Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Καλημέρα κορίτσια!

Εγώ θα σας πω κάτι που μας είχε πει, (και μου έκανε τρομερή εντύπωση) μια καθηγήτρια μου, η οποία δουλεύει μόνο με εγκύους και μωρά!

Μας είπε λοιπόν ότι είναι πολύ σημαντικό και για τον μπαμπα να είναι μέσα την ώρα του τοκετού γιατί όταν περιμένει απέξω και του πηγαίνουν το μωρό, καθαρό, ντυμένο κτλ, είναι σαν το συναίσθημα της "υιοθεσείας", με την άποψη ότι εκείνη την ώρα όποιο μωρό και να του πάνε, αυτός το αποδέχεται και το θεωρεί δικό του επειδή του το πάνε οι άλλοι, δεν το έχει βιώσει όμως ο ίδιος, δεν το έχει δε να βγαίνει από την γυναίκα του...

Εγώ λοιπόν νομίζω οτι αν ο άντρας μας νιώθει καλά και δεν έχει πρόβλημα καλά θα είναι να είναι μέσα μαζί μας, οχι μόνο για εμάς που τον χρειαζόμαστε εκείνη την ώρα όσο τίποτα άλλο στον κόσμο, αλλά και για τον ίδιο του τον εαυτό. Τονίζω όμως οτι αυτό ισχύει μόνο αν εκεινος το θέλει και το αντέχει, γιατί διαφορετικά δεν έχει κανένα νόημα!!

  • Απαντήσεις 188
  • Created
  • Τελευταία απάντηση

Top Posters In This Topic

Δημοσίευση

Καλημέρα κορίτσια!

Εγώ θα σας πω κάτι που μας είχε πει, (και μου έκανε τρομερή εντύπωση) μια καθηγήτρια μου, η οποία δουλεύει μόνο με εγκύους και μωρά!

Μας είπε λοιπόν ότι είναι πολύ σημαντικό και για τον μπαμπα να είναι μέσα την ώρα του τοκετού γιατί όταν περιμένει απέξω και του πηγαίνουν το μωρό, καθαρό, ντυμένο κτλ, είναι σαν το συναίσθημα της "υιοθεσείας", με την άποψη ότι εκείνη την ώρα όποιο μωρό και να του πάνε, αυτός το αποδέχεται και το θεωρεί δικό του επειδή του το πάνε οι άλλοι, δεν το έχει βιώσει όμως ο ίδιος, δεν το έχει δε να βγαίνει από την γυναίκα του...

Εγώ λοιπόν νομίζω οτι αν ο άντρας μας νιώθει καλά και δεν έχει πρόβλημα καλά θα είναι να είναι μέσα μαζί μας, οχι μόνο για εμάς που τον χρειαζόμαστε εκείνη την ώρα όσο τίποτα άλλο στον κόσμο, αλλά και για τον ίδιο του τον εαυτό. Τονίζω όμως οτι αυτό ισχύει μόνο αν εκεινος το θέλει και το αντέχει, γιατί διαφορετικά δεν έχει κανένα νόημα!!

Δημοσίευση

Καλημέρα κορίτσια!

Εγώ θα σας πω κάτι που μας είχε πει, (και μου έκανε τρομερή εντύπωση) μια καθηγήτρια μου, η οποία δουλεύει μόνο με εγκύους και μωρά!

Μας είπε λοιπόν ότι είναι πολύ σημαντικό και για τον μπαμπα να είναι μέσα την ώρα του τοκετού γιατί όταν περιμένει απέξω και του πηγαίνουν το μωρό, καθαρό, ντυμένο κτλ, είναι σαν το συναίσθημα της "υιοθεσείας", με την άποψη ότι εκείνη την ώρα όποιο μωρό και να του πάνε, αυτός το αποδέχεται και το θεωρεί δικό του επειδή του το πάνε οι άλλοι, δεν το έχει βιώσει όμως ο ίδιος, δεν το έχει δε να βγαίνει από την γυναίκα του...

Εγώ λοιπόν νομίζω οτι αν ο άντρας μας νιώθει καλά και δεν έχει πρόβλημα καλά θα είναι να είναι μέσα μαζί μας, οχι μόνο για εμάς που τον χρειαζόμαστε εκείνη την ώρα όσο τίποτα άλλο στον κόσμο, αλλά και για τον ίδιο του τον εαυτό. Τονίζω όμως οτι αυτό ισχύει μόνο αν εκεινος το θέλει και το αντέχει, γιατί διαφορετικά δεν έχει κανένα νόημα!!

