Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

SO SAD...ότι κ να σου πούμε δε θα μειώσει ως δια μαγείας τον πόνο σου...

Είναι πολύ σκληρό αυτό που σου συνέβη...

Δυστυχώς η ζωή παίζει περίεργα παιχνίδια πολλές φορές.

Της φίλης μου ο άντρας σκοτώθηκε σε τροχαίο,έξω από το σπίτι τους,5 μερες μετά που γέννησε το δεύτερο τους παιδάκι...Τα λόγια δεν φτάνουν...

Ότι καλύτερο σου εύχομαι πραγματικά..Είμαστε εδώ ό,τι χρειαστεις.

  • Απαντήσεις 197
  • Created
  • Τελευταία απάντηση

Top Posters In This Topic

Δημοσίευση

SO SAD...ότι κ να σου πούμε δε θα μειώσει ως δια μαγείας τον πόνο σου...

Είναι πολύ σκληρό αυτό που σου συνέβη...

Δυστυχώς η ζωή παίζει περίεργα παιχνίδια πολλές φορές.

Της φίλης μου ο άντρας σκοτώθηκε σε τροχαίο,έξω από το σπίτι τους,5 μερες μετά που γέννησε το δεύτερο τους παιδάκι...Τα λόγια δεν φτάνουν...

Ότι καλύτερο σου εύχομαι πραγματικά..Είμαστε εδώ ό,τι χρειαστεις.

Δημοσίευση

SO SAD...ότι κ να σου πούμε δε θα μειώσει ως δια μαγείας τον πόνο σου...

Είναι πολύ σκληρό αυτό που σου συνέβη...

Δυστυχώς η ζωή παίζει περίεργα παιχνίδια πολλές φορές.

Της φίλης μου ο άντρας σκοτώθηκε σε τροχαίο,έξω από το σπίτι τους,5 μερες μετά που γέννησε το δεύτερο τους παιδάκι...Τα λόγια δεν φτάνουν...

Ότι καλύτερο σου εύχομαι πραγματικά..Είμαστε εδώ ό,τι χρειαστεις.

Δημοσίευση

Συλληπητηρια,κοπελα μου.Πραγματικα δεν ξερω τι να σου πω....Εχω συγκλονιστει...Μακαρι να μπορουσαμε να κανουμε κατι να σου απαλυνουμε τον πονο.Αυτες ειναι οι αδικιες της ζωης...Κανε κουραγιο,οσο μπορεις για το αγγελουδι σου που θα ερθει στον κοσμο.Απο αυτο το πλασματακι θα παρεις δυναμη, πιστεψε με..Για ο,τι χρειαστεις να ξερεις οτι ολες εδω ειμαστε διπλα σου...

Δημοσίευση

Συλληπητηρια,κοπελα μου.Πραγματικα δεν ξερω τι να σου πω....Εχω συγκλονιστει...Μακαρι να μπορουσαμε να κανουμε κατι να σου απαλυνουμε τον πονο.Αυτες ειναι οι αδικιες της ζωης...Κανε κουραγιο,οσο μπορεις για το αγγελουδι σου που θα ερθει στον κοσμο.Απο αυτο το πλασματακι θα παρεις δυναμη, πιστεψε με..Για ο,τι χρειαστεις να ξερεις οτι ολες εδω ειμαστε διπλα σου...

Δημοσίευση

Συλληπητηρια,κοπελα μου.Πραγματικα δεν ξερω τι να σου πω....Εχω συγκλονιστει...Μακαρι να μπορουσαμε να κανουμε κατι να σου απαλυνουμε τον πονο.Αυτες ειναι οι αδικιες της ζωης...Κανε κουραγιο,οσο μπορεις για το αγγελουδι σου που θα ερθει στον κοσμο.Απο αυτο το πλασματακι θα παρεις δυναμη, πιστεψε με..Για ο,τι χρειαστεις να ξερεις οτι ολες εδω ειμαστε διπλα σου...

Δημοσίευση

Τα λόγια ειναι περιττα σε τετοιες στιγμές αλλα μπορουν εστω για λίγα λεπτά να απαλύνουν το πόνο σου.Πραγματικά λυπάμαι,ειναι οτι χειρότερο να εισαι αναμεσα σε 2 τοσο διαφορετικες καταστάσεις.Να πρέπει να χαρεις αλλα ο πόνος για το χαμό του ανθρώπου σου να μην σε αφηνει.Θα συμφωνησω κι εγω με τα κορίτσια οτι ο Θεος σου πήρε τη μια σου αγάπη αλλα σου στέλνει μια άλλη.Σιγουρα δεν αναπληρωνεται το κενό,αλλα το μωράκι σου θα σου δωσει τοσες ευχάριστες στιγμές που θα περάσει ο χρόνος πιο ηρεμα και πιο γλυκά.

Οσο για το αν εισαι η μονη στην Ελλάδα που το περνάει αυτό εχω να σου πω οτι μια γνωστή(43 ετων σημερα) εχει περάσει ακριβως το ιδιο.Εκείνη είχε 3 παιδιά,1 κοριτσι κ 2 αγορια εκ των οποιον το ενα το κοριτσακι με διανοητικη στερηση και ηταν και εγκυος στο 4ο παιδι στον 9ο μηνα.Πηγαίνανε λοιπον οικογενειακος για Πρωτομαγια στη μητερα της,ο αντρας της ειχε το κακο ελλατωμα να τρεχει στο δρομο ακομα και με τα παιδια μεσα.Κατα τη διαρκεια της διαδρομης του φωναζε-"Μην τρεχεις,θα σκοτωθούμε"!! κι εκεινος της απαντησε μεταξυ αστειου και σοβαρου-"Δε πειράζει,κι αν κοτωθουμε,θα σκοτωθουμε ολοι μαζι"!!

Φτανουνε σοοι στο προορισμο τους κι εκεινος φευγει πίσω για δουλεια(ηταν οικοδομος και πηγε για ενα μερεμετακι),δεν περνάνε 2 ωρες και χτυπάει το τηλεφωνο και της λενε οτι ο αντρας σου σκοτωθηκε στην οικοδομη,επεσε απο τη σκαλωσια!!!!!

