Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Γεια σας!

Συγγνώμη αν το ποστ είναι σε λάθος κατηγορία όμως είναι η πρώτη φορά που γράφω εδώ!

Είμαι 23 χρονών και έχω σχέση με έναν άντρα 15 χρόνια μεγαλύτερό μου. Είμαστε μαζί τρία χρόνια! Εκείνος είναι γιατρός και εγώ σε λίγους μήνες θα πάρω το πτυχίο μου στη φυσική! Πριν λίγους μήνες, μου έκανε πρόταση γάμου την οποία και δέχθηκα του ζήτησα όμως να μην βιαστούμε και ότι μπορούμε να παντρευτούμε και σε έναν χρόνο πράγμα το οποίο δεν το δέχθηκε και επέμενε να γίνει μέσα στον Αύγουστο κάτι το οποίο εγώ δεν ήθελα γιατί λίγο το άγχος της εξεταστικής και η προετοιμασία της ορκομωσίας, λίγο το ότι θα πρέπει να γνωριστούν οι οικογένειές μας δεν θα ήθελα να τα έχω όλα μαζί... Φυσικά και τον συζήτησα αλλά ανένδοτος... Έλα όμως που αγαπάει ο Θεός τον κλέφτη αλλά αγαπάει και τον νοικοκύρη... Έμαθα πριν λίγες ημέρες ότι με έχει απατήσει τρεις φορές με μία συνάδελφό του (γιατρός και εκείνη όπως καταλαβαίνετε). Έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου, του ζήτησα να χωρίσουμε από τότε με παίρνει τηλέφωνα, παρακαλάει για να είμαστε ξανά μαζί, λέει ότι δεν θα το κάνει ξανά κτλ... Να σημειώσω ότι είναι αρκετά ζηλιάρης μαζί μου και μου ζήτησε όταν παντρευτούμε να μην δουλέψω γιατί τα χρήματά του φτάνουν και περισσεύουν εννοείται ότι δεν το δέχθηκα και μου είπε ότι θα το ξανασυζητήσουμε (φυσικά αυτό συνέβη μετά την πρόταση γάμου) τόσο καιρό μου ζητούσε αμέσως μετά τον γάμο να κάνουμε παιδί κάτι το οποίο εγώ δεν θέλω ακόμα και του το ξεκαθάρισα εκείνος εννοείται ότι δεν κάνει πίσω σε τίποτα... Είναι ο πρώτος άντρας που έκανα σχέση μαζί του και τον ερωτεύτηκα πολύ...! Οι φίλες μου, μου λένε να μην επιστρέψω πίσω σε αυτόν και να τον ξεχάσω καθώς και ότι έχουμε αρκετά χρόνια διαφορά ηλικίας και δεν θα έπρεπε να συμπεριφέρεται έτσι σε ένα κοριτσάκι... (Τις ζήλευε και αυτές και μου ζητούσε να μην βγαίνω μαζί τους). Έχω γνωρίσει τους γονείς του και δεν με συμπαθούν ήθελαν ο γιος τους να παντρευτεί γιατρό και όχι κάποια που θέλει να ασχοληθεί με την εκπαίδευση (όπως καταλαβαίνετε δεν τους αρέσει που σπουδάζω φυσική)... Εκείνος με υποστηρίζει στους δικούς του όμως δεν αλλάζει και κάτι... Στην αρχή ήταν όλα αρκετά καλά μεταξύ μας αλλά όσο πλησίαζα στο τελευταίο έτος του πανεπιστημίου η ζήλια του χειροτέρευε... Η αλήθεια είναι ότι είμαι ακόμα ερωτευμένη μαζί του όμως δεν θέλω να επιστρέψω κοντά του... Γράφω εδώ γιατί θα ήθελα να διαβάσω τη γνώμη σας τόσο για εκείνον όσο και για τους γονείς του!

 

Συγγνώμη για το σεντόνι όμως ήθελα να διαβάσω τις γνώμες ανθρώπων που είναι έξω από όλο αυτό!!!

Δημοσίευση
στις On 8/6/2023 at 4:40 ΜΜ, ο/η Marina_Oik είπε:

Γεια σας!

Συγγνώμη αν το ποστ είναι σε λάθος κατηγορία όμως είναι η πρώτη φορά που γράφω εδώ!

