Μετάβαση σε περιεχόμενο

SOS!!! Επιλοχειος καταθλιψη;;;;;


Recommended Posts

Δημοσίευση

Καλησπερα κοριτσια...γεννησα πριν 15 μερες...ολα μια χαρα μεχρι που ηρθαμε σπιτι...φοβαμαι δεν θελω να μενω μονη μου...ο συζυγος δουλευει το ιδιο και ολοι οσοι ειναι κοντα μου...κλαιω με το παραμικρο...θελω να βγω..θελω καποιον για παρεα...μου εχει κοπει η ορεξη..μονο οταν εχω παρεα εχω κεφι...τι γινεται;;; το αγαπαω το μικρουλι μου δεν θελω να παθω καταθληψη...πειτε μου οτι το εχει περασει κ αλλη κοπελα...πειτε μου οτι δεν τρελαθηκα..ευχαριστωω..!

Δημοσίευση

Κοριτσι μου ενιωσα το ιδιο καπου στο 2μηνο. Ξαφνικα ενιωθα οτι αλλαξε η ζωη μου...οτι ηρθαν τα πανω κατω. Νομιζα οτι θα μεινω καθηλωμενη σε εναν καναπε να θηλαζω. Εκλαιγα. Ηθελα τη μαμα μου συνεχεια παρεα. Αγχωνομουν οταν εφευγε ο αντρας μου για δουλεια. Γκουγκλαρα κιολας τοτε και νομιζα οτι ειχα επιλοχειο καταθλιψη. Πηγα και σε ειδικο να μιλησω. Μου ειπε οτι αυτος που εχει καταθλιψη τα βλεπει ολα μαυρα συνεχεια ολη μερα και καθε μερα. Δεν κανει ουτε μια θετικη σκεψη μεσα στη μερα. Εμεις οι νεες μανουλες ομως... μολις ειμαστε με παρεα ή κανουμε κατι ομορφο... τσουπ ανεβαινει η διαθεση. Αρα αυτο δεν ειναι επιλοχειος καταθλιψη. Απλα χρειαζομαστε χρονο για εμας, χρειαζομαστε παρεα, βοηθεια απο οποιον μπορει, χρειαζομαστε βολτες! Μιλα στους δικους σου για το πως νιωθεις και ζητα τους να σε βοηθανε. Σιγα σιγα θα παρεις τα πανω σου. Εισαι νεα μαμα και σου ηρθαν τα πανω κατω...χρειαζεσαι χρονο για να νιωσεις καλυτερα. Προσπαθησε να κανεις πραγματα που σε ευχαριστουν....λιγο λιγο οσο μπορεις. Οσο μεγαλωνει το μικρουλι θα περνατε ολο και πιο ομορφα!

Δημοσίευση

Καλησπέρα κ από μένα! Θυμάμαι κ εγώ τις πρώτες 15 με 20 μέρες ήμουν περίεργα... Ένιωθα σα χαμένη.. Ξυπνούσε η μικρη μου και εγώ φοβόμουν κ αγχωνομουν για το τι πρεπει να κάνω... Ακόμα κ ο θηλασμός μου προκαλούσε άγχος.. Όσο περνούσαν οι μέρες ενιωθα πολύ καλυτερα...καταλαβαίνω την αγωνία σου. Φαντάσου πως είμαι έγκυος στο 2ο και ήδη "φοβάμαι" μήπως ξανά βιώσω αυτά τα συναισθήματα αγχους, ανασφάλειας και φόβου.. Να μιλάς, να τα βγάζεις από μέσα σου.. Είτε αυτό σημαίνει να μιλάς από κοντά με κάποιον, είτε από το τηλ είτε ακόμα κ από μηνύματα! Εμένα με βοηθούσε πολύ να ανταλλάσω μηνύματα με κάποιες κοπέλες γιατί ήταν πολύ βολικό να στέλνω αντί να μιλάω στο τηλ! Ένιωθα ότι έχω παρέα κ τα έβγαζα από μέσα μου.. Να βάζεις χαλαρωτική μουσική, να αγκαλιάζεις το μωράκι σου κ να σκέφτεσαι ότι είναι ένας καταιγισμός ορμονών που σύντομα θα περάσει! 

