Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Γειά σας κορίτσια. Δεν έχω δει πουθενά αντίστοιχο θέμα και είπα να το συζητήσω εγώ. Έχουμε ένα αγοράκι 9 μηνών και σε λίγους μήνες που θα επιστρέψω στην δουλειά θα είναι 13,5. Αναρωτιέμαι να τον πάω σε βρεφονηπιακό, αλλά επειδή εργάζομαι, ως τις 6 μπορεί και λίγο αργότερα (αλλά οκ θα παίρνω την δουλειά στο σπίτι) , πώς θα τον παίρνω όταν σχολάει? Οι γονείς μου μένουν εκτός Αθηνών και αντίστοιχα τα πεθερικά μου στα νότια (εμείς βόρεια) αλλά δεν οδηγούν καν και είναι μεγάλοι σε ηλικία (οπότε δεν τους εμπιστεύομαι). Μετά, η λύση νταντά είναι κάπως απαγορευτική, καθώς οικονομικά είμαστε πολύ σφιχτά.  Τι κάνετε βρε κορίτσια οι υπόλοιπες εργαζόμενες? Όλες έχετε κοντά σας συγγενείς? Έχω πελαγώσει και δεν ξέρω τι να κάνω. Πείτε μου σας παρακαλώ κάτι..

Δημοσίευση
στις πριν 48 λεπτά, ο/η BabyShark είπε:

Γειά σας κορίτσια. Δεν έχω δει πουθενά αντίστοιχο θέμα και είπα να το συζητήσω εγώ. Έχουμε ένα αγοράκι 9 μηνών και σε λίγους μήνες που θα επιστρέψω στην δουλειά θα είναι 13,5. Αναρωτιέμαι να τον πάω σε βρεφονηπιακό, αλλά επειδή εργάζομαι, ως τις 6 μπορεί και λίγο αργότερα (αλλά οκ θα παίρνω την δουλειά στο σπίτι) , πώς θα τον παίρνω όταν σχολάει? Οι γονείς μου μένουν εκτός Αθηνών και αντίστοιχα τα πεθερικά μου στα νότια (εμείς βόρεια) αλλά δεν οδηγούν καν και είναι μεγάλοι σε ηλικία (οπότε δεν τους εμπιστεύομαι). Μετά, η λύση νταντά είναι κάπως απαγορευτική, καθώς οικονομικά είμαστε πολύ σφιχτά.  Τι κάνετε βρε κορίτσια οι υπόλοιπες εργαζόμενες? Όλες έχετε κοντά σας συγγενείς? Έχω πελαγώσει και δεν ξέρω τι να κάνω. Πείτε μου σας παρακαλώ κάτι..

