Μετάβαση σε περιεχόμενο

Δεν θέλει τη μαμά μου (γιαγιά του)


Recommended Posts

Ο προβληματισμος μου έχει να κάνει με τη συμπεριφορά του γιου μου στην μαμά μου. Μένουμε μακριά και γενικά δεν την βλέπει συχνά και λόγω covid τα τελευταία 2 χρόνια τους έχει δει τους γονεις μου 3-4 φορές. Δεν θέλει να της μιλήσει στο τηλέφωνο, δεν λέει ούτε γειά. Είναι 3,5 χρόνων ο γιος μου. Ενώ στους άλλους παππούδες μιλάει κανονικά. Τους βλέπει πιο συχνά γιατί μένουν και πιο κοντά, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω την τόση αρνητική στάση. Ενώ η μαμά μου είχε έρθει τον Σεπτέμβριο για να με βοηθήσει με το μωρό και παίξανε μαζί και φάνηκε να περνάει καλά. Εντάξει δεν κάθεται όπως η πεθερά μου να παίζει μαζί του στο πάτωμα, αλλά και τον έπαιζε και του μιλούσε κι απ'ολα. Με πειράζει πολύ και δνε ξέρω τι να κάνω; Το έχω συζητήσει μαζί του αλλά δεν βλέπω βελτίωση. Σε λίγο καιρό πάμε και στο μέρος του άντρα μου και με τους άλλους παππούδες θα βλέπεται πιο συχνά. Τι θα γίνει; Δεν θα θέλει καθόλου τους γονείς μου; Στεναχωριέμαι, αλήθεια σας λέω. Έτυχε σε καμία; 

Σύνδεσμος σε αυτό το σχόλιο
Κοινοποίησε σε άλλα sites

στις πριν 6 ώρες, ο/η Mamaofbill είπε:

Ο προβληματισμος μου έχει να κάνει με τη συμπεριφορά του γιου μου στην μαμά μου. Μένουμε μακριά και γενικά δεν την βλέπει συχνά και λόγω covid τα τελευταία 2 χρόνια τους έχει δει τους γονεις μου 3-4 φορές. Δεν θέλει να της μιλήσει στο τηλέφωνο, δεν λέει ούτε γειά. Είναι 3,5 χρόνων ο γιος μου. Ενώ στους άλλους παππούδες μιλάει κανονικά. Τους βλέπει πιο συχνά γιατί μένουν και πιο κοντά, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω την τόση αρνητική στάση. Ενώ η μαμά μου είχε έρθει τον Σεπτέμβριο για να με βοηθήσει με το μωρό και παίξανε μαζί και φάνηκε να περνάει καλά. Εντάξει δεν κάθεται όπως η πεθερά μου να παίζει μαζί του στο πάτωμα, αλλά και τον έπαιζε και του μιλούσε κι απ'ολα. Με πειράζει πολύ και δνε ξέρω τι να κάνω; Το έχω συζητήσει μαζί του αλλά δεν βλέπω βελτίωση. Σε λίγο καιρό πάμε και στο μέρος του άντρα μου και με τους άλλους παππούδες θα βλέπεται πιο συχνά. Τι θα γίνει; Δεν θα θέλει καθόλου τους γονείς μου; Στεναχωριέμαι, αλήθεια σας λέω. Έτυχε σε καμία; 

Περιγράφεις μια πολύ δύσκολη κατάσταση αυτή την στιγμή κορίτσι μου δεν ξέρω αν πρέπει να στεναχωριέσαι πρώτον η απόσταση των γονιών σου είναι ένα πολύ αρνητικό κομμάτι για μενα ένα παιδάκι πρέπει να βλέπει όλους τους παππούδες και τους μεν και τους δεν τώρα από ότι βλέπω είναι δύσκολο όλο αυτό το κομμάτι το παιδάκι είναι φυσικό να μην θέλει διότι τους βλέπει σαν ξένους λυπάμαι αλλά έτσι είναι όταν λες ότι τον έχουν δει μόνο 3_4 φορές τον χρόνο λυπάμαι αλλά είναι πολυ μεγάλο διάστημα αυτό πρέπει να κάνετε κάτι δηλαδή θα πρέπει να βλέπει και τους δικούς σου γονείς για να τους συνηθίσει εμένα ο γιος μου βλέπει πιο πολύ τα πεθερικά μου παρόλο που μένουν λίγο μακριά από εμάς και λιγότερο τους δίκους μου που μένουν κοντά προσπάθησε για Χριστούγεννα να πάτε δεν ξέρω τι άλλο να σου πω

