Κορίτσια θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την ιστορία μου κ να μου δώσετε ελπίδα αν υπάρχει.. Γύρω στα 42 μου όταν δεν εμένα έγκυος φυσιολογικά αρχίσαμε τις προσπάθειες μας με γυναικολόγους, εξετάσεις, κτλ. Προχωρήσαμε σε εξωσωματικές κ καταλήξαμε κακής ποιότητας ωάρια κ προχωρήσαμε με ξένα. Πήραμε 6 βλαστοκύστες. Βάζουμε τις δυο στα 44 μου κ μετά από δυσκολίες, αιμορραγίες έφερα στον κόσμο ένα αγοράκι. Μετά από λίγο καιρό αποφασίσαμε με τον άντρα μου να προσπαθήσουμε για αδελφάκι. Προχωράμε με δυο βλαστοκύστες αλλά στις 6 εβδομάδες μετά από αιμορραγία τελείωσαν όλα. Κάνω ξανά από την αρχή εξετάσεις και υστεροσκοπηση. Τελευταία μας ελπίδα με τις δυο βλαστοκύστες που απέμειναν. Τα καταφέραμε στα 46 μου. ´Ολη μέρα ξάπλα γιατί κ πάλι άρχισαν οι ανεξήγητες αιμορραγίες. Φτάσαμε να ακούσουμε δυο καρδούλες. Τελικά φεύγει το ένα κ προχωράμε με το ένα. Όλα τέλεια μέχρι που φτάσαμε στις 12 εβδομάδες πάω στο γυναικολόγο κ μου λέει σταμάτησε η καρδιά του εμβρύου. Παλινδρόμη κύηση. Κλάματα!!
Κάναμε  απόξεση κ έστειλαν δείγμα για καρυοτυπο του εμβρύου (ακόμα δεν έχουμε αποτελέσματα). 
Πέρασε απο το μυαλό μου να ξανά αρχίσω από την αρχή (δεν μας έχουν απομείνει άλλες βλαστοκύστες) αν κ φοβάμαι μην συμβούν κ πάλι τα ίδια. Ένα αδελφάκι για το αντράκι μου που είμαστε κ εμείς μεγαλύτεροι σε ηλικία να μεγαλώνουν μαζί.

Παρακαλώ θα ήθελα να ακούσω εμπειρίες σας κ την άποψη σας. Σας ευχαριστώ!

Ειλικρινα θαυμαζω τον αγωνα που εδωσες και εισαι διατεθειμενη να δωσεις παρα την ψυχολογια που μπορει να εχεις λογω της απωλειας.. Δεν ειναι ποτε αργα να προσπαθησεις να το κανεις αν αντεχεις κι εχεις την δυναμη ! Να το κανεις ομως γιατι το θες εσυ κι ο αντρας σου πανω απ'ολα,μην νιωθεις οτι ειστε μεγαλοι και το "χρωστας"στο αγορακι σου για να μην μεινει μονο του! Ειμαι σιγουρη οτι με την αγαπη που θα λαβει απο εσας δεν θα του λειψει τιποτα αλλο και στο λεω εγω που ειμαι μοναχοκορη και ποτε δεν μου ελειψε(προσωπικα)ενα αδερφακι! Αλλωστε στα 44 εισαι νεοτατη να το δεις να μεγαλωνει,να πηγαινει σχολειο,να φτιαχνει τη ζωη του οπως θελει! ❣️

στις πριν 9 ώρες, ο/η Angel44 είπε:

Κορίτσια θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας την ιστορία μου κ να μου δώσετε ελπίδα αν υπάρχει.. Γύρω στα 42 μου όταν δεν εμένα έγκυος φυσιολογικά αρχίσαμε τις προσπάθειες μας με γυναικολόγους, εξετάσεις, κτλ. Προχωρήσαμε σε εξωσωματικές κ καταλήξαμε κακής ποιότητας ωάρια κ προχωρήσαμε με ξένα. Πήραμε 6 βλαστοκύστες. Βάζουμε τις δυο στα 44 μου κ μετά από δυσκολίες, αιμορραγίες έφερα στον κόσμο ένα αγοράκι. Μετά από λίγο καιρό αποφασίσαμε με τον άντρα μου να προσπαθήσουμε για αδελφάκι. Προχωράμε με δυο βλαστοκύστες αλλά στις 6 εβδομάδες μετά από αιμορραγία τελείωσαν όλα. Κάνω ξανά από την αρχή εξετάσεις και υστεροσκοπηση. Τελευταία μας ελπίδα με τις δυο βλαστοκύστες που απέμειναν. Τα καταφέραμε στα 46 μου. ´Ολη μέρα ξάπλα γιατί κ πάλι άρχισαν οι ανεξήγητες αιμορραγίες. Φτάσαμε να ακούσουμε δυο καρδούλες. Τελικά φεύγει το ένα κ προχωράμε με το ένα. Όλα τέλεια μέχρι που φτάσαμε στις 12 εβδομάδες πάω στο γυναικολόγο κ μου λέει σταμάτησε η καρδιά του εμβρύου. Παλινδρόμη κύηση. Κλάματα!!
Κάναμε  απόξεση κ έστειλαν δείγμα για καρυοτυπο του εμβρύου (ακόμα δεν έχουμε αποτελέσματα). 
Πέρασε απο το μυαλό μου να ξανά αρχίσω από την αρχή (δεν μας έχουν απομείνει άλλες βλαστοκύστες) αν κ φοβάμαι μην συμβούν κ πάλι τα ίδια. Ένα αδελφάκι για το αντράκι μου που είμαστε κ εμείς μεγαλύτεροι σε ηλικία να μεγαλώνουν μαζί.

