Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Καλημέρα!

Εδώ και καιρό σχεδιάζουμε να πάμε ένα ταξίδι και να αφήσουμε το μωρό μας (16 μηνών) με τις γιαγιάδες του! 

Η διάρκεια προβλέπεται 5 βράδια. Ωστόσο μας προβληματίζει η προσαρμογή του και η τυχόν αναστάτωσή του από την απουσία μας.

Έχετε παρόμοιες εμπειρίες;

Δημοσίευση

Είναι τελείως υποκειμενικό αυτό που ρωτάς. Υπάρχουν πολλές απαντήσεις. Εξαρτάται από το πώς νιώθεις εσύ, πώς έχει συνηθίσει το μωρό -με φαγητό- ύπνο- επαφή με εσάς- πώς είναι με τις γιαγιάδες, αν έχουν καλή εμπειρία του παιδιού και τη δυνατότητα να διαχειριστούν κάτι απρόοπτο, αν έχει ξανακοιμηθεί εκεί- δεν είναι και λίγες οι έξι μέρες για πρώτη φορά - κλπ...

Δημοσίευση
στις πριν 5 ώρες, ο/η Christina86 είπε:

Καλημέρα!

Εδώ και καιρό σχεδιάζουμε να πάμε ένα ταξίδι και να αφήσουμε το μωρό μας (16 μηνών) με τις γιαγιάδες του! 

Η διάρκεια προβλέπεται 5 βράδια. Ωστόσο μας προβληματίζει η προσαρμογή του και η τυχόν αναστάτωσή του από την απουσία μας.

Έχετε παρόμοιες εμπειρίες;

Καλησπέρα κορίτσι μου, νομίζω ότι χρειάζεται να γνωρίζουμε πολλές λεπτομέρειες ακόμα για να μπορέσουμε να πούμε την άποψή μας. Πχ το μωρό έχει ξαναμεινει έστω κ για μικρότερο διάστημα με κάποιον άλλον (συγκεκριμένα με τις γιαγιάδες); Έχει κοιμηθεί βράδια χωρίς εσάς; Κ πως αντέδρασε; Η σχέση του με τις γιαγιάδες ποια είναι; Τις βλέπει συχνά κ τις αισθάνεται σαν πολύ οικεία του πρόσωπα; Το έχουν ταισει ποτέ; Το έχουν απασχολήσει ξανά για πολλές ώρες να ξέρουν ότι μπορούν; Είναι ήσυχο ή ζωηρό κ δυσκολα διαχειρισιμο;

Δημοσίευση

Ευχαριστω για τις γνώμες.

Οι γιαγιάδες κι οι παππούδες μένουν μακριά. Δηλαδή το μωρό μας δεν τους έχει ζήσει καθημερινά. Ωστόσο λέγαμε να πηγαίναμε 5-6 μέρες πριν στον τόπο τους για να τους θυμηθεί και να τους ζησει και μετά να φεύγαμε. Πάμε παντού μαζί (έχει διαβατήριο από 4 μηνών) αλλά 16 μήνες μετά τη γέννησή του χρειάζεται και το ζευγάρι χρόνο και χώρο. Αυτά τα ζευγάρια που συναντήθηκαν κι εξ' αφορμής  του έρωτος και της αγάπης γέννησαν. Μην το ξεχνάμε αυτό, mummies....

Πως θα ενσαρκώσουμε ολους τους ρόλους μας όταν σε κάθε βήμα μας είμαστε ενοχικές;

Δημοσίευση

Ούτε κι εγώ έχω αφήσει πουθενά τα μικρά μου αλλά το τι θέλει η κάθε μία να κάνει με το παιδί της είναι δική της επιλογή ! Παμε παρακάτω! Εγώ θα πρότεινα να το αφήσετε το παιδί ένα σκ στους παππούδες κ να είστε κάπου κοντά ώστε αν πάει στραβά να μπορείτε να γυρίσετε. Αν το αφήσεις κατευθείαν 6 μέρες κ από την πρώτη ή δεύτερη μέρα κλαίει απαρηγόρητο τι θα κάνετε; Έτσι νομίζω θα έκανα εγώ! 