Δημοσίευση

Κοριτσάκια καλημέρα και από εμένα και καλή εβδομάδα!:) Εγώ έχω να σας πω δύο περιπτώσεις που γνωρίζω προσωπικά. Η μία είναι όταν γέννησε η γυναίκα του θείου μου, ο οποίος μπήκε αποφασισμένος στην αίθουσα τοκετού και μάλιστα με την κάμερα!!!:ohmy: Σε κάποια στιγμή όμως...πάρτον κάτω...λιποθύμησε και η θεία μου άρχισε να φωνάζει στους γιατρούς και τις νοσοκόμες να τον συνεφέρουν...έχασε τον τοκετό γιατί ήταν ταύλα:laugh:

Η δεύτερη περίπτωση είναι όταν γέννησε μία φίλη μου και ειδοποίησαν τον άντρα της ο οποίος ήταν στη δουλειά, εκέινος ο καημένος έτρεξε, τον έντυσαν και μπήκε στην αίθουσα τοκετού για είναι μαζί με την γυναίκα του! Η φιλενάδα μου όμως μόλις τον είδε...τρελάθηκε...:ohmy: τον άρπαξε από τον γιακά και άρχισε να τον βρίζειν να τον χτυπά και να του φωνάζει πως αυτός είναι η αιτία που αυτή έχει φτάσει σε αυτή την κατάσταση, που πονάει κ.α.:laugh: Με τα πολλά...τον έβγαλε ο γιατρός έξω γιατί έκανε κακό στην ψυχολογία της φίλης μου...και ενώ εκείνος ήθελε, εκείνη δεν ήθελε ούτε να τον βλέπει. Ο γιατρός του εξήγησε πως αυτό συμβαίνει, το να θεωρεί δηλαδή η γυναίκα υπεύθυνο τον άντρα της για την δύσκολη κατάσταση που βρίσκεται εκείνη τη στιγμή!!!

Εγώ έτσι όπως το σκέφτομαι τώρα, θα ήθελα να είναι κοντά μου ο αντρούλης μου και να μου κρατά το χέρι... εκείνος όμως είναι σίγουρος πως δεν θα αντέξει...οπότε...μάλλον ο χρόνος θα δείξει!!!

:kiss: :kiss: :kiss:

Δημοσίευση

Κοριτσάκια καλημέρα και από εμένα και καλή εβδομάδα!:) Εγώ έχω να σας πω δύο περιπτώσεις που γνωρίζω προσωπικά. Η μία είναι όταν γέννησε η γυναίκα του θείου μου, ο οποίος μπήκε αποφασισμένος στην αίθουσα τοκετού και μάλιστα με την κάμερα!!!:ohmy: Σε κάποια στιγμή όμως...πάρτον κάτω...λιποθύμησε και η θεία μου άρχισε να φωνάζει στους γιατρούς και τις νοσοκόμες να τον συνεφέρουν...έχασε τον τοκετό γιατί ήταν ταύλα:laugh:

Η δεύτερη περίπτωση είναι όταν γέννησε μία φίλη μου και ειδοποίησαν τον άντρα της ο οποίος ήταν στη δουλειά, εκέινος ο καημένος έτρεξε, τον έντυσαν και μπήκε στην αίθουσα τοκετού για είναι μαζί με την γυναίκα του! Η φιλενάδα μου όμως μόλις τον είδε...τρελάθηκε...:ohmy: τον άρπαξε από τον γιακά και άρχισε να τον βρίζειν να τον χτυπά και να του φωνάζει πως αυτός είναι η αιτία που αυτή έχει φτάσει σε αυτή την κατάσταση, που πονάει κ.α.:laugh: Με τα πολλά...τον έβγαλε ο γιατρός έξω γιατί έκανε κακό στην ψυχολογία της φίλης μου...και ενώ εκείνος ήθελε, εκείνη δεν ήθελε ούτε να τον βλέπει. Ο γιατρός του εξήγησε πως αυτό συμβαίνει, το να θεωρεί δηλαδή η γυναίκα υπεύθυνο τον άντρα της για την δύσκολη κατάσταση που βρίσκεται εκείνη τη στιγμή!!!

Εγώ έτσι όπως το σκέφτομαι τώρα, θα ήθελα να είναι κοντά μου ο αντρούλης μου και να μου κρατά το χέρι... εκείνος όμως είναι σίγουρος πως δεν θα αντέξει...οπότε...μάλλον ο χρόνος θα δείξει!!!