Εχω μιλήσει πολλες φορες με τη συγκεκριμενη γυναικα για το πως το ξεπερασε,πως μεγάλωσε 4 παιδια χωρις τον αντρα της?Ηταν μολις 23 οταν εμεινε χηρα.Και ζει και σε χωριο.Ξερεις πια απαντηση μου εδωσε?Δεν ειχα περιθωρια για κλάμματα,επρεπε να μεγαλώσω τα παιδια μου.Στην αρχη ναι κλειστηκα σπιτι,μεχρι να "ξεπεταχτει" και ο μικρός(ο οποιος πηρε και το ονομα του πατερα του κι ας μην τον γνωρισε ποτέ).Αργότερα ανοιξε ενα μαγαζακι εδω στο χωριο και σιγα σιγα στάθηκε στα πόδια της.Πριν απο 5-6 χρονια εχασε και τη κορη της κι ετσι τωρα εχει τα 3 αγορια της.Προσπάθησε να ξαναφτιαξει τη ζωη της αλλα επεσε σε λάθος ανθρωπο κι εκτος αυτού οι συγγενεις του αντρα της επεσαν να τη φάνε.Ετσι τωρα 18 χρονια μετα,εχει την επιχειρηση της και ζει μονη με τα παιδια της τα οποια μεγάλωσε αξια και εχουν γινει τα καλλίτερα παιδια.Αν τη ρωτησεις τωρα για τον αντρα της,σου μιλάει για εκεινον και λάμπει το προσωπο της,θυμαται με τοση αγάπη ολες τους τις στιγμες σαν να μην παρασε μια μέρα.

Ο Θεος της πηρε αντρα και κορη της εδωσε ομως αρκετο κουράγιο για να συνεχισει....Το ιδιο θα ευχηθω και σε'σενα.Πρωτα απ'ολα με το καλο να ερθει το μωράκι σου και να σου δίνει ο Θεος κουράγιο!!!

Δημοσίευση

Τα λόγια ειναι περιττα σε τετοιες στιγμές αλλα μπορουν εστω για λίγα λεπτά να απαλύνουν το πόνο σου.Πραγματικά λυπάμαι,ειναι οτι χειρότερο να εισαι αναμεσα σε 2 τοσο διαφορετικες καταστάσεις.Να πρέπει να χαρεις αλλα ο πόνος για το χαμό του ανθρώπου σου να μην σε αφηνει.Θα συμφωνησω κι εγω με τα κορίτσια οτι ο Θεος σου πήρε τη μια σου αγάπη αλλα σου στέλνει μια άλλη.Σιγουρα δεν αναπληρωνεται το κενό,αλλα το μωράκι σου θα σου δωσει τοσες ευχάριστες στιγμές που θα περάσει ο χρόνος πιο ηρεμα και πιο γλυκά.

Οσο για το αν εισαι η μονη στην Ελλάδα που το περνάει αυτό εχω να σου πω οτι μια γνωστή(43 ετων σημερα) εχει περάσει ακριβως το ιδιο.Εκείνη είχε 3 παιδιά,1 κοριτσι κ 2 αγορια εκ των οποιον το ενα το κοριτσακι με διανοητικη στερηση και ηταν και εγκυος στο 4ο παιδι στον 9ο μηνα.Πηγαίνανε λοιπον οικογενειακος για Πρωτομαγια στη μητερα της,ο αντρας της ειχε το κακο ελλατωμα να τρεχει στο δρομο ακομα και με τα παιδια μεσα.Κατα τη διαρκεια της διαδρομης του φωναζε-"Μην τρεχεις,θα σκοτωθούμε"!! κι εκεινος της απαντησε μεταξυ αστειου και σοβαρου-"Δε πειράζει,κι αν κοτωθουμε,θα σκοτωθουμε ολοι μαζι"!!

Φτανουνε σοοι στο προορισμο τους κι εκεινος φευγει πίσω για δουλεια(ηταν οικοδομος και πηγε για ενα μερεμετακι),δεν περνάνε 2 ωρες και χτυπάει το τηλεφωνο και της λενε οτι ο αντρας σου σκοτωθηκε στην οικοδομη,επεσε απο τη σκαλωσια!!!!!

Εχω μιλήσει πολλες φορες με τη συγκεκριμενη γυναικα για το πως το ξεπερασε,πως μεγάλωσε 4 παιδια χωρις τον αντρα της?Ηταν μολις 23 οταν εμεινε χηρα.Και ζει και σε χωριο.Ξερεις πια απαντηση μου εδωσε?Δεν ειχα περιθωρια για κλάμματα,επρεπε να μεγαλώσω τα παιδια μου.Στην αρχη ναι κλειστηκα σπιτι,μεχρι να "ξεπεταχτει" και ο μικρός(ο οποιος πηρε και το ονομα του πατερα του κι ας μην τον γνωρισε ποτέ).Αργότερα ανοιξε ενα μαγαζακι εδω στο χωριο και σιγα σιγα στάθηκε στα πόδια της.Πριν απο 5-6 χρονια εχασε και τη κορη της κι ετσι τωρα εχει τα 3 αγορια της.Προσπάθησε να ξαναφτιαξει τη ζωη της αλλα επεσε σε λάθος ανθρωπο κι εκτος αυτού οι συγγενεις του αντρα της επεσαν να τη φάνε.Ετσι τωρα 18 χρονια μετα,εχει την επιχειρηση της και ζει μονη με τα παιδια της τα οποια μεγάλωσε αξια και εχουν γινει τα καλλίτερα παιδια.Αν τη ρωτησεις τωρα για τον αντρα της,σου μιλάει για εκεινον και λάμπει το προσωπο της,θυμαται με τοση αγάπη ολες τους τις στιγμες σαν να μην παρασε μια μέρα.

Ο Θεος της πηρε αντρα και κορη της εδωσε ομως αρκετο κουράγιο για να συνεχισει....Το ιδιο θα ευχηθω και σε'σενα.Πρωτα απ'ολα με το καλο να ερθει το μωράκι σου και να σου δίνει ο Θεος κουράγιο!!!

