Ερχομός 2ου παιδιού όταν το 1ο παιδάκι είναι κάτω απο 2 ετών.. Οι εμπειρίες σας!

[Petalouditsa28]

Καλημέρα!!

Εχω μια κορούλα 17 μηνών και αρχές Μαρτίου περιμένω το 2ο μωρακι μου (αν έχει σημασία, ειναι αγορι). Κατανοώ, φυσικά, οτι θα έρθουν δύσκολες μέρες με ενα βρεφος και ενα τοσο μικρό παιδί στο σπίτι αλλα ήθελα να μου πείτε και τις δικες σας εμπειρίες.. Υπάρχει κατι που να σας δυσκόλεψε παρα πολυ? Επίσης, τα παιδιά κάτω απο 2 ετών κατανοούν άραγε οτι στη κοιλια της μαμας υπάρχει ενα μωρό που θα έρθει σε λιγους μήνες στο σπίτι? Γιατί εγω κάθε φορά  της δείχνω τη κοιλιά μου και της λεω "εδώ ειναι το μωρό! Ο μπέμπης!" και εκείνη την ακουμπάει κ λεει "μπεμπης". Και εκει που λεω "εντάξει το χουμε!", μετα απο λίγο παει και πιάνει τη κοιλια του αντρα μου και του λεει "μπέμπης" οπότε αμφιβάλλω αν έχει καταλάβει πραγματικά ?! 

Επίσης το αλλο που με αγχώνει περισσότερο, οσο παράλογο και να ακουγεται, ειναι εκεινες τις μέρες του τοκετου στο μαιευτήριο... Στεναχωριέμαι απο τωρα και μονο στη σκέψη οτο θα μαι 3 με 4 μερες μακρυα απο τη μικρή κ οτι μπορεί να με ζητάει. Συν οτι εχω ενα κολλημα κ νιώθω ασφαλεια μονο αν την εχει ο αντρας μου.. Φυσικα δε θα παθει κάτι στα χέρια α των παππούδων που τη λατρεύουν αλλα και παλι μονο αν τη κρατήσει ο αντρας μου θα μαι απολυτα ηρεμη! Αλλα ταυτόχρονα τον θέλω κ διπλα μου! Χαχα! Εσείς πως ησασταν εκείνες τις μέρες στο μαιευτήριο ψυχολογικά οσον αφορα το πρωτο σας παιδι? 

Σας ευχαριστω! 

[Mamounitsa]

στις πριν 1 ώρα, ο/η Petalouditsa28 είπε:

Καλημέρα!!

Εχω μια κορούλα 17 μηνών και αρχές Μαρτίου περιμένω το 2ο μωρακι μου (αν έχει σημασία, ειναι αγορι). Κατανοώ, φυσικά, οτι θα έρθουν δύσκολες μέρες με ενα βρεφος και ενα τοσο μικρό παιδί στο σπίτι αλλα ήθελα να μου πείτε και τις δικες σας εμπειρίες.. Υπάρχει κατι που να σας δυσκόλεψε παρα πολυ? Επίσης, τα παιδιά κάτω απο 2 ετών κατανοούν άραγε οτι στη κοιλια της μαμας υπάρχει ενα μωρό που θα έρθει σε λιγους μήνες στο σπίτι? Γιατί εγω κάθε φορά  της δείχνω τη κοιλιά μου και της λεω "εδώ ειναι το μωρό! Ο μπέμπης!" και εκείνη την ακουμπάει κ λεει "μπεμπης". Και εκει που λεω "εντάξει το χουμε!", μετα απο λίγο παει και πιάνει τη κοιλια του αντρα μου και του λεει "μπέμπης" οπότε αμφιβάλλω αν έχει καταλάβει πραγματικά ?! 

