Μετάβαση σε περιεχόμενο

Recommended Posts

Δημοσίευση

Κορίτσια θα ήθελα να ακούσω τη γνώμη σας η αν έχει κάποια το ίδιο πρόβλημα με εμένα.Ο γιός μου είναι τώρα 4 μηνών και ειλικρινά δεν μπορούμε να τον αφήσουμε λεπτό στο ριλάξ η στην κούνια του μόνο αν κοιμάται.Αυτό το κάνει τώρα τελευταία και γιά να κοιμηθεί ρίχνει πρώτα το κλάμα της ζωής του, σπαράζει μέχρι να κουραστεί και να πέσει ξερός, μόνο αν τον σηκώσεις όρθιο τότε ηρεμεί, αλλά μου έχουνε βγεί τα χέρια και δεν ξέρω τι να κάνω, αν τον αφήσω να κλαίει πνίγεται και βήχει κοκκινίζει και γενικά γίνεται πολύ νευρικός.εχει κάποια να μου προτείνει κάτι, δεν ηρεμεί με τίποτα από όσα και αν προσπάθησα.Please help γιατί έχω αγανακτήσει.:S :S

  • Απαντήσεις 72
  • Created
  • Τελευταία απάντηση

Top Posters In This Topic

Δημοσίευση

Κικίτσα μου κατ' αρχάς να χαίρεσαι τον γλύκα σου! :)

Το ίδιο πρόβλημα αντιμετώπισα κι εγώ με τη μικρή μου στις αρχές... Ήθελε μόνο αγκαλιά και ...κούνημα! ;) Κι επειδή φυσικά είναι το πρώτο μας, της το δίναμε απλόχερα και είμασταν και σίγουροι ότι το ...εκμεταλλευόταν το μουτράκι μας. Όλα τα μωράκια θέλουν αγκαλίτσες γιατί αναζητούν τη μυρωδιά της μαμάς τους ή γενικότερα τη ζεστασιά κάποιου που έχουν μάθει, όπως π.χ. του μπαμπά. Μη φοβάσαι ότι θα το κακομάθεις και μη το αφήνεις να κλαίει για πολύ. Εγώ προσωπικά με τον άντρα μου, μία φορά αποφασίσαμε να την αφήσουμε να κλάψει (ήταν περίπου 2 μηνών) ώσπου κόντεψα εγώ να βάλω τα κλάματα που την έβλεπα έτσι να ταλαιπωρείται και την πήρα αμέσως αγκαλιά και ηρέμησε, αφού είχε πλέον τόσο κουραστεί. Από τότε, δεν το ξανακάναμε. Αποφασίσαμε ότι εφόσον είναι το μωράκι μας, θα του δώσουμε ό,τι και για όσο το ζητάει για να νιώθει ήρεμο, ασφαλές και να μην νιώθει εγκαταλελειμμένο. Κάπου είχα διαβάσει ότι δεν υπάρχει χειρότερο για ένα βρέφος από το να κοιμάται εξαντλημένο από το κλάμα, με την αίσθηση ότι το έχουν εγκαταλείψει αβοήθητο, ενώ εκείνο έχει ανάγκη για αγκαλιές. Όσο και να σου φαίνεται πρώιμο και αβάσιμο, από τώρα δημιουργείται η ψυχολογία που θα έχουν ως ενήλικες. Μην του δημιουργείς, άθελά σου, συναισθήματα απομόνωσης και θλίψης.

Το στάδιο αυτό είναι παροδικό και θα περάσει όταν ο μικρός σου αρχίσει να έχει κι άλλα ενδιαφέροντα, όπως π.χ. να ανακαλύπτει τα χεράκια του, να πιάνει παιχνιδάκια όπως κρίκους οδοντοφυίας και κουδουνίστρες και να παρατηρεί το περιβάλλον του. Δοκίμασε να του βάλεις ένα mobile (περιστρεφόμενο παιχνίδι με κουκλάκια και ήχους) πάνω από την κούνια του για να έχει κάτι να απασχολείται και προσπάθησε να τον ξεγελάς την ώρα που τον βάζεις κάτω, π.χ. να τον κάνεις σαν αεροπλανάκι, να τον γαργαλάς κ.α. Ένα ραδιόφωνο επίσης βοηθάει την κατάσταση, καθώς σε όλα τα μωράκια αρέσει η μουσική. Αν τίποτα από αυτά δεν σε καλύπτει, κάνε κουράγιο και ο μικρός σου από μόνος του θα αρχίσει να δέχεται το κρεβατάκι του... Θέλει όμως πολλή υπομονή και χρόνο... ;)

Δημοσίευση

Κικίτσα μου κατ' αρχάς να χαίρεσαι τον γλύκα σου! :)

