Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Καλημέρα είμαι 30 ετων και βρίσκομαι 13 Τρίτη εβδομάδα κύησης . Είμαι πολύ χαρούμενη αλλά και πολύ προβληματισμένη ! Όλες οι εξετάσεις μας είναι τέλειες ! Εκτός ότι δεν βλέπουν τον φλεβωδη πόρο . 
Γνωριζεται κάποιον κάτι έστω η αν το έχει περάσει κάποια τη γίνεται σε αυτή τη περίπτωση ; Ευχαριστώ πολύ , συγγνώμη για το σεντόνι 

Δημοσίευση
στις πριν 12 ώρες, ο/η Δεσποινα123 είπε:

Καλημέρα είμαι 30 ετων και βρίσκομαι 13 Τρίτη εβδομάδα κύησης . Είμαι πολύ χαρούμενη αλλά και πολύ προβληματισμένη ! Όλες οι εξετάσεις μας είναι τέλειες ! Εκτός ότι δεν βλέπουν τον φλεβωδη πόρο . 
Γνωριζεται κάποιον κάτι έστω η αν το έχει περάσει κάποια τη γίνεται σε αυτή τη περίπτωση ; Ευχαριστώ πολύ , συγγνώμη για το σεντόνι 

Αν κατάλαβα καλά αυτό είναι εύρημα της αυχενικής σωστά; θα ήθελα να σε ρωτήσω αν την έκανες σε εξειδικευμένο εμβρυομητρικο ή απλό ακτινολόγο. Αν δεν πήγες σε ειδικό θα σου πρότεινα να πας, έχουν πολύ μεγαλύτερη δυνατότητα ανάλυσης. Τώρα αν κ πάλι δεν το βλέπει θα πρέπει ο ίδιος ο γιατρός να σου εξηγήσει τι σημαίνει αυτό κ αν θα πρέπει να κάνεις πχ αμνιοπαρακέντηση ή να περιμένεις κλπ. Συνήθως σε αυτά κοιτάνε αν είναι καλή η ροή του αίματος κλπ δεν έχω ακούσει να μην το βλέπουν καν, για αυτό λέω μήπως δεν είναι αρκετά υψηλής ανάλυσης τα μηχανήματα του γιατρού. 

Ο γιατρός σου εξηγησε τι σημαίνει;

Εύχομαι να μην είναι τπτ κ να πάνε όλα καλά!

  • 4 months later...
Δημοσίευση

Καλησπέρα κορίτσια θα μπορούσατε να μας πείτε τι έγινε τελικά; Έκανα αυχενική και εγώ τωρά είμαι στην 13 εβδομαδα και περίπου ίδια ιστορία…όλες οι μετρήσεις καλές και φυσιολογικότατες…στην αρχή δεν έβρισκαν τον φλεβώδης πόρο και σ εμάς και μετά τον βρήκαν και ανακουφίστηκαν…αλλά μας είπαν ότι είναι έκτοπος…έχει ανατομική παραλλαγή…όμως είναι λειτουργικός δεν έχει παθολογία…δηλαδή τη δουλειά του την κάνει κανονικά…μας είπαν να κάνουμε αμνιοπαρακέντηση για να σιγουρέψουμε οτι δεν υπέρ χει κάποιο σύνδρομο 

  • 1 year later...
Δημοσίευση

Καλησπέρα σας, συνέβη ακριβώς το ίδιο και σε μένα. @Fighter θα μπορούσες να μου πεις αν έκανες κάτι επιπλέον για να διερευνήσεις την ανατομική τροποποίηση του φλεβωδους πόρου; Υπήρξε κάποιο εύρημα; 

