Καλησπέρα.

 

Ήθελα να γράψω για κάτι που με απασχολεί αρκετό καιρό.

 

Στην αρχή όταν γεννήθηκε η κόρη μου, ανέβαζα περιστασιακά φωτογραφίες της μικρής στο facebook . Τις είχε δει ένας φίλος-γονιός και τότε μου είπε την άποψη του, να μην ανεβάζω φωτογραφίες γιατί υπάρχουν οι ανώμαλοι-κακόβουλοι που μπορούν να τις πάρουν και να..να.. να..

 

Για αρκετό καιρό την είχα υιοθετήσει τη λογική. Γενικά όμως κατάλαβα, ότι δεν μπορώ να ζω σε μια τέτοια «φοβία-τρομοκρατία» και αποφάσισα να ανεβάζω περιστασιακά φωτογραφίες, από δραστηριότητες που κάνουμε μαζί κλπ.

 

Τι  πιστεύετε για το θέμα; Θα ήθελα να ακούσω και άλλες απόψεις και να κάνουμε κουβέντα J

Και γιατί δηλαδή πρέπει να βγάζουμε τη ζωή μας στη φόρα, για να τη βλέπει, όχι μόνο ο κάθε ανώμαλος-κακόβουλος, αλλά και ο κάθε άσχετος; Γιατί να πρέπει να δίνω αναφορά για το τι κάνω, πού είμαι, τι θέλω να κάνω, τι αισθάνομαι, τι έφαγα, τι ήπια, πού θα πάω αύριο, τι έκανε το παιδί μου; Πιστεύω ότι αυτή η νοοτροπία είναι πιο επικίνδυνη από τον κάθε κακόβουλο-ανώμαλο που κυκλοφορεί. Ο ανώμαλος-κακόβουλος μπορεί να συχνάζει στις παιδικές χαρές και να βγάζει φωτογραφίες τα παιδάκια αυτός (βέβαια, με το να τις βάζουμε στο ίντερνετ, του τις προσφέρουμε στο πιάτο). 

Εγώ τουλάχιστον, όχι μόνο φωτογραφίες του παιδιού μου δεν έχω βάλει ποτέ, αλλά ούτε και δικές μου. Ούτε και δίνω αναφορά για το τι κάνω κάθε τρεις και λίγο. Έχω το φέισμπουκ για επικοινωνία με ανθρώπους που βρίσκονται μακριά, και δε μου χρειάζεται κάτι άλλο. 

Και γιατί δηλαδή πρέπει να βγάζουμε τη ζωή μας στη φόρα, για να τη βλέπει, όχι μόνο ο κάθε ανώμαλος-κακόβουλος, αλλά και ο κάθε άσχετος; Γιατί να πρέπει να δίνω αναφορά για το τι κάνω, πού είμαι, τι θέλω να κάνω, τι αισθάνομαι, τι έφαγα, τι ήπια, πού θα πάω αύριο, τι έκανε το παιδί μου; Πιστεύω ότι αυτή η νοοτροπία είναι πιο επικίνδυνη από τον κάθε κακόβουλο-ανώμαλο που κυκλοφορεί. Ο ανώμαλος-κακόβουλος μπορεί να συχνάζει στις παιδικές χαρές και να βγάζει φωτογραφίες τα παιδάκια αυτός (βέβαια, με το να τις βάζουμε στο ίντερνετ, του τις προσφέρουμε στο πιάτο). 

Εγώ τουλάχιστον, όχι μόνο φωτογραφίες του παιδιού μου δεν έχω βάλει ποτέ, αλλά ούτε και δικές μου. Ούτε και δίνω αναφορά για το τι κάνω κάθε τρεις και λίγο. Έχω το φέισμπουκ για επικοινωνία με ανθρώπους που βρίσκονται μακριά, και δε μου χρειάζεται κάτι άλλο. 

 

Δεν είπα οτι "πρέπει" να δημοσιεύουμε τη ζωή μας. Υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να δημοσιέυουν τα πάντα που κάνουν. Σίγουρα δεν είμαι από αυτούς.

Πιο πολύ αναφέρομαι στην τρομοκρατία τύπου "μην δείξεις/κάνεις γιατί μπορεί να το δεί κάποιος που θα...".

 

Βασικά, καταλαβαίνω την άποψη σου να μην δημοσιεύουμε, γιατί έτσι ένιωθα και εγώ. Στην συνέχεια όμως κατάλαβα οτι, απλά με την ίδια λογική, δεν θα έπρεπε και να τα πάμε στις παιδικές χαρές, "γιατι μπορεί να υπάρχει ο ανώμαλος που θα.." και να μην κάνουμε τίποτα που θα να εκθέτει.

Συμφωνώ μαζί σου, δε θα αποκλειστούμε απ' τη ζωή επειδή κάπου υπάρχει κίνδυνος. Αλλά, αφού το θέμα είναι η δημοσίευση φωτογραφιών στο ίντερνετ, δε συμφωνώ γενικώς με τη δημοσίευσή τους. Οι κακόβουλοι που μπορεί να κάνουν οτιδήποτε είναι σίγουρα ένας από τους λόγους, αλλά όχι ο μοναδικός. Δεν ξέρω αν αυτό είναι τρομοκρατία ή απλή λογική. Παλιότερα βγάζαμε φωτογραφίες, τις τυπώναμε, τις βάζαμε σε άλμπουμ και τις δείχναμε σε συγγενείς και φίλους. Τώρα, πηγαίνουμε έξω για φαγητό, βγάζουμε φωτογραφίες και τις ανεβάζουμε σε κάποιο μέσο κοινωνικής δικτύωσης εκείνη την ώρα και περιμένουμε τα like, από ανθρώπους που δε γνωρίζουμε. Για μένα αυτό είναι παράλογο. Προσφέρουμε τη ζωή μας για παρακολούθηση, σε ανθρώπους που πιθανότατα δεν ενδιαφέρονται καθόλου. Μπορεί να μην είναι ανώμαλοι όλοι αυτοί, σίγουρα δεν είναι όλοι ανώμαλοι, αλλά αυτός ο βομβαρδισμός από εικόνες της ζωής των άλλων είναι παράλογος από μόνος του... 

