Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Αν και νόμιζα ότι οι εννιά μήνες δεν θα περνούσαν ποτε, τελικά έφθασε η ώρα και για μένα να γράψω εδώ!!

Την Τρίτη 10/1 στις 6.45 το πρωί ξεκινησαμε με τον αντρουλη μου για την κλινικη όπου είχα προγραμματισμένη ΚΤ, αφου φοβόμουν να γέννησω φυσιολογικά.Στο δρόμο συναντήσαμε κίνηση και έτσι καθυστερησαμε απο το ραντεβού μας 20 λεπτά.

Αφου φτάσαμε, κάναμε εισαγωγή και μπηκα στο χειρουργείο ΜΟΝΗ, για στην κλινικη μου απαγόρευσαν να μπαίνει κάποιος μαζί σου. Εκεί με περίμενε η αναισθισιολογος και μου ανακοίνωσε ότι είχα καθυστερήσει πολυ και δεν είχα το χρόνο να μου κάνει επισκληριδιο και θα μου έκανε ολική.εγω τα εκανα επάνω μου και της είπα ότι θα φύγω!!! Τότε αυτη μου είπε ότι θα μου εκανε μια αλλού είδους αναισθησια που μοιάζει με επισκληριδιο αλλα δρα πιο γρήγορα.εγω δέχτηκα και τότε μου είπε να κάτσω στο χειρουργικο κρεββατι, να σκυψω και να μην κινηθώ καθόλου.μια νοσοκόμα με πήρε αγκαλιά  και ξεκινησαμε.η πιο δύσκολη στιγμή του χειρουργειου για μενα ήταν αυτη.έπρεπε να μείνω  σκυφτη για 10-15 λεπτά και ακίνητη, το μωρο με κλωτσουσε και ένιωθα ότι δεν έπαιρνα ανάσα.

Όταν τελειώσαμε,δεν ενιωθα τίποτα και με ξαπλωσαν.μου έβαλα την κουρτίνα μπροστά μου και ξεκίνησαν.σε καποια φαση αρχισαν να με σπρώχνουν δεξιά και αριστερά και νόμιζα  ότι θα επεφτα κάτω.κοριτσια ήταν πολυ περίεργη στιγμή.όμως επειδή γιατροί και νοσοκόμες κουβεντιαζαν για άσχετα θέματα και γελούσαν, δεν καταλαβα πως πέρασε η ώρα και ξαφνικά ακούω το μωρο μου να κλαίει..τότε άρχισα να κλαίω και εγω!!!όταν η παιδιατρος εξέτασε το μικρο μου, μου το έφεραν κοντά μου και άρχισα να κλαίω, να το χαιρετώ και να του λέω ότι το αγαπάω!!ήταν ασυναγωνιστες και μαγικές στιγμές αυτα που ζούσα και τώρα όταν τα σκέφτομαι κλαίω!!

Βγαίνοντας απο το χειρουργείο η αναισθησιολογος μου ανακοίνωσε ότι είχαμε κάνει ραχιαια και έπρεπε να μείνω ακίνητη για 24ωρες.τότε θυμήθηκα τη madi που περιέγραφε την εμπειρια της με τη συγκεκριμένη αναισθησια.το μόνο σίγουρο είναι ότι είναι μεγάλη ΜΑΚΑΚΙΑ και δεν τη συστηνω σε καμία.

Όταν βγήκα απο το χειρουργείο έψαχνα τον άντρα μου,με το βλεμμα μου και όταν τον είδα εβαλα τα κλάματα και είδα και τα δικα του που γέμισαν δάκρυα.ήθελα να τον αγκαλιασω αλλα δεν μπορούσα...

Όταν πλέον ξεμουδιασα,μου έφεραν το μωρο..παιδιά δεν περιγράφονται τα συναισθήματα που έχεις για το μωρο σου.είναι κάτι πρωτόγνωρο.

