Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Καλησπέρα σας,

Προσπάθησα μετά από τόσες μέρες να βγω να πάω μέχρι το σουπερμάρκετ και με έπιασε κρίση πανικού. Σε λίγες μέρες λήγει η άδεια μου και πρέπει να γυρίσω στη δουλειά. Και δεν έφτανε αυτό πάνω που για μέρα δεν είχα ούτε ίχνος αίματος μόλις γύρισα σπίτι χωρίς βάρη ένα ψωμί του τοστ πήρα πάω τουαλέτα και πάλι αίμα. Όχι πολύ αλλά ένιωσα όπως εκείνη την Παρασκευή που ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση. Πάλι έπεσα ψυχολογικά. Ο γιατρός μου είχε πει ότι θα έχω αίμα για 2 με 3 μέρες,έχω διαβάσει ότι μπορεί να κρατήσει και 2βδομαδες αλλά δεν βοηθάει την ψυχολογία μου αυτό. Ειπα αν αυξηθεί η ποσότητα να τον πάρω τηλέφωνο. Αλλά πραγματικά θέλω να προχωρήσω,να τελειώσει το βασανιστήριο.

Δημοσίευση
στις πριν 17 ώρες, ο/η kalina είπε:

Καλησπέρα σας,

Προσπάθησα μετά από τόσες μέρες να βγω να πάω μέχρι το σουπερμάρκετ και με έπιασε κρίση πανικού. Σε λίγες μέρες λήγει η άδεια μου και πρέπει να γυρίσω στη δουλειά. Και δεν έφτανε αυτό πάνω που για μέρα δεν είχα ούτε ίχνος αίματος μόλις γύρισα σπίτι χωρίς βάρη ένα ψωμί του τοστ πήρα πάω τουαλέτα και πάλι αίμα. Όχι πολύ αλλά ένιωσα όπως εκείνη την Παρασκευή που ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση. Πάλι έπεσα ψυχολογικά. Ο γιατρός μου είχε πει ότι θα έχω αίμα για 2 με 3 μέρες,έχω διαβάσει ότι μπορεί να κρατήσει και 2βδομαδες αλλά δεν βοηθάει την ψυχολογία μου αυτό. Ειπα αν αυξηθεί η ποσότητα να τον πάρω τηλέφωνο. Αλλά πραγματικά θέλω να προχωρήσω,να τελειώσει το βασανιστήριο.

Κοριτσακι μου σε νιωθω να το ξέρεις, κλαίω καθε βράδυ και προσεύχομαι για το κοριτσακι μου να είναι καλά, τη φέρνω στο μυαλό μου και τη χαϊδεύω. Και εμενα τελειώνει η άδεια μου και επιστρέφω σε λίγες μερες στη δουλειά και εκεί θέλουμε κουράγιο. Όσο για το αίμα αφου δεν εχεις πολύ μην αγχώνεσαι και μενα έρχεται και φεύγει, έτσι θα ειμαι για 30-40 μέρες, εσενα θα σου τελειώσει πιο νωρις. Σου στελνω μια τεραστια αγκαλια...

Δημοσίευση
στις πριν 20 ώρες, ο/η kalina είπε:

Καλησπέρα σας,

Προσπάθησα μετά από τόσες μέρες να βγω να πάω μέχρι το σουπερμάρκετ και με έπιασε κρίση πανικού. Σε λίγες μέρες λήγει η άδεια μου και πρέπει να γυρίσω στη δουλειά. Και δεν έφτανε αυτό πάνω που για μέρα δεν είχα ούτε ίχνος αίματος μόλις γύρισα σπίτι χωρίς βάρη ένα ψωμί του τοστ πήρα πάω τουαλέτα και πάλι αίμα. Όχι πολύ αλλά ένιωσα όπως εκείνη την Παρασκευή που ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση. Πάλι έπεσα ψυχολογικά. Ο γιατρός μου είχε πει ότι θα έχω αίμα για 2 με 3 μέρες,έχω διαβάσει ότι μπορεί να κρατήσει και 2βδομαδες αλλά δεν βοηθάει την ψυχολογία μου αυτό. Ειπα αν αυξηθεί η ποσότητα να τον πάρω τηλέφωνο. Αλλά πραγματικά θέλω να προχωρήσω,να τελειώσει το βασανιστήριο.