Είμαι 23 χρονών και έχω σχέση με έναν άντρα 15 χρόνια μεγαλύτερό μου. Είμαστε μαζί τρία χρόνια! Εκείνος είναι γιατρός και εγώ σε λίγους μήνες θα πάρω το πτυχίο μου στη φυσική! Πριν λίγους μήνες, μου έκανε πρόταση γάμου την οποία και δέχθηκα του ζήτησα όμως να μην βιαστούμε και ότι μπορούμε να παντρευτούμε και σε έναν χρόνο πράγμα το οποίο δεν το δέχθηκε και επέμενε να γίνει μέσα στον Αύγουστο κάτι το οποίο εγώ δεν ήθελα γιατί λίγο το άγχος της εξεταστικής και η προετοιμασία της ορκομωσίας, λίγο το ότι θα πρέπει να γνωριστούν οι οικογένειές μας δεν θα ήθελα να τα έχω όλα μαζί... Φυσικά και τον συζήτησα αλλά ανένδοτος... Έλα όμως που αγαπάει ο Θεός τον κλέφτη αλλά αγαπάει και τον νοικοκύρη... Έμαθα πριν λίγες ημέρες ότι με έχει απατήσει τρεις φορές με μία συνάδελφό του (γιατρός και εκείνη όπως καταλαβαίνετε). Έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου, του ζήτησα να χωρίσουμε από τότε με παίρνει τηλέφωνα, παρακαλάει για να είμαστε ξανά μαζί, λέει ότι δεν θα το κάνει ξανά κτλ... Να σημειώσω ότι είναι αρκετά ζηλιάρης μαζί μου και μου ζήτησε όταν παντρευτούμε να μην δουλέψω γιατί τα χρήματά του φτάνουν και περισσεύουν εννοείται ότι δεν το δέχθηκα και μου είπε ότι θα το ξανασυζητήσουμε (φυσικά αυτό συνέβη μετά την πρόταση γάμου) τόσο καιρό μου ζητούσε αμέσως μετά τον γάμο να κάνουμε παιδί κάτι το οποίο εγώ δεν θέλω ακόμα και του το ξεκαθάρισα εκείνος εννοείται ότι δεν κάνει πίσω σε τίποτα... Είναι ο πρώτος άντρας που έκανα σχέση μαζί του και τον ερωτεύτηκα πολύ...! Οι φίλες μου, μου λένε να μην επιστρέψω πίσω σε αυτόν και να τον ξεχάσω καθώς και ότι έχουμε αρκετά χρόνια διαφορά ηλικίας και δεν θα έπρεπε να συμπεριφέρεται έτσι σε ένα κοριτσάκι... (Τις ζήλευε και αυτές και μου ζητούσε να μην βγαίνω μαζί τους). Έχω γνωρίσει τους γονείς του και δεν με συμπαθούν ήθελαν ο γιος τους να παντρευτεί γιατρό και όχι κάποια που θέλει να ασχοληθεί με την εκπαίδευση (όπως καταλαβαίνετε δεν τους αρέσει που σπουδάζω φυσική)... Εκείνος με υποστηρίζει στους δικούς του όμως δεν αλλάζει και κάτι... Στην αρχή ήταν όλα αρκετά καλά μεταξύ μας αλλά όσο πλησίαζα στο τελευταίο έτος του πανεπιστημίου η ζήλια του χειροτέρευε... Η αλήθεια είναι ότι είμαι ακόμα ερωτευμένη μαζί του όμως δεν θέλω να επιστρέψω κοντά του... Γράφω εδώ γιατί θα ήθελα να διαβάσω τη γνώμη σας τόσο για εκείνον όσο και για τους γονείς του!

 

Συγγνώμη για το σεντόνι όμως ήθελα να διαβάσω τις γνώμες ανθρώπων που είναι έξω από όλο αυτό!!!

