Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Κοριτσια γεια σας,θελω να μοιραστω μαζι σας αυτο που μου συμβαινει αυτες τις μερες.Εχω παθει πανικο με τη γριπη που κυκλοφορει.Φοβαμαι πολυ για τα παιδια αλλα και για μας.Μου εχει γινει εμμονη ιδεα σε σημειο που να μη μπορω να χαρω πια τιποτα.Βλεπω ειδησεις και με τρελαινουν χειροτερα με τα σεναρια που λενε για το χειμωνα.Τι θα κανουμε;

Δημοσίευση

ΠΑΠΙ1409 σίγουρα πρέπει να μας ανησυχεί η νέα γρίπη.

Θεωρώ πως τα μέσα μαζική ενημέρωση(και κυρίως η τηλεόραση)παρουσιάζουν την κατάσταση-ως συνήθως-τραγική,με αποτέλεσμα να τρελλαίνουν και να πανικοβάλλουν τους πολίτες.

Προσπάθησε να ηρεμήσεις,τήρησε τα μέτρα υγειηνής και απόλαυσε τις καλοκαιρινές διακοπές σου!

Δημοσίευση

χαλαρωστε,ρε παιδια.εχτες πηγαμε στον παιδιατρο, ο οποιος μας ειπε τα εξης:απο την γριπη δεν πεθαινεις, μονο αν ο οργανισμος σου λογω του ιου κανει πνευμονια,δλδ αν εχεις κ το μικροβιο του πνευμονιοκοκου, για το οποιο υπαρχουν εμβολια.εχτες η μπεμπα μας εκανε αυτο το εμβολιο.πχ ο τυπος που ειναι στην εντατικη στην κρητη ειχε 1 βδομαδα τη γριπη και καθοτανε, με αποτελεσμα να του κανει πνευμονια.ηταν λοιπον δικη του ευθυνη η κατασταση.γριπη ειναι κ θα περασει.οσοι μπορουν ας εμβολιαστουν για πνευμονιοκοκκο και κατα τα αλλα οταν ειστε σε δημοσιο χωρο, πχ μεσα μαζικης μεταφορας μη βαζετε τα χερια σας σε μυτη ματια κ στομα,να τα πλενετε συχνα κ με οποιοδηποτε συμπτωμα να πατε στο γιατρο.αν αποκτησουμε ολοι κοινωνικη ευθυνη ο ιος δε θα εξαπλωθει.

Δημοσίευση

Παντως και εμένα με είχε πιάσει αγχος και η παιδίατρος μου είπε ότι μέχρι τώρα ο ιός ξεπερνίεται χωρίς πρόβλημα. Μάλιστα είναι να φύγουμε Δεκέμβρη για Αμερική 2 εβδομάδες και ενώ σκεφτόμασταν μπας και το ακυρώσουμε, λέμε να πάμε εφόσον δεν μεταλαχτεί ο ιός και γίνουν δύσκολα τα πράγματα...

Δημοσίευση

πωπω κοριτσια ΕΓΩ ΕΧΩ ΠΑΘΕΙ ΨΥΧΩΣΗ.ΣΗΜΕΡΑ ΕΒΗΞΑ ΚΑΙ ΜΟΥ ΠΕΡΑΣΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ.ΤΟ ΜΩΡΟ ΣΕΝΑ ΜΗΝΑ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΓΙΑΤΟΝ ΠΝΕΥΜΟΝΙΟΚΟΚΟ ΚΑΙ ΤΡΕΜΩ.ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟ ΠΑΩ ΠΟΥΘΕΝΑ.ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΝΧΩΝΟΜΑΙ.ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.ΑΦΗΣΤΕΤΑ.ΠΑΝΤΩΣ ΧΕΙΡΑΨΙΕΣ ΦΙΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΓΚΑΛΙΑΣΜΑΤΑ ΝΑ ΤΑ ΑΠΟΦΕΥΓΕΤΕ.ΑΚΟΥΣΑ ΟΤΙ ΤΑ ΕΜΒΟΛΙΑ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΣΕ ΑΤΟΜΑ 5-18 ΕΤΩΝ.ΑΡΑ ΟΥΤΕ ΠΑΛΙ ΤΑ ΜΠΕΜΠΑΚΙΑ ΜΑΣ ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ.Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΦΥΛΑΞΕΙ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ

Δημοσίευση

Koritsia katarxas PSIXRAIMIA. De thelei paniko. K ta emvolia pou tha ginoun den einai klinika dokimasmena, oi dokimes tora exoun ksekinisei. Ego prosopika exo ena fovo me ta emvolia, k epeidi auta den tha exoun kairo apo otan ksekinisoun oi dokimes, oi parenergeies de tha exoun meletithei k pou ksero an den kolliso apo ekei ton io. Thelei prosoxi, ta kanalia etsi k allios to toso to kanoun TOOOOSO, thelei k poli kali kathariotita k oxi epafes me atoma pou exoun simptomata gripis. Min ipervalloume, giati dimiourgeite panikos.

Δημοσίευση

Κορίτσια τα Μ.Μ.Ε. ως συνήθως κάνουν τη τρίχα, ΤΡΙΧΙΑ!!

Δε χρειάζεται να πανικοβαλλόμαστε!

Εχθές παρευρέθηκα σε μια ενημερωτική εκδήλωση για τον νέο αυτό ιό της γρίπης. Μίλησαν ένας παθολόγος και δύο παιδίατροι και εξήγησαν στο κόσμο πώς πρόκειται για ένα ιό που έχει ναι μεν μεγάλη μεταδοτικότητα (μεταδίδεται δηλαδή πολύ ευκολα και γρήγορα) αλλά είναι ήπιας μορφής και ξεπερνιέται με την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή. Σε κάποιες περιπτώσεις, δυστηχώς, μπορεί να παρουσιάσει επιπλοκές, αλλά αυτό μπορεί να συμβεί και με τη κοινή γρίπη που κυκλοφορεί κάθε χρόνο.

Αν όλοι τηρούμε βασικούς κανόνες υγιεινής τότε δε θα υπάρξει μεγάλη μετάδοση και αν πάλι παρουσιάσουμε συμπτώματα γρίπης (υψηλο πυρετό, βήχα, κόπωση, εμετό)που επιμένουν για πάνω από ένα εικοσιτετράωρο και απευθυνθούμε σ' ένα γιατρό να μας εξετάσει, τότε δε θα υπάρξουν επιπλοκές είτε έχουμε τη νέα "γουρουνογρίπη" είτε έχουμε τη κοινή γρίπη.

  • 2 weeks later...
Δημοσίευση

Εγώ για το μόνο που φοβαμαι, ειναι επειδη σκεφτομαι να προσπαθησω να μεινω εγκυος.... Και επειδη εχω ηδη μια αποβολη... Τρεμω μονο γι αυτο... Και ας λενε οτι μπορουν να δωσουν ταμιφλου και στους πρωτους 3 μηνες... Και δουλευω και με παιδια, λογω επαγγελματος, οποτε δε τη γλιτωνω εαν εξαπλωθει!!!

Αχ, εχω τρελο αγχος με αυτο....