Σύνδεσμος σε αυτό το σχόλιο
Κοινοποίησε σε άλλα sites

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • Απαντήσεις

    • Αχ τι ωραία! Πολύ καλά το κάνεις. Όσο περνάνε τα χρόνια τόσο καταλήγω ότι τα περισσότερα είναι ψυχοσωματικα. Λογικό να έχει πεταχτεί η κοιλίτσα βρε. Και έχεις και αγόρι οπότε ξεπεταγεται πιο γρήγορα. Στα κορίτσια πάει όλη στην περιφέρεια. Να το πιστέψεις,  στα αλήθεια συμβαίνει. Τα πονακια είναι επειδή μεγαλώνει η μήτρα πχ, μπορεί να είναι το έντερο, μπορεί να είναι και δειλά δειλά το μωρό.  Ένα θα σου πω. Όταν είμαι σπίτι πολύ σπάνια καταλαβαίνω τη μικρή. Δεν έχω ιδέα αν είναι πονακια, αν είναι το έντερο ή αν είναι το μωρό. Είναι μικρή και αδύναμη η καημένη και παρόλο που είναι κινητική όπως μου λένε, οι κινήσεις της είναι ανεπαίσθητες οπότε είναι δύσκολο να τις αισθανθώ. Το σκ που πάω θάλασσα και χαλαρώνω και χαλάω και τη διατροφή εξήγησε μου σε παρακαλώ πολύ πώς τη νιώθω.  Μετά από κάτι κρουασάν και πατατάκια (χωρίς αλάτι) πάρτι έκανε η καημένη. Ξεκάθαρα δικό μου παιδί. Και πού να φαω και κανένα Μπέργκερ δηλαδή, θα βγει κατευθείαν έξω. Όλα λοιπόν είναι στο μυαλό μας και όσο πιο καλά είμαστε εμείς , τόσο καλύτερα είναι και τα μωράκια μας! Όσο για τα  αποτελέσματα μην σε αγχώνει που δεν έχουν βγει ακόμα, καθυστερούν γενικά. Και εμένα μου το είχαν τονίσει ότι αν αργήσουν να μην  ανησυχήσω. 
    • Μια χαρά είμαστε πιστεύω! Εγώ για καμπύλη θα πάω σε 4 εβδομαδες μου είπε! Εσυ θα ξανά κανεις τώρα; Κ εμένα το σάκχαρο μου είναι εντάξει κυμαίνεται 82-90 πάντα! Αλλά θα δούμε και στην καμπύλη…
    • Δεν έχουν βγει…κοιτάω κάθε μέρα τα μεηλ μου αλλά από Τρίτη πλέον το βλέπω. Αίμα μου πήραν στις 29, χτες δηλαδή έκλεισα 2 βδομαδες…πολύ δεν είναι??? Μας έχει φαει η αγωνία!!! Κατα τα άλλα ναι φύγαμε, είμαι μια βδομάδα διακοπές και έχει αλλάξει όλη μου η ψυχολογία, είμαι άλλος άνθρωπος πραγματικά. Προσπαθώ να μην κουράζομαι γιατί είχα κάτι πονάκια τα οποία πλέον δε μπορώ να προσδιορίσω αν είναι το έντερο μου ή κάτι γυναικολογικό οποτε είμαι πολύ επιφυλακτική αλλά έκανα και μπάνιο στη θάλασσα και γενικα δεν έχω εδώ όλες αυτές τις ατέλειωτες ανακατωσούρες που είχα στην Αθήνα ή αυτό το κακό που όλα μου μύριζαν άσχημα και μου έφεραν αναγούλα…τώρα επιστρέφω Τετάρτη και τρέμω μήπως με την επιστροφή με ξαναβρούν όλα αυτα που άφησα πίσω…Την επόμενη Παρασκευη έχω κι έναν υπέρηχο να τσεκάρουμε ότι όλα είναι καλά. Έχει ξεμυτίσει και η κοιλιά, πλέον δεν μπαίνω σε κανενα ρούχο και έχω αγωνία μήπως εδώ στις διακοπές πήρα και βάρος γιατί είμαι σε αυστηρό προγραμμα διατροφής…αυτα τα νέα μου. Γενικα προσπαθώ να είμαι ψύχραιμη και πιστεύω ότι ακόμα, παρότι από Δευτέρα μπαίνω 17η βδομάδα, δεν το έχω πιστέψει ότι συμβαινει στ αλήθεια!
