Μετάβαση σε περιεχόμενο

Μήπως παραλογίζομαι;


Recommended Posts

Καλησπερα! Δεν ξέρω πως να ξεκινησω κ πως να θέσω την όλη κατάσταση, αλλά θα προσπαθήσω. Γέννησα πριν λίγο καιρό ενα γλυκο αγοράκι. Το περιμέναμε πως κ πως αυτό το μωρό, μετά σπο τέσσερις εξωσωματικές. Πολλά φάρμακα για μένα, ενα ψυχοφθόρο ταξίδι, με μια εγκυμοσυνη που τον τελευταίο μήνα της, ηταν γεμάτη αγωνία κ αβεβαιότητα. Τον περασα στο νοσοκομείο, λόγω πλακουντιακης ανεπάρκειας. Με βάλαν αρον αρον στο χειρουργείο, όταν έγινε μια εξέταση ρουτίνας κ αποδείχθηκε πως πρέπει επείγοντος να γεννήσω. Ο μικρός γεννήθηκε λίγο πρόωρα, με αποτέλεσμα να πρέπει κατευθείαν να μπει στην εντατική νεογνών. Ευτυχώς πήγαν όλα καλά κ τον έχουμε πλέον στο σπίτι μας! Το θέμα είναι ο σύζυγος μου. Πολλές θα σκεφτούν ότι θα έπρεπε να χαίρομαι, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ κ είμαι συνέχεια μέσα στο σγχος. Προτιμώ πλέον να λείπει ο ανδρασ Μου από το σπίτι. Από τη στιγμή που τον πήραμε, έχει φαγωθεί ότι θηλάζω τον μικρό πολύ, μου λέει όταν πάω να απλώσω τι χέρι μου να τον αγγίξω, να τον αφήσω γιατί κοιμάται, μου λέει συνέχεια πως θα ήθελε να έχει εκεινος ένα στήθος, επειδή θεωρει πως αυτο είναι το αντίδοτο για όλα κ δεν το έχει εκείνος. Προσπαθούσε συνέχεια να με πείσει να του δίνω κ ξένο γαλα, κάτι το οποίο δεν θέλω κ είναι περιττό, γιατί έχω αρκετό. Το παιδί έχει κολικούς κ είπε στην παιδίατρο μήπως να κόβαμε τον θηλασμό, να δούμε μήπως τον ενοχλεί το γαλα μου. Ενώ το μωρό θηλάζει κ κοιμάται στο κρεβάτι μαζί μου κ ξυπνάει τη νύχτα για να το ταΐσω, ήθελε να το πάρει όλη νύχτα, να κοιμηθεί εκείνος μαζί του. (Το μωρό δεν ήταν ούτε ενάμιση μηνών) Συνέχεια μου απλώνει τα χέρια να μου πάρει το παιδί από τα δικά μου. Μη δει να κάνω κάτι με το παιδί, την επόμενη μερα θα κάνει ακριβώς τα ίδια εκείνος μαζί του. Όταν κλαίει το παιδί όταν τον έχει εκείνος πολύ ώρα, αντί να μου τον δώσει, προσπαθεί με τις ώρες να του μάθει την πιπίλα, λέγοντας μου πως είναι απλά συνήθεια πως ψάχνει στήθος κ όταν μια φορά έκλαιγε πολύ ο μικρός μόλις τον έπιασα μετά από ένα τετράωρο που εκανα δουλειές κ του είπα ότι μάλλον κουράστηκε χωρίς τη μυρωδιά μου κ την επαφή μαζί μου κ πως υπερβάλλω, μου είπε πως αποκλείεται, γιατί ήταν εκείνος μαζί του. Ούτε το καρότσι έξω δεν μ αφήνει να πιάσω, στην παιδίατρο χώνεται μπροστά μου να πάει να παρηγορήσει το παιδι. Με λίγα λόγια αν μπορούσε θα αναλάμβανε τα πάντα εκείνος, αν τον άφηνα κ στην ουσία είμαι περιττή. Έχει κανείς ακουστά για παρόμοια κατάσταση; Ξέρει κανείς πως μπορώ να το χειριστώ ή αν υπερβάλλω; 