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Μιας και αυτό το φόρουμ δεν έχει πολλές ιστορίες για vbac, είπα να γράψω τη δική μου. Αποτυχημένη βέβαια αλλά άξιζε κάθε λεπτό 😊 1/7/23 γέννησα με προγραμματισμένη καισαρική το πρώτο μου παιδί - κοριτσάκι - στις 36w&5 και αυτό λόγο του ότι τα αμνιακά ήταν χαμηλά και το παιδί έκανε ταχυκαρδίες, κάτι που έδειχνε ότι με δεν περνούσε καλά στη μήτρα 😅. Δυστυχώς ήταν πολύ άσχημη εμπειρία για εμένα, πρώτον γιατί δεν είχα πειστεί από τον τότε γιατρό μου για την αναγκαιότητα της καισαρικής και δεύτερον γιατί ψυχολογικά μου φάνηκε κάπως βάρβαρη διαδικασία. Ένιωθα ότι δεν γέννησα ποτέ το παιδί μου. Όποτε ήξερα ότι στο δεύτερο θα προσπαθούσα οπωσδήποτε για vbac.  3/25 έμαθα ότι είμαι έγκυος στο δεύτερο παιδάκι μου και αμέσως άρχισα να ψάχνω για την ομάδα που θα με αναλάβει 😊 Τελικά τους βρήκα. Είχα μία τέλεια εγκυμοσύνη χωρίς καμία επιπλοκή και περίμενα το αγοράκι μου κάπου τον Δεκέμβρη. Με την μαία μου κάναμε κάποια προετοιμασία και πλάνο τοκετού και η μεγάλη μέρα πλησίαζε! 39+6 είχα το πρώτο σημάδι ότι ο τοκετός είναι κοντά, καθώς είδα αρκετή διάφανη βλέννη. 40 είχα αρκετές ανωδυνες συσπάσεις από το πρωί που σταμάτησαν όμως το απόγευμα και λίγη βλέννη ακομη. Την επόμενη μέρα το απόγευμα 40+1 ήρθε η μαία μου να με δει και με παρότρυνση δική μου, μου τσεκαρε και τον τράχηλο: 1 διαστολή αλλά δεν έχει εξαλειφθεί ακόμα. Έχουμε δρόμο μου λέει...  23:00 την ίδια μέρα και ενώ ετοιμάζουν να κοιμηθώ με πιάνουν οι πόνοι. Αρχικά ανά 10', 8', 5', 3' , μπαίνω για ζεστό ντουζ μπας και χαλαρώσω και οι πόνοι επιδεινώνονται και γίνονται ανά 1'. Μιλάω με την μαία μου φυσικά η οποία ξεκινάει να έρθει σπίτι. Σε 20' είναι σπίτι μου κι εγώ υποφέρω από τους πόνους και της λέω να πάμε στο μαιευτήριο για επισκληρηδιο γιατί δεν αντέχω. Με τσεκαρει και είχα εξαλιφθμένο τράχηλο και 3 διαστολή.  Φτάνουμε λοιπόν στο μαιευτήριο και κάνω την Αγία επισκληρηδιο έχοντας φτάσει 4 διαστολή μέχρι τότε. Επιτέλους κοιμόμαστε λίγο όλοι γιατί είμασταν άυπνοι από την όλη μέρα. Δυστυχώς όμως ο τοκετός δεν εξελίχθηκε καθόλου όσο ήμουν υπό την επήρεια της επισκληρηδίου. Όποτε ξεκινάνε πάλι οι πόνοι μου και φτάνω 7 διαστολή πριν ζητήσω πάλι επισκληρηδιο. Πάλι ο τοκετός σταματάει... Το μωρό όμως είναι ψηλά! Πολύ ψηλά! Δεν λέει να κατέβει παρόλο που κάναμε ασκήσεις με τη μαία όλη την ώρα. Τελικά μετά από αρκετές ώρες προσπαθειών αποφασίζουμε να γίνουν παρεμβάσεις. Βάζουμε ωκυτοκίνη ελεγχόμενα και επιτέλους αρχίζω και νιώθω πίεση προς τα κάτω, που τόση ώρα δεν ένιωθα! Μου σπάει και η μαία τα νερά και κατεβαίνει το παιδί κάτω. Πρέπει να κλείσουμε όμως την ωκυτοκίνη γιατί κούρασε τη μήτρα μου και το παιδί μένει εκεί... Ακριβώς πάνω στον τράχηλο με τις συσπάσεις μου να είναι μισές από ότι καταλάβαμε από την όλη εμπειρία γιατί δεν τις ενιωθα μέχρι κάτω και αδυνατούσαν να σπρώξουν το μωρό.  Έχουν περάσει πλέον 24 ώρες προσπαθειών... 