Κορίτσι μου έκανες πολύ καλά, αυτός που κερατωνει μια φορά θα κερατωσει και άλλες 1000%... Μην γυρίσεις είσαι πολύ μικρή ακόμα και ήταν η πρώτη σου σχέση, θα κάνεις κι άλλες και θα δεις ότι δεν σου αξίζει τέτοια συμπεριφορά σε κανέναν τομέα. Επίσης αν τον παντρευοσουν με τους γονείς που έχει θα ήταν η ζωή σου μαύρη, θα εμενες έγκυος και μετά πάλι θα χωριζες με ένα μωρό στην κοιλιά. Δεν είναι εύκολο να μεγαλώνεις παιδάκια, είναι ο,τι πιο δύσκολο έχω κάνει στη ζωή μου. Εδώ εγώ έχω τον άντρα μου και με βοηθάει και κάποιες φορές καταρρέω, σκέψου πως θα είναι να είσαι ολομόναχη. Πρέπει να κάνεις πολύ σωστή και συνειδητη επιλογή συντρόφου για να κάνεις ένα παιδάκι κάτι το οποίο από ότι βλέπω οι νέες κοπέλες δεν το σκέφτονται και πάνε και κάνουν παιδί με τον πρώτο τυχόντα και μετά χωρίζουν και άλλο παιδί με άλλον ΚΟΚ. Τα παιδάκια θέλουν σταθερότητα και αγάπη και τους δυο τους γονείς αγαπημένους. 

Είσαι μόνο 23, δεν σε πήραν τα χρόνια έχεις ακόμα να κάνεις γνωριμίες μέχρι να γνωρίσεις τον κατάλληλο και αυτόν που δεν θα σε κερατωνει..

Με αγάπη ότι σου λέω. Σου εύχομαι τα καλύτερα από εδώ και περα

Δημοσίευση

Κόψε κάθε επαφή μαζί του, μακρυά!!! Είναι η πρώτη σου σχέση γι αυτό κ προβληματίζεσαι, αλλά θα δεις που θα γνωρίσεις κάποιον που σου αξίζει κ θα σε σέβεται. Η συμπεριφορά του είναι τοξική, άρρωστη θα έλεγα κ σίγουρα δεν αρμόζει σε ένα νορμάλ άτομο. Οταν αγαπάει κάποιος δέχεται με συζήτηση κ επιχειρήματα τα θέλω του άλλου. Αυτός το δικό του θελει να περνάει, να γεννοβολάς εσύ, να πηγαίνει το κέρατο σύννεφο κ στο τέλος να μην μπορείς να φύγεις γιατί θα είσαι οικονομικά εξαρτημένη από αυτόν. Όλα λάθος ήταν σε αυτή τη σχέση. Σώσε τον εαυτό σου❤️.

Δημοσίευση

Είσαι τόσο μικρή ακόμα και είναι λογικό να σκέφτεσαι έτσι μιας και είναι η πρώτη σου σχέση. Όταν γνωρίσεις τον κατάλληλο άνθρωπο θα ευχαριστείς τον εαυτό σου που απομακρύνθηκες από έναν άνθρωπο που δεν σου αξίζει. Δεν θα είσαι ευτυχισμένη κορίτσι μου αν τώρα που είναι ακόμα αρχή έχετε τόσο σοβαρά θέματα στη σχέση σας. Ένας γάμος θέλει γερές βάσεις για να αντέξει τις δοκιμασίες που θα φέρει η ζωή. Αν από τώρα τα θεμέλια σας τρίζουν, τι θα γίνει στο μέλλον; 

Δεν θα σταθώ μόνο στην απιστία, αλλά και στο γεγονός ότι σε όλα είναι αδιάλλακτος. Δεν σέβεται τα δικά σου θέλω, τις επιθυμίες και τις επιλογές σου. Είναι τοξικός και χειριστικος. Δεν σου αξίζει κάτι τέτοιο σε καμία περίπτωση!

Θα ερωτευτείς αληθινα όταν γνωρίσεις έναν άνθρωπο που θα σε σέβεται και θα σε αγαπάει χωρίς όρους!! 

Δημοσίευση

Φουλ τοξικός και χειριστικός άνθρωπος είχα κι εγώ μία τέτοια σχέση στην ηλικία σου μόνο που εμείς δεν είχαμε τέτοια διαφορά ηλικίας. Το πρόβλημα δεν είναι η ηλικία αλλά η συμπεριφορά του. Γνώρισα μετά από χρόνια τον τώρα σύντροφο μου και ελπίζω και πατέρα των παιδιών μου και λυπάμαι μόνο που δεν τον είχα γνωρίσει νωρίτερα - όλα για κάποιο λόγο γίνονται. Όταν στην ζωή σου θα έρθει ο σωστός άνθρωπος που θα σε σέβεται γι αυτό που είσαι και για τις επιλογές σου τότε θα καταλάβεις πραγματικά πόσο λάθος είναι αυτός ο άνθρωπος που έχεις τώρα για εσένα. Η συμβουλή μου, φύγε μακριά. Όχι για τους γονείς του, όχι για τα χρόνια του, ούτε καν για το κέρατο... αλλά για την χειριστική συμπεριφορά που προσπαθεί να σου επιβάλει. 

