Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

σαν σημερα πριν απο 8 ημερες ο παππους μου μας αφησε.τελικα ποτε δεν εισαι ετοιμος για κατι τετοιο.ηταν 86 χρονων και εδω και 21 ημερες στην εντατικη με χιλια δυο προβληματα.αυριο ειναι τα εννιαμερα και δυστιχως δεν μπορω να παω γιατι δεν εχω που να αφησω τα παιδια και ο αντρας μου δουλευει.η λογικη μου λεει οτι ηταν μεγαλος,οτι τα εζησε ολα στη ζωη του.ειδε παιδια,εγγονια και δισεγγονα.ομως με το συναισθημα τι γινετε;η καρδια μου κλαιει για την γιαγια μου που μετα απο τοσα χρονια εμεινε μονη της και για την μητερα μου που εχασε τον μπαμπα της.συγγνωμη αν σας κουρασα.ηθελα να τα πω καπου και σκεφτικα αυτο τον τροπο.

Δημοσίευση

ο παππούς μου πέθανε πριν 18 χρόνια και όταν τον σκέφτομαι κλαίω ακόμα...

μεγάλη αγάπη !!!

δυστυχώς είναι και αυτό μέσα στην ζωή...

δεν μπορείς να κάνεις τίποτα... απλά θυμάσαι...

και εγώ θυμάμαι μετά απο τόσα χρόνια πολλές όμορφες στιγμές,

με πιάσαν τα ζουμιά πάλι...

Δημοσίευση

και καλά έκανες . Είμαστε άνθρωποι και έχουμε αισθήματα και προς Θεού είναι λογικό να πονάς και να σου λείπει . Σκέψου όλες τις όμορφες στιγμές που έχετε περάσει μαζί . Πέρσι που έχασα τον πατέρα μου την ωρα που πηγαιναμε στην τελευταία του κατοικία γύριζε σαν ταινία διάφορες εικόνες -στιγμές απο τη ζωη μου μαζί του απο τις πρώτες αναμνήσεις κάπου στα 4 και μετά στο δημοτικό στην εφηβία την μέρα που με οδηγούσε νύφη και πολλές ακόμα Με εκανε να νιώσω πιο ήρεμα . Δεν υπάρχει μυστική συνταγή απλά σκέψου πως μπορείς να διατηρησεις αναληωτη την εικόνα του

Δημοσίευση

Κι εμένα η γιαγιά μου πέθανε πριν από 17 χρόνια, και μου λείπει πολύ ακόμη...

Συλληπητήρια για τον παππού σου, φυσικά θα κλάψεις και θα στεναχωρεθείς, αλλά έτσι είναι η ζωή...

Δημοσίευση

βανια μου λυπαμε πολλυ για τον μπαμπα σου κοριτσι μου.η ξαδελφη μου ηταν 8 μηνων εγκυος οταν εχασε τον μπαμπα της 53 χρονων ο μπαμπας της.ετσι ειναι οι αναμνησεις.....εγω αναμνησεις δεν εχω με τον παππου μου.εχω αναμνησεις τον παππου μου με τα παιδια μου ομως.οποτε πηγεναμε ειχε ο καιμενος τετοια χαρα που ολο επαιζε με τον μεγαλο μου.του μπαμπα μου οι γονεις πεθαναν και αυτοι.η γιαγια μου ακριβως 2 μηνες μετα τον αρραβωνα μου πριν 9 χρονια και ο παππους πριν 5 χρονια.ημουν εγκυος στον μεγαλο μου 3 μηνων.

Δημοσίευση
ο παππούς μου πέθανε πριν 18 χρόνια και όταν τον σκέφτομαι κλαίω ακόμα...

μεγάλη αγάπη !!!

δυστυχώς είναι και αυτό μέσα στην ζωή...

δεν μπορείς να κάνεις τίποτα... απλά θυμάσαι...

και εγώ θυμάμαι μετά απο τόσα χρόνια πολλές όμορφες στιγμές,

με πιάσαν τα ζουμιά πάλι...

merenta μου συγγνωμη που σε εκανα να κλαις........

