Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Συγνώμη που άργησα να σας γράψω δυό λόγια,αλλά πόναγα πολύ μετά την καισαρική συν ότι πραγματικά δεν είχα καθόλου χρόνο με τον μπέμπη που μας τρέχει και τους δύο σαν τρελούς!!!!!!!!!!!!!

Μπήκα προγραμμάτισμένα και έκτακτα όπως ξέρετε οι καλοκαιρινές μανούλες και οι μανούλες Ιουλίου,για τοκετό στις 16-06-2010,με καισαρική!!!!!!!!!!!! Η συγκίνηση τεράστια απο την στιγμή που φτάσαμε στο πάρκιν του Ιασώ!!!!!!!!! Η αγωνία μου τεράστια όσο με πέρναγαν στα διαδικαστικά και την προετοιμασία της γέννας!!!!!!!!!!!!!!

Δεν αλλάζω με τίποτα στον κόσμο την στιγμή που κατέβασαν το πανί και μου δείξαν τον γιό μου κατευθείαν απο την κοιλιά μου,ο οποίος ήταν και τυλιγμένος με τον ομφάλιο λόρο!!!!!!!!!!!!! Έκλαψε αμέσως,και μόλις τον ακούμπησαν στο στήθος μου ηρέμησε το μωρό μου!!!!!!!!!!!!

Ξέχασα να σας πω πως στην αίθουσα που με είχαν και ακούγαμε την καρδιά του μωρού,καρδιοτοκογράφο,επειδή είχα πόνους μου μετράγαν τις συσπάσεις και μου είπαι η μαία μου πως ούτε ραντεβού να είχαμε με τον μπέμπη!!!!!!!!!! Έχεις συσπάσεις ανα 10 λεπτά,σήμερα θα γένναγες ούτως ή άλλως!!!!!!!!!!!!!! Ευτυχώς που έγινε καισαρική γιατί ο μπεμπούλης ήταν τυλιγμένος και με τον ομφάλιο!!!!!!!!!!!!!!!!! Ο Θεός έδωσε να πάνε όλα καλά και η Παναγία προστάτεψε το παιδάκι μας και πήγαν όλα μια χαρά!!!!!!!!!!!!!!! Τον γέννησα στην 37η εβδομάδα, 36+6,σχεδόν θα συμπλήρωνα την 37!!!!!!!!! Το βάρος του 2840 και ύψος 49 εκατοστά!!!!!!!!!!!!!!

Είμαστε ευτυχισμένοι που μας ευλόγισε ο Θεός με αυτό το μωράκι!!!!!!

Είναι ένας κούκλος με πολλά μαλλιά,λες και βγήκε απο το κουρείο και η παιδίατρος μας,μας είπαι πως τα ματάκια του μάλλον θα είναι ανοιχτόχρωμα!!!!!!!!!!!! Γεννήθηκε με σκούρα μαλλάκια,αλλά τώρα που αρχίζουν τα πεφτουν τα μαλλάκια της κοιλιά σιγά σιγά δείχνουν να ανοίγουν το χρώμα τους προς το ξανθούλι!!!!!!!!!!!! :laugh: :laugh:

Είχαμε περιπετιούλες στην αρχή όταν πήγαμε σπίτι γιατί σήκωσε ίκτερο και όλο κοιμόταν και δεν έτρωγε και είχαμε κατατρομάξει μέχρι να μας πουν τι συμβαίνει με το μωρό μας,συν ότι εγώ επειδή ήμουν 5 μέρες άυπνη,δεν μπορούσα να κοιμηθώ στο μαιευτήριο, ταλαιπωρημένη απο την καισαρική,δεν μπορούσα να πάρω ανάσα και με πόναγε το στήθος μου αλλά τελικά ήταν απο την υπερκόπωση και τέλος καλό όλα καλά!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Η διαδρομή του τοκετού είναι μαγευτική όσο και να μας τρομάζει,αξίζει όλο τον κόσμο,είναι υπέροχο συναίσθημα,είναι η ίδια η ζωή!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΓΙΕ ΜΟΥ ΣΕ ΛΑΤΡΕΥΩ,ΕΙΜΑΙ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΗ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΑΘΕΡΑΠΕΥΤΑ Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ ΠΑΝΤΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Αργησα να γράψω την ιστορία μου,αλλά σημασία έχει ότι παρότι πόναγα σας σκευτόμουν απο την πρώτη στιγμή και εύχομαι για όλες μα για όλες τις κοπέλες με το καλό να φέρουν στο κόσμο τα αγγελούδια τους !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΦΙΛΑΚΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΜΑΣ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! :kiss::kiss::kiss:

Δημοσίευση

ΑΝΝΑ ΜΑΡΙΑ ΣΟΥ ΕΟΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΣΟΥ.ΕΙΘΕ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙ ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΠΑΖΕΙ ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ!! ΔΙΑΒΑΣΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΕΣ ΚΑΙ ΚΛΑΙΩ ΑΚΟΜΑ ΑΠΟ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ.ΤΟ ΕΧΩ ΖΗΣΕΙ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΖΗΣΩ ΑΝ ΠΑΝΕ ΟΛΑ ΚΑΛΑ ΣΕ 2,5 ΜΗΝΕΣ.ΦΙΛΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΝ ΓΙΟ ΣΟΥ.

