Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση
Η πρώτη ουσιαστική μετάβαση του παιδιού από την οικογένεια στο κοινωνικό περιβάλλον σηματοδοτείται από την ένταξή του στην Προσχολική Αγωγή.

Η είσοδος του παιδιού στο νηπιαγωγείο αποτελεί μια κρίσιμη καμπή στην ψυχική, συναισθηματική, κοινωνική και γνωσιολογική του ανάπτυξη.

Οι γονείς θα προετοιμάσουν το παιδί για το νηπιαγωγείο μιλώντας μαζί του, με πολλή αγάπη, σ' ένα ήρεμο περιβάλλον, για τις χαρές του νηπιαγωγείου, τους νέους φίλους που θα αποκτήσει, τα όμορφα παιχνίδια που θα μοιράζεται με τα άλλα παιδιά, τη νηπιαγωγό που θα το αγαπά και θα του διηγείται όμορφα παραμύθια και ακόμη τη μανούλα/τη γιαγιά που θα το περιμένει με αγωνία να γυρίσει το μεσημέρι για να ακούσει τα νέα του!

Θα περάσει ωραία, παρέα με φιλαράκια, θα παίζει στην αυλή κρυφτούλι και κυνηγητό, θα μάθει τραγουδάκια, παραμύθια, να μετρά, να ζωγραφίζει, να χαίρεται όλη μέρα το παιχνίδι με τα άλλα παιδάκια!

Οι γονείς θα πρέπει να μεταδώσουν στο παιδί την αισιοδοξία τους, τη μεγάλη χαρά τους γιατί μεγάλωσε πια, θα πάει στο νηπιαγωγείο και ταυτόχρονα την πεποίθησή τους ότι πάει για να περάσει πολύ ωραία! 

Θα πρέπει να γνωρίζουν ότι το παιδί έχει πολύ δυνατό ένστικτο και δεν ξεγελιέται από τα λόγια. Οι κεραίες του παίρνουν σήμα από πολύ μακριά. Η γλώσσα του σώματος μιλά τη γλώσσα της αλήθειας. Η παραμικρή ανησυχία από τους γονείς για το νέο περιβάλλον στο οποίο καλείται το παιδί να φοιτήσει ανιχνεύεται και εντοπίζεται άριστα από το παιδί.

Γι' αυτό οι γονείς με χαρά να οδηγήσουν το μικρό βλαστάρι τους στο νηπιαγωγείο και να απολαύσουν και οι ίδιοι αυτά τα όμορφα χρόνια που είναι όλο παιχνίδι, χαρά, ανεμελιά και ξεγνοιασιά, παράλληλα με την είσοδο στον κόσμο της μάθησης!

Βέβαια, κάθε αρχή δύσκολη ιδιαίτερα για τη μαμά, που θα πρέπει επίσης να προετοιμαστεί και να το πάρει απόφαση ότι έφθασε πλέον το πλήρωμα του χρόνου και το πουλάκι άνοιξε πια τα αδύναμα φτεράκια του κι ετοιμάζεται να πετάξει απ' τη φωλιά.

Χρέος της είναι με τρυφερότητα να το ενθαρρύνει και να το σπρώξει μαλακά έξω απ' τη φωλιά, σε μια άλλη αγκαλιά... αυτή της νηπιαγωγού, που θα είναι για το παιδί σαν μια δεύτερη μανούλα!

Δυσκολίες προσαρμογής για το πιτσιρίκι του νηπιαγωγείου πιθανόν να υπάρξουν. Όταν όμως η μητέρα εμπιστεύεται το παιδί και το υποστηρίζει, το παιδί αισθάνεται ασφάλεια, αυτοπεποίθηση και προσαρμόζεται ευκολότερα.

Στο παιδί θα πρέπει να δίνεται ικανοποιητικός χρόνος για ομαλή ένταξη. Η πείρα έδειξε ότι το χρονικό διάστημα των δεκαπέντε ημερών με κλάματα, παραπονάκια και φωνές θεωρείται φυσιολογικό. 

Θα πρέπει ν' αποφεύγεται ο βίαιος και απότομος χωρισμός μητέρας-παιδιού, γιατί δημιουργείται ένα αίσθημα εγκατάλειψης στο παιδί και δυσχεραίνεται η διαδικασία αποχωρισμού.

Η δημιουργία σχέσης, εμπιστοσύνης, κατανόησης και αποδοχής του παιδιού από τη νηπιαγωγό, αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την ομαλή ένταξη του παιδιού στο νηπιαγωγείο.

Η μητρική φροντίδα για το παιδί, η αγάπη, η ποιοτική διαπαιδαγώγηση και η εξατομικευμένη προσέγγιση των παιδιών αποτελούν χαρακτηριστικά του κάθε σύγχρονου νηπιαγωγείου.