Σύνδεσμος σε αυτό το σχόλιο
Κοινοποίησε σε άλλα sites

στις πριν 4 ώρες, ο/η Ραφαελα23 είπε:

Καλησπερα! Δεν ξέρω πως να ξεκινησω κ πως να θέσω την όλη κατάσταση, αλλά θα προσπαθήσω. Γέννησα πριν λίγο καιρό ενα γλυκο αγοράκι. Το περιμέναμε πως κ πως αυτό το μωρό, μετά σπο τέσσερις εξωσωματικές. Πολλά φάρμακα για μένα, ενα ψυχοφθόρο ταξίδι, με μια εγκυμοσυνη που τον τελευταίο μήνα της, ηταν γεμάτη αγωνία κ αβεβαιότητα. Τον περασα στο νοσοκομείο, λόγω πλακουντιακης ανεπάρκειας. Με βάλαν αρον αρον στο χειρουργείο, όταν έγινε μια εξέταση ρουτίνας κ αποδείχθηκε πως πρέπει επείγοντος να γεννήσω. Ο μικρός γεννήθηκε λίγο πρόωρα, με αποτέλεσμα να πρέπει κατευθείαν να μπει στην εντατική νεογνών. Ευτυχώς πήγαν όλα καλά κ τον έχουμε πλέον στο σπίτι μας! Το θέμα είναι ο σύζυγος μου. Πολλές θα σκεφτούν ότι θα έπρεπε να χαίρομαι, αλλά δυστυχώς δεν μπορώ κ είμαι συνέχεια μέσα στο σγχος. Προτιμώ πλέον να λείπει ο ανδρασ Μου από το σπίτι. Από τη στιγμή που τον πήραμε, έχει φαγωθεί ότι θηλάζω τον μικρό πολύ, μου λέει όταν πάω να απλώσω τι χέρι μου να τον αγγίξω, να τον αφήσω γιατί κοιμάται, μου λέει συνέχεια πως θα ήθελε να έχει εκεινος ένα στήθος, επειδή θεωρει πως αυτο είναι το αντίδοτο για όλα κ δεν το έχει εκείνος. Προσπαθούσε συνέχεια να με πείσει να του δίνω κ ξένο γαλα, κάτι το οποίο δεν θέλω κ είναι περιττό, γιατί έχω αρκετό. Το παιδί έχει κολικούς κ είπε στην παιδίατρο μήπως να κόβαμε τον θηλασμό, να δούμε μήπως τον ενοχλεί το γαλα μου. Ενώ το μωρό θηλάζει κ κοιμάται στο κρεβάτι μαζί μου κ ξυπνάει τη νύχτα για να το ταΐσω, ήθελε να το πάρει όλη νύχτα, να κοιμηθεί εκείνος μαζί του. (Το μωρό δεν ήταν ούτε ενάμιση μηνών) Συνέχεια μου απλώνει τα χέρια να μου πάρει το παιδί από τα δικά μου. Μη δει να κάνω κάτι με το παιδί, την επόμενη μερα θα κάνει ακριβώς τα ίδια εκείνος μαζί του. Όταν κλαίει το παιδί όταν τον έχει εκείνος πολύ ώρα, αντί να μου τον δώσει, προσπαθεί με τις ώρες να του μάθει την πιπίλα, λέγοντας μου πως είναι απλά συνήθεια πως ψάχνει στήθος κ όταν μια φορά έκλαιγε πολύ ο μικρός μόλις τον έπιασα μετά από ένα τετράωρο που εκανα δουλειές κ του είπα ότι μάλλον κουράστηκε χωρίς τη μυρωδιά μου κ την επαφή μαζί μου κ πως υπερβάλλω, μου είπε πως αποκλείεται, γιατί ήταν εκείνος μαζί του. Ούτε το καρότσι έξω δεν μ αφήνει να πιάσω, στην παιδίατρο χώνεται μπροστά μου να πάει να παρηγορήσει το παιδι. Με λίγα λόγια αν μπορούσε θα αναλάμβανε τα πάντα εκείνος, αν τον άφηνα κ στην ουσία είμαι περιττή. Έχει κανείς ακουστά για παρόμοια κατάσταση; Ξέρει κανείς πως μπορώ να το χειριστώ ή αν υπερβάλλω; 

