στις πριν 2 ώρες, ο/η Naty_ είπε:

Κορίτσι μου είναι δύσκολο αυτό που περνάς. Το διαβάζω και σκέφτομαι που παραπονιέμαι κι εγώ για την κούραση μου με το μωρό αλλά η κατάσταση που περιγράφεις θέλει γερά νεύρα και αντοχή. Και θέλει και υποστήριξη κορίτσι μου. Και πρακτικά και ψυχολογικά.

Εκει στο νησί δεν υπάρχει η δυνατότητα να σε βοηθήσει κάποιος η καμία κοπέλα η σε κανένα παιδικό για τη μεγάλη έστω; Φαντάζομαι δεν δουλεύεις έτσι; Να σε φροντίζεις εστω με φαγητό για να έχεις δυνάμεις. Η αϋπνία και η κόπωση και το στρες δεν παλεύονται το ξέρω πολύ καλά.

Στελνω αγκαλιά ❤️

Δυστυχώς υπάρχει ένας παιδικός σταθμός ιδιωτικός και δεν αξίζει να την πάω πρώτη φορά τώρα γιατί ουσιαστικά πρέπει να κάνει προσαρμογή (με το μωρό αγκαλιά πως;;) και τέλος του μήνα κλείνει. Επίσης τα παιδιά μου επειδή ήταν ανέκαθεν μόνο μαζί μου από τη μέρα που γεννήθηκαν δεν δέχονται αλλά άτομα. Η μικρή μέχρι να συνηθίσει την μητέρα μου της πήρε ακριβώς μια εβδομάδα. Μέχρι τότε και μόνο που την ακουμπούσε έκλαιγε. Αλλά και που να βρεθεί γυναίκα όταν είσαι ουσιαστικά άγνωστος μεταξύ αγνώστων. Είμαι ακόμα στο 9μηνο μητρότητας ευτυχώς γιατί αν είχα και δουλειά δεν θα έβγαινε η φάση με τίποτα.

Σκέφτομαι μόνο ότι θα περάσει ο αυτό, αρκεί να γίνει ο σύζυγος καλά. Απλά δεν ξέρω αν θα βγω αλοβητη στο τέλος, είτε σωματικά είτε ψυχολογικά. Είναι ο,τι πιο δύσκολο έχω περάσει ποτέ από όλες τις απόψεις. Και η μεγάλη μου ήταν ένα ζορικο παιδί από μωρό. Τετραπέρατη μεν, αλλά πολύ ζορικη. Και μέσα σε όλα αποφάσισα να της κάνω διακοπή Πάνας (δεν ξέρω που βρήκα το κουράγιο). Ευτυχώς πήγε εξαιρετικά.

Εκεί που κατέληξα είναι ότι οι μαμάδες με κάποιον μαγικό τρόπο βρίσκουμε πάντα το κουράγιο, ακόμα και αν κοντευουμε να πέσουμε κάτω από την εξάντληση όταν πρόκειται για τα παιδιά μας. Αυτές οι δύο ψυχουλες είναι η δύναμη μου. Κ όταν δεν αντέχω άλλο σκέφτομαι τι πέρασα για να τις αποκτήσω και συνεχίζω...

στις πριν 5 ώρες, ο/η Elk είπε:

Και εγώ είχα πολυκυστικες και τύχαινε να κάνω κύκλο 50 μερες με δυσκόλευε πολύ να βρω την ωορρηξία μου με τόσο μεγάλο κύκλο ..

μπορεί να έχει ξερυθμιστει κάνε μια επίσκεψη στον γιατρό να σου να το τσεκάρεις καλύτερα να είσαι σίγουρη ότι είναι οκ..

Τα ιδια και εγω 3-4 μηνες ρολοι μετα παλι 50μερες και μετα εγτιαχνε ξανα

στις Just now, ο/η Vasiliki_m είπε:

Τα ιδια και εγω 3-4 μηνες ρολοι μετα παλι 50μερες και μετα εγτιαχνε ξανα

μιλησα με την γυναικολογο απο τις πολυκυστικες ειναι και μου συστησε τα ντουφαστον για να μοθ ερθει και να επικοινωνήσω και με την ενδοκρινολόγο μου να δουμε σε τι φαση ειναι ο θυρεοειδής

στις πριν 6 ώρες, ο/η Elli13 είπε:

Καλησπέρα και καλό μήνα. Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον..

Η κατάσταση ήταν πολύ δύσκολη τον τελευταίο καιρό. Πάρα πολύ δύσκολη. Εν συντομία, πήγαμε όλοι μαζί Αθήνα, στους δικούς μου. Εκεί κόντεψα να σαλταρω παιδιά... Δεν είχα να διαχειριστώ μόνο τη μεγάλη μου που γκρινιαζε κυριολεκτικά από την ώρα που ανοιγε τα μάτια της, είχα και το εσωτερικό μου παιδί... Όσες έχετε περάσει δύσκολα παιδικά χρόνια, θα με καταλάβετε. Δεν έτρωγα, δεν κοιμόμουν, έχασα πολλά κιλά, είχα μόνιμα νεύρα. Έκλαιγα.. Με τόση ένταση και γκρίνια, ούτε ο ο άντρας μου ήταν ήρεμος, όπως έπρεπε να είναι. Κρίσεις πανικού φουλ, από την τοξικότητα και το περιβάλλον που δεν μας χωρούσε.

Δεν υπήρχε άλλη λύση, μόλις τελείωσε τις χημειοθεραπείες γυρίσαμε στο νησί. Έμεινε δύο εβδομάδες και γύρισε Αθήνα για εξετάσεις και τέλος εβδομάδας ξεκινάει ακτίνες. Προς ώρας δόξα τω Θεώ, πάει καλά.

Και έχω 2,5 εβδομάδες που είμαι ολομόναχη σε ένα ξένο μέρος, με δύο μικρά 11 μηνών και η μεγάλη ούτε 3 ετών και έναν σκύλο. Δεν χρειάζεται να περιγράψω κάτι. Έχω γίνει σκιά του εαυτού μου, είναι τρομερά δυσκολο όλο αυτό. Ο μόνος φόβος μου είναι μην πάθω κάτι και μείνουν τα μικρά μόνα τους. Μην μου έρθει καμία ξαφνική λιποθυμία, γιατί είναι πολλές οι στιγμές που δεν με κρατάνε τα πόδια μου. Το πιο δύσκολο είναι όταν κλαίνε ταυτόχρονα, ειδικά μέσα στη νύχτα. Γενικά η μικρή είναι καλόβολη αλλά βγάζει και δόντια και η κατάσταση είναι τραγική. Αϋπνία, εξάντληση, νεύρα και μετά τύψεις. Άπειρες τύψεις.

Μεθαύριο έρχεται η μαμά μου και θα πάρω μια ανάσα μέχρι τέλος του μήνα όπου θα ξαναμεινω μόνη μέχρι να γυρίσει ο σύζυγος μετά τον 15αυγουστο.

Αυτά εν ολίγοις τα νέα μας, το σίγουρο είναι ότι θα χρειαστώ πολλή ψυχοθεραπεία όταν τελειώσει όλο αυτό.

Εύχομαι να είστε όλοι υγιείς, και να έρθουν τα μωράκια σας σε όσες είστε στην αναμονή.

Φιλιά!

Αχ βρε κορίτσι μου είσαι ήρωας θέλει πολύ υπομονή να μπορέσετε να ξεπεραστεί όλο αυτό που σας έχει βρει..

Είναι πολύ κρίμα που δεν μπορείς να βρεις ένα στήριγμα ούτε καν στην μητέρα σου να μπορείς να βασιστείς σε έναν άνθρωπο ελπίζω να τελειώσει σύντομα όλη αυτήν η περιπέτεια και να μπορέσετε να πάτε πάρα κάτω να μπείτε στην ρουτίνα σας και να το πιάσετε από εκεί που το είχατε αφήσει..

Περαστικά στον άντρα σου σύντομα να έρθει κοντά σας και να μας στέλνεις όποτε μπορείς και το έχεις ανάγκη! Σου στέλνω μια αγκαλιά και εύχομαι να πάνε όλα καλά κορίτσι μου ..