24 ώρες που έχω κοιμηθεί ελάχιστα και έχω αρχίσει να νιώθω ότι το σώμα μου με εγκαταλείπει. Νυστικη γιατί ότι έφαγα το έκανα εμετό μετά και με τρέμουλο από τις επισκληρηδίους ( είχε γίνει και μία βλακεία με αυτό και έφαγα διπλές δόσεις χωρίς λόγο). Ο γιατρός και η μαία μου ήθελαν να δώσουν χρόνο στο σώμα μου μήπως και τα καταφέρει, αλλά εγώ ένιωθα ότι δεν είχα άλλες αντοχές. Όποτε αποφασίσαμε από κοινού ότι αφού δεν υπήρχαν έτσι κι αλλιώς πολλές ελπίδες να τα καταφέρω να προχωρήσουμε σε καισαρική.  Ήταν κρίμα ναι γιατί ήμουν πολύ κοντά, αλλά ήταν η καλύτερη απόφαση για εμένα εκείνη την στιγμή γιατί πραγματικά ένιωθα ότι αν συνέχιζα λίγο ακόμα θα πέθαινα. Δυστυχώς η μήτρα μου δεν έκανε τις κατάλληλες συσπάσεις για να γεννήσω και ήταν κάτι που είχαμε δει από την αρχή στον καρδιοτοκογράφο αλλά αδυνατουσαμε να το πιστέψουμε τότε. Κι έτσι 26 ώρες μετά την έναρξη του τοκετού ήρθε στον κόσμο το αγοράκι μου 😊  Ταλαιπωρήκα; Ναι. Αξιζε; Χίλιες φορές! Και ναι ξέχασα τους πόνους της γέννας αμέσως! Οι πόνοι της τομής ακόμα με ταλαιπωρούν 😅 Και χαίρομαι που έζησα αυτή την εμπειρία και ας μην τα κατάφερα. Χαίρομαι που το παιδί μου επέλεξε μόνο του πότε θα έρθει στον έξω κόσμο και που είχα μία γέννα με σεβασμό χωρίς καμία ανεπιθύμητη παρέμβαση 😊  Και ποιος ξέρει... Ίσως αν αποφασίσω για 3ο παιδί τα καταφέρω 😜
    • @marinamanoulitsa να σας ζήσει το πρωτοχρονιάτικο μωράκι...💙.. εύχομαι ευλογία, υγεία και τύχη να έχει στη ζωή του...
    • Πρωτοχρονιά τον έβγαλες βρε θηρίο;;;! Και ότι μπήκα για να σου γράψω να δω αν είσαι κοντά 😅  Συγχαρητήρια Μαρίνα μου! Να σου ζήσει ο μπέμπαρος που τόσο πολύ μόχθησες για αυτόν!  Πάντα γερός και τυχερός να είναι στη ζωή του! Καλή ανάρρωση και καλούς θηλασμούς ❤️❤️❤️ 
    • Δεν μπορεις να ξεχασεις. Εγω που εχω εναν μικρουλη 1,5 χρονων θα σου πω οτι καθε φορα που διαβαζω τα νεα σας, εγκυμοσυνες αποβολες αποτυχημενες ετ συγκινουμαι γιατι θυμαμαι ολα αυτα που κι εγω βιωσα και το ποσο εκλαψα μεχρι να κρατησω στην αγκαλια μου αυτο το πλασμα. Τωρα ομως καταλαβαινω ποσο δυνατη ημουν, κατι που εκεινη τη στιγμη δεν το πιστευα. Θα ευχηθω λοιπον κι εγω με τη σειρα μου καλη χρονια σε ολες, ο νεος χρονος να μας φερει υγεια και δυναμη να αντεχουμε οσα ερχονται. Με το καλο στις εγκυουλες και οσες ειστε στην προσπαθεια να εχετε πιστη, να προσεχετε τον εαυτο σας και ειμαι σιγουρη πως το δικο σας θαυματακι ειναι εκει και περιμενει να το ζησετε. 
    • Καλή χρονιά να έχουμε κορίτσια και με το καλό να πάρουμε στην αγκαλιά μας τα νινάκια μας!! 29+1 εγώ σήμερα και αύριο λέω να ξεστολίσω να καθαρίσω για να ξεκινήσω να πλένω και να φτιάχνω τα βρεφικά σιγα σιγά. Μας έχει δώσει η κουμπάρα μου 12 κούτες με αγορίστικα ρούχα μέσα, 2 αγόρια έχει εκείνη και ο μεγάλος της είναι 15 χρονών πλέον, να αρχίζω να ανοίγω να ξεχωρίζω, να δω σε τι κατάσταση είναι μετά από τόσα χρόνια και τι θα χρειαστεί να αγοράσουμε.  Δεν σας κρύβω ότι στεναχωριέμαι λίγο που δεν θα ανοίξω ξανά τα βρεφικά ρουχάκια της κόρης μου που τα είχα φυλάξει τότε για το δεύτερο. Βρήκα την βαφτιστήρα της μητέρας μου να τα δώσω που έχει ένα κορίτσάκι και εκείνη αλλά είπα να γεννήσω με το καλό και μετά να της τα δώσω. 
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...