Ομολογώ ότι ξεκίνησα να διαβάζω περιμένοντας να πεις ο άντρας μου δεν ασχολείται κ δεν με βοηθάει, μήπως υπερβάλω; αυτό που περιγράφεις είναι όντως περίεργο! Κ μένα στην αρχή έλεγε ότι θα ήθελε να έχει στήθος να μπορεί να ηρεμισει τη μικρή αλλά το έλεγε γελώντας! Έκανε ό,τι μπορούσε να περνάει χρόνο μαζί της (κ να ηρεμώ κ γω λίγο) αλλά ποτέ ανταγωνιστικα. Νομίζω πρέπει να του μιλήσεις. Από κάπου πηγάζει όλο αυτό. Μήπως εκείνος είναι πολύ δεμένος με τη μητέρα του αλλά όχι με τον πατέρα του κ φοβάται ότι τώρα θα του συμβεί το ίδιο; το να σε αποκλείει συνεχώς δεν είναι λογικό πάντως. Αν δεν βγει πουθενά με τη συζήτηση απλά όταν απλώσει να σου πάρει το παιδί μην το δώσεις. Να καταλάβει δλδ ότι σε ενοχλεί. Αν κ νομίζω η συζήτηση με ηρεμία είναι το καλύτερο για αρχή... 

Σύνδεσμος σε αυτό το σχόλιο
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Καλησπερα κοριτσι μου! Η αληθεια ειναι οτι κι εγω περιμενα να διαβασω το ακριβως αντιθετο!

Παντως ετσι οπως τα διαβαζω,μονο υπερβολικη δεν εισαι..Και μεχρι ενα σημειο οκ,πες οτι απο τον ενθουσιασμο του προσπαθει να ειναι συνεχεια κοντα του,αλλα το σημειο οτι δεν θελει να δινεις το δικο σου γαλα και προτιμαει το ξενο μου χτυπαει ενα καμπανακι οτι για καποιον λογο,πιθανως απο βιωματα του,δεν θελει το παιδι να "σε εχει αναγκη"..Σιγουρα πρεπει να κανετε μια κουβεντα,κανενας ρολος δεν μπορει να υποκατασταθει απο τον αλλο κι ειδικα της μανας σε ενα μικρο βρεφακι που σε εχει αναγκη!

Σύνδεσμος σε αυτό το σχόλιο
Κοινοποίησε σε άλλα sites

στις πριν 17 ώρες, ο/η Tokyo είπε:

Ομολογώ ότι ξεκίνησα να διαβάζω περιμένοντας να πεις ο άντρας μου δεν ασχολείται κ δεν με βοηθάει, μήπως υπερβάλω; αυτό που περιγράφεις είναι όντως περίεργο! Κ μένα στην αρχή έλεγε ότι θα ήθελε να έχει στήθος να μπορεί να ηρεμισει τη μικρή αλλά το έλεγε γελώντας! Έκανε ό,τι μπορούσε να περνάει χρόνο μαζί της (κ να ηρεμώ κ γω λίγο) αλλά ποτέ ανταγωνιστικα. Νομίζω πρέπει να του μιλήσεις. Από κάπου πηγάζει όλο αυτό. Μήπως εκείνος είναι πολύ δεμένος με τη μητέρα του αλλά όχι με τον πατέρα του κ φοβάται ότι τώρα θα του συμβεί το ίδιο; το να σε αποκλείει συνεχώς δεν είναι λογικό πάντως. Αν δεν βγει πουθενά με τη συζήτηση απλά όταν απλώσει να σου πάρει το παιδί μην το δώσεις. Να καταλάβει δλδ ότι σε ενοχλεί. Αν κ νομίζω η συζήτηση με ηρεμία είναι το καλύτερο για αρχή... 

Tokyo κ sofia86, όντως είχε κάποια βιώματα στην παιδική του ηλικία, με τον πατέρα του να μην δίνει ιδιαίτερη σημασία κ λείποντας συνέχεια λόγω δουλειας κ αργότερα κ για έξοδο από το σπίτι, αφού πρώτα όμως η μητέρα του προσκλήθηκε πολύ επάνω στον άνδρα μου, κάνοντας τον σύμμαχο της. Το θέμα είναι ότι καταλαβαίνω πως θέλει να τα κάνει διαφορετικά τα πράγματα από τον πατέρα του, όμως δρν καταλαβαίνω, γιατί προσπαθεί να σ σκάβει τον ρόλο της μάνας του. Τουλάχιστον έτσι μου φαίνεται. Σα να θέλει να γίνει ένα με το παιδί, όπως το είχε κάνει παλιότερα εκείνη. 