Η ΚΤ τελικά θα γινόταν αν επελεγα το ΦΤ γιατί το μωρο ήταν σφηνωμενο στη λεκάνη μου και ο ομφαλιος ήταν πολυ μικρός και τυλιγμενος στο λαιμό του μωρού.το μόνο σίγουρο είναι ότι η ΚΤ δεν είναι κάτι το πολυ τραγικό και όσες νιώθουν ότι την προτιμούν απο το ΦΤ,να το κάνουν.σίγουρα πονάει αλλα όχι τραγικά!

 

α! και είμαι μια χαρα..απλά κάποιες στιγμές νιώθω κάποια τραβηγματα αλλα χαλάλι στο Νικόλα μου!!

Εύχομαι όλες οι γυναίκες να ζήσουν τέτοιες στιγμές γιατί είναι απίστευτες!!

Δημοσίευση

να σας ζησει ο νικολας κ να τον χαιρεστε καλη αναρρωση σου ευχομαι κ καλη λοχεια κουκλα μου

παντως για μενα οπως κ να γεννησεις ειναι τι ιδιο πραγμα φερνεις στο κοσμο το παιδακι σου κ δ εχει σημασια με ποιον τροπο!!!! κ παλι να σας ζησει :D

Δημοσίευση

να σου ζησει το νινακι!!!!!!!γερο κ καλοτυχο να ειναι!!!!

κ εγω με καισαρικη κ ραχειαια αναισθησια γεννησα μονο που ο αναισθησιολογος μου ειχε πει να ειμαι ξαπλα 10 ωρες....οι μαιες ομως δεν με αφηναν να σηκωθω ωσπου ξανα περασε ο αναισθησιολογος κ με σηκωσε αυτος :lol::lol::lol: κ στο χειρουργιο μεσα πολυ γρηγορα μου την εκανε την ενεση .

να σου πω την αληθεια την δευτερη φορα θα ηθελα να γεννησω με ολικη πραγματικα δεν ξερω που βρηκα το κουραγιο την πρωτη φορα να μεινω ψυχραιμη :lol::lol::lol:

κ παλι να σου ζησει!!!!!!

Δημοσίευση

Να σας ζήζει ο Νικολάκης σας κοπέλα μου! Να είναι πάντα γερός και τυχερός στη ζωούλα του και σε εσένα καλή λοχεία!

Για την ραχιαία τι να πω ... η πλάκα είναι ότι εγώ από μόνη μου την επέλεξα για καλύτερα, αλλά το μετάνιωσα πικρά, μετά τις παρενέργειες που είχα. Βέβαια μου είπαν ότι σε κάθε μορφή αναισθησίας υπάρχουν πιθανές παρενέργειες, απλά είναι να μην σου τύχουν.

Το θέμα όμως είναι ότι έχουμε τώρα τα ζουζούνια μας υγιαίστατα στην αγκαλιά μας και αυτό είναι που μετράει στην τελική!

Να του δώσεις πολλά φιλάκια του μικρού Νικόλα!