Καλημερα κοπελα μου να χαιρεσαι το παιδακι σου! Δυστυχως ζουμε σε μια χωρα που δεν υπαρχει καμια κρατικη μεριμνα για τους νεους γονεις κι ολες οι βαθμιδες του συστηματος παιδειας ερχονται σε πληρη ρηξη με τα ωραρια εργασιας στον ιδιωτικο τομεα. Γιατι σκεψου οτι ακομα και ολοημερα σχολεια μετεπειτα, τελειωνουν στις 4. Εγω κοπελα μου ξερω οτι αν δεν εχεις βοηθεια απο παππουδογιαγιαδες η την οικονομικη ανεση για γυναικα να παιρνει το παιδι απο το σταθμο (προνηπιο, νηπιο) και να σε περιμενει ως τις 6 που θα γυρνας, δεν υπαρχει καποια αλλη λυση. Επισης, υπολογιζε τις μερες που το παιδι θα αρρωστησει. Πρεπει να εχεις μπακ απ πλανο ποιος θα σου το κραταει. Θα εχεις γυναικα; Αυτο τα πρωτα χρονια μπορει να γινεται καθε δυο βδομαδες και να χρειαζεται να λειψει μια μερα η και μια βδομαδα.  Ειναι πολυ δυσκολο το εγχειρημα να μεγαλωνεις παιδι χωρις βοηθεια. Μονη λυση αν μπορει καποιος απο εσας να φευγει απο τη δουλεια νωριτερα να παιρνει το παιδι και να συνεχιζει δουλεια απο το σπιτι. Αλλα μεταξυ μας , ποσο θα μπορεις να δουλεψεις μετα με ενα μωρο ενος - εναμιση ετους που θα του λειπεις ολη μερα και θα σε εχει σπιτι ;; Και το ιδιο ισχυει κι οταν θα το κρατας οταν ειναι αρρωστο. Θα μπορεις και να το φροντιζεις και να δουλευεις παραλληλα ; Δεν ξερω τι ακριβως δουλεια κανεις, τι απαιτησεις εχει και τι απολαβες. Πρεπει να τα ζυγισεις ολα αυτα και να δεις τι πραγματικα σε συμφερει. Γιατι αν τα χρηματα που παιρνεις θα πρεπει να τα δινεις σε σταθμο και γυναικα και τελικα να στο μεγαλωνουν αλλοι, ισως να αξιζε να μεινεις εσυ με το παιδι μεχρι να παει 3-4. Η μπορει να ειχε αξια να βρεις μια αλλη εργασια ημιαπασχολησης για καποια χρονια και να σχολας 1-2 το μεσημερι η εργασια με ωραριο 7-3 για να εισαι και παλι νωρις σπιτι. Αν φυσικα, τα χρηματα που σου προσφερει η εργασια σου ειναι πολυ καλα, θα μπορουσες να μπεις στη διαδικασια σταθμου-γυναικας για να την εχεις και διαθεσιμη οταν το παιδι αρρωσταινει. Ζυγισε τα υπερ και τα κατα με τον συζυγο σου και βαλτε κατω κι τα οικονομικα κοστη και τα πρακτικα οφελη στο μεγαλωμα του παιδιου και αποφασιστε. Πολλοι περναμε την ιδια φαση και σου λεω πραγματα που σκεφτομαστε ολοι και λυσεις που εχω δει να βρισκουν πολλοι γυρω μου (και εγω φυσικα). Οι περισσοτερες γυναικες που γνωριζω χωρις καμια βοηθεια η σταματησαμε τη δουλεια η αλλαξαμε εργασια για να σχολαμε νωριτερα. Εγω εκανα και τα δυο προσωπικα. Πρωτα το ενα και μετα το αλλο. Και χωρις να θεκω να σε αγχωσω μετα το προνηπιο εγω δυσκολευτηκα ακομα περισσοτερο. Απο την αποψη οτι λογω δημοσιου, παιζανε αργιες, γιορτες, απεργιες, περισσοτερες διακοπες, που μου ηταν πολυ δυσκολο να βρισκω συνεχεια λυσεις, συν οτι ξεκινησαν οι δραστηριοτητες που σε αυτες τις ηλικιες τις βαζουν 4-5 η ωρα το απογευμα οποτε επρεπε καποιος να μπορει να πηγαινοφερνει. Ξερω βεβαια και φιλες που εβγαζαν 2-3χιλιαδες ευρω, οποτε δινανε 400 ευρω σταθμο, αλλα τοσα σε νταντα και συνεχισαν να εργαζονται, γιατι και τους συνεφερε και τους αρεσε. Εσυ μονο μπορεις να κρινεις τι θα ειναι καλυτερο για την οικογενεια σου. 

Δημοσίευση

Μα αυτός είναι και ο λόγος που δουλεύουν τόσο πολύ τα ιδιωτικά σχολεία από τα προνήπια και μετά. Ανάλογα τα οικονομικά σας εγώ θα πρότεινα δυστυχώς ιδιωτικό σχολείο με λεωφορείο που να σας φέρνει το παιδί στο σπίτι (τουλάχιστον να γλιτώνεις τον χρόνο για τις διαδρομές) ή ιδιωτικό σχολείο κοντά στη δουλειά όποιου από εσάς μπορεί να το παίρνει νωρίτερα. Επίσης, αν οι παππούδες μπορούν να το κρατήσουν έστω για 1-2 ώρες αλλά χωρίς να ταλαιπωρηθουν, θα μπορούσε το λεωφορείο να το παίρνει απτό σπίτι σας αλλά να το πηγαίνει στους παππούδες ώστε να μην έχετε το άγχος να προλάβετε. Τέλος, εγώ είμαι κατά του να παραιτηθεί κάποιος απτή δουλειά του εκτός κι αν όντως για να ανταποκριθεί μπαίνει μέσα και δεν έχει νόημα ο μισθός του. Ακόμα και αν οτι βγάζεις πάει στο σχολείο, τουλάχιστον έχεις ένσημα, ασφάλεια υγείας, επενδύεις σε μια αλλαγή εργασίας στο μέλλον και φυσικά προσωπικό χρόνο και εξέλιξη. Τέλος, θα ήθελα να πω έχοντας επιστρέψει στην εργασία μου στο 8μηνο και έχοντας στείλει τον γιο μου σχολείο στους 7.5 μήνες (δεν είχαμε βοήθεια), ότι σε ιδιωτικό σχολείο μπορεί το παιδί να μείνει και μέχρι τις 5.30. Ξέρω ότι είναι πολύ αλλά τα παιδάκια παίζουν και περνάνε καλά τουλάχιστον. Μειωμένο ωράριο δε δικαιούστε? Εκτός κι αν δεν είστε ιδιωτικός υπάλληλος. Αν όμως δικαιούστε θα σας έλυνε τα προβλήματα σας τουλάχιστον για τον πρώτο χρόνο όσον αφορά το ωράριο του σχολείου.

Δημοσίευση

Κι εμενα ξεκιναει πρωτη χρονια, ειναι 14 μηνων και εχω φουλ αγχος. Ευτυχως δεν εχω προβλημα με την ωρα γιατι σχολαω πιο νωρις αλλα επειδη δεν υπαρχει βοηθεια απο παππουδες γιαγιαδες σκεφτομαι τοσο πολυ πως θα τα βγαλουμε περα με τις ιωσεις και τι θα κανουμε καθε τοσο που θα πρεπει να τον κραταμε σπιτι. Καλη δυναμη σε ολους τους γονεις!!

Δημοσίευση

Για τσέκαρε το μειωμένο ωράριο (Άδεια φροντίδας παιδιών). Μπορείς π.χ. να φεύγεις 2 ώρες νωρίτερα. Και, αν θυμάμαι καλά, το μειωμένο ωράριο έχει μεγάλη διάρκεια (30 μήνες αν είναι 1 ώρα την ημέρα, αλλά έχει και άλλες επιλογές, αν μπορείς να συνεννοηθείς με τον εργοδότη σου). 

Δημοσίευση

Φίλη, για να σε παρηγορήσω, αυτό που περνάς τώρα, το περνάμε όλες- οι μας κάποια στιγμή. Όλοι, όπως- όπως βρίσκουμε λύσεις. Η τηλεργασία και το μειωμένο ωράριο βλέπω ως πιθανότερες λύσεις στην περίπτωσή σου, όμως χρειάζεται συνεργασία και με τον άντρα σου. Μόνη δεν θα τα καταφέρεις. Να ζητήσεις  να φεύγεις απ' τη δουλειά στις 5 στο ωράριό σου, αν δεν δικαιούσαι μειωμένο. Αρκετοί ιδιωτικοί σταθμοί στην Αθήνα τα κρατάνε ως τις 6. Επίσης, το να πληρώσετε σχολικό για τα πηγαίνε-έλα του μικρού, ώστε να εξοικονομήσετε χρόνο, είναι μια λύση. Απλά είναι μωράκι ακόμη, δεν ξέρω αν θέλεις να τον βάλεις σε σχολικό. Και ξέρω ότι κοστίζει... κάθε σταθμός το χρεώνει όσο θέλει.  

Το μεγαλύτερο πρόβλημα κατ' εμέ είναι οι ιώσεις, όχι το ωράριο... Κάνεις πρόγραμμα, εξοικονομείς χρήματα και μετά το στε΄λνεις 2 μέρες, και 5 είναι σπίτι άρρωστο. Κι άντε πάλι... Εκτός αν είστε πιο τυχεροί και δεν τα αρπάζει όλα. Δεν αρρωσταίνουν όλα τα παιδάκια συνεχώς, να τα λέμε κι αυτά. Η κόρη μου - πήγε σχεδόν 2 βέβαια στον παιδικό, δεν ξερω αν έπαιξε ρόλο αυτό - δεν αρρώστησε όσο μου έλεγαν και με είχαν τρομοκρατήσει. Δεν χάσαμε δηλαδή βδομάδες ολόκληρες.

Προσωπικά, θα σου έλεγα να βρεις μια νταντά, έστω για λίγες ώρες κάθε μέρα, τύπου να τον παίρνει απ' τον σταθμό το μεσημέρι και να σας περιμένει να γυρίσετε. Δηλαδή ένα 3- 4ωρο την ημέρα. Αυτό κάνει μια συμμαθήτρια της κόρης μου, ώστε να περνάει τα πρωινά με τα άλλα παιδιά, αλλά δεν κοιμάται μέσα. Και να την έχετε σταντ μπάι και σε καμιά αρρώστια. Αναζητήστε καλύτερα μεγαλύτερη κυρία, που δεν έχει πρωινές υποχρεώσεις. 

  • 3 weeks later...
Δημοσίευση

Κοριτσι μου καλημερα.Εγω θα σου πω πρωτα απο ολα ενα μπραβο που μπορεις εμενα κοντευει 2μιση και σκεφτομαι πως θα την αποχωριστω,τωρα στο θεμα.Υπαρχει η δυνατοτητα μειωμενου ωραριου οπως ειπε η φιλη παραπανω και μπορεις να το σητησεις ειτε εσυ ειτε ο αντρας σου.Τωρα για αρρωστιες και τετοια μονο με γονικη αδεια αλλα νομιζω οτι δεν πληρωνεται ή με τις μερες της αδειας σου αν εχεις την δυνατοτητα.Αλλο που μπορεις ειναι το προγραμμα ΄"ντανταδες" που για μενα ειναι ποιο ασφαλες γιατι μπορεις να βαλεις δικο σου ανθρωπο.Οπως και αν εχει σου ευχομαι να βρεις λυση γρηγορα και να μην ταλαιπωρηθητε πολυ.