Συμφωνώ μαζί σου, δε θα αποκλειστούμε απ' τη ζωή επειδή κάπου υπάρχει κίνδυνος. Αλλά, αφού το θέμα είναι η δημοσίευση φωτογραφιών στο ίντερνετ, δε συμφωνώ γενικώς με τη δημοσίευσή τους. Οι κακόβουλοι που μπορεί να κάνουν οτιδήποτε είναι σίγουρα ένας από τους λόγους, αλλά όχι ο μοναδικός. Δεν ξέρω αν αυτό είναι τρομοκρατία ή απλή λογική. Παλιότερα βγάζαμε φωτογραφίες, τις τυπώναμε, τις βάζαμε σε άλμπουμ και τις δείχναμε σε συγγενείς και φίλους. Τώρα, πηγαίνουμε έξω για φαγητό, βγάζουμε φωτογραφίες και τις ανεβάζουμε σε κάποιο μέσο κοινωνικής δικτύωσης εκείνη την ώρα και περιμένουμε τα like, από ανθρώπους που δε γνωρίζουμε. Για μένα αυτό είναι παράλογο. Προσφέρουμε τη ζωή μας για παρακολούθηση, σε ανθρώπους που πιθανότατα δεν ενδιαφέρονται καθόλου. Μπορεί να μην είναι ανώμαλοι όλοι αυτοί, σίγουρα δεν είναι όλοι ανώμαλοι, αλλά αυτός ο βομβαρδισμός από εικόνες της ζωής των άλλων είναι παράλογος από μόνος του... 

 

Για αυτή τη like-ολαγνεία έχεις δίκιο.. Συμφωνώ, με αυτό που λες οτι παλιά που δείχναμε τις φώτο. Τυπικά και τώρα μπορούμε να το κάνουμε με τα μέσα δικτύωσης, απλά οι περισσότεροι δεν βάζουμε μόνο φίλους αλλά και αγνώστους.

 Καλησπέρα κι από εμένα! Θα ήθελα κι εγώ να πω τη γνώμη μου πάνω στο θέμα, γιατί επίσης με έχει απασχολήσει κατά καιρούς! Το πόσο εκτιθέμεθα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το καθορίζουμε εμείς οι ίδιοι. Αν στο facebook έχουμε στη λίστα των φίλων μας αγνώστους που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τη φωτογραφία του παιδιού μας είναι καθαρά δικό μας λάθος! Προσωπικά έχω στη λίστα των φίλων μου μόνο άτομα που γνωρίζω και τις φορές που δημοσιεύω φωτογραφία του παιδιού μου φροντίζω να ρυθμίζω την ορατότητά της! Έχω κατηγοριοποιήσει τους φίλους μου μιας και το facebook μου δίνει αυτή τη δυνατότητα και έχω επιλέξει να μη φαίνονται οι φωτογραφίες μου σε φίλους φίλων όταν αυτοί μου κάνουν like! Έτσι και το παιδί μου προστατεύω και μοιράζομαι με κάποιους κοντινούς μου ανθρώπους όμορφες στιγμές!

Γι' αυτό Ελευθέριε θεωρώ ότι όλα έχουν ένα μέτρο! Μπορείς να δημοσιοποιείς φωτογραφίες του παιδιού σου απλά αν φοβάσαι άλλαξε τις ρυθμίσεις ορατότητας των φωτογραφιών σου και όλοι θα είναι ευχαριστημένοι!

 Καλησπέρα κι από εμένα! Θα ήθελα κι εγώ να πω τη γνώμη μου πάνω στο θέμα, γιατί επίσης με έχει απασχολήσει κατά καιρούς! Το πόσο εκτιθέμεθα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το καθορίζουμε εμείς οι ίδιοι. Αν στο facebook έχουμε στη λίστα των φίλων μας αγνώστους που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τη φωτογραφία του παιδιού μας είναι καθαρά δικό μας λάθος! Προσωπικά έχω στη λίστα των φίλων μου μόνο άτομα που γνωρίζω και τις φορές που δημοσιεύω φωτογραφία του παιδιού μου φροντίζω να ρυθμίζω την ορατότητά της! Έχω κατηγοριοποιήσει τους φίλους μου μιας και το facebook μου δίνει αυτή τη δυνατότητα και έχω επιλέξει να μη φαίνονται οι φωτογραφίες μου σε φίλους φίλων όταν αυτοί μου κάνουν like! Έτσι και το παιδί μου προστατεύω και μοιράζομαι με κάποιους κοντινούς μου ανθρώπους όμορφες στιγμές!

Γι' αυτό Ελευθέριε θεωρώ ότι όλα έχουν ένα μέτρο! Μπορείς να δημοσιοποιείς φωτογραφίες του παιδιού σου απλά αν φοβάσαι άλλαξε τις ρυθμίσεις ορατότητας των φωτογραφιών σου και όλοι θα είναι ευχαριστημένοι!

 

A σωστό. Αυτό δεν το είχα σκεφτεί πρακτικό και μπορείς να πετύχεις και ασφάλεια και δημοσιεύση!