Αχ αυτές οι κρίσεις πανικού! Κ εγώ έτσι ημουν! Μπορεί να ακουστεί πολύ ηλίθιο αλλά το έχω περάσει πολύ πρόσφατα όλο αυτό....ετρεμα τη μέρα που θα γυρνούσα στη δουλειά κ θα πρέπει να εξηγω σε όλους τι έγινε...ήρθε εκείνη η μέρα κ αυτό που εν τέλει έγινε είναι ότι οι μισοί ήταν διακριτικοι και οι άλλοι μισοί που ρωτούσαν ασυναίσθητα απαντούσα κάπως απότομα κ σύντομα με τρόπο που δεν επέτρεπαν κ πολλά.... παράλληλα ωφειλω να παραδεχτώ ότι όσο δύσκολο κ αν Μ ήταν με βοήθησε να ξεχνιέμαι για κάποιες στιγμές και σταδιακά να βγαίνω χωρίς να παθαίνω κρίσεις πανικού! Ελπίζω να σ δίνω κουράγιο!

Όσον αφορά το αιματακι για να παρηγορηθεις εγώ μετά την αποξεση είχα για 12 μέρες αίμα και 3 μέρες καφέ και μετά τέλος. Ύστερα από 2-3 μέρες είχα ωορρηξία και μου ήρθε περίοδος στις 35 μέρες! 

Μη κάνεις πράγματα που σε πιέζουν(εκτός από τη δουλειά γιατί θα είναι και η αρχή βήμα βήμα να αρχίσεις να προχωράς και να επανέρχεσαι στη καθημερινότητα) όλα τα άλλα θα έρθουν αβίαστα και βρεις πίεση!

Βγήκα με φίλους και για ψώνια κλπ 1 μήνα και μετά, μέχρι τότε πήγαινα για δουλειά κ σε γιατρούς μόνο(γυναικολόγο, μικροβιολογικό για εξετάσεις) ακόμα κ ψυχολόγο πήγα ένα μήνα μετά γτ πριν ένιωθα ότι δεν είχα να πω και τίποτα...

Δημοσίευση
στις πριν 2 ώρες, ο/η pangipot είπε:

Αχ αυτές οι κρίσεις πανικού! Κ εγώ έτσι ημουν! Μπορεί να ακουστεί πολύ ηλίθιο αλλά το έχω περάσει πολύ πρόσφατα όλο αυτό....ετρεμα τη μέρα που θα γυρνούσα στη δουλειά κ θα πρέπει να εξηγω σε όλους τι έγινε...ήρθε εκείνη η μέρα κ αυτό που εν τέλει έγινε είναι ότι οι μισοί ήταν διακριτικοι και οι άλλοι μισοί που ρωτούσαν ασυναίσθητα απαντούσα κάπως απότομα κ σύντομα με τρόπο που δεν επέτρεπαν κ πολλά.... παράλληλα ωφειλω να παραδεχτώ ότι όσο δύσκολο κ αν Μ ήταν με βοήθησε να ξεχνιέμαι για κάποιες στιγμές και σταδιακά να βγαίνω χωρίς να παθαίνω κρίσεις πανικού! Ελπίζω να σ δίνω κουράγιο!

Όσον αφορά το αιματακι για να παρηγορηθεις εγώ μετά την αποξεση είχα για 12 μέρες αίμα και 3 μέρες καφέ και μετά τέλος. Ύστερα από 2-3 μέρες είχα ωορρηξία και μου ήρθε περίοδος στις 35 μέρες! 

Μη κάνεις πράγματα που σε πιέζουν(εκτός από τη δουλειά γιατί θα είναι και η αρχή βήμα βήμα να αρχίσεις να προχωράς και να επανέρχεσαι στη καθημερινότητα) όλα τα άλλα θα έρθουν αβίαστα και βρεις πίεση!