Το ίδιο πρόβλημα αντιμετώπισα κι εγώ με τη μικρή μου στις αρχές... Ήθελε μόνο αγκαλιά και ...κούνημα! ;) Κι επειδή φυσικά είναι το πρώτο μας, της το δίναμε απλόχερα και είμασταν και σίγουροι ότι το ...εκμεταλλευόταν το μουτράκι μας. Όλα τα μωράκια θέλουν αγκαλίτσες γιατί αναζητούν τη μυρωδιά της μαμάς τους ή γενικότερα τη ζεστασιά κάποιου που έχουν μάθει, όπως π.χ. του μπαμπά. Μη φοβάσαι ότι θα το κακομάθεις και μη το αφήνεις να κλαίει για πολύ. Εγώ προσωπικά με τον άντρα μου, μία φορά αποφασίσαμε να την αφήσουμε να κλάψει (ήταν περίπου 2 μηνών) ώσπου κόντεψα εγώ να βάλω τα κλάματα που την έβλεπα έτσι να ταλαιπωρείται και την πήρα αμέσως αγκαλιά και ηρέμησε, αφού είχε πλέον τόσο κουραστεί. Από τότε, δεν το ξανακάναμε. Αποφασίσαμε ότι εφόσον είναι το μωράκι μας, θα του δώσουμε ό,τι και για όσο το ζητάει για να νιώθει ήρεμο, ασφαλές και να μην νιώθει εγκαταλελειμμένο. Κάπου είχα διαβάσει ότι δεν υπάρχει χειρότερο για ένα βρέφος από το να κοιμάται εξαντλημένο από το κλάμα, με την αίσθηση ότι το έχουν εγκαταλείψει αβοήθητο, ενώ εκείνο έχει ανάγκη για αγκαλιές. Όσο και να σου φαίνεται πρώιμο και αβάσιμο, από τώρα δημιουργείται η ψυχολογία που θα έχουν ως ενήλικες. Μην του δημιουργείς, άθελά σου, συναισθήματα απομόνωσης και θλίψης.

Το στάδιο αυτό είναι παροδικό και θα περάσει όταν ο μικρός σου αρχίσει να έχει κι άλλα ενδιαφέροντα, όπως π.χ. να ανακαλύπτει τα χεράκια του, να πιάνει παιχνιδάκια όπως κρίκους οδοντοφυίας και κουδουνίστρες και να παρατηρεί το περιβάλλον του. Δοκίμασε να του βάλεις ένα mobile (περιστρεφόμενο παιχνίδι με κουκλάκια και ήχους) πάνω από την κούνια του για να έχει κάτι να απασχολείται και προσπάθησε να τον ξεγελάς την ώρα που τον βάζεις κάτω, π.χ. να τον κάνεις σαν αεροπλανάκι, να τον γαργαλάς κ.α. Ένα ραδιόφωνο επίσης βοηθάει την κατάσταση, καθώς σε όλα τα μωράκια αρέσει η μουσική. Αν τίποτα από αυτά δεν σε καλύπτει, κάνε κουράγιο και ο μικρός σου από μόνος του θα αρχίσει να δέχεται το κρεβατάκι του... Θέλει όμως πολλή υπομονή και χρόνο... ;)

Δημοσίευση

Κικίτσα μου κατ' αρχάς να χαίρεσαι τον γλύκα σου! :)

Το ίδιο πρόβλημα αντιμετώπισα κι εγώ με τη μικρή μου στις αρχές... Ήθελε μόνο αγκαλιά και ...κούνημα! ;) Κι επειδή φυσικά είναι το πρώτο μας, της το δίναμε απλόχερα και είμασταν και σίγουροι ότι το ...εκμεταλλευόταν το μουτράκι μας. Όλα τα μωράκια θέλουν αγκαλίτσες γιατί αναζητούν τη μυρωδιά της μαμάς τους ή γενικότερα τη ζεστασιά κάποιου που έχουν μάθει, όπως π.χ. του μπαμπά. Μη φοβάσαι ότι θα το κακομάθεις και μη το αφήνεις να κλαίει για πολύ. Εγώ προσωπικά με τον άντρα μου, μία φορά αποφασίσαμε να την αφήσουμε να κλάψει (ήταν περίπου 2 μηνών) ώσπου κόντεψα εγώ να βάλω τα κλάματα που την έβλεπα έτσι να ταλαιπωρείται και την πήρα αμέσως αγκαλιά και ηρέμησε, αφού είχε πλέον τόσο κουραστεί. Από τότε, δεν το ξανακάναμε. Αποφασίσαμε ότι εφόσον είναι το μωράκι μας, θα του δώσουμε ό,τι και για όσο το ζητάει για να νιώθει ήρεμο, ασφαλές και να μην νιώθει εγκαταλελειμμένο. Κάπου είχα διαβάσει ότι δεν υπάρχει χειρότερο για ένα βρέφος από το να κοιμάται εξαντλημένο από το κλάμα, με την αίσθηση ότι το έχουν εγκαταλείψει αβοήθητο, ενώ εκείνο έχει ανάγκη για αγκαλιές. Όσο και να σου φαίνεται πρώιμο και αβάσιμο, από τώρα δημιουργείται η ψυχολογία που θα έχουν ως ενήλικες. Μην του δημιουργείς, άθελά σου, συναισθήματα απομόνωσης και θλίψης.

Το στάδιο αυτό είναι παροδικό και θα περάσει όταν ο μικρός σου αρχίσει να έχει κι άλλα ενδιαφέροντα, όπως π.χ. να ανακαλύπτει τα χεράκια του, να πιάνει παιχνιδάκια όπως κρίκους οδοντοφυίας και κουδουνίστρες και να παρατηρεί το περιβάλλον του. Δοκίμασε να του βάλεις ένα mobile (περιστρεφόμενο παιχνίδι με κουκλάκια και ήχους) πάνω από την κούνια του για να έχει κάτι να απασχολείται και προσπάθησε να τον ξεγελάς την ώρα που τον βάζεις κάτω, π.χ. να τον κάνεις σαν αεροπλανάκι, να τον γαργαλάς κ.α. Ένα ραδιόφωνο επίσης βοηθάει την κατάσταση, καθώς σε όλα τα μωράκια αρέσει η μουσική. Αν τίποτα από αυτά δεν σε καλύπτει, κάνε κουράγιο και ο μικρός σου από μόνος του θα αρχίσει να δέχεται το κρεβατάκι του... Θέλει όμως πολλή υπομονή και χρόνο... ;)

Δημοσίευση

Κικίτσα μου κατ' αρχάς να χαίρεσαι τον γλύκα σου! :)

