Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΚΟΡΙΤΣΙΑ!ΕΧΩ ΕΝΑ ΑΓΟΡΑΚΙ 11 ΜΗΝΩΝ ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΕΡΠΑΤΗΣΕΙ ΑΚΟΜΑ!ΒΕΒΑΙΑ ΜΠΟΥΣΟΥΛΑΕΙ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΕΠΙΠΛΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΥΝΑΜΗ ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΓΙΑ ΑΡΚΕΤΗ ΩΡΑ!ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΩ;ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΒΟΗΘΗΣΩ;ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΣΑΣ!

Δημοσίευση

Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Ν΄ΑΓΧΩΝΕΣΑΙ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΕ!!ΚΑΘΕ ΠΑΙΔΑΚΙ ΕΧΕΙ ΘΕΛΕΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟ!!Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΣΗΚΩΝΕΤΑΙ ΑΠΟ 9 ΠΕΡΙΠΟΥ ΜΗΝΩΝ!ΓΥΡΩ ΣΤΟΥΣ 10 ΕΚΑΝΕ ΚΑΠΟΙΑ ΒΗΜΑΤΑΚΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ 11 ΠΕΡΠΑΤΟΥΣΕ ΜΕ ΒΟΗΘΕΙΑ!!ΣΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΜΑΣ ΠΕΡΠΑΤΟΥΣΑΜΕ ΚΑΝΟΝΙΚΑ!!ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΚΑΘΕ ΠΑΙΔΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΠΕΡΠΑΤΗΣΕΙ!!

Δημοσίευση

το καθε παιδακι περπατα οταν νιωσει ετοιμο οτι τα ποδια του το βαστουν γερα!

η κορη μου περπατησε 18,5 ,μηνων

την μια μερα σηκωθηκε και εκανε 2-3 βηματα υποβασταζομενη, την επομενη εκανε 2-3 χωρις να κρατιεται, την3η μερα 5 βηματα και την επομενη περπατουσε κανονικα, δεν επεσε απο ασταθια ποτε!

μην σε αγχωνει αυτο!

Δημοσίευση

να μην αγχωνεσαι εχει δικιο η βικυ το καθε παιδι εχει τους δικους του ρυθμους αναπτυξης..

εμενα ο γιος μου 6 μηνων πιαστηκε απο το επιπλο κ σηκωθηκε κ 8 μηνων

εκανε τα πρωτα του βηματακια..ομως ειναι σχεδον 2 χρονων κ τωρα εχει αρχισει σιγα σιγα να λεει λεξουλες...

του ειχα παρει στρατα κ τον βοηθησε παρα πολυ πιστευω...

Δημοσίευση

ειναι χοντρουλης?εμενα περπατησε 20 μερες αφου ειχε κλεισει τους 12 μηνες!!!!!τα αγορια ειναι συνηθως τεμπελικα σε ολα!!!!!μην αγχωνεσαι,σε λιγο δεν θα τον προλαβαινεις!!!!σε καταλαβαινω,εμεις οι μανουλες ολο αγχος εχουμε και θα εχουμε μεχρι να πεθανουμε!!!!

Δημοσίευση

Η Ιωάννα μου κρατόταν από έπιπλα και περπατούσε σχεδόν από 8 μηνών, ενώ δεν είχε ακόμα μπουσουλήσει...Μπουσούλησε περίπου 9-9,5 μηνών και μετά βαριόταν να περπατάει...Γύρω στους 11 μήνες άρχισε να κάνει 2-3 βηματάκια και περπάτησουσε πλέον μόνη της 11,5 μηνών...Βέβαια ήμασταν συνέχεια από πίσω της να μην πέσει...Τώρα πια 14 μηνών περπατάει σχεδόν τέλεια...Την αφήνουμε και αλωνίζει...