Δημοσίευση

συγγνωμη και μεναπεθανε ο μπαμπας μου πριν 40 μερες...και τι να λεει;;

οι ανθρωποι ξεκουραζονται..οχι οτι δε στεναχωρεθηκα αλλα ο ναθρωπος ξεκουραστηκε..αυτοι ζησανε και καποια πραγματα...

υπαρχουν τοσα νεα ατομα που παθαινουν..

ελπιζωνα το ξεπερασεις συντομα γιατι η ζωη ειναι δυσκολη!!

Δημοσίευση

Πριν 4,5 χρόνια έχασα τον πατέρα μου..εντελώς ξαφνικά..ήμουν και μακριά του,σπούδαζα τότε και τραγική ειρωνεία, μιλάγαμε και στο τηλέφωνο και πρόλαβε να μου πει "άγγελε μου.."έτσι με αποκαλούσε πολλές φορές..τότε η μαμά μου σοκαρισμένη πήρε το τηλ.και έπαιξε ολόκληρο θέατρο,χωρίς να λυγίσει για να μην καταλάβω τίποτα..το έμαθα όταν πήγα,γιατί στο τηλ. την επομένη μου είπανε ότι είχε αρρωστήσει και να κλείσω εισιτήριο με το αεροπλάνο να πάω γρήγορα να τον δω,για να μην ταξιδέψω χάλια...μου στοίχισε όσο δε φαντάζεσαι..αλλά τί να κάνεις? Είναι και αυτά στη ζωή...

Το να ρωτάς το γιατί, είναι ανούσιο..μαθαίνεις να ζεις με την απώλεια αυτή..κρατάς τις πιο όμορφες σας στιγμές χαραγμένες στην καρδιά και το μυαλό σου και απλά για σένα είναι ΠΑΝΤΑ και ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΩΝ, και πάντα μέσα σου...........

Όταν το χρειαστείς, κοιτάς λίγο τον ουρανό και παίρνεις δύναμη......Εσύ ξέρεις ότι αυτός κοιτάει και σου κλείνει το μάτι..Προχώρα.......

Δημοσίευση

Συλληπητηρια! Μη στεναχωριεσαι, να σκεφτεσαια πως ευλογημενοι ειναι οι ανθρωποι που τα παιδια τους τους οδηγουν στη τελευταια κατοικια.

Πριν απο καποια χρονια εχασα τους πάντες. Παππου, γιαγια, ΜΑΜΑ την αδερφη της (δευτερη μανα) και ημουν στα πατωματα. Οταν ομως εφυγε ο ανηψιος μου στα 8 του χρονια, τοτε καταλαβα αυτο που σου εγραψα παραπανω. Η ζωη ειναι ενας κυκλος, μακαρι τα παιδια μας να μας δουν να κλεινουμε τα ματια μας. Εγω αυτο παρακαλαω.

Ο παππους σου εφυγε ευυχισμενος, αυτο να σκεφτεσαι. Προλαβε να δει πολλα πραγματα.

Δημοσίευση
συγγνωμη και μεναπεθανε ο μπαμπας μου πριν 40 μερες...και τι να λεει;;

οι ανθρωποι ξεκουραζονται..οχι οτι δε στεναχωρεθηκα αλλα ο ναθρωπος ξεκουραστηκε..αυτοι ζησανε και καποια πραγματα...

υπαρχουν τοσα νεα ατομα που παθαινουν..

ελπιζωνα το ξεπερασεις συντομα γιατι η ζωη ειναι δυσκολη!!