    • Καλημέρα και καλώς ήρθες! Πολύ καλά το σκέφτηκες και ψάχνεσαι, συμφωνω με όσα σου έγραψε η twinklet, δεν έχεις κανενα λόγο να περιμένεις πριν κανεις κάποιες βασικές εξετάσεις, άσχετα από το τι λέει ο γιατρός σου. Κι εγώ όταν ξεκίνησα ήμουν 41 αλλά δεν είχε βρεθεί τίποτα, και το σπερμα του συζύγου ήταν μέτριο αλλά όχι τόσο κακό. Παρολα αυτα μετά την 1η αποτυχία και την πληροφόρηση από εδώ μέσα, έκανα κάποια βασική αναζητηση, πήγα στο Έλενα και σε εξειδικευμενο ουρολογο, ενδοκρινολόγο κλπ. Τελικά δεν ξέρω αν αυτό που μου βρήκαν στο  Έλενα ήταν το καθοριστικό πάντως τώρα (στα 43) ειμαι έγκυος.  Επειδή δε μας αναφέρεις τίποτα για το σπερμα, υποθέτω ότι πέρα από τα απλά σπερμοδιαγραμματα δεν έχετε ελεγξει κάτι άλλο οπότε να το δείτε και αυτό άμεσα. Υπάρχουν ζητήματα στον άντρα που βελτιώνονται πολύ μόνο με τη λήψη βιταμινών για παράδειγμα. Κρίμα δεν είναι να τα αφήσεις στην τύχη τους; Εξειδικευμένοι ουρολόγοι υπάρχουν τουλάχιστον 3-4, αν κανεις αναζητηση βρίσκεις τα ονόματα ή σου τα γράφουμε κι εμείς.  Επισης πρέπει να έχεις ελεγμένο τον θυρεοειδή σου οπότε αν έχεις χρόνια να πας σε ενδοκρινολόγο, βάλτο κι αυτό στο προγραμμα.  Ραντεβού στο Έλενα κλείνουμε από το 1535 και διαλέγεις νοσοκομείο και τμήμα αποβολών, δυστυχώς τα ραντεβού είναι λίγα, δηλαδή αυτή τη στιγμή πρέπει να σου βγάλει για Οκτώβρη αλλά αξίζει την αναμονή. Μην παρεις πάλι τόσα φάρμακα χωρίς να έχεις κάνει έλεγχο, είναι βασικό. Το μόνο που δεν θυμάμαι είναι κάθε ποτε ανοίγουν. Νομίζω κάθε 1η του μήνα είναι που πρέπει να μπεις και σου εμφανίζει πότε έχει ραντεβού. @troia αν έχεις κάποια πληροφόρηση γράψε μας.    Οσο για την ανεξήγητη υπογονιμότητα, ο προηγούμενος γιατρός μου έλεγε ότι στην ηλικία μου μόλις 1 στα 10 ωάρια είναι καλό (δηλαδή δεν έχει χρωμοσωμικες ανωμαλίες) οποτε φαντάσου τώρα ποσα μας παίρνουν, ότι αυτα μπορεί και να μην γονιμοποιηθουν κλπ κλπ, δηλαδή ποσο πέφτουν οι πιθανότητες αν τα βάλεις όλα αυτα μαζί. Θέλω να πω και τίποτα να μην βρεθεί από τον έλεγχο που θα κανεις (που στο εύχομαι), ήδη το να πετύχουμε το καλό ωάριο είναι σα να παίζουμε τζόκερ. Κατά πάσα πιθανότητα και οι δυο φαινομενικά άριστες βλαστοκυστες που έβαλες, μπορεί να είχαν τέτοια θέματα και γι αυτό να μην εμφυτεύτηκαν. Οπότε μην απογοητεύεσαι, τίποτα ανεξήγητο δεν υπάρχει απλά ναι η ηλικία μας είναι κάπως επιβαρυντική αλλά όχι απαγορευτική αρκει να έχουμε κάνει τις σωστές κινήσεις, στις οποίες δυστυχώς δεν μας κατευθύνουν αμέσως οι γιατροι….Και για τον άντρα εξίσου έτσι, δεν μένει αλώβητο και το σπερμα από τον παράγοντα ηλικία επίσης…  καλη τύχη, ξεκίνα άμεσα τις κινήσεις σου και θα την βρείτε την άκρη. 
    • Τι κάνεις εσύ κορίτσι μου? Βγήκαν τα αποτελέσματα? Φαντάζομαι θα μας είχες ενημερώσει αν είχαν βγει. Πήγατε τελικά διακοπουλες?
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...