Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Κορίτσια θα ήθελα να ακούσω τη γνώμη σας η αν έχει κάποια το ίδιο πρόβλημα με εμένα.Ο γιός μου είναι τώρα 4 μηνών και ειλικρινά δεν μπορούμε να τον αφήσουμε λεπτό στο ριλάξ η στην κούνια του μόνο αν κοιμάται.Αυτό το κάνει τώρα τελευταία και γιά να κοιμηθεί ρίχνει πρώτα το κλάμα της ζωής του, σπαράζει μέχρι να κουραστεί και να πέσει ξερός, μόνο αν τον σηκώσεις όρθιο τότε ηρεμεί, αλλά μου έχουνε βγεί τα χέρια και δεν ξέρω τι να κάνω, αν τον αφήσω να κλαίει πνίγεται και βήχει κοκκινίζει και γενικά γίνεται πολύ νευρικός.εχει κάποια να μου προτείνει κάτι, δεν ηρεμεί με τίποτα από όσα και αν προσπάθησα.Please help γιατί έχω αγανακτήσει.:S :S

  • Απαντήσεις 72
  • Created
  • Τελευταία απάντηση

Top Posters In This Topic

Δημοσίευση

Κικίτσα μου κατ' αρχάς να χαίρεσαι τον γλύκα σου! :)

Το ίδιο πρόβλημα αντιμετώπισα κι εγώ με τη μικρή μου στις αρχές... Ήθελε μόνο αγκαλιά και ...κούνημα! ;) Κι επειδή φυσικά είναι το πρώτο μας, της το δίναμε απλόχερα και είμασταν και σίγουροι ότι το ...εκμεταλλευόταν το μουτράκι μας. Όλα τα μωράκια θέλουν αγκαλίτσες γιατί αναζητούν τη μυρωδιά της μαμάς τους ή γενικότερα τη ζεστασιά κάποιου που έχουν μάθει, όπως π.χ. του μπαμπά. Μη φοβάσαι ότι θα το κακομάθεις και μη το αφήνεις να κλαίει για πολύ. Εγώ προσωπικά με τον άντρα μου, μία φορά αποφασίσαμε να την αφήσουμε να κλάψει (ήταν περίπου 2 μηνών) ώσπου κόντεψα εγώ να βάλω τα κλάματα που την έβλεπα έτσι να ταλαιπωρείται και την πήρα αμέσως αγκαλιά και ηρέμησε, αφού είχε πλέον τόσο κουραστεί. Από τότε, δεν το ξανακάναμε. Αποφασίσαμε ότι εφόσον είναι το μωράκι μας, θα του δώσουμε ό,τι και για όσο το ζητάει για να νιώθει ήρεμο, ασφαλές και να μην νιώθει εγκαταλελειμμένο. Κάπου είχα διαβάσει ότι δεν υπάρχει χειρότερο για ένα βρέφος από το να κοιμάται εξαντλημένο από το κλάμα, με την αίσθηση ότι το έχουν εγκαταλείψει αβοήθητο, ενώ εκείνο έχει ανάγκη για αγκαλιές. Όσο και να σου φαίνεται πρώιμο και αβάσιμο, από τώρα δημιουργείται η ψυχολογία που θα έχουν ως ενήλικες. Μην του δημιουργείς, άθελά σου, συναισθήματα απομόνωσης και θλίψης.

Το στάδιο αυτό είναι παροδικό και θα περάσει όταν ο μικρός σου αρχίσει να έχει κι άλλα ενδιαφέροντα, όπως π.χ. να ανακαλύπτει τα χεράκια του, να πιάνει παιχνιδάκια όπως κρίκους οδοντοφυίας και κουδουνίστρες και να παρατηρεί το περιβάλλον του. Δοκίμασε να του βάλεις ένα mobile (περιστρεφόμενο παιχνίδι με κουκλάκια και ήχους) πάνω από την κούνια του για να έχει κάτι να απασχολείται και προσπάθησε να τον ξεγελάς την ώρα που τον βάζεις κάτω, π.χ. να τον κάνεις σαν αεροπλανάκι, να τον γαργαλάς κ.α. Ένα ραδιόφωνο επίσης βοηθάει την κατάσταση, καθώς σε όλα τα μωράκια αρέσει η μουσική. Αν τίποτα από αυτά δεν σε καλύπτει, κάνε κουράγιο και ο μικρός σου από μόνος του θα αρχίσει να δέχεται το κρεβατάκι του... Θέλει όμως πολλή υπομονή και χρόνο... ;)

Δημοσίευση

Κικίτσα μου κατ' αρχάς να χαίρεσαι τον γλύκα σου! :)

Το ίδιο πρόβλημα αντιμετώπισα κι εγώ με τη μικρή μου στις αρχές... Ήθελε μόνο αγκαλιά και ...κούνημα! ;) Κι επειδή φυσικά είναι το πρώτο μας, της το δίναμε απλόχερα και είμασταν και σίγουροι ότι το ...εκμεταλλευόταν το μουτράκι μας. Όλα τα μωράκια θέλουν αγκαλίτσες γιατί αναζητούν τη μυρωδιά της μαμάς τους ή γενικότερα τη ζεστασιά κάποιου που έχουν μάθει, όπως π.χ. του μπαμπά. Μη φοβάσαι ότι θα το κακομάθεις και μη το αφήνεις να κλαίει για πολύ. Εγώ προσωπικά με τον άντρα μου, μία φορά αποφασίσαμε να την αφήσουμε να κλάψει (ήταν περίπου 2 μηνών) ώσπου κόντεψα εγώ να βάλω τα κλάματα που την έβλεπα έτσι να ταλαιπωρείται και την πήρα αμέσως αγκαλιά και ηρέμησε, αφού είχε πλέον τόσο κουραστεί. Από τότε, δεν το ξανακάναμε. Αποφασίσαμε ότι εφόσον είναι το μωράκι μας, θα του δώσουμε ό,τι και για όσο το ζητάει για να νιώθει ήρεμο, ασφαλές και να μην νιώθει εγκαταλελειμμένο. Κάπου είχα διαβάσει ότι δεν υπάρχει χειρότερο για ένα βρέφος από το να κοιμάται εξαντλημένο από το κλάμα, με την αίσθηση ότι το έχουν εγκαταλείψει αβοήθητο, ενώ εκείνο έχει ανάγκη για αγκαλιές. Όσο και να σου φαίνεται πρώιμο και αβάσιμο, από τώρα δημιουργείται η ψυχολογία που θα έχουν ως ενήλικες. Μην του δημιουργείς, άθελά σου, συναισθήματα απομόνωσης και θλίψης.