Βγήκα με φίλους και για ψώνια κλπ 1 μήνα και μετά, μέχρι τότε πήγαινα για δουλειά κ σε γιατρούς μόνο(γυναικολόγο, μικροβιολογικό για εξετάσεις) ακόμα κ ψυχολόγο πήγα ένα μήνα μετά γτ πριν ένιωθα ότι δεν είχα να πω και τίποτα...

Ευχαριστώ πολύ. Τρομάζω λίγο στην ιδέα ότι θα πάω ξανά στη δουλειά. Λόγω της δύσκολης φύσης της δουλειάς τους είχα ενημερώσει άμεσα για την εγκυμοσύνη για να μην με βάζουν να σηκώνω βάρη και όπως ήταν φυσικό το άκουσαν και ορισμένοι πελάτες. Τώρα θα πρέπει να αντιμετωπίσω όλους και να πω την αλήθεια έχω φοβηθεί. Έχω πάρει μέχρι και βαφή μαλλιών για να αλλάξω και τουλάχιστον να ξεγελάσω λίγο τους πελάτες (είμαι ξανθιά τωρα). Βασικά να ξεγελάσω εμένα.ακομα δεν έχω το κουράγιο αλλά ίσως αλλάξω λίγο και την ψυχολογία μου.ελπιζω.καθε φορά που έπεφτα έκανα αλλαγές και με ανέβαζαν.ελπιζω και τώρα.

Δημοσίευση

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την υποστήριξη. Πραγματικά με βοηθάτε. Μπορεί να μην σας ξέρω προσωπικά αλλά το ότι με νιώθετε με κάνει να βλέπω ένα πιο φωτεινό μέλλον. Δυστυχώς για την οικογένεια μου το 2020 μπήκε πολύ άσχημα με 2 απώλειες (χάσαμε τον θείο του συζύγου μου λίγες μέρες πριν χάσουμε το σπορακι μας) και τώρα προσπαθούμε να κρατηθούμε με την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον. Θα ευχηθώ σε όλες μας ένα πιο φωτεινό, γεμάτο χρώματα μέλλον με γέλια και πολλά χαρούμενα και υγιή μικρά ζουζουνακια. 

Δημοσίευση
στις πριν 2 λεπτά, ο/η kalina είπε:

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την υποστήριξη. Πραγματικά με βοηθάτε. Μπορεί να μην σας ξέρω προσωπικά αλλά το ότι με νιώθετε με κάνει να βλέπω ένα πιο φωτεινό μέλλον. Δυστυχώς για την οικογένεια μου το 2020 μπήκε πολύ άσχημα με 2 απώλειες (χάσαμε τον θείο του συζύγου μου λίγες μέρες πριν χάσουμε το σπορακι μας) και τώρα προσπαθούμε να κρατηθούμε με την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον. Θα ευχηθώ σε όλες μας ένα πιο φωτεινό, γεμάτο χρώματα μέλλον με γέλια και πολλά χαρούμενα και υγιή μικρά ζουζουνακια. 

Να ξέρεις ότι σε καταλαβαινουμε απόλυτα εμεις που έχουμε περάσει και περναμε ακόμα αυτό το Γολγοθά γιατί κ γω το περναω καθημερινά. Κρατάω την ευχη σου και συμφωνω το μελλον μας θα είναι γεμάτο αγάπη και πολλά πολλά μωράκια!!

Δημοσίευση
στις πριν 9 λεπτά, ο/η kalina είπε:

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την υποστήριξη. Πραγματικά με βοηθάτε. Μπορεί να μην σας ξέρω προσωπικά αλλά το ότι με νιώθετε με κάνει να βλέπω ένα πιο φωτεινό μέλλον. Δυστυχώς για την οικογένεια μου το 2020 μπήκε πολύ άσχημα με 2 απώλειες (χάσαμε τον θείο του συζύγου μου λίγες μέρες πριν χάσουμε το σπορακι μας) και τώρα προσπαθούμε να κρατηθούμε με την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον. Θα ευχηθώ σε όλες μας ένα πιο φωτεινό, γεμάτο χρώματα μέλλον με γέλια και πολλά χαρούμενα και υγιή μικρά ζουζουνακια. 

Εγώ πήγα στην δουλειά μου την επομενη μέρα μετά την απόξεση. Δεν είχα επιλογή...αλλά ήθελα να πάω κιόλας!  είναι ένας τρόπος να ξεχαστεις και φυσικά να επανέλθεις στην καθημερινότητα σου...