Σε ευχαριστώ πολύ 

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Καλημερα κοριτσι μου. Θα με ακουσεις λιγο αυστηρη αλλα εφοσον δεν εχεις καποιον ανθρωπο στο περιβαλλον σου να το κανει, ας γινω εγω. Θελω σε παρακαλω να βρεις αμεσα εναν ειδικο ψυχικης υγειας και να απευθυνθεις. Δε θα σου χαιδεψω τα αυτια, το αγχος, η κουραση και η αγωνια, ναι, σαφως και υπαρχουν στο 80% των μαμαδων. Δεν ειναι ομως μονιμα, ουτε αγουν την καθημερινοτητα μας. Οι αυτοκαταστροφικες σκεψεις, η μονιμη μελαγχολια, η πεποιθηση οτι η ζωη σου τελειωσε, η δυσφορια που αυξανεται τη νυχτα, οι φοβιες για το παιδι το σκοταδι κλπ ομως δειχνουν οτι κατι παθολογικο ελλοχευει. Προφανως κι ολα μπορουν να βελτιωθουν αλλα πρεπει να φροντισεις τον εαυτο σου και την ψυχικη σου υγεια κι ισορροπια. Κι εφοσον δεν εχεις υποστηρικτικο περιβαλλον να το κανει για σενα και να σε παρει απ το χερι να σε παει σε εναν εξειδικευμενο ψυχιατρο η εστω ψυχολογο, πρεπει να το κανεις μονη σου εσυ. Τωρα ειναι η στιγμη. Μην το αφηνεις αλλο να σε τρωει. Ολα θα βελτιωθουν, αλλα πρεπει να αναλαβεις δραση. 
    • Καλησπερα. Οπως σου εγραψε και η αλλη κοπελα οι περισσοτερες γυναικες περναμε απο αυτην τη φαση αργα η γρηγορα. Ειτε απευθειας μετα τον τοκετο ειτε καποιους μηνες μετα. Θα σου γραψω για την προσωπικη μου εμπειρια επειδη καποια πραγματα που ειπες τα νιωθω κι εγω. Εχω ενα παιδι,τωρα ειναι 16 μηνων και καθε μερα νιωθω οτι δεν μπορω να παρω τα ποδια μου. Βλεπω αλλες μανουλες που ειναι παντα περιποιημενες ενω εγω οταν βγαινουμε συνηθως επειδη δεν προλαβαινω βγαινω οπως να ναι. Τωρα π ξεκινησα τη δουλεια εχω εξαντληθει με αποτελεσμα να ειμαι πολυ συχνα αρρωστη και πολλες φορες σκεφτομαι οτι το παιδι μου θα ηταν καλυτερα αν ειχε αλλη μαμα. Αυτες οι σκεψεις ειναι στιγμιαιες, οταν παρεις μια ανασα και δωσεις λιγο χρονο στον εαυτο σου θα δεις τα πραγματα πιο καθαρα. Για το μωρακι σου εισαι ολος του ο κοσμος προσπαθεις καθε μερα να του δωσεις το καλυτερο κι αυτο ειναι πολυ σπουδαιο. Μη συγκρινεις τον εαυτο σου με αλλες γυναικες,η καθεμια εχει τις δικες της αντοχες και αυτο δεν ειναι κακο. Αλλωστε να σου πω και κατι τα παιδακια θελουν απλα πραγματα και λιγα για να ειναι χαρουμενα. Δε χρειαζεται να πασχιζουμε παντα για το τελειο. Φροντισε τον εαυτο σου γιατι το μωρο σου πιο πολυ αυτο εχει αναγκη μια χαρουμενη μαμα.
    • Καλησπερα,οχι δεν εχω δωσει ψαρι. Της δινω λιγο μοσχαρι και μεχρι στιγμης το εχει δεχτει και απλα εισαγω λαχανικα για να εχω επιλογες. Θα την δοκιμασουμε παλι λιγο κοτοπουλο αλλα τωρα που ειναι αρρωστουλα δεν θα εισαγω κατι νεο. Σημερα το απογευμα μου σηκωσε και 38 πυρετο αλλα ισως ειναι τα δοντακια της γιατι και στο φαγητο αν ακουμπησει το κουταλακι στα πρησμενα ουλα αρχιζει και κλαει με λυγμους. 
    • Μακαρι μακαρι μακαρι! Η αληθεια ειναι οτι φοβομαστε να παραδεχτούμε οτι νιώθουμε ολα αυτά σε μια απ τις πιο ευτυχισμένες περιόδους της ζωής μας που τελικά δεν ειναι ακριβώς έτσι..λογω των ορμονών και των απαιτητικων συνθηκών. Φανταζόμουν βέβαια οτι με το πέρασμα του καιρού ολα αυτα τα ψυχικά βαρη θα εξασθενούν ενώ σε μενα πχ συμβαίνει το ανάποδο. Ευελπιστώ να επιστρέψω σε λιγο διάστημα και να ξαναγράψω με πιο καθαρο μυαλό την εξέλιξη γιατι θεωρώ οτι πολλες γυναίκες εχουν αναγκη απο αυτό. Οπως κι εγω που άνοιξα αυτο το θέμα διαβαζοντας κι αλλα παρομοια. Εχω απευθυνθεί στην φαιναρετη και ελπίζω ολα καλα! Επισης ,δυστυχώς στον κυκλο μου καμια φιλη μου δεν εχει παιδι ακόμα οποτε θεωρω οτι θα καταλάβουν μόνο οσες εχουν βιώσει οτι βιωνει μια μαμά. Αυτός ειναι και ο λογος που ενιωσα την αναγκη να το συζητήσω με σας
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...