ΝΙΩΘΩ ΧΑΜΕΝΗ

[Αγγελικη23]

Καλησπέρα! Πριν περίπου 1 μήνα έμαθα ότι είμαι έγκυος και από τότε η ψυχολογία μου είναι στα πατώματα σε σχέση με των άλλων που το ξέρουν που πετάνε από τη χαρά τους! Κανονικά και εγώ έτσι πρέπει να ήμουν αλλά δεν μπορώ μένω άυπνη βραδιά νιώθω να πνίγομαι και δεν ξέρω τι νιώθω για αυτό το μωρό ακόμα και όταν πήγαμε στο γιατρό ακούσαμε τη καρδούλα του δεν ένιωσα τίποτα 🥺 Δεν ξέρω αν είμαι εγώ έτοιμη να το ζήσω όλο αυτό δεν ξέρω αν γνωρίζω καλά το σύντροφο μου παρόλο που είμαστε μαζί 2 χρόνια. 
μενω βραδιά άυπνη και δεν ξέρω τι να κάνω που να μιλήσω και γιατί νιώθω έτσι!!! 
 

χρειάζομαι τη βοήθεια σας και τη γνώμη σας 

[Zaxaroulamak]

Απ οτι καταλαβαινω δεν ηταν κατι που το ειχατε συζητησει και το ειχατε προγραμματισει σωστα; πιστευω πως εδω δυσκολα θα βρεις βοηθεια. Τι να σου πω για παραδειγμα εγω που προσπαθω πανω απο 2 χρονια και δεν μπορω;;;; θεωρω πως αν σου ειναι τοσο δυσκολο να το δειχειριστεις καλο θα ηταν να απευθυνεις σε εναν ειδικο. Ενας ψυχολογος θα σε βοηθησεο ισως να εντοπισεις απο που προερχονται αυτα τα συναισθηματα και πως να τα διαχειριστεις. Παντως φανταζομαι οτι για ολες τις γυναικες που μαθαινουν οτι περιμενουν μωρακι χωρις να το εχουν ακριβως στο προγραμμα ειναι ενα σοκ στην αρχη, ισως κι εσυ να θελεις τον χρονο σου. Καλη τυχη σου ευχομαι και με το καλο το μωρακι!

[evaioan]

στις πριν 6 ώρες, ο/η Αγγελικη23 είπε:

Καλησπέρα! Πριν περίπου 1 μήνα έμαθα ότι είμαι έγκυος και από τότε η ψυχολογία μου είναι στα πατώματα σε σχέση με των άλλων που το ξέρουν που πετάνε από τη χαρά τους! Κανονικά και εγώ έτσι πρέπει να ήμουν αλλά δεν μπορώ μένω άυπνη βραδιά νιώθω να πνίγομαι και δεν ξέρω τι νιώθω για αυτό το μωρό ακόμα και όταν πήγαμε στο γιατρό ακούσαμε τη καρδούλα του δεν ένιωσα τίποτα 🥺 Δεν ξέρω αν είμαι εγώ έτοιμη να το ζήσω όλο αυτό δεν ξέρω αν γνωρίζω καλά το σύντροφο μου παρόλο που είμαστε μαζί 2 χρόνια. 
μενω βραδιά άυπνη και δεν ξέρω τι να κάνω που να μιλήσω και γιατί νιώθω έτσι!!! 
 

χρειάζομαι τη βοήθεια σας και τη γνώμη σας 

Κοίτα κορίτσι μου ένα μωρό όταν έρθει πάντα είναι σοκ. Απλά αν το θες χαίρεσαι, αν δεν το είχες σκεφτεί παραμένει το σοκ. Σκέψου αν αυτά που σε προβληματιζουν στο αγόρι σου είναι υποφερτα και τα καλύπτει η αγάπη σας. Αν είναι έτσι θα ρολαρει το θέμα και θα μπείτε σε διάθεση γονεικη. Αν όχι τότε σκέψου σοβαρά τι θες εσύ, πρακτικά δες το. Οικονομική στήριξη, χέρια να σε βοηθούν με το μωρό όταν έρθει κλπ. Βάλε τα σε μια σειρά για να ηρεμήσεις και να μπορέσεις να χαρεις τη μητρότητα. 