:kiss: :kiss: :kiss:

Δημοσίευση

Κοριτσάκια καλημέρα και από εμένα και καλή εβδομάδα!:) Εγώ έχω να σας πω δύο περιπτώσεις που γνωρίζω προσωπικά. Η μία είναι όταν γέννησε η γυναίκα του θείου μου, ο οποίος μπήκε αποφασισμένος στην αίθουσα τοκετού και μάλιστα με την κάμερα!!!:ohmy: Σε κάποια στιγμή όμως...πάρτον κάτω...λιποθύμησε και η θεία μου άρχισε να φωνάζει στους γιατρούς και τις νοσοκόμες να τον συνεφέρουν...έχασε τον τοκετό γιατί ήταν ταύλα:laugh:

Η δεύτερη περίπτωση είναι όταν γέννησε μία φίλη μου και ειδοποίησαν τον άντρα της ο οποίος ήταν στη δουλειά, εκέινος ο καημένος έτρεξε, τον έντυσαν και μπήκε στην αίθουσα τοκετού για είναι μαζί με την γυναίκα του! Η φιλενάδα μου όμως μόλις τον είδε...τρελάθηκε...:ohmy: τον άρπαξε από τον γιακά και άρχισε να τον βρίζειν να τον χτυπά και να του φωνάζει πως αυτός είναι η αιτία που αυτή έχει φτάσει σε αυτή την κατάσταση, που πονάει κ.α.:laugh: Με τα πολλά...τον έβγαλε ο γιατρός έξω γιατί έκανε κακό στην ψυχολογία της φίλης μου...και ενώ εκείνος ήθελε, εκείνη δεν ήθελε ούτε να τον βλέπει. Ο γιατρός του εξήγησε πως αυτό συμβαίνει, το να θεωρεί δηλαδή η γυναίκα υπεύθυνο τον άντρα της για την δύσκολη κατάσταση που βρίσκεται εκείνη τη στιγμή!!!

Εγώ έτσι όπως το σκέφτομαι τώρα, θα ήθελα να είναι κοντά μου ο αντρούλης μου και να μου κρατά το χέρι... εκείνος όμως είναι σίγουρος πως δεν θα αντέξει...οπότε...μάλλον ο χρόνος θα δείξει!!!

:kiss: :kiss: :kiss:

Δημοσίευση

Κοριτσάκια καλημέρα και από εμένα και καλή εβδομάδα!:) Εγώ έχω να σας πω δύο περιπτώσεις που γνωρίζω προσωπικά. Η μία είναι όταν γέννησε η γυναίκα του θείου μου, ο οποίος μπήκε αποφασισμένος στην αίθουσα τοκετού και μάλιστα με την κάμερα!!!:ohmy: Σε κάποια στιγμή όμως...πάρτον κάτω...λιποθύμησε και η θεία μου άρχισε να φωνάζει στους γιατρούς και τις νοσοκόμες να τον συνεφέρουν...έχασε τον τοκετό γιατί ήταν ταύλα:laugh:

Η δεύτερη περίπτωση είναι όταν γέννησε μία φίλη μου και ειδοποίησαν τον άντρα της ο οποίος ήταν στη δουλειά, εκέινος ο καημένος έτρεξε, τον έντυσαν και μπήκε στην αίθουσα τοκετού για είναι μαζί με την γυναίκα του! Η φιλενάδα μου όμως μόλις τον είδε...τρελάθηκε...:ohmy: τον άρπαξε από τον γιακά και άρχισε να τον βρίζειν να τον χτυπά και να του φωνάζει πως αυτός είναι η αιτία που αυτή έχει φτάσει σε αυτή την κατάσταση, που πονάει κ.α.:laugh: Με τα πολλά...τον έβγαλε ο γιατρός έξω γιατί έκανε κακό στην ψυχολογία της φίλης μου...και ενώ εκείνος ήθελε, εκείνη δεν ήθελε ούτε να τον βλέπει. Ο γιατρός του εξήγησε πως αυτό συμβαίνει, το να θεωρεί δηλαδή η γυναίκα υπεύθυνο τον άντρα της για την δύσκολη κατάσταση που βρίσκεται εκείνη τη στιγμή!!!

Εγώ έτσι όπως το σκέφτομαι τώρα, θα ήθελα να είναι κοντά μου ο αντρούλης μου και να μου κρατά το χέρι... εκείνος όμως είναι σίγουρος πως δεν θα αντέξει...οπότε...μάλλον ο χρόνος θα δείξει!!!