Το στάδιο αυτό είναι παροδικό και θα περάσει όταν ο μικρός σου αρχίσει να έχει κι άλλα ενδιαφέροντα, όπως π.χ. να ανακαλύπτει τα χεράκια του, να πιάνει παιχνιδάκια όπως κρίκους οδοντοφυίας και κουδουνίστρες και να παρατηρεί το περιβάλλον του. Δοκίμασε να του βάλεις ένα mobile (περιστρεφόμενο παιχνίδι με κουκλάκια και ήχους) πάνω από την κούνια του για να έχει κάτι να απασχολείται και προσπάθησε να τον ξεγελάς την ώρα που τον βάζεις κάτω, π.χ. να τον κάνεις σαν αεροπλανάκι, να τον γαργαλάς κ.α. Ένα ραδιόφωνο επίσης βοηθάει την κατάσταση, καθώς σε όλα τα μωράκια αρέσει η μουσική. Αν τίποτα από αυτά δεν σε καλύπτει, κάνε κουράγιο και ο μικρός σου από μόνος του θα αρχίσει να δέχεται το κρεβατάκι του... Θέλει όμως πολλή υπομονή και χρόνο... ;)

Δημοσίευση

Κικίτσα μου κατ' αρχάς να χαίρεσαι τον γλύκα σου! :)

Το ίδιο πρόβλημα αντιμετώπισα κι εγώ με τη μικρή μου στις αρχές... Ήθελε μόνο αγκαλιά και ...κούνημα! ;) Κι επειδή φυσικά είναι το πρώτο μας, της το δίναμε απλόχερα και είμασταν και σίγουροι ότι το ...εκμεταλλευόταν το μουτράκι μας. Όλα τα μωράκια θέλουν αγκαλίτσες γιατί αναζητούν τη μυρωδιά της μαμάς τους ή γενικότερα τη ζεστασιά κάποιου που έχουν μάθει, όπως π.χ. του μπαμπά. Μη φοβάσαι ότι θα το κακομάθεις και μη το αφήνεις να κλαίει για πολύ. Εγώ προσωπικά με τον άντρα μου, μία φορά αποφασίσαμε να την αφήσουμε να κλάψει (ήταν περίπου 2 μηνών) ώσπου κόντεψα εγώ να βάλω τα κλάματα που την έβλεπα έτσι να ταλαιπωρείται και την πήρα αμέσως αγκαλιά και ηρέμησε, αφού είχε πλέον τόσο κουραστεί. Από τότε, δεν το ξανακάναμε. Αποφασίσαμε ότι εφόσον είναι το μωράκι μας, θα του δώσουμε ό,τι και για όσο το ζητάει για να νιώθει ήρεμο, ασφαλές και να μην νιώθει εγκαταλελειμμένο. Κάπου είχα διαβάσει ότι δεν υπάρχει χειρότερο για ένα βρέφος από το να κοιμάται εξαντλημένο από το κλάμα, με την αίσθηση ότι το έχουν εγκαταλείψει αβοήθητο, ενώ εκείνο έχει ανάγκη για αγκαλιές. Όσο και να σου φαίνεται πρώιμο και αβάσιμο, από τώρα δημιουργείται η ψυχολογία που θα έχουν ως ενήλικες. Μην του δημιουργείς, άθελά σου, συναισθήματα απομόνωσης και θλίψης.

Το στάδιο αυτό είναι παροδικό και θα περάσει όταν ο μικρός σου αρχίσει να έχει κι άλλα ενδιαφέροντα, όπως π.χ. να ανακαλύπτει τα χεράκια του, να πιάνει παιχνιδάκια όπως κρίκους οδοντοφυίας και κουδουνίστρες και να παρατηρεί το περιβάλλον του. Δοκίμασε να του βάλεις ένα mobile (περιστρεφόμενο παιχνίδι με κουκλάκια και ήχους) πάνω από την κούνια του για να έχει κάτι να απασχολείται και προσπάθησε να τον ξεγελάς την ώρα που τον βάζεις κάτω, π.χ. να τον κάνεις σαν αεροπλανάκι, να τον γαργαλάς κ.α. Ένα ραδιόφωνο επίσης βοηθάει την κατάσταση, καθώς σε όλα τα μωράκια αρέσει η μουσική. Αν τίποτα από αυτά δεν σε καλύπτει, κάνε κουράγιο και ο μικρός σου από μόνος του θα αρχίσει να δέχεται το κρεβατάκι του... Θέλει όμως πολλή υπομονή και χρόνο... ;)

Δημοσίευση

Κικίτσα μου κατ' αρχάς να χαίρεσαι τον γλύκα σου! :)

Το ίδιο πρόβλημα αντιμετώπισα κι εγώ με τη μικρή μου στις αρχές... Ήθελε μόνο αγκαλιά και ...κούνημα! ;) Κι επειδή φυσικά είναι το πρώτο μας, της το δίναμε απλόχερα και είμασταν και σίγουροι ότι το ...εκμεταλλευόταν το μουτράκι μας. Όλα τα μωράκια θέλουν αγκαλίτσες γιατί αναζητούν τη μυρωδιά της μαμάς τους ή γενικότερα τη ζεστασιά κάποιου που έχουν μάθει, όπως π.χ. του μπαμπά. Μη φοβάσαι ότι θα το κακομάθεις και μη το αφήνεις να κλαίει για πολύ. Εγώ προσωπικά με τον άντρα μου, μία φορά αποφασίσαμε να την αφήσουμε να κλάψει (ήταν περίπου 2 μηνών) ώσπου κόντεψα εγώ να βάλω τα κλάματα που την έβλεπα έτσι να ταλαιπωρείται και την πήρα αμέσως αγκαλιά και ηρέμησε, αφού είχε πλέον τόσο κουραστεί. Από τότε, δεν το ξανακάναμε. Αποφασίσαμε ότι εφόσον είναι το μωράκι μας, θα του δώσουμε ό,τι και για όσο το ζητάει για να νιώθει ήρεμο, ασφαλές και να μην νιώθει εγκαταλελειμμένο. Κάπου είχα διαβάσει ότι δεν υπάρχει χειρότερο για ένα βρέφος από το να κοιμάται εξαντλημένο από το κλάμα, με την αίσθηση ότι το έχουν εγκαταλείψει αβοήθητο, ενώ εκείνο έχει ανάγκη για αγκαλιές. Όσο και να σου φαίνεται πρώιμο και αβάσιμο, από τώρα δημιουργείται η ψυχολογία που θα έχουν ως ενήλικες. Μην του δημιουργείς, άθελά σου, συναισθήματα απομόνωσης και θλίψης.

