Το Ημερολόγιο Ενός Αγέννητου Παιδιού

5 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ: Σήμερα άρχισε η ζωή μου. Οι γονείς μου δεν το ξέρουν ακόμη, αλλά εγώ ήδη υπάρχω. Και θα είμαι κορίτσι. Θα έχω ξανθά μαλλιά και γαλανά μάτια. Όλα είναι κανονισμένα, ακόμη και το ότι θα αγαπώ τα λουλούδια.

19 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ: Μερικοί λένε ότι δεν είμαι ακόμη ένα πραγματικό πρόσωπο, ότι μόνο η μητέρα μου υπάρχει. Αλλά είμαι ένα πραγματικό πρόσωπο, όπως ένα ψιχουλάκι ψωμιού είναι πραγματικό ψωμί. Η μητέρα μου υπάρχει. Κι εγώ υπάρχω.

23 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ: Το στόμα μου μόλις τώρα αρχίζει ν’ ανοίγει. Σκεφτείτε, σ’ ένα χρόνο περίπου θα γελώ και αργότερα θα μιλώ. Ξέρω ότι η πρώτη μου λέξη θα είναι: ΜΑΜΑ.

25 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ: Η καρδιά μου άρχισε να χτυπά σήμερα εντελώς μόνη της. Από τώρα και στο εξής θα χτυπά σ’ όλη την υπόλοιπη ζωή μου, χωρίς να σταματήσει ποτέ για να ξεκουραστεί! Και μετά από πολλά χρόνια θα κουραστεί, θα σταματήσει και τότε θα πεθάνω.

2 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ: Μεγαλώνω λίγο κάθε μέρα. Τα χέρια μου και τα πόδια μου άρχισαν να σχηματίζονται. Πρέπει όμως να περιμένω πολύ, μέχρις ότου αυτά τα ποδαράκια θα με σηκώσουν στα χέρια της μητέρας μου, και αυτά τα χεράκια θα μπορούν να μαζεύουν λουλούδια και ν’ αγκαλιάζουν τον μπαμπά μου.

12 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ: Στα χέρια μου άρχισαν να σχηματίζονται μικροσκοπικά δάχτυλα. Είναι αστείο που είναι τόσο μικρά! Θα μπορώ ν’ αρπάζω μ’ αυτά τα μαλλιά της μαμάς μου.

20 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ: Μόλις σήμερα είπε ο γιατρός στη μανούλα ότι ζω εδώ κάτω από την καρδιά της. Πόσο ευτυχισμένη πρέπει να είναι! Είσαι ευτυχισμένη μανούλα;

25 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ: Η μαμά μου και ο μπαμπάς μου σκέφτονται προφανώς το όνομα που θα μου δώσουν. Αλλά δεν ξέρουν ακόμη ούτε καν ότι είμαι κοριτσάκι. Θέλω να με ονομάσουν Κάθυ. Και είμαι κιόλας πολύ μεγάλη.

10 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ: Τα μαλλιά μου μεγαλώνουν. Είναι μαλακά, λαμπερά και γυαλιστερά. Αναρωτιέμαι πώς είναι τα μαλλιά της μαμάς μου;

13 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ: Μόλις άρχισα να βλέπω. Είναι σκοτάδι γύρω μου. Όταν η μαμά μου με φέρει στον κόσμο, θα υπάρχει παντού λιακάδα, και λουλούδια. Αλλά εκείνο, που θέλω πιο πολύ απ’ όλα είναι να δω τη μαμά μου. Πώς είσαι άραγε μανούλα;

24 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ: Άραγε ακούει η μανούλα το ψιθύρισμα της καρδίας μου; Μερικά παιδιά γεννιούνται λίγο άρρωστα. Αλλά η δική μου καρδιά είναι γερή και υγιής. Χτυπάει πολύ κανονικά: τακ-τακ, τακ-τακ. Μανούλα, θα αποκτήσεις μια υγιή, μικρή κόρη!

28 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ: Σήμερα η μαμά μου με σκότωσε.

Αχ το ειδα κ εγω στο φεις τοδιαβαζα κ καταστεναχωρεθηκα με την τελευταια προταση....

nai re gamwto kai egw perimena na akousw kati thetiko kai me apoteleiwse!!!!!!!!!!!!!!!!

βρε τιτινα γιατι μας το κανεις αυτο?κριμα στα μωρακια...