Οι κρίσεις πανικού άργησαν να έρθουν αλλά όπως ήρθαν έτσι και έφυγαν. Ένιωθα ότι θα πεθάνω και μια μέρα λέω όχι δεν θα με ρίξεις κάτω εγώ θα σε ρίξω! Θέλω να καταλήξω στο οτι από το χέρι μας περνάνε όλα και πως στο χέρι μας είναι να αντιμετωπίσουμε αυτα που μας συμβαίνουν!

Δημοσίευση

Εγώ ευτυχώς είχα αφεντικό με πολύ κατανόηση και γύρισα σχετικά γρήγορα, 2 εβδομάδες μετά τον τοκετό. Ο ίδιος μου είχε πει να κάνω ότι θέλω, ότι θα με κάνει να νιώσω καλύτερα, και αυτό έκανα, αν έμενα και άλλο σπίτι θα τρελαινόμουν (γρηγορότερα).
Εγώ πχ ήθελα να μιλάω για το παιδί μου οπότε ήθελα να με ρωτάνε οι γνωστοί, μίσησα όσους δεν ενδιαφέρθηκαν και απογοητεύτηκα από τις βλακιες που άκουσα από άλλους. Ήταν όμως ο δικός μου τρόπος να ζήσω το πένθος μου. 
Πολύ άβολα ένιωθα όταν βρισκόμουν έξω με κόσμο σε καφετέρια ή στην παραλία. Σκεφτόμουν πώς γίνεται να έχει πεθάνει το παιδί μου και όλοι αυτοί να διασκεδάζουν. Δεν το μπορούσα. 
Αφού πέρασε αρκετός καιρός άρχισα να σωματοποιώ την στεναχώρια μου. Άρχισαν οι ταχυκαρδίες, τα μουδιάσματα, τα τρέμουλα, οι ζαλάδες.
Και μια μέρα έκανε κλικ κάτι στο μυαλό μου και σκέφτηκα ότι δεν πρέπει η αγάπη για το παιδί μου να με καταστρέψει, πρέπει να είμαι καλά για να το αγαπάω και να το σκέφτομαι όσο πιο πολύ γίνεται.
Δεν τα έχω καταφέρει ακόμα εντελώς, μου έχουν φύγει τα παραπάνω συμπτώματα αλλά μου έχουν μείνει απίστευτες φοβίες, τρέμω όταν χτυπάει το τηλέφωνο, φοβάμαι αν ακούσω κάποιο απότομο θόρυβο, ότι συμβαίνει πάει πρώτα ο νους μου στο κακό και δύσκολα φεύγει.
Όποια από εσάς θέλει μπορεί να μπει στην ομάδα στο facebook Νεογνική Απώλεια και Απώλεια Κύησης. Ενημέρωση/Ευαισθητοποίηση, ίσως σας βοηθήσει το να μοιραστείτε το πένθος σας. 
 

Δημοσίευση
στις πριν 6 ώρες, ο/η kalina είπε:

Ευχαριστώ πολύ. Τρομάζω λίγο στην ιδέα ότι θα πάω ξανά στη δουλειά. Λόγω της δύσκολης φύσης της δουλειάς τους είχα ενημερώσει άμεσα για την εγκυμοσύνη για να μην με βάζουν να σηκώνω βάρη και όπως ήταν φυσικό το άκουσαν και ορισμένοι πελάτες. Τώρα θα πρέπει να αντιμετωπίσω όλους και να πω την αλήθεια έχω φοβηθεί. Έχω πάρει μέχρι και βαφή μαλλιών για να αλλάξω και τουλάχιστον να ξεγελάσω λίγο τους πελάτες (είμαι ξανθιά τωρα). Βασικά να ξεγελάσω εμένα.ακομα δεν έχω το κουράγιο αλλά ίσως αλλάξω λίγο και την ψυχολογία μου.ελπιζω.καθε φορά που έπεφτα έκανα αλλαγές και με ανέβαζαν.ελπιζω και τώρα.

