Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Ο μπεμπάκος μου είναι αρρωστούλης!

Το πρωί έβηχε(του έδωσα σιροπακι συμφωνα με τις οδηγίες γιατρού)

και τωρα το απογευμα έχει και δεκατάκια! :(

Έχω αγχωθεί! Τωρα είναι ήσυχος και κοιμάται.

Δημοσίευση

Μην στενοχωριεσαι γλυκουλα μου,αλλωστε εχεις και εμπειρια απο το 1ο σου μωρουδελι,ετσι δεν ειναι??? ;)

Ευχομαι περαστικα του και να τον προσεχεις και ολα θα πανε τελεια!!!ειναι απλα μια ιωσουλα.Να ελεγχεις συχνα τη θερμοκρασια του και ολα θα τακτοποιηθουν.ΜΟΝΟ ΜΗΝ ΣΤΕΝΟΧΩΡΙΕΣΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΔΕΙς ΠΩΣ ΘΑ ΤΟ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΓΡΗΓΟΡΑ!!! :kiss:

Δημοσίευση

περαστικουλια σας και εμεις τωρα ειμαστε με 38 βηχα και μυξουλες αλλα πλεον το συνηθησα (την πρωτη φορα που ειχε κρυωσει ειχα τρομοκρατηθει)τωρα πια τα εμαθα τα κολπα

ιωσουλες ειναι,ειναι η εποχη τους

Δημοσίευση

Μην ανησυχεις βρε Μπελλακι θα γινει γρηγορα καλα..τωρα και με αυτο τον αστατο καιρο ολο ιωσεις θα κυκλοφορουν και ολο και καποιοα θα αρπαξουν..εσυ θα τα εχεις περασει με τη μικρη και θα τα ξερεις! ;)

Εμενα ηταν 3 μηνων οταν αρπαξε τη πρωτη(και καλη!)και επινε και το δικο μου γαλα ακομη...

Δημοσίευση

bell μου καλημέρα! Χαίρομαι που σήμερα ο μπομπιράκος σου είναι καλύτερα! Μακάρι αυτό να ήταν...

Κι εγώ μία από τα ίδια.. με τον μπέμπη σου.. Καταρροή, πονόλαιμος, βήχας και δέκατα. Πήγα χθες σε στρατιωτικό νοσοκομείο και όταν τους είπα στην είσοδο ότι έχω δέκατα με φορέσανε μάσκα και όλοι οι φαντάροι- στρατιωτικοίμε κοιτούσαν σαν εξωγήινη απειλή! :P

Σήμερα είμαι πολύ καλύτερα! Ίωση της μιας ημέρας μάλλον πάθαμε ο γιόκας σου κι εγώ! :cheer:

Δημοσίευση

περαστικα σας!Αν και διαβασα οτι ειναι ηδη καλυτερα!και μεις το περασαμε,μια μερα δεκατα και συναχι,κολλησα και γω κ ο μπαμπας του.Αλλα περασε γρηγορα.Ειναι στο προγραμμα και οι ιωσεις δυστυχως!

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Καλησπερα. Οπως σου εγραψε και η αλλη κοπελα οι περισσοτερες γυναικες περναμε απο αυτην τη φαση αργα η γρηγορα. Ειτε απευθειας μετα τον τοκετο ειτε καποιους μηνες μετα. Θα σου γραψω για την προσωπικη μου εμπειρια επειδη καποια πραγματα που ειπες τα νιωθω κι εγω. Εχω ενα παιδι,τωρα ειναι 16 μηνων και καθε μερα νιωθω οτι δεν μπορω να παρω τα ποδια μου. Βλεπω αλλες μανουλες που ειναι παντα περιποιημενες ενω εγω οταν βγαινουμε συνηθως επειδη δεν προλαβαινω βγαινω οπως να ναι. Τωρα π ξεκινησα τη δουλεια εχω εξαντληθει με αποτελεσμα να ειμαι πολυ συχνα αρρωστη και πολλες φορες σκεφτομαι οτι το παιδι μου θα ηταν καλυτερα αν ειχε αλλη μαμα. Αυτες οι σκεψεις ειναι στιγμιαιες, οταν παρεις μια ανασα και δωσεις λιγο χρονο στον εαυτο σου θα δεις τα πραγματα πιο καθαρα. Για το μωρακι σου εισαι ολος του ο κοσμος προσπαθεις καθε μερα να του δωσεις το καλυτερο κι αυτο ειναι πολυ σπουδαιο. Μη συγκρινεις τον εαυτο σου με αλλες γυναικες,η καθεμια εχει τις δικες της αντοχες και αυτο δεν ειναι κακο. Αλλωστε να σου πω και κατι τα παιδακια θελουν απλα πραγματα και λιγα για να ειναι χαρουμενα. Δε χρειαζεται να πασχιζουμε παντα για το τελειο. Φροντισε τον εαυτο σου γιατι το μωρο σου πιο πολυ αυτο εχει αναγκη μια χαρουμενη μαμα.
    • Καλησπερα,οχι δεν εχω δωσει ψαρι. Της δινω λιγο μοσχαρι και μεχρι στιγμης το εχει δεχτει και απλα εισαγω λαχανικα για να εχω επιλογες. Θα την δοκιμασουμε παλι λιγο κοτοπουλο αλλα τωρα που ειναι αρρωστουλα δεν θα εισαγω κατι νεο. Σημερα το απογευμα μου σηκωσε και 38 πυρετο αλλα ισως ειναι τα δοντακια της γιατι και στο φαγητο αν ακουμπησει το κουταλακι στα πρησμενα ουλα αρχιζει και κλαει με λυγμους. 
    • Μακαρι μακαρι μακαρι! Η αληθεια ειναι οτι φοβομαστε να παραδεχτούμε οτι νιώθουμε ολα αυτά σε μια απ τις πιο ευτυχισμένες περιόδους της ζωής μας που τελικά δεν ειναι ακριβώς έτσι..λογω των ορμονών και των απαιτητικων συνθηκών. Φανταζόμουν βέβαια οτι με το πέρασμα του καιρού ολα αυτα τα ψυχικά βαρη θα εξασθενούν ενώ σε μενα πχ συμβαίνει το ανάποδο. Ευελπιστώ να επιστρέψω σε λιγο διάστημα και να ξαναγράψω με πιο καθαρο μυαλό την εξέλιξη γιατι θεωρώ οτι πολλες γυναίκες εχουν αναγκη απο αυτό. Οπως κι εγω που άνοιξα αυτο το θέμα διαβαζοντας κι αλλα παρομοια. Εχω απευθυνθεί στην φαιναρετη και ελπίζω ολα καλα! Επισης ,δυστυχώς στον κυκλο μου καμια φιλη μου δεν εχει παιδι ακόμα οποτε θεωρω οτι θα καταλάβουν μόνο οσες εχουν βιώσει οτι βιωνει μια μαμά. Αυτός ειναι και ο λογος που ενιωσα την αναγκη να το συζητήσω με σας
    • Ούτε το εχω συνειδητοποιήσει, σ'ευχαριστω γλυκιά μου με το καλο να κρατήσεις το κοριτσάκι σου🩷
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...