Το ίδιο πρόβλημα αντιμετώπισα κι εγώ με τη μικρή μου στις αρχές... Ήθελε μόνο αγκαλιά και ...κούνημα! ;) Κι επειδή φυσικά είναι το πρώτο μας, της το δίναμε απλόχερα και είμασταν και σίγουροι ότι το ...εκμεταλλευόταν το μουτράκι μας. Όλα τα μωράκια θέλουν αγκαλίτσες γιατί αναζητούν τη μυρωδιά της μαμάς τους ή γενικότερα τη ζεστασιά κάποιου που έχουν μάθει, όπως π.χ. του μπαμπά. Μη φοβάσαι ότι θα το κακομάθεις και μη το αφήνεις να κλαίει για πολύ. Εγώ προσωπικά με τον άντρα μου, μία φορά αποφασίσαμε να την αφήσουμε να κλάψει (ήταν περίπου 2 μηνών) ώσπου κόντεψα εγώ να βάλω τα κλάματα που την έβλεπα έτσι να ταλαιπωρείται και την πήρα αμέσως αγκαλιά και ηρέμησε, αφού είχε πλέον τόσο κουραστεί. Από τότε, δεν το ξανακάναμε. Αποφασίσαμε ότι εφόσον είναι το μωράκι μας, θα του δώσουμε ό,τι και για όσο το ζητάει για να νιώθει ήρεμο, ασφαλές και να μην νιώθει εγκαταλελειμμένο. Κάπου είχα διαβάσει ότι δεν υπάρχει χειρότερο για ένα βρέφος από το να κοιμάται εξαντλημένο από το κλάμα, με την αίσθηση ότι το έχουν εγκαταλείψει αβοήθητο, ενώ εκείνο έχει ανάγκη για αγκαλιές. Όσο και να σου φαίνεται πρώιμο και αβάσιμο, από τώρα δημιουργείται η ψυχολογία που θα έχουν ως ενήλικες. Μην του δημιουργείς, άθελά σου, συναισθήματα απομόνωσης και θλίψης.

Το στάδιο αυτό είναι παροδικό και θα περάσει όταν ο μικρός σου αρχίσει να έχει κι άλλα ενδιαφέροντα, όπως π.χ. να ανακαλύπτει τα χεράκια του, να πιάνει παιχνιδάκια όπως κρίκους οδοντοφυίας και κουδουνίστρες και να παρατηρεί το περιβάλλον του. Δοκίμασε να του βάλεις ένα mobile (περιστρεφόμενο παιχνίδι με κουκλάκια και ήχους) πάνω από την κούνια του για να έχει κάτι να απασχολείται και προσπάθησε να τον ξεγελάς την ώρα που τον βάζεις κάτω, π.χ. να τον κάνεις σαν αεροπλανάκι, να τον γαργαλάς κ.α. Ένα ραδιόφωνο επίσης βοηθάει την κατάσταση, καθώς σε όλα τα μωράκια αρέσει η μουσική. Αν τίποτα από αυτά δεν σε καλύπτει, κάνε κουράγιο και ο μικρός σου από μόνος του θα αρχίσει να δέχεται το κρεβατάκι του... Θέλει όμως πολλή υπομονή και χρόνο... ;)

Δημοσίευση

Και εγώ θα συμφωνήσω με αυτό. Το μωρό δεν "κακομαθαίνει". Δεν το κάνει για να σε εκμεταλευτεί. Το έχει ανάγκη, όπως το γάλα.

Θέλει να νιώθει την αγκαλιά της μαμάς του, τη μυρωδιά της κτλ.

Υπάρχουν πολλές δημοσιεύσεις σε έγκυρα περιοδικά (αν θέλεις μπορώ να σου στείλω άρθρα) που λένε ότι όσο πιο πολύ κρατάς το μωρό αγκαλιά στη βρεφική του ηλικία, τόσο πιο ανεξάρτητο γίνεται μεγαλωνοντας. Οποτε κράτα το χωρίς τύψεις όσο σου ζητάει. Να δεις που μόνο του θα "χορτάσει" και δε θα θέλει πιά αγκαλιά.

Εγώ την Αννα την είχα συνέχεια πάνω μου (στο sling). Αγκαλιά κάναμε τα πάντα (τα πάντα όμως). Μόνο στην αγκαλιά μου ηρεμούσε. Εκτός του ότι με ένιωθε κοντά της, έβλεπε και από το ύψος μου το γύρω κόσμο και της φαινόταν πολύ ενδιαφέρον. Στο ρηλάξ βαριόταν (λογικό δεν είναι; )

εδώ πλένω πιάταAnnaRingSling.jpg

και εδώ μαζεύω παιχνίδια

AnnaRingSling2.jpg

Σε αυτές τις φωτογραφίες η Αννα είναι περίπου 7 μηνών

οποτε απόλαυσέ το τώρα.. σε λίγο θα το αποζητάς και θα σου λέει "Τάτω" (=κάτω)

Δημοσίευση

Και εγώ θα συμφωνήσω με αυτό. Το μωρό δεν "κακομαθαίνει". Δεν το κάνει για να σε εκμεταλευτεί. Το έχει ανάγκη, όπως το γάλα.

Θέλει να νιώθει την αγκαλιά της μαμάς του, τη μυρωδιά της κτλ.

Υπάρχουν πολλές δημοσιεύσεις σε έγκυρα περιοδικά (αν θέλεις μπορώ να σου στείλω άρθρα) που λένε ότι όσο πιο πολύ κρατάς το μωρό αγκαλιά στη βρεφική του ηλικία, τόσο πιο ανεξάρτητο γίνεται μεγαλωνοντας. Οποτε κράτα το χωρίς τύψεις όσο σου ζητάει. Να δεις που μόνο του θα "χορτάσει" και δε θα θέλει πιά αγκαλιά.

