Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Και να λοιπόν που ήρθε και η δική μου σειρά να αφηγηθώ πως έφερα στον κόσμο το λιονταράκι μου ( θα σας κουράσω λίγο)!!!

Παρασκευή 12/3, στις 8.30 το πρωί νιώθω ότι θέλω να πάω τουαλέτα και καθώς σηκώνομαι από το κρεβάτι αισθάνομαι μια διαρροή… σκέφτομαι πως δεν μπορεί να είναι από την κύστη… τέτοια ακράτεια πια; Παίρνω τηλ μια φίλη και μου λέει πως αν ξαναφύγουν πολλά υγρά, θα είναι αμνιακά και να πάω στο νοσοκομείο. Κάθομαι λίγη ώρα και με το που πάω να σηκωθώ πάλι, έτρεξαν κι άλλα! Δεν πανικοβάλλομαι, χαμογελάω. Μπαίνω να κάνω ένα ντους και κατεβαίνω στα πεθερικά μου για να πάω με τον πεθερό μου στο νοσοκομείο. Ο Γιώργος δούλευε και απλά του είπα ότι θα πάμε να δούμε τι είναι… δεν ήθελα να τον αναστατώσω και να φύγει χωρίς λόγο, αν τελικά δεν ήταν η ώρα. Μέχρι να πάμε είχα λερώσει 3 εσώρουχα! Και λίγο πριν φύγουμε από το σπίτι, πήγα πάλι τουαλέτα και να σου η περίφημη βλέννα με λίγο ροζ αιματάκι!!! Εκεί πια σιγουρεύτηκα… ένιωθα μόνο χαρά και καθόλου φόβο! Χαμογελούσα και σκεφτόμουν «επιτέλους έρχεται!». Στις 9 ήμουν στο νοσοκομείο. Με βλέπει μια μαία και αφού βάλαμε ένα στικ είδαμε ότι όντως σπάσαν τα νερά ( εγώ δεν κατάλαβα πάντως αυτό το -τσακ- σα να σκάει μπαλόνι ούτε έτρεξαν ποτάμι τα υγρά!). Με βλέπει μια γιατρός στον υπέρηχο, η θέση του μωρού καλή (μέχρι εκείνη τη στιγμή). Ήρθε και ο γιατρός μου, παρόλο που δεν δούλευε εκείνη τη μέρα… με βλέπει από κάτω, διαστολή 2 στις 9.30. Κάθομαι στον παλμοτοκογράφο μισή ώρα (ο πεθερός μου έρχεται σπίτι και παίρνει βαλίτσες) και μετά αλλάζω, βγαίνω και κάνω βόλτες! Στο μεταξύ είχαν έρθει και ο Γιώργος και οι γονείς μου!! Κάθε μισή ώρα μπαίνω μέσα, ακούμε την καρδούλα του και βγαίνω πάλι και περπατάω. Από πόνους… ΤΙΠΟΤΑ! Ένα μικρό τράβηγμα στη μέση, σαν πόνος περιόδου. Στις 12 μπαίνω πάλι να ακούσουμε καρδούλα. Με βλέπει ο γιατρός και η διαστολή παραμένει στο 2… από κει και μετά δεν ξαναβγήκα στους δικούς μου. Μου βάλαν ορό ωκυτοκίνης για να ξεκινήσουν οι πόνοι οι οποίοι ήταν πολύ ήπιοι. Γύρω στις 15.00 άρχισα να πονάω πιο δυνατά, η διαστολή 4 και μέχρι τις 17.00 είχε κολλήσει εκεί! Από τις 17.00 και μετά άρχισα να τα ψιλοπαίζω… κουράστηκα πολύ ψυχολογικά και παρακαλούσα τον γιατρό να κάνουμε καισαρική!!! Όχι επειδή δεν άντεχα τους πόνους αλλά γιατί ήμουν πολλές ώρες και δεν προχωρούσαμε και επίσης με έπιασε πανικός ακούγοντας τη διπλανή να ουρλιάζει λες και τη σφάζανε! Με αποσυντόνιζε, ούτε τις αναπνοές μου δεν έκανα σωστά! Στα ενδιάμεσα των πόνων κοιμόμουν και όταν ξυπνούσα και έβλεπα το ρολόι έλεγα «μόνο 2 λεπτά πέρασαν γμτ;;;» Μέχρι τις 20.00 οι πόνοι έρχονταν και έφευγαν αλλά όχι πάντα σε τακτά διαστήματα. Μια ερχόταν ανά λεπτό και μια ανά 5λεπτο. Στις 20.00 είχα φτάσει 9 διαστολή αλλά το μωρό γύρισε με το μουτράκι προς τα πάνω και ήταν σφηνωμένος στα αριστερά μου, δεν μπορούσε να μπει το κεφαλάκι του. Κάναμε προσπάθειες για εξώθηση με τον γιατρό μου και μια μαία μπας και τον ξεκολλήσουμε από κει που είχε σφηνώσει αλλά τίποτα. Οι πόνοι μου είχαν υποχωρήσει και η μήτρα ήταν πια σχεδόν αδρανής. Τελικά 20.45 λέει ο γιατρός ότι θα μπούμε για καισαρική γιατί δεν γίνεται. Ζορίστηκε και το μωρό και σε κάποια φάση ανέβασε παλμούς. Με ετοιμάζουν, μπαίνω στο χειρουργείο και θυμάμαι τα πάντα μέχρι να κοιμηθώ… εκτός απ’ το πώς κοιμήθηκα! Από όταν ξύπνησα τα θυμάμαι όλα αλλά είναι σαν να ήμουν μεθυσμένη… έτσι τα θυμάμαι, σαν όνειρο, σαν παραίσθηση! Κρύωνα πολύ, έτρεμα! Στις 21.10 είχε γεννηθεί ο πρίγκηπάς μου, 3050 και 51 εκ. Στις 23.00 ξύπνησα εγώ και με πήγαν στο δωμάτιο και μισή ώρα μετά μου τον φέρανε και μου τον ακούμπησαν στην αγκαλιά μου… η πιο συγκλονιστική στιγμή της ζωής μου (μέχρι τότε!!!). Έβαλα τα κλάματα από χαρά. Μέχρι και τώρα κλαίω όταν το θυμάμαι! Εκείνο το βράδυ δεν κοιμήθηκα. Τον κοιτούσα συνεχώς και κάθε τόσο έκλαιγα…

