Το αποτυχημένο μου Vbac - Άξιζε όμως

[Eliza Kats]

Μιας και αυτό το φόρουμ δεν έχει πολλές ιστορίες για vbac, είπα να γράψω τη δική μου. Αποτυχημένη βέβαια αλλά άξιζε κάθε λεπτό 😊

1/7/23 γέννησα με προγραμματισμένη καισαρική το πρώτο μου παιδί - κοριτσάκι - στις 36w&5 και αυτό λόγο του ότι τα αμνιακά ήταν χαμηλά και το παιδί έκανε ταχυκαρδίες, κάτι που έδειχνε ότι με δεν περνούσε καλά στη μήτρα 😅. Δυστυχώς ήταν πολύ άσχημη εμπειρία για εμένα, πρώτον γιατί δεν είχα πειστεί από τον τότε γιατρό μου για την αναγκαιότητα της καισαρικής και δεύτερον γιατί ψυχολογικά μου φάνηκε κάπως βάρβαρη διαδικασία. Ένιωθα ότι δεν γέννησα ποτέ το παιδί μου. Όποτε ήξερα ότι στο δεύτερο θα προσπαθούσα οπωσδήποτε για vbac. 

3/25 έμαθα ότι είμαι έγκυος στο δεύτερο παιδάκι μου και αμέσως άρχισα να ψάχνω για την ομάδα που θα με αναλάβει 😊 Τελικά τους βρήκα. Είχα μία τέλεια εγκυμοσύνη χωρίς καμία επιπλοκή και περίμενα το αγοράκι μου κάπου τον Δεκέμβρη. Με την μαία μου κάναμε κάποια προετοιμασία και πλάνο τοκετού και η μεγάλη μέρα πλησίαζε! 39+6 είχα το πρώτο σημάδι ότι ο τοκετός είναι κοντά, καθώς είδα αρκετή διάφανη βλέννη. 40 είχα αρκετές ανωδυνες συσπάσεις από το πρωί που σταμάτησαν όμως το απόγευμα και λίγη βλέννη ακομη. Την επόμενη μέρα το απόγευμα 40+1 ήρθε η μαία μου να με δει και με παρότρυνση δική μου, μου τσεκαρε και τον τράχηλο: 1 διαστολή αλλά δεν έχει εξαλειφθεί ακόμα. Έχουμε δρόμο μου λέει... 

23:00 την ίδια μέρα και ενώ ετοιμάζουν να κοιμηθώ με πιάνουν οι πόνοι. Αρχικά ανά 10', 8', 5', 3' , μπαίνω για ζεστό ντουζ μπας και χαλαρώσω και οι πόνοι επιδεινώνονται και γίνονται ανά 1'. Μιλάω με την μαία μου φυσικά η οποία ξεκινάει να έρθει σπίτι. Σε 20' είναι σπίτι μου κι εγώ υποφέρω από τους πόνους και της λέω να πάμε στο μαιευτήριο για επισκληρηδιο γιατί δεν αντέχω. Με τσεκαρει και είχα εξαλιφθμένο τράχηλο και 3 διαστολή. 

Φτάνουμε λοιπόν στο μαιευτήριο και κάνω την Αγία επισκληρηδιο έχοντας φτάσει 4 διαστολή μέχρι τότε. Επιτέλους κοιμόμαστε λίγο όλοι γιατί είμασταν άυπνοι από την όλη μέρα. Δυστυχώς όμως ο τοκετός δεν εξελίχθηκε καθόλου όσο ήμουν υπό την επήρεια της επισκληρηδίου. Όποτε ξεκινάνε πάλι οι πόνοι μου και φτάνω 7 διαστολή πριν ζητήσω πάλι επισκληρηδιο. Πάλι ο τοκετός σταματάει... Το μωρό όμως είναι ψηλά! Πολύ ψηλά! Δεν λέει να κατέβει παρόλο που κάναμε ασκήσεις με τη μαία όλη την ώρα.

Τελικά μετά από αρκετές ώρες προσπαθειών αποφασίζουμε να γίνουν παρεμβάσεις. Βάζουμε ωκυτοκίνη ελεγχόμενα και επιτέλους αρχίζω και νιώθω πίεση προς τα κάτω, που τόση ώρα δεν ένιωθα! Μου σπάει και η μαία τα νερά και κατεβαίνει το παιδί κάτω. Πρέπει να κλείσουμε όμως την ωκυτοκίνη γιατί κούρασε τη μήτρα μου και το παιδί μένει εκεί... Ακριβώς πάνω στον τράχηλο με τις συσπάσεις μου να είναι μισές από ότι καταλάβαμε από την όλη εμπειρία γιατί δεν τις ενιωθα μέχρι κάτω και αδυνατούσαν να σπρώξουν το μωρό. 