Επίσης το αλλο που με αγχώνει περισσότερο, οσο παράλογο και να ακουγεται, ειναι εκεινες τις μέρες του τοκετου στο μαιευτήριο... Στεναχωριέμαι απο τωρα και μονο στη σκέψη οτο θα μαι 3 με 4 μερες μακρυα απο τη μικρή κ οτι μπορεί να με ζητάει. Συν οτι εχω ενα κολλημα κ νιώθω ασφαλεια μονο αν την εχει ο αντρας μου.. Φυσικα δε θα παθει κάτι στα χέρια α των παππούδων που τη λατρεύουν αλλα και παλι μονο αν τη κρατήσει ο αντρας μου θα μαι απολυτα ηρεμη! Αλλα ταυτόχρονα τον θέλω κ διπλα μου! Χαχα! Εσείς πως ησασταν εκείνες τις μέρες στο μαιευτήριο ψυχολογικά οσον αφορα το πρωτο σας παιδι? 

Σας ευχαριστω! 

Καλημέρα κορίτσι μου δεν έχω εμπειρία!! Αλλά ήθελα να παρακολουθήσω μιας και είμαι ομοιοπαθής χαχαχα!! Έχω ένα αγοράκι 13 μηνών και το Μάιο πρώτα ο Θεός θα έρθει το δεύτερο μωρακι οπωτε θα ήθελα να μάθω και εγώ τι γίνετε σε αυτή τη φάση!!! Έντονα και εμένα με προβληματίζει τι θα γίνει τις μέρες που θα είμαι στο μαιευτήριο!!! Να χαίρεσαι το παιδάκι σου και με το καλό και το αδερφάκι!!! 

[Petalouditsa28]

@Mamounitsa καλημερα! Με το καλο και το δικο σοτ μωρακι και να χαιρεσαι το γιοκα σου!

Οσον αφορά τις εμπειρίες κατα τη διαρκεια του μαιευτήριου έχω ακουσει διαφορες αποψεις!

Αλλα αυτο που έμεινε στο μυαλο ιδιαιτερα ειναι τα λογια μιας κοπέλας που μ είπε τα εξης:κοιτα, εγω εκλαιγα πολυ στο μαιευτήριο..οχι τόσο για το νεο μωρακι όσο για το μικρο που αφησα σπιτι.. Ένιωθα ενοχες, ανασφάλεια, νομιζα οτι θα με ζητα κ αυτο με εκανε να θελω να φύγω οσο πιο νωρις γινεται! Ήταν κ οι ορμονες μου περιέργες λογω τοκετου.. Μετα οταν πήγα σπιτι ολα ηταν πολυ καλύτερα! "

Να, εγω κατι τέτοια φοβάμαι ?.. Πολυ πιθανόν κάπως ετσι να αντιδρασω κ εγω.. Κ μετα με ανησυχεί.. Θα ζηλεύει πολυ η μικρη? Πως θα αντιδρασει??!! Γενικά εχω στο μυαλό μου πολυ τη μικρη μου.. Νομιζω πμως οτι ολα αυτα ειναι φυσιολογικά κ θα κανουμε ο, τι καλύτερο μπορουμε! 

[Mamounitsa]

στις πριν 1 λεπτό, ο/η Petalouditsa28 είπε:

@Mamounitsa καλημερα! Με το καλο και το δικο σοτ μωρακι και να χαιρεσαι το γιοκα σου!

Οσον αφορά τις εμπειρίες κατα τη διαρκεια του μαιευτήριου έχω ακουσει διαφορες αποψεις!

Αλλα αυτο που έμεινε στο μυαλο ιδιαιτερα ειναι τα λογια μιας κοπέλας που μ είπε τα εξης:κοιτα, εγω εκλαιγα πολυ στο μαιευτήριο..οχι τόσο για το νεο μωρακι όσο για το μικρο που αφησα σπιτι.. Ένιωθα ενοχες, ανασφάλεια, νομιζα οτι θα με ζητα κ αυτο με εκανε να θελω να φύγω οσο πιο νωρις γινεται! Ήταν κ οι ορμονες μου περιέργες λογω τοκετου.. Μετα οταν πήγα σπιτι ολα ηταν πολυ καλύτερα! "

Να, εγω κατι τέτοια φοβάμαι ?.. Πολυ πιθανόν κάπως ετσι να αντιδρασω κ εγω.. Κ μετα με ανησυχεί.. Θα ζηλεύει πολυ η μικρη? Πως θα αντιδρασει??!! Γενικά εχω στο μυαλό μου πολυ τη μικρη μου.. Νομιζω πμως οτι ολα αυτα ειναι φυσιολογικά κ θα κανουμε ο, τι καλύτερο μπορουμε! 