Δημοσίευση
στις πριν 8 ώρες, ο/η Christina86 είπε:

Ευχαριστω για τις γνώμες.

Οι γιαγιάδες κι οι παππούδες μένουν μακριά. Δηλαδή το μωρό μας δεν τους έχει ζήσει καθημερινά. Ωστόσο λέγαμε να πηγαίναμε 5-6 μέρες πριν στον τόπο τους για να τους θυμηθεί και να τους ζησει και μετά να φεύγαμε. Πάμε παντού μαζί (έχει διαβατήριο από 4 μηνών) αλλά 16 μήνες μετά τη γέννησή του χρειάζεται και το ζευγάρι χρόνο και χώρο. Αυτά τα ζευγάρια που συναντήθηκαν κι εξ' αφορμής  του έρωτος και της αγάπης γέννησαν. Μην το ξεχνάμε αυτό, mummies....

Πως θα ενσαρκώσουμε ολους τους ρόλους μας όταν σε κάθε βήμα μας είμαστε ενοχικές;

Καλησπέρα κορίτσι μου...Εγώ έχω ένα βρεφάκι 7 μηνών και μέχρι τώρα δε το έχω αφήσει πουθενά,θεωρώ ούτε στο μέλλον θα το κάνω γιατί έχουμε αποφασίσει με τον σύζυγο να τα κάνουμε όλα παρέα!!!Σε ότι αφορά την δικιά σας επιθυμία θα σου πρότεινα και εγώ πρώτα να το δοκιμάσετε για 2 3 μέρες από την στιγμή κιόλας που το παιδί δεν έχει καθημερινή τριβή με τους ανθρώπους που θα μείνει και μετά να το αφήσετε για περισσότερο γιατί αν τύχει και δεν συνεργάζεται τι θα κάνετε?θα γυρίσετε τα πίσω μπρος ή θα το αφήσετε μέχρι να καταλάβει ότι θα μείνει με τους παππούδες και να ηρεμήσει??

Δημοσίευση

Πάντως πιστεύω το παιδί θα προσαρμοστεί, πολύ θα ήθελα να πάω κάπου χωρίς τα παιδιά αλλά εμείς πάμε παντού πακέτο! Δες αντοχές των παππουδογιαγιαγιαδων, απομάκρυνε επικίνδυνα πράγματα από το χώρο τους πχ γυάλινα, φάρμακα κλπ, δείξε τους ταίσματα, αλλαγματα, αγαπημένα φαγητά σειρά διατροφής και γευμάτων και ενημέρωσε τους για τυχόν αλλεργίες κλπ. 

Δημοσίευση
στις πριν 11 ώρες, ο/η Christina86 είπε:

Ευχαριστω για τις γνώμες.

Οι γιαγιάδες κι οι παππούδες μένουν μακριά. Δηλαδή το μωρό μας δεν τους έχει ζήσει καθημερινά. Ωστόσο λέγαμε να πηγαίναμε 5-6 μέρες πριν στον τόπο τους για να τους θυμηθεί και να τους ζησει και μετά να φεύγαμε. Πάμε παντού μαζί (έχει διαβατήριο από 4 μηνών) αλλά 16 μήνες μετά τη γέννησή του χρειάζεται και το ζευγάρι χρόνο και χώρο. Αυτά τα ζευγάρια που συναντήθηκαν κι εξ' αφορμής  του έρωτος και της αγάπης γέννησαν. Μην το ξεχνάμε αυτό, mummies....