Δημοσίευση

κορίτσι μου με μια λέξη ....  φωναχτά να ακουστεί παντού 

''ΜΑΚΡΙΑΑΑΑΑΑ''

Συμφωνώ με τα κορίτσια από πάνω σε όλα... τέρμα χειριστικός και τον εαυτούλι του.... δεν θα είσαι ποτέ χαρούμενη.. σου ζητάει πράγματα που θέλει αυτός ..και εσύ ? τα δικά σου θέλω γιατί δεν τα σέβεται...

κόψε παρτίδες μαζί του.....σου αξίζουν καλύτερα!! 

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Αχ ο ύπνος...! θυμάμαι εκείνη την μέρα, 39+2, 24 ώρες, πριν γεννήσω παίζει να ήταν η τελευταία φορά που κοιμήθηκα σε βαθύ ύπνο, 9ωρο, χωρίς διακοπές, χωρίς άγχος, χωρίς, χωρίς, χωρίς... 🤣 Νάτυ μου κι εγώ έπεσα θυμά των μαμάδων στα σόσιαλ, που μας "διδάσκουν" πως από νεογέννητα τα μωρά τους κοιμούνται σερί και πως σε κάθε sleep regression μαγικά ανατρέπουν κάθε παλλινδρόμηση και τα επαναφέρουν στις ρουτίνες τους... well, well....  Εγώ προσωπικά έχω καταλήξει ότι ο ύπνος είναι ένα αναπτυξιακό στάδιο που κατακτάται - δε πιστεύω ότι μπορείς να "εκπαιδέυσεις" τον ύπνο, αλλά ίσως ότι μπορείς να βοήθησεις το μωρό σου να φτάσει εκεί. Εμείς με τον ύπνο ήμασταν αρκετά καλα μέχρι και 3 μηνών, σε σύγκριση μ αυτά που άκουγα από φίλους. Δλδ ο μικρός μου το νυχτερινό του ύπνο τον έκανε σε 2 ή 3 κομμάτια: πρώτη αφύπνιση σε 4/5 ώρες, δεύτερη σε 2/3 ώρες, και τελική για πρωινό ξύπνημα 1/1,5 ώρα. Κάποιες φορ΄ες το πρώτο κομματι ήταν και 6 ώρες σερί - μιλάμε για πολυτέλεια! 🤣 Μέχρι που εκεί λίγο πριν κλείσει τους 4 μήνες έσκασε το πρώτο sleep regression... Το οποίο όχι απλά μας τσάκισε, αλλά το φάγαμε στη μάπα μέχρι περίπου τους 9 μήνες που αποθήλασα. Τι να σου πω... δε θέλω και να σε τρομάξω αλλά υπήρχαν και ν΄υχτες που ξυπνούσε ανά 20λεπτά... 😵‍💫  Πάντως το κάθε μωρό είναι διαφορετικό - δε ξέρεις τι θα σου τ΄υχει! και σίγουρα δε φταις εσύ για το αν δεν κοιμάται σερί ή επειδή δεν κάνεις κάτι σωστά! Η αγκαλιά είναι συναισθηματική ασφάλεια, και είναι αποδεδειγμένο ερευνητικά πλέον ότι ούτε θα το κακομάθεις ούτε άλλες βλακείες που έχεις ακούσει σίγουρα. Τώρα στη φάση που βρίσκεστε με τη μπεμπούλα σου, εγώ θα έλεγα ότι είναι πολύ μικρούλα ακόμα για ρουτίνες και εκπαιδεύσεις,  απλά κάνε ό,τι λειτουργει - είναι κούνημα, είναι θηλασμός, είναι αγκαλιά, ό,τι πραγματικά δουλεύει. Εμείς χρησιμοποιούσαμε αρκετά τη μπάλα πιλάτες που είχα για τις ασκήσεις τοκετού, λειτουργούσε πάντα κυρίως στις ενδιάμεσες βραδινές αφυπνίσεις για να τον επαναφέρουμε στον ύπνο. Στον 3ο μήνα αυτό που θα προτείνω εγώ απ την εμπειρία μου είναι να φτιάξεις μια ρουτίνα ύπνου. Και το σημαντικότερο να είσαι συνεπής σ αυτή. Τις δύσκολες βραδιές ξέρω