Μετάβαση σε περιεχόμενο

Η θλίψη των ημερών


Recommended Posts

Κάνεις όνειρα, σχεδιάζεις και προγραμματίζεις τη νέα σου ζωή με τα μικρουλια σου. Οργανώνεσαι και περιμένεις με λαχτάρα. Κάτι στραβώνει και χάνεις τον κόσμο. Μένεις μόνος να κλάψεις και κανεις δεν είναι δίπλα σου, γιατί είναι γιορτές και όλοι θέλουν να περνούν καλά. Ακόμα και ο γιατρός σου δεν απαντά στις κλήσεις σου. Μετά αρχίζουν οι σκεψεις: τι έκανα λάθος? γιατί δεν είδε κάτι ο γιατρός να με προειδοποιησει και με άφησε να ελπίζω? κόστος: εξωσωματικη + φάρμακα + εξετάσεις + επισκέψεις για υπέρηχο + αγορές μωρουδιακά + σωματική καταπόνηση + ψυχική φθορά = 0 μωρά   & πονος, κλάματα, νεύρα, απογοήτευση, μοναξιά. 

Σύνδεσμος σε αυτό το σχόλιο
Κοινοποίησε σε άλλα sites

στις πριν 17 ώρες, ο/η Μπεμπεδοσκονη είπε:

Κάνεις όνειρα, σχεδιάζεις και προγραμματίζεις τη νέα σου ζωή με τα μικρουλια σου. Οργανώνεσαι και περιμένεις με λαχτάρα. Κάτι στραβώνει και χάνεις τον κόσμο. Μένεις μόνος να κλάψεις και κανεις δεν είναι δίπλα σου, γιατί είναι γιορτές και όλοι θέλουν να περνούν καλά. Ακόμα και ο γιατρός σου δεν απαντά στις κλήσεις σου. Μετά αρχίζουν οι σκεψεις: τι έκανα λάθος? γιατί δεν είδε κάτι ο γιατρός να με προειδοποιησει και με άφησε να ελπίζω? κόστος: εξωσωματικη + φάρμακα + εξετάσεις + επισκέψεις για υπέρηχο + αγορές μωρουδιακά + σωματική καταπόνηση + ψυχική φθορά = 0 μωρά   & πονος, κλάματα, νεύρα, απογοήτευση, μοναξιά. 

Οσο και αν θα φανεί κοινότυπο, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία και δεν πρέπει να πεθαίνει ποτέ. Στη ζωή μας δοκιμαζομαστε ξανά και ξανά και μερικές φορές φτάνουμε στα όρια μας, τα ξεπερνάμε, φτάνουμε στον πάτο και αρχίζουμε ξανά από την αρχή. Με νέα όνειρα, με περισσότερη ελπίδα και με πιο πολύ δύναμη. Έτσι πάει ο κόσμος μπροστά, με αγώνες και ελπίδα. 

Η καταπίεση των γιορτών, ότι πρέπει να είσαι καλά και πρέπει να διασκεδάσεις και να συμμετάσχεις σε όλα, θες δεν θες, και εμένα μου τη δίνει. Μην κατηγορείς όμως αυτούς που θέλουν να το κάνουν. Εσύ επιλέγεις με ποιον θα πας και ποιον θα αφήνεις. 

Εμείς αποφασίζουμε πόσο θα μείνουμε στα σκοτάδια και για πόσο θα ξινουμε την πληγή. Στην αρχή την πειράζουμε και μας αρέσει που πονάει, μας ανακουφίζει, αλλά στο τέλος γίνεται εμμονή και εθιζομαστε σε αυτό. Όμως μένει μόνο μια απόφαση, η δική μας απόφαση, για να δούμε τα πράγματα αλλιώς και να πάμε παρακάτω. 

Δεν ξέρω τι ακριβώς έχεις περάσει, εύχομαι όμως η νέα χρονιά να σου δώσει την ευτυχία που ζητάς και να μπορέσεις να χαρίσεις την αγάπη σου σε αυτούς που υ θα την χρειάζονται περισσότερο. ❤️🎁🎶

Σύνδεσμος σε αυτό το σχόλιο
Κοινοποίησε σε άλλα sites

στις πριν 18 ώρες, ο/η Μπεμπεδοσκονη είπε:

Κάνεις όνειρα, σχεδιάζεις και προγραμματίζεις τη νέα σου ζωή με τα μικρουλια σου. Οργανώνεσαι και περιμένεις με λαχτάρα. Κάτι στραβώνει και χάνεις τον κόσμο. Μένεις μόνος να κλάψεις και κανεις δεν είναι δίπλα σου, γιατί είναι γιορτές και όλοι θέλουν να περνούν καλά. Ακόμα και ο γιατρός σου δεν απαντά στις κλήσεις σου. Μετά αρχίζουν οι σκεψεις: τι έκανα λάθος? γιατί δεν είδε κάτι ο γιατρός να με προειδοποιησει και με άφησε να ελπίζω? κόστος: εξωσωματικη + φάρμακα + εξετάσεις + επισκέψεις για υπέρηχο + αγορές μωρουδιακά + σωματική καταπόνηση + ψυχική φθορά = 0 μωρά   & πονος, κλάματα, νεύρα, απογοήτευση, μοναξιά. 

