Η τρέλα που είχε πιάσει τις γοργονίτσες για την Πάττυ και την Αντωνέλλα ήταν η αφορμή για να πάρω, εγώ - η "αυστηρή" (τρομάρα μου) - μάνα ένα καλό μάθημα: Με την απαγόρευση δεν γίνεται τίποτα, χρειάζεται να μοιραστείς τον κόσμο του παιδιού για να το οδηγήσεις κάπου αλλού...Εγραψα εδώ γι΄ αυτό:

http://wp.me/pS7gV-15Y

Αντιμετώπισε καμιά άλλη κοριτσομανούλα την κοριτσομανία με την Πάττυ; Πώς το διαχειρίστηκε όλο αυτό (γιατί μιλάμε για την αποθέωση της κακογουστιάς και της ανοησίας σε επίπεδο σήριαλ...);

Τα παιδακια μου ειναι μικρα ακομα, αλλα ειμαι σιγουρη οτι μεγαλωνοντας θα τα αντιμετωπισω ολα αυτα. Βλεπω ομως τα κοριτσια της συνυφαδας μου που αρχικα ηταν κολλημενα με την Μπαρμπι, τα ειχαν ολα, ρουχα, παπουτσια, τσαντες ολα Μπαρμπι. Και η μαμα τους κολλημενη να τα ντυνει σαν Μπαρμπι, μεχρι που τη μισησα την κουκλιτσα και ειπα στην κορη μου δε θα παιρνω τετοια. Τωρα το γυρισαν σε Παττυ. Πιστευω φαση ειναι και θα περασει. Κι αν η κορη μου θελησει κατι απο αυτα δεν θα της το στερησω, ελπιζοντας με τη συζητηση και την καθοδηγηση μου να αλλαξει τροπο σκεψης. Εχω διαβασει το βιβλιο του Ν. Σιδερη, ειναι διαφωτιστικοτατο και προτρεπω ολους τους γονεις να το διαβασουν.