σωσω μου το ξερω οτι φευγουν και νεοι ανθρωποι και οπως ανεφερα εχω πολλυ κοντινο μου παραδειγμα τον θειο μου που πεθανε σε ηλικια 53 χρονων και η κορη του και ξαδελφη μου ηταν με την κοιλια στο στομα 8 μηνων εγκυος και να κηδευει τον πατερα της.το ξερω οτι ετσι ειναι η ζωη αλλα εγω σαν μαρια δεν μπορω να μην στεναχωριεμε για την μαμα μου και ακομα περισσοτερο για την γιαγια μου η οποια μετα απο τοοοοοοσα χρονια που ηταν μαζι του ξαφνικα εμεινε ολομοναχη.ο παππους μπορει να ειχε τα προβληματα του αλλα ηταν στο ποδι και τις βολτες του πηγενε και στην αγορα κατεβενε με το λεωφορειο και τα φαρμακα του μονος του πηγενε στο ικα και τα εγραφε.μεχρι που ενοιωσε ενα πονο στο στηθος και η γιαγια πηρε το 166.εκει ειχε παθει ανακοπη.οι γιατροι ειπαν οτι εδρασε γρηγορα η γιαγια αλλα η καρδια του ηταν αυτη τελικα που μας τον πηρε.αυτο που θελω να πω ειναι οτι ο ανθρωπος δεν ηταν κατακιτος για να πω οτι ξεκουραστικε.
Δημοσίευση

Ναι όντως πεθαίνουν συνέχεια νέοι άνθρωποι και πραγματικά λυπάμαι πάααρα πολύ. Αυτό δε σημαίνει όμως ότι θα πάρω αψήφιστα το θάνατο ενός δικού μου ανθρώπου μόνο και μόνο επειδή πεθαίνουν και νεότεροι. Τα συνασισθήματα δε λειτουργούν με τη λογική δυστυχώς.

Το 2007 έχασα τη γιαγιά μου που ήταν 93 ετών. Άργησα πολύ ν ατο ξεπεράσω και έκλαιγα όποτε βρισκόμουν κάπου μόνη μου..Τι να μου λέει ότι ήταν 93 όταν είχαμε ζήσει τόοοοσα πολλά μαζί και δε θα την έβλεπα ποτέ ξανά;;;

Δημοσίευση
Ναι όντως πεθαίνουν συνέχεια νέοι άνθρωποι και πραγματικά λυπάμαι πάααρα πολύ. Αυτό δε σημαίνει όμως ότι θα πάρω αψήφιστα το θάνατο ενός δικού μου ανθρώπου μόνο και μόνο επειδή πεθαίνουν και νεότεροι. Τα συνασισθήματα δε λειτουργούν με τη λογική δυστυχώς.

Το 2007 έχασα τη γιαγιά μου που ήταν 93 ετών. Άργησα πολύ ν ατο ξεπεράσω και έκλαιγα όποτε βρισκόμουν κάπου μόνη μου..Τι να μου λέει ότι ήταν 93 όταν είχαμε ζήσει τόοοοσα πολλά μαζί και δε θα την έβλεπα ποτέ ξανά;;;

ανθη μου συμφωνω απολυτα μαζι σου.οταν φευγει ενας δικος σου ανθρωπος δεν μπορεις να εισαι λιγικος.
  • 11 years later...
Δημοσίευση
στις On 16/4/2011 at 10:36 ΜΜ, ο/η αντωνης1 είπε:

σαν σημερα πριν απο 8 ημερες ο παππους μου μας αφησε.τελικα ποτε δεν εισαι ετοιμος για κατι τετοιο.ηταν 86 χρονων και εδω και 21 ημερες στην εντατικη με χιλια δυο προβληματα.αυριο ειναι τα εννιαμερα και δυστιχως δεν μπορω να παω γιατι δεν εχω που να αφησω τα παιδια και ο αντρας μου δουλευει.η λογικη μου λεει οτι ηταν μεγαλος,οτι τα εζησε ολα στη ζωη του.ειδε παιδια,εγγονια και δισεγγονα.ομως με το συναισθημα τι γινετε;η καρδια μου κλαιει για την γιαγια μου που μετα απο τοσα χρονια εμεινε μονη της και για την μητερα μου που εχασε τον μπαμπα της.συγγνωμη αν σας κουρασα.ηθελα να τα πω καπου και σκεφτικα αυτο τον τροπο.