Δημοσίευση

Τα λόγια ειναι περιττα σε τετοιες στιγμές αλλα μπορουν εστω για λίγα λεπτά να απαλύνουν το πόνο σου.Πραγματικά λυπάμαι,ειναι οτι χειρότερο να εισαι αναμεσα σε 2 τοσο διαφορετικες καταστάσεις.Να πρέπει να χαρεις αλλα ο πόνος για το χαμό του ανθρώπου σου να μην σε αφηνει.Θα συμφωνησω κι εγω με τα κορίτσια οτι ο Θεος σου πήρε τη μια σου αγάπη αλλα σου στέλνει μια άλλη.Σιγουρα δεν αναπληρωνεται το κενό,αλλα το μωράκι σου θα σου δωσει τοσες ευχάριστες στιγμές που θα περάσει ο χρόνος πιο ηρεμα και πιο γλυκά.

Οσο για το αν εισαι η μονη στην Ελλάδα που το περνάει αυτό εχω να σου πω οτι μια γνωστή(43 ετων σημερα) εχει περάσει ακριβως το ιδιο.Εκείνη είχε 3 παιδιά,1 κοριτσι κ 2 αγορια εκ των οποιον το ενα το κοριτσακι με διανοητικη στερηση και ηταν και εγκυος στο 4ο παιδι στον 9ο μηνα.Πηγαίνανε λοιπον οικογενειακος για Πρωτομαγια στη μητερα της,ο αντρας της ειχε το κακο ελλατωμα να τρεχει στο δρομο ακομα και με τα παιδια μεσα.Κατα τη διαρκεια της διαδρομης του φωναζε-"Μην τρεχεις,θα σκοτωθούμε"!! κι εκεινος της απαντησε μεταξυ αστειου και σοβαρου-"Δε πειράζει,κι αν κοτωθουμε,θα σκοτωθουμε ολοι μαζι"!!

Φτανουνε σοοι στο προορισμο τους κι εκεινος φευγει πίσω για δουλεια(ηταν οικοδομος και πηγε για ενα μερεμετακι),δεν περνάνε 2 ωρες και χτυπάει το τηλεφωνο και της λενε οτι ο αντρας σου σκοτωθηκε στην οικοδομη,επεσε απο τη σκαλωσια!!!!!

Εχω μιλήσει πολλες φορες με τη συγκεκριμενη γυναικα για το πως το ξεπερασε,πως μεγάλωσε 4 παιδια χωρις τον αντρα της?Ηταν μολις 23 οταν εμεινε χηρα.Και ζει και σε χωριο.Ξερεις πια απαντηση μου εδωσε?Δεν ειχα περιθωρια για κλάμματα,επρεπε να μεγαλώσω τα παιδια μου.Στην αρχη ναι κλειστηκα σπιτι,μεχρι να "ξεπεταχτει" και ο μικρός(ο οποιος πηρε και το ονομα του πατερα του κι ας μην τον γνωρισε ποτέ).Αργότερα ανοιξε ενα μαγαζακι εδω στο χωριο και σιγα σιγα στάθηκε στα πόδια της.Πριν απο 5-6 χρονια εχασε και τη κορη της κι ετσι τωρα εχει τα 3 αγορια της.Προσπάθησε να ξαναφτιαξει τη ζωη της αλλα επεσε σε λάθος ανθρωπο κι εκτος αυτού οι συγγενεις του αντρα της επεσαν να τη φάνε.Ετσι τωρα 18 χρονια μετα,εχει την επιχειρηση της και ζει μονη με τα παιδια της τα οποια μεγάλωσε αξια και εχουν γινει τα καλλίτερα παιδια.Αν τη ρωτησεις τωρα για τον αντρα της,σου μιλάει για εκεινον και λάμπει το προσωπο της,θυμαται με τοση αγάπη ολες τους τις στιγμες σαν να μην παρασε μια μέρα.

Ο Θεος της πηρε αντρα και κορη της εδωσε ομως αρκετο κουράγιο για να συνεχισει....Το ιδιο θα ευχηθω και σε'σενα.Πρωτα απ'ολα με το καλο να ερθει το μωράκι σου και να σου δίνει ο Θεος κουράγιο!!!

Δημοσίευση

SO SAD περιέγραψες εναν απο τους χειρότερους εφιάλτες μου. Πολλες φορές εχω σκεφτεί αυτή την πιθανότητα να μου συμβεί οτι συμβαίνει σε σενα, και σκεφτομαι τι θα εκανα αν βρισκόμουν σε αυτή την κατάσταση. Είναι πολύ, πάρα πολύ δύσκολο...

Δώσε στην αρχή στον εαυτό σου ενα περιθώριο να πενθήσει, πες "θα κλάψω ενα μήνα, δυο μήνες" οσο χρειαστείς. Αλλα μόλις αυτό περάσει, σφίξε τα δόντια σου και πες: "θα τα καταφέρω! είναι δύσκολο, αλλα εγώ θα τα καταφέρω!" και μην κλάψεις πια. Σκέψου τι θα ηθελε και ο άντρας σου. Αν ηξερε τι θα συμβεί, θα ηθελε να είσαι δυνατη και να προσέχεις το παιδάκι σας σαν τα μάτια σου.

Ακόμα και αν σε κακολογήσουν, να μη φορέσεις μαύρα, τουλάχιστον αφού γεννηθεί το παιδί σου. Ενα παιδάκι-κάθε παιδάκι-εχει ανάγκη να το υποδέχονται με χαρά και αγάπη στον κόσμο. Μπορεί να είναι μικρό, αλλα καταλαβαίνει. Μόνο χαρά πρέπει να προκαλέσει ο ερχομός του. Και μόνο χαράς δάκρυα. Αν ήξερες οτι θα χάσεις τον άντρα σου, δε θα ένιωθες τυχερή που έστω σου άφησε ένα κομμάτι απο τον εαυτό του;

Μπορεί να είναι χαζό, αλλα θα σου επαναλάβω μια φράση που άκουσα σε μια ξένη σειρά και μου άρεσε πολύ: "μια μέρα ξύπνησα και κατάλαβα πως ο ήλιος έλαμπε, τα παιδιά έπαιζαν στο δρόμο... και αποφάσισα να δώσω άλλη μια ευκαρία στον κόσμο".