[Mary_piggy]

Προφανώς είναι από το σοκ, έχε μπερδευτεί το μυαλό σου από την τεράστια αλλαγή στη ζωή σου. Συμφωνώ ότι θα πρέπει να δεις έναν ψυχολόγο (δεν είναι κακό) να βγάλεις από μέσα σου ό,τι σε αγχώνει και να το διαχειριστείς. Εγώ πάντως έχω να σου πω ότι έχω πολλές φίλες που έκαναν μωρό χωρίς να το προγραμματίσουν και λένε ότι ενώ στην αρχή ήταν χάλια ψυχολογικά, τώρα είναι ευτυχισμένες και είναι όοοο,τι καλύτερο έχουν κάνει στη ζωή τους και η μεγαλύτερη χαρά που έχουν πάρει!

 

[lilly1984]

Κορίτσι μου, όπως το λες μια εγκυμοσύνη- πόσο μάλλον ένα παιδί- είναι μεγάλη αλλαγή στη ζωή μιας γυναίκας. 

Κάνω την υπόθεση ότι για να προέκυψε, είχατε ελεύθερες επαφές με το σύντροφόσου, σωστά? Τι είναι αυτό που σε αγχώνει περισσότερο? Για βάλ' τα σε μια σειρά για να συζητηθούν έστω και εδώ και ίσως ξεκαθαρίσει λίγο το τοπίο για σένα...

 

[Tokyo]

στις πριν 8 ώρες, ο/η Αγγελικη23 είπε:

Καλησπέρα! Πριν περίπου 1 μήνα έμαθα ότι είμαι έγκυος και από τότε η ψυχολογία μου είναι στα πατώματα σε σχέση με των άλλων που το ξέρουν που πετάνε από τη χαρά τους! Κανονικά και εγώ έτσι πρέπει να ήμουν αλλά δεν μπορώ μένω άυπνη βραδιά νιώθω να πνίγομαι και δεν ξέρω τι νιώθω για αυτό το μωρό ακόμα και όταν πήγαμε στο γιατρό ακούσαμε τη καρδούλα του δεν ένιωσα τίποτα 🥺 Δεν ξέρω αν είμαι εγώ έτοιμη να το ζήσω όλο αυτό δεν ξέρω αν γνωρίζω καλά το σύντροφο μου παρόλο που είμαστε μαζί 2 χρόνια. 
μενω βραδιά άυπνη και δεν ξέρω τι να κάνω που να μιλήσω και γιατί νιώθω έτσι!!! 
 

χρειάζομαι τη βοήθεια σας και τη γνώμη σας 

Καλησπέρα! Είμαι κ γω από αυτές που πάλεψαν με την εξωσωματική για να κάνω παιδι κ όμως έχω να σου πω ότι όταν γεννήθηκε κ ήρθαμε σπίτι χάθηκα... Η πίεση και η πραγματικότητα είναι πέρα από κάθε φαντασία κυρίως γιατί μας βομβαρδίζουν με όμορφες κ μόνο εικόνες αντί για την πραγματικότητα. Μίλα με το σύντροφο σου ειλικρινά και προσπάθησε να καταλαβεις αν θες ή όχι και γιατί. Η γεννηση ενος παιδιου ειναι βομβα (ας ακουστω υπερβολικη) στα θεμελια μιας σχεσης, ακόμα κ της καλυτερης! Σκεψου λοιπον σοβαρα τι φοβασαι, ειναι η μητροτητα; ειναι οτι δεν νιωθεις σιγουρη οτι εισαι με το σωστό; Κ πράξε αναλόγως... ΜΙλα και με καποιον ειδικο σιγουρα θα βοηθησει. Αυτο που ξερω σιγουρα πια ειναι οτι ειναι πολυ κακή ιδέα να κάνεις παιδί αν δεν θες... ευχομαι να μπορεσεις να το δεις αλλιως κ να νιωσεις καλυτερα. Αλλα εχεις καθε δικαιωμα και να μην αλλαξεις γνωμη... σου ευχομαι τα καλυτερα!

[MayiaKa]

Αγγελική αρχικά είναι σημαντικό να λες αυτό που νιώθεις και όλα μας τα συναισθήματα θετικά και αρνητικά πρέπει να νιώθουμε άνετα να τα συζητάμε και να μη ντρεπόμαστε γι αυτά. Ο,τι σε κάνει να νιώθεις έτσι πρέπει να το βρεις από τη ρίζα του για να το αντιμετωπίσεις. Κι αυτό θα γίνει εάν συζητήσεις ανοιχτά με το σύντροφο σου, με δικούς σου ανθρώπους που ξέρεις ότι σε ακούν όχι μόνο για να σε κρίνουν και ίσως καλύτερα με έναν ειδικό. 
Γιατί μπορεί να είναι το σοκ από την αλλαγή αλλά μπορεί να είναι κ κάτι βαθύτερο και καλό θα κάνει για σένα να το ανακαλύψεις και να το λύσεις. 

