Τι ΔΕΝ κάνει το παιδί oταν παρακολουθεί τηλεόραση?

Βρήκα το παρακάτω άρθρο που το θεώρησα πάρα πολύ ενδιαφέρον...Σας το παραθέτω.

Τι ΔΕΝ Κάνει το Παιδάκι Όταν Παρακολουθεί Τηλεόραση?

από την εφημερίδα John Rosemond , Knight - Ridder

Σύμφωνα με τις τελευταίες ενδείξεις του Nielsen , τα παιδάκια στην Αμερική, ηλικίας 2-5 παρακολουθούν κατά μέσω όρο 30 ώρες τηλεόρασης την εβδομάδα. Αυτό μεταφράζεται σε 1560 ώρες τηλεόρασης ετησίως, για ένα σύνολο 6240 ωρών μέχρι τη στιγμή που ένα παιδάκι γίνει 6 χρονών. Βασιζόμενοι στην 14ωρη μέρα, αυτό σημαίνει ότι τα παιδιά προσχολικής ηλικίας περνούν περίπου το 1/3 της ημέρας τους κοιτάζοντας τηλεόραση.

Αυτά είναι τα χρόνια που ο άνθρωπος δομείται, κατά τη διάρκεια των οποίων κάθε πλευρά της φύσης του παιδιού αναπτύσσεται και δημιουργούνται συνήθειες. Η αντίληψη που έχει για τον ίδιο και για το κόσμο, ο τρόπος με τον οποίο επεξεργάζεται και κάνει χρήση των πληροφοριών, ο κοινωνικός του ρόλος, η προσωπικότητά του – όλα αυτά σφυρηλατούνται από αυτή τη δυαδική σχέση ανάμεσα στο παιδί και το περιβάλλον. Αναμφισβήτητα, τα προσχολικά χρόνια είναι τα πιο σημαντικά της ζωής μας. Προφανώς, η τηλεόραση έχει γίνει, το κύριο περιβάλλον για την πλειοψηφία των παιδιών. Το ερώτημα που μπαίνει είναι: ‘'Οι συνέπειες για το παιδί που παρακολουθεί χιλιάδες ώρες τηλεόρασης κατά τη διάρκεια των δομικών χρόνων είναι υγιείς ή μη υγιείς?''

Για τα τελευταία 30 χρόνια, οι κοινωνικοί επιστήμονες προσπαθούν να απαντήσουν αυτό το ερώτημα. Η έρευνά τους όμως έχει εστιαστεί σχεδόν αποκλειστικά στα αποτελέσματα του τηλεοπτικού περιεχομένου – εάν, για παράδειγμα, είναι ή όχι βίαιο – στην κοινωνική συμπεριφορά των παιδιών. Ίσως επειδή οι μεταβλητές είναι πιο δύσκολο να απομονωθούν και να μετρηθούν, οι ερευνητές έχουν αγνοήσει σε μεγάλο βαθμό τις λιγότερο εμφανείς μακροπρόθεσμες επιδράσεις της παρακολούθησης τηλεόρασης σαν μια διαδικασία, ανεξάρτητη από το περιεχόμενο.

Είναι έτσι? Την επόμενη φορά που το παιδί σας θα παρακολουθήσει τηλεόραση, κοιτάξτε αυτό και όχι την οθόνη. Αναρωτηθείτε, ‘'Τι κάνει?'' Κι ακόμη καλύτερα, αφού οι πιθανότητες είναι ότι δεν θα κάνει πολλά, αναρωτηθείτε, ‘'Τι δεν κάνει?''

Σε απάντηση,δεν:

Ψάχνει για πληροφορίες

Εξασκεί τις κινητικές του δεξιότητες, χονδροειδείς ή λεπτές

Συντονίζει το μάτι με το χέρι

Χρησιμοποιεί περισσότερες από δύο αισθήσεις

Κάνει ερωτήσεις

Εξερευνά

Παίρνει πρωτοβουλία ή καλλιεργεί τα κίνητρα

Δέχεται προκλήσεις

Επιλύει προβλήματα

Σκέφτεται αναλυτικά

Ασκεί τη φαντασία του

Ασκείται σε δεξιότητες επικοινωνίας

Είναι ούτε δημιουργικό ούτε εποικοδομητικό

Επίσης, λόγω του γεγονότος ότι η τηλεόραση κάνει αυτό το ‘'τρεμοπαίξιμο'' (κάθε 4 δευτερόλεπτα, κατά μέσο όρο, η εικόνα αλλάζει), η τηλεόραση δεν προωθεί την μακροπρόθεσμη προσοχή. Τέλος, επειδή η δράση συνεχώς αλλάζει και πηγαίνει όπως θέλει πίσω, μπροστά και πλάγια στο χρόνο (για να μην αναφέρουμε ότι πηγαίνει από το ένα στο άλλο θέμα), η τηλεόραση δεν προωθεί τη λογική σκέψη που παρουσιάζει συνέχεια.

Και λοιπόν? Λοιπόν, κατά τρόπο αρκετά ενδιαφέρον, οι ανεπάρκειες που έχουν παρατηρηθεί παραπάνω είναι χαρακτηριστικά των παιδιών που έχουν μαθησιακές δυσκολίες, των παιδιών που έχουν διάσπαση προσοχής και υπερκινητικότητα, των παιδιών που δεν φαίνονται να μπορούν ‘'να τα συνθέσουν τα πράγματα όλα μαζί ‘', όταν φτάνουμε στα θέματα μάθησης και ειδικότερα πως να μαθαίνουμε να γράφουμε και να διαβάζουμε. Από το 1955, περίπου τον καιρό που η τηλεόραση έγινε κύριο θέμα στη ζωή των παιδιών μας, οι μαθησιακές δυσκολίες έχουν πέσει σαν επιδημία στα σχολεία μας.

Θα ήταν απλούστευση να πούμε ότι η τηλεόραση φταίει και μόνο αυτή για τα πολλά μαθησιακά προβλήματα που ταλανίζουν τα σχολεία μας, αλλά θα ήμασταν και πολύ αφελείς να αγνοήσουμε το παραλληλισμό.