ο ίδιος δουλεύει στη δουλειά του πατέρα του. Γενικά έχει μια «εξάρτηση» με την οικογένεια του, που εγώ, δεν μπορώ να την καταλάβω. Οικονομικά είμαστε καλά, τα βγάζουμε πέρα, ως εκεί. Προσωπικά, δεν έχω μάθει με τα παραπάνω…

Μεσα στην κούραση και τα νεύρα ενός τριημέρου που πήγαμε στο χωριό του, μετά απο μια αποτυχημένη πρόκληση ωορρηξία εγώ δυστυχως, ήρθα σε σύγκρουση με τη μητέρα του και εκείνη του έθεσε τελεσίγραφο και μας «έδιωξε απο το σπιτι» λέγοντας οτι θα τη στείλουμε στο νοσοκομείο με την καρδιά της κλπ.. Εκείνος τώρα σκέφτεται να με αφήσει για να μη χάσει τη βολή της οικογένειας του. Εγώ δεν θέλω με τίποτα να χωρίσουμε — τον αγαπώ βαθιά και πονάω απίστευτα. 
Μεσα σε όλα αυτά, παίρνω ένα θετικό τεστ εγκυμοσύνης, νιώθω πιο κοντά απο ποτέ στο όνειρο μου. Του το λέω και δε με πιστεύει. Ξανακάνω τεστ, βγαίνει αρνητικό. Πάω για  Β Χοριακή. Όντας τρελαμένη, του το επικοινωνώ και μου μιλάει για διακοπή κύησης (καθώς αισθάνεται λέει πως θέλω απλά ένα μωρό, πως δεν τον αγαπάω ουσιαστικά και άλλες ανοησίες).

Παιρνω μια κακή χοριακή και μια δεύτερη κακή χοριακή. Ο γυναικολόγος μου είπε ότι θα μου έρθει περίοδος σε λίγες ημέρες, ίσως λίγο πιο βαριά αλλά όλα θα πάνε καλά. Θα με δει και απο κοντά…

Έχω χάσει τη γη κάτω απο τα πόδια μου.

Δε ξέρω ειλικρινά τι μου έχει κοστίσει περισσότερο, δεν ξέρω τι να κάνω. Νιώθω χαμένη. Είμαι όλη την ημέρα σε ένα άδειο σπιτι και έχω φρικάρει, ευτυχώς σκέφτομαι λογικά. Αδυνατώ να πιστέψω τι έχει συμβεί. Απομακρυνθήκαμε, ναι, το παραδέχομαι. Αλλά τον λατρεύω. Ήθελα μια στήριξη μετά από αυτόν τον μήνα της αποτυχημένης πρόκλησης, και αυτός τόλμησε να ξεστομίσει ακόμα και την έκφραση διακοπή κύησης. Όλη μέρα απλά κλαίω.
Ήθελα μόνο να μοιραστώ την ιστορία μου και να μου πείτε τη γνώμη σας, χωρίς κριτική — μόνο σαν γυναίκα προς γυναίκα. Νιωθω μόνη μου.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς που είστε εδώ, ακόμα κι αν απλά διαβάσατε την ιστορία μου.

@NerinaΚορίτσι μου καλησπέρα, να σου ζητήσω συγνώμμη αν ένιωσες ΄ότι σε κριναμε..

Ο καθένας έχει δικαίωμα να θέλει ένα παιδί με όποια συνθήκη και με τον άνθρωπο που αυτός επέλεξε..Ακούγεσαι λογικό κορίτσι και υπεύθυνο..

Στα λέω αυτά για το θέμα της απόστασης που είχατε, της οικονομικής πίεσης και της οικογενειακής πίεσης που ήταν σαν ένα εξτρα βαρίδιο στη δύσκολη αυτή φάση της απόκτησης παιδιού..Δυσκολίες πίστεψε με όλοι έχουν..εμεις μενουμε σε ενα μικρό σπίτι δίπλα στα πεθερικά μου που με πνίγει μερα με τη μέρα ακόμα πιο πολύ, έχω μια δουλειά που δεν μαρέσει αρκετά ίσα ίσα με πιέζει και αυτή και μέσα σε αυτό το πλαίσιο η επιθυμ΄ία μου να κάνω παιδί είναι μεγάλη..Στο λέω και αυτό επειδή κάποιες φορές δοκιμάζεται αρκετα και η επιθυμία μας να θέλουμε να γίνουμε μάνες..

Κάποιων ανθρώπων η ζωή δεν είναι πάντα στρωμένη εκατό τοις εκατό για να έρθει ένα παιδ΄ί δηλαδή οικονομικά καλά, ένα σπίτι όπως το θέλουν κλπ κλπ..αλλά είναι τόσο δυνατό το ότι θες να γίνεις μάνα που τα καλύπτει όλα.Έτσι πιστεύω ένιωθες και εσύ..

Είμαστε εδώ να μιλάς όποτε θες.. ότι και να συμβεί με τη σχέση σου, να θυμάσαι πως δύο άνθρωποι που θ΄έλουν να είναι μαζί βρίσκουν το τρόπο..

Ακόμα κι αν ένας από τους δύο αλλάξει γν΄ώμη όσο άδικο και να είναι, δεν μπορείς να τον κατηγορήσεις..

Πρέπει να δεις εσύ πως νιώθεις με αυτό..Το να προσπαθούμε μαζί με τον σύντροφο μας και να είμαστε ομάδα δεν σημαίνει ότι ένας από τους 2 δεν μπορεί να πιεστεί κάποια στιγμή και να παραδώσει..όμως το θέμα κάνε ΄έκτρωση κατά τη γνώμη μου, δεν έπρεπε να ειπωθεί σε μια γυναίκα που προσπαθεί τόσο δυνατά και τόσο σκληρά για αυτό..

Αν θες είμαι εδώ να συζητήσουμε ότι θες ακόμα και πως νιώθεις απλά για αυτό, χωρίς να σε κρίνει κανείς..δεν είσαι μόνη σου ❤️

Δημοσίευση
στις πριν 3 λεπτά, ο/η sisi93 είπε:

@NerinaΚορίτσι μου καλησπέρα, να σου ζητήσω συγνώμμη αν ένιωσες ΄ότι σε κριναμε..

Ο καθένας έχει δικαίωμα να θέλει ένα παιδί με όποια συνθήκη και με τον άνθρωπο που αυτός επέλεξε..Ακούγεσαι λογικό κορίτσι και υπεύθυνο..

Στα λέω αυτά για το θέμα της απόστασης που είχατε, της οικονομικής πίεσης και της οικογενειακής πίεσης που ήταν σαν ένα εξτρα βαρίδιο στη δύσκολη αυτή φάση της απόκτησης παιδιού..Δυσκολίες πίστεψε με όλοι έχουν..εμεις μενουμε σε ενα μικρό σπίτι δίπλα στα πεθερικά μου που με πνίγει μερα με τη μέρα ακόμα πιο πολύ, έχω μια δουλειά που δεν μαρέσει αρκετά ίσα ίσα με πιέζει και αυτή και μέσα σε αυτό το πλαίσιο η επιθυμ΄ία μου να κάνω παιδί είναι μεγάλη..Στο λέω και αυτό επειδή κάποιες φορές δοκιμάζεται αρκετα και η επιθυμία μας να θέλουμε να γίνουμε μάνες..

Κάποιων ανθρώπων η ζωή δεν είναι πάντα στρωμένη εκατό τοις εκατό για να έρθει ένα παιδ΄ί δηλαδή οικονομικά καλά, ένα σπίτι όπως το θέλουν κλπ κλπ..αλλά είναι τόσο δυνατό το ότι θες να γίνεις μάνα που τα καλύπτει όλα.Έτσι πιστεύω ένιωθες και εσύ..

Είμαστε εδώ να μιλάς όποτε θες.. ότι και να συμβεί με τη σχέση σου, να θυμάσαι πως δύο άνθρωποι που θ΄έλουν να είναι μαζί βρίσκουν το τρόπο..

Ακόμα κι αν ένας από τους δύο αλλάξει γν΄ώμη όσο άδικο και να είναι, δεν μπορείς να τον κατηγορήσεις..

Πρέπει να δεις εσύ πως νιώθεις με αυτό..Το να προσπαθούμε μαζί με τον σύντροφο μας και να είμαστε ομάδα δεν σημαίνει ότι ένας από τους 2 δεν μπορεί να πιεστεί κάποια στιγμή και να παραδώσει..όμως το θέμα κάνε ΄έκτρωση κατά τη γνώμη μου, δεν έπρεπε να ειπωθεί σε μια γυναίκα που προσπαθεί τόσο δυνατά και τόσο σκληρά για αυτό..

Αν θες είμαι εδώ να συζητήσουμε ότι θες ακόμα και πως νιώθεις απλά για αυτό, χωρίς να σε κρίνει κανείς..δεν είσαι μόνη σου ❤️

Σε καμία περίπτωση δεν ένιωσα να με κρίνετε, γι αυτό γραφω εδώ. 
Ευχαριστω πολύ που μοιράστηκες μαζί μου το τι βιώνεις. Εύχομαι αλήθεια να πραγματοποιηθούν τα όνειρα σας.

Εχω αρχίσει και πιστεύω ότι το θέμα έκτρωση ήταν πάνω στα νεύρα του, μου φαίνεται αδιανόητο, τον έξω τόσα χρόνια δε μπορεί να το εννοεί!

Πιεστηκε παρα πολύ. Είμαι σίγουρη. Αλλά τι μπορώ να κάνω; Είμαι πολύ περισσότερο πιεσμένη, είδα ένα θετικό τεστ, ένιωσα ότι είμαι κοντά στο όνειρο και αμέσως μετά η απόλυτη γείωση…

Ειναι πολύ άδικο να το περνάω αυτό μόνη μου. 
Δεν το λέω εκβιαστικά, ούτε θα το έλεγα ποτέ. Μάλιστα αυτό σκεφτόμουν, ότι σε καμία περίπτωση δε θα εκβίαζα έναν άνθρωπο με ένα παιδί, θα έκανα τις επιλογές μου μόνη μου εάν έβλεπα ότι δεν είναι έτοιμος.

Αλλα κάνουμε τόσο καιρό προσπάθειες, κάναμε πρόκληση ωορρηξίας, δηλαδή μόνη μου τα έκανα όλα αυτά; Είναι δυνατόν να τα ήθελα μόνο εγώ; Αυτός δε συγκινείται λιγάκι; Και πραγματικά πως γίνεται αυτό; Η μητέρα του είναι χειριστική, οκ. Το ξέρω αυτό από πάντα, έτσι είναι και με τον άντρα της. Έχει περιουσία και δουλεύει ο άντρας της στην περιουσία της. Έχει τον έλεγχο σε όλα. 
Αλλα θα κατηγορήσω κάποιον άλλο; Ένας άντρας 34 χρόνων, πιέζεται και αφήνει μια κοπέλα με την οποία προσπαθούσαν για παιδί σε μια τέτοια στιγμή; Τι άνθρωπος είναι; 7 χρόνια κανένα τέτοιο δείγμα δεν είχα. Πως γίνεται; 

Δημοσίευση
στις πριν 5 λεπτά, ο/η Nerina είπε:

Σε καμία περίπτωση δεν ένιωσα να με κρίνετε, γι αυτό γραφω εδώ. 
Ευχαριστω πολύ που μοιράστηκες μαζί μου το τι βιώνεις. Εύχομαι αλήθεια να πραγματοποιηθούν τα όνειρα σας.

Εχω αρχίσει και πιστεύω ότι το θέμα έκτρωση ήταν πάνω στα νεύρα του, μου φαίνεται αδιανόητο, τον έξω τόσα χρόνια δε μπορεί να το εννοεί!