Σύνδεσμος σε αυτό το σχόλιο
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Όσο για να το συζητήσω μαζί του, δε νομίζω να βγάλω κάτι, εκτός του ότι θα μου πει πως είμαι παράλογη. 

Σύνδεσμος σε αυτό το σχόλιο
Κοινοποίησε σε άλλα sites

στις πριν 2 ώρες, ο/η Ραφαελα23 είπε:

Tokyo κ sofia86, όντως είχε κάποια βιώματα στην παιδική του ηλικία, με τον πατέρα του να μην δίνει ιδιαίτερη σημασία κ λείποντας συνέχεια λόγω δουλειας κ αργότερα κ για έξοδο από το σπίτι, αφού πρώτα όμως η μητέρα του προσκλήθηκε πολύ επάνω στον άνδρα μου, κάνοντας τον σύμμαχο της. Το θέμα είναι ότι καταλαβαίνω πως θέλει να τα κάνει διαφορετικά τα πράγματα από τον πατέρα του, όμως δρν καταλαβαίνω, γιατί προσπαθεί να σ σκάβει τον ρόλο της μάνας του. Τουλάχιστον έτσι μου φαίνεται. Σα να θέλει να γίνει ένα με το παιδί, όπως το είχε κάνει παλιότερα εκείνη. 

Δεν μπορώ να μιλήσω όμως με εκείνον γι αυτό, χωρίς να το αρνείται κ να με χαρακτηρίσεις παράλογη. 

Σύνδεσμος σε αυτό το σχόλιο
Κοινοποίησε σε άλλα sites

στις πριν 2 ώρες, ο/η Ραφαελα23 είπε:

Tokyo κ sofia86, όντως είχε κάποια βιώματα στην παιδική του ηλικία, με τον πατέρα του να μην δίνει ιδιαίτερη σημασία κ λείποντας συνέχεια λόγω δουλειας κ αργότερα κ για έξοδο από το σπίτι, αφού πρώτα όμως η μητέρα του προσκλήθηκε πολύ επάνω στον άνδρα μου, κάνοντας τον σύμμαχο της. Το θέμα είναι ότι καταλαβαίνω πως θέλει να τα κάνει διαφορετικά τα πράγματα από τον πατέρα του, όμως δρν καταλαβαίνω, γιατί προσπαθεί να σ σκάβει τον ρόλο της μάνας του. Τουλάχιστον έτσι μου φαίνεται. Σα να θέλει να γίνει ένα με το παιδί, όπως το είχε κάνει παλιότερα εκείνη. 

Νομίζω απάντησες ήδη... Θέλει να είναι διαφορετικός από τον πατέρα του (λογικό ως εδώ) και ο μόνος άλλος τρόπος που ξέρει είναι της μητέρας του (κ καπου εδώ παύει να είναι λογικό). Εξακολουθώ να θεωρώ ότι πρέπει να κάνεις μια κουβέντα κ να καταλάβει ότι είστε ομάδα κ όχι αντίπαλοι (όπως οι γονείς του). Είναι βαθιά βιώματα αυτά κ δεν λύνονται βέβαια με μια συζήτηση αλλά ίσως του δώσεις μια οπτική για το θέμα, να καταλάβει τι κάνει! Αν αυτό δε φέρει αποτέλεσμα θα πρότεινα ψυχολόγο, προφανώς του βγαίνουν άσχημα τα παιδικά του βιώματα. Είναι πολύ δύσκολο αυτό που περιγράφεις κ θέλει πολλή υπομονή. Αν συνεχίσει έτσι δεν ξέρω που θα βγάλει... Οι γονείς του κ ειδικά η μαμά του λένε κάτι; οι δικοί σου; μήπως έχουν δλδ καμία ιδέα... 