ότι θα είναι δύσκολο να τηρήσεις ρουτίνες και γενικά την ψυχραιμία σου, αλλά να προσπαθήσεις όσο μπορείς, με όση δύναμη σου απομένει γιατί θα αποδειχτεί σημαντικό σε βάθος χρόνου. Εμάς ακόμα (12,5 μηνών) δεν κοιμάται σερί, πλην κάποιων εξαιρέσεων που δυστυχώς δεν επαναλήφθηκαν, αλλά τλχ έχει πολύ προβλέψιμο πρόγραμμα, καθαρά sleep cues και νιώθω ότι και ο ίδιος ξέρει τι να περιμένει. Κάπου στους 9 μ΄ηνες είδαμε κι εμείς τους καρπους του να τηρούμε τη ρουτίνα ύπνου ευλαβικά και πιστεύω βοήθησε πολύ και με την μετάβαση σε δικό του δωμάτιο. Η δική μας ρουτίνα που ακολουθούμε από 4 μηνών είναι η εξής: 5.30/6μμ (βραδινό) - 6/6.30μμ τα φώτα και οι φωνές στο σπίτι χαμηλώνουν/κατεβάζουμε παντζούρια, μπάνιο + μασαζάκι (δε βάζουμε σαπούνια καθε μέρα, απλά σε ζεστό νερό να ηρεμεί και να παίζει) - 7μμ μπιμπερό στο σαλόνι, όχι στο κρε΄βατι του + ιστοριούλα - 7/730μμ στο κρεβάτι για ύπνο.  Στους 4 μήνες ήταν κάπως έτσι: τελευταίος ημερήσιος ύπνος μέχρι και 4.30μμ/ βαριά μέχρι 5μμ - 6/6.30μμ χαμηλός φωτισμός, ακόμα και στο μπανάκι είχα κεριά led όσο ήταν ακόμα χειμώνας/άνοιξη + μασαζάκι - 7/8μμ ιστοριούλα και θηλασμός στο κρεβάτι αρχικά, κάπου στους 6 μήνες κάναμε τους θηλασμούς στο σαλόνι για να αρχίσει να τον αποσυνδέει με τον ύπνο (δε λειτούργησε ακριβώς 😅), σ εκείνη τη φάση θήλαζε μέχρι ν αποκοιμηθεί και μετά τον μετέφερα στο λίκνο. Πολλές φορες η μεταφορά ήταν ανεπιτυχής και χρειαζόταν επανάληψεις, πολύ υπομον΄η, αλλά κι εξίσου πολλές φορές απλα κατέληγα να κάνω συγκοίμηση και έπεφτα κι εγώ μαζί του απ' τις 7 για ύπνο.  Να σημειώσω εδώ ότι τον χαμηλό φωτισμό και χαμηλή φωνή μετά από μια συγκεκριμένη ώρα μπορείς ήδη να τα εφαρμόσεις γιατί τα βραφάκια δεν ξεχωρίζουν τη νύχτα απ τη μέρα σ αυτή τη φάση, είναι μια καλή πρακτική για να αρχίζει να τα ξεχωρίζει. Αυτά από μένα και αγωνιστικούς χαιρετισμούς εννοείται 💖 #πότεθακοιμηθούμεξανάΟΕΟ Υ.Γ. Έχουμε κι εμείς ένα μωρό στην παρέα που κοιμάται σερί από νεογέννητο - ε λοιπόν αυτό είναι ένα 1% γονέων, που κάποιο λοχείο έχουν κερδίσει, σίγουρα δεν είναι η νόρμα! χαχα τα λεγόμενα unicorn babies 🦄  
    • Αυτό με το βρακί κ την κάλτσα κ εγώ τα ίδια 🤣🤣 Το θέμα είναι ότι από μέρα σε μέρα γεννάω όμως, δε ξέρουμε πότε..