Εγώ την Αννα την είχα συνέχεια πάνω μου (στο sling). Αγκαλιά κάναμε τα πάντα (τα πάντα όμως). Μόνο στην αγκαλιά μου ηρεμούσε. Εκτός του ότι με ένιωθε κοντά της, έβλεπε και από το ύψος μου το γύρω κόσμο και της φαινόταν πολύ ενδιαφέρον. Στο ρηλάξ βαριόταν (λογικό δεν είναι; )

εδώ πλένω πιάταAnnaRingSling.jpg

και εδώ μαζεύω παιχνίδια

AnnaRingSling2.jpg

Σε αυτές τις φωτογραφίες η Αννα είναι περίπου 7 μηνών

οποτε απόλαυσέ το τώρα.. σε λίγο θα το αποζητάς και θα σου λέει "Τάτω" (=κάτω)

Δημοσίευση

Και εγώ θα συμφωνήσω με αυτό. Το μωρό δεν "κακομαθαίνει". Δεν το κάνει για να σε εκμεταλευτεί. Το έχει ανάγκη, όπως το γάλα.

Θέλει να νιώθει την αγκαλιά της μαμάς του, τη μυρωδιά της κτλ.

Υπάρχουν πολλές δημοσιεύσεις σε έγκυρα περιοδικά (αν θέλεις μπορώ να σου στείλω άρθρα) που λένε ότι όσο πιο πολύ κρατάς το μωρό αγκαλιά στη βρεφική του ηλικία, τόσο πιο ανεξάρτητο γίνεται μεγαλωνοντας. Οποτε κράτα το χωρίς τύψεις όσο σου ζητάει. Να δεις που μόνο του θα "χορτάσει" και δε θα θέλει πιά αγκαλιά.

Εγώ την Αννα την είχα συνέχεια πάνω μου (στο sling). Αγκαλιά κάναμε τα πάντα (τα πάντα όμως). Μόνο στην αγκαλιά μου ηρεμούσε. Εκτός του ότι με ένιωθε κοντά της, έβλεπε και από το ύψος μου το γύρω κόσμο και της φαινόταν πολύ ενδιαφέρον. Στο ρηλάξ βαριόταν (λογικό δεν είναι; )

εδώ πλένω πιάταAnnaRingSling.jpg

και εδώ μαζεύω παιχνίδια

AnnaRingSling2.jpg

Σε αυτές τις φωτογραφίες η Αννα είναι περίπου 7 μηνών

οποτε απόλαυσέ το τώρα.. σε λίγο θα το αποζητάς και θα σου λέει "Τάτω" (=κάτω)

Δημοσίευση

Και εγώ θα συμφωνήσω με αυτό. Το μωρό δεν "κακομαθαίνει". Δεν το κάνει για να σε εκμεταλευτεί. Το έχει ανάγκη, όπως το γάλα.

Θέλει να νιώθει την αγκαλιά της μαμάς του, τη μυρωδιά της κτλ.

Υπάρχουν πολλές δημοσιεύσεις σε έγκυρα περιοδικά (αν θέλεις μπορώ να σου στείλω άρθρα) που λένε ότι όσο πιο πολύ κρατάς το μωρό αγκαλιά στη βρεφική του ηλικία, τόσο πιο ανεξάρτητο γίνεται μεγαλωνοντας. Οποτε κράτα το χωρίς τύψεις όσο σου ζητάει. Να δεις που μόνο του θα "χορτάσει" και δε θα θέλει πιά αγκαλιά.

Εγώ την Αννα την είχα συνέχεια πάνω μου (στο sling). Αγκαλιά κάναμε τα πάντα (τα πάντα όμως). Μόνο στην αγκαλιά μου ηρεμούσε. Εκτός του ότι με ένιωθε κοντά της, έβλεπε και από το ύψος μου το γύρω κόσμο και της φαινόταν πολύ ενδιαφέρον. Στο ρηλάξ βαριόταν (λογικό δεν είναι; )

εδώ πλένω πιάταAnnaRingSling.jpg

και εδώ μαζεύω παιχνίδια

AnnaRingSling2.jpg

Σε αυτές τις φωτογραφίες η Αννα είναι περίπου 7 μηνών

οποτε απόλαυσέ το τώρα.. σε λίγο θα το αποζητάς και θα σου λέει "Τάτω" (=κάτω)

Δημοσίευση

euapap, δεν τις βλέπουμε τις φωτογραφίες σου... (γιατί; )

Μπορείς να το φτιάξεις;

Κι εγώ πάντως μεγάλωσα/μεγαλώνω δύο παιδιά σχεδόν πάνω μου. Ο Βασίλης όμως (τώρα 23 μηνών) είναι γενικά πολύ ανεξάρτητο παιδί, πολύ κοινωνικός και πολύ εύκολος με όλους. Τον ίδιο δρόμο δείχνει ότι ακολουθεί και η Ρέα (τώρα 5 μηνών).

Ναι, τα μωρά μου "έμαθαν" στα χέρια! Ωραία είναι έτσι όμως! Η ζωή μου είναι πιο εύκολη (και πιο όμορφη) με τα μωρά πάνω μου, παρά αν προσπαθούσα να τ' αφήνω να κλαίνε για να "μάθουν" να είναι μόνα τους...

HPIM1809.jpgHPIM1999.jpg

HPIM0278.jpgHPIM1670.jpg

Δημοσίευση

euapap, δεν τις βλέπουμε τις φωτογραφίες σου... (γιατί; )

Μπορείς να το φτιάξεις;

Κι εγώ πάντως μεγάλωσα/μεγαλώνω δύο παιδιά σχεδόν πάνω μου. Ο Βασίλης όμως (τώρα 23 μηνών) είναι γενικά πολύ ανεξάρτητο παιδί, πολύ κοινωνικός και πολύ εύκολος με όλους. Τον ίδιο δρόμο δείχνει ότι ακολουθεί και η Ρέα (τώρα 5 μηνών).