Κορίτσι μου θυμάμαι που έψαχνες κλινική για να γεννήσεις. Καταλαβαίνω από τα λεγόμενά σου ότι πέρασες δύσκολα… Δύναμη σου εύχομαι, για να σταθείς γρήγορα στα πόδια σου❤️.

Σύνδεσμος σε αυτό το σχόλιο
Κοινοποίησε σε άλλα sites

στις πριν 18 ώρες, ο/η Μπεμπεδοσκονη είπε:

Κάνεις όνειρα, σχεδιάζεις και προγραμματίζεις τη νέα σου ζωή με τα μικρουλια σου. Οργανώνεσαι και περιμένεις με λαχτάρα. Κάτι στραβώνει και χάνεις τον κόσμο. Μένεις μόνος να κλάψεις και κανεις δεν είναι δίπλα σου, γιατί είναι γιορτές και όλοι θέλουν να περνούν καλά. Ακόμα και ο γιατρός σου δεν απαντά στις κλήσεις σου. Μετά αρχίζουν οι σκεψεις: τι έκανα λάθος? γιατί δεν είδε κάτι ο γιατρός να με προειδοποιησει και με άφησε να ελπίζω? κόστος: εξωσωματικη + φάρμακα + εξετάσεις + επισκέψεις για υπέρηχο + αγορές μωρουδιακά + σωματική καταπόνηση + ψυχική φθορά = 0 μωρά   & πονος, κλάματα, νεύρα, απογοήτευση, μοναξιά. 

Κορίτσι μου γλυκό, να πω ότι δεν σε νιώθω ; Θα είναι ψέματα... Πόσο να κλάψω και πόσο να ρίξω και τους γύρω μου. Επιλέγω να μην το κάνω, δεν έχει νόημα να τους μαυρίζω όλους μέρες που είναι. Το περνάω μέσα μου, σιωπηλά, και παλεύω να ξαναβρώ την ελπίδα.. Βουτηγμένη στην απελπισία είμαι αλλά δεν έχω επιλογή πλέον, οφείλω να σηκωθώ όσο και αν δεν θέλω!! Δεν περνάει λεπτό που να μην σκέφτομαι τι έγινε πριν 11 μέρες, είναι πλέον σαν να συνέβη σε κάποια άλλη και όχι σε μένα. Και οι γιορτές με ρίχνουν ακόμα περισσότερο για κάποιο λόγο. Και αυτές οι διαφημίσεις με μωράκια λίγο ακόμα, και οι ευχές για το νέο έτος, και οι κοινωνικές υποχρεώσεις, και τα καλά ρούχα που φοράω, και η μάσκα στο πρόσωπο μου για να μην καταλάβει κανείς τίποτα...

Καλή δύναμη εύχομαι μόνο, καλό κουράγιο και μια τεράστια αγκαλιά, γιατί δεν είσαι μόνη σου, στο λέω μέσα από την ψυχή μου. Είμαστε εδώ, ΕΙΜΑΙ ΕΔΩ για όποια το έχει ανάγκη!! 

Σύνδεσμος σε αυτό το σχόλιο
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Στις 16.12 έχασα τον πατέρα μου, όλο το βράδυ ήμασταν στα τηλέφωνα Θεσσαλονίκη Αθήνα, τελικά εξέπνευσε μετά από 25 χρόνια ανάπηρος. Έχω ένα μωράκι 5 μηνών, δεν μπόρεσα λόγω φόρτου να είμαι δίπλα του πριν πεθάνει, πήγα μετά στην κηδεία, του έπιασα το χέρι και του είπα "σε αγαπώ μπαμπάκα μου". Θα σου συνιστούσα με αγάπη να δεχτείς τα συναισθήματα που αισθάνεσαι, να τα αγκαλιασεις και να αφήσεις τη ψυχή σου να γιατρευτει μιλώντας σε όσους σε αγαπούν και εδώ σε εμάς. Γιορτάζουμε τη γέννηση του Χριστού που έγινε σε μία φατνη με δυσκολίες και προβλήματα. Μετά από λίγο καιρό ο Ηρώδης διατάζει τη σφαγή βρεφών και νηπίων. Ο πόνος είναι συνυφασμένος με την πίστη και την ανθρώπινη φύση. 