Σε ευχαριστώ!!! Ξέρεις για το μαιευτήριο μπορεί να στο φέρουν οι δικοί σου κάτω σε έξω χώρο και να το δεις! Απαγορεύεται πάνω βέβαια εγώ λόγο καισαρικής όταν πήγα να περπατήσω κατάφερα με το ζόρι να κάνω 10 βήματα και τη μέρα που έφευγα πάλι με το ζόρι!  Αν μπορέσω θα ζητήσω κάποιες ώρες να μου το φέρουν!! Από την άλλη νομίζω ότι στην αρχή δεν θα υπάρχει ζήλια νομίζω οοωε λες λόγο του ότι είναι πολύ μικρά δεν μπορούν να αντιληφθούν ακριβός τι συμβενει εμένα που είναι ακόμα πιο μικρός και του λέω έχουμε νινί στη κοιλίτσα δεν καταλαβαίνει καν δε μιλάει και μόνο όταν του λέω που είναι το νινί δείχνει την κοιλιά μου χαχαα!! Το πρώτο σου είναι κοριτσάκι και το δεύτερο αγοράκι αν κατάλαβα καλά!? 

[Petalouditsa28]

Ναι, ναι το ξερω οτι μπορούν να μου τη φέρουν αλλα για να ειμαι ειλικρινής... Φοβάμαι ότι ετσι και κλαψει κατα την αποχώρηση, θα γινω χειρότερα! Μπορεί φυσικά να ειμαι πολυ πιο χαλαρη απο ότι πιστεύω τωρα! 

Ναι εχω ενα κοριτσακι και τώρα θα κάνω αγορακι! 

Εντομεταξυ, της έχω παρει ενα μωρακι ψεύτικο και κανουμε αναπαράσταση πώς το φροντίζουμε αλλα ειναι στιγμες που το παίρνει, το κραταει απο το ποδι αναποδα κ το πεταει όπου βρει χαχαχα! Και λεει... "πάει μωγιό" χαχα

[Mamounitsa]

στις πριν 1 ώρα, ο/η Petalouditsa28 είπε:

Ναι, ναι το ξερω οτι μπορούν να μου τη φέρουν αλλα για να ειμαι ειλικρινής... Φοβάμαι ότι ετσι και κλαψει κατα την αποχώρηση, θα γινω χειρότερα! Μπορεί φυσικά να ειμαι πολυ πιο χαλαρη απο ότι πιστεύω τωρα! 

Ναι εχω ενα κοριτσακι και τώρα θα κάνω αγορακι! 

Εντομεταξυ, της έχω παρει ενα μωρακι ψεύτικο και κανουμε αναπαράσταση πώς το φροντίζουμε αλλα ειναι στιγμες που το παίρνει, το κραταει απο το ποδι αναποδα κ το πεταει όπου βρει χαχαχα! Και λεει... "πάει μωγιό" χαχα

Χάχα ωχχχ!!! Όχι μωρέ πιστεύω επειδή είναι μικρή δεν θα καταλαβαίνει κ δεν θα ζηλεύουν τόσο!! Βέβαια θα δείξει όταν έρθει η ώρα χάχα! Εγώ να σου πω πιστεύω ότι. Θα είναι καλύτερα να έρθει κ ας κλάψει κ λίγο την ώρα που θα φεύγει μωρέ είναι πολλές τέσσερις μερες μακριά τους!! Και φυσικά και εμένα με κυβερνά ο φόβος πως θα είναι με τη μαμά. Μου μη συμβεί τίποτα κλπ!! Γενικά μετά πως θα είναι τα πράγματα σπίτι με δύο τόσο μικρά παιδιά! 

[netspirit]

Καλημερα μανουλες αγχωμενες

εχω μια κορη 20 μηνων και απο μερα σε μερα περιμενω και την δευτερη μου κορη

ομολογω οτι ενα αγχος το εχω, αλλα προσπαθω να το διαχειριστω.