Το στάδιο αυτό είναι παροδικό και θα περάσει όταν ο μικρός σου αρχίσει να έχει κι άλλα ενδιαφέροντα, όπως π.χ. να ανακαλύπτει τα χεράκια του, να πιάνει παιχνιδάκια όπως κρίκους οδοντοφυίας και κουδουνίστρες και να παρατηρεί το περιβάλλον του. Δοκίμασε να του βάλεις ένα mobile (περιστρεφόμενο παιχνίδι με κουκλάκια και ήχους) πάνω από την κούνια του για να έχει κάτι να απασχολείται και προσπάθησε να τον ξεγελάς την ώρα που τον βάζεις κάτω, π.χ. να τον κάνεις σαν αεροπλανάκι, να τον γαργαλάς κ.α. Ένα ραδιόφωνο επίσης βοηθάει την κατάσταση, καθώς σε όλα τα μωράκια αρέσει η μουσική. Αν τίποτα από αυτά δεν σε καλύπτει, κάνε κουράγιο και ο μικρός σου από μόνος του θα αρχίσει να δέχεται το κρεβατάκι του... Θέλει όμως πολλή υπομονή και χρόνο... ;)

Δημοσίευση

Και εγώ θα συμφωνήσω με αυτό. Το μωρό δεν "κακομαθαίνει". Δεν το κάνει για να σε εκμεταλευτεί. Το έχει ανάγκη, όπως το γάλα.

Θέλει να νιώθει την αγκαλιά της μαμάς του, τη μυρωδιά της κτλ.

Υπάρχουν πολλές δημοσιεύσεις σε έγκυρα περιοδικά (αν θέλεις μπορώ να σου στείλω άρθρα) που λένε ότι όσο πιο πολύ κρατάς το μωρό αγκαλιά στη βρεφική του ηλικία, τόσο πιο ανεξάρτητο γίνεται μεγαλωνοντας. Οποτε κράτα το χωρίς τύψεις όσο σου ζητάει. Να δεις που μόνο του θα "χορτάσει" και δε θα θέλει πιά αγκαλιά.

Εγώ την Αννα την είχα συνέχεια πάνω μου (στο sling). Αγκαλιά κάναμε τα πάντα (τα πάντα όμως). Μόνο στην αγκαλιά μου ηρεμούσε. Εκτός του ότι με ένιωθε κοντά της, έβλεπε και από το ύψος μου το γύρω κόσμο και της φαινόταν πολύ ενδιαφέρον. Στο ρηλάξ βαριόταν (λογικό δεν είναι; )

εδώ πλένω πιάταAnnaRingSling.jpg

και εδώ μαζεύω παιχνίδια

AnnaRingSling2.jpg

Σε αυτές τις φωτογραφίες η Αννα είναι περίπου 7 μηνών

οποτε απόλαυσέ το τώρα.. σε λίγο θα το αποζητάς και θα σου λέει "Τάτω" (=κάτω)

Δημοσίευση

Και εγώ θα συμφωνήσω με αυτό. Το μωρό δεν "κακομαθαίνει". Δεν το κάνει για να σε εκμεταλευτεί. Το έχει ανάγκη, όπως το γάλα.

Θέλει να νιώθει την αγκαλιά της μαμάς του, τη μυρωδιά της κτλ.

Υπάρχουν πολλές δημοσιεύσεις σε έγκυρα περιοδικά (αν θέλεις μπορώ να σου στείλω άρθρα) που λένε ότι όσο πιο πολύ κρατάς το μωρό αγκαλιά στη βρεφική του ηλικία, τόσο πιο ανεξάρτητο γίνεται μεγαλωνοντας. Οποτε κράτα το χωρίς τύψεις όσο σου ζητάει. Να δεις που μόνο του θα "χορτάσει" και δε θα θέλει πιά αγκαλιά.

Εγώ την Αννα την είχα συνέχεια πάνω μου (στο sling). Αγκαλιά κάναμε τα πάντα (τα πάντα όμως). Μόνο στην αγκαλιά μου ηρεμούσε. Εκτός του ότι με ένιωθε κοντά της, έβλεπε και από το ύψος μου το γύρω κόσμο και της φαινόταν πολύ ενδιαφέρον. Στο ρηλάξ βαριόταν (λογικό δεν είναι; )

εδώ πλένω πιάταAnnaRingSling.jpg

και εδώ μαζεύω παιχνίδια

AnnaRingSling2.jpg

Σε αυτές τις φωτογραφίες η Αννα είναι περίπου 7 μηνών

οποτε απόλαυσέ το τώρα.. σε λίγο θα το αποζητάς και θα σου λέει "Τάτω" (=κάτω)

Δημοσίευση

Και εγώ θα συμφωνήσω με αυτό. Το μωρό δεν "κακομαθαίνει". Δεν το κάνει για να σε εκμεταλευτεί. Το έχει ανάγκη, όπως το γάλα.

Θέλει να νιώθει την αγκαλιά της μαμάς του, τη μυρωδιά της κτλ.

Υπάρχουν πολλές δημοσιεύσεις σε έγκυρα περιοδικά (αν θέλεις μπορώ να σου στείλω άρθρα) που λένε ότι όσο πιο πολύ κρατάς το μωρό αγκαλιά στη βρεφική του ηλικία, τόσο πιο ανεξάρτητο γίνεται μεγαλωνοντας. Οποτε κράτα το χωρίς τύψεις όσο σου ζητάει. Να δεις που μόνο του θα "χορτάσει" και δε θα θέλει πιά αγκαλιά.

Εγώ την Αννα την είχα συνέχεια πάνω μου (στο sling). Αγκαλιά κάναμε τα πάντα (τα πάντα όμως). Μόνο στην αγκαλιά μου ηρεμούσε. Εκτός του ότι με ένιωθε κοντά της, έβλεπε και από το ύψος μου το γύρω κόσμο και της φαινόταν πολύ ενδιαφέρον. Στο ρηλάξ βαριόταν (λογικό δεν είναι; )

εδώ πλένω πιάταAnnaRingSling.jpg

και εδώ μαζεύω παιχνίδια

AnnaRingSling2.jpg

Σε αυτές τις φωτογραφίες η Αννα είναι περίπου 7 μηνών

οποτε απόλαυσέ το τώρα.. σε λίγο θα το αποζητάς και θα σου λέει "Τάτω" (=κάτω)

Δημοσίευση

Και εγώ θα συμφωνήσω με αυτό. Το μωρό δεν "κακομαθαίνει". Δεν το κάνει για να σε εκμεταλευτεί. Το έχει ανάγκη, όπως το γάλα.