Ναι, τα μωρά μου "έμαθαν" στα χέρια! Ωραία είναι έτσι όμως! Η ζωή μου είναι πιο εύκολη (και πιο όμορφη) με τα μωρά πάνω μου, παρά αν προσπαθούσα να τ' αφήνω να κλαίνε για να "μάθουν" να είναι μόνα τους...

HPIM1809.jpgHPIM1999.jpg

HPIM0278.jpgHPIM1670.jpg

Δημοσίευση

euapap, δεν τις βλέπουμε τις φωτογραφίες σου... (γιατί; )

Μπορείς να το φτιάξεις;

Κι εγώ πάντως μεγάλωσα/μεγαλώνω δύο παιδιά σχεδόν πάνω μου. Ο Βασίλης όμως (τώρα 23 μηνών) είναι γενικά πολύ ανεξάρτητο παιδί, πολύ κοινωνικός και πολύ εύκολος με όλους. Τον ίδιο δρόμο δείχνει ότι ακολουθεί και η Ρέα (τώρα 5 μηνών).

Ναι, τα μωρά μου "έμαθαν" στα χέρια! Ωραία είναι έτσι όμως! Η ζωή μου είναι πιο εύκολη (και πιο όμορφη) με τα μωρά πάνω μου, παρά αν προσπαθούσα να τ' αφήνω να κλαίνε για να "μάθουν" να είναι μόνα τους...

HPIM1809.jpgHPIM1999.jpg

HPIM0278.jpgHPIM1670.jpg

Δημοσίευση

euapap, δεν τις βλέπουμε τις φωτογραφίες σου... (γιατί; )

Μπορείς να το φτιάξεις;

Κι εγώ πάντως μεγάλωσα/μεγαλώνω δύο παιδιά σχεδόν πάνω μου. Ο Βασίλης όμως (τώρα 23 μηνών) είναι γενικά πολύ ανεξάρτητο παιδί, πολύ κοινωνικός και πολύ εύκολος με όλους. Τον ίδιο δρόμο δείχνει ότι ακολουθεί και η Ρέα (τώρα 5 μηνών).

Ναι, τα μωρά μου "έμαθαν" στα χέρια! Ωραία είναι έτσι όμως! Η ζωή μου είναι πιο εύκολη (και πιο όμορφη) με τα μωρά πάνω μου, παρά αν προσπαθούσα να τ' αφήνω να κλαίνε για να "μάθουν" να είναι μόνα τους...

HPIM1809.jpgHPIM1999.jpg

HPIM0278.jpgHPIM1670.jpg

Δημοσίευση

Sstamul,που τα εχεις βρει αυτα που εχεις μεσα το παιδακι σου?Μοιαζουν πολυ βολικα.Εγω εχω μαρσιπο αλλα αυτα δειχνουν πιο πρακτικα για την καθημερινοτητα.Το εχω δει σε μια κοπελα στο δρομο αλλα τοτε ειχα διστασει να ρωτησω.Ειναι καταπληκτικο.Τρως εσυ και το μωρο σου μαζι!!!

Οσο για την αγκαλια,συμφωνω κι εγω,τα μωρακια μας πρεπει να την απολαμβανουν απλοχερα γιατι πιστευω οτι ετσι δεν νιωθουν παραμελημενα και γινονται πιο ισορροπημενοι χαρακτηρες,αλλιως θεωρω οτι θα εχουν μια ζωη ανασφαλειες.Με τον συζυγο μου εχουμε βγαλει το συμπερασμα οτι η ανασφαλεια που εχουμε και οι δυο οφειλεται στο γεγονος οτι ειμαστε και οι δυο τα δευτερα παιδια και μας αφηναν να κλαιμε για να μην παθουν οτι ειχαν παθει με τα πρωτα που ηθελαν συνεχεια αγκαλια.Το λενε απο μονες τους οι μαμαδες μας-Εριξες κλαμα εσυ!-Δεν θελω λοιπον το παιδακι μου να νιωσει αυτο το συναισθημα.Φιλια!!!

Δημοσίευση

Sstamul,που τα εχεις βρει αυτα που εχεις μεσα το παιδακι σου?Μοιαζουν πολυ βολικα.Εγω εχω μαρσιπο αλλα αυτα δειχνουν πιο πρακτικα για την καθημερινοτητα.Το εχω δει σε μια κοπελα στο δρομο αλλα τοτε ειχα διστασει να ρωτησω.Ειναι καταπληκτικο.Τρως εσυ και το μωρο σου μαζι!!!

Οσο για την αγκαλια,συμφωνω κι εγω,τα μωρακια μας πρεπει να την απολαμβανουν απλοχερα γιατι πιστευω οτι ετσι δεν νιωθουν παραμελημενα και γινονται πιο ισορροπημενοι χαρακτηρες,αλλιως θεωρω οτι θα εχουν μια ζωη ανασφαλειες.Με τον συζυγο μου εχουμε βγαλει το συμπερασμα οτι η ανασφαλεια που εχουμε και οι δυο οφειλεται στο γεγονος οτι ειμαστε και οι δυο τα δευτερα παιδια και μας αφηναν να κλαιμε για να μην παθουν οτι ειχαν παθει με τα πρωτα που ηθελαν συνεχεια αγκαλια.Το λενε απο μονες τους οι μαμαδες μας-Εριξες κλαμα εσυ!-Δεν θελω λοιπον το παιδακι μου να νιωσει αυτο το συναισθημα.Φιλια!!!