Καλησπέρα, ελπίζω να είστε καλά. Τι γίνεται σήμερα; Πως είναι η γιαγιάκα; Ζω το ίδιο με την δική μου. Μαραζώνει η καρδιά μου 

Δημοσίευση
στις πριν 17 ώρες, ο/η Love1 είπε:

Καλησπέρα, ελπίζω να είστε καλά. Τι γίνεται σήμερα; Πως είναι η γιαγιάκα; Ζω το ίδιο με την δική μου. Μαραζώνει η καρδιά μου 

 

στις πριν 17 ώρες, ο/η Love1 είπε:

Καλησπέρα, ελπίζω να είστε καλά. Τι γίνεται σήμερα; Πως είναι η γιαγιάκα; Ζω το ίδιο με την δική μου. Μαραζώνει η καρδιά μου 

Κορίτσι μου αυτό το θέμα είναι πολύ παλιό, από το 2011. Δεν πιστεύω πως κάποια από αυτές τις κοπέλες συμμετέχει ακόμα στο φόρουμ. 

Λυπάμαι πολύ για την απώλεια σου, είναι δύσκολο να χάνεις κάποιον δικό σου, και είναι πολύ δύσκολο για αυτούς που μένουν πίσω. Εγώ έχω γεννήσει το παιδί μου νεκρό και έχω ζήσει το αδιανόητο να το κηδεψω. Ο πόνος σας θα περάσει με το καιρό και θα μείνουν οι καλές αναμνήσεις. Τώρα μόνο υπομονή μπορείτε να κάνετε και να αφήσετε το χρόνο να κάνει τη δουλειά του. 