Θέλει να νιώθει την αγκαλιά της μαμάς του, τη μυρωδιά της κτλ.

Υπάρχουν πολλές δημοσιεύσεις σε έγκυρα περιοδικά (αν θέλεις μπορώ να σου στείλω άρθρα) που λένε ότι όσο πιο πολύ κρατάς το μωρό αγκαλιά στη βρεφική του ηλικία, τόσο πιο ανεξάρτητο γίνεται μεγαλωνοντας. Οποτε κράτα το χωρίς τύψεις όσο σου ζητάει. Να δεις που μόνο του θα "χορτάσει" και δε θα θέλει πιά αγκαλιά.

Εγώ την Αννα την είχα συνέχεια πάνω μου (στο sling). Αγκαλιά κάναμε τα πάντα (τα πάντα όμως). Μόνο στην αγκαλιά μου ηρεμούσε. Εκτός του ότι με ένιωθε κοντά της, έβλεπε και από το ύψος μου το γύρω κόσμο και της φαινόταν πολύ ενδιαφέρον. Στο ρηλάξ βαριόταν (λογικό δεν είναι; )

εδώ πλένω πιάταAnnaRingSling.jpg

και εδώ μαζεύω παιχνίδια

AnnaRingSling2.jpg

Σε αυτές τις φωτογραφίες η Αννα είναι περίπου 7 μηνών

οποτε απόλαυσέ το τώρα.. σε λίγο θα το αποζητάς και θα σου λέει "Τάτω" (=κάτω)

Δημοσίευση

euapap, δεν τις βλέπουμε τις φωτογραφίες σου... (γιατί; )

Μπορείς να το φτιάξεις;

Κι εγώ πάντως μεγάλωσα/μεγαλώνω δύο παιδιά σχεδόν πάνω μου. Ο Βασίλης όμως (τώρα 23 μηνών) είναι γενικά πολύ ανεξάρτητο παιδί, πολύ κοινωνικός και πολύ εύκολος με όλους. Τον ίδιο δρόμο δείχνει ότι ακολουθεί και η Ρέα (τώρα 5 μηνών).

Ναι, τα μωρά μου "έμαθαν" στα χέρια! Ωραία είναι έτσι όμως! Η ζωή μου είναι πιο εύκολη (και πιο όμορφη) με τα μωρά πάνω μου, παρά αν προσπαθούσα να τ' αφήνω να κλαίνε για να "μάθουν" να είναι μόνα τους...

HPIM1809.jpgHPIM1999.jpg

HPIM0278.jpgHPIM1670.jpg

Δημοσίευση

euapap, δεν τις βλέπουμε τις φωτογραφίες σου... (γιατί; )

Μπορείς να το φτιάξεις;

Κι εγώ πάντως μεγάλωσα/μεγαλώνω δύο παιδιά σχεδόν πάνω μου. Ο Βασίλης όμως (τώρα 23 μηνών) είναι γενικά πολύ ανεξάρτητο παιδί, πολύ κοινωνικός και πολύ εύκολος με όλους. Τον ίδιο δρόμο δείχνει ότι ακολουθεί και η Ρέα (τώρα 5 μηνών).

Ναι, τα μωρά μου "έμαθαν" στα χέρια! Ωραία είναι έτσι όμως! Η ζωή μου είναι πιο εύκολη (και πιο όμορφη) με τα μωρά πάνω μου, παρά αν προσπαθούσα να τ' αφήνω να κλαίνε για να "μάθουν" να είναι μόνα τους...

HPIM1809.jpgHPIM1999.jpg

HPIM0278.jpgHPIM1670.jpg

Δημοσίευση

euapap, δεν τις βλέπουμε τις φωτογραφίες σου... (γιατί; )

Μπορείς να το φτιάξεις;

Κι εγώ πάντως μεγάλωσα/μεγαλώνω δύο παιδιά σχεδόν πάνω μου. Ο Βασίλης όμως (τώρα 23 μηνών) είναι γενικά πολύ ανεξάρτητο παιδί, πολύ κοινωνικός και πολύ εύκολος με όλους. Τον ίδιο δρόμο δείχνει ότι ακολουθεί και η Ρέα (τώρα 5 μηνών).

Ναι, τα μωρά μου "έμαθαν" στα χέρια! Ωραία είναι έτσι όμως! Η ζωή μου είναι πιο εύκολη (και πιο όμορφη) με τα μωρά πάνω μου, παρά αν προσπαθούσα να τ' αφήνω να κλαίνε για να "μάθουν" να είναι μόνα τους...

HPIM1809.jpgHPIM1999.jpg

HPIM0278.jpgHPIM1670.jpg

Δημοσίευση

euapap, δεν τις βλέπουμε τις φωτογραφίες σου... (γιατί; )

Μπορείς να το φτιάξεις;

Κι εγώ πάντως μεγάλωσα/μεγαλώνω δύο παιδιά σχεδόν πάνω μου. Ο Βασίλης όμως (τώρα 23 μηνών) είναι γενικά πολύ ανεξάρτητο παιδί, πολύ κοινωνικός και πολύ εύκολος με όλους. Τον ίδιο δρόμο δείχνει ότι ακολουθεί και η Ρέα (τώρα 5 μηνών).

Ναι, τα μωρά μου "έμαθαν" στα χέρια! Ωραία είναι έτσι όμως! Η ζωή μου είναι πιο εύκολη (και πιο όμορφη) με τα μωρά πάνω μου, παρά αν προσπαθούσα να τ' αφήνω να κλαίνε για να "μάθουν" να είναι μόνα τους...

HPIM1809.jpgHPIM1999.jpg

HPIM0278.jpgHPIM1670.jpg

Δημοσίευση

Sstamul,που τα εχεις βρει αυτα που εχεις μεσα το παιδακι σου?Μοιαζουν πολυ βολικα.Εγω εχω μαρσιπο αλλα αυτα δειχνουν πιο πρακτικα για την καθημερινοτητα.Το εχω δει σε μια κοπελα στο δρομο αλλα τοτε ειχα διστασει να ρωτησω.Ειναι καταπληκτικο.Τρως εσυ και το μωρο σου μαζι!!!