Πιεστηκε παρα πολύ. Είμαι σίγουρη. Αλλά τι μπορώ να κάνω; Είμαι πολύ περισσότερο πιεσμένη, είδα ένα θετικό τεστ, ένιωσα ότι είμαι κοντά στο όνειρο και αμέσως μετά η απόλυτη γείωση…

Ειναι πολύ άδικο να το περνάω αυτό μόνη μου. 
Δεν το λέω εκβιαστικά, ούτε θα το έλεγα ποτέ. Μάλιστα αυτό σκεφτόμουν, ότι σε καμία περίπτωση δε θα εκβίαζα έναν άνθρωπο με ένα παιδί, θα έκανα τις επιλογές μου μόνη μου εάν έβλεπα ότι δεν είναι έτοιμος.

Αλλα κάνουμε τόσο καιρό προσπάθειες, κάναμε πρόκληση ωορρηξίας, δηλαδή μόνη μου τα έκανα όλα αυτά; Είναι δυνατόν να τα ήθελα μόνο εγώ; Αυτός δε συγκινείται λιγάκι; Και πραγματικά πως γίνεται αυτό; Η μητέρα του είναι χειριστική, οκ. Το ξέρω αυτό από πάντα, έτσι είναι και με τον άντρα της. Έχει περιουσία και δουλεύει ο άντρας της στην περιουσία της. Έχει τον έλεγχο σε όλα. 
Αλλα θα κατηγορήσω κάποιον άλλο; Ένας άντρας 34 χρόνων, πιέζεται και αφήνει μια κοπέλα με την οποία προσπαθούσαν για παιδί σε μια τέτοια στιγμή; Τι άνθρωπος είναι; 7 χρόνια κανένα τέτοιο δείγμα δεν είχα. Πως γίνεται; 

Σε ευχαριστώ κορίτσι μου,,τι να πω..σήμερα έκανα ένα πρώιμο τεστ εγκυμοσύνης και βγηκε αρνητικό..

Καταλαβαίνω νιώθεις ότι έχασες τη γη κα΄τω απο τα πόδια σου, ότι γκρεμίστηκε ο κόσμος σου..και η μοίρα σου έπαιξε άσχημο παιχν΄ίδι..καταρχάς αυτό ήταν τελικά μια εγκυμοσύνη που πήγε να δημιουργηθεί και τελικά δεν έγινε; ήταν βιοχημική;

Επίσης, αν δεν γίνομαι αδιάκριτη τι σου απαντά ο αρραβωνιαστικός σου όταν του λες ότι άλλαξε ; Το ότι άλλαξε δεν ξέρω που μπορεί να οφείλεται, ήταν πάντα σίγουρος για το παιδί όπως λες..υπάρχει περίπτωση να είναι και αυτός τόσο πιεσμένος που θέλει απλά να τα παρατήσει όλα..αν είναι το θέμα το παιδί μήπως να το δείτε ξανά μαζί..να δεις τι φταίει τι τον τρόμαξε στο παιδί; μήπως αντιλήφθηκε ξαφνικά τι δύσκολο θα είναι; Φαντάζομαι ότι θα έχει σκιστεί στα δύο.. σίγουρα θα έχει αντιπαραθέσεις και με τους γονείς του..οπότε νιώθει χαμένος αλλά το θέμα ξανα στο λέω είναι πως νιώθεις εσύ;

7 χρόνια μετά να δείξει ένα τέτοιο πρόσωπο σημαίνει ή ότι δεν ΄ήταν έτοιμος ή ότι πιέστηκε τόσο που έσκασε στο τέλος..εσύ ξέρεις τι χαρακτήρας είναι ...

Δημοσίευση
στις πριν 8 λεπτά, ο/η sisi93 είπε:

Σε ευχαριστώ κορίτσι μου,,τι να πω..σήμερα έκανα ένα πρώιμο τεστ εγκυμοσύνης και βγηκε αρνητικό..

Καταλαβαίνω νιώθεις ότι έχασες τη γη κα΄τω απο τα πόδια σου, ότι γκρεμίστηκε ο κόσμος σου..και η μοίρα σου έπαιξε άσχημο παιχν΄ίδι..καταρχάς αυτό ήταν τελικά μια εγκυμοσύνη που πήγε να δημιουργηθεί και τελικά δεν έγινε; ήταν βιοχημική;

Επίσης, αν δεν γίνομαι αδιάκριτη τι σου απαντά ο αρραβωνιαστικός σου όταν του λες ότι άλλαξε ; Το ότι άλλαξε δεν ξέρω που μπορεί να οφείλεται, ήταν πάντα σίγουρος για το παιδί όπως λες..υπάρχει περίπτωση να είναι και αυτός τόσο πιεσμένος που θέλει απλά να τα παρατήσει όλα..αν είναι το θέμα το παιδί μήπως να το δείτε ξανά μαζί..να δεις τι φταίει τι τον τρόμαξε στο παιδί; μήπως αντιλήφθηκε ξαφνικά τι δύσκολο θα είναι; Φαντάζομαι ότι θα έχει σκιστεί στα δύο.. σίγουρα θα έχει αντιπαραθέσεις και με τους γονείς του..οπότε νιώθει χαμένος αλλά το θέμα ξανα στο λέω είναι πως νιώθεις εσύ;

7 χρόνια μετά να δείξει ένα τέτοιο πρόσωπο σημαίνει ή ότι δεν ΄ήταν έτοιμος ή ότι πιέστηκε τόσο που έσκασε στο τέλος..εσύ ξέρεις τι χαρακτήρας είναι ...

Είναι πολύ νωρίς, περίμενε λιγάκι για το τεστ!
Ναι έτσι φαίνεται ότι είναι βιοχημική. Θετικό τεστ με αχνή γραμμή. Χοριακη 2.7 στην 1η μέτρηση 8 μέρες μετά την ωορρηξία. Δεύτερη μέτρηση 17. Τρίτη μέτρηση 16.2 χθες.

Δεν εξελίσσεται. 

Εγώ αν με ρωτάς, θα τον ήθελα δίπλα μου σήμερα. Γιατί δεν είμαι καλά. Νιώθω απαίσια, νιώθω άρρωστη, νιώθω ότι ήμουν τόσο κοντά στο να έχω ένα μωράκι και απογοητεύτηκα τόσο… Γιατί να το περνάω αυτό μόνη μου; Αυτός δηλαδή χαίρεται; Αποκλείεται. Φοβάται ; Τι φοβάται τόσο; Γι αυτό απορώ. Κι αν πράγματι φοβήθηκε τόσο μήπως και στο μέλλον γίνει κάτι αντίστοιχο εάν ποτέ τα ξαναβρούμε; 

Υπαρχει γυρισμός μετά από τόση πίεση; Απομακρυνθήκαμε πολυ τον τελευταίο καιρό, είχε γίνει αυτοσκοπός μου το να κάνω ένα υγιές μωράκι… Αλλά δε φανταζόμουν ποτέ ότι θα τον έχανα.

Δημοσίευση
στις πριν 11 λεπτά, ο/η Nerina είπε:

Είναι πολύ νωρίς, περίμενε λιγάκι για το τεστ!
Ναι έτσι φαίνεται ότι είναι βιοχημική. Θετικό τεστ με αχνή γραμμή. Χοριακη 2.7 στην 1η μέτρηση 8 μέρες μετά την ωορρηξία. Δεύτερη μέτρηση 17. Τρίτη μέτρηση 16.2 χθες.

Δεν εξελίσσεται. 

Εγώ αν με ρωτάς, θα τον ήθελα δίπλα μου σήμερα. Γιατί δεν είμαι καλά. Νιώθω απαίσια, νιώθω άρρωστη, νιώθω ότι ήμουν τόσο κοντά στο να έχω ένα μωράκι και απογοητεύτηκα τόσο… Γιατί να το περνάω αυτό μόνη μου; Αυτός δηλαδή χαίρεται; Αποκλείεται. Φοβάται ; Τι φοβάται τόσο; Γι αυτό απορώ. Κι αν πράγματι φοβήθηκε τόσο μήπως και στο μέλλον γίνει κάτι αντίστοιχο εάν ποτέ τα ξαναβρούμε; 

Υπαρχει γυρισμός μετά από τόση πίεση; Απομακρυνθήκαμε πολυ τον τελευταίο καιρό, είχε γίνει αυτοσκοπός μου το να κάνω ένα υγιές μωράκι… Αλλά δε φανταζόμουν ποτέ ότι θα τον έχανα.

Δεν ξερω τι το εκανα το τεστ αλλα πραγματικα δεν νομιζω οτι ειμαι..

Κοπέλα μου πραγματικά νιώθω τον πόνο σου..όχι γιατί έζησα κάτι αντίστοιχο αλλά γιατί εχω υπάρξει και εγώ πολύ μπερδεμένη..το ξέρω ότι θα τον η΄θελες εκεί και να έρθει να σου πει μια παρηγοριτική κουβέντα..σου αξίζει να σου μιλήσει και όχι το μπλοκ που σου έκανε..παναγία μου δηλαδή μετά από όλα αυτά είναι πολύ ανώριμη συμπεριφορά..Εσύ μετά από όλα αυτά θα μπορούσες να είστε μαζί; Πραγματικά τώρα..συμφώνησε στο να κάνετε παιδί και τώρα φέυγει..

όλα για καλό λένε..και εμένα με τις αποβολές αυτό μου λένε..δεν το βλέπω το καλό για να είμαι ειλικρινής αλλά έχω πιεστεί και εχω χασει τον εαυτο μου μεσα απο τη διαδικασια της μητροτητας..

Εχεις να διαχειριστεις μια βιοχημικη αποβολη αλλα να ξες πως εσυ προσπαθησες με γνωμονα τον ανθρωπο που ειχες διπλα σου και το τι εικονα ειχες για να γινει ο πατερας των παιδιων σου..δεν υπηρχε μαλλον σωστη επικοινωνια ή χαθηκε επειδη βλεπατε μονο το τερματικο σταθμο που ήταν η εγκυμοσυνη..

Ιωσς να χαθηκαν όλα ίσως και οχι μεταξυ σας αλλα δεν βλεπω να το προσπαθει ειδικα τωρα που τον χρειαζεσαι και στο κατω κατω θα ήταν και δικο του παιδι..δηλαδη αυτος δεν πονα; δεν πιστευει οτι ησουν; τι φαση;

Μη σκεφτεσαι ότι εσυ εφταιξες,,το αγχος δεν είναι ικανο να διαλυσει μια εγκυμοσυνη..δεν έπιασε καλά..οι βιοχημικές συμβαινουν και πολλες δεν την καταλαβαίνουν καν..μπορει να εχει συμβει σε ολες μας δυνητικα και να μη το καταλαβαμε..

Μη κατηγορεις τον εαυτο σου.παρε χρονο και σκεψου ΄ότι θα εκανες παιδι με εναν ανθρωπο που (αν ειχε προχωρησει) ισως σε άφηνε μονη με ενα παιδι..