Δημοσίευση

Κ επίσης αφού πάρεις το οκ από τη παιδίατρο να βγαίνεις! Να πηγαίνεις βόλτες..... (δε ξέρω αν θες να κρατήσεις τις 40 μέρες που κάποιες κοπέλες - καλώς ή κακώς - θέλουν να το τηρήσουν αλλά εμένα πργανατικα με είχε βοηθήσει παααρα πολύ!!!) 

Δημοσίευση

Καλησπέρα!! Να χαίρεσαι το μωράκι σου. Όπως βλέπεις και από τα κορίτσια παραπάνω, δεν είσαι μόνη και δεν είσαι η μόνη.

Εγώ πέρασα 3 πολύ δύσκολες μέρες με την επιστροφή μου στο σπίτι από το μαιευτήριο. Με έπιανε ένα παράπονο που ποτέ ξανά δεν έχω νιώσει, έτρεχαν τα μάτια μου δάκρυα χωρίς να θέλω να κλάψω, ένιωθα μοναξιά, ευθύνη, έβλεπα βουνό όλες τις δουλειές και η μικρούλα μου ήταν κυριολεκτικά κολλημένη στο στήθος, κάτι πρωτόγνωρο για μένα. Και είχα και πληγωμένες θηλές, κάτι που έκανε πιο δύσκολη την κατάσταση. Μου κράτησε όμως μόνο 3 μέρες γιατί κάθησα και σκέφτηκα ότι θα κάνω κακό στο μωράκι μου αν είμαι έτσι, νιώθει ο, τι νιώθω οπότε είναι πολύ άσχημο να μεταφέρω φόβο, άγχος κλπ σε μια ψυχούλα που μόλις ήρθε στον κόσμο. 

Συζήτησε με τον άντρα σου, με τη μαμά σου, με μια φίλη σου, με όποιον σε κάνει να νιώθεις καλά. Είναι απόλυτα φυσιολογικό και να μην ανησυχείς. Θα περάσει. Είναι ορμονικό και δε θα κρατήσει πολύ. 

Δημοσίευση

Καλησπερα να χαιρεσαι το μωρακι σου,λιγο πολύ όλες κάπως έτσι νιώθουν  νομίζω τις πρώτες μέρες,εγώ προσωπικά δεν θηλασα γιατί ένιωθα ότι ολο αυτο με έπνιγε να ειμαι όλη μέρα με το μωρό κολλημένο επάνω μου να μην μπορώ να κοιμηθώ ένα δύοωρο και να μου το κρατήσει κάποιος άλλος,μόλις πέρασαν οι πρώτες 10 ημέρες χαλάρωσα από τότε μια χαρά δεν έχω βοήθεια από κανέναν αλλά δεν έχω και κανένα αγχος

Δημοσίευση

Σας ευχαριστω πολυ που απαντησατε...ημουν ετοιμη να ψαξω για ψυχολογο αληθεια δεν παλευεται...ενω ηθελα τοσο πολυ να ερθει το μωρακι μ στον κοσμο να παθαινω τωρα αυτο....ελπιζω να περασει συντομα...θα αρχισω να βγαινω βολτες...ελεγα οτι θα κατσω μεσα 40 μερες αλλα τελικα θα βγω δεν μπορω να κατσω αλλο μεσα...!