Σύνδεσμος σε αυτό το σχόλιο
Κοινοποίησε σε άλλα sites

στις πριν 2 ώρες, ο/η Tokyo είπε:

Νομίζω απάντησες ήδη... Θέλει να είναι διαφορετικός από τον πατέρα του (λογικό ως εδώ) και ο μόνος άλλος τρόπος που ξέρει είναι της μητέρας του (κ καπου εδώ παύει να είναι λογικό). Εξακολουθώ να θεωρώ ότι πρέπει να κάνεις μια κουβέντα κ να καταλάβει ότι είστε ομάδα κ όχι αντίπαλοι (όπως οι γονείς του). Είναι βαθιά βιώματα αυτά κ δεν λύνονται βέβαια με μια συζήτηση αλλά ίσως του δώσεις μια οπτική για το θέμα, να καταλάβει τι κάνει! Αν αυτό δε φέρει αποτέλεσμα θα πρότεινα ψυχολόγο, προφανώς του βγαίνουν άσχημα τα παιδικά του βιώματα. Είναι πολύ δύσκολο αυτό που περιγράφεις κ θέλει πολλή υπομονή. Αν συνεχίσει έτσι δεν ξέρω που θα βγάλει... Οι γονείς του κ ειδικά η μαμά του λένε κάτι; οι δικοί σου; μήπως έχουν δλδ καμία ιδέα... 

Σ ευχαριστώ πολύ για την απάντηση σου! Κ εγώ ακριβώς έτσι το νιώθω όπως το λες, γι αυτό άνοιξα αυτό το θέμα, γιατί άρχισα να σκέφτομαι μήπως αρχίζω κ το χάνω σιγά σιγά  κ μήπως αν βάλω φρένο, να νιώσει ότι θέλω να του στερήσω το μωρό κ το θέλω μόνο για μένα. Μου βγάζει ανταγωνισμό η συμπεριφορά του κ φοβάμαι για το πως θα γίνουμε. Πρέπει να βρω τον σωστό τρόπο να το θίξω. Είναι πράγματι πολύ δύσκολο κ ψυχοφθόρο. Φανταζόμουν να είναι φυσιολογικά τα πράγματα. Η μητέρα του το επικροτεί απ ο,τι βλέπω κ οι σχέσεις μας δεν είναι η καλύτερες μ εκείνη. Θα μπορούσαν άνετα να πηγάζουν απο εκείνη όλα αυτά, είναι ένας πολύ ανώριμος  άνθρωπος γενικά με αλλοπρόσαλλες ιδέες. Χωρίς να θέλω να την θίξω κ να τη μειώσω. Έχουν γίνει πολλές παρεξηγήσεις λόγω της ελαφρότητας της μεταξύ μας. Όποτε στήριξη δεν μπορεί να υπάρξει. Ο πατερας μου δεν θα μπορούσε να αναμειχθεί σε αυτό. Δεν θα ήταν σωστό πιστεύω. 

Σύνδεσμος σε αυτό το σχόλιο
Κοινοποίησε σε άλλα sites

στις πριν 3 ώρες, ο/η Tokyo είπε:

Νομίζω απάντησες ήδη... Θέλει να είναι διαφορετικός από τον πατέρα του (λογικό ως εδώ) και ο μόνος άλλος τρόπος που ξέρει είναι της μητέρας του (κ καπου εδώ παύει να είναι λογικό). Εξακολουθώ να θεωρώ ότι πρέπει να κάνεις μια κουβέντα κ να καταλάβει ότι είστε ομάδα κ όχι αντίπαλοι (όπως οι γονείς του). Είναι βαθιά βιώματα αυτά κ δεν λύνονται βέβαια με μια συζήτηση αλλά ίσως του δώσεις μια οπτική για το θέμα, να καταλάβει τι κάνει! Αν αυτό δε φέρει αποτέλεσμα θα πρότεινα ψυχολόγο, προφανώς του βγαίνουν άσχημα τα παιδικά του βιώματα. Είναι πολύ δύσκολο αυτό που περιγράφεις κ θέλει πολλή υπομονή. Αν συνεχίσει έτσι δεν ξέρω που θα βγάλει... Οι γονείς του κ ειδικά η μαμά του λένε κάτι; οι δικοί σου; μήπως έχουν δλδ καμία ιδέα... 