Έχουν περάσει πλέον 24 ώρες προσπαθειών... 24 ώρες που έχω κοιμηθεί ελάχιστα και έχω αρχίσει να νιώθω ότι το σώμα μου με εγκαταλείπει. Νυστικη γιατί ότι έφαγα το έκανα εμετό μετά και με τρέμουλο από τις επισκληρηδίους ( είχε γίνει και μία βλακεία με αυτό και έφαγα διπλές δόσεις χωρίς λόγο). Ο γιατρός και η μαία μου ήθελαν να δώσουν χρόνο στο σώμα μου μήπως και τα καταφέρει, αλλά εγώ ένιωθα ότι δεν είχα άλλες αντοχές. Όποτε αποφασίσαμε από κοινού ότι αφού δεν υπήρχαν έτσι κι αλλιώς πολλές ελπίδες να τα καταφέρω να προχωρήσουμε σε καισαρική. 

Ήταν κρίμα ναι γιατί ήμουν πολύ κοντά, αλλά ήταν η καλύτερη απόφαση για εμένα εκείνη την στιγμή γιατί πραγματικά ένιωθα ότι αν συνέχιζα λίγο ακόμα θα πέθαινα. Δυστυχώς η μήτρα μου δεν έκανε τις κατάλληλες συσπάσεις για να γεννήσω και ήταν κάτι που είχαμε δει από την αρχή στον καρδιοτοκογράφο αλλά αδυνατουσαμε να το πιστέψουμε τότε. Κι έτσι 26 ώρες μετά την έναρξη του τοκετού ήρθε στον κόσμο το αγοράκι μου 😊 

Ταλαιπωρήκα; Ναι. Αξιζε; Χίλιες φορές! Και ναι ξέχασα τους πόνους της γέννας αμέσως! Οι πόνοι της τομής ακόμα με ταλαιπωρούν 😅 Και χαίρομαι που έζησα αυτή την εμπειρία και ας μην τα κατάφερα. Χαίρομαι που το παιδί μου επέλεξε μόνο του πότε θα έρθει στον έξω κόσμο και που είχα μία γέννα με σεβασμό χωρίς καμία ανεπιθύμητη παρέμβαση 😊 

Και ποιος ξέρει... Ίσως αν αποφασίσω για 3ο παιδί τα καταφέρω 😜

[Mantarini]

Να σου ζήσει το αγοράκι σου κορίτσι μου!! Γερό και καλότυχο να είναι!! Και εγώ για vbac πάω και ανυπομονώ!! 

[Eliza Kats]

Πότε έχεις ΠΗΤ; Σου εύχομαι να πάνε όλα όπως τα θες και να έχεις μία εύκολη και γρήγορη γέννα 😊

[Mantarini]

στις πριν 7 ώρες, ο/η Eliza Kats είπε:

Πότε έχεις ΠΗΤ; Σου εύχομαι να πάνε όλα όπως τα θες και να έχεις μία εύκολη και γρήγορη γέννα 😊

Μακάρι!! 20/3 έχω πητ, ανεβαίνω Θεσσαλονίκη τέλος Φεβρουαρίου. 

[Eliza Kats]

Ωραία εποχή! Θα έχει ανοίξει ο καιρός 😊 Θα ανυπομονώ για την ιστορία σου τότε 😊😊😊

[Mantarini]

στις πριν 1 ώρα, ο/η Eliza Kats είπε:

Ωραία εποχή! Θα έχει ανοίξει ο καιρός 😊 Θα ανυπομονώ για την ιστορία σου τότε 😊😊😊

Και σε εσένα καλή λοχεία να έχεις!! 