οπότε έπρεπε να τα έχω ήδη έτοιμα, γιατί όταν ξεκινήσει η γέννα όχι δε θα προλάβω να φτιάξω βαλίτσα ή να πλύνω τίποτα , με το ζόρι αν προλάβω να πάω στο μαιευτήριο. Πρέπει να καταφέρω να καθυστερήσει λίγο η γέννα, έστω 1-2 εβδομάδες, τότε υπάρχουν πιθανότητες να έχω το σπίτι να μείνω, που για μένα είναι βασικό. Αλλιώς πρέπει να ψάχνω πάλι να νοικιάσω όπου δε θα έχω τίποτα που χρειάζομαι(όπως ούτε εδώ έχω). Κ γενικά ούτε αμάξι θα έχω για να πηγαίνω πουθενά με τα παιδιά, τα οποία έχουν σχολεία δραστηριότητες κλπ οπότε τρέχουμε όλη μέρα κάθε μέρα κ σκ, δεν είναι ότι θα γεννήσω κ θα’μαι χαλαρή με το μωρό σπιτάκι μου να τα βρω όλα. Δωμάτιο μωρού εμένα να πω την αλήθεια δε με νοιάζει, σε κανένα παιδί δεν έχω φτιάξει. Θα φτιάξω μια κ καλή τα δωμάτια τους στο καινούργιο σπίτι. Συν ότι έχω μαθήματα στη σχολή κ θα πρέπει όταν πηγαίνω να αφήνω κάπου το μωρό όπου θα έχει τα πράγματα που χρειάζεται. Άσε τα πράγματα που δεν έχω κ τα καρότσια κ τ καθισματάκι κ τα ρούχα κλπ που πρέπει να βρούμε άμεσα να πλύνουμε, οκ, ασταυτα. Όλα τα υπόλοιπα είναι ήδη πολλά. Προσπαθώ κ να κάθομαι λιγάκι μπας κ καθυστερήσω τίποτα αλλά δε γίνεται ρε γαμωτο. Μόνο το βράδυ καταφέρνω να ξαπλώσω κοιμάμαι 1-2 η ώρα κ 6+ το πρωί ξυπνάω πάλι να ετοιμάσουμε τα παιδιά για τ σχολείο, γιατί εδώ που μένουμε τώρα είναι κ 1 ώρα δρόμος μέχρι να πάνε στο σχολείο που πρέπει να είναι στις 8κ. Τελοσπαντων , όπως κ να’χει σήμερα είμαι πάλι πιο χαλαρή. Σας είπα απλά χθες κάποιες σκέψεις που είχα γιατί ένιωσα ότι κάπου ήθελα να τα πω, ε, μία μέρα που κατάλαβα ότι φτάνει η ώρα δικαιούμαι να νιώσω για λίγο μια μελαγχολία κ να μου βγει η πίεση όλου αυτού του καιρού κ να με πιάσουν οι ορμόνες! Κ η αλήθεια είναι ότι όσο πλησιάζει ο καιρός όλαυτα τα προβλήματα που υπάρχουν μας πιέζουν πιο πολύ κ εμένα κ τον άντρα μου που κι αυτός ο καημένος τρέχει κ δε φτάνει να τα προλάβει όλα. Κ δεν παραπονιόμαστε αν κ είναι η πιο δύσκολη περίοδος που έχουμε περάσει είμαστε με το χαμόγελο κ τ παλεύουμε γιατί ξέρουμε ότι οκ ζοριζόμαστε τώρα αλλά θα περάσει κ θα βγει κ κάτι καλό απολαυτα, αλλά οκ κάποια στιγμή αν είσαι έγκυος δε μπορεί να μην έχεις κάποιο σκαμπανέβασμα στα συναισθήματα! Οι ορμόνες είναι ορμόνες! 🤪 (+έπρεπε να σπάσει κ το πόδι που ακόμα δεν έχει φτιάξει κ έχουν περάσει 2 μήνες+!δεν ήταν αρκετά όλα τ άλλα!) Ισως με έπιασε το σύνδρομο της φωλιάς που λένε ότι σε πιάνει στο τέλος κ ένιωθα έτσι. Μπορεί να σου βγει κι εσένα ποιος ξέρει 🤪 Όχι δε λέω αυτή την κρέμα, μια άλλη είναι πιο δυνατή. Αυτες είναι προληπτικές πιο πολύ, εμένα δε μου έκαναν δουλειά μετά που είχα πληγές. Όσο για το βάρος πάλι δεν είναι ενδεικτικό. Εσύ θα θηλάζεις όσο θέλει το μωρό, και το γάλα σου είναι αρκετό. Επίσης το βάρος που παίρνουν με το θηλασμό είναι άλλο από αυτό που παίρνουν με φόρμουλα, δεν ισχύουν τα ίδια γραμμάρια που πρέπει να πάρουν δηλαδή. Επίσης πάντα μπορεί για κάποιο διάστημα να έχουν μία στασιμότητα