Το περιεργο με αυτες τις δακρυβρεχτες ιστοριες ειναι οτι το αγεννητο παιδακι ειναι ομορφο ξανθο, γαλανοματικο και βεβαια υγιεστατο κι οχι καποιο ασκημο μαυριδερο παιδακι με καποιο πιθανο προβλημα υγειας (αυτο δεν εχει ψυχουλα αραγε?).

Οσο κι αν δε μου αρεσει η λυση της εκτρωσης ειναι δικαιωμα της γυναικας που κατακτηθηκε νομικα (αφου πολλες γυναικες πρωτα σακατευτηκαν σε διαφορους κομπογιανιτες οσο οι εκτρωσεις ηταν παρανομες).

ΦΡΟΥΚΤΗΝΟΣ έγραψε:

Οσο κι αν δε μου αρεσει η λυση της εκτρωσης ειναι δικαιωμα της γυναικας που κατακτηθηκε νομικα (αφου πολλες γυναικες πρωτα σακατευτηκαν σε διαφορους κομπογιανιτες οσο οι εκτρωσεις ηταν παρανομες).

Μπητε στο youtube και ψαξτε "το παραπονο ενος εμβρυου" της πρεσβυτερας Καλυψως Δημητριαδη. Ειναι συγκλονιστικο..............

Περίμενα κι εγώ ένα καλυτερο τέλος...

Λυπάμαι τόσο που χάνονται καθημερινά τόσα παιδάκια,και νευριάζω που οι γυναίκες προβαίνουν στην έκτρωση,πολλές φορές για μη ουσιαστικούς λόγους!

bibibo έγραψε:

Μπητε στο youtube και ψαξτε "το παραπονο ενος εμβρυου" της πρεσβυτερας Καλυψως Δημητριαδη. Ειναι συγκλονιστικο..............

:(

ΜΟΥ ΚΟΠΗΚΕ Η ΑΝΑΣΑ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ

ΠΕΡΙΜΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ ΤΕΛΟΣ

OXI Δ ΘΑ ΤΟ ΣΧΟΛΙΑΣΩ .....Δ ΜΠΟΡΩ!!!!!

bibibo έγραψε:

Μπητε στο youtube και ψαξτε "το παραπονο ενος εμβρυου" της πρεσβυτερας Καλυψως Δημητριαδη. Ειναι συγκλονιστικο..............

όντως συγκλονιστικό...

καλημερα κοριτσια!το παραπονο ενος εμβρυου το εχω δει και το εχω ακουσει κι εγω δεν ξερω ποσες φορες..κλαιγοντας και λεγοντας στο μωρακι που μου πηραν ο,τι δεν εφταιγα εγω ψυχουλα μου που σου σταματησαν την καρδουλα σου πριν καλα καλα ξεκινησει να χτυπαει...δεν εφταιγα..ο αντρας μου δεν μπορουσε να με ξεκολλησει απο αυτο το βιντεακι..δεν υπαρχει χειροτερο πραγμα να σκοτωνεις αυτες τις αθωες ψυχουλες,στην προκειμενη δεν εφταιγα εγω...

ΦΡΟΥΚΤΗΝΟΣ έγραψε:

Το περιεργο με αυτες τις δακρυβρεχτες ιστοριες ειναι οτι το αγεννητο παιδακι ειναι ομορφο ξανθο, γαλανοματικο και βεβαια υγιεστατο κι οχι καποιο ασκημο μαυριδερο παιδακι με καποιο πιθανο προβλημα υγειας (αυτο δεν εχει ψυχουλα αραγε?).

Οσο κι αν δε μου αρεσει η λυση της εκτρωσης ειναι δικαιωμα της γυναικας που κατακτηθηκε νομικα (αφου πολλες γυναικες πρωτα σακατευτηκαν σε διαφορους κομπογιανιτες οσο οι εκτρωσεις ηταν παρανομες).

Ο νόμος τις αποποινικοποιεί,δεν τις νομιμοποιεί.

Επίσης,τα παιδάκια με προβλήματα υγείας αντιπροσωπεύουν έναν μικρό αριθμό.Αναμφισβήτητα περισσότερα ειναι τα υγιή παιδάκια.Άλλα ακόμα και αν πάσχει το παιδί οι γονείς θα πρέπει πρώτα να ενημερωθούν για την μορφή της αθένειας,τους τρόπους αντιμετώπισης και αν υπάρχει πιθανότητα το παιδί να βοηθηθεί ή να γίνει καλά στο μέλλον.