Από εκείνη την πρώτη στιγμή που τον κράτησα μέχρι και σήμερα που είμαστε στο σπίτι μας, νιώθω όλο και πιο ευτυχισμένη, όλο και πιο γεμάτη. Ξανάγραψα ότι είμαι τόσο χαρούμενη που πονάει η καρδιά μου από το σφίξιμο και την πληρότητα που νιώθω στην ψυχή μου!

Εύχομαι όλες οι γυναίκες να βιώσουν τη χαρά του να φέρνουν στον κόσμο ένα πλασματάκι και να γεμίζει η ζωή τους!

ΥΓ. Μη φοβάστε τους πόνους γέννας αλλά ούτε την καισαρική!!! Δεν είναι ΤΙΠΟΤΑ, ειλικρινά. Την πρώτη μέρα μόνο πονούσα (ανεκτά) και μετά η ανάρρωση ήταν τρομακτικά γρήγορη. Η ευτυχία δεν μετριάζεται από κανέναν πόνο, ούτε μικρό, ούτε μεγάλο!

Δημοσίευση

να σας ζησει το λιονταρακι σας...αλλα ΛΙΟΝΤΑΡΑΚΙ ρε παιδι μου?

Χαθηκαν οι αντρες να κανετε σεξ???????

αχααααααααααααχααααααααααααα

:laugh: :laugh: :laugh: :laugh: :laugh: αστειααααακιιιιιιιιι

να σας ζησει μωρε κ καλη λοχεια!!!!! :kiss::kiss::kiss:

:kiss::kiss::kiss:

Δημοσίευση

Ποπη μου να σου ζησει το παληκαρι σου! Να εισαι παντα τοσο ευτυχισμενη! Να εισαι αγκαλια με τον Γιωργο και να απολαμβανεται το θαυμα που ηρθε στη ζωη σας! Καλη λοχεια φιλεναδα!! Φιλακια απο το Μαρακι στο παληκαρακι σου!!!! :kiss::kiss::kiss:

Δημοσίευση

Πωπω γεννητούρια στο μαμμυ!!!! Πόσο χαίρομαι!!! :woohoo:

popi να σας ζήσει το παλικαράκι σας!!!

Να είναι πάντα γερό, τυχερό και να περνάει στη ζωή του μόνο χαρές!!!!

Να τον χαίρεστε και να τον καμαρώνετε πάντα!! :cheer:

Η περιγραφή σου παραστατικότατη. Κρίμα να σας την κάνει ο μπέμπης τελευταία στιγμή και με διαστολή 9.

Αλλά τι να λέμε τώρα? Γεννήθηκε, είναι γερός? Αυτό μετράει!!!

Χαίρομαι που η ανάρρωσή σου ήταν ταχεία κι εύκολη. Κι εγώ δεν ταλαιπωρήθηκα μετά την καισαρική!!!

Φιλιά στις πατούσες του μπέμπη!! :kiss:

Δημοσίευση

Να σου ζήσει κοριτσάκι μου!!!!!!!!!!!!! :laugh: :laugh:

να ναι πάντα γερό,καλότυχο και ευτυχισμένο στη ζωή του... καλή λοχεία να χεις!!!!!!!!!!!!! μου άρεσε πολύ η περιγραφή σου..κρίμα που ταλαιπωρήθηκες τόσο και τελικά έκανες και καισαρική...

καλές γιορτούλες ν α χετε...