:kiss: :kiss: :kiss:

Δημοσίευση

Καλημερα κοριτσια;Μαργαρητα με εκανες και γελασα!!:) :laugh: λες να παθει το ιδιο και ο αντρας μου;πω!πω!ΜΑΡΑΚΙ ειναι και αυτη μια αποψη που σου ειπε η καθηγητρια σου!!Το ερωτημα ειναι ομως..αντεχουν οι αντρες;ελπιζω να ειναι ο δικος μου και να αντεξει!!!:woohoo:

Δημοσίευση

Καλημερα κοριτσια;Μαργαρητα με εκανες και γελασα!!:) :laugh: λες να παθει το ιδιο και ο αντρας μου;πω!πω!ΜΑΡΑΚΙ ειναι και αυτη μια αποψη που σου ειπε η καθηγητρια σου!!Το ερωτημα ειναι ομως..αντεχουν οι αντρες;ελπιζω να ειναι ο δικος μου και να αντεξει!!!:woohoo:

Δημοσίευση

Καλημερα κοριτσια;Μαργαρητα με εκανες και γελασα!!:) :laugh: λες να παθει το ιδιο και ο αντρας μου;πω!πω!ΜΑΡΑΚΙ ειναι και αυτη μια αποψη που σου ειπε η καθηγητρια σου!!Το ερωτημα ειναι ομως..αντεχουν οι αντρες;ελπιζω να ειναι ο δικος μου και να αντεξει!!!:woohoo:

Δημοσίευση

Καλημερα κοριτσια;Μαργαρητα με εκανες και γελασα!!:) :laugh: λες να παθει το ιδιο και ο αντρας μου;πω!πω!ΜΑΡΑΚΙ ειναι και αυτη μια αποψη που σου ειπε η καθηγητρια σου!!Το ερωτημα ειναι ομως..αντεχουν οι αντρες;ελπιζω να ειναι ο δικος μου και να αντεξει!!!:woohoo:

Δημοσίευση

Μανούλα, νομίζω οτι εκείνη την ώρα θα γίνουν όλα όπως πρέπει να γίνουν και αν έχει το κουράγιο θα μπει. Εχω ακούσει πολλούς να λιποθυμούν εκείνη την ώρα και σίγουρα δεν θα είναι ότι καλύτερο και για εσένα...

Εξάλλου κορίτσια αυτή είναι και μια καινούργια "μόδα" που παλιότερα δεν γινόταν! Πόσα παιδία γεννηθήκαμε χωρίς την παρουσία του μπαμπά μας, πάθαμε τίποτα??? (δεν θέλω να ακούσω καμια κακία.......:P )

Δημοσίευση

Μανούλα, νομίζω οτι εκείνη την ώρα θα γίνουν όλα όπως πρέπει να γίνουν και αν έχει το κουράγιο θα μπει. Εχω ακούσει πολλούς να λιποθυμούν εκείνη την ώρα και σίγουρα δεν θα είναι ότι καλύτερο και για εσένα...

Εξάλλου κορίτσια αυτή είναι και μια καινούργια "μόδα" που παλιότερα δεν γινόταν! Πόσα παιδία γεννηθήκαμε χωρίς την παρουσία του μπαμπά μας, πάθαμε τίποτα??? (δεν θέλω να ακούσω καμια κακία.......:P )

Δημοσίευση

Μανούλα, νομίζω οτι εκείνη την ώρα θα γίνουν όλα όπως πρέπει να γίνουν και αν έχει το κουράγιο θα μπει. Εχω ακούσει πολλούς να λιποθυμούν εκείνη την ώρα και σίγουρα δεν θα είναι ότι καλύτερο και για εσένα...

Εξάλλου κορίτσια αυτή είναι και μια καινούργια "μόδα" που παλιότερα δεν γινόταν! Πόσα παιδία γεννηθήκαμε χωρίς την παρουσία του μπαμπά μας, πάθαμε τίποτα??? (δεν θέλω να ακούσω καμια κακία.......:P )

Δημοσίευση

Μανούλα, νομίζω οτι εκείνη την ώρα θα γίνουν όλα όπως πρέπει να γίνουν και αν έχει το κουράγιο θα μπει. Εχω ακούσει πολλούς να λιποθυμούν εκείνη την ώρα και σίγουρα δεν θα είναι ότι καλύτερο και για εσένα...