Δημοσίευση

Αννα-μαρια μου!!!!!!να σου ζησει και απο εδω το αγορακι σου!!!!!τι συγκινητικη ιστορια!!!!!ανηπομονω να τη ζησω και γω σε μερικες εβδομαδες.ακουγεσαι τοσο ευτυχισμενη!!χαιρομαι που ολα πηγαν καλα και εχεις αγκαλιτσα σου το αγορακι σου!!!να ειστε ευτυχισμενοι οικογενειακως και παντα η Παναγιτσα μας να προστατευει το αγορακι σου!!!φιλακια πολλα!!!!!!

Δημοσίευση

Άννα-Μαρια

να σας ζήσει το αγοράκι σας!

Η πιο ευτυχισμένη στιγμή στην ζωή μας

όταν γεννήσαμε το μωράκι μας

κ μου το έβαλαν στο στήθος....

Η πρώτη μας γνωριμία σαν οικογένεια!

Ααααχ, ακόμα το θυμόμαστε κ συγκηνούμαστε

σαν τότε...

Πως είναι οι πρώτες μέρες στο σπίτι;

Γεμάτος άγχος αλλά κ απέραντη ευτυχία, ε;

Γερό να είναι το μωρό σας κ τυχερό στην ζωή του...

Καλή λοχεία κ σε σένα!!!

Δημοσίευση

Άννα Μαρία μου, να σας ζήσει ο μπεμπάκος σας! Να είναι πάντοτε καλά γλυκούλα μου! Πολύ με συγκίνησες, πάρα πολύ :kiss: Θυμάμαι την ταλαιπωρία που πέρασες και βάζω στοίχημα, όπως μας περιγράφεις αυτές τις μοναδικές στιγμές, ότι σβήστηκε σε μια στιγμή, με το που τον είδες! Να είστε πάντα υγιείς και αγαπημένοι οι τρεις σας! Όποτε μπορείς θα μπαίνεις να μας λες τα νέα σας, ναι; Φιλάκια νέα μανούλα και μπεμπάκο :kiss::kiss:

Δημοσίευση

Μια ακομαμανουλα αθεραπευτα ερωτευμενη με το παιδι της.Να σου ζησει να τον χαιρεστε και συντομα και συ να γινεις καλα για να απολαυσεις την καθε στιγμη με το παιδι σου χωρις ενοχλητικους πονους.Ο θεος να σας εχει καλα και να σας φροντιζει.

  • 2 weeks later...
Δημοσίευση

Κορίτσια σας ευχαριστώ όλες για τις ευχούλες που μας δίνετε!!!!!!!!!

Εύχομαι υγέια και για τα δικά σας μπεμπουλίνια και ευτυχισμένα να'ναι σ'όλη τους τη ζωή και όσες περιμένουν με το καλό να πάρουν αγκαλίτσα τα υγιέστατα μωράκια τους!!!!!!!!!!!

Περιμένω να δω πότε θα βάλει ο άντρας μου φώτο του μπέμπη μας,δεν έχουμε και χρόνο,μας τρέχει γιατί όλο γρινιάζει απο πονάκια και όλο πεινάει,είναι πειναλογκάκος!!!!!!!!!!!!!!!

ΦΙΛΑΚΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΜΑΣ!!!!!!!!!! :kiss::kiss::kiss:

