λοιπον λοιποοοον κοριτσαρες.ειπαμε για ιστοριες αγαπες,βαλεντινους,γελασαμε με διαφορα,τσακωθηκαμε αλλα ετσι ειναι μια παρεα ειμαστε οπωςδηποτε θα υπαρχουν κ αυτα

σοφακι απο σενα εμπνευστηκα το θεμα..

ιστοριες χωρισμου χμμμ για να ακουσω...

1τες,2τερες,τριτες,4ταρτες αγαπες κ οτι αλλο θελετε...

Ημουνα στα φοιτητικα μου χρονια οταν συναψα ερωτικη σχεση με εναν Βορειοαφρικανο φοιτητη Ηταν πολυ εντυπωσιακος ..και αυτη η γαλλικη προφορα του με ξετρελαινε...και οχι μονο...

Ηταν πολυ περιποιητικος δοτικος ερωτικος και ειχα φαει τρελλο κολλημα μαζι του...Ολα κυλουσαν ομορφα και παραμυθενια ....ωσπου μια βραδια που πηγα με κολλητη σ ενα διαγωνισμο καραοκε (που διαγωνιζοντουσαν στο "Killing me softly") τον βλεπω με παρεα σε τραπεζι κοντα στην πιστα και με ομορφη (τυπου) κοπελα να τρελαινονται στις αγκαλιες και τα γλωσσοφιλα!!!!!!!!!!

Νομιζα οτι επαθα σοκ..αλλα το πραγματικο σοκ το επαθα οταν με ειδε και μου ξινογελασε με αγνοησε και συνεχισε τις περιπτιξεις

Η φιλη μου με τραβαγε να φυγουμε εγω ειχα μεινει σαν στραβοχυμενος λουκουμας να παρακολουθω το θεαμα με μουσικη υποκρουση το "κιλλινγ με σοφτλυ"

Εχω κι αλλο ...το διαγωνισμο τον κερδισε μια κοπελα απο την παρεα τους...ημουν του θανατα ..αλλα δεν εφευγα

Ηθελα να φυγει πρωτος αυτος ...μη νομισει οτι με αναγκασε να φυγω (εγωισμος πληγωμενης τσ τσ τσ) Υποκρινομουνα μαλιστα οτι διασκεδαζα και τον ειχα γραμμενο..

Τελικα εγω "εκλεισα" το μαγαζι λιωμα και εκλαιγα για καμια βδομαδα

Δεν του ξαναμιλησα ουτε κι αυτος

Απο τοτε δεν αντεχω να ακουσω Το "κιλλινγ με σοφτλυ" και προσπαθω να μην ειμαι ρατσιστρια με τους συντοπιτες του...

Τι απαθεια ηταν αυτη;;;;;Μιλαμε για μεγαλο γουρουνι

Λίνα αυτό το ψιλοχαλαρό στυλάκι''ξέρεις και εγώ περνάω καλά και είμαι τέλεια''το έχω και εγώ χιχι:laugh: Και δεν μου έχει βγει σε κακό

Αnnaki είχες έμπνευση αλλά δε διηγήθηκες κάποια ιστορία και εσύ.

Apis έδειξες πολιτισμό! Πολύ ψυχραιμία... Προσωπικά θα ξεμάλλιαζα την άλλη και αυτόν θα του έριχνα νερά στα μούτρα! Στο θέμα του έρωτα είμαι πολύ εγωίστρια! :woohoo:

Γι'αυτό άλλωστε πάντοτε είχα το πάνω χέρι στις σχέσεις και έφευγα αφήνοντας πίσω μου συντρίμμια! ΧΙ!ΧΙ! :silly: :silly: :silly:

Όμως όταν αντίκρυσα τον άντρα μου έλιωσα, ένα πέπλο με σκέπασε και είναι η ζωή μου! :cheer:

Προσωπικά οι ιστορίες μου χωρισμού είναι απλές. Συναντούσα τα ''θύματα'' όπως έλεγε και ο αδερφός μου, τους ήρωες και ανακοίνωνα τον χωρισμό! Είχαμε και κλάμματα... Βέβαια η αλήθεια είναι ότι σε σύντομο χρονικό διάστημα με αντικαταστούσαν, οπότε επαληθευόμουν!

Υπήρξα όμως και η αιώνια καψούρα! :silly:

Αυτά από τα νεανικά χρόνια, τα χρόνια της αθωότητας και των επιπόλαιων παθών.

Γνώρισα τον άντρα μου και είμαι τρισευτυχισμένη! :)

Καλα...ποια απο εμας δεν χωρισε πριν παντρευτει?

Ε...νομιζω οτι ειναι πολυ συνηθες...

Εγω δεν θα γραψω την ιστορια που σημαδεψε την ζωη μου -οχι γιατι ειμαι μυστικοπαθης-απλα γιατι ειναι μακροσκελης και ασχημη και σε γεγονοτα και σε συναισθηματα...

Το μονο που θελω να πω -και γι'αυτο γραφω στο θεμα συνονοματη Αννα- ειναι οτι ο,τι κι αν εγινε απο την ιστορια του χωρισμου μου μετα απο 7 χρονια σχεσης βγηκα πιο δυνατη και σιγουρη...

Περασα παρα πολλα τοσα που θα ελεγε κανεις οτι ο πρωην μου θα πρεπει να καει στο πυρ το εξωτερον. Κι ομως καθε εμποδιο σε καλο!

Ας ειμαστε καλα και να αγαπαμε τον εαυτο μας - ακομα κι οταν μας απορριπτουν!!!

ΦΙΛΙΑ ΣΕ ΟΛΕΣ...

κ εγω δεν εχω καποια συνταρακτικη ιστορια απλα δε τα βρισκαμε κ χωριζαμε αλλα ο πιο πρσφατος αφου εμαθε οτι αραβωνιαστηκα με ενοχλουσε κ μετα.τηλ 3 τα ξημερωματα καταλαθος μηνυματα κ καλααα τον πηρα εγω ο αραβωνιατικος μου αλλα τιποτα.μετα απο καιρο βεβαια συνειδητοποιησε οτι δεν υπηρχε περιπτωση να γυριζα κ σταματησε ο χαχας:laugh: