Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Αχ βρε κοριτσια ειμαι μια υπερβολικη μαμα ενος μωρου 20 μηνων και θελω την βοηθεια σας!Το μωρο μου δοξα το θεο ειναι ενα υγιες φυσιολογικο παιδακι ομως εγω με το παραμικρο συμπτωμα βαζω στο νου μου τα χειροτερα.Ακομα και αφορμη να μην εχω φοβαμαι να μην μου παθει κατι.Αυτες οι σκεψεις καποιες φορες με μπλοκαρουν με αποτελεσμα να χανω ωραιες στιγμες απο το παρον και να μην μπορω να χαρω τον λεβεντακο μου οσο θα το ηθελα!βεβαια ισως φταιει οτι ειχα παλλινδρομη πριν 2μηνες και ετσι εχω γαντζωθει απο τον μικρουλι,ισως διαφορες ιστοριες με αρρωστα παιδακια που ακουω κατα καιρους!Δεν ξερω τι να πω παντος δεν μου αρεσει να αγχωνομαι τοσο και για εμενα αλλα κυριως για το παιδι!Εσεις μανουλες εχετε φοβιες για τα μικρουλια σας???? :unsure:

Δημοσίευση

καντινου μου σε ευχαριστω με ανακουφιζει να ακουω οτι δεν ειμαι μονο εγω ετσι!Οσο για το δευτερο μακαρι να ερθει και να ειναι καλα!η κορη σου ειναι κουκλα! προσπαθω και εγω να βαλω μια φωτογραφια αλλα μαλλον ειναι μεγαλυτερη και δεν μου την ανεβαζει!σε φιλω

Δημοσίευση

μην αγχεσαι..ετσι ειμαι κ εγω...μη σου πω κ χειροτερα.....αχ τι μας κανουν τα κριαρακια μας....εγω ημουν πολυ αγχωδεις μεχρι που εγινε αυτο με την μπεμπα..τωρα καπως ηρεμησα θελω να πω οτι σκεφτομαι παντα οτι υπαρχουν κ χειροτερα...

Μονο την γριπη φοβαμαι....

Δημοσίευση

Eγω δεν φοβαμαι την γριπη γιατι λογω δουλειασ εμβολιαστηκα.τισ τυχον παρενεργειες απο το εμβολιο φοβαμαι!!!!!!!!!!Ραφαελιτσα τι κανει το μπεμπε?εμενα εκανε μια φορα εμετο χωρις ευτυχως πυρετο.σε φιλω

Δημοσίευση

κ εγω θα κανω το εμβολιο...για παρενεργεις δεν φοβαμαι γιατι ολα τα αντιικα εμβολια εχουν παρενεργειες....οποτε καταλαβαινεις...

δεν φοβαμαι για μενα αλλα για το ζουζουνι μου....

μολις εφαγε ενα πιατο αρνακι κ τωρα πινει κ γαλα.....ειναι γαλατας τι να κανουμε.....

Δημοσίευση

εμενα ο γιατρος μου ειπε οτι το μωρακι το εχασα μαλλον απο ιωση ,ετσι ειπα να το κανω πριν βαλω μπρος για νεα εγκυμοσυνη!το σΣ-Κ θα παμε ναυπλιο και θελω να παρω και το μωρο αλλα φοβαμαι μηπωσ κολλησει τιποτα.τι λες?

Δημοσίευση

Εγω εβαλα να εμβολιαστουν και παππουδες γιαγιαδες που ερχονται σε επαφη με το μωρο!εξαλλου ειναι οπως το εμβολιο για την κοινη γριπη που γινετε τοσα χρονια μονο το στελεχος αλλαζει.αυριο δουλευω νυχτα απο 10βραδι ως το πρωι ,μην χαθεις ραφαελ.ΜΠΕΜΠΟΥΛΗΣ σε ευχαριστω να ειναι καλα τα παιδακια μας και εμεις να τα μεγαλωνουμε οσο το δυνατον πιο ισορροπημενα.

Δημοσίευση

εγω κοριτσακι καρκινος.....αλλα πολυ μα πολυ αγχωδεις...τι να σας πω....

απο το αγχος ηξερα οτι η εγκυμοσυνη μου δεν θα παει καλα....το ενιωθα...κ μετα λεμε οτι ο uri geler κανει διαφορα..αμα παω εγω εκει θα τους στειλω όλους....

ιφιγενεις η κορη σου σου εχω ξαναπει μοιαζει με τον γιο μου...επιτελους τον κουρεψα κ μοιζει με αγορακι....

Δημοσίευση

Μην ανησυχείς, είμαστε πολλές! Και δεν περνάει ποτέ! Εγώ φαντάζομαι τα ίδια θα κάνω ακόμα & όταν γίνουν 40 χρονών!

Χθες ο μικρός (11 μηνών) πήδηξε απο την κούνια του (την οποία έχουμε στο κάτω κάτω επίπεδο, πως το έκανε δεν ξέρω!!!) & επειδή φοβόμουν μήπως έχει χτυπήσει στο κεφάλι την έπεσα στρωματσάδα δίπλα στην κούνια & το ξυπνούσα το έρημο κάθε 2 ώρες! Αν μπορούσε θα με έβριζε! Άσε που σήμερα επειδή τι να σου κάνουν τα παπλώματα που είχα στρώσει στρώσει στο πάτωμα, είχα μια μέση τι να σας πώ!!!

Α, και εννοείται πως όταν κοιμούνται τα ψιλισκουντάω για να βεβαιωθώ...

Δημοσίευση

κοριτσια εχω εχω ενα αγορακι 9 χρονων και μια μπουμπου 3 μηνων. Με το γιο μου ξυπνουσα και κοιμομουν με το αγχος αν θα φαει αν αρρωστησει αν κοιμηθει με ενα αν στο στομα με τον αντρα μου ο μονιμος μας καβγας ηταν η συμπεριφορα η δικη μου προς το γιο μου μου ελεγε και λεει οτι το παιδι το πνιγω το καταπιεζω. Οταν εμεινα εγκυος μετα απο 8 χρονια λεω στον ευατο μου θα εισαι τελειως διαφορετικη σε αυτο το παιδι δεν θα κανω τα ιδια λαθη. Πιστεψτε με τα ιδια και χειροτερα ΠΟΛΥ ΑΓΧ :):) ΟΣ ο χαρακτηρας δεν αλλαζει διαφοροποιειται ναι δεν αλλαζει ομως ετσι συνεβει σε μενα. ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΛΛΕΣ ΜΑΜΑΔΕΣ ΣΑΝ ΚΑΙ ΕΜΕΝΑ? ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΕΣ!!! :)

  • 6 months later...
Δημοσίευση

συμφωνω με την ελενη οτι ειναι το ανχος της πρωτομανας και εγω τα ιδια ειμαι ανχωνομαι με το παραμικρο και ειμαι γενικοτερα υπερπροστατευτικη μαμα αλλα ολες μου οι φιλες μου λενε οτι οταν κανω το δευτερο θα χαλαρωσω λιγο για να δουμε??,,,,,,,,,,