όσο για το ότι το ξέρει μόνο τον τρόπο Της μητέρας του, δεν το χωράει το μυαλό μου, γιατί είναι του αντιθέτου φίλου. Δεν έχω καταλάβει, θέλει να είναι η μάνα η ο πατέρας του παιδιού; 

Σύνδεσμος σε αυτό το σχόλιο
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Πιστευω οτι θα βοηθουσε πολυ να το συζητησεις με εναν ψυχολογο χωρις τον αντρα σου παρον,δεν πιστευω οτι θα το δεχοταν κιολας...Η προσεγγιση του ισως σε βοηθησει πως να το χειριστεις το θεμα,γιατι στο δικο του το κεφαλι εισαι παραλογη,δεν μπορει να το δει,το θεωρει φυσιολογικο ολο αυτο..

Σύνδεσμος σε αυτό το σχόλιο
Κοινοποίησε σε άλλα sites

στις πριν 12 ώρες, ο/η Ραφαελα23 είπε:

όσο για το ότι το ξέρει μόνο τον τρόπο Της μητέρας του, δεν το χωράει το μυαλό μου, γιατί είναι του αντιθέτου φίλου. Δεν έχω καταλάβει, θέλει να είναι η μάνα η ο πατέρας του παιδιού; 

Εννοώ ότι ο μόνος τρόπος γονεικοτητας που έχει δει είναι αυτός. Δλδ με ανταγωνισμό, αποκλειστικοτητα κ έριδες. Όχι ότι θέλει να είναι η μαμά του μωρού αλλά ότι θέλει αυτός να είναι κυρίαρχος κ να τον έχει ανάγκη το παιδί περισσότερο. Είναι πολύ παράλογο δεν το συζητώ κ απορώ με την υπομονή σου γιατί κ για σένα η πρώτοι μήνες ζωής του μωρού είναι έτσι κ αλλιώς δύσκολοι! Εύχομαι να βρείτε την άκρη μαζί κ να ηρεμισεις! 

Σύνδεσμος σε αυτό το σχόλιο
Κοινοποίησε σε άλλα sites

στις πριν 3 ώρες, ο/η Tokyo είπε:

Εννοώ ότι ο μόνος τρόπος γονεικοτητας που έχει δει είναι αυτός. Δλδ με ανταγωνισμό, αποκλειστικοτητα κ έριδες. Όχι ότι θέλει να είναι η μαμά του μωρού αλλά ότι θέλει αυτός να είναι κυρίαρχος κ να τον έχει ανάγκη το παιδί περισσότερο. Είναι πολύ παράλογο δεν το συζητώ κ απορώ με την υπομονή σου γιατί κ για σένα η πρώτοι μήνες ζωής του μωρού είναι έτσι κ αλλιώς δύσκολοι! Εύχομαι να βρείτε την άκρη μαζί κ να ηρεμισεις! 

Μάλλον όντως θα πρέπει να απευθυνθώ σε ειδικό. Tokyo να είσαι καλά που ασχολήθηκες! Σου εύχομαι όλα τα καλά! Καλή συνέχεια σε ο,τι κ αν κανείς! 

Σύνδεσμος σε αυτό το σχόλιο
Κοινοποίησε σε άλλα sites

στις πριν 20 ώρες, ο/η Ραφαελα23 είπε:

Μάλλον όντως θα πρέπει να απευθυνθώ σε ειδικό. Tokyo να είσαι καλά που ασχολήθηκες! Σου εύχομαι όλα τα καλά! Καλή συνέχεια σε ο,τι κ αν κανείς! 

Σε ευχαριστώ πολύ! Σου εύχομαι και σένα ο,τι καλύτερο! 