Δημοσίευση

@Nerina κοριτσι μου εγω σου ειχα γραψει και στο αλλο θεμα σου γραφω και εδω. Θα σου πω το εξης εχω υπαρξει στο παρελθον στη θεση του συντροφου σου. Τι θελω να πω ειχα σχεση με εναν ανθρωπο πηγαιναμε σοβαρα εβλεπα πολλα πραγματα στα οποια δεν ταιριαζαμε και δε μου αρεσαν ηταν υπερβολικα ζηλιαρης και με πιεζε παρα πολυ. Εμενα μαζι του γιατι πιστευα οτι τον αγαπω πραγματικα και βαθια. Τον τελευταιο καιρο πριν χωρισουμε ειχα αρχισει να πνιγομαι με τη συμπεριφορα του αλλα εκανα υπομονη ωσπου μια μερα εκανα το μπαμ του ζητησα να χωρισουμε και αυτο ηταν δεν ηθελα καμια επαφη. Ισως κι αυτος τοτε να αναρωτιοταν πως γινεται μια γυναικα που τον αγαπαει να φερεται τοσο σκληρα και να μην σηκωνει το τηλ να δει αν ειναι καλα κτλ. Σε καμια περιπτωση δε συγκρινω τη δικη του συμπεριφορα με τη δικη σου ουτε θελω να πω οτι εσυ εκανες κατι λαθος η ησουν πιεστικη κτλ απλα θελω να πω οτι ισως και ο συντροφος σου να ειχε πιεστει παρα πολυ και να μαζευε μεσα του πραγματα τα οποια προσπαθουσε να διαχειριστει και δεν μπορεσε. Ισως να επηρεασαν και οι γονεις του ποιος ξερει. Βεβαια στη δικη σας περιπτωση υπηρξε και μια εγκυμοσυνη που δεν προχωρησε και βεβαια για μενα ειναι απαραδεκτος που δεν ειναι διπλα σου να σε στηριξει σε αυτο εστω ανθρωπινα ακομα και αν δε θελει να ειστε παλι μαζι. Εχουν υπαρξει στιγμες στη ζωη μου π εχω νιωσει πολυ μονη και ξερω πως οταν δε βιωνεις προσωπικα κατι ειναι ευκολο να πεις ελα μην ασχολεισαι δε σου αξιζει κτλ ωστοσο εγω καταλαβαινω οτι εισαι μια πολυ λογικη και δυνατη γυναικα που θα καταφερει να σταθει ξανα στα ποδια της. Σκεψου τι ανθρωπο θελεις να εχεις διπλα σου και με τι ειδους ανθρωπο θα ηθελες να μεγαλωσεις το παιδακι σου. Καποιες φορες στη ζωη μας νιωθουμε απελπισια και λεμε πως θα προχωρησω ομως με εναν μαγικο τροπο ολοι βρισκουμε τον δρομο μας και τα καταφερνουμε. Αν χρειαζεσαι να μιλησεις σε καποιον ειμαι εδω 🙂

Δημοσίευση
στις πριν 7 ώρες, ο/η Nerina είπε:

Καλημέρα κορίτσια.

όπως κάποιες ξέρετε κάποιες είμαι σε σχέση εδώ και σχεδόν 7 χρόνια και πρόσφατα αρραβωνιασμένη. Προσπαθούσα καιρό για ένα μωράκι. Εξετάσεις, θεραπείες, σε όλα μαζί. Ήταν συνειδητή επιλογή και των δυο μας.

Εγω λογω δουλειάς, εφυγα φέτος από το σπίτι με τις όποιες συνέπειες έχει όλο αυτό και πηγαινοερχόμουν όλο τον χρόνο κάθε Σαββατοκύριακο. Μέναμε μαζί σε νοικιασμένο σπίτι, το οποίο πλήρωνε αυτός 3 χρόνια. Φετος είχαμε 2 ενοίκια, έξοδα μετακίνησης, πίεση να κάνουμε οικογένεια - εξετάσεις, νεύρα που δεν ερχόταν το θετικό τεστ και γενικά πρώτη φορά ήρθαμε αντιμέτωποι με τόσο ζόρικες καταστάσεις. Απομακρυνθηκαμε. Πριν το Πάσχα αρραβωνιαστήκαμε, κάναμε ένα υπέροχο πάρτι με φίλους και οικογένεια. Ξεχαστήκαμε με τις ετοιμασίες, εγώ σούπερ ενθουσιασμένη, περίμενα οτι πολύ γρήγορα θα έρθει και ένα μωράκι υγιές… 

Ο ίδιος δουλεύει στη δουλειά του πατέρα του. Γενικά έχει μια «εξάρτηση» με την οικογένεια του, που εγώ, δεν μπορώ να την καταλάβω. Οικονομικά είμαστε καλά, τα βγάζουμε πέρα, ως εκεί. Προσωπικά, δεν έχω μάθει με τα παραπάνω…

Μεσα στην κούραση και τα νεύρα ενός τριημέρου που πήγαμε στο χωριό του, μετά απο μια αποτυχημένη πρόκληση ωορρηξία εγώ δυστυχως, ήρθα σε σύγκρουση με τη μητέρα του και εκείνη του έθεσε τελεσίγραφο και μας «έδιωξε απο το σπιτι» λέγοντας οτι θα τη στείλουμε στο νοσοκομείο με την καρδιά της κλπ.. Εκείνος τώρα σκέφτεται να με αφήσει για να μη χάσει τη βολή της οικογένειας του. Εγώ δεν θέλω με τίποτα να χωρίσουμε — τον αγαπώ βαθιά και πονάω απίστευτα. 
Μεσα σε όλα αυτά, παίρνω ένα θετικό τεστ εγκυμοσύνης, νιώθω πιο κοντά απο ποτέ στο όνειρο μου. Του το λέω και δε με πιστεύει. Ξανακάνω τεστ, βγαίνει αρνητικό. Πάω για  Β Χοριακή. Όντας τρελαμένη, του το επικοινωνώ και μου μιλάει για διακοπή κύησης (καθώς αισθάνεται λέει πως θέλω απλά ένα μωρό, πως δεν τον αγαπάω ουσιαστικά και άλλες ανοησίες).

Παιρνω μια κακή χοριακή και μια δεύτερη κακή χοριακή. Ο γυναικολόγος μου είπε ότι θα μου έρθει περίοδος σε λίγες ημέρες, ίσως λίγο πιο βαριά αλλά όλα θα πάνε καλά. Θα με δει και απο κοντά…

Έχω χάσει τη γη κάτω απο τα πόδια μου.

Δε ξέρω ειλικρινά τι μου έχει κοστίσει περισσότερο, δεν ξέρω τι να κάνω. Νιώθω χαμένη. Είμαι όλη την ημέρα σε ένα άδειο σπιτι και έχω φρικάρει, ευτυχώς σκέφτομαι λογικά. Αδυνατώ να πιστέψω τι έχει συμβεί. Απομακρυνθήκαμε, ναι, το παραδέχομαι. Αλλά τον λατρεύω. Ήθελα μια στήριξη μετά από αυτόν τον μήνα της αποτυχημένης πρόκλησης, και αυτός τόλμησε να ξεστομίσει ακόμα και την έκφραση διακοπή κύησης. Όλη μέρα απλά κλαίω.
Ήθελα μόνο να μοιραστώ την ιστορία μου και να μου πείτε τη γνώμη σας, χωρίς κριτική — μόνο σαν γυναίκα προς γυναίκα. Νιωθω μόνη μου.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς που είστε εδώ, ακόμα κι αν απλά διαβάσατε την ιστορία μου.

Θα σου πω ότι μετά από λίγα χρόνια θα ξαναδιαβάσεις αυτό το μήνυμα σου. Και θα πεις ΕΥΤΥΧΩΣ ΓΛΥΤΩΣΑ . 

Ο τύπος θα έφευγε. Αυτό απλά ήταν μια όμορφη δικαιολογία. Δηλαδή εμεις τις εξωσωματικής με τις ενέσεις που συνήθως μας τις κάνουν οι άντρες μας τι είμαστε; Η μάλλον μόνο ΜΩΡΑ βλέπουμε; Όχι για εμένα ήταν ξεκάθαρα μια όμορφη δικαιολογία όμως μέσα στο χάος σου θα πεις μετά από χρόνια που θα δεις τι ωραία παιχνίδια θα σου παίξει η ζωή . Ευτυχώς ΓΛΥΤΩΣΑ. Είμαι πολύ βέβαιη για αυτό. Τώρα θα κλάψεις και να το κάνεις βοηθάει . Λιτρωνει. Τις απαντήσεις σου θα τις βρεις στο μέλλον 

Δημοσίευση
στις πριν 4 ώρες, ο/η Zaxaroulamak είπε:

@Nerina κοριτσι μου εγω σου ειχα γραψει και στο αλλο θεμα σου γραφω και εδω. Θα σου πω το εξης εχω υπαρξει στο παρελθον στη θεση του συντροφου σου. Τι θελω να πω ειχα σχεση με εναν ανθρωπο πηγαιναμε σοβαρα εβλεπα πολλα πραγματα στα οποια δεν ταιριαζαμε και δε μου αρεσαν ηταν υπερβολικα ζηλιαρης και με πιεζε παρα πολυ. Εμενα μαζι του γιατι πιστευα οτι τον αγαπω πραγματικα και βαθια. Τον τελευταιο καιρο πριν χωρισουμε ειχα αρχισει να πνιγομαι με τη συμπεριφορα του αλλα εκανα υπομονη ωσπου μια μερα εκανα το μπαμ του ζητησα να χωρισουμε και αυτο ηταν δεν ηθελα καμια επαφη. Ισως κι αυτος τοτε να αναρωτιοταν πως γινεται μια γυναικα που τον αγαπαει να φερεται τοσο σκληρα και να μην σηκωνει το τηλ να δει αν ειναι καλα κτλ. Σε καμια περιπτωση δε συγκρινω τη δικη του συμπεριφορα με τη δικη σου ουτε θελω να πω οτι εσυ εκανες κατι λαθος η ησουν πιεστικη κτλ απλα θελω να πω οτι ισως και ο συντροφος σου να ειχε πιεστει παρα πολυ και να μαζευε μεσα του πραγματα τα οποια προσπαθουσε να διαχειριστει και δεν μπορεσε. Ισως να επηρεασαν και οι γονεις του ποιος ξερει. Βεβαια στη δικη σας περιπτωση υπηρξε και μια εγκυμοσυνη που δεν προχωρησε και βεβαια για μενα ειναι απαραδεκτος που δεν ειναι διπλα σου να σε στηριξει σε αυτο εστω ανθρωπινα ακομα και αν δε θελει να ειστε παλι μαζι. Εχουν υπαρξει στιγμες στη ζωη μου π εχω νιωσει πολυ μονη και ξερω πως οταν δε βιωνεις προσωπικα κατι ειναι ευκολο να πεις ελα μην ασχολεισαι δε σου αξιζει κτλ ωστοσο εγω καταλαβαινω οτι εισαι μια πολυ λογικη και δυνατη γυναικα που θα καταφερει να σταθει ξανα στα ποδια της. Σκεψου τι ανθρωπο θελεις να εχεις διπλα σου και με τι ειδους ανθρωπο θα ηθελες να μεγαλωσεις το παιδακι σου. Καποιες φορες στη ζωη μας νιωθουμε απελπισια και λεμε πως θα προχωρησω ομως με εναν μαγικο τροπο ολοι βρισκουμε τον δρομο μας και τα καταφερνουμε. Αν χρειαζεσαι να μιλησεις σε καποιον ειμαι εδω 🙂

@Zaxaroulamak ευχαριστώ πολύ για το μοίρασμα… Δυστυχώς, προσωπικά εγώ δεν ένιωθα να τον πιέζω τόσο πολύ. Ναι κι εγώ πιεζόμουν και και και… μου έγινε η ιδέα της καλής εγκυμοσύνης εμμονή. Ωστόσο, δεν είναι τόσο κακός άνθρωπος, δε ξέρω πως γύρισε τόσο το μυαλό του. Μου κάνει εντύπωση. Ήμασταν μαζί σε όλα. 

Κοριτσια, δε θέλω να χωρίσω. Χθες σκεφτόμουν ποσό άδικο είναι να το περνάω αυτό. 
Τι μπορώ να κάνω; Να επιμείνω με κάθε τρόπο να τον δω;
Να επικοινωνήσω με την οικογένεια του;
Θα αλλάξω τόπο αν χωρίσω, θα πρέπει να φύγω από εδώ που ζω. Θα μείνω εντελώς μόνη, στο απόλυτο μηδέν. Εδώ η κοινωνία είναι μικρή, σύντροφο άλλο δε πρόκειται να βρω. Και τι θα κάνω; Όλη την ημέρα κλαίω. Μόνη μου δεν αντέχω. Είμαι 32 χρόνων. Γιατί να το περνάω αυτό;

Δημοσίευση
στις πριν 1 ώρα, ο/η Nerina είπε:

@Zaxaroulamak ευχαριστώ πολύ για το μοίρασμα… Δυστυχώς, προσωπικά εγώ δεν ένιωθα να τον πιέζω τόσο πολύ. Ναι κι εγώ πιεζόμουν και και και… μου έγινε η ιδέα της καλής εγκυμοσύνης εμμονή. Ωστόσο, δεν είναι τόσο κακός άνθρωπος, δε ξέρω πως γύρισε τόσο το μυαλό του. Μου κάνει εντύπωση. Ήμασταν μαζί σε όλα. 