Δημοσίευση

Sstamul,που τα εχεις βρει αυτα που εχεις μεσα το παιδακι σου?Μοιαζουν πολυ βολικα.Εγω εχω μαρσιπο αλλα αυτα δειχνουν πιο πρακτικα για την καθημερινοτητα.Το εχω δει σε μια κοπελα στο δρομο αλλα τοτε ειχα διστασει να ρωτησω.Ειναι καταπληκτικο.Τρως εσυ και το μωρο σου μαζι!!!

Οσο για την αγκαλια,συμφωνω κι εγω,τα μωρακια μας πρεπει να την απολαμβανουν απλοχερα γιατι πιστευω οτι ετσι δεν νιωθουν παραμελημενα και γινονται πιο ισορροπημενοι χαρακτηρες,αλλιως θεωρω οτι θα εχουν μια ζωη ανασφαλειες.Με τον συζυγο μου εχουμε βγαλει το συμπερασμα οτι η ανασφαλεια που εχουμε και οι δυο οφειλεται στο γεγονος οτι ειμαστε και οι δυο τα δευτερα παιδια και μας αφηναν να κλαιμε για να μην παθουν οτι ειχαν παθει με τα πρωτα που ηθελαν συνεχεια αγκαλια.Το λενε απο μονες τους οι μαμαδες μας-Εριξες κλαμα εσυ!-Δεν θελω λοιπον το παιδακι μου να νιωσει αυτο το συναισθημα.Φιλια!!!

Δημοσίευση

Sstamul,που τα εχεις βρει αυτα που εχεις μεσα το παιδακι σου?Μοιαζουν πολυ βολικα.Εγω εχω μαρσιπο αλλα αυτα δειχνουν πιο πρακτικα για την καθημερινοτητα.Το εχω δει σε μια κοπελα στο δρομο αλλα τοτε ειχα διστασει να ρωτησω.Ειναι καταπληκτικο.Τρως εσυ και το μωρο σου μαζι!!!

Οσο για την αγκαλια,συμφωνω κι εγω,τα μωρακια μας πρεπει να την απολαμβανουν απλοχερα γιατι πιστευω οτι ετσι δεν νιωθουν παραμελημενα και γινονται πιο ισορροπημενοι χαρακτηρες,αλλιως θεωρω οτι θα εχουν μια ζωη ανασφαλειες.Με τον συζυγο μου εχουμε βγαλει το συμπερασμα οτι η ανασφαλεια που εχουμε και οι δυο οφειλεται στο γεγονος οτι ειμαστε και οι δυο τα δευτερα παιδια και μας αφηναν να κλαιμε για να μην παθουν οτι ειχαν παθει με τα πρωτα που ηθελαν συνεχεια αγκαλια.Το λενε απο μονες τους οι μαμαδες μας-Εριξες κλαμα εσυ!-Δεν θελω λοιπον το παιδακι μου να νιωσει αυτο το συναισθημα.Φιλια!!!

Δημοσίευση

rousot έγραψε:

Με τον συζυγο μου εχουμε βγαλει το συμπερασμα οτι η ανασφαλεια που εχουμε και οι δυο οφειλεται στο γεγονος οτι ειμαστε και οι δυο τα δευτερα παιδια και μας αφηναν να κλαιμε για να μην παθουν οτι ειχαν παθει με τα πρωτα που ηθελαν συνεχεια αγκαλια.Το λενε απο μονες τους οι μαμαδες μας-Εριξες κλαμα εσυ!-Δεν θελω λοιπον το παιδακι μου να νιωσει αυτο το συναισθημα.Φιλια!!!

είναι πολύ καλό που έχεις τουλάχιστον σύμμαχο το σύζυγο :)

και εγώ έχω ακούσει τα 1002.. και το κορυφαίο είναι ότι το κλάμμα κάνει καλό, γιατί ανοίγουν τα πνευμόνια.. και ξεπλένονται τα μάτια :laugh: :laugh: :laugh:

μα είναι να γελάει κανείς :laugh:

Δημοσίευση

rousot έγραψε:

Με τον συζυγο μου εχουμε βγαλει το συμπερασμα οτι η ανασφαλεια που εχουμε και οι δυο οφειλεται στο γεγονος οτι ειμαστε και οι δυο τα δευτερα παιδια και μας αφηναν να κλαιμε για να μην παθουν οτι ειχαν παθει με τα πρωτα που ηθελαν συνεχεια αγκαλια.Το λενε απο μονες τους οι μαμαδες μας-Εριξες κλαμα εσυ!-Δεν θελω λοιπον το παιδακι μου να νιωσει αυτο το συναισθημα.Φιλια!!!

είναι πολύ καλό που έχεις τουλάχιστον σύμμαχο το σύζυγο :)

και εγώ έχω ακούσει τα 1002.. και το κορυφαίο είναι ότι το κλάμμα κάνει καλό, γιατί ανοίγουν τα πνευμόνια.. και ξεπλένονται τα μάτια :laugh: :laugh: :laugh:

μα είναι να γελάει κανείς :laugh:

Δημοσίευση

rousot έγραψε:

Με τον συζυγο μου εχουμε βγαλει το συμπερασμα οτι η ανασφαλεια που εχουμε και οι δυο οφειλεται στο γεγονος οτι ειμαστε και οι δυο τα δευτερα παιδια και μας αφηναν να κλαιμε για να μην παθουν οτι ειχαν παθει με τα πρωτα που ηθελαν συνεχεια αγκαλια.Το λενε απο μονες τους οι μαμαδες μας-Εριξες κλαμα εσυ!-Δεν θελω λοιπον το παιδακι μου να νιωσει αυτο το συναισθημα.Φιλια!!!