οταν εφτασε η μερα κοριτσια να κανω αυχενικη ο γιατρος φανηκε ανησυχος με τις μετρησεις.δεν ειπε κατι αλλα το καταλαβαμε οταν μας ειπε ο,τι την ιδια μερα καπακι το απογευμα θα επρεπε να κανω τροφοβλαστη.το αποτελεσμα? συνδρομο νταουν...τι επιλογες θα μπορουσα να ειχα?δεν το πιστευα,ελεγα ο,τι εχουν κανει λαθος και δεν ηθελα να μου το παρουν..

Γωγάκι σε καταλαβαίνω απόλυτα Και εγώ έχασα μωράκι στην 18η εβδομάδα χωρίς κανένα πρόβλημα,με καλή αυχενική.Κοριτσάκι ήταν...Γι'αυτό είμαι τόσο κατά των εκτρώσεων.Είναι απίστευτο εγώ να κλαίω για το παιδάκι που έχασα και κάποιες άλλες να κάνουν αβέρτα τις εκτρώσεις.Όταν υπάρχει πρόβλημα υγείας που δεν μπορεί να διορθωθεί μάλλον η έκτρωση ειναι η καλύτερη λύση Αλλά όταν όλα είναι καλά δεν μπορώ να χωνέψω,να αποδεκτώ και να δικαιολογήσω την πράξη...

Δεν μπορώ να το ακουσω όλο...εχω σκάσει από τη στενοχώρια μου...κρίμα...κρίμα...

το ξερω,και καταλαβαινω απολυτα...ενω ημουν σε αναμονη για να μου παρουν το μωρο με ορο κολπικα χαπια εβλεπα τις αλλες το πως ανυπομονουσαν να διακοψουν την κυηση και με τι χαρα εφευγαν μετα την εκτρωση..δεν τις κατηγορω και ουτε μπορω να ξερω ποιοι ηταν οι λογοι που τις οδηγησαν σε αυτη την αποτροπαια πραξη μα ειναι ο,τι χειροτερο να σκοτωνεις ποιο?ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΟΥ ΤΟ ΠΑΙΔΙ

γωγακι έγραψε:

οταν εφτασε η μερα κοριτσια να κανω αυχενικη ο γιατρος φανηκε ανησυχος με τις μετρησεις.δεν ειπε κατι αλλα το καταλαβαμε οταν μας ειπε ο,τι την ιδια μερα καπακι το απογευμα θα επρεπε να κανω τροφοβλαστη.το αποτελεσμα? συνδρομο νταουν...τι επιλογες θα μπορουσα να ειχα?δεν το πιστευα,ελεγα ο,τι εχουν κανει λαθος και δεν ηθελα να μου το παρουν..

Πόσο έκλαψα την ημέρα που μου είπαν ότι μάλλον έχει πρόβλημα..ένιωθα τους πόνους της εγκυμοσύνης και έκλαιγα..δεν το πιστευα...

Για ένα πράγμα χαίρομαι..μου δίνει ο Θεός την ευκαιρία να μεγαλώσω δύο αγόρια και να τους μεγαλώσω με τέτοιες αξίες ώστε να μην γίνουν ποτέ η αιτία για ένα τέτοιο λάθος..πάντα μα πάντα προφυλάξεις..πάντα μα πάντα!!Θα τους κάνω πλύση εγκεφάλου να μην αφήσουν ποτέ έγκυο μια κοπέλα αν δεν είναι πρώτα απολύτως σίγουροι...μπορεί να καταντήσω υστερική αλλά τουλάχιστον θα έχω αυξήσει τις πιθανότητες να μη φτάσουν ως εκεί...

Γωγάκι αυτό αναρωτιέμαι κι εγώ...το ίδιο σου το παιδί; Απο προσωπική εμπειρία έχω καταλήξει κάπου...Αν το θέλεις,δεν σε σταματάει ΤΙΠΟΤΑ!Ούτε γονείς,ούτε δουλειά,ούτε χρήματα,ούτε άρνηση συντρόφου...Τίποτα όμως!

Φανή,αυτό ακριβώς.Καλύτερα να τους κάνουμε εμείς πλύση εγκεφάλου(στις κόρες και στους γιούς,γιατί ποτέ δεν ευθυνεται μόνο ο ένας για μια εγκυμοσύνη)πάρα να βλέπουμε το παιδί μας με τύψεις που δεν θα φύγουν ποτέ απο μέσα του

καταλαβαινω φανη,αφου περασαμε ακριβως την ιδια κατασταση.τουλαχιστον οπως ειπες σου δωθηκε 2η ευκαιρια και σου ευχομαι με το καλο να φερεις στον κοσμο ενα γερο μωρακι.