Δημοσίευση

κορίτσι μου, δεν σε ξέρω, αλλά όσα έγραψες με συγκίνησαν αφάνταστα!!!!! να σου ζήσει ο γιοκας σου, να τον δείς όπως επιθυμείς!!!! τυχερός να έιναι πάντα στην ζωή του!!!!! καλή λοχεία!!!!!

Δημοσίευση

Κορίτσια σας ευχαριστώ όλες για τις ευχές! Με το καλό, όσες περιμένετε, να ζήσετε την πιο συγκλονιστική εμπειρία της ζωής σας!!!Σημασία δεν έχει το πως θα έρθει τελικά ένα μωράκι αλλά να έρθει δυνατό και υγειές!!! Όσο για την ταλαιπωρία...ποια ταλαιπωρία;;; Καμιά δεν την θυμάται!!

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Ναι από την αρχή φαινόταν ότι θα είναι μικρό μωρό οπότε έπαιξε κ αυτό τον ρόλο του. Αχ αυτές τις λίγες μέρες περιμένω κ γω να περάσουν.. Θέλει υπομονή!  Δεν ξέρω να σου πω για τις συσπάσεις γτ από την αρχή είχα 2 στο 10λεπτο δηλαδή 2:00 το μεσημέρι. Στη γιατρό πήγα 6 το απόγευμα κ ήταν ήδη 3λεπτες. Δεν ξέρω πως μετράνε τη διαστολή πάντως η μαία μου έβαλε 3 δάχτυλα. Δεν μου είπε αν έχω διαστολή μ είπε ότι εξαληφθηκε ο τράχηλος. Όταν πήγα ιασω μου βάλανε όρο και ήταν σαν να μην είχα μετά δλδ 7:30 - 8 το απόγευμα λες κ οι συσπάσεις είχαν φύγει. Ή τουλάχιστον εγώ δεν τις μετρούσα! Δεν ξέρω πως έγινε. Έπρεπε να πάει 9 το βράδυ γτ είχα φάει στις 3 και δεν γινόταν νωρίτερα η επισκληριδιος. 
    • Ευχαριστώ πάρα πολύ! Διάβασα και τα δικά σου πως περνάς και πως σκέφτεσαι ώρες ώρες και να ξέρεις ταυτίστηκα με κάποιες σκέψεις σου... Δεν είσαι μόνη! θα σου πω πως όλα γίνονται σιγά σιγά.. Όλοι θέλουμε να έχουμε τη Σειρά μας, να είναι όλα έτοιμα, τακτοποιημενα, ρυθμισμένα, "ιδανικά" με άλλα λόγια και να γεννήσουμε χωρίς σκοτούρες αλλά δεν βγαίνει πάντα και δεν είναι κακό. Είναι απλά διαφορετικό. Εγώ τον πρώτο στο αυτοκίνητο τον έχω από την πρώτη μέρα στη θέση του συνοδηγού με κλειστό αερόσακο όπως προβλέπει ο νόμος. Οπότε ένας ενήλικας με 4 παιδιά χωράνε σε ένα αμάξι έστω κ έτσι αν χρειαστεί να τους πας κάπου.  Μόνο τη χάρη μου έκανε! Ευτυχώς είχε 26 ο μήνας κ είναι όντως ωραία!   
    • Ναι μωρέ λίγο πρόωρο αλλά οριακά! Μια μέρα μετά αν γενναγες θα θεωρούνταν τελειομηνο σκέψου! Οπότε για λίγο θα μείνει θερμοκοιτίδα, όλα καλά θα είναι σε λιγες μέρες θα την έχετε μαζί σας ☺️ Βγήκε και λίγο μικρούλι στα κιλά ε, ίσως παίζει ρόλο κι αυτό! Σε λίγες μέρες θα πάρει τα πάνω της και θα την έχετε σπιτάκι❤️ Εγώ ένα πράγμα αναρωτιέμαι μόνο, από το μεσημέρι που είχαν φτάσει στο 3λεπτο πώς καθυστέρησες τη γέννα μέχρι τις 9 το βράδυ;; Γίνεται αυτό;;
    • Καλησπεραα να σου ζήσει η μικρούλα!!!🩷🩷 Χαίρομαι που τουλάχιστον γέννησες σε ωραία ημερομηνία (26/01/26) επειδή έλεγες ότι είχες κόλλημα με τους αριθμούς 😁😁
    • @το χοντρό μπιζέλι εμείς για την ώρα πάμε με φυσιολογικό τοκετό, θα φανεί στο τέλος τι θα γίνει.. 😅 έχω αρχίσει να ετοιμάζω βαλίτσα σιγά σιγά, αν και έχω πολλά πράγματα να ετοιμάζω ακόμη ότι αφορά καρότσια, καλαθούνες, αυγά, ριλάξ, μπουκάλια, πιπίλες, αποστειρωτές.. αλλά εντάξει πιστεύω ότι μέχρι το τέλος θα είναι όλα under control.. 😋  
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...