Κοριτσια, δε θέλω να χωρίσω. Χθες σκεφτόμουν ποσό άδικο είναι να το περνάω αυτό. 
Τι μπορώ να κάνω; Να επιμείνω με κάθε τρόπο να τον δω;
Να επικοινωνήσω με την οικογένεια του;
Θα αλλάξω τόπο αν χωρίσω, θα πρέπει να φύγω από εδώ που ζω. Θα μείνω εντελώς μόνη, στο απόλυτο μηδέν. Εδώ η κοινωνία είναι μικρή, σύντροφο άλλο δε πρόκειται να βρω. Και τι θα κάνω; Όλη την ημέρα κλαίω. Μόνη μου δεν αντέχω. Είμαι 32 χρόνων. Γιατί να το περνάω αυτό;

Δεν εχεις καποιον δικο σου ανθρωπο κοντα; περνας μια δυσκολη φαση και χρειαζεσαι ψυχολογικη υποστηριξη. Οσο για το τι μπορεις να κανεις κοριτσι μου εσυ ξερεις καλυτερα και θα αποφασισεις, ωστοσο πιστευω πως αν εκεινος εχει παρει τις αποφασεις του δεν μπορεις να κανεις και πολλα. Και μενα τοτε επαιρνε τηλ την αδερφη μου ερχοταν κατω απ το σπιτι μου ομως εγω ημουν αποφασισμενη πως δε θελω να προχωρησουμε μαζι. Κανε ομως οπως νιωθεις αν αισθανεσαι οτι θελεις να κανεις καθε δυνατη προσπαθεια κανε την ετσι θα εισαι και πιο ηρεμη οτι οποιο και αν ειναι το αποτελεσμα εσυ το παλεψες μεχρι τελους. 

Δημοσίευση
στις πριν 2 ώρες, ο/η Nerina είπε:

@Zaxaroulamak ευχαριστώ πολύ για το μοίρασμα… Δυστυχώς, προσωπικά εγώ δεν ένιωθα να τον πιέζω τόσο πολύ. Ναι κι εγώ πιεζόμουν και και και… μου έγινε η ιδέα της καλής εγκυμοσύνης εμμονή. Ωστόσο, δεν είναι τόσο κακός άνθρωπος, δε ξέρω πως γύρισε τόσο το μυαλό του. Μου κάνει εντύπωση. Ήμασταν μαζί σε όλα. 

Κοριτσια, δε θέλω να χωρίσω. Χθες σκεφτόμουν ποσό άδικο είναι να το περνάω αυτό. 
Τι μπορώ να κάνω; Να επιμείνω με κάθε τρόπο να τον δω;
Να επικοινωνήσω με την οικογένεια του;
Θα αλλάξω τόπο αν χωρίσω, θα πρέπει να φύγω από εδώ που ζω. Θα μείνω εντελώς μόνη, στο απόλυτο μηδέν. Εδώ η κοινωνία είναι μικρή, σύντροφο άλλο δε πρόκειται να βρω. Και τι θα κάνω; Όλη την ημέρα κλαίω. Μόνη μου δεν αντέχω. Είμαι 32 χρόνων. Γιατί να το περνάω αυτό;

Γιατί να μείνεις μόνη σου κοπέλα μου 32 χρόνων κορίτσι.?

Δημοσίευση
στις πριν 6 ώρες, ο/η Παρασκευαιδου είπε:

Θα σου πω ότι μετά από λίγα χρόνια θα ξαναδιαβάσεις αυτό το μήνυμα σου. Και θα πεις ΕΥΤΥΧΩΣ ΓΛΥΤΩΣΑ . 

Ο τύπος θα έφευγε. Αυτό απλά ήταν μια όμορφη δικαιολογία. Δηλαδή εμεις τις εξωσωματικής με τις ενέσεις που συνήθως μας τις κάνουν οι άντρες μας τι είμαστε; Η μάλλον μόνο ΜΩΡΑ βλέπουμε; Όχι για εμένα ήταν ξεκάθαρα μια όμορφη δικαιολογία όμως μέσα στο χάος σου θα πεις μετά από χρόνια που θα δεις τι ωραία παιχνίδια θα σου παίξει η ζωή . Ευτυχώς ΓΛΥΤΩΣΑ. Είμαι πολύ βέβαιη για αυτό. Τώρα θα κλάψεις και να το κάνεις βοηθάει . Λιτρωνει. Τις απαντήσεις σου θα τις βρεις στο μέλλον 

Πόσο θα συμφωνήσω με αυτό το μήνυμα!!! Έχω πέσει στα πατώματα, έχω κλάψει, έχω κυνηγήσει (πιο μικρή και ανώριμη γαρ). Περνώντας τα χρόνια και κοιτωντας πίσω, έκανα απλά τον σταυρό μου και είπα Θεέ μου γλίτωσα....

Βέβαια @Nerina κορίτσι μου ο,τι και να σου λέμε εμείς τώρα, ξέρω πολύ καλά ότι δεν αλλάζει αυτό που νιώθεις. Θα σου δώσω μια τελευταία συμβουλή (τα υπόλοιπα στα είχα γράψει στο άλλο θέμα και δεν θέλω να σε κουράζω): μην κινηθείς με γνώμονα το ότι θα μείνεις μόνη σου στην ηλικία σου (εντωμεταξύ νέα κοπέλα είσαι!!!), ή τι θα πει ο κόσμος, ή τα χρόνια που περάσατε μαζί. Θα σπαταλήσεις αλλα τόσα χρόνια, πολύτιμα πλέον, από φόβο; Αξίζει;; 

Δημοσίευση
στις πριν 10 ώρες, ο/η Zaxaroulamak είπε:

Δεν εχεις καποιον δικο σου ανθρωπο κοντα; περνας μια δυσκολη φαση και χρειαζεσαι ψυχολογικη υποστηριξη. Οσο για το τι μπορεις να κανεις κοριτσι μου εσυ ξερεις καλυτερα και θα αποφασισεις, ωστοσο πιστευω πως αν εκεινος εχει παρει τις αποφασεις του δεν μπορεις να κανεις και πολλα. Και μενα τοτε επαιρνε τηλ την αδερφη μου ερχοταν κατω απ το σπιτι μου ομως εγω ημουν αποφασισμενη πως δε θελω να προχωρησουμε μαζι. Κανε ομως οπως νιωθεις αν αισθανεσαι οτι θελεις να κανεις καθε δυνατη προσπαθεια κανε την ετσι θα εισαι και πιο ηρεμη οτι οποιο και αν ειναι το αποτελεσμα εσυ το παλεψες μεχρι τελους. 

Εχω την οικογένεια μου κοντά αλλά αυτό δε λέει τίποτα. Και έχω και μια κολλητή μου φίλη. Ωστόσο εδώ όλοι με ξέρουν σαν «η αρραβωνιαστικιά του τάδε».

Ολο το βράδυ έβλεπα στον ύπνο μου παιδιά. Μωράκια και πιο μεγάλα παιδάκια.


 

στις πριν 10 ώρες, ο/η Demy93 είπε:

Γιατί να μείνεις μόνη σου κοπέλα μου 32 χρόνων κορίτσι.?

Φοβάμαι πως αυτό  θα γίνει. Δεν ξέρω. Δεν έχω υπάρξει ούτε νιώσει πιο μόνη εδώ και κάποια χρόνια. 
Άλλη σοβαρή σχέση δεν είχα. 

Είχα τις παρέες μου, τη δουλειά μου, φλερτ κλπ αλλά ποτέ δεν είχα νιώσει έντονα συναισθήματα. Μόνο μαζί του ένιωσα διαφορετικά.

Δε μπορώ λοιπόν να φανταστώ πως όλα χάθηκαν. 

 

στις πριν 8 ώρες, ο/η Elli13 είπε:

Πόσο θα συμφωνήσω με αυτό το μήνυμα!!! Έχω πέσει στα πατώματα, έχω κλάψει, έχω κυνηγήσει (πιο μικρή και ανώριμη γαρ). Περνώντας τα χρόνια και κοιτωντας πίσω, έκανα απλά τον σταυρό μου και είπα Θεέ μου γλίτωσα....

Βέβαια @Nerina κορίτσι μου ο,τι και να σου λέμε εμείς τώρα, ξέρω πολύ καλά ότι δεν αλλάζει αυτό που νιώθεις. Θα σου δώσω μια τελευταία συμβουλή (τα υπόλοιπα στα είχα γράψει στο άλλο θέμα και δεν θέλω να σε κουράζω): μην κινηθείς με γνώμονα το ότι θα μείνεις μόνη σου στην ηλικία σου (εντωμεταξύ νέα κοπέλα είσαι!!!), ή τι θα πει ο κόσμος, ή τα χρόνια που περάσατε μαζί. Θα σπαταλήσεις αλλα τόσα χρόνια, πολύτιμα πλέον, από φόβο; Αξίζει;; 

Μίλησες στην καρδιά μου… Κινούμαι με αυτά ως γνώμονα δεν ξέρω γιατί.

Γιατι ίσως έτσι έμαθα; Γιατί φοβάμαι; Γιατί δεν είμαι δυνατή; Δεν ξέρω.

Δεν ξέρω αν αξίζει να σπαταλήσω άλλα τόσα χρόνια από φόβο, αλλά φοβάμαι και ελπίζω ότι αυτός ο άνθρωπος με αγαπάει.

Φοβαμαι ότι αν φύγει ποτέ δε θα καταφέρω να κάνω παιδιά.

Και είναι το όνειρο μου. Και πώς θα βρω καποιον άλλο που θα έχει τα ίδια θέλω; 
Κι αν δε βρω ποτέ;

Δε με έχει αφήσει όλο αυτό ούτε να σκεφτώ το σώμα μου και τις ανάγκες μου μετά από όσα συνέβησαν. 

Επίσης, πότε θα μου έρθει περίοδος; Πότε θα πρέπει να περιμένω; Ο γιατρός είχε πει σε λίγες μέρες, τι συμβαίνει συνήθως;

Τι θα πρέπει να κάνω μετά από αυτές τις τιμές χοριακής;; Ξέρει κάποια;

Δημοσίευση

Εγω πιστευω πως οταν νιωθουμε ανασφαλεια και ειμαστε ευαλωτες συναισθηματικα σε οποια ηλικια και να ειμαστε αυτες οι σκεψεις περνανε απ το μυαλο μας. Εγω χωρισα απο μια σχεση στα 27 και επειδη ειχα παντα στο μυαλο μου οτι θελω να κανω οικογενεια και παιδια σε μικρη ηλικια σκεφτομουν τοτε ακριβως αυτα. Μεγαλο κυκλο δεν ειχα ποτε να κανω γνωριμιες ευκολα κτλ και ελεγα τωρα ποτε θα γνωρισω καποιον και ποτε θα κανω παιδι κτλ οταν περασα τα 30 ελεγα καλα τι χαζη που ημουν που στα 27 σκεφτομουν ετσι..32 δεν εισαι μεγαλη μια χαρα μπορεις να φτιαξεις ξανα τη ζωη σου και επισης δεν ξερεις πως τα φερνει η ζωη. Μια φιλη μου ειχε χρονια σχεση και προσπαθουσε αρκετο καιρο για παιδι χωρισαν και μετα απο καποιο διαστημα που γνωρισε ενα παιδι μεσα σε ενα χρονο παντρευτηκαν και εμεινε αμεσως εγκυος. 