όμως κοριτσάκι μου μην αγχώνεσαι..Το κάθε παιδάκι είναι διαφορετικό και θέλει το χρόνο του...Όταν είναι έτοιμο θα περπατήσει...Και σκέψου ότι αυτό γίνεται από τη μια μέρα στην άλλη...Ξαφνικά!!!!Απόλαυσε λίγο ακόμα την μπεμπέ φάση γιατί μετά θα σου κοπεί η μέση...Άσε που δε θα θέλει καθόλου αγκαλίτσα... :(

Δημοσίευση

ο πρωτος μου γιος περπατησε 12 μηνων ενω μπουσουλουσε απο 7μηνων,ο δευτερος μου 15 μηνων και μπουσουλησε οταν ηταν 9 μηνων μην αγχωνεσαι καθε παιδι ειναι διαφορετικο και εχει τους δικους του ρυθμους οταν ερθει η ωρα του θα περπατησει ;);)

Δημοσίευση

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΚΟΡΙΤΣΙΑ!Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ ΓΕΜΑΤΟΥΛΗΣ ΟΧΙ ΤΕΤΡΑΠΑΧΟΣ!ΣΤΡΑΤΟΥΛΑ ΤΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΑ ΤΗΝ ΣΥΝΗΘΙΣΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΒΑΡΙΕΤΑΙ!ΠΑΝΤΩΣ Η ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ ΛΕΕΙ ΟΧΙ ΠΟΛΥ ΣΤΗΝ ΣΤΡΑΤΑ!ΠΡΙΝ ΚΑΝΑ ΜΗΝΑ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΜΠΟΥΣΟΥΛΑΕΙ!ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΠΑΝΕ ΟΛΑ ΚΑΛΑ!ΠΑΝΤΩΣ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΜΕ ΚΟΥΡΑΖΕΙ Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΒΙΑΖΟΜΑΙ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΗΣΕΙ!ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΣΩ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΤΟΥ ΒΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΑΓΧΩΘΗΚΑ!ΝΑ ΧΑΙΡΕΣΤΕ ΤΑ ΜΩΡΑΚΙΑ ΣΑΣ!

Δημοσίευση

Eμεις σημερα κλεισαμε τους 11 μηνες.. :)

Μπουσουλαει απο 8,5 μηνων.

Πριν λιγες μερες εκανε τα πρωτα της βηματα ολομοναχη.. :)

Επεσε με τον κωλο.. φοβηθηκε (μαλλον) δε την τρομαξα..

αρχισε να κλαιει κι απο κεινη τη μερα πεπραταει μονο αν την πιανω

απ΄τα χερακια... :)

Μικρουλια ειναι μωρε.. θα περπατησουν αργα ή γρηγορα.

Μην αγχωνεσαι.

Δημοσίευση

καθε παιδακι περπαταει οταν ειναι ετοιμο. Εμεις δεν μπουσουλήσαμε καθολου. Περπατησαμε την ημέρα που γιναμε ακριβως 11 μηνών κ μαλιστα καλή αποσταση κ απο εκεινη την μερα ολο περα δωθε πηγαινε. Αλλα δεν υπαρχει λογος ανυσυχιας.

Δημοσίευση

mother9 μην αγχωνεσαι τοσο πολυ!!οπωςειπαν κ αλλες κοπελες,τοκαθε παιδακι ειναι διαφορετικο κ εχει διαφορετικο ρυθμο αναπτυξης!!!

εμενα το 1ο μου μπουσουλησε 8μηνων κ περπατησε 11 μηνων!!

το 2ο μπουσουλησει 10μηνων κ περπατησε 13μηνων!!

το 3ο μπουσουλησε 8,5 μηνων...!!τωρα ειναι 9,5 κ ακομα μπουσουλαει!!!αχαχαχα!!! :P:P

Δημοσίευση

ΜΗΝ ΑΓΧΩΝΕΣΑΙ...

ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΜΕΡΑ ΘΑ ΞΕΦΥΓΕΙ!!!!!

ΑΠΟΛΑΥΣΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΩΡΑ,ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΓΥΡΙΖΟΥΝ ΠΙΣΩ :P:P

Ο ΘΟΔΩΡΑΣ ΔΕΝ ΕΛΕΓΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΜΠΟΥΣΟΥΛΗΜΑ.

ΕΙΧΑ ΑΠΕΛΠΙΣΤΕΙ.

ΚΑΙ ΤΣΟΥΠ!ΠΡΙΝ 2 ΒΔΟΜΑΔΕΣ ΣΗΚΩΘΗΚΕ ΟΡΘΙΟΣ.