Σύνδεσμος σε αυτό το σχόλιο
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Αχ τι ωραία! Πολύ καλά το κάνεις. Όσο περνάνε τα χρόνια τόσο καταλήγω ότι τα περισσότερα είναι ψυχοσωματικα. Λογικό να έχει πεταχτεί η κοιλίτσα βρε. Και έχεις και αγόρι οπότε ξεπεταγεται πιο γρήγορα. Στα κορίτσια πάει όλη στην περιφέρεια. Να το πιστέψεις,  στα αλήθεια συμβαίνει. Τα πονακια είναι επειδή μεγαλώνει η μήτρα πχ, μπορεί να είναι το έντερο, μπορεί να είναι και δειλά δειλά το μωρό.  Ένα θα σου πω. Όταν είμαι σπίτι πολύ σπάνια καταλαβαίνω τη μικρή. Δεν έχω ιδέα αν είναι πονακια, αν είναι το έντερο ή αν είναι το μωρό. Είναι μικρή και αδύναμη η καημένη και παρόλο που είναι κινητική όπως μου λένε, οι κινήσεις της είναι ανεπαίσθητες οπότε είναι δύσκολο να τις αισθανθώ. Το σκ που πάω θάλασσα και χαλαρώνω και χαλάω και τη διατροφή εξήγησε μου σε παρακαλώ πολύ πώς τη νιώθω.  Μετά από κάτι κρουασάν και πατατάκια (χωρίς αλάτι) πάρτι έκανε η καημένη. Ξεκάθαρα δικό μου παιδί. Και πού να φαω και κανένα Μπέργκερ δηλαδή, θα βγει κατευθείαν έξω. Όλα λοιπόν είναι στο μυαλό μας και όσο πιο καλά είμαστε εμείς , τόσο καλύτερα είναι και τα μωράκια μας! Όσο για τα  αποτελέσματα μην σε αγχώνει που δεν έχουν βγει ακόμα, καθυστερούν γενικά. Και εμένα μου το είχαν τονίσει ότι αν αργήσουν να μην  ανησυχήσω. 
    • Μια χαρά είμαστε πιστεύω! Εγώ για καμπύλη θα πάω σε 4 εβδομαδες μου είπε! Εσυ θα ξανά κανεις τώρα; Κ εμένα το σάκχαρο μου είναι εντάξει κυμαίνεται 82-90 πάντα! Αλλά θα δούμε και στην καμπύλη…
    • Δεν έχουν βγει…κοιτάω κάθε μέρα τα μεηλ μου αλλά από Τρίτη πλέον το βλέπω. Αίμα μου πήραν στις 29, χτες δηλαδή έκλεισα 2 βδομαδες…πολύ δεν είναι??? Μας έχει φαει η αγωνία!!! Κατα τα άλλα ναι φύγαμε, είμαι μια βδομάδα διακοπές και έχει αλλάξει όλη μου η ψυχολογία, είμαι άλλος άνθρωπος πραγματικά. Προσπαθώ να μην κουράζομαι γιατί είχα κάτι πονάκια τα οποία πλέον δε μπορώ να προσδιορίσω αν είναι το έντερο μου ή κάτι γυναικολογικό οποτε είμαι πολύ επιφυλακτική αλλά έκανα και μπάνιο στη θάλασσα και γενικα δεν έχω εδώ όλες αυτές τις ατέλειωτες ανακατωσούρες που είχα στην Αθήνα ή αυτό το κακό που όλα μου μύριζαν άσχημα και μου έφεραν αναγούλα…τώρα επιστρέφω Τετάρτη και τρέμω μήπως με την επιστροφή με ξαναβρούν όλα αυτα που άφησα πίσω…Την επόμενη Παρασκευη έχω κι έναν υπέρηχο να τσεκάρουμε ότι όλα είναι καλά. Έχει ξεμυτίσει και η κοιλιά, πλέον δεν μπαίνω σε κανενα ρούχο και έχω αγωνία μήπως εδώ στις διακοπές πήρα και βάρος γιατί είμαι σε αυστηρό προγραμμα διατροφής…αυτα τα νέα μου. Γενικα προσπαθώ να είμαι ψύχραιμη και πιστεύω ότι ακόμα, παρότι από Δευτέρα μπαίνω 17η βδομάδα, δεν το έχω πιστέψει ότι συμβαινει στ αλήθεια!