Για την περιοδο δυστυχως δε γνωριζω να σου απαντησω..

Δημοσίευση
στις πριν 7 λεπτά, ο/η Zaxaroulamak είπε:

Εγω πιστευω πως οταν νιωθουμε ανασφαλεια και ειμαστε ευαλωτες συναισθηματικα σε οποια ηλικια και να ειμαστε αυτες οι σκεψεις περνανε απ το μυαλο μας. Εγω χωρισα απο μια σχεση στα 27 και επειδη ειχα παντα στο μυαλο μου οτι θελω να κανω οικογενεια και παιδια σε μικρη ηλικια σκεφτομουν τοτε ακριβως αυτα. Μεγαλο κυκλο δεν ειχα ποτε να κανω γνωριμιες ευκολα κτλ και ελεγα τωρα ποτε θα γνωρισω καποιον και ποτε θα κανω παιδι κτλ οταν περασα τα 30 ελεγα καλα τι χαζη που ημουν που στα 27 σκεφτομουν ετσι..32 δεν εισαι μεγαλη μια χαρα μπορεις να φτιαξεις ξανα τη ζωη σου και επισης δεν ξερεις πως τα φερνει η ζωη. Μια φιλη μου ειχε χρονια σχεση και προσπαθουσε αρκετο καιρο για παιδι χωρισαν και μετα απο καποιο διαστημα που γνωρισε ενα παιδι μεσα σε ενα χρονο παντρευτηκαν και εμεινε αμεσως εγκυος. 

Για την περιοδο δυστυχως δε γνωριζω να σου απαντησω..

Ευχαριστώ για όλες τις απαντήσεις @Zaxaroulamak

Πρέπει να το δουλέψω με τον εαυτό μου..

Δημοσίευση

Λοιπόν διαβάζω "χαζά" νομίζω... Τι είναι αυτά που διαβάζω;; Αρραβωνιασμένη ήμουν κι εγώ στα 25 με έναν όπως αποδείχτηκε εκ τον υστέρον ψυχάκια τύπο. Ζω σε επαρχιακό χωριό κάτω των 500 κατοίκων που και να κλάσεις ο άλλος τη μυρίζει. Δεν σκέφτηκα ούτε μια στιγμή τι θα πει ο κόσμος αν χωρίσω.. σκέφτηκα μόνο τον εαυτό μου και το δικό μου καλό για το μέλλον που θέλω να έχω. Και προφανώς χώρισα. Κι εμένα ουσιαστικά η πρώτη μου σχέση ήταν, άλλη δεν είχα.. ήμουν 25 και ήθελα πολύ οικογένεια.. δεν στο κρύβω ότι άργησα πολύ να βρω τον άντρα μου, όχι γιατί ήμουν αρραβωνιασμένη και δεν με θέλανε.. απλά γιατί δεν έβρισκα τον κατάλληλο για μένα..  είχα καεί από το χυλό οπότε είχα αρχίσει να φυσάω και το γιαούρτι. Προφανώς και δεν τον γνώρισα σε κοινές παρέες ή στη μικρή κοινωνία που ζω.. ξέρεις πως τον γνώρισα τον άντρα μου;; Μέσα από το badoo.. 🤣🤣 για την ακρίβεια αυτός με είδε εκεί, δεν μου έστειλε μνμ και έψαξε και με βρήκε στο fb και μου έστειλε μνμ από κει.. Εγώ στο χωριό των 400ων κατοίκων και αυτός στην Αλεξανδρούπολη, 170 χιλιόμετρα μακριά. Κι αυτός αρραβωνιασμένος και χωρισμένος στις ίδιες ηλικίες πάνω κάτω με τις δικές μου. Μια χαρά τα βρήκαμε και μια χαρά παντρευτήκαμε και πολύ γρήγορα μάλιστα. 1 Σεπτεμβρίου του 2020 μου έστειλε το πρώτο μνμ.. 28 Αυγούστου 2021 μου έκανε πρόταση γάμου και 24 Σεπτεμβρίου του 2022 με παντρευτήκε.. τόσο απλά, τόσο γρήγορα. 

Και για να το πάω λίγο πιο μακριά, φίλη μου πολύ καλή από το ίδιο χωριό.. αυτό το μικρό.. αυτή την κλειστή κοινωνία.. ναι.. αυτή.. παντρευτήκε παιδί το οποίο ήταν ήδη παντρεμένο μια φορά και χωρισμένος, χωριό παιδιά βέβαια. Μια χαρά οικογένεια έκαναν μαζί και έχουν και δύο κοριτσάκια αυτή τη στιγμή.. τι με αυτό δηλαδή;; άνθρωποι που έχουν κάνει κάποιες επιλογές στη ζωή τους και δεν προχώρησαν για τον α-β λόγο είναι καταδικασμένοι στην μοναξιά;; Σε όποιο χωριό αυτής της χώρας και να ζούμε.. Να ξέρεις πως όλα είναι στο κεφάλι μας και πουθενά αλλού!!! Δική σου η ζωή δική σου και η επιλογή για το πως θα τη ζήσεις.!!! 

Με αγάπη πάντα και φιλικά ότι σου είπα!! 💕

Δημοσίευση

Οπως τα λεει η @melitiniღ ειναι..Σε εναν μηνα παντρευεται ενα φιλικο μας ζευγαρι. Ο αντρας ηρθε απο Κρητη δεν ηξερε κανεναν εδω περα απ τον αντρα μου που ειχε ηδη παντρευτει δεν μπορουσε να βγαινει και συνεχεια γνωρισε σε 2 μηνες την κοπελα του μεσω μιας εφαρμογης και τωρα παντρευονται και θα βαφτισουμε και το παιδακι που ηδη εχουν. Η ζωη μας δινει επιλογες φτανει να ειμαστε ανοιχτοι να εχουμε πιστη και να ξερουμε τι ειδους ανθρωπους θελουμε να εχουμε διπλα μας.. μην απελπιζεσαι κοπελα μου. Οι αλλοι να μη σε νοιαζουν και η οικογενεια σου αν τους πεις ολα αυτα που συνεβησαν νομιζω μονο στηριξη θα σου δωσουν..

Δημοσίευση

Άντε να σας πω και γω το δικό μου love story 😂😂

Πολλά χρόνια κολλημένη με έναν άνθρωπο που γνώρισα στα 22. Χωρίζαμε, τα ξαναβρίσκαμε τοξική σχέση αλλά γεμάτη πάθος και έρωτα. Ξεκιναω ψυχοθεραπεία και τον χωρίζω οριστικά! 

Ζω όλη μου τη ζωή στην Αθήνα, το λέω για να καταλάβετε ότι είχα άπειρες ευκαιρίες. Έπεφτα από τον έναν ακατάλληλο στον άλλον. Πάντα ήθελα οικογένεια όμως, αλλά αυτό δεν θα με έκανε να μείνω με τον οποιονδήποτε που δεν μου άξιζε. 

Στα 30 μέσω εφαρμογής γνωρίζω τον τωρινό σύζυγο. Έναν άνθρωπο που ακόμα κάνω τον σταυρό μου που βρέθηκε στον δρόμο μου. Το 2020 τον γνώρισα, το 2022 κάναμε την πρώτη προσπάθεια για παιδί. Τώρα έχουμε ένα κοριτσάκι 19 μηνών και είμαι έγκυος στο 2ο κοριτσάκι μας. 

Και να σας πω το καλύτερο; Αυτός ο "μεγάλος έρωτας" του παρελθόντος, έκανε δική του οικογένεια και παρόλαυτα μου στέλνει που και που (κρύβοντας μου ότι παντρεύτηκε και η σύζυγός ήταν έγκυος, το έμαθα από τρίτους). Και το ίδιο και ένας άλλος πρώην που μόλις έκανε παιδί που έστελνε συνεχώς να βρεθούμε μέχρι που τον μπλόκαρα. Γι αυτό λεω ότι συμφωνώ με την Ελπίδα, κοιτάω πίσω και λέω Παναγία μου, γλίτωσα!!Τότε βέβαια, ήμουν στα πατώματα, κλάμα και κακο. Τώρα λέω ότι αν δεν είχα χωρίσει, δεν θα είχα γνωρίσει αυτόν τον καταπληκτικό άνθρωπο που κάναμε οικογένεια μέσα σε 2 χρόνια γνωριμίας με μια σχέση που δεν πίστευα ποτέ ότι θα έχω!!

Δημοσίευση

@Zaxaroulamak @Elli13 τι γίνεται κορίτσια;; Βλέπω οι εφαρμογές γνωριμιών δίνουν και παίρνουν.. 🤣🤣🤣🤣

@Elli13 κορίτσι μαζί είμαστε.. και στη γνωριμία και στην προσπάθεια παιδιού.. μόνο που στη δίκη μας περίπτωση υπήρχε πρόβλημα γι' αυτό και δεν έχει έρθει παιδάκι ακόμη.. δυστυχώς... 😢

Δημοσίευση

Χαχα εγω γενικα δεν ημουν υπερ αυτου θεωρουσα οτι καποιος που θα με προσεγγιζε ετσι δε θα ειχε κανεναν αλλον σκοπο περα απ τον προφανη 😅 κι ομως δεν ειναι ετσι εχω παραδειγματα γυρω μου κι εδω διαβαζω κι αλλα. Οποτε πλεον το πιστευω οτι ακομα κι ετσι απ το πουθενα μπορει να αλλαξει η ζωη σου. Οποτε καμια γυναικα δεν πρεπει να νιωθει απελπισμενη.

Δημοσίευση

@Zaxaroulamak μα έτσι είναι όπως τα λες.. κι εγώ το ίδιο πίστευα αλλά να τελικά που την "πάτησα".. 🤣🤣 Κοίτα πέσαμε και σε περίοδο covid 19 που όπως καταλαβαίνεις οι επαφές σε καφέ και μπάρ ήταν ανύπαρκτες.. όχι ότι εγώ υπήρχε περίπτωση να γνωρίσω έτσι άνθρωπο, αλλά λέμε τώρα.. και το λέω αυτό γιατί πολύ απλά δεν έβγαινα γενικότερα πόσο μάλλον ειδικότερα για εύρεση συντρόφου.. 😅

Δημοσίευση
στις On 14/6/2025 at 11:00 ΠΜ, ο/η Nerina είπε:

Καλημέρα κορίτσια.

όπως κάποιες ξέρετε κάποιες είμαι σε σχέση εδώ και σχεδόν 7 χρόνια και πρόσφατα αρραβωνιασμένη. Προσπαθούσα καιρό για ένα μωράκι. Εξετάσεις, θεραπείες, σε όλα μαζί. Ήταν συνειδητή επιλογή και των δυο μας.