Πως θα ενσαρκώσουμε ολους τους ρόλους μας όταν σε κάθε βήμα μας είμαστε ενοχικές;

Τώρα έρχεσαι στα λόγια μου, όλα είναι υποκειμενικά ... Γεννώντας ένα παιδί προφανώς και δεν σβήνουν ξαφνικά όλες οι άλλες μας ιδιότητες, ο,τι υπήρξαμε και ότι συνεχίζουμε να είμαστε, οι ανάγκες μας, οι ιδιότητές μας, τα χαρακτηριστικά μας. Δεν είμαστε μόνο μανάδες αλλά και πολλά άλλα ταυτόχρονα. Όμως το πώς αισθάνεται η καθεμία διαφέρει και δεν έχει να κάνει με ενοχική συμπεριφορά. Εφόσον ρωτάς τη γνώμη μας- που για μένα η γνώμη των άλλων, πολλώ δε μάλλον άγνωστων ανθρώπων,  μικρή σημασία έχει σε τέτοια θέματα - εγώ δεν θα άφηνα το μωρό σε ανθρώπους με τους οποίους δεν έχει καθημερινή επαφή. Θα μου έκλεβε μεγάλο κομμάτι από τη χαρά του ταξιδιού. Θα ήθελα να είμαι σίγουρη ότι σε έναν πυρετό, μια αδιαθεσία, σε ανάγκη για μια γνώριμη αγκαλιά πριν τον ύπνο, θα να το διαχειριστούν με τρόπο ασφαλή και με τρόπο που να καλύπτει τις συναισθηματικές ανάγκες όλων. Είναι σε μια ηλικία που αντιλαμβάνεται την απουσία του βασικού φροντιστή του. Και σκοπός είναι να περνάμε όλοι καλά- και εμείς αλλά και το μωρό. Όμως, δεν υπάρχει μόνο ένας δρόμος για να μεγαλώνει ένα παιδί, υπάρχουν πολλοί. Οπότε, αφού το έχεις αποφασίσει, απολαύστε το!

Δημοσίευση
στις πριν 12 ώρες, ο/η Christina86 είπε:

Ευχαριστω για τις γνώμες.

Οι γιαγιάδες κι οι παππούδες μένουν μακριά. Δηλαδή το μωρό μας δεν τους έχει ζήσει καθημερινά. Ωστόσο λέγαμε να πηγαίναμε 5-6 μέρες πριν στον τόπο τους για να τους θυμηθεί και να τους ζησει και μετά να φεύγαμε. Πάμε παντού μαζί (έχει διαβατήριο από 4 μηνών) αλλά 16 μήνες μετά τη γέννησή του χρειάζεται και το ζευγάρι χρόνο και χώρο. Αυτά τα ζευγάρια που συναντήθηκαν κι εξ' αφορμής  του έρωτος και της αγάπης γέννησαν. Μην το ξεχνάμε αυτό, mummies....

Πως θα ενσαρκώσουμε ολους τους ρόλους μας όταν σε κάθε βήμα μας είμαστε ενοχικές;

Όπως σου είπαν και τα κορίτσια εξαρτάται από την περίπτωση. Εμείς ταξιδεύουμε με τη μικρή μας και στο εξωτερικό από 4 μηνών όπως είπες κι εσύ. Και καλοκαιρινές διακοπές σε νησιά κλπ. Ωστόσο, αρκετά συχνά βγαίνουμε οι 2 μας με τον άντρα μου και τους φίλους μας και η μικρή μένει στους παππούδες της (στους γονείς του άντρα μου ή με τη μητέρα μου στο σπίτι μας αν τη φιλοξενούμε). Αυτό μπορεί και 1 φορά την εβδομάδα που πια τη ζητάει κιόλας. Πέρσι και πρόπερσι το καλοκαίρι πήγαμε από 5 βραδια διακοπές μόνοι μας κι έμεινε με όλους τους παππούδες της (φιλοξένησαν και τη μητέρα μου οι γονείς του άντρα μου) στο χωριό (ήταν 1 και 2 ετών αντίστοιχα) και πέρναγε τέλεια. Πρόπερσι ούτε μας αναζήτησε. Περσι κάναμε κάθε μέρα μια βιντεοκληση και λίγο μιλούσαμε και ήταν οκ. Ωστόσο, ενώ ήταν τόσο άνετη με αυτό, το ίδιο καλοκαίρι (πέρσι) χρειάστηκε να γυρίσουμε για 1 βράδυ Αθήνα, ενώ ήμασταν διακοπές στη μητέρα μου στην πόλη της (που μεγάλο μέρος του καλοκαιριού το περνάμε εκεί από τότε που γεννήθηκε και δουλεύουμε εξ αποστάσεως) και επειδή δεν έχει τη σχέση που έχει με τους γονείς του άντρα μου που μένουν δίπλα μας, μας ζήταγε συνέχεια 1,5 μέρα και έβγαλε αρκετό άγχος και κλάμα. Και δεν είναι ότι δεν την ξέρει. Περνάμε αρκετούς μήνες όλοι μαζί, είτε στο δικό μας σπίτι, είτε στο πατρικό μου και δεν έχει πρόβλημα να την κοιμίσει ή να μαγειρέψουν, να φάνε, να πάνε βόλτες κλπ. Απλά προφανώς δεν την έχει καταχωρήσει στους βασικούς φροντιστες της.