Δημοσίευση

SO SAD περιέγραψες εναν απο τους χειρότερους εφιάλτες μου. Πολλες φορές εχω σκεφτεί αυτή την πιθανότητα να μου συμβεί οτι συμβαίνει σε σενα, και σκεφτομαι τι θα εκανα αν βρισκόμουν σε αυτή την κατάσταση. Είναι πολύ, πάρα πολύ δύσκολο...

Δώσε στην αρχή στον εαυτό σου ενα περιθώριο να πενθήσει, πες "θα κλάψω ενα μήνα, δυο μήνες" οσο χρειαστείς. Αλλα μόλις αυτό περάσει, σφίξε τα δόντια σου και πες: "θα τα καταφέρω! είναι δύσκολο, αλλα εγώ θα τα καταφέρω!" και μην κλάψεις πια. Σκέψου τι θα ηθελε και ο άντρας σου. Αν ηξερε τι θα συμβεί, θα ηθελε να είσαι δυνατη και να προσέχεις το παιδάκι σας σαν τα μάτια σου.

Ακόμα και αν σε κακολογήσουν, να μη φορέσεις μαύρα, τουλάχιστον αφού γεννηθεί το παιδί σου. Ενα παιδάκι-κάθε παιδάκι-εχει ανάγκη να το υποδέχονται με χαρά και αγάπη στον κόσμο. Μπορεί να είναι μικρό, αλλα καταλαβαίνει. Μόνο χαρά πρέπει να προκαλέσει ο ερχομός του. Και μόνο χαράς δάκρυα. Αν ήξερες οτι θα χάσεις τον άντρα σου, δε θα ένιωθες τυχερή που έστω σου άφησε ένα κομμάτι απο τον εαυτό του;

Μπορεί να είναι χαζό, αλλα θα σου επαναλάβω μια φράση που άκουσα σε μια ξένη σειρά και μου άρεσε πολύ: "μια μέρα ξύπνησα και κατάλαβα πως ο ήλιος έλαμπε, τα παιδιά έπαιζαν στο δρόμο... και αποφάσισα να δώσω άλλη μια ευκαρία στον κόσμο".

Δημοσίευση

SO SAD περιέγραψες εναν απο τους χειρότερους εφιάλτες μου. Πολλες φορές εχω σκεφτεί αυτή την πιθανότητα να μου συμβεί οτι συμβαίνει σε σενα, και σκεφτομαι τι θα εκανα αν βρισκόμουν σε αυτή την κατάσταση. Είναι πολύ, πάρα πολύ δύσκολο...

Δώσε στην αρχή στον εαυτό σου ενα περιθώριο να πενθήσει, πες "θα κλάψω ενα μήνα, δυο μήνες" οσο χρειαστείς. Αλλα μόλις αυτό περάσει, σφίξε τα δόντια σου και πες: "θα τα καταφέρω! είναι δύσκολο, αλλα εγώ θα τα καταφέρω!" και μην κλάψεις πια. Σκέψου τι θα ηθελε και ο άντρας σου. Αν ηξερε τι θα συμβεί, θα ηθελε να είσαι δυνατη και να προσέχεις το παιδάκι σας σαν τα μάτια σου.

Ακόμα και αν σε κακολογήσουν, να μη φορέσεις μαύρα, τουλάχιστον αφού γεννηθεί το παιδί σου. Ενα παιδάκι-κάθε παιδάκι-εχει ανάγκη να το υποδέχονται με χαρά και αγάπη στον κόσμο. Μπορεί να είναι μικρό, αλλα καταλαβαίνει. Μόνο χαρά πρέπει να προκαλέσει ο ερχομός του. Και μόνο χαράς δάκρυα. Αν ήξερες οτι θα χάσεις τον άντρα σου, δε θα ένιωθες τυχερή που έστω σου άφησε ένα κομμάτι απο τον εαυτό του;

Μπορεί να είναι χαζό, αλλα θα σου επαναλάβω μια φράση που άκουσα σε μια ξένη σειρά και μου άρεσε πολύ: "μια μέρα ξύπνησα και κατάλαβα πως ο ήλιος έλαμπε, τα παιδιά έπαιζαν στο δρόμο... και αποφάσισα να δώσω άλλη μια ευκαρία στον κόσμο".

Δημοσίευση

ΟΤΙ ΚΑΙ ΕΑΝ ΣΟΥ ΓΡΑΨΟΥΜΕ ΟΤΙ ΚΑΙ ΕΑΝ ΣΟΥ ΠΟΥΜΕ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΟ ΠΟΝΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΟΥ.ΕΓΩ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΧΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΚΡΑΤΗΘΕΙΣ ΔΥΝΑΤΗ ΚΑΙ ΓΕΡΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΟΥΛΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΤΑ ΣΠΛΑΧΝΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΣΕ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΓΓΕΛΟ ΓΙΑ ΝΑ ΦΥΛΑΗ ΚΑΙ ΕΣΕΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΣΟΥ.

ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΓΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΣΥΝΕΒΗ.

Δημοσίευση

ΟΤΙ ΚΑΙ ΕΑΝ ΣΟΥ ΓΡΑΨΟΥΜΕ ΟΤΙ ΚΑΙ ΕΑΝ ΣΟΥ ΠΟΥΜΕ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΟ ΠΟΝΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΟΥ.ΕΓΩ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΧΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΚΡΑΤΗΘΕΙΣ ΔΥΝΑΤΗ ΚΑΙ ΓΕΡΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΟΥΛΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΤΑ ΣΠΛΑΧΝΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΣΕ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΓΓΕΛΟ ΓΙΑ ΝΑ ΦΥΛΑΗ ΚΑΙ ΕΣΕΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΣΟΥ.

ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΓΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΣΥΝΕΒΗ.

Δημοσίευση

ΟΤΙ ΚΑΙ ΕΑΝ ΣΟΥ ΓΡΑΨΟΥΜΕ ΟΤΙ ΚΑΙ ΕΑΝ ΣΟΥ ΠΟΥΜΕ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΟ ΠΟΝΟ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΟΥ.ΕΓΩ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΧΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΚΡΑΤΗΘΕΙΣ ΔΥΝΑΤΗ ΚΑΙ ΓΕΡΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΟΥΛΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΤΑ ΣΠΛΑΧΝΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΣΕ ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΓΓΕΛΟ ΓΙΑ ΝΑ ΦΥΛΑΗ ΚΑΙ ΕΣΕΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΩΡΑΚΙ ΣΟΥ.

ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΛΥΠΑΜΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΓΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΣΥΝΕΒΗ.

Δημοσίευση

[b]

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΣΑΣ. ΕΣΕΙΣ ΚΛΑΙΤΕ ΜΕ ΤΟ ΜΥΝΗΜΑ ΜΟΥ ΚΙ ΕΓΩ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΑΣ.

ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΜΟΡΦΟΤΕΡΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΖΩΣ ΣΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΑΣ ΦΟΡΤΙΣΩ ΜΕ ΚΑΤΙ ΤΟΣΟ ΘΛΙΒΕΡΟ. ΕΠΕΙΔΗ ΟΜΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΜΕ ΒΟΗΘΑΤΕ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΣΕ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΕ ΕΧΟΥΝ ΦΟΡΤΙΣΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ " ΨΥΧΟΠΡΟΦΥΛΑΧΘΩ" ΣΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΟΥ ΤΟΚΕΤΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΜΕΡΕΣ ΜΕ ΤΗ ΜΙΚΡΟΥΛΑ....

1)Ο άντρας μου ήταν μαζί μου στο 1το τοκετό και με βοήθαγε ουσιαστικά.

Αυτή τη φορά θα είναι μεν Αγγελικά αλλά δεν θέλω να κλαίω και να " τραβάω" επάνω ενώ κανονικά θα πρέπει να σπρώχνω. Είπαμε με το γιατρό μου πως παρ' όλη τη φορτισμένη συναισθηματικά κατάσταση θα κάνουμε μια προσπάθεια Φ.Τ.

Μια συμβουλή ήταν να έχω μαζί μου ένα προσωπικό του αντικέιμενο. Π.χ τη μπλούζα του.

2) Πώς θα τα καταφέρω τις πρώτες 2-3 μέρες στο μαιευτήριο, βλέποντας τους άλλους μπαμπάδες που θα κρατάνε γεμάτοι ευτιχία τα ζουζουνάκια τους αγκαλιά κι εγώ θα πλαντάζω απο το κλάμμα και όλοι θα με κοιτάνε λες και ήρθα απο άλλο πλανήτη;

3) Τί θα κάνω με τα μυνήματα που θα λένε " Να σου ζήσει" ενώ εγώ θέλω να δω " ΝΑ ΣΑΣ ΖΗΣΕΙ;"

Ίσως να είναι απορρίες παράλογες αλλά και το συμβάν όλο δεν έχει και κάποια λογική.

Σας ευχαριστώ ολόψυχα για την ανταποκρισή σας και επειδή έχετε ΚΑΘΑΡΟ ΜΥΑΛΟ και είμαστε και οι περισσότερες σε μια πολύ γλυκιά φάση εγκυμοσύνης , είμαι ήδη κάπως " καλλίτερα" με τις απαντήσεις σας.

SO SAD AND SO UNFAIR

Δημοσίευση

[b]

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΣΑΣ. ΕΣΕΙΣ ΚΛΑΙΤΕ ΜΕ ΤΟ ΜΥΝΗΜΑ ΜΟΥ ΚΙ ΕΓΩ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΑΣ.

ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΜΟΡΦΟΤΕΡΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΖΩΣ ΣΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΑΣ ΦΟΡΤΙΣΩ ΜΕ ΚΑΤΙ ΤΟΣΟ ΘΛΙΒΕΡΟ. ΕΠΕΙΔΗ ΟΜΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΜΕ ΒΟΗΘΑΤΕ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΣΕ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΕ ΕΧΟΥΝ ΦΟΡΤΙΣΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ " ΨΥΧΟΠΡΟΦΥΛΑΧΘΩ" ΣΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΟΥ ΤΟΚΕΤΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΜΕΡΕΣ ΜΕ ΤΗ ΜΙΚΡΟΥΛΑ....

1)Ο άντρας μου ήταν μαζί μου στο 1το τοκετό και με βοήθαγε ουσιαστικά.

Αυτή τη φορά θα είναι μεν Αγγελικά αλλά δεν θέλω να κλαίω και να " τραβάω" επάνω ενώ κανονικά θα πρέπει να σπρώχνω. Είπαμε με το γιατρό μου πως παρ' όλη τη φορτισμένη συναισθηματικά κατάσταση θα κάνουμε μια προσπάθεια Φ.Τ.

Μια συμβουλή ήταν να έχω μαζί μου ένα προσωπικό του αντικέιμενο. Π.χ τη μπλούζα του.

2) Πώς θα τα καταφέρω τις πρώτες 2-3 μέρες στο μαιευτήριο, βλέποντας τους άλλους μπαμπάδες που θα κρατάνε γεμάτοι ευτιχία τα ζουζουνάκια τους αγκαλιά κι εγώ θα πλαντάζω απο το κλάμμα και όλοι θα με κοιτάνε λες και ήρθα απο άλλο πλανήτη;

3) Τί θα κάνω με τα μυνήματα που θα λένε " Να σου ζήσει" ενώ εγώ θέλω να δω " ΝΑ ΣΑΣ ΖΗΣΕΙ;"

Ίσως να είναι απορρίες παράλογες αλλά και το συμβάν όλο δεν έχει και κάποια λογική.

Σας ευχαριστώ ολόψυχα για την ανταποκρισή σας και επειδή έχετε ΚΑΘΑΡΟ ΜΥΑΛΟ και είμαστε και οι περισσότερες σε μια πολύ γλυκιά φάση εγκυμοσύνης , είμαι ήδη κάπως " καλλίτερα" με τις απαντήσεις σας.

SO SAD AND SO UNFAIR

Δημοσίευση

[b]

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΣΑΣ. ΕΣΕΙΣ ΚΛΑΙΤΕ ΜΕ ΤΟ ΜΥΝΗΜΑ ΜΟΥ ΚΙ ΕΓΩ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΑΣ.

ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΜΟΡΦΟΤΕΡΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΖΩΣ ΣΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΑΣ ΦΟΡΤΙΣΩ ΜΕ ΚΑΤΙ ΤΟΣΟ ΘΛΙΒΕΡΟ. ΕΠΕΙΔΗ ΟΜΩΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΜΕ ΒΟΗΘΑΤΕ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ ΣΕ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΕ ΕΧΟΥΝ ΦΟΡΤΙΣΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ " ΨΥΧΟΠΡΟΦΥΛΑΧΘΩ" ΣΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΟΥ ΤΟΚΕΤΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΜΕΡΕΣ ΜΕ ΤΗ ΜΙΚΡΟΥΛΑ....

1)Ο άντρας μου ήταν μαζί μου στο 1το τοκετό και με βοήθαγε ουσιαστικά.

Αυτή τη φορά θα είναι μεν Αγγελικά αλλά δεν θέλω να κλαίω και να " τραβάω" επάνω ενώ κανονικά θα πρέπει να σπρώχνω. Είπαμε με το γιατρό μου πως παρ' όλη τη φορτισμένη συναισθηματικά κατάσταση θα κάνουμε μια προσπάθεια Φ.Τ.

Μια συμβουλή ήταν να έχω μαζί μου ένα προσωπικό του αντικέιμενο. Π.χ τη μπλούζα του.

2) Πώς θα τα καταφέρω τις πρώτες 2-3 μέρες στο μαιευτήριο, βλέποντας τους άλλους μπαμπάδες που θα κρατάνε γεμάτοι ευτιχία τα ζουζουνάκια τους αγκαλιά κι εγώ θα πλαντάζω απο το κλάμμα και όλοι θα με κοιτάνε λες και ήρθα απο άλλο πλανήτη;

3) Τί θα κάνω με τα μυνήματα που θα λένε " Να σου ζήσει" ενώ εγώ θέλω να δω " ΝΑ ΣΑΣ ΖΗΣΕΙ;"

Ίσως να είναι απορρίες παράλογες αλλά και το συμβάν όλο δεν έχει και κάποια λογική.

Σας ευχαριστώ ολόψυχα για την ανταποκρισή σας και επειδή έχετε ΚΑΘΑΡΟ ΜΥΑΛΟ και είμαστε και οι περισσότερες σε μια πολύ γλυκιά φάση εγκυμοσύνης , είμαι ήδη κάπως " καλλίτερα" με τις απαντήσεις σας.

SO SAD AND SO UNFAIR

Δημοσίευση

Αχ κοπέλα μου βίωσα την απώλεια ενός αγαπημένου μου προσώπου σε τροχαίο ακριβώς πριν ένα χρόνο. Δεν ήταν ο σύζυγός μου αλλά ο πόνος ειναι πολύ μεγάλος. Πόσο μάλλον του συζύγου και ειδικά όταν περιμένεις και το παιδάκι του!

Πολλές φορές σκέφτηκα τι θα γινόταν αν ο σύζυγός μου έφευγε από τη ζωή και τρελαίνομαι,γιατί παρόλου που είμαστε πολλά χρόνια παντρεμένοι δεν έχουμε παιδάκι...Έλεγα ότι αν είχα έστω ένα παιδάκι δικό του,θα ήταν αλλιώς...

Ο Θεός σου έδωσε αυτό το παιδάκι από εκείνον και σκέψου ότι είναι ένα δώρο. Αυτός θα σου λείψει, αλλά στο χαμόγελο από το αγγελούδι σου θα βλέπεις εκείνον.

Είναι πάρα πολύ δύσκολο αυτό που βιώνεις αλλά ΠΙΣΤΕΨΕ ΜΕ ο χρόνος γιατρεύει...αργά, αλλά θα γίνει..

Έχε στο μυαλό σου το μωράκι σου,με το καλό ναρθεί και γέμισε από αγάπη γιαυτό...Δώσε αγάπη στο μωράκι σου και προσπάθησε να σταθείς στα πόδια σου γιατί εσένα χρειάζεται...

Όταν κάτι δεν μπορούμε να το αλλάξουμε και πρέπει να το δεχτούμε αναγκαστηκά είναι πολύ δύσκολο, όμως ο Θεός μας δίνει τόσο όσο να μπορούμε να αντέξουμε!

Κάνε κουράγιο!!!

Δημοσίευση

Αχ κοπέλα μου βίωσα την απώλεια ενός αγαπημένου μου προσώπου σε τροχαίο ακριβώς πριν ένα χρόνο. Δεν ήταν ο σύζυγός μου αλλά ο πόνος ειναι πολύ μεγάλος. Πόσο μάλλον του συζύγου και ειδικά όταν περιμένεις και το παιδάκι του!

Πολλές φορές σκέφτηκα τι θα γινόταν αν ο σύζυγός μου έφευγε από τη ζωή και τρελαίνομαι,γιατί παρόλου που είμαστε πολλά χρόνια παντρεμένοι δεν έχουμε παιδάκι...Έλεγα ότι αν είχα έστω ένα παιδάκι δικό του,θα ήταν αλλιώς...

Ο Θεός σου έδωσε αυτό το παιδάκι από εκείνον και σκέψου ότι είναι ένα δώρο. Αυτός θα σου λείψει, αλλά στο χαμόγελο από το αγγελούδι σου θα βλέπεις εκείνον.

Είναι πάρα πολύ δύσκολο αυτό που βιώνεις αλλά ΠΙΣΤΕΨΕ ΜΕ ο χρόνος γιατρεύει...αργά, αλλά θα γίνει..

Έχε στο μυαλό σου το μωράκι σου,με το καλό ναρθεί και γέμισε από αγάπη γιαυτό...Δώσε αγάπη στο μωράκι σου και προσπάθησε να σταθείς στα πόδια σου γιατί εσένα χρειάζεται...

Όταν κάτι δεν μπορούμε να το αλλάξουμε και πρέπει να το δεχτούμε αναγκαστηκά είναι πολύ δύσκολο, όμως ο Θεός μας δίνει τόσο όσο να μπορούμε να αντέξουμε!