στο βάρος ή στο ύψος που θα πάρουν, αυτό δεν πρέπει να σε αγχώνει ούτε σημαίνει κάτι για την παραγωγή σου. Στα λέω όλαυτα για να σε ηρεμήσω γιατί είναι πολύ εύκολο να αγχωθείς κ να πιστέψεις ότι μπορεί όντως να μην χορταίνει, το έχω ακούσει από πολλές κοπέλες κ είναι λογικό να τ σκεφτείς ειδικά αν δεν έχεις κ υποστηρικτικό περιβάλλον. Θυμαμαι σαν τώρα στον πρώτο μου όταν ήταν 2-3 μηνών που είχαμε πάει κ είχε πάρει πολύ λίγα για το μήνα, 200γρ ας πούμε; Κ μας έβαλε να του κάνουμε εξετάσεις ούρων κ κοπράνων μήπως είχε αλλεργία,  ουρολοίμωξη ή δε ξέρω κι εγώ τι (δε μου είπε βέβαια τίποτα για το γάλα), του κάναμε τις εξετάσεις όλες μια χαρά. Εγώ όμως από κει που πήγαινα με χαρά σε κάθε ραντεβού, στο επόμενο ραντεβού πήγα μέσα στο άγχος έτοιμη να βάλω τα κλάματα γιατί λέω τι θα μας πει πάλι..κ αυτή χαλαρή , όλα τέλεια λέει, έτσι είναι το σκαρί του. Από κει δεν ξαναγχωθηκα για μωρό. Κ θήλαζε κοντά 2 χρόνια αυτός κ βάρος κ ύψος έπαιρνε κ όλα. Κόκαλο παραμένει μέχρι τώρα βέβαια που είναι 5,5 χρονών, άρα όντως έτσι είναι το σκαρί του!
    • Αποτι είχα διαβάσει νομίζω το κυοφορίας λοχείας το παίρνεις και χωρίς ενεργή σύμβαση, αρκεί να έχεις τα ένσημα που χρειάζονται, αλλά για το 9μηνο θέλει ενεργή σύμβαση . Ψάξτο γιατί σε αυτά κάνει λάθος ο ChatGPT πολλές φορές . Αποτι είδα τώρα που μπήκα, η άδεια χορηγείται από τον εργοδότη, και για να τ πάρεις πρέπει να έχεις πάρει το κυοφορίας λοχείας, και να ανεβάσει και την άδεια ο εργοδότης σου. Άρα όντως θέλει ενεργή σύμβαση 
    • Κορίτσι διάβασα και τα παραπάνω αλλά πιστεύω η δική μου εμπειρία με το θηλασμό (και εξίσου μετέπειτα με τον αποθηλασμό) ήταν αρκετά ομαλή, οπότε δεν έχω κάτι να προσθέσω στα ήδη κατατοπιστικά σχόλια που σου άφησαν τα κορίτσια παραπάνω. Μόνο και μόνο για τα στατιστικά εδ΄ω στη συζητηση, να σου πω ότι κι εμένα πήρε σίγουρα κάποιες βδομάδες μέχρι να εδραιωθεί ο θηλασμός, κι επίσης θα συμφωνήσω με το να επενδύσεις σε κάποια σύμβουλο θηλασμού (αν δε το χεις κάνει ήδη / σόρρυ αν μου ξέφυγε κάποια πληροφορία). Εμένα ήρθε σπίτι, είδε το χώρο μας και μου έδειξε επιτούτου πού και σε ποιες στάσεις να θηλαζω το μωρό δεδομένου και του ότι είχε και αγκυλογλωσσία. κάτι που μου εξήγησε και μου έμεινε απ τη συνεδρία ήταν ότι η παραγωγή θα αλλάζει ανάλογα με τις ανάγκες του μωρού. Ειδικά εκεί στο μήνα άρχισε να "φαινεται" ότι έχει μειωθεί η παραγωγή μου, αλλα επειδή με είχε προετοιμάσει γι αυτό δεν αγχώθηκα καθόλου. Γενικά αυτό θα συμβαίνει, να το έχεις στο νου σου, κι όταν με το καλό αρχίσετε και τις στέρεες. Θήλαστρο κι εμε΄να μου είχε πει