Εγω λογω δουλειάς, εφυγα φέτος από το σπίτι με τις όποιες συνέπειες έχει όλο αυτό και πηγαινοερχόμουν όλο τον χρόνο κάθε Σαββατοκύριακο. Μέναμε μαζί σε νοικιασμένο σπίτι, το οποίο πλήρωνε αυτός 3 χρόνια. Φετος είχαμε 2 ενοίκια, έξοδα μετακίνησης, πίεση να κάνουμε οικογένεια - εξετάσεις, νεύρα που δεν ερχόταν το θετικό τεστ και γενικά πρώτη φορά ήρθαμε αντιμέτωποι με τόσο ζόρικες καταστάσεις. Απομακρυνθηκαμε. Πριν το Πάσχα αρραβωνιαστήκαμε, κάναμε ένα υπέροχο πάρτι με φίλους και οικογένεια. Ξεχαστήκαμε με τις ετοιμασίες, εγώ σούπερ ενθουσιασμένη, περίμενα οτι πολύ γρήγορα θα έρθει και ένα μωράκι υγιές… 

Ο ίδιος δουλεύει στη δουλειά του πατέρα του. Γενικά έχει μια «εξάρτηση» με την οικογένεια του, που εγώ, δεν μπορώ να την καταλάβω. Οικονομικά είμαστε καλά, τα βγάζουμε πέρα, ως εκεί. Προσωπικά, δεν έχω μάθει με τα παραπάνω…

Μεσα στην κούραση και τα νεύρα ενός τριημέρου που πήγαμε στο χωριό του, μετά απο μια αποτυχημένη πρόκληση ωορρηξία εγώ δυστυχως, ήρθα σε σύγκρουση με τη μητέρα του και εκείνη του έθεσε τελεσίγραφο και μας «έδιωξε απο το σπιτι» λέγοντας οτι θα τη στείλουμε στο νοσοκομείο με την καρδιά της κλπ.. Εκείνος τώρα σκέφτεται να με αφήσει για να μη χάσει τη βολή της οικογένειας του. Εγώ δεν θέλω με τίποτα να χωρίσουμε — τον αγαπώ βαθιά και πονάω απίστευτα. 
Μεσα σε όλα αυτά, παίρνω ένα θετικό τεστ εγκυμοσύνης, νιώθω πιο κοντά απο ποτέ στο όνειρο μου. Του το λέω και δε με πιστεύει. Ξανακάνω τεστ, βγαίνει αρνητικό. Πάω για  Β Χοριακή. Όντας τρελαμένη, του το επικοινωνώ και μου μιλάει για διακοπή κύησης (καθώς αισθάνεται λέει πως θέλω απλά ένα μωρό, πως δεν τον αγαπάω ουσιαστικά και άλλες ανοησίες).

Παιρνω μια κακή χοριακή και μια δεύτερη κακή χοριακή. Ο γυναικολόγος μου είπε ότι θα μου έρθει περίοδος σε λίγες ημέρες, ίσως λίγο πιο βαριά αλλά όλα θα πάνε καλά. Θα με δει και απο κοντά…

Έχω χάσει τη γη κάτω απο τα πόδια μου.

Δε ξέρω ειλικρινά τι μου έχει κοστίσει περισσότερο, δεν ξέρω τι να κάνω. Νιώθω χαμένη. Είμαι όλη την ημέρα σε ένα άδειο σπιτι και έχω φρικάρει, ευτυχώς σκέφτομαι λογικά. Αδυνατώ να πιστέψω τι έχει συμβεί. Απομακρυνθήκαμε, ναι, το παραδέχομαι. Αλλά τον λατρεύω. Ήθελα μια στήριξη μετά από αυτόν τον μήνα της αποτυχημένης πρόκλησης, και αυτός τόλμησε να ξεστομίσει ακόμα και την έκφραση διακοπή κύησης. Όλη μέρα απλά κλαίω.
Ήθελα μόνο να μοιραστώ την ιστορία μου και να μου πείτε τη γνώμη σας, χωρίς κριτική — μόνο σαν γυναίκα προς γυναίκα. Νιωθω μόνη μου.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς που είστε εδώ, ακόμα κι αν απλά διαβάσατε την ιστορία μου.

Κορίτσι σου είχα γράψει κ στο άλλο θεματακι... Είσαι σε πολύ δύσκολη ψυχολογική κατάσταση κ είναι λογικό να θέλεις τον άνθρωπο σου δίπλα. Έχεις μιλήσει σε κάποιον δικό σου για όλα αυτά? Δεν σου κάνει καλό να το περνάς μόνη σου. Ο σύντροφος σου έκανε την επιλογή του οπότε για μένα δεν έχει νόημα να επικοινωνήσεις, ουτε να ζητήσεις συγνώμη δεν θα φτιάξουν τα πράγματα κ θα βγει κ απο πάνω αυτός κ οι γονείς του. Ξέρω ότι είναι πολύ σκληρό αλλά θα έπρεπε τουλάχιστον από ανθρώπινο ενδιαφέρον να σε πάρει ένα τηλέφωνο, εσύ μπορεί να ήσουν στο νοσοκομείο μπορεί χίλια δυο. Δεν λέω ότι είναι ο χειρότερος άνθρωπος του κόσμου αλλά ίσως τώρα λόγο πίεσης λόγω προσπαθειών είτε από γονείς να έδειξε τον πραγματικό του χαρακτήρα. Στο παρελθόν μετά από έναν άσχημο χωρισμό μου λίγες μέρες μετά ο πρώην παραλίγο να σκοτωθεί σε ατύχημα με το φορτηγό της δουλειάς. Κ τον πήρα τηλέφωνο να δω αν ζει τι κάνει κ του είπα ότι αν χρειαστεί κάτι είμαι εκεί για αυτόν γτ ήταν νοσοκομείο καθαρά από ανθρώπινο ενδιαφέρον. 

Κοίτα να αναρρώσεις σωματικά κ μετά ψυχολογικά μιλά με τους δικούς σου κ με κάποιον ειδικό κ άστα όλα πίσω σου. Κ επίσης αυτό για την ηλικία είσαι πολύ μικρή μονο 32 κ δεν είναι πλέον ταμπού ούτε οι χωρισμοί, ούτε τα παιδιά σε πιο μεγάλη ηλικία ούτε τπτ. Κάνε μια νέα αρχή κ θα δεις ότι στο μέλλον θα τα θυμάσαι αυτά σαν ένα κακό όνειρο 🥰

Δημοσίευση

Φίλη, θα σου πω κι εγώ την γνώμη μου, από αυτά που διάβασα, με όλο το θάρρος. Κι αν θέλεις με ακούς. Κατ' αρχάς λυπάμαι πολύ για όλα όσα περνάς. Ο σύντροφος όμως αυτός δεν ήταν έτοιμος για παιδί. Είδε τα δύσκολα τώρα με την πρόκληση, με το ζόρι που τραβήξατε όλο τον χειμώνα, ενδεχομένως του έβαλαν λόγια και οι γονείς του και μετάνιωσε. Αν ήταν ειλικρινής και σωστός απέναντί σου και σεβόταν τα 6 χρόνια σχέσης σας, θα έπρεπε να σου εξηγήσει τουλάχιστον αυτό, γιατί άλλαξε γνώμη έτσι απότομα. Και να μην το ρίχνει πάνω σου. Είναι πολύ γελοίος να σου λέει ότι πρόσβαλλες την μητέρα του!  Σίγουρα μπορεί να μεσολάβησε και κάτι άλλο, πέραν του παιδιού, για τον χωρισμό σας (τρίτο πρόσωπο ίσως;) αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε υποθέσεις, γιατί δεν τον γνωρίζουμε. Στην παρούσα φάση, που κι εσύ περνάς δύσκολα, ήταν τουλάχιστον ανέντιμο να σου φερθεί έτσι.

Να ξέρεις ότι δυστυχώς πολλοί άντρες χωρίζουν στην διάρκεια της προσπάθειας απόκτησης παιδιού. Είναι ένας ζόρικος δρόμος, για τον οποίο κανείς δεν μας προετοιμάζει. Σ΄ αυτό το σάιτ έχουμε διαβάσει και ιστορίες γυναικών που τις εγκαταλείπουν σε προχωρημένη εγκυμοσύνη ή αμέσως μετά την απόκτηση παιδιού. Πρόσφατα είχα αυτή την συζήτηση με μια κοπέλα που την εγκατέλειψε με μωρό έξι μηνών. Απαράδεκτες καταστάσεις. Από μία άποψη λοιπόν, καλύτερα που συνέβη τώρα, για να μην συμβεί αργότερα, όταν οι δυσκολίες θα ήταν πολύ περισσότερες.

Να μην ρίχνεις ευθύνες στον εαυτό σου. Μην απολογείσαι σε κανέναν και μην ζητάς συγγνώμη. Δεν φταις σε τίποτα. Η μόνη που χρειαζόσουν προστασία και υποστήριξη αυτό το διάστημα ήσουν εσύ. Κι αν οι γονείς του δεν το καταλάβαιναν και είχαν άλλα στο νου τους (ότι θα φέρεσαι ως να μην συμβαίνει τίποτα και θα τους κάνεις και δουλειε΄ς ενδεχομένως...) είναι δικό τους πρόβλημα, όχι δικό σου. Ο φίλος σου έπρεπε να σε προστατεύσει και να σε πάρει να φύγετε, όχι να αφήνει τη μάνα του να σας προσβάλλει. Αλλά ήταν φανερό ότι πάνω από εσένα έβαζε αυτούς και την βολή του. Θες να ζεις έτσι; Είναι σίγουρο ότι θα είχες προβλήματα με αυτούς τους ανθρώπους στο μέλλον. Τώρα δεν το καταλαβαίνεις, αλλά ναι, γλίτωσες. Και να φυλάγεσαι στο μέλλον από τύπους που ακούνε τη μαμά και τον μπαμπά.

Τι να κάνεις τώρα; Αρχικά να δώσεις χρόνο να επουλώσεις μέσα σου το τραύμα της βιοχημικής και να φροντίσεις τον εαυτό σου. Μόνο εσύ μπορείς να σε φροντισεις. Να βγαίνεις, να κάνεις ό,τι μπορείς για να ξεχνιέσαι, να μιλάς. Μην κάθεσαι μέσα. Έξι χρόνια σχέσης δεν ξεπερνιούνται εύκολα. Να ζητήσεις βοήθεια από δικά σου πρόσωπα που σε νοιάζονται. Αν έχεις καλές σχέσεις με τους γονείς σου, γύρνα σπίτι σου λίγο να έχεις παρέα. Ζήτα βοήθεια από ειδικό, αν νιώθεις ότι το έχεις ανάγκη. Ψάξε σε σάιτ για ψυχοθεραπεία εξ αποστάσεως, υπάρχουν πολλοί που δουλεύουν έτσι. Μην του ξαναστείλεις μήνυμα, μην τον παρακαλέσεις και μην ξανασχοληθείς μαζί του. Να μην τον λατρεύεις, γιατί δεν σου φέρθηκε καλά. Το ξέρω ότι είναι δύσκολο, αλλά μόνο έτσι θα προχωρήσεις την ζωή σου. Θα δεις ότι υπάρχει φως. Σου φαίνεται αδύνατο τώρα, όμως έτσι είναι οι χωρισμοί από μακροχρόνια σχέση. Σου υποσχόμαστε ότι περνάει κι έρχονται καλύτερα.

Κυρίως δυνάμωσε τον εαυτό σου. Δεν ετεροκαθορίζεσαι από τον άντρα που έχεις δίπλα σου. Πολλές αποδώ ξέρουμε πώς είναι να ζεις σε μια μικρή κοινωνία όπου όλοι σε ξέρουν ως "αρραβωνιασμένη με τον τάδε", όμως αν χώρισες, αυτός το προκάλεσε, όχι εσύ. Μην το παίρνεις πάνω σου. Στην τελική όλος ο κόσμος χωρίζει σήμερα. Και τι έγινε; Θα κάνεις κι άλλες σχέσεις. Και παιδάκια θα κάνεις. Και όλα θα πάνε καλά.🙂❤️

 

Δημοσίευση
στις πριν 13 ώρες, ο/η Nerina είπε:

Εχω την οικογένεια μου κοντά αλλά αυτό δε λέει τίποτα. Και έχω και μια κολλητή μου φίλη. Ωστόσο εδώ όλοι με ξέρουν σαν «η αρραβωνιαστικιά του τάδε».

Ολο το βράδυ έβλεπα στον ύπνο μου παιδιά. Μωράκια και πιο μεγάλα παιδάκια.


 

Φοβάμαι πως αυτό  θα γίνει. Δεν ξέρω. Δεν έχω υπάρξει ούτε νιώσει πιο μόνη εδώ και κάποια χρόνια. 
Άλλη σοβαρή σχέση δεν είχα. 

Είχα τις παρέες μου, τη δουλειά μου, φλερτ κλπ αλλά ποτέ δεν είχα νιώσει έντονα συναισθήματα. Μόνο μαζί του ένιωσα διαφορετικά.

Δε μπορώ λοιπόν να φανταστώ πως όλα χάθηκαν. 