Είμαστε στη ίδια μοίρα....είχα κ αποκόλληση οπότε είχα ενημερώσει τους πελάτες Μ από αρκετά νωρίς! Κάποιοι θα καταλάβουν και δε θα σε φέρουν σε δύσκολη θέση, κάποιοι άλλοι όχι απαραίτητα από αδιακρισια η κακια μπορεί να σε φέρουν σε δύσκολη θέση, όμως η έκφραση του προσώπου σ εκείνη τη στιγμή αλλά κ το σώμα που θα σφιχτει θα στείλει σαφέστατα μηνύματα!

Προσωπικά με βοήθησε η συζήτηση του θέματος με συγκεκριμένους πελάτες που ξέρω πως με νοιάζονται κ με αγαπάνε, αλλά αυτό είναι καθαρά προσωπικό θέμα κάθε ανθρώπου!

Κάθε αρχή και δύσκολη αλλά θα με θυμηθείς μόνο η πρώτη βδομάδα θα είναι ζορικη μετά μπαίνεις στο ρυθμο....

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • @MinaSam @evaioan ευχαριστώ πολύ για τις πληροφορίες! @MinaSam είμαι εκπαιδευτικός οπότε και μέχρι τις 4 να είναι ανοιχτός δεν με πειράζει, όπως και είναι κλειστός τον Αυγουστο!  Ναι τους έχω ακούσει αυτούς!  Θα κλείσω ένα ραντεβού!  @evaioan ποια από τις δύο κοκκινοσκουφιτσες λες; Στην Πυλαία ή στο Πανόραμα ;  
    • Καλή χρονιά κορίτσια να έχουμε με υγεία και με το καλό τα μωράκια μας.! Εμείς σήμερα, αν και τα Φώτα, είχαμε ραντεβού στο νοσοκομείο στο γιατρό μας. Η μπέμπα είναι μια χαρά! Μεγαλώνει πολύ καλά! Είναι 31+3 σήμερα και έχουμε doppler 20/01 στην γυναικολόγο που μας παρακολουθεί εκτός νοσοκομείου. Έχουμε φτάσει σχεδόν 1.700 gr και θέλουμε λίγο προσοχή με το αλάτι.. το ζάχαρο το έχω ελεγχόμενο με μηχανάκι. Κάνω τη διατροφή όσο γίνεται πιο σωστά για να μην έχω απρόοπτα.  Έχω ξεκινήσει κι εγώ να ανοίγω κούτες τις ανηψιάς μου με μωρουδιακά και να παίρνω ότι χρειάζεται για τη βαλίτσα του νοσοκομείο.  Τώρα δυσκολεύομαι λίγο με τα πράγματα γιατί χρειάζομαι τη βοήθεια της μαμάς μου για να τα βρω όλα άκρη και εκείνη πρέπει να φροντίζει τη γιαγιά μου που είναι άρρωστη και δυστυχώς ολικά τυφλή. Οπότε χρειάζεται άνθρωπο 24 ώρες το 24ωρο. Μένουμε όλοι μαζί σε ένα σπίτι προς το παρόν, για να μπορεί η μαμά να φροντίζει και εμένα και τη γιαγιά ταυτόχρονα. Και έχει μείνει πίσω και η μετακόμιση μας. Γενικά λίγο σκατά μας πήγε ο Δεκέμβριος αλλά το παλεύουμε με αισιοδοξία. Βοήθεια από την πεθερά δεν μπορώ να έχω γιατί κι αυτή τρέχει με τον πεθερό μου, τον βάλαμε κι αυτόν σε νοσοκομείο και τώρα σε κέντρο αποκατάστασης γιατί του παρουσιάστηκε αυτοάνοσο σοβαρό. Τεσπα! ελπίζω να γεννήσω με το καλό και μετά όλα να πάρουν το δρόμο τους.
