Καλημέρα μανουλες! Ανοίγω αυτό το θέμα γιατί θα ήθελα να συζητήσουμε μαζι για το θέμα του ύπνου των μωρών - παιδιών και τις εμπειρίες των μαμάδων που ακολούθησαν την μέθοδο "Κοιμήσου παιδί μου" του δρ.Εστιβιλ. 

Πώς ήταν κορίτσια; Σας ήταν δύσκολο; Εύκολο; Τα καταφέρατε ; Σε ποια ηλικία το εφαρμόσατε; Πόσο καιρό σας πήρε; Τα καταφέρατε στο τέλος; 

Στον πρώτο μου γιο το εφάρμοσα στους 15 μήνες γιατί είχαμε τρομερό πρόβλημα αϋπνίας (Μπορεί και 17 αφυπνίσεις κατά τη διάρκεια της νύχτας) και ήμουν απελπισμένη. Μέσα σε 1-2 βραδιά όλα κύλησαν ρολόι. Τώρα σκέφτομαι να το εφαρμόσω και στον δεύτερο μου γιο (12 μηνών) αν και με προβληματίζει γιατί απ' ότι δείχνει δε του αρέσουν οι αλλαγές.. 

Περιμένω τις εμπειρίες σας ! 

Καλημερα απο μια παθουσα!! Τον πρωτο χρονο εκλαιγα απο την αυπνια οποτε αφου τα εξαντλησα ολα τα "κολπα",μου προτειναν αυτο το βιβλιο...

Διαβαζοντας το στην αρχη ημουν σιγουρη οτι βρηκα το γιατρικο...Προχωροντας κατι μου "κλωτσουσε",αλλα ειχα ακουσει απο μια ομοιοπαθουσα οτι την λυτρωσε οποτε λεω ας κανω μια δοκιμη..Προσωπικα θα σου πω οτι δεν αντεξα να το συνεχισω..Αυτο το κλαμα και το παρακαλι να παω να τον παρω αγκαλιτσα και να μην φυγω,το πως με κοιτουσε οταν τον "παρατουσα" δεν το αντεξα..Το σταματησα αμεσως ..Οταν λοιπον περασε ο χρονος,αρχισε να στρωνει μαγικα και να κοιμαται και 12ωρα.. 

Πιστευω ειναι ποσο μπορεις να το αντεξεις αυτο σαν διαδικασια,αλλα ναι,το πιστευω οτι καποια στιγμη αυτη η μεθοδος θα σου φερει αποτελεσμα,δεν ξερω ομως αν "τραυματιζεται" το μωρο και στο βαζω σε πολλα εισαγωγικα αυτο!

στις πριν 43 λεπτά, ο/η troia είπε:

Διαβάστε το βιβλίο του παιδιάτρου Στέλιου Παπαβέντση "ΠΡΟΙΚΙΣΜΕΝΑ ΜΩΡΑ, ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΟΙ ΓΟΝΕΙΣ" και θα δείτε ότι λέει ξεκάθαρα ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΚΛΑΙΝΕ!!! Το ίδιο λέει και η μοντεσσοριανή προσέγγιση, το ίδιο έκανα κι εγώ ακούγοντας αυτούς τους 2 και βάσει της ανάλυσής τους από παιδοψυχολογικής σκοπιάς έχω την πεποίθηση ότι έκανα το καλύτερο για το παιδί μου. Αυτό εξαρτάται βέβαια και από τις αντοχές και την κατάσταση της κάθε μαμάς. Διαβάστε πάντως το βιβλίο του Παπαβέντση πριν προχωρήσετε.

Καλημέρα, είσαι λίγο (έως πάρα πολύ ) off topic. 

Ζητάω ξεκάθαρα ΕΜΠΕΙΡΊΕΣ στη συγκεκριμένη μέθοδο, πουθενά ΔΕ ζήτησα γνώμη . 

Σε ευχαριστώ 

στις πριν 57 λεπτά, ο/η Sofia86 είπε:

Καλημερα απο μια παθουσα!! Τον πρωτο χρονο εκλαιγα απο την αυπνια οποτε αφου τα εξαντλησα ολα τα "κολπα",μου προτειναν αυτο το βιβλιο...

Διαβαζοντας το στην αρχη ημουν σιγουρη οτι βρηκα το γιατρικο...Προχωροντας κατι μου "κλωτσουσε",αλλα ειχα ακουσει απο μια ομοιοπαθουσα οτι την λυτρωσε οποτε λεω ας κανω μια δοκιμη..Προσωπικα θα σου πω οτι δεν αντεξα να το συνεχισω..Αυτο το κλαμα και το παρακαλι να παω να τον παρω αγκαλιτσα και να μην φυγω,το πως με κοιτουσε οταν τον "παρατουσα" δεν το αντεξα..Το σταματησα αμεσως ..Οταν λοιπον περασε ο χρονος,αρχισε να στρωνει μαγικα και να κοιμαται και 12ωρα.. 

Πιστευω ειναι ποσο μπορεις να το αντεξεις αυτο σαν διαδικασια,αλλα ναι,το πιστευω οτι καποια στιγμη αυτη η μεθοδος θα σου φερει αποτελεσμα,δεν ξερω ομως αν "τραυματιζεται" το μωρο και στο βαζω σε πολλα εισαγωγικα αυτο!

Σε ευχαριστώ για την απάντηση!  

Η αλήθεια είναι ότι ειδικά στο πρώτο μου παιδί το κλάμα μου ήταν αβάσταχτο στο οτιδήποτε. Αλλά πραγματικά ήμουν απελπισμένη και ευτυχώς δέχτηκε πολύ εύκολα και γρήγορα την αλλαγή . Μετά κάπως συνήθισα ότι το να κλάψει δεν σημαίνει απαραίτητα κάτι κακό (πχ στα 2 που απαιτούν και είναι αντιδραστικά) αλλά ένα μέσο επικοινωνίας.

Κι εγώ όταν διάβασα όλο το βιβλίο μου τα έβαλε όλα σε μια σειρά , και κατάλαβα και πολλά πράγματα που έκαναν λάθος ο δικοί μου γιατί είχα ούτως ή άλλως θέμα με τον ύπνο από πολύ μικρή (και πριν τα παιδιά ) 

Δεν με έκανε να αμφισβητήσω ίσως γιατί κύλησε εύκολα και ομαλά και δεν πέρασαν μέρες.