ΕΙΜΑΣΤΕ 15 ΜΗΝΩΝ

Δημοσίευση

Καλησπέρα! Θα σου μιλήσω, οχι μόνο σαν μανούλα αλλά στηριζόμενη στην επαγγελματική μου ιδιότητα (είμαι Εργοθεραπεύτρια - Φυσιοθεραπεύτρια) κ θα σε καθησυχάσω :) . Η ανάπτυξη είναι εξατομικευμένη αλλά υπάρχει ένας αναπτυξιακός χάρτης που εάν κάποιο παιδάκι ξεφύγει πολύ από αυτόν τότε κ μόνο τότε προβληματιζόμαστε. Προς το παρόν δεν υπάρχει κανένας λόγος να ανησυχείς, είστε μέσα στα απολύτως φυσιολογικά! Από αυτά που γράφεις υποθέτω ότι σε πολύ λίγο καιρό δεν θα σε απασχολεί το συγκεκριμένο θέμα γιατί θα τρέχεις πίσω από το πιτσιρίκι σου;). Εάν παρατηρήσεις μια στασιμότητα (σε σχέση σε τα στάδια που εχει ηδη κατακτήσει, π.χ σε 2 μήνες να κάνει ακριβώς αυτά που κάνει τώρα) στην κινητική του ανάπτυξη, τότε το ξανα συζητάμε, αλλά δεν θα χρειαστεί ;) . Να αναφέρω απλά ότι στην περπατούρα δεν ενδείκνυται να βάζετε το παιδί περισσότερο από 2 ώρες την ημέρα.

Δημοσίευση

mother9 έγραψε:

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ ΚΟΡΙΤΣΙΑ!Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ ΓΕΜΑΤΟΥΛΗΣ ΟΧΙ ΤΕΤΡΑΠΑΧΟΣ!ΣΤΡΑΤΟΥΛΑ ΤΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΑ ΤΗΝ ΣΥΝΗΘΙΣΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΒΑΡΙΕΤΑΙ!ΠΑΝΤΩΣ Η ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ ΛΕΕΙ ΟΧΙ ΠΟΛΥ ΣΤΗΝ ΣΤΡΑΤΑ!ΠΡΙΝ ΚΑΝΑ ΜΗΝΑ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΜΠΟΥΣΟΥΛΑΕΙ!ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΠΑΝΕ ΟΛΑ ΚΑΛΑ!ΠΑΝΤΩΣ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΜΕ ΚΟΥΡΑΖΕΙ Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΒΙΑΖΟΜΑΙ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΗΣΕΙ!ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΚΑΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΣΩ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΤΟΥ ΒΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΑΓΧΩΘΗΚΑ!ΝΑ ΧΑΙΡΕΣΤΕ ΤΑ ΜΩΡΑΚΙΑ ΣΑΣ!

Σε κουράζει η αγκαλιά;;;; Να δεις το κυνηγητό πόσο θα σε κουράζει..Μέσα στο σπίτι λύνονται τα χέρια σου όταν περπατάει. Έξω όμως...τρελό τρέξιμο. Δεν κάθεσαι λεπτό :blink:

Ο δικός μου περπάτησε 13 μηνών.

Δημοσίευση

μην ανυσηχεις κοπελα μου! ο δικος μου ηταν τοοοσο υσηχος και ηρεμος (ακομα και τελμπελακο θα μπορουσες να τον πεις) και αργησε πολυ να περπατησει! 16 μηνων περπατησε και δεν μπουσουλησε ποτε μα ποτε!

ειχα αγχωθει και γω παρα πολυ και τελικα τωρα αναπολω τις στιγμες που δεν περπατουσε και δεν εριχνα το τρελλο κυνηγι!!! :P :P :P

Δημοσίευση

Μην ανησυχείς θα περπατήσει οταν είναι έτοιμος..και όταν περπατήσει θα λες γιατί περπάτησε χιχι θα τρέχεις και δεν θα φτάνεις!!!

Εμένα ο δικός μου περπάτησε 14 μηνών και δεν μπουσούλησε καθόλου!

Δημοσίευση

ΕΧΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΣΠΟΥΔΑΣΕΙ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΑ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΓΝΩΡΙΖΩ ΑΥΤΑ!ΑΝΗΣΥΧΩ ΜΗΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΑ ΤΑ ΠΟΔΑΡΑΚΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΓΙΑΤΙ ΣΤΟ ΜΑΙΕΥΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΕΙΧΑΝ ΡΑΓΙΣΕΙ ΤΟ ΧΕΡΑΚΙ !ΑΝ ΔΩ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΘΑ ΕΝΗΜΕΡΩ ΤΟΝ ΠΑΙΔΟΡΘΟΠΕΔΙΚΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΙΧΑΝ ΣΥΣΤΗΣΕΙ ΕΚΕΙ!