    • Καλημέρα και καλώς ήρθες! Πολύ καλά το σκέφτηκες και ψάχνεσαι, συμφωνω με όσα σου έγραψε η twinklet, δεν έχεις κανενα λόγο να περιμένεις πριν κανεις κάποιες βασικές εξετάσεις, άσχετα από το τι λέει ο γιατρός σου. Κι εγώ όταν ξεκίνησα ήμουν 41 αλλά δεν είχε βρεθεί τίποτα, και το σπερμα του συζύγου ήταν μέτριο αλλά όχι τόσο κακό. Παρολα αυτα μετά την 1η αποτυχία και την πληροφόρηση από εδώ μέσα, έκανα κάποια βασική αναζητηση, πήγα στο Έλενα και σε εξειδικευμενο ουρολογο, ενδοκρινολόγο κλπ. Τελικά δεν ξέρω αν αυτό που μου βρήκαν στο  Έλενα ήταν το καθοριστικό πάντως τώρα (στα 43) ειμαι έγκυος.  Επειδή δε μας αναφέρεις τίποτα για το σπερμα, υποθέτω ότι πέρα από τα απλά σπερμοδιαγραμματα δεν έχετε ελεγξει κάτι άλλο οπότε να το δείτε και αυτό άμεσα. Υπάρχουν ζητήματα στον άντρα που βελτιώνονται πολύ μόνο με τη λήψη βιταμινών για παράδειγμα. Κρίμα δεν είναι να τα αφήσεις στην τύχη τους; Εξειδικευμένοι ουρολόγοι υπάρχουν τουλάχιστον 3-4, αν κανεις αναζητηση βρίσκεις τα ονόματα ή σου τα γράφουμε κι εμείς.  Επισης πρέπει να έχεις ελεγμένο τον θυρεοειδή σου οπότε αν έχεις χρόνια να πας σε ενδοκρινολόγο, βάλτο κι αυτό στο προγραμμα.  Ραντεβού στο Έλενα κλείνουμε από το 1535 και διαλέγεις νοσοκομείο και τμήμα αποβολών, δυστυχώς τα ραντεβού είναι λίγα, δηλαδή αυτή τη στιγμή πρέπει να σου βγάλει για Οκτώβρη αλλά αξίζει την αναμονή. Μην παρεις πάλι τόσα φάρμακα χωρίς να έχεις κάνει έλεγχο, είναι βασικό. Το μόνο που δεν θυμάμαι είναι κάθε ποτε ανοίγουν. Νομίζω κάθε 1η του μήνα είναι που πρέπει να μπεις και σου εμφανίζει πότε έχει ραντεβού. @troia αν έχεις κάποια πληροφόρηση γράψε μας.    Οσο για την ανεξήγητη υπογονιμότητα, ο προηγούμενος γιατρός μου έλεγε ότι στην ηλικία μου μόλις 1 στα 10 ωάρια είναι καλό (δηλαδή δεν έχει χρωμοσωμικες ανωμαλίες) οποτε φαντάσου τώρα ποσα μας παίρνουν, ότι αυτα μπορεί και να μην γονιμοποιηθουν κλπ κλπ, δηλαδή ποσο πέφτουν οι πιθανότητες αν τα βάλεις όλα αυτα μαζί. Θέλω να πω και τίποτα να μην βρεθεί από τον έλεγχο που θα κανεις (που στο εύχομαι), ήδη το να πετύχουμε το καλό ωάριο είναι σα να παίζουμε τζόκερ. Κατά πάσα πιθανότητα και οι δυο φαινομενικά άριστες βλαστοκυστες που έβαλες, μπορεί να είχαν τέτοια θέματα και γι αυτό να μην εμφυτεύτηκαν. Οπότε μην απογοητεύεσαι, τίποτα ανεξήγητο δεν υπάρχει απλά ναι η ηλικία μας είναι κάπως επιβαρυντική αλλά όχι απαγορευτική αρκει να έχουμε κάνει τις σωστές κινήσεις, στις οποίες δυστυχώς δεν μας κατευθύνουν αμέσως οι γιατροι….Και για τον άντρα εξίσου έτσι, δεν μένει αλώβητο και το σπερμα από τον παράγοντα ηλικία επίσης…  καλη τύχη, ξεκίνα άμεσα τις κινήσεις σου και θα την βρείτε την άκρη. 
    • Τι κάνεις εσύ κορίτσι μου? Βγήκαν τα αποτελέσματα? Φαντάζομαι θα μας είχες ενημερώσει αν είχαν βγει. Πήγατε τελικά διακοπουλες?
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...