Δυστυχως δεν καταλαβαινει τι εννοουμε οτι η μαμα εχει ενα μπεμπα στη κοιλιτσα της γιατι κ εμενα σηκωνει τη μπλουζα της και λεει μπεμπα
ναι τη χαιδευει τη φιλαει την κοιλια μου αλλα δεν νομιζω οτι ακομι εχει συνηδιτοποιησει τι γινεται...

Ο βρεφονηπιακος της εκανε καλο γιατι δεχεται αλλα παιδακια κ παιζει.

Το αρκουδακι μας το προσεχει και κανει οτι το ταιζει και το νανουριζει κ το χαιδευει αλλα πιστευω οτι μια ζηλια θα την εχουμε καθως μολις με αγκαλιασει ο μπαμπας της με αγκαλιαζει κ αυτη κ θελει φιλια...

πιστευω, οτι αν συμπεριφερθουμε ηρεμα, στο παιδι και δεν το μαλωνουμε κ δεν το αγνοουμε οταν μας μιλαει πολυ γρηγορα θα προσαρμοστει στο νεο περιβαλλον. Επισης αν γεννησω φυσιολογικα θα επιδιωξω να μπουμε σπιτι ολοι μαζι για να μην νιωσει «εισβολη» στο χωρο της.

να εισαστε προετοιμασμενες για τους τελευταιους μηνες της εγκυμοσυνης σας. Εκει ζοριζομαι εγω τοσο πολυ π λεω να γεννησω να μπορεσω να τους δωσω οτι ζοριζομαι τωρα. 
Με το καλο να δεχτειτε τα ζουζουνια σας!!!

[Petalouditsa28]

Σε ευχαριστούμε @netspirit!!! Να χαίρεσαι κ εσυ το παιδακι σου κ με το καλό το νεο μελος σας!!!

Θέλει μεγάλη κατανόηση για τα πρώτα μας παιδακια! Σίγουρα κάποια στιγμη θα γκρίνιαξουν και λίγο με την αλλαγή της καθημερινότητας μας! 

Πολύ καλη η σκέψη σου για το πως θα μπείτε στο σπιτι!!! Δε το ειχα σκεφτει!!!!! 

Κ εγω ελπίζω πως ο βρεφικός θα την βοηθήσει κάπως! 

[netspirit]

Με το καλο να μας ερθουν τα νεα μελη μας και να ναι γερά κ καλοπρόσωπα!!!

 

[KONSTANTIA]

Κοπέλες καλημέρα σας! Εγώ έτυχε να φέρω στον κόσμο το δεύτερο μου παιδάκι όταν το πρώτο ήταν 2,5 ετών αλλά αγόρι που σημαίνει ότι το μυαλό του ήταν ακόμα μικρό και δεν καταλάβαινε τι ακριβώς σημαίνει "έχουμε μωρό". Τυχαίνει να είναι τρυφερό αγοράκι ο μεγάλος και έτσι μέχρι στιγμής (κλείσαμε τον τρίτο) δεν έχουμε αρνητικές αντιδράσεις ιδιαίτερα, κάποιες φορές λέει ας πούμε "αυτό είναι δικό μου" αλλά αν του πω 2-3 φορές ότι αυτό είναι του μωρού μετά από λίγο το λέει και εκείνος. Του φέρετε καλά, τον χαϊδεύει τον μικρό, τον φιλάει κλπ. Τώρα τι θα γίνει όταν ξεκινήσει το μπουσούλημα, εδώ θα είμαστε να τα λέμε!

Για το μαιευτήριο, και εγώ αυτό το άγχος είχα και μάλιστα τον αφήσαμε στην πεθερά μου να διανυκτερεύσει κιόλας γιατί γέννησα βράδυ. Εννοείται ότι το μυαλό μου ήταν σε αυτόν, ακόμα και στη καισαρική αυτόν σκεφτόμουν και μετά ένιωθα και τύψεις που δεν σκεφτόμουν το νέο μωρό αλλά όλα αυτά πέρασαν μόλις τον είδα τον μικρούλη και τον φίλησα! Κανένα παιδί δεν μπορεί να αντικαταστήσει στην καρδιά της μάνας ένα άλλο, απλά η αγάπη υψώνεται στο τετράγωνο! Σας εύχομαι καλούς και εύκολους τοκετούς και γερά παιδιά!