Δημοσίευση
στις πριν 15 ώρες, ο/η vivika10 είπε:

Καλησπερα να χαιρεσαι το μωρακι σου,λιγο πολύ όλες κάπως έτσι νιώθουν  νομίζω τις πρώτες μέρες,εγώ προσωπικά δεν θηλασα γιατί ένιωθα ότι ολο αυτο με έπνιγε να ειμαι όλη μέρα με το μωρό κολλημένο επάνω μου να μην μπορώ να κοιμηθώ ένα δύοωρο και να μου το κρατήσει κάποιος άλλος,μόλις πέρασαν οι πρώτες 10 ημέρες χαλάρωσα από τότε μια χαρά δεν έχω βοήθεια από κανέναν αλλά δεν έχω και κανένα αγχος

κι εγω για τον ιδιο λογο σταματησα να θηλαζω. Με επνιγε και με αγχωνε! Το παλεψα ολο αυτο 43 μερες και μετα ειπα τελος δεν μπορω αλλο

Δημοσίευση
στις πριν 2 ώρες, ο/η Diamantenia είπε:

Σας ευχαριστω πολυ που απαντησατε...ημουν ετοιμη να ψαξω για ψυχολογο αληθεια δεν παλευεται...ενω ηθελα τοσο πολυ να ερθει το μωρακι μ στον κοσμο να παθαινω τωρα αυτο....ελπιζω να περασει συντομα...θα αρχισω να βγαινω βολτες...ελεγα οτι θα κατσω μεσα 40 μερες αλλα τελικα θα βγω δεν μπορω να κατσω αλλο μεσα...!

τι 40 μερες βρε κοριτσι; Δεν αντεχονται! Βγες εξω βολτα! Σε βοηθαει και ο καιρος που ειναι ακομη καλος!

Δημοσίευση
στις πριν 7 ώρες, ο/η Diamantenia είπε:

Σας ευχαριστω πολυ που απαντησατε...ημουν ετοιμη να ψαξω για ψυχολογο αληθεια δεν παλευεται...ενω ηθελα τοσο πολυ να ερθει το μωρακι μ στον κοσμο να παθαινω τωρα αυτο....ελπιζω να περασει συντομα...θα αρχισω να βγαινω βολτες...ελεγα οτι θα κατσω μεσα 40 μερες αλλα τελικα θα βγω δεν μπορω να κατσω αλλο μεσα...!

40 μέρες???Εγώ έκατσα με το ζόρι 5!δεν παθαίνει τίποτα το μωρό!εννοείται όχι σε κλειστούς χώρους και όχι σε χώρους με πολύ κόσμο!μπορείς να το βγάζεις βόλτα με το καρότσι να περπατάτε!Μην ανησυχείς Οπ Ως βλέπεις είμαστε πολλές που το έχουμε περάσει!Εγώ καμία φορά ακόμα το σκέφτομαι ότι με πνίγει αλλά μου περνάει στο λεπτό!

