Καλημέρα σας.

Είμαι νέο μέλος εδώ και θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την περιπέτειά μου.

Πριν από μία εβδομάδα περίπου πήγα για να κάνω β επιπέδου εξέταση. Τα αποτελέσματα κάθε άλλο παρά καλά ήταν. Η κορούλα μας μάθαμε ότι πάσχει από μία σπάνια πάθηση στον πνεύμονα. Το ένα του πνευμονάκι είχε μεγαλώσει τόσο πολύ, που η καρδούλα της είχε εκτοπιστεί τελείως προς τα δεξιά. Εν ολίγης οι γιατροί ( πήραμε την ίδια μέρα και δεύτερη γνώμη) μας είπαν ότι το μωράκι μας δεν έχει ελπίδες. Θα πέθαινε μέσα μου κάποια στιγμή. Μας παρέπεμψαν σε διακοπή κύησης, όπως και έκανα πριν μερικές μέρες.

Είμαι καταρακωμένη. Έχω συνειδητοποιήσει τι έχει γίνει, ξέρω ότι δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα. Μου λείπει το πλασματάκι που είχα μέσα μου. Γέννησα κανονικά με φυσιολογικό τοκετό και χωρίς επισκληριδιο. 

Μου λείπει ακόμα και ο πόνος του τοκετού που ένιωθα για αρκετές ώρες.

Το κοριτσάκι μου, δεν μπορούσα να το αντικρίσω. Δεν θα το άντεχα. Δεν την είδα ποτέ.

Άραγε..το ξέρει ότι αγαπήθηκε όσο τίποτα άλλο στον κόσμο;

Άραγε...το ξέρει ότι μας λείπει αφάνταστα..;

Ειμαι σιγουρη πως τα ξερει.... Αγαπηθηκε και αγαπιεται το κοριτσακι σας. 

Να προσεχεις τον εαυτο σου..

στις πριν 13 ώρες, ο/η GorgonaAigaiou είπε:

Καλημέρα σας.

Είμαι νέο μέλος εδώ και θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την περιπέτειά μου.

Πριν από μία εβδομάδα περίπου πήγα για να κάνω β επιπέδου εξέταση. Τα αποτελέσματα κάθε άλλο παρά καλά ήταν. Η κορούλα μας μάθαμε ότι πάσχει από μία σπάνια πάθηση στον πνεύμονα. Το ένα του πνευμονάκι είχε μεγαλώσει τόσο πολύ, που η καρδούλα της είχε εκτοπιστεί τελείως προς τα δεξιά. Εν ολίγης οι γιατροί ( πήραμε την ίδια μέρα και δεύτερη γνώμη) μας είπαν ότι το μωράκι μας δεν έχει ελπίδες. Θα πέθαινε μέσα μου κάποια στιγμή. Μας παρέπεμψαν σε διακοπή κύησης, όπως και έκανα πριν μερικές μέρες.

Είμαι καταρακωμένη. Έχω συνειδητοποιήσει τι έχει γίνει, ξέρω ότι δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα. Μου λείπει το πλασματάκι που είχα μέσα μου. Γέννησα κανονικά με φυσιολογικό τοκετό και χωρίς επισκληριδιο. 

Μου λείπει ακόμα και ο πόνος του τοκετού που ένιωθα για αρκετές ώρες.

Το κοριτσάκι μου, δεν μπορούσα να το αντικρίσω. Δεν θα το άντεχα. Δεν την είδα ποτέ.

Άραγε..το ξέρει ότι αγαπήθηκε όσο τίποτα άλλο στον κόσμο;

Άραγε...το ξέρει ότι μας λείπει αφάνταστα..;

Πολύ λυπάμαι...

στις πριν 13 ώρες, ο/η GorgonaAigaiou είπε:

Καλημέρα σας.

Είμαι νέο μέλος εδώ και θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την περιπέτειά μου.

Πριν από μία εβδομάδα περίπου πήγα για να κάνω β επιπέδου εξέταση. Τα αποτελέσματα κάθε άλλο παρά καλά ήταν. Η κορούλα μας μάθαμε ότι πάσχει από μία σπάνια πάθηση στον πνεύμονα. Το ένα του πνευμονάκι είχε μεγαλώσει τόσο πολύ, που η καρδούλα της είχε εκτοπιστεί τελείως προς τα δεξιά. Εν ολίγης οι γιατροί ( πήραμε την ίδια μέρα και δεύτερη γνώμη) μας είπαν ότι το μωράκι μας δεν έχει ελπίδες. Θα πέθαινε μέσα μου κάποια στιγμή. Μας παρέπεμψαν σε διακοπή κύησης, όπως και έκανα πριν μερικές μέρες.

Είμαι καταρακωμένη. Έχω συνειδητοποιήσει τι έχει γίνει, ξέρω ότι δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα. Μου λείπει το πλασματάκι που είχα μέσα μου. Γέννησα κανονικά με φυσιολογικό τοκετό και χωρίς επισκληριδιο. 

Μου λείπει ακόμα και ο πόνος του τοκετού που ένιωθα για αρκετές ώρες.

Το κοριτσάκι μου, δεν μπορούσα να το αντικρίσω. Δεν θα το άντεχα. Δεν την είδα ποτέ.

Άραγε..το ξέρει ότι αγαπήθηκε όσο τίποτα άλλο στον κόσμο;

Άραγε...το ξέρει ότι μας λείπει αφάνταστα..;

Λυπάμαι πολυ γιαυτό που πέρασες, το έχω περάσει και ξέρω πως νιώθεις, σίγουρα ένιωθε τα τόσα όμορφα συναισθήματα που ένιωθες, ακόμα και τώρα όμως που είναι αγγελάκι στον ουρανό,να του μιλάς εμένα με κάνει και νιώθω καλά του μιλάω, του λέω πως νιώθω, ότι μου λείπει. Ο πόνος στο σώμα ξεχνιέται στη ψυχή όμως όχι είναι παιδί σου και ας μην είναι κοντά σου και είσαι η μαμά της, θα είσαι δυνατή, θα σηκωθείς και θα παλέψεις, δε θα αφήσεις τίποτα πίσω, ούτε εσένα, ούτε τον άντρα σου, ούτε τη ζωή σας,. Ο χρόνος γιατρεύει τις πληγές αλλά μας αφήνει ουλές που μας θυμίζουν αυτά που περάσαμε, να είσαι δυνατή και δεν είσαι μόνη σου