ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΜΟΥ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ!!!!!

Ακόλουθοι

Δημοσίευση 17 Οκτωβρίου, 201114 yr

ηρθε και η δικια μου σειρα επιτελους να γραψω και εγω την δικη μου εμπειρια τοκετου.

υστερα απο μια δυσκολη εγκυμοσυνη και ολο προβληματα , ηρθε επιτελους στη ζωη μας και το τριτο μας αγγελουδακι, το μικρο μας αστερακι.

λοιπον, η τελευταια μας επισκεψη στον γιατρο ηταν την παρασκευη 7/10 οπου κ κανονισαμε πως θα γεννησω την τριτη 11/10 με προγραμματισμενη καισαρικη. μου ειπε μονο να τον παρω τηλεφωνο την δευτερα το απογευμα για να μου πει τι ωρα να μπω μεσα. αυτες οι τεσσερις μερες ηταν οι τελευταιες μου ως εγκυος κ κοιταξα να τις ευχαριστηθω κ να τις απολαυσω οσο γινεται.

φτανει λοιπον το απογευμα της δευτερα οπου κ παιρνω τηλεφωνοτον γιατρο γι να μου πει τι ωρα ακριβως να παω στο μαιευτηριο.μου λεει '' αυριο πρωι πρωι στις 7 να εισαι εκει γιατι 8 με 8:30 θα μπουμε να γεννησεις .'' κλεινοντας το τηλεφωνο ξεσπασα σε κλαματα, δεν το ηθελα , ομως μου βγηκε απο μονο του.ενιωθα πολυ περιεργα που θα αποχωριζομουν το μωρακι μου απο μεσα μου, που θα το κρατουσα στην αγκαλια μου... ολο το βραδυ ειχα τρομερη υπερενταση κ δεν κοιμηθηκα σχεδον καθολου. το πρωι ξυπνησαμε πρωι πρωι με τον αντρα μου ετοιμαστηκαμε κ πηγαμε στο μαιευτηριο.

ξεκινησανε να με ετοιμαζουν αρχικα με κλυσμα κ επειτα καθετηρα κ ορο. μετα ημουν στο καρδιοτοκογραφο κ περιμενα μαζι με τον αντρουλη μου για να ερθουν να με παρουν.ανυπομονουσα τοοοοσο...!

τελικα ηρθαν στις 9:20 κ με πηραν για το χειρουργειο.η αληθεια ειναι πως φοβομουν αρκετα παρολο που τα ειχα περασει αυτα αλλες δυο φορες.μου εκανε ο αναισθησιολογος την επισκληριδιο κ ξαπλωσα στο κρεβατι κ με το που ξαπλωσα για αλλη μια φορα αρχισα να κλαιω.μετα απο λιγο δεν αισθανομουν καλα , ενιωθα να πνιγομαι , με δυσκολια μου εβγαινε η αναπνοη.με μεγαλη προσπαθεια μπορεσα να το πω στον αναισθησιολογο. φοβηθηκα παρα πολυ νομισα πως θα τελειωνα εκει.τελοσπαντων εκανε τι εκανε ο αναισθησιολογος κ μετα απο λιγο ημουν καλυτερα.

μετα απο λιγη ωρα στις 10:10 ακουσα το πρωτο κλαμα απο τον μικρο μου πριγκιπα!!

οταν τον εβγαζαν ενιωθα σα να μου ξεριζωζουν τα σπλαχνα,σα να μη θελω να το δωσω , μετα

μου τον εφεραν ,του εδωσα το πρωτο του φιλακι, μετα τον πηραν να τον πλυνουν κ να τον καθαρισουν.ανυπομονουσα να με τελειωσουν με το ραψιμογια να τον παρω αγκαλια το μικρο μου αστερακι.η ωρα δεν περνουσε με τιποτα...ηταν δυσκολο το χειρουργειο μου κ αργησαν να με τελειωσουν,τελειωσαν στις 11:30 .

μετα αφου τελειωσαν ολα κρατησα επιτελους τον μικρουλη μου στην αγκαλια μου!!!!

δεν το πιστευα πως περασανεολα τα δυσκολα κ επιτελους τον εχω!!

αυτο εχει σημασια τωρα πως ειναι καλα το παιδακι μου κ ολα τα δυσκολα που περασαμε μαζιτα αφηνουμε πισω!!!

αυτη ηταν λοιπον κ η δικη μου ιστορια!!!

Σύνδεση

Συμμετοχή στη συζήτηση

Configure browser push notifications

Chrome (Android)

Chrome (Desktop)

Safari (iOS 16.4+)

Safari (macOS)

Edge (Android)

Edge (Desktop)

Firefox (Android)

Firefox (Desktop)