να βάλω κάπου στο 6μηνο όταν θα επέστρεφα δουλειά δλδ και θα ήταν ο μπαμπάς ο κύριος φροντιστής. Έτσι κι έκανα, με ελάχιστες εξαιρέσεις πριν τον 6μηνο αν χρειαζόταν να λείψω ή να ξεκουραστώ. Τώρα για το θέμα με το μπιμπερο - επίσης συνέβη και σε μας, μην ανησυχείς, θα επανέλθει! Εγώ έδωσα να φανταστείς μπιμπερό απ' την 1η κιόλας βδομάδα ζωής, όσο ο μπαμπάς ήταν μαζί μας, κι έδινε στο μωρό ένα μπιμπερότη μέρα με γάλα αντλημένο με το συλλέκτη γάλακτος. Αυτό γινόταν σχεδόν συστηματικά καθημερινά για όλο τον πρώτο μήνα μέχρι που ο συντροφός μου έπρεπε να επιστρέψει στη δουλειά του. Οπότε μετά αυτό το 1 μπιμπερό τη μέρα δε μπορούσαμε να το τηρήσουμε κι έγινε κάπως 1 μπιμπερό το σκ μέχρι που εξαλείφθηκε κι αυτό γιατί το αρνούταν. Οπότε αποκλειστικός θηλασμός, μέχρι που έφτασε τον 5,5 μηνών κι εγώ έπρεπε σ΄υντομα (στον 6ο μηνα) να επιστρέψω στη δουλειά. Εκεί ο μπαμπάς ξαναβγήκε σε άδεια οπότε αρχίσαμε πάλι κάπως να ξανα εισαγουμε το μπιμπερό. Από εκεί και πέρα πέρασαν περίπου 2-3 εβδομάδες αν θυμάμαι καλά που ήταν hit or miss φάση. Άλλες φορές το έπαιρνε το μπιμπερό, κι άλλες όχι... Κάποιες φορε΄ς έπαιρνε μπιμπερό μόνο αν του το έδινε εγώ..! δεν αχγωθήκαμε πάντως, απλά του δώσαμε χρόνο κι επίσης "βόλεψε" κάπως που μπήκαν κι οι στέρεες κάπου σ εκεινη τη φάση. Έτσι το μεσημεριανό γεύμα αντικαταστάθηκε από θηλασμό σε πουρέδες και κάπως έτσι άρχισε να παίρνει και το μπιμπερό πλέον καθημερινά, μέχρι που το έπιανε και μόνος του με τα χέρια, δεν χρειαζόταν καν να του του ταίσεις. Γενικά, μην αγχώνεσαι, φάσεις είναι, όλα αυτα που περιγράφεις είναι φυσιολογικά - κι όπως διάβασα και πιο πάνω κάποια κοπέλα είπε πολύ σωστά ότι ο θηλασμός δεν είναι μόνο σίτιση στη φάση που βρίσκεσαι, αλλά και ασφάλεια, σιγουριά, παρηγοριά, και πολλά άλλα... 💖 Και τέλος, καλέ ακόμα είστε 2 μηνών, μέχρι την εισαγωγή στις στέρεες να δεις πόσα πράγματα θ αλλάξουν! Σε καταλαβαίνω πάντως, κι εγώ το είχα αυτό το αγχος, αλλά να θυμάσαι, πως το μωράκι σου δε θα ναι το ίδιο σε 4 μήνες από τω΄ρα - εγώ αυτό που κατάλαβα είναι ότι στον πρώτο χρόνο είναι λες και ζεις 12 διαφορετικές ζωές 😅 άλλο μωρό τώρα, άλλο σε 3 εβδομάδες...! οι αλλαγές αναπτυξιακά είναι τόσο ραγδαίες που "μαθαίνεις" το μωρό σου σχεδόν από την αρχή. και φυσικά κι εσύ θα είσαι μια άλλη μαμά - θα χεις αποκτήσει αυτοπεποίθηση σε κάποια πράγματα, θα είναι άλλη εποχή, πολλά παίζουν ρόλο! 
    • @elbe κορίτσι μου τι κάνεις; Έχω πολύ καιρό να μπω. Τρέχω και δεν φτάνω! Τώρα πήρα μια ανάσα! Πώς είστε; Πως τα πάτε;
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...