 

Μίλησες στην καρδιά μου… Κινούμαι με αυτά ως γνώμονα δεν ξέρω γιατί.

Γιατι ίσως έτσι έμαθα; Γιατί φοβάμαι; Γιατί δεν είμαι δυνατή; Δεν ξέρω.

Δεν ξέρω αν αξίζει να σπαταλήσω άλλα τόσα χρόνια από φόβο, αλλά φοβάμαι και ελπίζω ότι αυτός ο άνθρωπος με αγαπάει.

Φοβαμαι ότι αν φύγει ποτέ δε θα καταφέρω να κάνω παιδιά.

Και είναι το όνειρο μου. Και πώς θα βρω καποιον άλλο που θα έχει τα ίδια θέλω; 
Κι αν δε βρω ποτέ;

Δε με έχει αφήσει όλο αυτό ούτε να σκεφτώ το σώμα μου και τις ανάγκες μου μετά από όσα συνέβησαν. 

Επίσης, πότε θα μου έρθει περίοδος; Πότε θα πρέπει να περιμένω; Ο γιατρός είχε πει σε λίγες μέρες, τι συμβαίνει συνήθως;

Τι θα πρέπει να κάνω μετά από αυτές τις τιμές χοριακής;; Ξέρει κάποια;

Καλησπέρα @Nerina το πότε θα σου έρθει η περίοδος εξαρτάται καθαρά από το σώμα. Εμένα με χοριακή 500+ το πρωί,  άρχισε το αίμα το ίδιο μεσημέρι και διήρκησε κάπου 10 μέρες. Λίγο πιο έντονη περίοδος αλλά δεν έκανα τίποτα διαφορετικό πέρα από το να παίρνω κανένα παυσίπονο. Αυτά όλα είναι ενδεικτικά για μένα.Πάντως μη τρομάζεις δεν έχει πολύ διαφορά με την περίοδο, γιατί όλες ξέρουμε ότι το άγχος μεγαλώνει όταν δε ξέρεις τι σε περιμένει..

Ο σωματικος πόνος θα περάσει σύντομα, εσύ προσπάθησε να σε φροντίσεις όσο περισσότερο γίνεται όσον αφορά την ψυχική σου υγεία.

Δε χρωστάς τη ζωή σ σε κανέναν. Πάρε τον χρόνο σ και όταν σηκωθείς χάρισε σου τη ζωή που σου αξίζει!!😊

Δημοσίευση

Κορίτσια μου αγαπημένα,

θέλω να σας πω ένα μεγάλο, από καρδιάς ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για όλη τη στήριξη, την κατανόηση και τη ζεστασιά που μου δείξατε αυτό το διάστημα.

Όλο αυτό με άφησε με μια πληγή που ακόμα κλείνει, αλλά χάρη σε εσάς δεν ένιωθα τόσο  μόνη. Οι λέξεις σας, τα μηνύματά σας, η αγκαλιά που μου δώσατε — έστω και διαδικτυακά — με βοηθανε να κρατήσω την ελπίδα ζωντανή.

Εύχομαι σε κάθε μία από εσάς μόνο καλές ειδήσεις, γεμάτες καρδιές και αγκαλιές με τα πιο γλυκά θαύματα.