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • @Pinacolada η αλήθεια είναι ότι δεν τον εμπιστεύομαι για τις πρώτες μέρες.. δεν έχει ιδέα τι τον περιμένει & κυρίως μόλις κουράζεται έχει νεύρα, οπότε αν αρχίσουν τα ξενύχτια τα νεύρα θα είναι πάνω από το κεφάλι του, θα θέλει να κοιμηθεί οπωσδήποτε οπότε όλο το βάρος θα είναι πάνω μου.. και εγώ θέλω να μπορώ να έχω έναν άνθρωπο να αφήσω το μωρό μια ώρα για να κοιμηθώ. Έχω σκοπό να θηλάσω αν μπορέσω οπότε χλωμό να έχω την απαραίτητη ξεκούραση. Όσο για τη δουλειά δεν είμαι άνθρωπος που θα αφήσω το μωρό στις πρώτες μέρες και θα σηκωθώ να φύγω να πάω για δουλειά, δεν υπάρχει περίπτωση.. ειδικά τώρα που έκανα αμάν για ένα παιδί, που θέλω να το ζήσω όλο αυτό το βρεφικό όσο περισσότερο γίνεται γιατί δεν ξέρω αν μου ξανά δωθεί η ευκαιρία να το ζήσω. Με το καλό να πάει το παιδί 8 μηνών να ξετρυφτεί λίγο και θα γυρίσω στη δουλειά. Νωρίτερα με τπτ.! Άσε που άλλες φίλες μου γυρίζουν μετά το χρόνο.. εγώ επειδή είμαι με ορισμένου χρόνου συμβάσεις και δεν θέλω να το παραχέσω με τη δουλειά και με ξεχάσουν, κοιτάζω να γυρίσω όσο γίνεται πιο γρήγορα, αλλά όχι εις βάρος του μωρού. Στο ενδιάμεσο θα έχουμε βρει και τα πατήματα μας, θα αρχίσει να τρώει και σταθερές τροφές οπότε θα μπορώ να την αφήνω στο σύζυγο το 8ωρο που θα είμαι εγώ στη δουλειά. Θα κοιτάξει να πάρει το 9μηνο του λίγους μήνες πιο μετά από μένα για να μπορέσει να κρατάει το μωρό όσο εγώ δουλεύω τα πρωινά.  Για την ώρα κορίτσια έχω αρχίσει να βαραίνω.. Δεν μπορώ να κοιμηθώ τη νύχτα καλά γιατί άρχισε να με πατάει ψηλά. Οι καούρες είναι στο Θεό! Νομίζω θα σταματήσει η καρδιά μου από το κάψιμο. Και το κατούριμα άρχισε να γίνεται όλο και συγχνότερο. Ειλικρινά δεν ξέρω τι με περιμένει αργότερα που θα φτάνω στη γέννα... 😵‍💫😵‍💫😵‍💫😵‍💫
    • Εμένα δεν ήταν με γεύση η γλυκόζη σαν νερό με ζάχαρη ήταν αλλά εντάξει κάπως την καταφέρνω την πίνω μονορούφι σχεδόν..  στην πρώτη εγκυμοσύνη όμως με πείραξε..δεν πήγε και πολύ καλά .. στην δεύτερη ήταν καλύτερα  Εμένα γενικά με δυσκολεύει όλη η διαδικασία της εξέτασης 😮‍💨 
    • Χρόνια πολλά Ελενα!!! Ότι καλύτερο εύχομαι!! Σας ευχαριστώ πολύ κορίτσια για την σκέψη 🥰  Δεν γέννησα ακόμη, είχα αρκετά πονάκια σήμερα αλλά τίποτα ουσιώδες μέχρι στιγμής. Εχω κουραστεί πολύ ψυχολογικά βέβαια και με την σωματική κούραση, αλλά και με την όλη προστασία μην κολλήσω κ εγώ την ίωση, γιατί παρόλο που αναρρωσανε, προσέχουμε με μάσκες ακόμη για παν ενδεχόμενο. Εχει μείνει και ένα μπούκωμα στον άντρα μου και στεναχωριέται που θα μπει στη γέννα με μάσκα… Τέλος πάντων, ας έρθει η ώρα και βλέπουμε.  Αύριο έχω τον γιατρό και ανυπομονώ να δω πως πάει…τώρα με βλέπει ανά 3 μέρες, γιατί πέρασα τις 40 εβδομάδες. 
    • Η καμπύλη γίνεται νομίζω κι εγώ μετά την 25η εβδομάδα...εγώ θα κάνω νωρίτερα λόγω ιστορικού...εμένα Μ είχε πει ο γιατρός να σταξω μερικές σταγόνες λεμόνι... προσωπικά Μ άρεσε πολύ...ήταν σαν λεμονάδα....νμζ ότι βγαίνει κ σε γεύσεις πλέον...
    • Φοβάμαι πως δεν θα μπορέσω να κρατήσω τη γλυκόζη. Θα τα βγάλω επιτόπου. Εδώ φαγωμενη και έχω αναγούλα και δεν πίνω τίποτα. Που να πάω πιω τη γλυκόζη με άδειο στομάχι. Τι τραβάμε Θεέ μου. Με έχει αγχώσει η φάση. Πείτε εμπειρίες ρε κορίτσια. Πως ήταν εσείς που ξανακάνατε;
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...