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Καλημερα κοριτσι μου. Θα με ακουσεις λιγο αυστηρη αλλα εφοσον δεν εχεις καποιον ανθρωπο στο περιβαλλον σου να το κανει, ας γινω εγω. Θελω σε παρακαλω να βρεις αμεσα εναν ειδικο ψυχικης υγειας και να απευθυνθεις. Δε θα σου χαιδεψω τα αυτια, το αγχος, η κουραση και η αγωνια, ναι, σαφως και υπαρχουν στο 80% των μαμαδων. Δεν ειναι ομως μονιμα, ουτε αγουν την καθημερινοτητα μας. Οι αυτοκαταστροφικες σκεψεις, η μονιμη μελαγχολια, η πεποιθηση οτι η ζωη σου τελειωσε, η δυσφορια που αυξανεται τη νυχτα, οι φοβιες για το παιδι το σκοταδι κλπ ομως δειχνουν οτι κατι παθολογικο ελλοχευει. Προφανως κι ολα μπορουν να βελτιωθουν αλλα πρεπει να φροντισεις τον εαυτο σου και την ψυχικη σου υγεια κι ισορροπια. Κι εφοσον δεν εχεις υποστηρικτικο περιβαλλον να το κανει για σενα και να σε παρει απ το χερι να σε παει σε εναν εξειδικευμενο ψυχιατρο η εστω ψυχολογο, πρεπει να το κανεις μονη σου εσυ. Τωρα ειναι η στιγμη. Μην το αφηνεις αλλο να σε τρωει. Ολα θα βελτιωθουν, αλλα πρεπει να αναλαβεις δραση. 
    • Καλησπερα. Οπως σου εγραψε και η αλλη κοπελα οι περισσοτερες γυναικες περναμε απο αυτην τη φαση αργα η γρηγορα. Ειτε απευθειας μετα τον τοκετο ειτε καποιους μηνες μετα. Θα σου γραψω για την προσωπικη μου εμπειρια επειδη καποια πραγματα που ειπες τα νιωθω κι εγω. Εχω ενα παιδι,τωρα ειναι 16 μηνων και καθε μερα νιωθω οτι δεν μπορω να παρω τα ποδια μου. Βλεπω αλλες μανουλες που ειναι παντα περιποιημενες ενω εγω οταν βγαινουμε συνηθως επειδη δεν προλαβαινω βγαινω οπως να ναι. Τωρα π ξεκινησα τη δουλεια εχω εξαντληθει με αποτελεσμα να ειμαι πολυ συχνα αρρωστη και πολλες φορες σκεφτομαι οτι το παιδι μου θα ηταν καλυτερα αν ειχε αλλη μαμα. Αυτες οι σκεψεις ειναι στιγμιαιες, οταν παρεις μια ανασα και δωσεις λιγο χρονο στον εαυτο σου θα δεις τα πραγματα πιο καθαρα. Για το μωρακι σου εισαι ολος του ο κοσμος προσπαθεις καθε μερα να του δωσεις το καλυτερο κι αυτο ειναι πολυ σπουδαιο. Μη συγκρινεις τον εαυτο σου με αλλες γυναικες,η καθεμια εχει τις δικες της αντοχες και αυτο δεν ειναι κακο. Αλλωστε να σου πω και κατι τα παιδακια θελουν απλα πραγματα και λιγα για να ειναι χαρουμενα. Δε χρειαζεται να πασχιζουμε παντα για το τελειο. Φροντισε τον εαυτο σου γιατι το μωρο σου πιο πολυ αυτο εχει αναγκη μια χαρουμενη μαμα.
    • Καλησπερα,οχι δεν εχω δωσει ψαρι. Της δινω λιγο μοσχαρι και μεχρι στιγμης το εχει δεχτει και απλα εισαγω λαχανικα για να εχω επιλογες. Θα την δοκιμασουμε παλι λιγο κοτοπουλο αλλα τωρα που ειναι αρρωστουλα δεν θα εισαγω κατι νεο. Σημερα το απογευμα μου σηκωσε και 38 πυρετο αλλα ισως ειναι τα δοντακια της γιατι και στο φαγητο αν ακουμπησει το κουταλακι στα πρησμενα ουλα αρχιζει και κλαει με λυγμους. 
    • Μακαρι μακαρι μακαρι! Η αληθεια ειναι οτι φοβομαστε να παραδεχτούμε οτι νιώθουμε ολα αυτά σε μια απ τις πιο ευτυχισμένες περιόδους της ζωής μας που τελικά δεν ειναι ακριβώς έτσι..λογω των ορμονών και των απαιτητικων συνθηκών. Φανταζόμουν βέβαια οτι με το πέρασμα του καιρού ολα αυτα τα ψυχικά βαρη θα εξασθενούν ενώ σε μενα πχ συμβαίνει το ανάποδο. Ευελπιστώ να επιστρέψω σε λιγο διάστημα και να ξαναγράψω με πιο καθαρο μυαλό την εξέλιξη γιατι θεωρώ οτι πολλες γυναίκες εχουν αναγκη απο αυτό. Οπως κι εγω που άνοιξα αυτο το θέμα διαβαζοντας κι αλλα παρομοια. Εχω απευθυνθεί στην φαιναρετη και ελπίζω ολα καλα! Επισης ,δυστυχώς στον κυκλο μου καμια φιλη μου δεν εχει παιδι ακόμα οποτε θεωρω οτι θα καταλάβουν μόνο οσες εχουν βιώσει οτι βιωνει μια μαμά. Αυτός ειναι και ο λογος που ενιωσα την αναγκη να το συζητήσω με σας
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...