Το ότι κάποιες από εμάς προσπαθούσαμε καιρό και μπορεί άλλες γυναίκες να παιδεύονται κτλ δε σημαίνει ότι θα επηρεάσει εσένα για να πάρεις τις αποφάσεις σου. Κάθε μια από εμάς είναι διαφορετική και σε διαφορετική φάση της ζωής της. Αλίμονο εάν αποφασίζουμε βάση των άλλων.
Πάντως κι εγώ όταν πήρα την πρώτη θετική εξέταση έχασα τον ύπνο μου από το άγχος για το πως θα ανταποκριθώ παρόλο που το προσπαθούσα πολύ συνειδητοποιημένα. 

Εύχομαι να βρεις σύντομα τη ψυχική σου ηρεμία κορίτσι μου και να πάνε όλα καλά! 

[Christina....]

στις πριν 20 ώρες, ο/η Αγγελικη23 είπε:

Καλησπέρα! Πριν περίπου 1 μήνα έμαθα ότι είμαι έγκυος και από τότε η ψυχολογία μου είναι στα πατώματα σε σχέση με των άλλων που το ξέρουν που πετάνε από τη χαρά τους! Κανονικά και εγώ έτσι πρέπει να ήμουν αλλά δεν μπορώ μένω άυπνη βραδιά νιώθω να πνίγομαι και δεν ξέρω τι νιώθω για αυτό το μωρό ακόμα και όταν πήγαμε στο γιατρό ακούσαμε τη καρδούλα του δεν ένιωσα τίποτα 🥺 Δεν ξέρω αν είμαι εγώ έτοιμη να το ζήσω όλο αυτό δεν ξέρω αν γνωρίζω καλά το σύντροφο μου παρόλο που είμαστε μαζί 2 χρόνια. 
μενω βραδιά άυπνη και δεν ξέρω τι να κάνω που να μιλήσω και γιατί νιώθω έτσι!!! 
 

χρειάζομαι τη βοήθεια σας και τη γνώμη σας 

Αγγελική αρχικά θεωρώ ότι εδώ και ένα μήνα που γνωρίζεις για την εγκυμοσύνη και παλεύεις με τον εαυτό σου είναι ένα δείγμα ότι τελικά ίσως και να θες αυτό το μωράκι... Είναι πράγματι τόσο σοκαριστικό το να μαθαίνεις για την εγκυμοσύνη σου καθώς εκείνη τη στιγμή περνάνε από το μυαλό σου ένα σωρό σκέψεις σε κλάσματα του δευτερολέπτου! Θα συμφωνήσω με όσες είπαν ότι δεν είναι κακό να πάρεις τη γνώμη ενός ειδικού...Ίσα ίσα θα σε βοηθήσει να καταλάβεις πολλά... Θα σου πω σαν παράδειγμα ότι φίλη μου έμεινε έγκυος σε μια πάρα πολύ δύσκολη φάση... Δεν είχε συγκατοικησει καν με τον σύντροφο της και εκείνος ήταν αναγκασμένος να προσέχει τη μητέρα του που είχε κινητικά προβλήματα καθώς έμενε μαζί της... Πραγματικά δεν ήξερε πως να το διαχειριστει... Έχω να σου πω ότι πλέον το παιδάκι είναι η απόλυτη ευτυχία της και είναι μια χαρά με τον άντρα της... Σίγουρα δεν είναι εύκολο το να έρχεται ένα μωρό στη ζωή σου αλλά θα βρεις τα πατήματα σου... Γνώμη μου πάντα... Επίσης μια ερώτηση... Πόσο χρονών εισαι; Συνήθως οι νεαρές γυναίκες στρεσάρονται περισσότερο γιατί αισθάνονται ότι δεν μπορούν να ζήσουν όπως ζούσαν από εδώ και πέρα..  Όπως και να έχει να σκέφτεσαι ότι ένα παιδάκι είναι ευτυχία και αν θες πάρε τη γνώμη ενός ειδικού... 🙂