Σύνδεσμος σε αυτό το σχόλιο
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Μετά την εξέταση! Αν έχει περάσει η ώρα πολύ μπορεί κ εκείνη τη μια μέρα να το παραλείψω. Συνήθως το έπαιρνα μαζί το έπινα κ έτσι όταν έφτανα σπίτι είχε περάσει λίγη ώρα κ έτρωγα. 
    • Κ εγώ (που δεν είμαι στο Γένεσις, ήμουν στο παλιό μητέρα) πήρα οιστρογόνα μετά την ετ καθώς κ κορτιζόνη. Ο γιατρός μου είπε ξεκάθαρα ότι δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι τελικά στο φυσικό κύκλο προσφέρουν κάτι αλλά θέλει να ακολουθεί το πρωτόκολλο γιατί όπως είπε δεν το ρισκάρει. Όμως δεν μετραγα ορμόνες, απλά τα πήρα για 12 εβδομάδες. Ο λόγος της κορτιζόνης (σε μικρή δόση την οποία όλο κ μείωνε) είναι να καταστείλει την άμυνα του οργανισμού για την περίπτωση που αναγνωρίσει το έμβρυο ως ξένο σώμα.  Συμφωνώ ότι μάλλον τπτ από αυτά δεν είναι απαραίτητο αλλά όπως είπε κ ο γιατρός (κ συμφώνησα) δεν παίρνω το ρίσκο. Επίσης έκανα κ αντιπικτικες όμως έχω παράγοντες κληρονομικής θρομβοφιλιας κ τις έκανα σε όλη την εγκυμοσύνη (κ λίγο μετά για την ακρίβεια).
    • Την περνάς ελαφρά κι εγώ την περνούσα και δεν το είχα καταλάβει, σε κάτι τυχαίες εξετάσεις αίματος το είδαμε. Αλλά δεν ήξερα καν ότι αυτό είναι ο κυταρρομεγαλοιος.  Όσον αφορά τα παιδιά έχεις απόλυτο δίκιο. Δεν εργάζομαι προς το παρόν γιατί με ένα τρίχρονο, ένα 15 μηνών και έγκυος (μόνο η μεγάλη ξεκίνησε φέτος παιδικό και είναι τις μισές μέρες άρρωστα σπίτι)είναι αδύνατον, αλλα μόλις ξεπεταχτουνε θα ξεκινήσω πάλι το θελω και το περιμένω γιατί δεν είναι καθόλου εύκολο να είσαι όλη μέρα σπίτι κλεισμένη με δύο μωρά και με κανέναν ανθρωπο ενήλικα να μιλήσεις. Επίσης δεν μπορείς να ζήσεις άνετα με τρία παιδιά και έναν μισθό όσο καλά χρήματα και να παίρνει ο ένας από τους δύο. Εγώ έχω στο μυαλό μου και το σπίτι, ευτυχώς ενώ οι γονείς μας δεν μας βοηθάνε συναισθηματικά και όσον αφορά τα παιδιά, μας εξασφάλισαν με τρία σπίτια οπότε το σκεπτικό μου ήταν να έχει το κάθε παιδί απο ένα σπίτι τουλάχιστον όταν μεγαλώσει. Και οι διακοπές εννοειται οι πιο ευτυχισμένες αναμνήσεις, μπορεί να μην αγοράζουμε ρούχα και να βγαίνουμε σε ακριβά εστιατόρια αλλά πάντα μαζεύουμε στην άκρη για αυτό. Ακριβώς όπως τα είπες συμφωνώ απόλυτα. Βέβαια ποτέ δεν ξέρεις το μέλλον τι επιφυλάσσει δυστυχώς. Δεν έχω πει σε κανέναν γτ στο περιβάλλον μου είναι του ενός η το πολύ των δύο παιδιών, μάλιστα τρεις φίλες μου δεν έχουν καν παιδί και είναι άνω των 40(από επιλογή). Έχουμε απομακρυνθεί κιόλας με έχουν κάνει λίγο "περα" μετά το πρώτο. Είμαι σίγουρη ότι θα αρχίσουν να λένε διάφορα οπότε δεν θέλω να γεμίσω την εγκυμοσύνη μου με κακή ενέργεια κιόλας (είμαι λίγο προληπτική). Θα δεις όταν γεννήσεις με το καλό το μωράκι σου, θα αλλάξουν πολλά, πολλοί άνθρωποι γύρω σου θα γίνουν άλλοι. 
    • Σ' ευχαριστώ πολύ ειλικρινά! Να χαίρεσαι το παιδάκι σου! Δεν είμαι στο Γένεσις, είμαι σε άλλο γνωστό κέντρο της Αθήνας. Οιστραδιόλη και προγεστερόνη ξεκίνησα την ημέρα της ωορρηξίας (δλδ 5 μέρες πριν κάνουμε την ετ), γιατί ο γιατρός είδε κάπως χαμηλές τις τιμές μου και ήθελε να με προετοιμάσει όσο το δυνατόν καλύτερα για την μεταφορά. Κορτιζόνη μου είχε δώσει από την αρχή του κύκλου. Μου είχε πει κάποια στιγμή για ποιον λόγο, αλλά δεν έδωσα πολλή σημασία, γιατί την ίδια αγωγή είχαμε ακολουθήσει και όταν είχα κάνει φουλ κύκλο εξωσωματικής, άρα μου ήταν γνωστή. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι και στη μεταφορά σε φυσικό, εγώ είχα συνεχή παρακολούθηση και κάθε φορά υπερηχογραφικό και ορμονολογικό έλεγχο. Κάθε γιατρός μάλλον έχει τον τρόπο του.
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...