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Μιας και αυτό το φόρουμ δεν έχει πολλές ιστορίες για vbac, είπα να γράψω τη δική μου. Αποτυχημένη βέβαια αλλά άξιζε κάθε λεπτό 😊 1/7/23 γέννησα με προγραμματισμένη καισαρική το πρώτο μου παιδί - κοριτσάκι - στις 36w&5 και αυτό λόγο του ότι τα αμνιακά ήταν χαμηλά και το παιδί έκανε ταχυκαρδίες, κάτι που έδειχνε ότι με δεν περνούσε καλά στη μήτρα 😅. Δυστυχώς ήταν πολύ άσχημη εμπειρία για εμένα, πρώτον γιατί δεν είχα πειστεί από τον τότε γιατρό μου για την αναγκαιότητα της καισαρικής και δεύτερον γιατί ψυχολογικά μου φάνηκε κάπως βάρβαρη διαδικασία. Ένιωθα ότι δεν γέννησα ποτέ το παιδί μου. Όποτε ήξερα ότι στο δεύτερο θα προσπαθούσα οπωσδήποτε για vbac.  3/25 έμαθα ότι είμαι έγκυος στο δεύτερο παιδάκι μου και αμέσως άρχισα να ψάχνω για την ομάδα που θα με αναλάβει 😊 Τελικά τους βρήκα. Είχα μία τέλεια εγκυμοσύνη χωρίς καμία επιπλοκή και περίμενα το αγοράκι μου κάπου τον Δεκέμβρη. Με την μαία μου κάναμε κάποια προετοιμασία και πλάνο τοκετού και η μεγάλη μέρα πλησίαζε! 39+6 είχα το πρώτο σημάδι ότι ο τοκετός είναι κοντά, καθώς είδα αρκετή διάφανη βλέννη. 40 είχα αρκετές ανωδυνες συσπάσεις από το πρωί που σταμάτησαν όμως το απόγευμα και λίγη βλέννη ακομη. Την επόμενη μέρα το απόγευμα 40+1 ήρθε η μαία μου να με δει και με παρότρυνση δική μου, μου τσεκαρε και τον τράχηλο: 1 διαστολή αλλά δεν έχει εξαλειφθεί ακόμα. Έχουμε δρόμο μου λέει...  23:00 την ίδια μέρα και ενώ ετοιμάζουν να κοιμηθώ με πιάνουν οι πόνοι. Αρχικά ανά 10', 8', 5', 3' , μπαίνω για ζεστό ντουζ μπας και χαλαρώσω και οι πόνοι επιδεινώνονται και γίνονται ανά 1'. Μιλάω με την μαία μου φυσικά η οποία ξεκινάει να έρθει σπίτι. Σε 20' είναι σπίτι μου κι εγώ υποφέρω από τους πόνους και της λέω να πάμε στο μαιευτήριο για επισκληρηδιο γιατί δεν αντέχω. Με τσεκαρει και είχα εξαλιφθμένο τράχηλο και 3 διαστολή.  Φτάνουμε λοιπόν στο μαιευτήριο και κάνω την Αγία επισκληρηδιο έχοντας φτάσει 4 διαστολή μέχρι τότε. Επιτέλους κοιμόμαστε λίγο όλοι γιατί είμασταν άυπνοι από την όλη μέρα. Δυστυχώς όμως ο τοκετός δεν εξελίχθηκε καθόλου όσο ήμουν υπό την επήρεια της επισκληρηδίου. Όποτε ξεκινάνε πάλι οι πόνοι μου και φτάνω 7 διαστολή πριν ζητήσω πάλι επισκληρηδιο. Πάλι ο τοκετός σταματάει... Το μωρό όμως είναι ψηλά! Πολύ ψηλά! Δεν λέει να κατέβει παρόλο που κάναμε ασκήσεις με τη μαία όλη την ώρα. Τελικά μετά από αρκετές ώρες προσπαθειών αποφασίζουμε να γίνουν παρεμβάσεις. Βάζουμε ωκυτοκίνη ελεγχόμενα και επιτέλους αρχίζω και νιώθω πίεση προς τα κάτω, που τόση ώρα δεν ένιωθα! Μου σπάει και η μαία τα νερά και κατεβαίνει το παιδί κάτω. Πρέπει να κλείσουμε όμως την ωκυτοκίνη γιατί κούρασε τη μήτρα μου και το παιδί μένει εκεί... Ακριβώς πάνω στον τράχηλο με τις συσπάσεις μου να είναι μισές από ότι καταλάβαμε από την όλη εμπειρία γιατί δεν τις ενιωθα μέχρι κάτω και αδυνατούσαν να σπρώξουν το μωρό.  Έχουν περάσει πλέον 24 ώρες προσπαθειών... 