Γεια σας μάνουλες!Είμαι καίνουρια στην παρέα αν και παρακολουθώ το site εδώ και πολύ καιρό!είμαι και νέα μανούλα πριν λίγο καιρό ζήτησα τη γνώμη σας περί θηλασμού κ η αλήθεια είναι πως με βοηθήσατε πολύ!Είναι αλήθεια πως τη μητρότητα τη βιώνω σαν την πιο όμορφη περίοδο της ζωής μου αλλά κ την πιο δύσκολη!οι ατελειωτες ώρες θηλασμού,το γάλα που τρέχει κ με κάνει να κολλάω και να ζω μέσα στη ντουζιέρα,το ξενύχτι,το κλείσιμο,η ζέστη,κ τα επαγγελματικά ταξίδια του άντρα μου!νιώθω ότι τα τραβάω όλα μόνη μου!Βέβαια δεν μπορώ να μην του αναγνωρίσω πως όταν είναι σπίτι με βοηθάει τρομέρα,αλλά πως να το κάνουμε η ανατροφή ενός μωρού είναι στην αρμοδιότητα της μανούλας,ιδίως αν το θηλάζει!Το θεμά είναι πως βλέπω ότι έχουμε απομακρυνθεί!Ναι μεν χαρά για το μωράκι μας,αλλά εμείς σαν ζευγάρι περνάμε μια φάση ψυχρότητας...ίσως θέλουμε λίγο το χρόνο μας να βρούμε τις νέες ισορροπίες..ετσι θέλω να πιστεύω γιατί γενικώς ήμασταν ένα πολύ αγαπημένο ζευγάρι...Εχετε βιώσει κάτι παρόμοιο με το συντροφό σας?μια φίλη μου λεει πως όλα αυτά είναι φυσιολογικά και πολλά ζευγάρια που είναι νέοι γονείς περνάνε τέτοιες φάσεις!!!!!!!

μόνο ένα πράγμα θα σου πω.

είναι η φυσιολογική ροή των πραγμάτων, συμβαίνει σε 9 από τα 10 σπίτια που μόλις γεννήθηκε παιδί...

εμένα τώρα είναι 1 έτους ο μικρος και μόλις έχουμε αρχίσει να λέμε ότι είμαστε ζευγάρι ξανά- πριν τσακωμοί- νεύρα, ενταση, σχεδόν ανύπαρκτη σεξουαλική ζωή κλπ- κλπ

μην ανησυχείς, αλλά και μην το αφήσεις να ξεφύγει από τα όρια του και χάσεις το παιχνίδι.

φιλιά και υπομονή.

και το νου σου,

η γυναίκα κραταέι το σπίτι και αυτή είναι που μπορεί να το διαλύσει στο δευτερόλεπτο, δυστυχώς έχουμε και αυτή την αρμοδίότητα.

ΥΠΟΜΟΝΗ !!!!!!!!

Έχει απόλυτο δίκαιο η φίλη σου. Έτσι είναι όταν γίνεσαι γονιός, αλλάζουν οι προτεραιότητες και το ζευγάρι νιώθει ότι έχει χάσει την επικοινωνία.

Δεν είναι όμως έτσι, θα το δεις στην πορεία. Το μωράκι σου είναι ακόμα μικρό, απ’ ότι κατάλαβα και είσαι συνέχεια προσηλωμένη πάνω του. Έχεις και τον θηλασμό, που είναι κι αυτό ένα μεγάλο κομμάτι, είναι και οι ορμόνες στην μέση που ακόμα δεν έχουν βρεί ισσοροπία...ε δεν θέλεις κι άλλα νομίζω!

Είναι δύσκολο να μένεις πίσω μόνη με ένα μωρό, αλλά αφού έτσι είναι η φύση της δουλειάς του, δεν νομίζω πως έχεις την πολυτέλεια της επιλογής.

Χαλάρωσε, θα μεγαλώσει και το παιδάκι σας και θα δεις τι όμορφες στιγμές θα βιώνεται όλοι μαζί σαν οικογένεια.

Όλες έχουμε περάσει από αυτό το στάδιο....ο χρόνος θα δείξει!!!!

Αμα σου πω μετα απο ποσο καιρο καναμε σεξ με τον αντρα μου..θα φριξειςε

>Οπως ειπε και η Ζαιρα, ειναι μια σχεδον φυσιολογικη ροη των πραγματων..και ειναι λογικο.

και οι δυο επικεντρωνεστε στις πρωτες φροντηδες του παιδιου σας.

Εφοσον η σχεση ειναι υγυης, θα δεις πως οσο μεγαλωνει το μωρακι σας και δεν θα σας χρειαζετε τοσο μα τοσο πολυ...γιατι τωρα ειναι μικρο και εξαρταται απολυτα απο τις φροντιδες σας..θα βελτιωθουν αρκετα τα πραγματα..θα κανετε και τς βολτες σας, τις εκδρομες σας.

Το θεμα ειναι να υπαρχει κατανοηση..

ετσο ειναι κοπελα μου η αρχη ειναι παντα δυσκολοι για ολεσ τις πλευρες και εμεις καπως ετσι ημασταν και οπωσ λενε οι περισσοτερες κοπελες τωρα στο χρονο πλεον ειμαστε σχεδον οπως ημασταν πριν κανουμε παιδακι.υπομονη και ο καιρος θα τα φερει παλι στα ισια

Θα συμφωνήσω με τις προηγούμενες μανούλες.

Και εμείς μετα τη γέννηση του γιού μας περάσαμε πολλές εντάσεις,τσακωμους και εκνευρισμούς μεταξύ μας.

Ε και η σεξουαλική ζωή ήταν ...΄΄αστα να πάνε!!!

Απλα θα σου πω πως τελικα αυτα είναι φυσιολογικα και τα βιώνουν τα περισσότερα ζευγάρια.Είναι μέχρι να καταφέρουμε να εναρμωνιστούμε με τα νέα δεδομένα στη ζωή μας , που αν και είναι τα ομορφότερα για ένα ζευγάρι δεν παυουν να δημιουργούν αναταραχές!!!!

Χρονικα το τοποθετώ και εγώ λίγο μετα το χρόνο...

Το μωρό αλλαζει,γίνεται παιδάκι,αλλάζει κατα πολύ η διατροφή του και γενικα αρχίζει να κινείται ανεξάρτητα.

Το μονο που έχεις να κάνεις είναι υπομονή και να απολαυσεις αυτες τις στιγμές με το μωράκι σου.Και μην ξεχνάς,εμείς έχουμε το παιχνίδι στα χέρια μας,άσχετα αν εγώ προσωπικά το ξεχνάω πάντα!