Θα πρότεινα κι εγώ να κάνετε λίγη εξάσκηση πριν φύγετε πολλές ημέρες για να δείτε πώς θα πάει και για να μην έρθει ξαφνικό στο παιδί. Πρέπει το παιδί να νιώθει σίγουρο ότι φεύγετε, αλλά θα γυρίσετε και αυτό είναι κάτι φυσιολογικό και δεν έχει να κάνει με το ίδιο. Είναι κάτι που κάνουν οι άνθρωποι στη ζωή τους. Εμάς τώρα είναι 2,5 και βλέπω ότι είναι σε ηλικία που το επεξεργαζεται κανονικά και πχ μια νύχτα πρόσφατα την ώρα που τη έβαζα για ύπνο μου είπε χαρούμενη "οι μαμάδες και οι μπαμπάδες πηγαίνουν βόλτες με τους φίλους τους. Κι εγώ όταν μεγαλώσω θα πηγαίνω βόλτες με τους φίλους μου" 😂

Δημοσίευση
στις On 12/3/2025 at 9:13 ΠΜ, ο/η Christina86 είπε:

Ευχαριστω για τις γνώμες.

Οι γιαγιάδες κι οι παππούδες μένουν μακριά. Δηλαδή το μωρό μας δεν τους έχει ζήσει καθημερινά. Ωστόσο λέγαμε να πηγαίναμε 5-6 μέρες πριν στον τόπο τους για να τους θυμηθεί και να τους ζησει και μετά να φεύγαμε. Πάμε παντού μαζί (έχει διαβατήριο από 4 μηνών) αλλά 16 μήνες μετά τη γέννησή του χρειάζεται και το ζευγάρι χρόνο και χώρο. Αυτά τα ζευγάρια που συναντήθηκαν κι εξ' αφορμής  του έρωτος και της αγάπης γέννησαν. Μην το ξεχνάμε αυτό, mummies....

Πως θα ενσαρκώσουμε ολους τους ρόλους μας όταν σε κάθε βήμα μας είμαστε ενοχικές;

Να πάτε μόνοι σας και να περάσετε καλά! Η λύση που σκεφτήκατε ειναι πολύ καλ΄ή! να πάτε λίγες μέρες πριν για να συνηθίσει, να μπει σε πρόγραμμα εκεί και να φύγετε μετά! Επισης να του το πεις ότι θα φύγεις για λίγες μέρες και να το χαιρετίσεις κιόλας. Καλύτερα την ίδια μέρα που θα φύγεις για να μην μπερδεύεται και αγωνιά..

Μια χαρά θα πάνε όλα! Το ζευγάρι χρειάζεται λιγο χρόνο μόνο του, αλλά και ως μαμαδες χρόνο που δεν θα έχουμε να φροντίζουμε κανέναν.. Ειναι σημαντικό για την ψυχική μας υγεία! Οπότε εφόσον έχεις που να το αφήσεις να το κάνεις!!

  • 5 months later...
Δημοσίευση

Καλημέρα μανουλες!