[netspirit]

στις πριν 6 λεπτά, ο/η KONSTANTIA είπε:

Κοπέλες καλημέρα σας! Εγώ έτυχε να φέρω στον κόσμο το δεύτερο μου παιδάκι όταν το πρώτο ήταν 2,5 ετών αλλά αγόρι που σημαίνει ότι το μυαλό του ήταν ακόμα μικρό και δεν καταλάβαινε τι ακριβώς σημαίνει "έχουμε μωρό". Τυχαίνει να είναι τρυφερό αγοράκι ο μεγάλος και έτσι μέχρι στιγμής (κλείσαμε τον τρίτο) δεν έχουμε αρνητικές αντιδράσεις ιδιαίτερα, κάποιες φορές λέει ας πούμε "αυτό είναι δικό μου" αλλά αν του πω 2-3 φορές ότι αυτό είναι του μωρού μετά από λίγο το λέει και εκείνος. Του φέρετε καλά, τον χαϊδεύει τον μικρό, τον φιλάει κλπ. Τώρα τι θα γίνει όταν ξεκινήσει το μπουσούλημα, εδώ θα είμαστε να τα λέμε!

Για το μαιευτήριο, και εγώ αυτό το άγχος είχα και μάλιστα τον αφήσαμε στην πεθερά μου να διανυκτερεύσει κιόλας γιατί γέννησα βράδυ. Εννοείται ότι το μυαλό μου ήταν σε αυτόν, ακόμα και στη καισαρική αυτόν σκεφτόμουν και μετά ένιωθα και τύψεις που δεν σκεφτόμουν το νέο μωρό αλλά όλα αυτά πέρασαν μόλις τον είδα τον μικρούλη και τον φίλησα! Κανένα παιδί δεν μπορεί να αντικαταστήσει στην καρδιά της μάνας ένα άλλο, απλά η αγάπη υψώνεται στο τετράγωνο! Σας εύχομαι καλούς και εύκολους τοκετούς και γερά παιδιά!

Να χαιρεσε τα μωρακια σου !!!

ερωτηση απορια: πως αντεδρασε οταν τον ειδε κ γενικα τος πρωτες μερες που εισασταν Ολοι μαζι σπιτι;

 

εγω το μονο π με αγχωνει με την κορη μ ειναι οι μερες που θα μεινει μακρυα μου που δεν θα εχει το προγραμμα της με το φαγητο κ τον υπνο κατα τ αλλα ξερω οτι θα περναει καλα κ δεν την φοβαμαι ειναι πολυ ανεξαρτητο μωρο

[Petalouditsa28]

στις πριν 1 ώρα, ο/η KONSTANTIA είπε:

 

Για το μαιευτήριο, και εγώ αυτό το άγχος είχα και μάλιστα τον αφήσαμε στην πεθερά μου να διανυκτερεύσει κιόλας γιατί γέννησα βράδυ. Εννοείται ότι το μυαλό μου ήταν σε αυτόν, ακόμα και στη καισαρική αυτόν σκεφτόμουν και μετά ένιωθα και τύψεις που δεν σκεφτόμουν το νέο μωρό αλλά όλα αυτά πέρασαν μόλις τον είδα τον μικρούλη και τον φίλησα! Κανένα παιδί δεν μπορεί να αντικαταστήσει στην καρδιά της μάνας ένα άλλο, απλά η αγάπη υψώνεται στο τετράγωνο! Σας εύχομαι καλούς και εύκολους τοκετούς και γερά παιδιά!

Σε ευχαριστούμε πολυ για την απαντηση και τις ευχες σου!!! 

Ειμαι σίγουρη οτι κ εγω εκει θα εχω το μυαλο μου την ωρα του τοκετου.. Για αυτο καμια φορα λέω να ζητήσω καισαρική έτσι κ αλλιως να τελειώνω.. Με φοβιζει το να περάσω ολο αυτο που πέρασα με Το φυσιολογικό τοκετό κ ταυτόχρονα να έχω την αγωνια της μικρης μου αν θα ναι καλα... Βέβαια μετα το ξανα σκέφτομαι κ λεω σταματά τις χαζομάρες... Ουφ! 