Παρακαλώ θα ήθελα να ακούσω εμπειρίες σας κ την άποψη σας. Σας ευχαριστώ!

Λυπάμαι πολύ για τις απώλειες σου κορίτσι μου. Ταυτόχρονα σε θαυμάζω για την επιμονή σου και το θάρρος σου, έχεις πάρει ήδη τόσες σωστές αποφάσεις που είμαι σίγουρη ότι θα πάρεις ακόμα μια. Καταλαβαίνω τους προβληματισμούς σου για την ηλικία και το παιδί, αλλά δεν είναι πάντα τα αδέλφια η παρέα που χρειαζόμαστε. Υπάρχουν αδέλφια που δεν μιλιούνται και φίλοι που είναι καλύτεροι από συγγενείς. 

Οποία απόφαση και να πάρετε εύχομαι να έχετε μια όμορφη και ευτυχισμένη οικογένεια! 

 

Αν χρειαστείς να μιλήσεις για τις απώλειες σου μπορείς να έρθεις στην ομάδα στο facebook 

 

https://www.facebook.com/groups/1125643150846154/?ref=share

 

στις πριν 14 ώρες, ο/η Sofia86 είπε:

Ειλικρινα θαυμαζω τον αγωνα που εδωσες και εισαι διατεθειμενη να δωσεις παρα την ψυχολογια που μπορει να εχεις λογω της απωλειας.. Δεν ειναι ποτε αργα να προσπαθησεις να το κανεις αν αντεχεις κι εχεις την δυναμη ! Να το κανεις ομως γιατι το θες εσυ κι ο αντρας σου πανω απ'ολα,μην νιωθεις οτι ειστε μεγαλοι και το "χρωστας"στο αγορακι σου για να μην μεινει μονο του! Ειμαι σιγουρη οτι με την αγαπη που θα λαβει απο εσας δεν θα του λειψει τιποτα αλλο και στο λεω εγω που ειμαι μοναχοκορη και ποτε δεν μου ελειψε(προσωπικα)ενα αδερφακι! Αλλωστε στα 44 εισαι νεοτατη να το δεις να μεγαλωνει,να πηγαινει σχολειο,να φτιαχνει τη ζωη του οπως θελει! ❣️

Ευχαριστώ πολύ κορίτσι μου για το μήνυμα σου και που ασχολήθηκες ❣️❣️
.. πονάει πολύ η απώλεια αυτή και ακόμα περισσότερο μετά από τόσες προσπάθειες. Μακάρι να γινόταν να μην το περνούσε ποτέ ξανά καμία γυναίκα.
Εύχομαι τα καλύτερα και σε σένα μέσα από την καρδιά μου.  

στις πριν 12 ώρες, ο/η misofeggaro είπε:

Λυπάμαι πολύ για τις απώλειες σου κορίτσι μου. Ταυτόχρονα σε θαυμάζω για την επιμονή σου και το θάρρος σου, έχεις πάρει ήδη τόσες σωστές αποφάσεις που είμαι σίγουρη ότι θα πάρεις ακόμα μια. Καταλαβαίνω τους προβληματισμούς σου για την ηλικία και το παιδί, αλλά δεν είναι πάντα τα αδέλφια η παρέα που χρειαζόμαστε. Υπάρχουν αδέλφια που δεν μιλιούνται και φίλοι που είναι καλύτεροι από συγγενείς. 

Οποία απόφαση και να πάρετε εύχομαι να έχετε μια όμορφη και ευτυχισμένη οικογένεια! 

 

Αν χρειαστείς να μιλήσεις για τις απώλειες σου μπορείς να έρθεις στην ομάδα στο facebook 

 

https://www.facebook.com/groups/1125643150846154/?ref=share

 

Ευχαριστώ πολύ!! 
Μου δίνεται κουράγιο. 
Ξέρω ότι υπάρχουν και χειρότερα και είναι γυναίκες που δεν κράτησαν ποτέ ένα μωράκι δικό τους στην αγκαλιά τους ενώ  εγώ έχω το αντράκι μου .. και ευχαριστώ τον Θεό μέρα νύχτα για αυτό. Να είστε καλά και εύχομαι τα καλύτερα και σε εσάς!