Κι εμείς βρεθήκαμεπροσφατα σε παρόμοια φάση όταν αφήσαμε τον μικρό μας για λίγες μέρες με τους παππούδες, και να σου πω την αλήθεια, είχαμε άγχος για το πώς θα το διαχειριστεί, αλλά τελικά όλα πήγαν μια χαρα.

Αρχικα το ναφησαμε για καποιες "δοκιμαστικές" μέρες πριν φύγουμε, για να συνηθίσει. Επισης ειχαμε μαζι μας το νανι του (ενα πανακι που κοιμαται μαζι του οπουδηποτ, αμαξι, σπιτι παντου,) και την κουβερτουλα και τον βοηθησε παρα πολυ. Γενικα οσες εουμε παππουδες και γιαγιαδς ειναι βολικο γι ατα ταξιδια.

 

ευχομαι σε ολες τα καλυτερα! ❤️

 

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • @MinaSam @evaioan ευχαριστώ πολύ για τις πληροφορίες! @MinaSam είμαι εκπαιδευτικός οπότε και μέχρι τις 4 να είναι ανοιχτός δεν με πειράζει, όπως και είναι κλειστός τον Αυγουστο!  Ναι τους έχω ακούσει αυτούς!  Θα κλείσω ένα ραντεβού!  @evaioan ποια από τις δύο κοκκινοσκουφιτσες λες; Στην Πυλαία ή στο Πανόραμα ;  
    • Καλή χρονιά κορίτσια να έχουμε με υγεία και με το καλό τα μωράκια μας.! Εμείς σήμερα, αν και τα Φώτα, είχαμε ραντεβού στο νοσοκομείο στο γιατρό μας. Η μπέμπα είναι μια χαρά! Μεγαλώνει πολύ καλά! Είναι 31+3 σήμερα και έχουμε doppler 20/01 στην γυναικολόγο που μας παρακολουθεί εκτός νοσοκομείου. Έχουμε φτάσει σχεδόν 1.700 gr και θέλουμε λίγο προσοχή με το αλάτι.. το ζάχαρο το έχω ελεγχόμενο με μηχανάκι. Κάνω τη διατροφή όσο γίνεται πιο σωστά για να μην έχω απρόοπτα.  Έχω ξεκινήσει κι εγώ να ανοίγω κούτες τις ανηψιάς μου με μωρουδιακά και να παίρνω ότι χρειάζεται για τη βαλίτσα του νοσοκομείο.  Τώρα δυσκολεύομαι λίγο με τα πράγματα γιατί χρειάζομαι τη βοήθεια της μαμάς μου για να τα βρω όλα άκρη και εκείνη πρέπει να φροντίζει τη γιαγιά μου που είναι άρρωστη και δυστυχώς ολικά τυφλή. Οπότε χρειάζεται άνθρωπο 24 ώρες το 24ωρο. Μένουμε όλοι μαζί σε ένα σπίτι προς το παρόν, για να μπορεί η μαμά να φροντίζει και εμένα και τη γιαγιά ταυτόχρονα. Και έχει μείνει πίσω και η μετακόμιση μας. Γενικά λίγο σκατά μας πήγε ο Δεκέμβριος αλλά το παλεύουμε με αισιοδοξία. Βοήθεια από την πεθερά δεν μπορώ να έχω γιατί κι αυτή τρέχει με τον πεθερό μου, τον βάλαμε κι αυτόν σε νοσοκομείο και τώρα σε κέντρο αποκατάστασης γιατί του παρουσιάστηκε αυτοάνοσο σοβαρό. Τεσπα! ελπίζω να γεννήσω με το καλό και μετά όλα να πάρουν το δρόμο τους.