    • Αχ κορίτσια μια τρέλα ζω και εγώ τους τελευταίους μήνες...  Από την ώρα που βγήκα απ' το νοσοκομείο έκανα ένα μήνα ακριβώς για να συνέλθω! Μένω στο πατρικό μου για να με φροντίζει η μαμά μου. Αρχές Δεκεμβρίου μπήκαν έκτακτα νοσοκομείο η γιαγιά μου ( η μαμά της μαμάς μου, που είναι ολικά τυφλή) και ο πεθερός μου.. με αποτέλεσμα να έχουμε πιάσει όλα τα νοσοκομεία του νομού. Η μία στο Διδυμότειχο και ο άλλος στην Αλεξανδρούπολη. Έμεινε πίσω η δική μας μετακόμιση γιατί η μαμά μου έπρεπε για 8 μέρες να είναι στο νοσοκομείο με τη γιαγιά και η πεθερά μου στο άλλο νοσοκομείο με τον πεθερό μου... Μια τρέλα γενικότερα. Εγώ αναγκαστικά γύρισα σπίτι με τον άντρα μου ο οποίος δούλευε ταυτόχρονα και τις μέρες που είχε υπηρεσίες έπρεπε να είμαι τελείως μόνη στο σπίτι.  Τελικά η γιαγιά βγήκε, απλά χρειάζεται τη μαμά 24 ώρες το 24ωρο στο σπίτι και ο πεθερός μου είναι με σοβαρό αυτοάνοσο σε κέντρο αποκατάστασης στην Καβάλα. Στο καπάκι πρέπει να αρχίσω να ετοιμάζω βαλίτσα μαιευτηρίου γιατί έχω μπει στον 8ο και χρειάζομαι τη βοήθειά της μαμάς μου γιατί μόνη δεν μπορώ να κάνω τπτ! Τελευταίο υπέρηχο έχω 20/01 στη γυναικολόγο μου και μετά 03/02 στο νοσοκομείο αρχίζω τις κορδέλες.  Σήμερα πήγαμε στο νοσοκομείο, είχαμε ραντεβού με το γιατρό, είδαμε τη μπέμπα, είναι μια χαρά, 1700 περίπου με το κεφάλι κάτω.  Είμαστε 31+3 σήμερα και λίγο το αλάτι θα πρέπει να προσέξω, αλλιώς όλα καλά! Ελέγχω το ζάχαρο καθημερινά και όσο μπορώ κοιτάω να ακολουθώ σωστότερα τη διατροφή μου για να φτάσω αισίως σε φυσιολογικό τοκετό. Ο γιατρός μου δηλαδή αυτό επιδιώκει, είναι ευτυχώς υπέρ του φυσιολογικού τοκετού.  @Princess28 εγώ κορίτσι δεν είχα σε όλη την εγκυμοσύνη ούτε εμετούς, ούτε αναγούλες, ούτε ζαλάδες.. αυτό που έχω και δεν περνάει τόσο καιρό είναι οι καούρες.. αυτό που πας να ξαπλώσεις και μέσα στη νύχτα ανεβαίνει ένα κάψιμο στο λαιμό σου και σε όλα σου τα σώθηκα μπορεί να με τρελένει άνετα.. ευτυχώς έχω βρει λίγο τη γιατρειά μου στο malox plus. Το παίρνω σχεδόν κάθε μέρα πριν κοιμηθώ και μπορώ λίγο να ηρεμώ. Στα κιλά έχω φτάσει αυτά που είχα όταν ξεκίνησα την εγκυμοσύνη, στα 100 δηλαδή. Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης στους πρώτους μήνες κατέβηκα στα 93 και τώρα ήρθα ξανά στα αρχικά.. δεν ξέρω πόσα κιλά θα πάρω ακόμη.. αλλά ελπίζω όχι πολλά. Είχα ήδη 30 κιλά επάνω στην έναρξη της εγκυμοσύνης από τις ορμόνες και τα φάρμακα που έπαιρνα τόσο καιρό για την εξωσωματική. Ελπίζω μετά τη γέννα να μπορέσω να επανέλθω στα αρχικά μου. 
    • Καλη χρονια κοριτσια!!! Να χαιρεστε τις οικογενειες σας! Χαθηκατε ολες!!
    • Προσωπικά δεν έχουμε καθόλου επαφές κάτι η αποκόλληση κάτι η θέση του πλακούντα και οι δύο γιατροί (γυναικολόγος και αυτός που είχαμε πάει για την α' επιπέδου) δε μας το έχουν επιτρέψει. 
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...