Κάνε κουράγιο!!!

Δημοσίευση

Αχ κοπέλα μου βίωσα την απώλεια ενός αγαπημένου μου προσώπου σε τροχαίο ακριβώς πριν ένα χρόνο. Δεν ήταν ο σύζυγός μου αλλά ο πόνος ειναι πολύ μεγάλος. Πόσο μάλλον του συζύγου και ειδικά όταν περιμένεις και το παιδάκι του!

Πολλές φορές σκέφτηκα τι θα γινόταν αν ο σύζυγός μου έφευγε από τη ζωή και τρελαίνομαι,γιατί παρόλου που είμαστε πολλά χρόνια παντρεμένοι δεν έχουμε παιδάκι...Έλεγα ότι αν είχα έστω ένα παιδάκι δικό του,θα ήταν αλλιώς...

Ο Θεός σου έδωσε αυτό το παιδάκι από εκείνον και σκέψου ότι είναι ένα δώρο. Αυτός θα σου λείψει, αλλά στο χαμόγελο από το αγγελούδι σου θα βλέπεις εκείνον.

Είναι πάρα πολύ δύσκολο αυτό που βιώνεις αλλά ΠΙΣΤΕΨΕ ΜΕ ο χρόνος γιατρεύει...αργά, αλλά θα γίνει..

Έχε στο μυαλό σου το μωράκι σου,με το καλό ναρθεί και γέμισε από αγάπη γιαυτό...Δώσε αγάπη στο μωράκι σου και προσπάθησε να σταθείς στα πόδια σου γιατί εσένα χρειάζεται...

Όταν κάτι δεν μπορούμε να το αλλάξουμε και πρέπει να το δεχτούμε αναγκαστηκά είναι πολύ δύσκολο, όμως ο Θεός μας δίνει τόσο όσο να μπορούμε να αντέξουμε!

Κάνε κουράγιο!!!

Δημοσίευση

Καταλαβαίνω την απώλεια γιατι το έχω ζήσει..όχι με το σύζυγο μου αλλα με το παιδί μου.Θέλει κουράγιο και δύναμη να προχωρήσεις και η ανταμοιβή σου θα είναι να μεγαλώσεις σωστά το παιδί σου και να βγάλεις έναν σωστό άνθρωπο στην κοινωνία..Όσο για τα πρακτικά θέματα μπορείς στη γέννα μαζί σου να έχεις καποιον δικό σου(π.χ την μητέρα σου)..Κουράγιο και σου εύχομαι αυτή να είναι η τελευταία πίκρα στη ζωή σου και απο δω και πέρα να έχεις μόνο χαρές

Δημοσίευση

Καταλαβαίνω την απώλεια γιατι το έχω ζήσει..όχι με το σύζυγο μου αλλα με το παιδί μου.Θέλει κουράγιο και δύναμη να προχωρήσεις και η ανταμοιβή σου θα είναι να μεγαλώσεις σωστά το παιδί σου και να βγάλεις έναν σωστό άνθρωπο στην κοινωνία..Όσο για τα πρακτικά θέματα μπορείς στη γέννα μαζί σου να έχεις καποιον δικό σου(π.χ την μητέρα σου)..Κουράγιο και σου εύχομαι αυτή να είναι η τελευταία πίκρα στη ζωή σου και απο δω και πέρα να έχεις μόνο χαρές

Δημοσίευση

Καταλαβαίνω την απώλεια γιατι το έχω ζήσει..όχι με το σύζυγο μου αλλα με το παιδί μου.Θέλει κουράγιο και δύναμη να προχωρήσεις και η ανταμοιβή σου θα είναι να μεγαλώσεις σωστά το παιδί σου και να βγάλεις έναν σωστό άνθρωπο στην κοινωνία..Όσο για τα πρακτικά θέματα μπορείς στη γέννα μαζί σου να έχεις καποιον δικό σου(π.χ την μητέρα σου)..Κουράγιο και σου εύχομαι αυτή να είναι η τελευταία πίκρα στη ζωή σου και απο δω και πέρα να έχεις μόνο χαρές

