Καλημέρα κορίτσια! Ήθελα να ρωτήσω πως διαχειριζεστε τα ψυχολογικά σκαμπανευασματα από τα φάρμακα... Και αν φυσικά είναι από τα φάρμακα... Ενώ λοιπόν έχει λίγες μέρες που έκανα κ την ωοληψια αντιλαμβάνομαι ότι κάποιες μέρες νιώθω πολύ χάλια.. Θέλω να κλεινομαι μόνη κάπου κ να μη βλέπω άνθρωπο... Να έχει να κάνει με όλα όσα ζούμε;;; δε ξέρω.. Υπάρχει άλλη κοπέλα που να ένιωθε έτσι κ να κατάλαβε πως ευθυνόταν τα φάρμακα; κ αν ναι πότε περνάει; 

Είναι πολύ φυσιολογικά όλα αυτά που νιώθεις και πρέπει να το αποδεχτείς. Και εγώ κάπως έτσι ένιωθα. Δεν είμαι σίγουρη βέβαια αν είναι από τα φάρμακα γιατί οι ορμόνες κάνουν πάρτι είτε από την ψυχολογία και όλα όσα περνάμε. όπως και να χει η εξωσωματική είναι μία πολύ δύσκολη διαδικασία που θέλει γερά νεύρα και υπομονή. Πρέπει να έχεις πολύ κουράγιο για να μπεις σε αυτή τη μάχη γνωρίζοντας ότι μπορεί να μην κερδίσεις με την πρώτη και να χρειαστεί αρκετές προσπάθειες. προσπάθησε να μην κλείνεσαι στον εαυτό σου και να μιλάς για αυτό που σου συμβαίνει και επίσης να μην καταπιέζεις τα συναισθήματά σου. μπορεί να είναι μία φίλη σου αυτή που θα μιλήσεις ή ακόμα και εδώ μέσα τα κορίτσια βοηθάνε πάρα πολύ ψυχολογικά και δεν αφήνουν καμία μπορεί να κάνεις πολύ καλές φιλίες εδώ μέσα με κοπέλες που συμπάσχουν και θα σε καταλάβουν απόλυτα. Μπορεί φυσικά να είναι και ο άντρας σου ή ο σύντροφός σου. Εγώ πάντως δεν καταπιέζω τίποτα βγάζω και τα νεύρα μου και το κλάμα μου και όλα. Έχω κάνει φιλία με κάποιες κοπέλες από εδώ και τα λέμε και αισθάνομαι πολύ καλύτερα.

Αχ μακάρι να περάσει σύντομα κ αυτό... Μέσα σε όλα έχουμε και όλη αυτή την κλεισούρα στο σπίτι κ όλα διογκωνονται... Χάλασε κ ο καιρός... Ενώ ξεκίνησα τρομερά αισιόδοξα έχει κάποιες φορες που νιώθω πως απλά θέλω να κοιμηθώ κ να ξυπνήσω όταν πια θα είμαι έγκυος... Είναι άλλες στιγμές που νιώθω πως θα πάνε όλα τέλεια... Γενικά πολλά σκαμπανευασματα... Δεν έχω κ κανέναν να τα πω πέρα από τον άντρα μ κ εσάς γτ κανένας από το περιβάλλον μ δε θα καταλάβει... Όλοι έχουν μια άποψη έξω από το χορό κ εκ του ασφαλούς... Οπότε με γεμίζουν κ ενοχές που νιώθω έτσι... 

Σου λέω Σε καταλαβαίνω απόλυτα ακριβώς το ίδιο νιώθω και εγώ ότι θέλω να κλείσω τα μάτια μου και όταν τα ανοίξω να δω ένα μωρό μπροστά μου... κάνε υπομονή και προσπάθησε να εκμεταλλευτείς αυτό το διάστημα όσο περισσότερο μπορείς. Φάε σωστά κάνε τη γυμναστικούλα σου στο σπίτι ξεκινά κάποιο χόμπι.... Για να μη σου πω και το άλλο το καλύτερο... Κάνε σεξ όσο μπορείς περισσότερο με τον αντρούλη σου... χαχαχαχα Και πού ξέρεις καμιά φορά γίνονται και θαύματα... Όπως και να χει κλείσε λίγο την πόρτα και τα αυτιά σε ότι σου προκαλεί θλίψη....