Σας στέλνω όλη μου την αγάπη και μια τεράστια αγκαλιά 💖

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Απαντήσεις

    • Αχ ο ύπνος...! θυμάμαι εκείνη την μέρα, 39+2, 24 ώρες, πριν γεννήσω παίζει να ήταν η τελευταία φορά που κοιμήθηκα σε βαθύ ύπνο, 9ωρο, χωρίς διακοπές, χωρίς άγχος, χωρίς, χωρίς, χωρίς... 🤣 Νάτυ μου κι εγώ έπεσα θυμά των μαμάδων στα σόσιαλ, που μας "διδάσκουν" πως από νεογέννητα τα μωρά τους κοιμούνται σερί και πως σε κάθε sleep regression μαγικά ανατρέπουν κάθε παλλινδρόμηση και τα επαναφέρουν στις ρουτίνες τους... well, well....  Εγώ προσωπικά έχω καταλήξει ότι ο ύπνος είναι ένα αναπτυξιακό στάδιο που κατακτάται - δε πιστεύω ότι μπορείς να "εκπαιδέυσεις" τον ύπνο, αλλά ίσως ότι μπορείς να βοήθησεις το μωρό σου να φτάσει εκεί. Εμείς με τον ύπνο ήμασταν αρκετά καλα μέχρι και 3 μηνών, σε σύγκριση μ αυτά που άκουγα από φίλους. Δλδ ο μικρός μου το νυχτερινό του ύπνο τον έκανε σε 2 ή 3 κομμάτια: πρώτη αφύπνιση σε 4/5 ώρες, δεύτερη σε 2/3 ώρες, και τελική για πρωινό ξύπνημα 1/1,5 ώρα. Κάποιες φορ΄ες το πρώτο κομματι ήταν και 6 ώρες σερί - μιλάμε για πολυτέλεια! 🤣 Μέχρι που εκεί λίγο πριν κλείσει τους 4 μήνες έσκασε το πρώτο sleep regression... Το οποίο όχι απλά μας τσάκισε, αλλά το φάγαμε στη μάπα μέχρι περίπου τους 9 μήνες που αποθήλασα. Τι να σου πω... δε θέλω και να σε τρομάξω αλλά υπήρχαν και ν΄υχτες που ξυπνούσε ανά 20λεπτά... 😵‍💫  Πάντως το κάθε μωρό είναι διαφορετικό - δε ξέρεις τι θα σου τ΄υχει! και σίγουρα δε φταις εσύ για το αν δεν κοιμάται σερί ή επειδή δεν κάνεις κάτι σωστά! Η αγκαλιά είναι συναισθηματική ασφάλεια, και είναι αποδεδειγμένο ερευνητικά πλέον ότι ούτε θα το κακομάθεις ούτε άλλες βλακείες που έχεις ακούσει σίγουρα. Τώρα στη φάση που βρίσκεστε με τη μπεμπούλα σου, εγώ θα έλεγα ότι είναι πολύ μικρούλα ακόμα για ρουτίνες και εκπαιδεύσεις,  απλά κάνε ό,τι λειτουργει - είναι κούνημα, είναι θηλασμός, είναι αγκαλιά, ό,τι πραγματικά δουλεύει. Εμείς χρησιμοποιούσαμε αρκετά τη μπάλα πιλάτες που είχα για τις ασκήσεις τοκετού, λειτουργούσε πάντα κυρίως στις ενδιάμεσες βραδινές αφυπνίσεις για να τον επαναφέρουμε στον ύπνο. Στον 3ο μήνα αυτό που θα προτείνω εγώ απ την εμπειρία μου είναι να φτιάξεις μια ρουτίνα ύπνου. Και το σημαντικότερο να είσαι συνεπής σ αυτή. Τις δύσκολες βραδιές ξέρω ότι θα είναι δύσκολο να τηρήσεις ρουτίνες και γενικά την ψυχραιμία σου, αλλά να προσπαθήσεις όσο μπορείς, με όση δύναμη σου απομένει γιατί θα αποδειχτεί σημαντικό σε βάθος χρόνου. Εμάς ακόμα (12,5 μηνών) δεν κοιμάται σερί, πλην κάποιων εξαιρέσεων που δυστυχώς δεν επαναλήφθηκαν, αλλά τλχ έχει πολύ προβλέψιμο πρόγραμμα, καθαρά sleep cues και νιώθω ότι και ο ίδιος ξέρει τι να περιμένει. Κάπου στους 9 μ΄ηνες είδαμε κι εμείς τους καρπους του να τηρούμε τη ρουτίνα ύπνου ευλαβικά και πιστεύω βοήθησε πολύ και με την μετάβαση σε δικό του δωμάτιο. Η δική μας ρουτίνα που ακολουθούμε από 4 μηνών είναι η εξής: 5.30/6μμ (βραδινό) - 6/6.30μμ τα φώτα και οι φωνές στο σπίτι χαμηλώνουν/κατεβάζουμε παντζούρια, μπάνιο + μασαζάκι (δε βάζουμε σαπούνια καθε μέρα, απλά σε ζεστό νερό να ηρεμεί και να παίζει) - 7μμ μπιμπερό στο σαλόνι, όχι στο κρε΄βατι του + ιστοριούλα - 7/730μμ στο κρεβάτι για ύπνο.  Στους 4 μήνες ήταν κάπως έτσι: τελευταίος ημερήσιος ύπνος μέχρι και 4.30μμ/ βαριά μέχρι 5μμ - 6/6.30μμ χαμηλός φωτισμός, ακόμα και στο μπανάκι είχα κεριά led όσο ήταν ακόμα χειμώνας/άνοιξη + μασαζάκι - 7/8μμ ιστοριούλα και θηλασμός στο κρεβάτι αρχικά, κάπου στους 6 μήνες κάναμε τους θηλασμούς στο σαλόνι για να αρχίσει να τον αποσυνδέει με τον ύπνο (δε λειτούργησε ακριβώς 😅), σ εκείνη τη φάση θήλαζε μέχρι ν αποκοιμηθεί και μετά τον μετέφερα στο λίκνο. Πολλές φορες η μεταφορά ήταν ανεπιτυχής και χρειαζόταν επανάληψεις, πολύ υπομον΄η, αλλά κι εξίσου πολλές φορές απλα κατέληγα να κάνω συγκοίμηση και έπεφτα κι εγώ μαζί του απ' τις 7 για ύπνο.  Να σημειώσω εδώ ότι τον χαμηλό φωτισμό και χαμηλή φωνή μετά από μια συγκεκριμένη ώρα μπορείς ήδη να τα εφαρμόσεις γιατί τα βραφάκια δεν ξεχωρίζουν τη νύχτα απ τη μέρα σ αυτή τη φάση, είναι μια καλή πρακτική για να αρχίζει να τα ξεχωρίζει. Αυτά από μένα και αγωνιστικούς χαιρετισμούς εννοείται 💖 #πότεθακοιμηθούμεξανάΟΕΟ Υ.Γ. Έχουμε κι εμείς ένα μωρό στην παρέα που κοιμάται σερί από νεογέννητο - ε λοιπόν αυτό είναι ένα 1% γονέων, που κάποιο λοχείο έχουν κερδίσει, σίγουρα δεν είναι η νόρμα! χαχα τα λεγόμενα unicorn babies 🦄  
    • Αυτό με το βρακί κ την κάλτσα κ εγώ τα ίδια 🤣🤣 Το θέμα είναι ότι από μέρα σε μέρα γεννάω όμως, δε ξέρουμε πότε..οπότε έπρεπε να τα έχω ήδη έτοιμα, γιατί όταν ξεκινήσει η γέννα όχι δε θα προλάβω να φτιάξω βαλίτσα ή να πλύνω τίποτα , με το ζόρι αν προλάβω να πάω στο μαιευτήριο. Πρέπει να καταφέρω να καθυστερήσει λίγο η γέννα, έστω 1-2 εβδομάδες, τότε υπάρχουν πιθανότητες να έχω το σπίτι να μείνω, που για μένα είναι βασικό. Αλλιώς πρέπει να ψάχνω πάλι να νοικιάσω όπου δε θα έχω τίποτα που χρειάζομαι(όπως ούτε εδώ έχω). Κ γενικά ούτε αμάξι θα έχω για να πηγαίνω πουθενά με τα παιδιά, τα οποία έχουν σχολεία δραστηριότητες κλπ οπότε τρέχουμε όλη μέρα κάθε μέρα κ σκ, δεν είναι ότι θα γεννήσω κ θα’μαι χαλαρή με το μωρό σπιτάκι μου να τα βρω όλα. Δωμάτιο μωρού εμένα να πω την αλήθεια δε με νοιάζει, σε κανένα παιδί δεν έχω φτιάξει. Θα φτιάξω μια κ καλή τα δωμάτια τους στο καινούργιο σπίτι. Συν ότι έχω μαθήματα στη σχολή κ θα πρέπει όταν πηγαίνω να αφήνω κάπου το μωρό όπου θα έχει τα πράγματα που χρειάζεται. Άσε τα πράγματα που δεν έχω κ τα καρότσια κ τ καθισματάκι κ τα ρούχα κλπ που πρέπει να βρούμε άμεσα να πλύνουμε, οκ, ασταυτα. Όλα τα υπόλοιπα είναι ήδη πολλά. Προσπαθώ κ να κάθομαι λιγάκι μπας κ καθυστερήσω τίποτα αλλά δε γίνεται ρε γαμωτο. Μόνο το βράδυ καταφέρνω να ξαπλώσω κοιμάμαι 1-2 η ώρα κ 6+ το πρωί ξυπνάω πάλι να ετοιμάσουμε τα παιδιά για τ σχολείο, γιατί εδώ που μένουμε τώρα είναι κ 1 ώρα δρόμος μέχρι να πάνε στο σχολείο που πρέπει να είναι στις 8κ. Τελοσπαντων , όπως κ να’χει σήμερα είμαι πάλι πιο χαλαρή. Σας είπα απλά χθες κάποιες σκέψεις που είχα γιατί ένιωσα ότι κάπου ήθελα να τα πω, ε, μία μέρα που κατάλαβα ότι φτάνει η ώρα δικαιούμαι να νιώσω για λίγο μια μελαγχολία κ να μου βγει η πίεση όλου αυτού του καιρού κ να με πιάσουν οι ορμόνες! Κ η αλήθεια είναι ότι όσο πλησιάζει ο καιρός όλαυτα τα προβλήματα που υπάρχουν μας πιέζουν πιο πολύ κ εμένα κ τον άντρα μου που κι αυτός ο καημένος τρέχει κ δε φτάνει να τα προλάβει όλα. Κ δεν παραπονιόμαστε αν κ είναι η πιο δύσκολη περίοδος που έχουμε περάσει είμαστε με το χαμόγελο κ τ παλεύουμε γιατί ξέρουμε ότι οκ ζοριζόμαστε τώρα αλλά θα περάσει κ θα βγει κ κάτι καλό απολαυτα, αλλά οκ κάποια στιγμή αν είσαι έγκυος δε μπορεί να μην έχεις κάποιο σκαμπανέβασμα στα συναισθήματα! Οι ορμόνες είναι ορμόνες! 🤪 (+έπρεπε να σπάσει κ το πόδι που ακόμα δεν έχει φτιάξει κ έχουν περάσει 2 μήνες+!δεν ήταν αρκετά όλα τ άλλα!) Ισως με έπιασε το σύνδρομο της φωλιάς που λένε ότι σε πιάνει στο τέλος κ ένιωθα έτσι. Μπορεί να σου βγει κι εσένα ποιος ξέρει 🤪 Όχι δε λέω αυτή την κρέμα, μια άλλη είναι πιο δυνατή. Αυτες είναι προληπτικές πιο πολύ, εμένα δε μου έκαναν δουλειά μετά που είχα πληγές. Όσο για το βάρος πάλι δεν είναι ενδεικτικό. Εσύ θα θηλάζεις όσο θέλει το μωρό, και το γάλα σου είναι αρκετό. Επίσης το βάρος που παίρνουν με το θηλασμό είναι άλλο από αυτό που παίρνουν με φόρμουλα, δεν ισχύουν τα ίδια γραμμάρια που πρέπει να πάρουν δηλαδή. Επίσης πάντα μπορεί για κάποιο διάστημα να έχουν μία στασιμότητα στο βάρος ή στο ύψος που θα πάρουν, αυτό δεν πρέπει να σε αγχώνει ούτε σημαίνει κάτι για την παραγωγή σου. Στα λέω όλαυτα για να σε ηρεμήσω γιατί είναι πολύ εύκολο να αγχωθείς κ να πιστέψεις ότι μπορεί όντως να μην χορταίνει, το έχω ακούσει από πολλές κοπέλες κ είναι λογικό να τ σκεφτείς ειδικά αν δεν έχεις κ υποστηρικτικό περιβάλλον. Θυμαμαι σαν τώρα στον πρώτο μου όταν ήταν 2-3 μηνών που είχαμε πάει κ είχε πάρει πολύ λίγα για το μήνα, 200γρ ας πούμε; Κ μας έβαλε να του κάνουμε εξετάσεις ούρων κ κοπράνων μήπως είχε αλλεργία,  ουρολοίμωξη ή δε ξέρω κι εγώ τι (δε μου είπε βέβαια τίποτα για το γάλα), του κάναμε τις εξετάσεις όλες μια χαρά. Εγώ όμως από κει που πήγαινα με χαρά σε κάθε ραντεβού, στο επόμενο ραντεβού πήγα μέσα στο άγχος έτοιμη να βάλω τα κλάματα γιατί λέω τι θα μας πει πάλι..κ αυτή χαλαρή , όλα τέλεια λέει, έτσι είναι το σκαρί του. Από κει δεν ξαναγχωθηκα για μωρό. Κ θήλαζε κοντά 2 χρόνια αυτός κ βάρος κ ύψος έπαιρνε κ όλα. Κόκαλο παραμένει μέχρι τώρα βέβαια που είναι 5,5 χρονών, άρα όντως έτσι είναι το σκαρί του!
    • Αποτι είχα διαβάσει νομίζω το κυοφορίας λοχείας το παίρνεις και χωρίς ενεργή σύμβαση, αρκεί να έχεις τα ένσημα που χρειάζονται, αλλά για το 9μηνο θέλει ενεργή σύμβαση . Ψάξτο γιατί σε αυτά κάνει λάθος ο ChatGPT πολλές φορές . Αποτι είδα τώρα που μπήκα, η άδεια χορηγείται από τον εργοδότη, και για να τ πάρεις πρέπει να έχεις πάρει το κυοφορίας λοχείας, και να ανεβάσει και την άδεια ο εργοδότης σου. Άρα όντως θέλει ενεργή σύμβαση 
    • Κορίτσι διάβασα και τα παραπάνω αλλά πιστεύω η δική μου εμπειρία με το θηλασμό (και εξίσου μετέπειτα με τον αποθηλασμό) ήταν αρκετά ομαλή, οπότε δεν έχω κάτι να προσθέσω στα ήδη κατατοπιστικά σχόλια που σου άφησαν τα κορίτσια παραπάνω. Μόνο και μόνο για τα στατιστικά εδ΄ω στη συζητηση, να σου πω ότι κι εμένα πήρε σίγουρα κάποιες βδομάδες μέχρι να εδραιωθεί ο θηλασμός, κι επίσης θα συμφωνήσω με το να επενδύσεις σε κάποια σύμβουλο θηλασμού (αν δε το χεις κάνει ήδη / σόρρυ αν μου ξέφυγε κάποια πληροφορία). Εμένα ήρθε σπίτι, είδε το χώρο μας και μου έδειξε επιτούτου πού και σε ποιες στάσεις να θηλαζω το μωρό δεδομένου και του ότι είχε και αγκυλογλωσσία. κάτι που μου εξήγησε και μου έμεινε απ τη συνεδρία ήταν ότι η παραγωγή θα αλλάζει ανάλογα με τις ανάγκες του μωρού. Ειδικά εκεί στο μήνα άρχισε να "φαινεται" ότι έχει μειωθεί η παραγωγή μου, αλλα επειδή με είχε προετοιμάσει γι αυτό δεν αγχώθηκα καθόλου. Γενικά αυτό θα συμβαίνει, να το έχεις στο νου σου, κι όταν με το καλό αρχίσετε και τις στέρεες. Θήλαστρο κι εμε΄να μου είχε πει να βάλω κάπου στο 6μηνο όταν θα επέστρεφα δουλειά δλδ και θα ήταν ο μπαμπάς ο κύριος φροντιστής. Έτσι κι έκανα, με ελάχιστες εξαιρέσεις πριν τον 6μηνο αν χρειαζόταν να λείψω ή να ξεκουραστώ. Τώρα για το θέμα με το μπιμπερο - επίσης συνέβη και σε μας, μην ανησυχείς, θα επανέλθει! Εγώ έδωσα να φανταστείς μπιμπερό απ' την 1η κιόλας βδομάδα ζωής, όσο ο μπαμπάς ήταν μαζί μας, κι έδινε στο μωρό ένα μπιμπερότη μέρα με γάλα αντλημένο με το συλλέκτη γάλακτος. Αυτό γινόταν σχεδόν συστηματικά καθημερινά για όλο τον πρώτο μήνα μέχρι που ο συντροφός μου έπρεπε να επιστρέψει στη δουλειά του. Οπότε μετά αυτό το 1 μπιμπερό τη μέρα δε μπορούσαμε να το τηρήσουμε κι έγινε κάπως 1 μπιμπερό το σκ μέχρι που εξαλείφθηκε κι αυτό γιατί το αρνούταν. Οπότε αποκλειστικός θηλασμός, μέχρι που έφτασε τον 5,5 μηνών κι εγώ έπρεπε σ΄υντομα (στον 6ο μηνα) να επιστρέψω στη δουλειά. Εκεί ο μπαμπάς ξαναβγήκε σε άδεια οπότε αρχίσαμε πάλι κάπως να ξανα εισαγουμε το μπιμπερό. Από εκεί και πέρα πέρασαν περίπου 2-3 εβδομάδες αν θυμάμαι καλά που ήταν hit or miss φάση. Άλλες φορές το έπαιρνε το μπιμπερό, κι άλλες όχι... Κάποιες φορε΄ς έπαιρνε μπιμπερό μόνο αν του το έδινε εγώ..! δεν αχγωθήκαμε πάντως, απλά του δώσαμε χρόνο κι επίσης "βόλεψε" κάπως που μπήκαν κι οι στέρεες κάπου σ εκεινη τη φάση. Έτσι το μεσημεριανό γεύμα αντικαταστάθηκε από θηλασμό σε πουρέδες και κάπως έτσι άρχισε να παίρνει και το μπιμπερό πλέον καθημερινά, μέχρι που το έπιανε και μόνος του με τα χέρια, δεν χρειαζόταν καν να του του ταίσεις. Γενικά, μην αγχώνεσαι, φάσεις είναι, όλα αυτα που περιγράφεις είναι φυσιολογικά - κι όπως διάβασα και πιο πάνω κάποια κοπέλα είπε πολύ σωστά ότι ο θηλασμός δεν είναι μόνο σίτιση στη φάση που βρίσκεσαι, αλλά και ασφάλεια, σιγουριά, παρηγοριά, και πολλά άλλα... 💖 Και τέλος, καλέ ακόμα είστε 2 μηνών, μέχρι την εισαγωγή στις στέρεες να δεις πόσα πράγματα θ αλλάξουν! Σε καταλαβαίνω πάντως, κι εγώ το είχα αυτό το αγχος, αλλά να θυμάσαι, πως το μωράκι σου δε θα ναι το ίδιο σε 4 μήνες από τω΄ρα - εγώ αυτό που κατάλαβα είναι ότι στον πρώτο χρόνο είναι λες και ζεις 12 διαφορετικές ζωές 😅 άλλο μωρό τώρα, άλλο σε 3 εβδομάδες...! οι αλλαγές αναπτυξιακά είναι τόσο ραγδαίες που "μαθαίνεις" το μωρό σου σχεδόν από την αρχή. και φυσικά κι εσύ θα είσαι μια άλλη μαμά - θα χεις αποκτήσει αυτοπεποίθηση σε κάποια πράγματα, θα είναι άλλη εποχή, πολλά παίζουν ρόλο! 
    • @elbe κορίτσι μου τι κάνεις; Έχω πολύ καιρό να μπω. Τρέχω και δεν φτάνω! Τώρα πήρα μια ανάσα! Πώς είστε; Πως τα πάτε;
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...