γωγακι έγραψε:

το ξερω,και καταλαβαινω απολυτα...ενω ημουν σε αναμονη για να μου παρουν το μωρο με ορο κολπικα χαπια εβλεπα τις αλλες το πως ανυπομονουσαν να διακοψουν την κυηση και με τι χαρα εφευγαν μετα την εκτρωση..δεν τις κατηγορω και ουτε μπορω να ξερω ποιοι ηταν οι λογοι που τις οδηγησαν σε αυτη την αποτροπαια πραξη μα ειναι ο,τι χειροτερο να σκοτωνεις ποιο?ΤΟ ΙΔΙΟ ΣΟΥ ΤΟ ΠΑΙΔΙ

Το είχα αναφέρει παλιότερα σε ένα άλλο τόπικ , πως αυτη η συ΄μπεριφορά που περιγράφεις είναι κάτι σαν το ένστικτο επιβιωσης, δηλαδή υπάρχει σε όλα τα όντα της φύσης(κουνέλια τρώνε τα μωρά τους, γάτες εγκαταλείπουν τα γατάκια τους αν πονεσαν στη γέννα κτλ) Όταν ένα ον νιώσει ότι απειλείται η ίδια του η επιβιωση(κι όμως έτσι το εκλαμβάνουν εκείνες οι μητέρες δηλαδή φόβος της αλλαγής σε μια φάση όπου δεν είναι έτοιμες) η κίνηση αυτή φαντάζει σωτήρια για τις ίδιες και δεν χωράει κάτι άλλο στο μυαλό τους και ναι νιώθουν ανακουφιση...όμως επειδή είμαστε <<λογικά>> όντα,υπάρχουν πάρα πολλοί που γνωριζουν και νιώθουν πως κάτι τέτοιο είναι αποτρόπαιο κα εγκληματικό και κινουνται κατά. Όμως νομίζω πως όπως όλα τα ένστικτα έτσι κι αυτό ..ειναι πολύ ισχυρό ...ακόμη και σε σένα την ίδια αλλά ακόμη και σε μένα την ίδια που έκανα κάτι τέτοιο...στη σκέψη και μονο ότι θα έφερνα στον κόσμο ένα άρρωστο παιδί δε μου άρεσε(όχι από λογους αισθητικής βεβαια!!!!) τόσο απο τη μεριά τη δική μου όσο κι απο τη δική του...αλλιώς θα επιλέγαμε να τα κρατήσουμε...

γωγακι έγραψε:

καταλαβαινω φανη,αφου περασαμε ακριβως την ιδια κατασταση.τουλαχιστον οπως ειπες σου δωθηκε 2η ευκαιρια και σου ευχομαι με το καλο να φερεις στον κοσμο ενα γερο μωρακι.

Σε ευχαριστώ πολυ Γωγάκι..σου εύχομαι κι εσένα να μην αργήσει να έρθει!!!

σ'ευχαριστω φανη..ειμαι σε αναμονη...σε καμια 10αρια μερες θα ξερω κι εγω αν εμαι η'οχι

Αχ,ρε κορίτσια!

Τι πάθατε πρωί πρωι!

Μου μαυρίσατε τη ψυχή.....

Και δεν είμαι και στα καλά μου σήμερα.....

ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΣΑΣ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΝΑ ΚΡΑΤΗΣΕΤΕ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΛΑΧΤΑΡΑΤΕ!!!Ο ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΟΣ...ΕΓΩ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΟ ΑΓΟΡΑΚΙ ΜΟΥ ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΒΔΟΜΑΔΕΣ..ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΠΩ ΚΑΤΙ.ΜΕΡΙΚΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΨΥΧΡΕΣ..ΑΠΑΝΘΡΩΠΕΣ..ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΣΚΟΤΩΝΕΙΣ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ ΤΟΣΟ ΑΠΛΑ??ΕΙΜΑΙ 23 ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΛΕΓΑ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΩ ΚΑΙ ΠΩΣ ΑΝ ΕΜΕΝΑ ΕΓΚΥΟΣ (ΧΩΙΣ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΩ) ΔΕΝ ΘΑ ΕΚΑΝΑ ΠΟΤΕ ΕΚΤΡΩΣΗ!!!ΠΩΣ ΘΑ ΖΟΥΣΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΥΨΕΙΣ???ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΩ ΤΗΝ ΖΩΗ ΠΟΥ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ???ΟΧΙ ΠΟΤΕ!!!