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Είσαι πολύ γλυκιά! Θα τα λέμε εκεί!
    • https://www.facebook.com/share/1JTcgot5ej/ https://m.me/elena.sideri.1990  κορίτσια μου αυτο ειναι το προφίλ μου κ το messenger..θα χαρώ να μου στείλετε αίτημα κ γιατι όχι να κανουμε κ εμεις μια ομαδική συνομιλία να τα λέμε πιο αμεσα,χαίρομαι να μαθαίνω νέα σας κ δεν μπαίνω εδώ για αλλο λόγο μιας κ ολη η υπόλοιπη ομδα Δεκέμβρη εχει μεταφερθεί κ εκεινη..πηρα απολυτήριο απο εδώ επίσημα.. τέλος τα παιδιά για εμενα😆 αααχ ας ειχα γνωρίσει τον άντρα μου 5 χρονάκια νωρίτερα κ αλλο ενα θα το εκανα😅🤩
    • Ααα κ ο δικός μου μια απο τα ίδια!!Μου λεει μην τα χάσεις ολα,κράτα 4 5 😅 στην πρωτη εγκυμοσυνη ξεκίνησα 55 κ μου έμειναν 3 (τα έχασα κ τα ξαναπήρα κ εμειναν) σημερα μου έφερε μερεντα 😅😅😅😍
    • Α! επίσης κορίτσια μιλήσατε για αποθηλασμό, γάλα στους 12 μηνες και νυχτρερινό ύπνο. Εγώ νομίζω σας είχα πει ότι αποθήλασα στους 9 μηνες, κάπου όταν άρχισε στο βρεφικό δλδ. Δε νομίζω ότι μπορώ να σας βοηθήσω γιατί πραγματικά ήταν όλα φουλ ομαλά και γρήγορα! Ούτε ο γυναικολόγος μου δε το πίστευε, μου είπε χαρακτηριστικά ότι η εμπειρία μου δεν αντικατοπτριζει το σ΄υνηθες 😅δε ξέρω αλλά ο μικρός μου δεν νοιάστηκε καν, για πότε άλλαξε το γαλα από μητρικό σε φόρμουλα και τώρα πλεον σε φρέσκο αγελαδινό πλήρες 😂 πολύ βολικός ως προς αυτό! Εν ολίγοις η εμπειρία μου ήταν η εξής: Μέχρι τον 8ο μήνα κοιμοταν με θηλασμό σχεδόν αποκλειστικά, με εξαίρεση τους ημερίσιους ΄υπνους που κατάφερνε να τον κοιμιζει κι ο μπαμπας του με πατ-πατ στο πωπουδακι και 'σσσσσ'. Σ εκεινη τη φαση επίσης, αρχίσαμε να αντικαθιστούμε τους ημερίσιους θηλασμούς με μητρικό γάλα σε μπιμπερό, που αντλούσα εγώ όσο έτρωγε το γεύμα του σε στέρεες. (Εδ΄ω να σημειώσω ότι δίναμε μητρικό σε μπιμπερο απ την 2η κιόλας εβδομάδα ζω΄ης, απλά ήταν τυχαίο 1 γεύμα την ημέρα το οποίο μετάξυ του 2-6ου μηνα δε συνεβε καν ημερισιως γιατί ο μπαμπας είχε επιστρέψει τότε στη δουλειά και έδινε 1 μπιμπερο τα σκ.) Μέχρι που σταδιακά άρχισαμε να δίνουμε όλα τα γευματα 'θηλασμού' σε μπιμπερό γιατί ο μπαμπα΄ς του σ εκεινη τη φάση ήταν  και πάλι σε άδεια πατρότητας κι ήταν ο κύριος φροντιστής ενώ εγώ δούλευα. Οπότε του δίναμε αντλημένο μητρικό σε μπιμπερό μέχρι που σταμάτησε η παραγωγή μου. Για το βραδινό ύπνο τον κοίμιζε κυρίως ο μπαμπας του πάνω στη μπάλα που κάποτε καναμε ασκήσεις τοκετού (θυμάστε;;;!) και την ίδια περίοδο τον μετακινήσαμε στο δωμάτιο του για να ξεκινά ο νυχτερινός ύπνος τλχ εκεί και μετά συγκοιμηση με μας μεχρι το πρωί. Όλο αυτό που σας περιγράφω πήρε 1 βδομάδα, "στεγνωσε" το στηθος μου, και οταν τελειωσε και το τελευταια σακουλακι, δωσαμε το πρώτο μπιμπερί φόρμουλα με μεγάλη αγωνία κι άγχος αν θα το αποδεχτει. Αντε γεια ο μικρός - καθόταν αραχτός στον καναπε με το μπουκάλι στα χέρια, το ρουφηξε σε 2 λεπτά και μετά νανι! εμένα πιο πολύ μου στοίχησε συναισθηματικά παρα τον ιδιο! 😂😂😂 Επίσης η περίοδος μου ήρθε 4 εβδομάδες μετά 🫠 γενικά το σ΄ωμα μου επανήλθε τρομακτικά γρήγορα στις εργοστασιακές.  Τωρα βελτιώσε ο αποθηλασμός τον ύπνο; Η σ΄υντομα απάντηση είναι όχι ακτι΄βως. Αλλά για να μη σας κουράσω με καταβατά, στο σήμερα, δε κοιμάται σερι, αλλ΄ά κάνει το πρώτα slot 7μμ-12π.