Οσο για την αγκαλια,συμφωνω κι εγω,τα μωρακια μας πρεπει να την απολαμβανουν απλοχερα γιατι πιστευω οτι ετσι δεν νιωθουν παραμελημενα και γινονται πιο ισορροπημενοι χαρακτηρες,αλλιως θεωρω οτι θα εχουν μια ζωη ανασφαλειες.Με τον συζυγο μου εχουμε βγαλει το συμπερασμα οτι η ανασφαλεια που εχουμε και οι δυο οφειλεται στο γεγονος οτι ειμαστε και οι δυο τα δευτερα παιδια και μας αφηναν να κλαιμε για να μην παθουν οτι ειχαν παθει με τα πρωτα που ηθελαν συνεχεια αγκαλια.Το λενε απο μονες τους οι μαμαδες μας-Εριξες κλαμα εσυ!-Δεν θελω λοιπον το παιδακι μου να νιωσει αυτο το συναισθημα.Φιλια!!!

Δημοσίευση

Sstamul,που τα εχεις βρει αυτα που εχεις μεσα το παιδακι σου?Μοιαζουν πολυ βολικα.Εγω εχω μαρσιπο αλλα αυτα δειχνουν πιο πρακτικα για την καθημερινοτητα.Το εχω δει σε μια κοπελα στο δρομο αλλα τοτε ειχα διστασει να ρωτησω.Ειναι καταπληκτικο.Τρως εσυ και το μωρο σου μαζι!!!

Οσο για την αγκαλια,συμφωνω κι εγω,τα μωρακια μας πρεπει να την απολαμβανουν απλοχερα γιατι πιστευω οτι ετσι δεν νιωθουν παραμελημενα και γινονται πιο ισορροπημενοι χαρακτηρες,αλλιως θεωρω οτι θα εχουν μια ζωη ανασφαλειες.Με τον συζυγο μου εχουμε βγαλει το συμπερασμα οτι η ανασφαλεια που εχουμε και οι δυο οφειλεται στο γεγονος οτι ειμαστε και οι δυο τα δευτερα παιδια και μας αφηναν να κλαιμε για να μην παθουν οτι ειχαν παθει με τα πρωτα που ηθελαν συνεχεια αγκαλια.Το λενε απο μονες τους οι μαμαδες μας-Εριξες κλαμα εσυ!-Δεν θελω λοιπον το παιδακι μου να νιωσει αυτο το συναισθημα.Φιλια!!!

Δημοσίευση

Sstamul,που τα εχεις βρει αυτα που εχεις μεσα το παιδακι σου?Μοιαζουν πολυ βολικα.Εγω εχω μαρσιπο αλλα αυτα δειχνουν πιο πρακτικα για την καθημερινοτητα.Το εχω δει σε μια κοπελα στο δρομο αλλα τοτε ειχα διστασει να ρωτησω.Ειναι καταπληκτικο.Τρως εσυ και το μωρο σου μαζι!!!

Οσο για την αγκαλια,συμφωνω κι εγω,τα μωρακια μας πρεπει να την απολαμβανουν απλοχερα γιατι πιστευω οτι ετσι δεν νιωθουν παραμελημενα και γινονται πιο ισορροπημενοι χαρακτηρες,αλλιως θεωρω οτι θα εχουν μια ζωη ανασφαλειες.Με τον συζυγο μου εχουμε βγαλει το συμπερασμα οτι η ανασφαλεια που εχουμε και οι δυο οφειλεται στο γεγονος οτι ειμαστε και οι δυο τα δευτερα παιδια και μας αφηναν να κλαιμε για να μην παθουν οτι ειχαν παθει με τα πρωτα που ηθελαν συνεχεια αγκαλια.Το λενε απο μονες τους οι μαμαδες μας-Εριξες κλαμα εσυ!-Δεν θελω λοιπον το παιδακι μου να νιωσει αυτο το συναισθημα.Φιλια!!!

Δημοσίευση

Sstamul,που τα εχεις βρει αυτα που εχεις μεσα το παιδακι σου?Μοιαζουν πολυ βολικα.Εγω εχω μαρσιπο αλλα αυτα δειχνουν πιο πρακτικα για την καθημερινοτητα.Το εχω δει σε μια κοπελα στο δρομο αλλα τοτε ειχα διστασει να ρωτησω.Ειναι καταπληκτικο.Τρως εσυ και το μωρο σου μαζι!!!

Οσο για την αγκαλια,συμφωνω κι εγω,τα μωρακια μας πρεπει να την απολαμβανουν απλοχερα γιατι πιστευω οτι ετσι δεν νιωθουν παραμελημενα και γινονται πιο ισορροπημενοι χαρακτηρες,αλλιως θεωρω οτι θα εχουν μια ζωη ανασφαλειες.Με τον συζυγο μου εχουμε βγαλει το συμπερασμα οτι η ανασφαλεια που εχουμε και οι δυο οφειλεται στο γεγονος οτι ειμαστε και οι δυο τα δευτερα παιδια και μας αφηναν να κλαιμε για να μην παθουν οτι ειχαν παθει με τα πρωτα που ηθελαν συνεχεια αγκαλια.Το λενε απο μονες τους οι μαμαδες μας-Εριξες κλαμα εσυ!-Δεν θελω λοιπον το παιδακι μου να νιωσει αυτο το συναισθημα.Φιλια!!!

Δημοσίευση

rousot έγραψε:

Με τον συζυγο μου εχουμε βγαλει το συμπερασμα οτι η ανασφαλεια που εχουμε και οι δυο οφειλεται στο γεγονος οτι ειμαστε και οι δυο τα δευτερα παιδια και μας αφηναν να κλαιμε για να μην παθουν οτι ειχαν παθει με τα πρωτα που ηθελαν συνεχεια αγκαλια.Το λενε απο μονες τους οι μαμαδες μας-Εριξες κλαμα εσυ!-Δεν θελω λοιπον το παιδακι μου να νιωσει αυτο το συναισθημα.Φιλια!!!