[KONSTANTIA]

στις On 18/11/2019 at 11:15 ΠΜ, ο/η netspirit είπε:

Να χαιρεσε τα μωρακια σου !!!

ερωτηση απορια: πως αντεδρασε οταν τον ειδε κ γενικα τος πρωτες μερες που εισασταν Ολοι μαζι σπιτι;

 

εγω το μονο π με αγχωνει με την κορη μ ειναι οι μερες που θα μεινει μακρυα μου που δεν θα εχει το προγραμμα της με το φαγητο κ τον υπνο κατα τ αλλα ξερω οτι θα περναει καλα κ δεν την φοβαμαι ειναι πολυ ανεξαρτητο μωρο

Αντέδρασε νομίζω φυσιολογικά δλδ τον κοίταζε με δέος, τον φίλησε στο μέτωπο και φυσικά του φέραμε και ένα αεροπλάνο "δώρο" από τον αδερφό! Πιστεύω βοήθησε και αυτό κάπως αλλά υπάρχουν και απόψεις που λένε να μην το κάνεις αυτό. Η πρώτη βδομάδα ήταν ούτως ή άλλως δύσκολη γιατί είχα την φιλοδοξία να θηλάσω και προσπαθούσα αλλά με το που γύρισε ο σύζυγος στην δουλειά το γύρισα σε μεικτή διατροφή και αυτό με οδήγησε με μαθηματική ακρίβεια στο να κόψω τελικά τον θηλασμό γιατί με ένα βρέφος και ένα παιδί που θέλει και αυτό την προσοχή του είναι πολύ δύσκολο να αφοσιωθεί η μητέρα στον θηλασμό. Εγώ δεν είχα κάποια βοήθεια

[KONSTANTIA]

στις On 18/11/2019 at 1:00 ΜΜ, ο/η Petalouditsa28 είπε:

Σε ευχαριστούμε πολυ για την απαντηση και τις ευχες σου!!! 

Ειμαι σίγουρη οτι κ εγω εκει θα εχω το μυαλο μου την ωρα του τοκετου.. Για αυτο καμια φορα λέω να ζητήσω καισαρική έτσι κ αλλιως να τελειώνω.. Με φοβιζει το να περάσω ολο αυτο που πέρασα με Το φυσιολογικό τοκετό κ ταυτόχρονα να έχω την αγωνια της μικρης μου αν θα ναι καλα... Βέβαια μετα το ξανα σκέφτομαι κ λεω σταματά τις χαζομάρες... Ουφ! 

Εγώ επειδή είχα προγραμματίσει καισαρική δεν το σκεφτόμουν αυτό γιατί ήξερα ότι είναι μια διαδικασία μισής ώρας. Τώρα αν πας φυσιολογικά και σου πάρει ώρες είναι σαφώς πιο δύσκολα

[netspirit]

στις πριν 5 ώρες, ο/η KONSTANTIA είπε:

Αντέδρασε νομίζω φυσιολογικά δλδ τον κοίταζε με δέος, τον φίλησε στο μέτωπο και φυσικά του φέραμε και ένα αεροπλάνο "δώρο" από τον αδερφό! Πιστεύω βοήθησε και αυτό κάπως αλλά υπάρχουν και απόψεις που λένε να μην το κάνεις αυτό. Η πρώτη βδομάδα ήταν ούτως ή άλλως δύσκολη γιατί είχα την φιλοδοξία να θηλάσω και προσπαθούσα αλλά με το που γύρισε ο σύζυγος στην δουλειά το γύρισα σε μεικτή διατροφή και αυτό με οδήγησε με μαθηματική ακρίβεια στο να κόψω τελικά τον θηλασμό γιατί με ένα βρέφος και ένα παιδί που θέλει και αυτό την προσοχή του είναι πολύ δύσκολο να αφοσιωθεί η μητέρα στον θηλασμό. Εγώ δεν είχα κάποια βοήθεια

Αυτο με το δωρο να σου πω το σκεφτομαι κ εγω θυμαμαι και εμεις απο μικρα οταν υπηρξε νεο μελος στο σπιτι μας το εκαναν οι γονεις μας ?

κ παλι να το χαιρεσε εγω θα περιμενω να δω πως θ αντιδρασει κ θα κρινω