Εξάλλου κορίτσια αυτή είναι και μια καινούργια "μόδα" που παλιότερα δεν γινόταν! Πόσα παιδία γεννηθήκαμε χωρίς την παρουσία του μπαμπά μας, πάθαμε τίποτα??? (δεν θέλω να ακούσω καμια κακία.......:P )


  • Απαντήσεις

    • Καλησπερα. Οπως σου εγραψε και η αλλη κοπελα οι περισσοτερες γυναικες περναμε απο αυτην τη φαση αργα η γρηγορα. Ειτε απευθειας μετα τον τοκετο ειτε καποιους μηνες μετα. Θα σου γραψω για την προσωπικη μου εμπειρια επειδη καποια πραγματα που ειπες τα νιωθω κι εγω. Εχω ενα παιδι,τωρα ειναι 16 μηνων και καθε μερα νιωθω οτι δεν μπορω να παρω τα ποδια μου. Βλεπω αλλες μανουλες που ειναι παντα περιποιημενες ενω εγω οταν βγαινουμε συνηθως επειδη δεν προλαβαινω βγαινω οπως να ναι. Τωρα π ξεκινησα τη δουλεια εχω εξαντληθει με αποτελεσμα να ειμαι πολυ συχνα αρρωστη και πολλες φορες σκεφτομαι οτι το παιδι μου θα ηταν καλυτερα αν ειχε αλλη μαμα. Αυτες οι σκεψεις ειναι στιγμιαιες, οταν παρεις μια ανασα και δωσεις λιγο χρονο στον εαυτο σου θα δεις τα πραγματα πιο καθαρα. Για το μωρακι σου εισαι ολος του ο κοσμος προσπαθεις καθε μερα να του δωσεις το καλυτερο κι αυτο ειναι πολυ σπουδαιο. Μη συγκρινεις τον εαυτο σου με αλλες γυναικες,η καθεμια εχει τις δικες της αντοχες και αυτο δεν ειναι κακο. Αλλωστε να σου πω και κατι τα παιδακια θελουν απλα πραγματα και λιγα για να ειναι χαρουμενα. Δε χρειαζεται να πασχιζουμε παντα για το τελειο. Φροντισε τον εαυτο σου γιατι το μωρο σου πιο πολυ αυτο εχει αναγκη μια χαρουμενη μαμα.
    • Καλησπερα,οχι δεν εχω δωσει ψαρι. Της δινω λιγο μοσχαρι και μεχρι στιγμης το εχει δεχτει και απλα εισαγω λαχανικα για να εχω επιλογες. Θα την δοκιμασουμε παλι λιγο κοτοπουλο αλλα τωρα που ειναι αρρωστουλα δεν θα εισαγω κατι νεο. Σημερα το απογευμα μου σηκωσε και 38 πυρετο αλλα ισως ειναι τα δοντακια της γιατι και στο φαγητο αν ακουμπησει το κουταλακι στα πρησμενα ουλα αρχιζει και κλαει με λυγμους. 
    • Μακαρι μακαρι μακαρι! Η αληθεια ειναι οτι φοβομαστε να παραδεχτούμε οτι νιώθουμε ολα αυτά σε μια απ τις πιο ευτυχισμένες περιόδους της ζωής μας που τελικά δεν ειναι ακριβώς έτσι..λογω των ορμονών και των απαιτητικων συνθηκών. Φανταζόμουν βέβαια οτι με το πέρασμα του καιρού ολα αυτα τα ψυχικά βαρη θα εξασθενούν ενώ σε μενα πχ συμβαίνει το ανάποδο. Ευελπιστώ να επιστρέψω σε λιγο διάστημα και να ξαναγράψω με πιο καθαρο μυαλό την εξέλιξη γιατι θεωρώ οτι πολλες γυναίκες εχουν αναγκη απο αυτό. Οπως κι εγω που άνοιξα αυτο το θέμα διαβαζοντας κι αλλα παρομοια. Εχω απευθυνθεί στην φαιναρετη και ελπίζω ολα καλα! Επισης ,δυστυχώς στον κυκλο μου καμια φιλη μου δεν εχει παιδι ακόμα οποτε θεωρω οτι θα καταλάβουν μόνο οσες εχουν βιώσει οτι βιωνει μια μαμά. Αυτός ειναι και ο λογος που ενιωσα την αναγκη να το συζητήσω με σας
    • Ούτε το εχω συνειδητοποιήσει, σ'ευχαριστω γλυκιά μου με το καλο να κρατήσεις το κοριτσάκι σου🩷
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...