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Καλημερα κοριτσι μου. Θα με ακουσεις λιγο αυστηρη αλλα εφοσον δεν εχεις καποιον ανθρωπο στο περιβαλλον σου να το κανει, ας γινω εγω. Θελω σε παρακαλω να βρεις αμεσα εναν ειδικο ψυχικης υγειας και να απευθυνθεις. Δε θα σου χαιδεψω τα αυτια, το αγχος, η κουραση και η αγωνια, ναι, σαφως και υπαρχουν στο 80% των μαμαδων. Δεν ειναι ομως μονιμα, ουτε αγουν την καθημερινοτητα μας. Οι αυτοκαταστροφικες σκεψεις, η μονιμη μελαγχολια, η πεποιθηση οτι η ζωη σου τελειωσε, η δυσφορια που αυξανεται τη νυχτα, οι φοβιες για το παιδι το σκοταδι κλπ ομως δειχνουν οτι κατι παθολογικο ελλοχευει. Προφανως κι ολα μπορουν να βελτιωθουν αλλα πρεπει να φροντισεις τον εαυτο σου και την ψυχικη σου υγεια κι ισορροπια. Κι εφοσον δεν εχεις υποστηρικτικο περιβαλλον να το κανει για σενα και να σε παρει απ το χερι να σε παει σε εναν εξειδικευμενο ψυχιατρο η εστω ψυχολογο, πρεπει να το κανεις μονη σου εσυ. Τωρα ειναι η στιγμη. Μην το αφηνεις αλλο να σε τρωει. Ολα θα βελτιωθουν, αλλα πρεπει να αναλαβεις δραση. 
    • Καλησπερα. Οπως σου εγραψε και η αλλη κοπελα οι περισσοτερες γυναικες περναμε απο αυτην τη φαση αργα η γρηγορα. Ειτε απευθειας μετα τον τοκετο ειτε καποιους μηνες μετα. Θα σου γραψω για την προσωπικη μου εμπειρια επειδη καποια πραγματα που ειπες τα νιωθω κι εγω. Εχω ενα παιδι,τωρα ειναι 16 μηνων και καθε μερα νιωθω οτι δεν μπορω να παρω τα ποδια μου. Βλεπω αλλες μανουλες που ειναι παντα περιποιημενες ενω εγω οταν βγαινουμε συνηθως επειδη δεν προλαβαινω βγαινω οπως να ναι. Τωρα π ξεκινησα τη δουλεια εχω εξαντληθει με αποτελεσμα να ειμαι πολυ συχνα αρρωστη και πολλες φορες σκεφτομαι οτι το παιδι μου θα ηταν καλυτερα αν ειχε αλλη μαμα. Αυτες οι σκεψεις ειναι στιγμιαιες, οταν παρεις μια ανασα και δωσεις λιγο χρονο στον εαυτο σου θα δεις τα πραγματα πιο καθαρα. Για το μωρακι σου εισαι ολος του ο κοσμος προσπαθεις καθε μερα να του δωσεις το καλυτερο κι αυτο ειναι πολυ σπουδαιο. Μη συγκρινεις τον εαυτο σου με αλλες γυναικες,η καθεμια εχει τις δικες της αντοχες και αυτο δεν ειναι κακο. Αλλωστε να σου πω και κατι τα παιδακια θελουν απλα πραγματα και λιγα για να ειναι χαρουμενα. Δε χρειαζεται να πασχιζουμε παντα για το τελειο. Φροντισε τον εαυτο σου γιατι το μωρο σου πιο πολυ αυτο εχει αναγκη μια χαρουμενη μαμα.
    • Καλησπερα,οχι δεν εχω δωσει ψαρι. Της δινω λιγο μοσχαρι και μεχρι στιγμης το εχει δεχτει και απλα εισαγω λαχανικα για να εχω επιλογες. Θα την δοκιμασουμε παλι λιγο κοτοπουλο αλλα τωρα που ειναι αρρωστουλα δεν θα εισαγω κατι νεο. Σημερα το απογευμα μου σηκωσε και 38 πυρετο αλλα ισως ειναι τα δοντακια της γιατι και στο φαγητο αν ακουμπησει το κουταλακι στα πρησμενα ουλα αρχιζει και κλαει με λυγμους. 
    • Μακαρι μακαρι μακαρι! Η αληθεια ειναι οτι φοβομαστε να παραδεχτούμε οτι νιώθουμε ολα αυτά σε μια απ τις πιο ευτυχισμένες περιόδους της ζωής μας που τελικά δεν ειναι ακριβώς έτσι..λογω των ορμονών και των απαιτητικων συνθηκών. Φανταζόμουν βέβαια οτι με το πέρασμα του καιρού ολα αυτα τα ψυχικά βαρη θα εξασθενούν ενώ σε μενα πχ συμβαίνει το ανάποδο. Ευελπιστώ να επιστρέψω σε λιγο διάστημα και να ξαναγράψω με πιο καθαρο μυαλό την εξέλιξη γιατι θεωρώ οτι πολλες γυναίκες εχουν αναγκη απο αυτό. Οπως κι εγω που άνοιξα αυτο το θέμα διαβαζοντας κι αλλα παρομοια. Εχω απευθυνθεί στην φαιναρετη και ελπίζω ολα καλα! Επισης ,δυστυχώς στον κυκλο μου καμια φιλη μου δεν εχει παιδι ακόμα οποτε θεωρω οτι θα καταλάβουν μόνο οσες εχουν βιώσει οτι βιωνει μια μαμά. Αυτός ειναι και ο λογος που ενιωσα την αναγκη να το συζητήσω με σας
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...