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Μπράβο σούπερ το μωράκι!!! Συμφωνώ να γεννήσεις 7 ή 10!! Όσο περισσότερο κάτσει τόσο καλύτερα! Κ από θέμα υγείας αν το σκεφτείς όσες μέρες μένει κέρδος είναι! Κ μια χαρά ημερομηνίες είναι κι αυτές ☺️💕
    • Κοιτα έχω κάνει 3 φυσιολογικούς τοκετούς, αλλά μόνο ο δεύτερος ξεκίνησε μόνος του κ μπορώ να σου πω. Στον πρώτο κ στην τρίτη πήγα με πρόκληση γιατί δεν έβγαιναν. Στη μεσαία επειδή ρωτάς πώς το καταλαβαίνουμε, εγώ δεν το κατάλαβα. Δεν είχα κ την εμπειρία από το πρώτο γιατί είχα πάει με πρόκληση. Μου είχε πει κ μια φίλη μου που είχε μιλήσει με τη μαία τις εκείνες τις μέρες, ότι όταν έχεις πόνους που δεν είναι τακτικοί είναι ψευτόπονοι, δεν είναι γέννα, οπότε μου είχε κάτσει αυτό. Κ ότι έτσι θα καταλάβεις τη γέννα είπε γιατί θα είναι ανά συγκεκριμένα διαστήματα οι πόνοι, πχ ανά 5 λεπτά, ανά 3 λεπτά, ανά 8 λεπτά. Οπότε μου είχε μείνει αυτό. Εμένα εκείνη την νύχτα με έπιασε κ ποναγα, από τις 1-2 τη νύχτα νομίζω αλλά δεν πέρναγε (καμπανάκι). Επίσης δε μπορούσα να ξαπλώσω, ένιωθα καλύτερα όρθια (επίσης καμπανάκι όπως κατάλαβα μετά). Αφού είχε πάει 3 κ δεν πέρναγε κ πήγαινα πάνω κάτω, λέω ας μετρήσω να δω. Αλλά ήταν ακανόνιστοι πόνοι. Δηλαδή μετά από 5 λεπτά, μετά ο άλλος μετά από 2 λεπτά, μετά ο άλλος μετά από 8 λεπτά. Δεν ήταν τακτικοί δηλαδή. Ξυπνάω τον άντρα μου του λέω πονάω, αλλά δεν είναι γέννα είναι ψευτόπονοι. Μου λέει ξάπλωσε να ηρεμήσεις. Του λέω δε μπορώ, πάω να κάνω μπάνιο(είχα κ το άγχος μη με πιάσει γέννα κ πάω άπλυτη🤣). Μου λέει τέτοια ώρα; Ναι του λέω. Τελικά ήταν η καλύτερη απόφαση που πήρα, το ζεστό νερό με ανακούφιζε πολύ. Βγαινω λέω ας πάρω τη μαμά που έχει κάνει 2 παιδιά κ ξέρει. Την παίρνω της λέω αν δε γεννάω, μπορώ να πάω στο μαιευτήριο να με δουν που πονάω; Ναι μου λέει βέβαια. Οπότε ήρθε να κρατήσει το μικρό, δεν ήθελα να πάρω τη μαία μου γιατί την άλλη μέρα είχα ραντεβού στο γιατρό κ λέω αν τους πάρω 4 τη νύχτα με τι μούτρα θα πάω αύριο; Έρχεται η μαμά , με έβλεπε πως διπλωνόμουν όποτε άρχιζε ο πόνος κ κατάλαβε. Πήρε το σεσουάρ μου στέγνωσε τα μαλλιά εκείνη, κ πάμε να φύγουμε μου λέει η βαλίτσα σου; Καλά της λέω να με δουν πάω, δε γεννάω. Καλά μου λέει πάρτην καλού κακού 🤣 Άντε φερτη της λέω. Στο δρόμο πήραμε τη μαία, ας την ενημερώσω λέω να ξέρει, της μίλησε ο άντρας μου της λέει πάμε μαιευτήριο να τη δουν αλλά δε γεννάει, είναι ψευτόπονοι(τον είχα πείσει κι αυτόν🤣). Καλά καλά λέει η μαία πάτε κ έρχομαι. Στην είσοδο εγώ μπαίνω διπλωμένη, του λέω του κυρίου στην υποδοχή ήρθα να με δουν δε γεννάω. Εντάξει μου λέει με το ασανσέρ πας κάτω. Ωραία του λέω κ μόλις φεύγω κάνει του άντρα μου, εισαγωγή κάνω έτσι;😂 Κι αυτός το