    • Αχ κορίτσια μια τρέλα ζω και εγώ τους τελευταίους μήνες...  Από την ώρα που βγήκα απ' το νοσοκομείο έκανα ένα μήνα ακριβώς για να συνέλθω! Μένω στο πατρικό μου για να με φροντίζει η μαμά μου. Αρχές Δεκεμβρίου μπήκαν έκτακτα νοσοκομείο η γιαγιά μου ( η μαμά της μαμάς μου, που είναι ολικά τυφλή) και ο πεθερός μου.. με αποτέλεσμα να έχουμε πιάσει όλα τα νοσοκομεία του νομού. Η μία στο Διδυμότειχο και ο άλλος στην Αλεξανδρούπολη. Έμεινε πίσω η δική μας μετακόμιση γιατί η μαμά μου έπρεπε για 8 μέρες να είναι στο νοσοκομείο με τη γιαγιά και η πεθερά μου στο άλλο νοσοκομείο με τον πεθερό μου... Μια τρέλα γενικότερα. Εγώ αναγκαστικά γύρισα σπίτι με τον άντρα μου ο οποίος δούλευε ταυτόχρονα και τις μέρες που είχε υπηρεσίες έπρεπε να είμαι τελείως μόνη στο σπίτι.  Τελικά η γιαγιά βγήκε, απλά χρειάζεται τη μαμά 24 ώρες το 24ωρο στο σπίτι και ο πεθερός μου είναι με σοβαρό αυτοάνοσο σε κέντρο αποκατάστασης στην Καβάλα. Στο καπάκι πρέπει να αρχίσω να ετοιμάζω βαλίτσα μαιευτηρίου γιατί έχω μπει στον 8ο και χρειάζομαι τη βοήθειά της μαμάς μου γιατί μόνη δεν μπορώ να κάνω τπτ! Τελευταίο υπέρηχο έχω 20/01 στη γυναικολόγο μου και μετά 03/02 στο νοσοκομείο αρχίζω τις κορδέλες.  Σήμερα πήγαμε στο νοσοκομείο, είχαμε ραντεβού με το γιατρό, είδαμε τη μπέμπα, είναι μια χαρά, 1700 περίπου με το κεφάλι κάτω.  Είμαστε 31+3 σήμερα και λίγο το αλάτι θα πρέπει να προσέξω, αλλιώς όλα καλά! Ελέγχω το ζάχαρο καθημερινά και όσο μπορώ κοιτάω να ακολουθώ σωστότερα τη διατροφή μου για να φτάσω αισίως σε φυσιολογικό τοκετό. Ο γιατρός μου δηλαδή αυτό επιδιώκει, είναι ευτυχώς υπέρ του φυσιολογικού τοκετού.  @Princess28 εγώ κορίτσι δεν είχα σε όλη την εγκυμοσύνη ούτε εμετούς, ούτε αναγούλες, ούτε ζαλάδες.. αυτό που έχω και δεν περνάει τόσο καιρό είναι οι καούρες.. αυτό που πας να ξαπλώσεις και μέσα στη νύχτα ανεβαίνει ένα κάψιμο στο λαιμό σου και σε όλα σου τα σώθηκα μπορεί να με τρελένει άνετα.. ευτυχώς έχω βρει λίγο τη γιατρειά μου στο malox plus. Το παίρνω σχεδόν κάθε μέρα πριν κοιμηθώ και μπορώ λίγο να ηρεμώ. Στα κιλά έχω φτάσει αυτά που είχα όταν ξεκίνησα την εγκυμοσύνη, στα 100 δηλαδή. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης στους πρώτους μήνες κατέβηκα στα 93 και τώρα ήρθα ξανά στα αρχικά.. δεν ξέρω πόσα κιλά θα πάρω ακόμη.. αλλά ελπίζω όχι πολλά. Είχα ήδη 30 κιλά επάνω στην έναρξη της εγκυμοσύνης από τις ορμόνες και τα φάρμακα που έπαιρνα τόσο καιρό για την εξωσωματική. Ελπίζω μετά τη γέννα να μπορέσω να επανέλθω στα αρχικά μου. 
    • Καλη χρονια κοριτσια!!! Να χαιρεστε τις οικογενειες σας! Χαθηκατε ολες!!
    • Προσωπικά δεν έχουμε καθόλου επαφές κάτι η αποκόλληση κάτι η θέση του πλακούντα και οι δύο γιατροί (γυναικολόγος και αυτός που είχαμε πάει για την α' επιπέδου) δε μας το έχουν επιτρέψει. 
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...