είναι πολύ καλό που έχεις τουλάχιστον σύμμαχο το σύζυγο :)

και εγώ έχω ακούσει τα 1002.. και το κορυφαίο είναι ότι το κλάμμα κάνει καλό, γιατί ανοίγουν τα πνευμόνια.. και ξεπλένονται τα μάτια :laugh: :laugh: :laugh:

μα είναι να γελάει κανείς :laugh:

Δημοσίευση

rousot έγραψε:

Με τον συζυγο μου εχουμε βγαλει το συμπερασμα οτι η ανασφαλεια που εχουμε και οι δυο οφειλεται στο γεγονος οτι ειμαστε και οι δυο τα δευτερα παιδια και μας αφηναν να κλαιμε για να μην παθουν οτι ειχαν παθει με τα πρωτα που ηθελαν συνεχεια αγκαλια.Το λενε απο μονες τους οι μαμαδες μας-Εριξες κλαμα εσυ!-Δεν θελω λοιπον το παιδακι μου να νιωσει αυτο το συναισθημα.Φιλια!!!

είναι πολύ καλό που έχεις τουλάχιστον σύμμαχο το σύζυγο :)

και εγώ έχω ακούσει τα 1002.. και το κορυφαίο είναι ότι το κλάμμα κάνει καλό, γιατί ανοίγουν τα πνευμόνια.. και ξεπλένονται τα μάτια :laugh: :laugh: :laugh:

μα είναι να γελάει κανείς :laugh:

Δημοσίευση

rousot έγραψε:

Με τον συζυγο μου εχουμε βγαλει το συμπερασμα οτι η ανασφαλεια που εχουμε και οι δυο οφειλεται στο γεγονος οτι ειμαστε και οι δυο τα δευτερα παιδια και μας αφηναν να κλαιμε για να μην παθουν οτι ειχαν παθει με τα πρωτα που ηθελαν συνεχεια αγκαλια.Το λενε απο μονες τους οι μαμαδες μας-Εριξες κλαμα εσυ!-Δεν θελω λοιπον το παιδακι μου να νιωσει αυτο το συναισθημα.Φιλια!!!

είναι πολύ καλό που έχεις τουλάχιστον σύμμαχο το σύζυγο :)

και εγώ έχω ακούσει τα 1002.. και το κορυφαίο είναι ότι το κλάμμα κάνει καλό, γιατί ανοίγουν τα πνευμόνια.. και ξεπλένονται τα μάτια :laugh: :laugh: :laugh:

μα είναι να γελάει κανείς :laugh:

Δημοσίευση

rousot έγραψε:

Με τον συζυγο μου εχουμε βγαλει το συμπερασμα οτι η ανασφαλεια που εχουμε και οι δυο οφειλεται στο γεγονος οτι ειμαστε και οι δυο τα δευτερα παιδια και μας αφηναν να κλαιμε για να μην παθουν οτι ειχαν παθει με τα πρωτα που ηθελαν συνεχεια αγκαλια.Το λενε απο μονες τους οι μαμαδες μας-Εριξες κλαμα εσυ!-Δεν θελω λοιπον το παιδακι μου να νιωσει αυτο το συναισθημα.Φιλια!!!

είναι πολύ καλό που έχεις τουλάχιστον σύμμαχο το σύζυγο :)

και εγώ έχω ακούσει τα 1002.. και το κορυφαίο είναι ότι το κλάμμα κάνει καλό, γιατί ανοίγουν τα πνευμόνια.. και ξεπλένονται τα μάτια :laugh: :laugh: :laugh:

μα είναι να γελάει κανείς :laugh:

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Απαντήσεις

    • https://www.facebook.com/share/1JTcgot5ej/ https://m.me/elena.sideri.1990  κορίτσια μου αυτο ειναι το προφίλ μου κ το messenger..θα χαρώ να μου στείλετε αίτημα κ γιατι όχι να κανουμε κ εμεις μια ομαδική συνομιλία να τα λέμε πιο αμεσα,χαίρομαι να μαθαίνω νέα σας κ δεν μπαίνω εδώ για αλλο λόγο μιας κ ολη η υπόλοιπη ομδα Δεκέμβρη εχει μεταφερθεί κ εκεινη..πηρα απολυτήριο απο εδώ επίσημα.. τέλος τα παιδιά για εμενα😆 αααχ ας ειχα γνωρίσει τον άντρα μου 5 χρονάκια νωρίτερα κ αλλο ενα θα το εκανα😅🤩
    • Ααα κ ο δικός μου μια απο τα ίδια!!Μου λεει μην τα χάσεις ολα,κράτα 4 5 😅 στην πρωτη εγκυμοσυνη ξεκίνησα 55 κ μου έμειναν 3 (τα έχασα κ τα ξαναπήρα κ εμειναν) σημερα μου έφερε μερεντα 😅😅😅😍
    • Α! επίσης κορίτσια μιλήσατε για αποθηλασμό, γάλα στους 12 μηνες και νυχτρερινό ύπνο. Εγώ νομίζω σας είχα πει ότι αποθήλασα στους 9 μηνες, κάπου όταν άρχισε στο βρεφικό δλδ. Δε νομίζω ότι μπορώ να σας βοηθήσω γιατί πραγματικά ήταν όλα φουλ ομαλά και γρήγορα! Ούτε ο γυναικολόγος μου δε το πίστευε, μου είπε χαρακτηριστικά ότι η εμπειρία μου δεν αντικατοπτριζει το σ΄υνηθες 😅δε ξέρω αλλά ο μικρός μου δεν νοιάστηκε καν, για πότε άλλαξε το γαλα από μητρικό σε φόρμουλα και τώρα πλεον σε φρέσκο αγελαδινό πλήρες 😂 πολύ βολικός ως προς αυτό! Εν ολίγοις η εμπειρία μου ήταν η εξής: Μέχρι τον 8ο μήνα κοιμοταν με θηλασμό σχεδόν αποκλειστικά, με εξαίρεση τους ημερίσιους ΄υπνους που κατάφερνε να τον κοιμιζει κι ο μπαμπας του με πατ-πατ στο πωπουδακι και 'σσσσσ'. Σ εκεινη τη φαση επίσης, αρχίσαμε να αντικαθιστούμε τους ημερίσιους θηλασμούς με μητρικό γάλα σε μπιμπερό, που αντλούσα εγώ όσο έτρωγε το γεύμα του σε στέρεες. (Εδ΄ω να σημειώσω ότι δίναμε μητρικό σε μπιμπερο απ την 2η κιόλας εβδομάδα ζω΄ης, απλά ήταν τυχαίο 1 γεύμα την ημέρα το οποίο μετάξυ του 2-6ου μηνα δε συνεβε καν ημερισιως γιατί ο μπαμπας είχε επιστρέψει τότε στη δουλειά και έδινε 1 μπιμπερο τα σκ.) Μέχρι που σταδιακά άρχισαμε να δίνουμε όλα τα γευματα 'θηλασμού' σε μπιμπερό γιατί ο μπαμπα΄ς του σ εκεινη τη φάση ήταν  και πάλι σε άδεια πατρότητας κι ήταν ο κύριος φροντιστής ενώ εγώ δούλευα. Οπότε του δίναμε αντλημένο μητρικό σε μπιμπερό μέχρι που σταμάτησε η παραγωγή μου. Για το βραδινό ύπνο τον κοίμιζε κυρίως ο μπαμπας του πάνω στη μπάλα που κάποτε καναμε ασκήσεις τοκετού (θυμάστε;;;!) και την ίδια περίοδο τον μετακινήσαμε στο δωμάτιο του για να ξεκινά ο νυχτερινός ύπνος τλχ εκεί και μετά συγκοιμηση με μας μεχρι το πρωί. Όλο αυτό που σας περιγράφω πήρε 1 βδομάδα, "στεγνωσε" το στηθος μου, και οταν τελειωσε και το τελευταια σακουλακι, δωσαμε το πρώτο μπιμπερί φόρμουλα με μεγάλη αγωνία κι άγχος αν θα το αποδεχτει. Αντε γεια ο μικρός - καθόταν αραχτός στον καναπε με το μπουκάλι στα χέρια, το ρουφηξε σε 2 λεπτά και μετά νανι! εμένα πιο πολύ μου στοίχησε συναισθηματικά παρα τον ιδιο! 😂😂😂 Επίσης η περίοδος μου ήρθε 4 εβδομάδες μετά 🫠 γενικά το σ΄ωμα μου επανήλθε τρομακτικά γρήγορα στις εργοστασιακές.  Τωρα βελτιώσε ο αποθηλασμός τον ύπνο; Η σ΄υντομα απάντηση είναι όχι ακτι΄βως. Αλλά για να μη σας κουράσω με καταβατά, στο σήμερα, δε κοιμάται σερι, αλλ΄ά κάνει το πρώτα slot 7μμ-12π.μ. σερί. Μετά συνήθως θα ξυπνησει αλλη μια στις 3/4π.μ και μετά στις 6/6.30 για ν αρχισει τη μερα του. Οι δυο αφυπνίσεις ειναι το νορμαλ για εμάς δλδ. Απλά πλέον οι αφυπνίσεις ειναι συντομες, του τύπου θα ξαναπέσει εύκολα για ύπνο με λιγο πατ πατ στο πωπουδακι και κραταμε χερακια για να νιωσει ασφαλεια. Έγιναν και 4-5 σερί σε άκυρες στιγμές οπου ενθουσιαστήκαμε κι εμεις, αλλά δεν.... Τυχαία γεγονότα 😅
    • Καλησπέρα κορίτσια μου!  Χάθηκα και πάλι, από εκεί που κάπου τον περασμένο Οκτώβρη έκανα την εμφανισή μου και μπήκα κάπως δυναμικά, με΄τα έχασα το μπούσουλα πάλι. Έμπαινα κάποιες φορές να σας διαβάσω στα κλεφτά, έλεγα 'α ν απαντησω σ αυτό, α ν απαντησω σ εκείνο' και τίποτα δεν έκανα 😭😭😭 Καταρχάς χρόνια πολλά στα μωράκια που χρόνισαν και προκαταβόλικα στην πανύψηλη μπεμπαρα της @MarMar90 γιατί έτσι πως το πάω εγώ παίζει να μπω σε κάνα 6μηνο πάλι! 😂 ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ! κορίτσια συνειδητοποιούμε όλες ότι έχουμε πλεον νήπια κι όχι μωρά;; 🤯🤯🤯🤯 ακόμα θυμάμαι την επεισοδειακή μπαμ-μπαμ γέννα της @_piripiri_ που άνοιξε πρώτη το χορό και τότε σκεφτόμουν ότι κοντοζυγωνει κι η δική μου σειρά 🫠 που πήγε όλος αυτός ο χρόνος;; είμαστε πλέον στο 2026 και συνειδητοποιώ ότι έχουν περάσει σχεδόν 2 χρόνια απο εκείνο το θετικό τεστ εγκυμοσύνης - ΤΙΙΙΙΙ;! Ο μικρός μου είναι πλεον 12,5 μηνών, 81εκ και 10.700. Πολύ βαρύς πια για χέρια, αλλά δε ψ΄ηνεται να περπατήσει ακόμα 😅 Από 8-9 μηνών στεκόταν, τραβιόταν από έπιπλα για να σηκωθεί και κάπου στους 10 μήνες άρχισε να περπατάει περιμετρικά τον επίπλων χρησιμοποιώντας τα ως στήριγμα. Όλοι μας έλεγαν ότι θα περπατήσει, κι ό,τι είναι ζητημα ημερών κτλ... Μπορώ να πω ότι δεν έδινε σημασία όσο τα έλεγαν, αλλα κάπου οταν χρόνισε πριν κατι βδομάδες κι ακόμα δεν