Δημοσίευση

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΣ ΤΟ ΕΧΩ ΔΕΙ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΜΗΤΕΡΕΣ!ΑΠΛΑ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΚΑΙΡΑΚΙ ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΟΤΙ ΘΑ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΑΜΕ ΒΟΛΤΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΟΥΣΕ ΛΙΓΑΚΙ!ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΟ ΚΑΡΟΤΣΙ!ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΚΥΝΗΓΑΩ ΘΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΗΝ ΠΛΑΚΑ ΤΟΥ!

Δημοσίευση

εμενα περπατησε 15 μηνων,μπουσουλαγε απο 10 μηνων αλλα δεν εκανε το μεγαλο βημα!!!

στον χρονο σηκωθηκε και πηγαινε περα δωθε στηριζομενος στα επιπλα και εγω τον εκανα στρατα μονη μου οχι σε περπατουρα.

τωωωωρα τρεχω και αναπολω τις αγκαλιες χαχαχα

Δημοσίευση

mother9 έγραψε:

ΓΕΙΑ ΣΑΣ ΚΟΡΙΤΣΙΑ!ΕΧΩ ΕΝΑ ΑΓΟΡΑΚΙ 11 ΜΗΝΩΝ ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΕΡΠΑΤΗΣΕΙ ΑΚΟΜΑ!ΒΕΒΑΙΑ ΜΠΟΥΣΟΥΛΑΕΙ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΕΠΙΠΛΑ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΥΝΑΜΗ ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΓΙΑ ΑΡΚΕΤΗ ΩΡΑ!ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΗΣΥΧΩ;ΠΩΣ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΒΟΗΘΗΣΩ;ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΣΑΣ!

Καλημέρα ,

Κατά τη γνώμη μου δεν πρέπει να ανησυχείς καθόλου.

Ο δικός μου περπάτησε στους 15 μήνες και από τότε τα έχω δει όλα.

Και εγώ και ο άντρας μου τρέχαμε σαν το Βέγγο για να τον πιάσουμε.

Μου έλεγαν πότε θα περπατήσει; Και τους έλεγα όταν θα είναι έτοιμο.

Αν λοιπόν δεν βλέπεις να έχει κάποιο πρόβλημα το παιδάκι σου , θα περπατήσει όταν θα είναι έτοιμο.

Ξέρω κοριτσάκι που περπάτησε από 9 μηνών χωρίς να στηρίζεται πουθενά , δεν μιλούσε όμως , μέχρι 3 χρονών και οι γονείς του το πήγαν σε γιατρό.

Θέλω να πω ότι το περπάτημα δεν είναι απόλυτα ενδεικτικό για την πνευματική ανάπτυξη του παιδιού.

  • 2 weeks later...
Δημοσίευση

τα αγορακια ειναι ποιο τεμπελικα απο τα κοριτσακια λενε,προσωπικα ο γιος μου περπατησε 13,5 μηνων μονος του και ξαφνικα στην αρχη κρατιοταν για 2με3 μερες απο τα επιπλα 1 μερα μετα εκανε μικρες διαδρομες απο τον καναπε στο τραπεζι κτλ και την επομενη περπατησε κανονικοτατα....πιστευω πως γενικα ειναι θεμα του παιδιου το ποτε θα νιωσει ετοιμο να περπατησει.