24 ώρες που έχω κοιμηθεί ελάχιστα και έχω αρχίσει να νιώθω ότι το σώμα μου με εγκαταλείπει. Νυστικη γιατί ότι έφαγα το έκανα εμετό μετά και με τρέμουλο από τις επισκληρηδίους ( είχε γίνει και μία βλακεία με αυτό και έφαγα διπλές δόσεις χωρίς λόγο). Ο γιατρός και η μαία μου ήθελαν να δώσουν χρόνο στο σώμα μου μήπως και τα καταφέρει, αλλά εγώ ένιωθα ότι δεν είχα άλλες αντοχές. Όποτε αποφασίσαμε από κοινού ότι αφού δεν υπήρχαν έτσι κι αλλιώς πολλές ελπίδες να τα καταφέρω να προχωρήσουμε σε καισαρική.  Ήταν κρίμα ναι γιατί ήμουν πολύ κοντά, αλλά ήταν η καλύτερη απόφαση για εμένα εκείνη την στιγμή γιατί πραγματικά ένιωθα ότι αν συνέχιζα λίγο ακόμα θα πέθαινα. Δυστυχώς η μήτρα μου δεν έκανε τις κατάλληλες συσπάσεις για να γεννήσω και ήταν κάτι που είχαμε δει από την αρχή στον καρδιοτοκογράφο αλλά αδυνατουσαμε να το πιστέψουμε τότε. Κι έτσι 26 ώρες μετά την έναρξη του τοκετού ήρθε στον κόσμο το αγοράκι μου 😊  Ταλαιπωρήκα; Ναι. Αξιζε; Χίλιες φορές! Και ναι ξέχασα τους πόνους της γέννας αμέσως! Οι πόνοι της τομής ακόμα με ταλαιπωρούν 😅 Και χαίρομαι που έζησα αυτή την εμπειρία και ας μην τα κατάφερα. Χαίρομαι που το παιδί μου επέλεξε μόνο του πότε θα έρθει στον έξω κόσμο και που είχα μία γέννα με σεβασμό χωρίς καμία ανεπιθύμητη παρέμβαση 😊  Και ποιος ξέρει... Ίσως αν αποφασίσω για 3ο παιδί τα καταφέρω 😜
    • @marinamanoulitsa να σας ζήσει το πρωτοχρονιάτικο μωράκι...💙.. εύχομαι ευλογία, υγεία και τύχη να έχει στη ζωή του...
    • Πρωτοχρονιά τον έβγαλες βρε θηρίο;;;! Και ότι μπήκα για να σου γράψω να δω αν είσαι κοντά 😅  Συγχαρητήρια Μαρίνα μου! Να σου ζήσει ο μπέμπαρος που τόσο πολύ μόχθησες για αυτόν!  Πάντα γερός και τυχερός να είναι στη ζωή του! Καλή ανάρρωση και καλούς θηλασμούς ❤️❤️❤️ 
    • Δεν μπορεις να ξεχασεις. Εγω που εχω εναν μικρουλη 1,5 χρονων θα σου πω οτι καθε φορα που διαβαζω τα νεα σας, εγκυμοσυνες αποβολες αποτυχημενες ετ συγκινουμαι γιατι θυμαμαι ολα αυτα που κι εγω βιωσα και το ποσο εκλαψα μεχρι να κρατησω στην αγκαλια μου αυτο το πλασμα. Τωρα ομως καταλαβαινω ποσο δυνατη ημουν, κατι που εκεινη τη στιγμη δεν το πιστευα. Θα ευχηθω λοιπον κι εγω με τη σειρα μου καλη χρονια σε ολες, ο νεος χρονος να μας φερει υγεια και δυναμη να αντεχουμε οσα ερχονται. Με το καλο στις εγκυουλες και οσες ειστε στην προσπαθεια να εχετε πιστη, να προσεχετε τον εαυτο σας και ειμαι σιγουρη πως το δικο σας θαυματακι ειναι εκει και περιμενει να το ζησετε. 
    • Καλή χρονιά να έχουμε κορίτσια και με το καλό να πάρουμε στην αγκαλιά μας τα νινάκια μας!! 29+1 εγώ σήμερα και αύριο λέω να ξεστολίσω να καθαρίσω για να ξεκινήσω να πλένω και να φτιάχνω τα βρεφικά σιγα σιγά. Μας έχει δώσει η κουμπάρα μου 12 κούτες με αγορίστικα ρούχα μέσα, 2 αγόρια έχει εκείνη και ο μεγάλος της είναι 15 χρονών πλέον, να αρχίζω να ανοίγω να ξεχωρίζω, να δω σε τι κατάσταση είναι μετά από τόσα χρόνια και τι θα χρειαστεί να αγοράσουμε.  Δεν σας κρύβω ότι στεναχωριέμαι λίγο που δεν θα ανοίξω ξανά τα βρεφικά ρουχάκια της κόρης μου που τα είχα φυλάξει τότε για το δεύτερο. Βρήκα την βαφτιστήρα της μητέρας μου να τα δώσω που έχει ένα κορίτσάκι και εκείνη αλλά είπα να γεννήσω με το καλό και μετά να της τα δώσω. 
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...