μ. σερί. Μετά συνήθως θα ξυπνησει αλλη μια στις 3/4π.μ και μετά στις 6/6.30 για ν αρχισει τη μερα του. Οι δυο αφυπνίσεις ειναι το νορμαλ για εμάς δλδ. Απλά πλέον οι αφυπνίσεις ειναι συντομες, του τύπου θα ξαναπέσει εύκολα για ύπνο με λιγο πατ πατ στο πωπουδακι και κραταμε χερακια για να νιωσει ασφαλεια. Έγιναν και 4-5 σερί σε άκυρες στιγμές οπου ενθουσιαστήκαμε κι εμεις, αλλά δεν.... Τυχαία γεγονότα 😅
    • Καλησπέρα κορίτσια μου!  Χάθηκα και πάλι, από εκεί που κάπου τον περασμένο Οκτώβρη έκανα την εμφανισή μου και μπήκα κάπως δυναμικά, με΄τα έχασα το μπούσουλα πάλι. Έμπαινα κάποιες φορές να σας διαβάσω στα κλεφτά, έλεγα 'α ν απαντησω σ αυτό, α ν απαντησω σ εκείνο' και τίποτα δεν έκανα 😭😭😭 Καταρχάς χρόνια πολλά στα μωράκια που χρόνισαν και προκαταβόλικα στην πανύψηλη μπεμπαρα της @MarMar90 γιατί έτσι πως το πάω εγώ παίζει να μπω σε κάνα 6μηνο πάλι! 😂 ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ! κορίτσια συνειδητοποιούμε όλες ότι έχουμε πλεον νήπια κι όχι μωρά;; 🤯🤯🤯🤯 ακόμα θυμάμαι την επεισοδειακή μπαμ-μπαμ γέννα της @_piripiri_ που άνοιξε πρώτη το χορό και τότε σκεφτόμουν ότι κοντοζυγωνει κι η δική μου σειρά 🫠 που πήγε όλος αυτός ο χρόνος;; είμαστε πλέον στο 2026 και συνειδητοποιώ ότι έχουν περάσει σχεδόν 2 χρόνια απο εκείνο το θετικό τεστ εγκυμοσύνης - ΤΙΙΙΙΙ;! Ο μικρός μου είναι πλεον 12,5 μηνών, 81εκ και 10.700. Πολύ βαρύς πια για χέρια, αλλά δε ψ΄ηνεται να περπατήσει ακόμα 😅 Από 8-9 μηνών στεκόταν, τραβιόταν από έπιπλα για να σηκωθεί και κάπου στους 10 μήνες άρχισε να περπατάει περιμετρικά τον επίπλων χρησιμοποιώντας τα ως στήριγμα. Όλοι μας έλεγαν ότι θα περπατήσει, κι ό,τι είναι ζητημα ημερών κτλ... Μπορώ να πω ότι δεν έδινε σημασία όσο τα έλεγαν, αλλα κάπου οταν χρόνισε πριν κατι βδομάδες κι ακόμα δεν έχει συμβεί άρχισα να προβληματίζομαι, αλλά σύντομα κάπως επανήλθα στη λογική γιατί η φυσιοθεραπεύτρια που τον παρακολουθεί μου είπε ότι τα παιδιά ξεκινούν να περπατούν στους 9-18 μήνες. το 9-12 δεν ειναι το σύνηθες, αλλά μπορεί και να συμβεί φυσικά. Οπότε δεν είναι ότι έμεινε και πίσω. Μεταξύ γιορτών και τώρα, άρχισε να κάνει βήματα οταν τον κρατάμε απ τα χεράκια και με τη στράτα. Εχει 8 δοντάκια εδώ και 2 μήνες, κι όπως ο δικός σου @_piripiri_ από τότε είμαστε on/off να βγουν και άλλα 2. αχνοφαίνονται τ ασπράκια στα ούλα, αλλά δε λενε να σκάσουν επιτέλους να ηρεμίσει κι αυτός 🙏  Με προβληματίζει επίσης λίγο το θέμα της γλωσσικής ανάπτυξης, αλλά ξέρω ότι αυτό στη δική μας περίπτωση μπορεί να καθυστερήσει λόγω πολυγλωσσίας. Λεει μαμα, μπαμπα μέχρι στιγμής, άρχισε να κάνει και 2 ήχους ζώων και τώρα τελευταία του μαθαίνω κάποια φρουτάκια και κάπως αοριστα προς το παρόν, πετάει που και που "να να", απο "μπανάνα" 😅 Απλά δε νιώθω ότι το λέει ακόμα εννοώντας τη μπανάνα. Επίσης, ενώ άρχισε να δείχνει με το δάχτυλο ή την παλάμη ανοιχτή οταν θελει κάτι, τώρα έχει μια βδομάδα που δε το κάνει και τόσο. Το ίδιο με το να χαιρετά - άλλες φορε΄ς το κάνει, αλλες δε ψηνεται καθόλου.  