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Καλημερα κοριτσι μου. Θα με ακουσεις λιγο αυστηρη αλλα εφοσον δεν εχεις καποιον ανθρωπο στο περιβαλλον σου να το κανει, ας γινω εγω. Θελω σε παρακαλω να βρεις αμεσα εναν ειδικο ψυχικης υγειας και να απευθυνθεις. Δε θα σου χαιδεψω τα αυτια, το αγχος, η κουραση και η αγωνια, ναι, σαφως και υπαρχουν στο 80% των μαμαδων. Δεν ειναι ομως μονιμα, ουτε αγουν την καθημερινοτητα μας. Οι αυτοκαταστροφικες σκεψεις, η μονιμη μελαγχολια, η πεποιθηση οτι η ζωη σου τελειωσε, η δυσφορια που αυξανεται τη νυχτα, οι φοβιες για το παιδι το σκοταδι κλπ ομως δειχνουν οτι κατι παθολογικο ελλοχευει. Προφανως κι ολα μπορουν να βελτιωθουν αλλα πρεπει να φροντισεις τον εαυτο σου και την ψυχικη σου υγεια κι ισορροπια. Κι εφοσον δεν εχεις υποστηρικτικο περιβαλλον να το κανει για σενα και να σε παρει απ το χερι να σε παει σε εναν εξειδικευμενο ψυχιατρο η εστω ψυχολογο, πρεπει να το κανεις μονη σου εσυ. Τωρα ειναι η στιγμη. Μην το αφηνεις αλλο να σε τρωει. Ολα θα βελτιωθουν, αλλα πρεπει να αναλαβεις δραση. 
    • Καλησπερα. Οπως σου εγραψε και η αλλη κοπελα οι περισσοτερες γυναικες περναμε απο αυτην τη φαση αργα η γρηγορα. Ειτε απευθειας μετα τον τοκετο ειτε καποιους μηνες μετα. Θα σου γραψω για την προσωπικη μου εμπειρια επειδη καποια πραγματα που ειπες τα νιωθω κι εγω. Εχω ενα παιδι,τωρα ειναι 16 μηνων και καθε μερα νιωθω οτι δεν μπορω να παρω τα ποδια μου. Βλεπω αλλες μανουλες που ειναι παντα περιποιημενες ενω εγω οταν βγαινουμε συνηθως επειδη δεν προλαβαινω βγαινω οπως να ναι. Τωρα π ξεκινησα τη δουλεια εχω εξαντληθει με αποτελεσμα να ειμαι πολυ συχνα αρρωστη και πολλες φορες σκεφτομαι οτι το παιδι μου θα ηταν καλυτερα αν ειχε αλλη μαμα. Αυτες οι σκεψεις ειναι στιγμιαιες, οταν παρεις μια ανασα και δωσεις λιγο χρονο στον εαυτο σου θα δεις τα πραγματα πιο καθαρα. Για το μωρακι σου εισαι ολος του ο κοσμος προσπαθεις καθε μερα να του δωσεις το καλυτερο κι αυτο ειναι πολυ σπουδαιο. Μη συγκρινεις τον εαυτο σου με αλλες γυναικες,η καθεμια εχει τις δικες της αντοχες και αυτο δεν ειναι κακο. Αλλωστε να σου πω και κατι τα παιδακια θελουν απλα πραγματα και λιγα για να ειναι χαρουμενα. Δε χρειαζεται να πασχιζουμε παντα για το τελειο. Φροντισε τον εαυτο σου γιατι το μωρο σου πιο πολυ αυτο εχει αναγκη μια χαρουμενη μαμα.
    • Καλησπερα,οχι δεν εχω δωσει ψαρι. Της δινω λιγο μοσχαρι και μεχρι στιγμης το εχει δεχτει και απλα εισαγω λαχανικα για να εχω επιλογες. Θα την δοκιμασουμε παλι λιγο κοτοπουλο αλλα τωρα που ειναι αρρωστουλα δεν θα εισαγω κατι νεο. Σημερα το απογευμα μου σηκωσε και 38 πυρετο αλλα ισως ειναι τα δοντακια της γιατι και στο φαγητο αν ακουμπησει το κουταλακι στα πρησμενα ουλα αρχιζει και κλαει με λυγμους. 
    • Μακαρι μακαρι μακαρι! Η αληθεια ειναι οτι φοβομαστε να παραδεχτούμε οτι νιώθουμε ολα αυτά σε μια απ τις πιο ευτυχισμένες περιόδους της ζωής μας που τελικά δεν ειναι ακριβώς έτσι..λογω των ορμονών και των απαιτητικων συνθηκών. Φανταζόμουν βέβαια οτι με το πέρασμα του καιρού ολα αυτα τα ψυχικά βαρη θα εξασθενούν ενώ σε μενα πχ συμβαίνει το ανάποδο. Ευελπιστώ να επιστρέψω σε λιγο διάστημα και να ξαναγράψω με πιο καθαρο μυαλό την εξέλιξη γιατι θεωρώ οτι πολλες γυναίκες εχουν αναγκη απο αυτό. Οπως κι εγω που άνοιξα αυτο το θέμα διαβαζοντας κι αλλα παρομοια. Εχω απευθυνθεί στην φαιναρετη και ελπίζω ολα καλα! Επισης ,δυστυχώς στον κυκλο μου καμια φιλη μου δεν εχει παιδι ακόμα οποτε θεωρω οτι θα καταλάβουν μόνο οσες εχουν βιώσει οτι βιωνει μια μαμά. Αυτός ειναι και ο λογος που ενιωσα την αναγκη να το συζητήσω με σας
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...