Καλή νέα χρονιά σε όλους: Παιδάκια, γονείς και νηπιαγωγούς! 

Λουκία Βούργια Δημητριάδου
επιθεωρήτρια Νηπιαγωγείων Λευκωσίας


Δείτε ολόκληρο το άρθρο

  • Απαντήσεις

    • Πίστευα ότι μέχρι το βράδυ θα μου τα στείλει.. συνήθως έτσι κανει...μήπως δεν πρόλαβε..τη Δευτέρα πια...
    • Μια χαρά σε βρίσκω φίλη, κάνεις αυτό που ταιριάζει σε εσάς και στην καθημερινότητά σας 💕 Όλα θα πάνε υπεροχα, εφόσον δε πιέζεις τον εαυτό σου για κάτι, έχεις ήδη σκεφτεί εναλλακτικές, αυτό είναι το πιο σημαντικό 🙏
    • Α! και για τους ημερίσιους που ανέφερες, εκτός από contact naps, το οποίο καταλαβαίνω είναι φουλ δεσμευτικό, ειδικά όταν κοιμούνται 2ωρα και 3ωρα πάνω σου, έχεις δοκιμάσει να βγαίνεις βόλτα με το καρότσι να κοιμάται εκεί; Είχα μπουχτίσει κι εγώ να είμαι κολλημένη στον καναπέ 2ωρα και 3ωρα και να μη μπορώ ούτε καλά καλά να φάω μεσημεριανό, οπότε βγήκα μια μέρα με το καρότσι στο πάρκο, τον θήλασα και μετά τον έβαλα στο καρότσι και δώστου βόλτες μέχρι που αποκοιμήθηκε.  έκτοτε το έκανα συστηματικά, προσπαθούσα να το κάνω κάθε μέρα - θηλασμός στο πάρκο, μετ'α μέσα στο αυγό/καρ΄οτσι/καλαθούνα μόλις γλάρωνε, 2-3 γύρες και είχε κοιμηθεί. Μετά καθόμουν με το ταπεράκι μου κι απολάμβανα το φαγητό μου, βιβλίο, ό,τι χρειάζεται κανείς! ή πολλές φορές απλά έβαζα μουσική στα ακουστικά και περπατούσα με τις ώρες. Μου έκανε πολύ καλό και για τη δική μου ψυχική υγεία, οπότε το προτείνω φουλ! Και με τον καιρό, μετά τον 3ο μ΄ήνα άρχισα να τον πηγαίνω και σε μολ, κάτι άκυρες Τετάρες 10 το πρωί, ήμουν εγώ κι ο κούκος 🤣 Κι ενώ κοιμόταν το μωρό έκανα κι εγώ τις βόλτες μου στα μαγαζία. Η λοχεία είναι τόσο απομονωτική περίοδος, κι αν δεν έχεις να αφήσεις το μωρό, απλά πάρτο μαζί σου! Χαρούμενη μαμά = χαρούμενο μωρό 💕🫂
    • Στους νυχτερινούς ύπνους τότε είσαι κομπλέ - μη το πεις ούτε του παππά, έτσι μου λέγανε και μένα! 🤣 2-3 αφυπνίσεις είναι απόλυτα φυσιολογικό ως και πολυτέλεια όπως καταλαβα από άλλους γονείς στον περίγυρο 🤪 Επίσης συμφωνώ ότι ρουτίνα/πρόγραμμα δύσκολα να εφαρμόσεις τώρα, είναι πολύ νωρίς όπως και σου έγραψα και παράπανω, αυτή η φάση νεογέννητου είναι απλά ό,τι λειτουργεί, φουλ survival mode, δεν υπάρχει ούτε λάθος ούτε σωστό κατ εμέ.  Αυτό με το κλάμα που λες πάντως, ακούγεται όντως ζόρικο, εγώ δε θυμάμαι να το είχαμε συστηματικά πέρα από κάποιες νύχτες που είτε είχε κολικούς είτε κάτι θα τον ταλαιπωρούσε γενικά. Θυμάμαι και τις "ώρες της μάγισσας" (witching hours) εμένα έκλαιγε πολύ έντονα 7-10μμ, δλδ μπορεί να αποκοιμόταν και να ξυπνούσε ο καημενος μες τον ύπνο του κλαίγοντας σπαραχτικά. Η μαία ή η σύμβουλος θηλασμός (τώρα δε θυμάμαι ποιά μου το είπε) που το συζητούσαμε τότε μου ε΄ιχε πει ότι τα νεογέννητα το χουν αυτό γιατί περνούν και το σοκ της προσαρμογής στη ζωή εκτός μήτρας. Γενικά πολλά μπορούν να συμβαίνουν, αλλά δυστυχώς δε μπορούμε να ξέρουμε.  Υπομονή, πολ΄λά contact naps, και καφέ 😅❤️
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...