Από φαγητά, κι εμείς προσπαθούμε να του δίνουμε όσο πιο πολλή ποικιλία σε τροφές και υφές, αλλά δεν είμαστε τόσο οργανωμένοι όπως η @Kiddo - κορίτσι μου πραγματικά σου βγάζω το καπέλο! χαρά στην υπομονή σου για το blw! εγώ προσπαθώ το σκ κυρίως, και καθημερινές στο πρωινό να τρώει κομμάτια και με τα χέρια γενικά. Απλά στο βραδινό καθημερινές είμαστε όοοολοι κουρασμένοι και απλά για να σας είμαι ειλικρινής τις περισσότερες φορές απλά τον ταιζουμε, για να μην εχουμε να καθαρίζουμε και επειδή είναι πιο "γρηγορα" για εμάς. Πάντως ο δικός μου άρχισε να κάνει λίγο τα καπρίτσια της νηπιακής φάσης στο φαί. Απ εκεί που έτρωγε καλά, άρχισε να παιζε με το φαγητό, να τα πετάει ολοένα και περισσότερο, να τσιρίζει όταν κάτι δε το θέλει... ενώ μεχρι πρότινος αν κάτι δε του άρεζε θα το έσπρωχνε με το χεράκι του και θα έκανε τις γνωστές γκριμάτσες. Κάνω υπομονή φυσικά, και δε του δείχνω ότι δυσανασχετώ, απλά πίστευα οτι θα πηγαίνει ολοένα και καλύτερα, όχι χειρότερα 😅 Αυτά τα δικά μας εν περιλήψει κορίτσια μου, κατα τ άλλα έχω πήξει στη δουλειά, εγώ έχω γυρίσει απ όταν ήταν ο μικρος 6 μηνών και πραγματικά αν δεν ήταν που ήμουν καινούργια στη δουλειά και σε πειραματική περίοδο όσο ήμουν έγκυος, θα είχα πάρει μεχρι το έτος... Γιατί αυτη η ηλικία δε ξαναγυρνά κι ακομα κι αν αποκτήσω άλλο μωράκι, δε θα ναι το ίδιο... Οπότε για εσάς που το σκέφτεστε να γυρίσετε ή να μην που διαβασα πιο πάνω, εγώ θα έλεγα να πάρετε ΄σσο χρόνο δικαιούστε κι όσο ανευ αποδοχών αντέχει η τ΄σεπη σας 😁 Επίσης @Kiddo που ρώτησες για εργασία απ το σπιτι με τη μικρή χωρίς βοήθεια... Εμένα δε παλεύεται - έχει τυχει καποιες φορες που έπρεπε να τον κρα΄τησω σπίτι λογω ραντεβου με γιατρους κτλ ή ασθενειας, και δε μπορούσα να κανω σχεδόν τιποτα απο δουλεια. Κι εμένα η εταιρεία μου ειναι σε φάση ευελικτο ωράριο αρκεί να βγαίνει η δουλειά, αλλα ρε φίλη σκέψου, να τρέχεις όλη μέρα πισω απ το παιδί, να βγάλεις ρουτίνες, ταισματα, παιχνίδι, φροντιδα, κτλ, και μετά να έχεις και να ξενυχτήσεις για να βγάλεις δουλειά που δε μπορεσες μες τη μέρα... δε ξέρω, δε θελω να σε αποθαρρύνω γιατί η πρόταση ειναι πραγματικά πολύ καλή και μπράβο στον/ην εργοδότη σου, απλά θελει καλή οργάνωση απ τη μεριά σου πιστευω - δλδ δες πως θα οργανωσεις τη δουλειά με γνωμονα τις ρουτινες της μικρής σου. Π.χ. (ενδεικτικά τώρα με βάση το ωραριο του μικρού μου) 6-8 γάλα, πρωινό και την ώρα που θα παίζει οργανώνω τη μέρα μου και κοιτάζω/απαντω και κανα μεηλ. 8.30-9.30 που κοιμαται βγαζω το ταδε task. 9.30-11.30 παιχνιδι με το μικρό, μεσημεριανο. 12.30-2μμ που κοιμαται βγαζω το αλλο ταδε task. 2.30-4.30 παιχνιδι και σνακ με το μικρο. 5-7 έρχεται μπαμπας, αναλαμβανει ετοιμαζω βραδινό ή ο ιδιος, τον κανει μπανιο, εγω δινω γαλα, ιστοριουλα και νανι. 7-11μμ αφοσιωνομαι στα υπολοιπα της δουλειας.  Αυτό ειναι φουλ ιδανικο σεναριο, γιατί πχ εγω εχω και αρκετα μιτιγκ στη δουλειά μου, οπότε αν παιζει μια τετοια μερα ξεχνα τα παραπάνω 😅 κι επίσης το άλλο μεγάλο προβλημα αυτής της φάσης ειναι οτι στερησε χρόνο απ τον εαυτό σου κι από το συντροφο σου. Θέλει καλό προγραματισμό πιστεύω, ελπίζω να τα καταφέρεις ❤️
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...