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Απαντήσεις

    • Ούτε η δικιά μου έχει σάλια.. και δεν μπορώ να θυμηθώ και πότε σταμάτησαν.. αλλά σίγουρα έχει πολλούς μήνες.. σάλια από ένα σημείο και μετά είχε μόνο όταν δάγκωνε αφοσιωμένα τα παιχνίδια της αλλά και αυτό τώρα το έχει σταματήσει..  Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι που χρειάζεται να προσέξεις στο μέλι.. σίγουρα προσέχεις ποιότητα.. ιδανικά αν έχεις κάποιον δικό σας άνθρωπο εμπιστοσύνης σε κανά χωριό τίποτα να σου δώσει.. προσωπικά της το έδωσα πρώτα μαγειρεμένο σε μαρινάδα στο κοτόπουλο και μετά στο γιαούρτι.. αλλά δεν είναι και του γλυκού η δικιά μου οπότε δεν ξετρελαθηκε.. Για τα κουταλάκια του παιδιού τώρα.. όταν το έψαχνα, όλοι οι ειδικοί πρότειναν της ezpz που έχει για το κάθε στάδιο ηλικίας του παιδιού και βοηθά στο αντανακλαστικό του κλεισίματος του στόματος για να μάθει να τρώει μόνο του..  https://share.google/vrPFvDEYqK57IYw1x Από τα παραπάνω που δείχνεις, κανένα δεν εξυπηρετεί από όσο ξέρω.. ειδικά τα κάτω.. μη ξοδευτεις να τα πάρεις δηλαδή..  Προσωπικά δεν είχα την δυνατότητα να  πάρω τα συγκεκριμένα οπότε πήρα κάτι παρόμοια με ξύλινο σκελετό και σιλικόνη στην άκρη που δεν εξυπηρέτησαν γιατί ήταν για άνω των 12 μηνών (δεν το ήξερα τότε) και προτιμούσε να δαγκώσει το ξύλο από το να το χρησιμοποιήσει για να φάει και ενώ δοκίμασα μερικά ακόμα γνωστών εταιρειών που έλεγαν από 4μ+ να μοιάζουν με τα ezpz αλλά δυστυχώς είχαν πολύ κακό  στόμιο για το παιδί (είτε πολύ πλατύ, είτε πολύ βαθύ) ή ήταν τόσο μαλακά που τσάκιζαν και έπεφτε το φαγητό πριν το βάλει στο στόμα, στο τέλος κατάβολεύτηκε κάτι φθηνά του Jumbo τύπου 1€ που πήραμε τυχαία έτσι για να τα δοκιμάσουμε και αυτά.. καλή αναλογία σκληρού/μαλακού ώστε να μην διπλώνει/τσακίζει, όταν έβρισκε μάγουλο πχ ή κούτελο κ.ο.κ... μικρό ρηχό στόμιο όπως θα έπρεπε..  https://share.google/PriVcsMxMsYYl5qyl Η δικιά μου από 6μ πήρε κουταλάκι.. και ναι μέχρι να μάθει έτρωγαν τα μαλλιά, τα αυτιά, τα μάτια της μέσα.. μιλάμε για "τρελή επιτυχία" ούτε στόχο να το έβαζε.. εδώ και μερικούς μήνες (από 8μ περίπου) της αφήνω προγεμισμενα κουταλάκια στο δίσκο πάνω, το παίρνει το τρώει μου το δίνει πίσω και παίρνει το επόμενο που της έχω ήδη αφήσει στο δίσκο.. ναι πάλι λερώνεται γύρω από το στόμα αλλά καμία σχέση..  Το μπιμπερο καλό είναι να το κόψετε σιγά σιγά.. δεν βοηθάει πουθενά.. και είναι λογικό να δυσκολεύεται με το καλαμάκι.. είναι εντελώς διαφορετική διαδικασία για να το πιει σε σχέση με το μπιμπερο, χρειάζεται να χρησιμοποιεί διαφορετικά την γλώσσα το παιδί, να αναπτύξει νέες δεξιότητες που απαιτούν χρόνο και εξάσκηση.. εγώ της δίνω από ανοιχτό ποτηράκι μετά το φαγητό όταν είναι στην καρέκλα ακόμα ώστε αν τα κάνει π@@να (που θα τα κάνει) να μην γίνει ο τόπος όλος, και ένα κλειστό ποτηράκι με καλαμάκι που της έχω μόνιμα προσβάσιμο για να πίνει όποτε θέλει..  Στην διαφοροποίηση των υγρών ανά ποτήρι έχει δίκιο η @_piripiri_ και σωστά το αναφέρει.. συνδέουν συγκεκριμένα σκεύη με το υγρό στοιχείο που περιέχει οπότε λογικό να τους έρχεται παράξενο και να μην το θέλουν διαφορετικά.. όπως ακριβώς και εμείς δηλαδή.. πχ και εγώ που της έβαλα κατσικίσιο γάλα στο ποτήρι με το καλαμάκι που έχουμε και ενώ το πήρε με ενθουσιασμό γιατί αγαπάει το νερό, όταν είδε ότι δεν ήταν νερό αυτό το έφτυνε και το πέταξε.. της πήρα ένα άλλο παρόμοιο ποτηράκι με καλαμάκι σε άλλο σχέδιο χρώμα κλπ και το δέχτηκε, τουτέστιν το κράτησε και το πιπιλαγε όχι ότι ξετρελαίνεται ιδιαίτερα με το κατσικίσιο παρόλο που δοκίμασα διάφορους τρόπους.. εσένα τώρα @Θέτις Κ. που έχετε χρονισει μπορείς να κόψεις το μπιμπερο μαζί με τη φόρμουλα ταυτόχρονα και να περάσετε σε γάλα κατσικίσιο στο ποτήρι ή σε ποτήρι με καλαμάκι.. όπως περίπου έκανες την μετάβαση από το στήθος στην φόρμουλα, κάπως έτσι και από το μπιμπερο στο ποτήρι.. σταδιακά φυσικά..
    • Να σας ζήσει κορίτσι!!! Γέρος δυνατός και χαρούμενος!!! Καλή ανάρρωση!!!! Πως ήταν η γέννα σου;;; Έχω ακούσει για ανακούφιση από κάτω που βάζουν αλουμινονερο.. Το βάζεις σε στρογγυλά βαμβακακια πάνω στη σερβιετα και ανακουφίζει... 
    • Κ εγω απο όρεξη αλλο τίποτα 😂 όλο λέω τελος κ απο δω κ πέρα λίγος καιρός που έμεινε θα προσέξω, κ όλο κ υποκυπτω σε βλακειουλες!
    • Καλησπέρα κορίτσι μου! Να το χαίρεστε το κοριτσάκι σας κ με το καλο κ το 2ο. Ελπιζω να περάσατε ωραια στη βάφτιση 😊 σε καταλαβαίνω με το τρέξιμο με τη μικρή, εμενα ειναι μεγαλύτερος αλλα πολυ ζωηρος κ πραγματικά δε σταματάμε δευτερόλεπτο ολη μερα..δεν κανει κ μεσημεριανό ύπνο πια οποτε παμε ολη μερα σερί..κ όποιος αντέξει 😂 Θα κανεις κ μετρησεις για τις υπογλυκαιμίες κ πρεπει να προσέχεις κατι απο φαγητό ή απλώς να τρως συχνα? ποτε εχεις πητ?
    • Ωωωωω!! Τι τούρτες υπέροχες είναι αυτές!! Να τα χαιρόμαστε κορίτσια μου!! Και τι ωραίο όνομα το Κυβέλη!! 😍😍 Τρελαίνομαι και με τα κοτσιδακια!!! Εμένα είναι σα τους παππούδες που φέρνουν όλο το μαλλί μπροστά για να φαίνεται ότι έχουν τρίχες από πάνω 🤣🤣 μέχρι και εσένα @Θέτις Κ. μου παραπάνω μαλλί έχει το παιδί!! 😅 Εγώ πάντως δεν είμαι ευχαριστημένη από την τούρτα.. παρόλα αυτά της έδωσα έφαγε κανονικά από την τούρτα της.. χαλάλι μια φορά!! 🥳 Temu ωραιότατο!! 🤣🤣 Ευχαριστούμε!! 🥰🥰
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...