[Zaxaroulamak]

Πολυ ωραια αυτα που περιεγραψες! Να σου ζησει το μωρακι σου και μπραβο σου που παλεψες μεχρι τελους για κατι που επιθυμουσες. Θα αναφερω βεβαια επειδη πολλες γυναικες ειμαστε αναγκασμενες να γεννησουμε με καισαρικη λογω θεματων υγειας πως η καθε γυναικα το βιωνει αλλιως. Εγω πχ παρολο που ναι θα ηθελα να ζησω την εμπειρια του ξαφνικου και του φυσιολογικου τοκετου κτλ δεν αισθανθηκα ουτε λεπτο ασχημα με τον τροπο που γεννησα. Ο γιατρος και η μαια μου εφτιαξαν μια υπεροχη ατμοσφαιρα και ειχα και τον αντρα μου διπλα να μιλαμε και να αστειευομαστε μεχρι να ακουσω το κλαμα του. Αυτα τα λεω για να μην τρομοκρατηθει καποια κοπελα που ισως πρεπει να γεννησει με αυτον τον τροπο.

[Eliza Kats]

στις On 5/1/2026 at 10:04 ΜΜ, ο/η Zaxaroulamak είπε:

Πολυ ωραια αυτα που περιεγραψες! Να σου ζησει το μωρακι σου και μπραβο σου που παλεψες μεχρι τελους για κατι που επιθυμουσες. Θα αναφερω βεβαια επειδη πολλες γυναικες ειμαστε αναγκασμενες να γεννησουμε με καισαρικη λογω θεματων υγειας πως η καθε γυναικα το βιωνει αλλιως. Εγω πχ παρολο που ναι θα ηθελα να ζησω την εμπειρια του ξαφνικου και του φυσιολογικου τοκετου κτλ δεν αισθανθηκα ουτε λεπτο ασχημα με τον τροπο που γεννησα. Ο γιατρος και η μαια μου εφτιαξαν μια υπεροχη ατμοσφαιρα και ειχα και τον αντρα μου διπλα να μιλαμε και να αστειευομαστε μεχρι να ακουσω το κλαμα του. Αυτα τα λεω για να μην τρομοκρατηθει καποια κοπελα που ισως πρεπει να γεννησει με αυτον τον τροπο.

Πολύ σωστή τοποθέτηση και καλή πάσα για να πω για την 2η καισαρική μου.

Καμία σχέση με την πρώτη από άποψη ψυχολογίας και ανάρρωσης. Καταρχάς ήταν δική μου απόφαση, αφού συζητήσαμε και με τον γιατρό βέβαια ότι δεν βλέπουμε φως στο τούνελ, γιατί οκ αν μου έλεγε ότι είμαι κοντά στο να γεννήσω τελικά φυσιολογικά θα προσπαθούσα κι άλλο. Συζητήσαμε ακόμα και το ενδεχόμενο της βεντούζας αλλά ήταν πολύ πίσω το μωρό που ούτε αυτό γινόταν.

Η καισαρική λοιπόν έγινε σε ένα πολύ ωραίο και ευχάριστο κλίμα. Ίσως επειδή ήταν και 1 τη νύχτα, το προσωπικό όλο ήταν χαλαρό και είχαν και μουσικούλα στο χειρουργείο 😅 Αλλά το κυριότερο ήταν ότι είχα μαζί τη μαία μου, η οποία μου κρατούσε το χέρι σε όλη τη διάρκεια και με ενημερωνε για το τι γινόταν. Ενώ στην πρώτη ήμουν μόνη μου και μέσα στο άγχος για το τι γίνεται. Δυστυχώς ο άντρας μου δεν επιτρεπόταν μέσα στο χειρουργείο. Και μετά είχαν κανονίσει ο γιατρός με τη μαία να κάνω ανάνηψη σε ένα δωμάτιο μαζί με τον άντρα μου και με το μωρό, το οποίο το θήλασα κι εκεί πρώτη φορά. Πάλι καμιά σχέση με την πρώτη φορά που ήμουν μόνη μου αρκετές ώρες στην ανάνηψη, χωρίς καν κινητό να μπορώ να επικοινωνήσω με τον έξω κόσμο και εννοείται δεν μου έφερναν το μωρό ενώ το ζητούσα.

Γενικά με ποιον γιατρό θα την κάνεις έχει μεγάλη σημασία. 

Τέλος, επειδή ο γιατρός από ότι μου είπε έκανε μία νέα τεχνική καισαρικής, δεν χρειάστηκα καθόλου παυσίπονα μετά τις 2-3 πρώτες μέρες και γενικά επανήλθα πολύ πιο γρήγορα. 

Εννοείται η καισαρική σώζει ζωές και είναι απαραίτητη πολλές φορές, όπως τελικά ήταν απαραίτητη και την πρώτη μου φορά, απλά ο γιατρός τότε δεν μπορούσε να μου μεταδώσει την επικινδυνότητα της κατάστασης.