έχει συμβεί άρχισα να προβληματίζομαι, αλλά σύντομα κάπως επανήλθα στη λογική γιατί η φυσιοθεραπεύτρια που τον παρακολουθεί μου είπε ότι τα παιδιά ξεκινούν να περπατούν στους 9-18 μήνες. το 9-12 δεν ειναι το σύνηθες, αλλά μπορεί και να συμβεί φυσικά. Οπότε δεν είναι ότι έμεινε και πίσω. Μεταξύ γιορτών και τώρα, άρχισε να κάνει βήματα οταν τον κρατάμε απ τα χεράκια και με τη στράτα. Εχει 8 δοντάκια εδώ και 2 μήνες, κι όπως ο δικός σου @_piripiri_ από τότε είμαστε on/off να βγουν και άλλα 2. αχνοφαίνονται τ ασπράκια στα ούλα, αλλά δε λενε να σκάσουν επιτέλους να ηρεμίσει κι αυτός 🙏  Με προβληματίζει επίσης λίγο το θέμα της γλωσσικής ανάπτυξης, αλλά ξέρω ότι αυτό στη δική μας περίπτωση μπορεί να καθυστερήσει λόγω πολυγλωσσίας. Λεει μαμα, μπαμπα μέχρι στιγμής, άρχισε να κάνει και 2 ήχους ζώων και τώρα τελευταία του μαθαίνω κάποια φρουτάκια και κάπως αοριστα προς το παρόν, πετάει που και που "να να", απο "μπανάνα" 😅 Απλά δε νιώθω ότι το λέει ακόμα εννοώντας τη μπανάνα. Επίσης, ενώ άρχισε να δείχνει με το δάχτυλο ή την παλάμη ανοιχτή οταν θελει κάτι, τώρα έχει μια βδομάδα που δε το κάνει και τόσο. Το ίδιο με το να χαιρετά - άλλες φορε΄ς το κάνει, αλλες δε ψηνεται καθόλου.  Από φαγητά, κι εμείς προσπαθούμε να του δίνουμε όσο πιο πολλή ποικιλία σε τροφές και υφές, αλλά δεν είμαστε τόσο οργανωμένοι όπως η @Kiddo - κορίτσι μου πραγματικά σου βγάζω το καπέλο! χαρά στην υπομονή σου για το blw! εγώ προσπαθώ το σκ κυρίως, και καθημερινές στο πρωινό να τρώει κομμάτια και με τα χέρια γενικά. Απλά στο βραδινό καθημερινές είμαστε όοοολοι κουρασμένοι και απλά για να σας είμαι ειλικρινής τις περισσότερες φορές απλά τον ταιζουμε, για να μην εχουμε να καθαρίζουμε και επειδή είναι πιο "γρηγορα" για εμάς. Πάντως ο δικός μου άρχισε να κάνει λίγο τα καπρίτσια της νηπιακής φάσης στο φαί. Απ εκεί που έτρωγε καλά, άρχισε να παιζε με το φαγητό, να τα πετάει ολοένα και περισσότερο, να τσιρίζει όταν κάτι δε το θέλει... ενώ μεχρι πρότινος αν κάτι δε του άρεζε θα το έσπρωχνε με το χεράκι του και θα έκανε τις γνωστές γκριμάτσες. Κάνω υπομονή φυσικά, και δε του δείχνω ότι δυσανασχετώ, απλά πίστευα οτι θα πηγαίνει ολοένα και καλύτερα, όχι χειρότερα 😅 Αυτά τα δικά μας εν περιλήψει κορίτσια μου, κατα τ άλλα έχω πήξει στη δουλειά, εγώ έχω γυρίσει απ όταν ήταν ο μικρος 6 μηνών και πραγματικά αν δεν ήταν που ήμουν καινούργια στη δουλειά και σε πειραματική περίοδο όσο ήμουν έγκυος, θα είχα πάρει μεχρι το έτος... Γιατί αυτη η ηλικία δε ξαναγυρνά κι ακομα κι αν αποκτήσω άλλο μωράκι, δε θα ναι το ίδιο... Οπότε για εσάς που το σκέφτεστε να γυρίσετε ή να μην που διαβασα πιο πάνω, εγώ θα έλεγα να πάρετε ΄σσο χρόνο δικαιούστε κι όσο ανευ αποδοχών αντέχει η τ΄σεπη σας 😁 Επίσης @Kiddo που ρώτησες για εργασία απ το σπιτι με τη μικρή χωρίς βοήθεια... Εμένα δε παλεύεται - έχει τυχει καποιες φορες που έπρεπε να τον κρα΄τησω σπίτι λογω ραντεβου με γιατρους κτλ ή ασθενειας, και δε μπορούσα να κανω σχεδόν τιποτα απο δουλεια. Κι εμένα η εταιρεία μου ειναι σε φάση ευελικτο ωράριο αρκεί να βγαίνει η δουλειά, αλλα ρε φίλη σκέψου, να τρέχεις όλη μέρα πισω απ το παιδί, να βγάλεις ρουτίνες, ταισματα, παιχνίδι, φροντιδα, κτλ, και μετά να έχεις και να ξενυχτήσεις για να βγάλεις δουλειά που δε μπορεσες μες τη μέρα... δε ξέρω, δε θελω να σε αποθαρρύνω γιατί η πρόταση ειναι πραγματικά πολύ καλή και μπράβο στον/ην εργοδότη σου, απλά θελει καλή οργάνωση απ τη μεριά σου πιστευω - δλδ δες πως θα οργανωσεις τη δουλειά με γνωμονα τις ρουτινες της μικρής σου. Π.χ. (ενδεικτικά τώρα με βάση το ωραριο του μικρού μου) 6-8 γάλα, πρωινό και την ώρα που θα παίζει οργανώνω τη μέρα μου και κοιτάζω/απαντω και κανα μεηλ. 8.30-9.30 που κοιμαται βγαζω το ταδε task. 9.30-11.30 παιχνιδι με το μικρό, μεσημεριανο. 12.30-2μμ που κοιμαται βγαζω το αλλο ταδε task. 2.30-4.30 παιχνιδι και σνακ με το μικρο. 5-7 έρχεται μπαμπας, αναλαμβανει ετοιμαζω βραδινό ή ο ιδιος, τον κανει μπανιο, εγω δινω γαλα, ιστοριουλα και νανι. 7-11μμ αφοσιωνομαι στα υπολοιπα της δουλειας.  Αυτό ειναι φουλ ιδανικο σεναριο, γιατί πχ εγω εχω και αρκετα μιτιγκ στη δουλειά μου, οπότε αν παιζει μια τετοια μερα ξεχνα τα παραπάνω 😅 κι επίσης το άλλο μεγάλο προβλημα αυτής της φάσης ειναι οτι στερησε χρόνο απ τον εαυτό σου κι από το συντροφο σου. Θέλει καλό προγραματισμό πιστεύω, ελπίζω να τα καταφέρεις ❤️
    • Προσπάθησε να ενημερωθείς Τώρα όχι μετά ... Με πολύ αγάπη στο λέω έκανα το λάθος στον πρώτο και έπαθα πολλά στον δεύτερο ήμουν φουλ ενημερωμένη συν είχα βγάλει γάλα! Όπως και τώρα θα βγάλω! Βγάζεις γάλα αποθηκεύεις σε σύριγγες στην κατάψυξη παίρνεις μαζί σου και δίνεις στο νεογέννητο ΔΕΝ κάνει υπογλυκαιμία (αν έχεις διαβήτη κύησης) βοηθάει στον ίκτερο συν μάντεψε έχεις γάλα όπως και είσαι χαλαρή γτ λέω έχω.. θέλει από 35 εβδ να ξεκινήσεις μαλακίες ζεστές κομπρεσες εγώ έβγαλα με μηχάνημα αν και λένε πρέπει με το χέρι καλύτερα. Μετά έμαθα πως γίνεται και αυτό. 
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...