κατάλαβε. Ερχεται εκεί μια μαία με βλέπει είχα διαστολή 5 ήδη. Εντωμεταξύ έβηχα γιατί ήμουν κρυωμένη, κ δε μου έκαναν επισκληρίδειο μέχρι να βγει το κοβιντ τεστ. Τους έλεγα δεν έχω κοβιντ σας παρακαλώ κάντε μου, γιατί όσο περναγε η ώρα οι πόνοι ήταν πιο δυνατοί. Τίποτα αυτοί ανένδοτοι. Ήρθε κ η μαία μου εκεί γρήγορα δηλαδή μόλις πήγα στο μισάωρο είχε έρθει κι ούτε. Μ λέει θυμάσαι να σπρώχνεις; Δε ξέρω της λέω. Μου λέει για δοκίμασε. Πάω να σπρώξω μου λέει μη, βγαίνει το κεφάλι, περίμενε να έρθει ο γιατρός. Μου έκαναν κ επισκληρίδειο επιτέλους, ηρέμησα, ήρθε ο γιατρός με πήγαν στο άλλο δωμάτιο μου λέει νταξει τώρα σπρώξε. Πάω να σπρώξω κ μου βγαίνει βήξιμο κ έβηξα. Κ λέει ο γιατρός νταξει βγήκε. Κυριολεκτικά με ένα βήξιμο δηλαδή🤣ούτε να σπρώξω δεν πρόλαβα. Ο άντρας μου δεν το πίστευε, γιατί στον πρώτο είχα κάνει πολλές ώρες με την πρόκληση κ είχα ταλαιπωρηθεί πολύ. Αλλά του δείχνουν το μωρό κ έπαθε σοκ.  Αυτή ήταν η εμπειρία μου αυτή σου λέω γιατί ήταν κ η καλύτερη γέννα. Τα καμπανάκια είναι αν σε πιάσουν πόνοι που δεν περνάνε αλλά δυναμώνουν αποτι κατάλαβα. Ή αν σου σπάσουν τα νερά οκ. Εγώ δεν ένιωσα ποτέ να μου σπάνε τα νερά, αλλά στο μαιευτήριο μου είπε η μαία ότι δε μου τα έσπασαν αυτοί, ήταν ήδη σπασμένα όταν πήγα. Οπότε ίσως έσπασαν όταν μπήκα για μπάνιο σκέφτομαι.  Τώρα την πρώτη γέννα δε στη λέω δεν υπάρχει λόγος🤣 δεν ήταν κάτι τραγικό αλλά πέρασα τις 40 εβδ, πήγα με πρόκληση, ταλαιπωρήθηκα γιατί έκανα πολλές ώρες δεν υπάρχει λόγος τώρα να σε αγχώνω. Είχα πάει από το προηγούμενο βράδυ θυμάμαι 11.30 η ώρα κ γέννησα την άλλη μέρα 7 παρά 10 το απόγευμα. Κ στην τρίτη γέννα πάλι πήγα με πρόκληση αλλά καμία σχέση. Δηλαδή πήγα 9 το πρωί κ 3 παρά είχα γεννήσει. Δεν ταλαιπωρήθηκα πολύ.  Γενικά τα σεμινάρια δε βοηθανε τόσο αποτι κατάλαβα, είχα κάνει κι εγώ στο πρώτο παιδί, αλλά το σίγουρο είναι ότι όταν έρθει εκείνη η ώρα κάπως θα το καταλάβεις. Κ εκ πείρας σου λέω ότι είναι πιο εύκολο αν ξεκινήσει μόνος του ο τοκετός από το να πας για πρόκληση(πονάει κ περισσότερο η πρόκληση αποτι κατάλαβα).  Ό,τι άλλο θες κ μπορώ να βοηθήσω, ρώτα με ευχαρίστως !! ☺️🙏
    • Αντε, είσαι στην τελική ευθεία!! Με το καλό!!!😍🙏💕
    • Εγώ κανονικά ΠΗΤ έχω 28/2, αλλά μέχρι 14/02 θα γεννήσω αν φτάσω μέχρι εκεί, γιατί είναι πολύ πιθανό να βγει νωρίτερα 
    • Μπράβο!! Να κάτσει λίγο ακόμα είναι νωρίς!! Καλά έκανες κ πήγες κ το είδες πάντως!! Κι εμένα μου έδωσε μαγνήσιο τώρα που πήγα γιατί σπρώχνει το μωρό χαμηλά, έχω κ συσπασουλες προπαρασκευαστικές, κ μου λέει μην έχουμε κάνα αστείο τώρα στο τέλος 😄 όχι τίποτε άλλο δε θα προλάβω να φτάσω κ στο μαιευτήριο αν έρθει ξαφνικά 😆
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...