είναι πολύ καλό που έχεις τουλάχιστον σύμμαχο το σύζυγο :)

και εγώ έχω ακούσει τα 1002.. και το κορυφαίο είναι ότι το κλάμμα κάνει καλό, γιατί ανοίγουν τα πνευμόνια.. και ξεπλένονται τα μάτια :laugh: :laugh: :laugh:

μα είναι να γελάει κανείς :laugh:

Δημοσίευση

rousot έγραψε:

Με τον συζυγο μου εχουμε βγαλει το συμπερασμα οτι η ανασφαλεια που εχουμε και οι δυο οφειλεται στο γεγονος οτι ειμαστε και οι δυο τα δευτερα παιδια και μας αφηναν να κλαιμε για να μην παθουν οτι ειχαν παθει με τα πρωτα που ηθελαν συνεχεια αγκαλια.Το λενε απο μονες τους οι μαμαδες μας-Εριξες κλαμα εσυ!-Δεν θελω λοιπον το παιδακι μου να νιωσει αυτο το συναισθημα.Φιλια!!!

είναι πολύ καλό που έχεις τουλάχιστον σύμμαχο το σύζυγο :)

και εγώ έχω ακούσει τα 1002.. και το κορυφαίο είναι ότι το κλάμμα κάνει καλό, γιατί ανοίγουν τα πνευμόνια.. και ξεπλένονται τα μάτια :laugh: :laugh: :laugh:

μα είναι να γελάει κανείς :laugh:

Συμμετοχή στη συζήτηση

Μπορείτε να γράψετε τώρα το μήνυμά σας και να εγγραφείτε μετά. Αν έχετε ήδη λογαριασμό, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε το μήνυμα με το ψευδώνυμό σας.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Απαντήστε σε αυτή τη συζήτηση...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Απαντήσεις

    • Συνήθως λένε ότι στα δεύτερα η κοιλιά είναι μεγαλύτερη. Εμείς καλά τα πάμε. Έχει πολύ πλάκα γιατί είναι παπαγάλος. Μιλάει πάρα πολύ σε σημείο που κάνουμε συζήτηση. Ρωτάς κ απαντάει τα πάντα. Έχει κόλλημα με την καθαριότητα, δεν του αρέσει με τίποτα να κάνει παζλ παρα μόνο να τα πετάει. Τον έβαλα να κάνουμε μπισκότα κ έκλαιγε από το ζυμάρι γιατί λέρωσε τα χέρια του. Δεν μπορούμε να αφήσουμε μπουκάλι με νερό για τα ξεβιδωνει. Στη δουλειά είμαι σπαστό 8ωρο, οπότε τον βλέπω το πρωί, το μεσημέρι κ το απόγευμα κ με βολεύει αυτό το πρόγραμμα, γιατί τον βλέπω όλη τη μέρα! Με το καλό να έρθει και η δεύτερη κόρη!!! Να σας ζήσει η Αργυρώ σας!!!
    • Ναι να το ξεκινήσετε χωρίς πίεση κλασικά με υπομονή.. τα ξέρεις.. θέλει χρόνο και εξάσκηση να συνηθίσει και να μάθει το καλαμάκι.. Ναι ισχύει ότι είναι προτιμότερο, για εμένα λόγο ορμονών που έχει το αγελαδινό.. σκέψου το αγελαδινό είναι για να μεγαλώσει το μοσχαράκι σε αγελάδα.. πόσες ορμόνες έχει για να μεγαλώσει αυτό το ζώο το μωρό του.. γενικότερα προσπαθώ να αποφεύγω τα αγελαδινα και σε γιαούρτι/τυριά.. όπου μπορώ περισσότερο βέβαια.. Ναι εννοείται ότι είναι και το στυλ της κάθε οικογένειας! Για αυτό κιόλας λέω ότι για εμένα το ιδανικό είναι εκεί κάπου στις 10-10:30.. γιατί αυτή θέλει να με ακουμπάει κιόλας και δεν μπορώ να με φανταστώ να κάθομαι στο κρεβάτι αγαλματάκια ακίνητα αμίλητα και αγέλαστα από τις 7-7:30 πχ 😂😂 Και σου κοιμάται και αρκετές ώρες!! Μωρέ μπράβο το παιδί!! Φτου φτου φτου!! Όχι εμένα σου λέω, πόσες ώρες είναι.. 7 ώρες το βράδυ και 2 ώρες το μεσημέρι.. εκεί δηλαδή συνολικά περίπου 9-9:30 ώρες/24ωρο, τέλος.. και πάνω μου κολλημένη πάντα αγκαλίτσα, αλλιώς δεν.. το κυριότερο είναι ότι δεν το χωράει κάν ο νους μου το πως σου ξανακοιμαται..🤯 όχι μόνο εσένα δηλαδή, που διαβάζω λέτε αφυπνίσεις.. εμάς οι "αφυπνίσεις" της συνοδεύονται από 4-5 ώρες τουλάχιστον, όρθια στο πόδι να "χοροπηδάει"..🥴 Μωρέ και εμάς κάπου εκεί 2 μηνών περίπου στον ύπνο ζούσαμε την ουτοπία.. το παιδί κοιμόταν σερί από τις 10 το βράδυ μέχρι τις 6-6:30 το πρωί σερί.. και ανά 3ωρο κοιμόταν ένα 2:30ωρο τουλάχιστον.. σου μιλάω για ουτοπία.. 🥹 πόσο μου λείπει.. 6 μηνών έγινε το πρώτο μεγάλο sleep regression με το άλμα.. καταφέραμε με πολύ κόπο πολύ αργά και με πισογυρισματα φυσικά να κοιμάται κάπου 11:30-12 το βράδυ.. κράτησε 1-1,5 μήνα περίπου Σεπτέμβρη - Οκτώβρη και με το που μπήκε ο Νοέμβρης με την αλλαγή της ώρας όμως σχεδόν άμεσα σε 1-2 μέρες από την αλλαγή της ώρας, γμθκε ο Δίας όμως.. και από τότε παλεύουμε πάλι να το φέρουμε σιγά σιγά.. και πολλές φορές μας φέρνει στα όρια μας δηλαδή.. τίποτα, υπομονή μόνο.. αφού το διάβαζα στον άντρα μου που γράφεις για τον ύπνο και δεν το πίστευε σκέψου.. μου λέει δεν το κοιμίζει όλη μέρα; Και τι ώρα σηκώνεται το πρωί από τις 4; 🤣🤣 Είναι και στο παιδί καταλαβαίνω.. μιας φίλης μου ο πρώτος γιός της ήταν το όνειρο θερινής νυκτός κάθε μαμάς στον ύπνο από την γέννηση.. λες και δεν υπήρχε παιδί στο σπίτι.. ο δεύτερος τής έχει αλλάξει τα φώτα!! 😅😅 Ίδιος με την δικιά μου από τις περιγραφές της.. 🫣🤭
    • Κορίτσια λ,Μ έστειλε σήμερα τα αποτελέσματα..απορώ πώς...92 157 105..όμως από φέτος Μ είπε άλλαξαν τα όρια κ εκεί που ήταν 160 ή 180 την πρώτη ώρα έγινε 140 κ είμαι πάνω από τα όρια στη μια μέτρηση..τα έχω στείλει στον γιατρό..δεν απάντησε κάτι..αν δεν απαντήσει κάτι,θα περιμένω την Παρασκευή να Μ πει στο ραντεβού...
    • Σχετικά με τον ύπνο τι να σου πω... Κάπως ο ίδιος μας υπέδειξε αυτο το ωράριο. Δλδ από 2/3 μηνών κάναμε πάντα τη ρουτίνα του μπάνιου κάπου 7/8μμ και μετά γλαρωνε, θήλαζε και κοιμόταν το μεγαλύτερο stretch ύπνου (4-5 ώρες και καμιά φορά και 6 ώρες σερί). Οπότε το τηρήσαμε έκτοτε και χτίσαμε τις ρουτίνες γύρω απ' αυτο το ωράριο του νυχτερινού ύπνου. Ειδικά απ' όταν ξεκίνησε βρεφικό αυτό το ωράριο όχι απλά εδραιώθηκε αλλά απ' τις 6.30μμ είναι ήδη κουρασμένος φουλ, κι αν χάσουμε το παράθυρο μπάνιο-γαλα-νανι θα πέσει το ταβάνι να μας πλακώσει απ' τις κραυγές του 😂😂  Κάνει και 2 ημερήσιους ακόμα (πρωί περίπου 30/45λεπτα και μεσημέρι 1/2ωρες), από τον 15ο/18ο μήνα θα αφαιρέσουμε σταδιακά τον πρωινό και θα μείνει ο μεσημεριανος μόνο που τον κάνει ούτως ή άλλως στο σχολείο.  Σε γενικές γραμμές η βραδινή του ρουτίνα είναι η εξής (το έγραψα και πρόσφατα σε άλλη ενότητα, κάνω αντιγραφή εδώ): 5.30/6μμ (βραδινό) - 6/6.30μμ τα φώτα και οι φωνές στο σπίτι χαμηλώνουν/κατεβάζουμε παντζούρια, μπάνιο + μασαζάκι (δε βάζουμε σαπούνια καθε μέρα, απλά σε ζεστό νερό να ηρεμεί και να παίζει) - 7μμ μπιμπερό στο σαλόνι, όχι στο κρε΄βατι του + ιστοριούλα - 7/730μμ στο κρεβάτι για ύπνο.  Από εκεί και πέρα, συνήθως κάνει 2 αφυπνίσεις, μια στις 00:00/01:00 και μετά 03:00/04:00. Ξυπνάει 6/6:30 για πρωί 🫠 ιδανικά θα ήθελα να ξυπνάει 7/7.30 αλλά όσες φορές και να προσπαθήσαμε να καθυστερήσουμε τον βραδινό ύπνο έβγαζε τρομερή γκρίνια, ήταν υπέρ κουρασμένος και υπέρ νευριασμένος που μετά κάναμε αμάν να τον κοιμίσουμε, Ενώ άμα μένουμε πιστοί στο πρόγραμμα του πλέον τον ακουμπάμε στο κρεβάτι του, κάνουμε πατ πατ στο πωπουδακι μαξ 5 λεπτά και γεια σας. Οπότε καταλαβαίνεις ότι δύσκολα να ξεβολευτουμε κι εμείς 😂😂😂  Πάντως έχει να κάνει και με το στυλ ζωής της κάθε οικογένειας ρε συ - έχουμε κι εμείς φιλικό ζευγάρι που βάζουν τον μικρό τους το νωρίτερο 11μμ γτ έτσι τους βολεύει επειδή μετά ξυπνάει 9 το πρωί. Εμείς ούτως ή άλλως ξεκινάμε δουλειά 8πμ και κοιμόμαστε κι οι ίδιοι νωρίς, οπότε λειτουργεί όπως έχει. 
    • Εγω βάζω από αρκετά νωρίς το λαδάκι της  weleda κ είμαι πολύ ευχαριστημένη. Όχι τόσο για ραγαδες γιατί είχα ηδη απο προηγούμενες εγκυμοσύνες, όμως ενυδατώνει εξαιρετικά το δέρμα κ αφήνει ωραία αίσθηση 
  • Νέες συζητήσεις

×
×
  • Προσθήκη...